Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Euphorbiaceae’ Category

Mercurialis annua Αρχαία Θουρία, Ασπροπουλιά 7 Νοέμβρη 2013

Mercurialis annua Αρχαία Θουρία, Ασπροπουλιά 7 Νοέμβρη 2013

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι MERCURIALIS annus (Μερκουριάλις η μονοετής).  Ανήκει στην οικογένεια των Ευφορβιοειδών. Φύεται σε όλη την περιοχή της Αρχαίας Θουρίας.   Στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες Σκαρόχορτο,  Πρωτοθέρης,  Πρωτοθέριγος, Βροντοθέρι,  Παρθενούδι,  Σκαροβότανο, Φλώμος, Σκαρολάχανο, Σκυλολάχανο. Είναι φυτό μονοετές και δηλητηριώδες, δίοικο.  Δηλαδή άλλα φυτά είναι αρσενικά και άλλα θηλυκά.  Τα φύλλα του έχουν  μήκος που κυμαίνεται από 1,5 έως 5 εκατοστά και είναι αντίθετα, μαλακά, αυγοειδή, οδοντωτά.  Έχει στέλεχος διακλαδιζόμενο από την βάση του. Η ρίζα του είναι κάθετη και λεπτή. Τα  αρσενικά άνθη είναι  σε στάχυα. Τα θηλυκά άνθη είναι λίγο μεγαλύτερα, μοναχικά, άμισχα. Τα άνθη του κρατάνε όλο το καλοκαίρι.   Περίοδος άνθισης: αρχές καλοκαιριού έως το φθινόπωρο. Οι καρποί είναι δύλοβες τριχωτές κάψες, οι σπόροι είναι μικροί (1,5 – 2 χιλ. μήκος), κίτρινοι-καφέ, ελαφριά στιλπνοί.
Σπόροι ανά φυτό: 1.000 – 2.000 Το φυτό φτάνει σε ύψος τους 40 πόντους.

Mercurialis annua Αρχαία Θουρία, Ασπροπουλιά 7 Νοέμβρη 2013

Mercurialis annua Αρχαία Θουρία, Ασπροπουλιά 7 Νοέμβρη 2013

Ιστορικά στοιχεία:

Είναι βότανο γνωστό από την αρχαιότητα.  Ο Ιπποκράτης γνώριζε τις καθαρτικές του ιδιότητες. Οι Διοσκουρίδης, Γαληνός, Ορειβάσιος και Παύλος Αιγινίτης το αναφέρουν σαν «Λινοψύστιδα», διαφημίζουν δε τις καθαρτικές του ιδιότητες. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει με τα συνώνυμα “Παρθένιον”, “Αριτρυλλίδα”, “Χρυσίτιδα” και το συνιστούσε ως κατάπλασμα επί των γεννητικών οργάνων των ανδρών. Της θηλυκής μερκουριαλίτιδος για την σύλληψη θηλυκού και της αρσενικής για την σύλληψη αρσενικού παιδιού. Οι αγρότες χρησιμοποιούσαν το φυτό αυτό σαν καθαρτικό και χολαγωγό.Το χρησιμοποιούσαν ακόμη στη βαφική, γιατί δίνει μία κυανή βαφή πολύ ωραία.  Στην Πελοπόννησο  το ονόμαζαν «σκαρολάχανο» και το χρησιμοποιούσαν ως καθαρτικό και το βραστάρι του 25-50 γραμμάρια σε 450 γραμμάρια νερό, αντί της μολόχας, ως μαλακτικό.  Στη Γαλλία οι γυναίκες το χρησιμοποιούσαν ως κατάπλασμα για να κοπεί το γάλα. Ένας πρακτικός φαρμακοποιός κατασκεύαζε ένα σιρόπι που στην εποχή του ήταν πολύ της μόδας, με το όνομα «Σιρόπι της μακροζωίας», το οποίο παρασκεύαζε από χυμό Μερκουριαλίδος, ρίζα Γερμανικής ή Φλωρεντιανής Ίριδος και Γεντιανής, κατεργασμένα μέσα σε κρασί. Το φάρμακο αυτό το έδιναν ως καθαρτικό και τονωτικό, για να συστέλλει την κοιλιά και να δυναμώνει ταυτόχρονα τα όργανα. Αρθριτικοί θεραπεύθηκαν με το σιρόπι αυτό.  Οι δυσκοίλιοι, κακόχυμοι και ασθματικοί γέροι είχαν βρει σε αυτό ένα θαυμάσιο φάρμακο.

Mercurialis annua Αρχαία Θουρία, Ασπροπουλιά 7 Νοέμβρη 2013

Mercurialis annua Αρχαία Θουρία, Ασπροπουλιά 7 Νοέμβρη 2013

Συστατικά:

Δηλητηριώδες

Όλο το φυτό έχει οσμή αηδιαστική και ναυτιώδη, γεύση πικρή και πολύ δυσάρεστη.Κατά τον Fenenille περιέχει ένα κύριο καθαρτικό συστατικό, πικρό, ξυλώδη ουσία, χλωροφύλλη, φυτικό λεύκωμα, λευκή λιπαρή ύλη, πτητικό έλαιο, πτητικό οξύ, διάφορα άλατα και αμμωνία.  Αν αποσταχθεί το φυτό δεν αποδίδει αιθέριο έλαιο γιατί το αρωματικό στοιχείο που περιέχει αποσυντίθεται αμέσως και εξαφανίζεται στη θερμοκρασία του βραζόμενου νερού. Ο Reichardt κατόρθωσε με μία ιδιαίτερη μέθοδο να απομονώσει ένα αλκαλοειδές πολύ δηλητηριώδες, με την μορφή ελαιώδους υγρού και οσμή ναυτιώδη που το ονόμασε μερκουριαλίνη. Έχει αλκαλική αντίδραση, στον ατμοσφαιρικό αέρα δε μεταβάλλεται σε ρητίνη με βουτυρώδη σύσταση. Κατά τον Planchon , τα φύλλα του φυτού, περιέχουν ένα κύριο πικρό συστατικό, μία χρωστική ουσία και ένα αλκαλοειδές, την μερκουριαλίνη, που βρίσκεται συνδυασμένη με μικρή ποσότητα τριμεθυλαμίνης ή μονο-τριμεθυλαμίνης, διαλυτής στο νερό. Ο χυμός του κάνει κυανό το χαρτί του ηλιοτροπίου.Το φυτό περιέχει ακόμη σαπωνίνες και αμίνες (μεθυλαμίνη και τριμεθυλαμίνη).

Mercurialis annua Σπόροι

Mercurialis annua
Σπόροι

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα  τρώγονται μόνο μαγειρεμένα . Κάποτε ήταν αρκετά δημοφιλής τροφή, και  χρησιμοποιούταν όπως το σπανάκι. Το δηλητήριο διασπάται με το καλό βράσιμο. Τα ωμά φύλλα  είναι δηλητηριώδη.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Είναι βότανο καθαρτικό, χολαγωγό και υδραγωγό.  Δρα ως ευκοίλιο και υπνωτικό.  Είναι διουρητικό βότανο και χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις υδρωπικίας. Τα φύλλα του γίνονται μαλακτικά καταπλάσματα. Το ομοιοπαθητικό βάμμα της μερκουριαλίδας ενδείκνυται εναντίον των ρευματισμών και των παθήσεων του στομάχου.
Το σύνολο του φυτού και ιδιαίτερα ο χυμός,  είναι εμετικό,  μαλακτικό και καθαρτικό. Χρησιμοποιείται εξωτερικά για την αντιμετώπιση προβλημάτων στα  αυτιά και τα μάτια και στη θεραπεία των κονδυλωμάτων και των  πληγών.  Ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο παρασκευάζεται από το φυτό που χρησιμοποιείται στη θεραπεία των ρευματισμώνδιάρροιας και τις  διαταραχές της χοληδόχου κύστης και του ήπατος .

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Από το φυτό παράγεται ένα πολύ καλό ξηραντικό λάδι

Δίανθος

Plants For A Future

vol-2vol-1Margaret Grieve  A Modern Herbal

Read Full Post »

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos west-crete.com

Euphorbia acanthothamnos Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 18 Απρίλη 2013

Euphorbia acanthothamnos http://www.west-crete.com

Είναι θάμνος φρύγανο και φύεται σε βραχώδες περιοχές της αρχαίας Θουρίας.            Ανήκει στην οικογένεια Ευφορβιίδες ,(Euphorbiaceae).Η προέλευση του Ονόματος Ευφορβία κατά άλλους το πήρε απο τον γιατρό του Βασιλιά της Μαυριτανίας Τζούμπα , Εύφορβο γύρω στο 50 μ.χ., κατά δε άλλους το όνομα προέρχεται απο τη σύνθετη αρχαία Ελληνική λέξη  το ευ +φορβή, που σημαίνει καλή βοσκή .Ριζώνει  στα βράχια σε κομούς με λίγο χώμα, η σε σχισμές βράχων  και με την πάροδο του χρόνου διατηρείται ως θάμνος  για αρκετά χρόνια με λιγοστή υγρασία τη καλοκαιρινή περίοδο, και οι ρίζες του τρέφονται απο τη νυχτερινή υγρασία.

Στους φρυγανότοπους σε μερικά χρόνια  το φυτό η γαλαστοιβή παίρνει το κυκλικό σχήμα, και προστατεύεται με πολύ πυκνά σε αδιαπέραστο πέπλο, απο μυτερά αγκάθια. Εσωτερικά ο ξυλώδεις κορμός δακλαδώνεται σε όλες τις κατευθύνσεις , δίνοντας  χυμούς σε όλο τον κλωβό του φυτού. Η γαλαστοιβή περιμετρικά έχει μικρά πράσινα φυλλαράκια και πολλά αγκάθια , και εσωτερικά  ο κορμός ξυλώδεις ούτως ώστε τη ξηρά περίοδο του καλοκαιριού να μήν έχει πολλές απώλειες χυμών,αλλά νά βρίσκεται σε ένα είδος νάρκης,ωστε να μπορέσει να επιβιώσει. Τον κλωβό της  προτιμούν σαν κρυψώνα και μερικά μικρά ζώα και ερπετά, όπως η κρασπεδωτή χελώνα που ζει στην περιοχή της Αρχαίας Θουρίας, και μικρές σαύρες , περιμένοντας την τροφή τους. Πρός το τέλος Φεβρουαρίου  αρχές Μαρτίου η γαλαστοιβή αρχίζει και βάζει τα καλά της, βγαίνουν απο το φυτό καινούργια πράσινα φύλλα, και οι θάμνοι αλλάζουν χρώμα γίνονται αμέσως αντιληπτοί στις πλαγιές με τα πρασινοκίτρινα χρώματα. Κάθε μία ταξιανθία  αν παρατηρήσει κανείς έχει σχήμα καπέλου, και ονομάζεται κυάθιο, Χαρακτηριστικό των φυτών της Ευφορβίας.

Η χλωρίδα μας

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Σε σχετικά πειράματα του Πανεπιστημίου της Άγκυρας διαπιστώθηκαν έντονες αντιοξειδωτικέ ιδιότητες.

Ankara University, Faculty of Pharmacy, Department of Pharmacognosy

Read Full Post »