Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Poaceae’ Category

Αρχαία Θουρία,  Ανεμόμυλος, Λυγιές, 17 Απρίλη 2014

Λάγουρος ο ωοειδήςΑρχαία Θουρία, Ανεμόμυλος, Λυγιές, 17 Απρίλη 2014

Φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας. Τριχωτό 5-60 εκ. μαλακό, μονοετές, γκριζοπράσινο. Φύλλα επίπεδα, βραχέα με μαλακές τρίχες. Ταξιανθίες χαρακτηριστικές, πυκνές, όρθιες, σφαιρικές ή ωοειδής, πολύ μαλακές, τριχωτές, 1-7×0,5-2 εκ. με πολύ λεπτά άγανα.
Illustration_Lagurus_ovatus0Τα κατακόρυφα ανθοφόρα στελέχη (π.χ. καλάμια) είναι λεπτά.Τα φύλλα αποτελούνται από ένα φύλλο θήκης, το οποίο περικλείει μερικώς το στέλεχος, και ένα φύλλο εξάπλωση της λεπίδας. Τα φύλλα αποτελούν θυσάνους στη βάση του φυτού και είναι εναλλάξ διατεταγμένα κατά μήκος των μίσχων. Οι θήκες των φύλλων είναι τριχωτές και όπου η θήκη του φύλλου συναντά το έλασμα του φύλλου υπάρχει μία μικρή μεμβρανώδης δομή (μήκους περίπου 2 mm) που ολοκληρώνεται με μικροσκοπικές τρίχες (δηλαδή κροσσωτή μεμβρανώδη Γλωσσίδα). Τα ελάσματα των φύλλων είναι επίπεδα (μήκους μέχρι 20 cm και πλάτους 1,5 εκατοστών) και καλύπτονται με κοντές τρίχες.
Εικόνα 036Η κεφαλή των σπόρων έχει σχήμα ακίδας είναι ένα κοντή, πυκνή και αποτελεί σύμπλεγμα λουλουδιών. Τα κεφάλια των σπόρων(μήκους 1-6 cm και πλάτους 1-2 cm) ειναι υπόλευκα και έχουν σχήμα αυγού ή ελαφρώς επίμηκες σχήμα. Κάθε ένα από το στενό σταχύδιο λουλούδι (μήκους 8-10 mm) αποτελείται από ένα ζεύγος βράκτια και ένα μόνο μικρό λουλούδι (δηλαδή ανθύλλιο). Τα βράκτια (μήκους περίπου 5 mm) που ολοκληρώνονται με μια σύντομη τέντα (μήκους περίπου 5 mm), που καλύπτεται από μακριές τρίχες, δίνοντας τους μια πολύ φτερωτή εμφάνιση (δηλαδή το άγανο είναι φτερωτό). Το μικροσκοπικό λουλούδι αποτελείται από δύο βράκτια άνθη, τρεις εξέχοντες στήμονες, και μια ωοθήκη που ολοκληρώνεται με ένα φτερωτό στίγμα. Η εξωτερική πλευρά του είναι κάπως τριχωτή και έχει δύο τρίχωτές ίνες (μήκους 3 έως 6 mm) και μια σημαντικά μεγαλύτερη συνεστραμμένη (8 – 20 χιλιοστά μήκος). Η άνθιση εμφανίζεται κυρίως κατά την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι , αλλά οι σπόροι συνήθως παραμένουν για αρκετούς μήνες μετά την ανθοφορία.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Δεν έχει καταγραφεί
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ: Δεν έχουν μελετηθεί
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Θεωρείται βασικό φυτό στην Αρχιτεκτονική κήπων και στην δημιουργία ανθοδεσμών με αποξηραμένα φυτά

Biosecurity
Wikipedia

Read Full Post »

briza maxima, αρχαία θουρία, Αρφαρά 13 Απρίλη 2014

briza maxima, αρχαία θουρία, Αρφαρά 13 Απρίλη 2014

Το γένος περιλαμβάνει περίπου 12 είδη ετήσιων και πολυετών φυτών που είναι αυτοφυή στα βόρεια εύκρατα κλίματα.
Η Βρίζα η μέγιστη είναι ετήσια πόα που μπορεί να φτάσει έως 60 εκ. σε ύψος. Το φυτό ιθαγενές της Βόρειας Αφρικής, Μεσογείου και Νότιας Ευρώπης έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο σαν επιγενές.
Τα κομψά άθνη μοιάζουν με λαμπερά κοχύλια , γυναικεία σκουλαρίκια, ή πληγωμένες καρδιές,  που κρέμονται από λεπτότατους μίσχους και τρεμουλιάζουν στο παραμικρό φύσημα του αέρα. Παραμένουν όμορφα όταν ξεραθούν και το θρόισμα τους στον άνεμο καθώς και το σχήμα τους είναι αιτία πολλών κοινών ονομάτων του φυτού σε ευρωπαϊκές γλώσσες: rattlesnake grass , quaking grass, shell grass στα αγγλικά, grande amourette στα γαλλικά. Για τον ίδιο λόγο καλλιεργούνται και χρησιμοποιούνται στην ανθοδετική σε αποξηραμένες συνθέσεις.
Briza_maximaΗ Βρίζα  αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο τον 1ο μ.Χ αιώνα ως καλλιεργούμενο και όχι αυτοφυές φυτό. Καθώς φαίνεται το όνομα σίκαλη επικράτησε για το συγκεκριμένο σιτηρό ενώ το όνομα βρίζα εκλατίνισε και υιοθέτησε ο Λινναίος για αυτοφυή φυτά που είχαν όμως μόνον διακοσμητική αξία και στην ελληνική βιβλιογραφία αναφέρονται ως Ψευδόβριζες. (Γενναδίου, Φυτολογικόν Λεξικόν)
Το όνομα του γένους πιθανόν προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα βρίζω αορ. έβριξα που σημαίνει αποκοιμιέμαι, κοιμάμαι γαλήνια καθώς τα περισσότερα είδη και τα σιτηρά που αρχικά ονομάζονταν έτσι κινούνται ήρεμα σα να νανουρίζονται από τον άνεμο.

DSCN2422briza_maxima600Το χαρακτηριστικό επίθετο του είδους από το λατινικό maximus-a-um = πολύ μεγάλος, μέγιστος. Το φυτά είναι πόα με ύψος 20-60 εκ. και  με κάλαμο όρθιο. Τα φύλλα ειναι βραχέα, απλωτά, τραχέα  και  το ανώτερο με κολεό λίγο διογκωμένο, γλωσσίδιο μακρύ και λογχοειδές. Η φόβη ειναιαπλή, κατανεύουσα, μονόπλευρη, με διακλαδώσεις μονήρεις ή ανά 2, με 1 ή 2 σταχίδια ωοειδή, οξύληκτα, αργυρόλευκα στην αρχή και έπειτα πυρρόχροα, μεγάλα κατανεύοντα, με 7-15 άνθη
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετική μελέτη του University of Haifa,Israel το φυτό χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της «Διδασκαλίας των υποσημειώσεων» για την θεραπεία πολλών ασθενειών.

Blowfly-Grass,-Briza-maxima,-Oct2013Η αρχαία «Διδασκαλία των υποσημειώσεων» είναι ένα παλαιό μεσαιωνικό χειρόγραφο-βιβλίο, Ευρωπαίων και Οθωμανών ερευνητών, γύρω από τη βοτανολογία και τις θεραπείες διαφόρων παθήσεων χρησιμοποιώντας βότανα. Η όλη μελέτη τους στηρίζεται στα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων, Διοσκουρίδη, Γαληνού και Θεόφραστου, αναφερόμενα στις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων και την εφαρμογή τους στην Ιατρική .
Το χειρόγραφο-βιβλίο αναφέρει ότι κάθε φρούτο και λαχανικό έχει μια συγκεκριμένη εξωτερική εμφάνιση (μοτίβο – σχήμα) που μοιάζει με ένα από τα όργανα του σώματος μας, και ότι αυτό το μοντέλο λειτουργεί ως ένα σήμα ή μήνυμα που λέει ότι το ανάλογο φρούτο ή λαχανικό θα ωφελήσει το ανάλογο όργανό μας.
Στην Ινδία το φυτό χρησιμοποιείται στην θεραπεία των νευρολογικών παθήσεων . Indian Medicinal Plants

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα περιέχουν κυπαρίνη και ειναι εδώδιμα. Οι σπόροι του φυτού αν δεν έχουν μαύρο χρώμα είναι φαγώσιμοι.

briza maxima1 - SH

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Χρησιμοποιείται στην Αρχιτεκτονική Κήπων ,στην ανθοδετική, και στα παρτέρια που δεν διαθέτουν νερό.
University of Haifa,Israel
floracytherea
Indian Medicinal Plants

Read Full Post »