Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Ελκη’ Category

Lavandula stoechas, Λεβάντα η στοιχιάς, Αγριολεβάντα

Η Αγριολεβάντα (Lavandula stoechas, Λεβάντα η στοιχιάς) ειναι αειθαλής ,γναφαλώδης, αρωματικός θάμνος της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής  Άνθειας. Η αγριολεβάντα ξεχωρίζει από τα άλλα είδη, από τα πορφυροϊώδη άνθη του, που σχηματίζουν πυκνούς ωοειδείς στάχεις και γιατί προτιμά τα ελαφρώς όξινα πετρώδη εδάφη. Τα φύλλα της είναι γραμμοειδή, γκριζωπά, εριώδη με αναδιπλωμένες άκρες. Η Ταξιανθία της εχει  2-3 εκατοστά μήκος, σε πυκνό στάχυ, έμμισχη, με σπονδύλους των 6-10 ανθέων στη μασχάλη, τριχωτών, ρομβοειδών και καρδιοειδών βρακτίων. Η κορυφή του στάχυ της στέφεται από μεγάλα ωοειδή μακρουλά βράκτια λευκοβιολετιά. Τα Άνθη της ειναι 6-8 χιλιοστά, δίχειλα, σκουροβιολετιά. Ο κάλυκάς της έχει 5 οδόντες, από τους οποίους οι ανώτεροι είναι μεγαλύτεροι. Μπορει να φθάσεις έως 100 cm . Τα Φύλλα της ειναι 10-40 mm, γραμμοειδή προς επιμήκη λογχοειδή, ακέραια, συνήθως γκρι- γναφαλώδη. Ο Μίσχος της ειναι κοντύτερος του στάχυ. Ο Στάχυς ειναι συνήθως 2-3 cm. Τα Γόνιμα βράκτια ειναι 4-8 mm, ρομβικά-καρδιοειδή, γναφαλώδη. Τα Ανώτερα
βράκτια είναι 10-50 mm, επιμήκη- αντωοειδή, συνήθως πορφυρά, χωρίς άνθη στους άξονές τους. Οι Σπονδυλώδεις ταξιανθίες έχουν 6-10 άνθη. Τα κατώτερα βράκτια ειναι οξέα.

Αγριολεβάντα, Αρχαία Θουρία 23 Απρίλη 2017 : δρόμος Αριοχώρι – Πλατύ

Το βότανο ειναι  γνωστό από την αρχαιότητα. Αναλύσεις υπολειμμάτων που έγιναν με σύγχρονές μεθόδους έδειξαν ότι σε πήλινα αγγεία υπήρχε κρασί με ρητίνη και με ένα από τα βότανα, λεβάντα, δάφνη, φασκόμηλο. Ο Διοσκουρίδης (1ος αι. μΧ.) αναφέρει το κρασί της λεβάντας (στοιχαδίτης οίνος) και το ξύδι (στοιχαδικό ξύδι). Το θεωρούσε φάρμακο για την επιληψία αλλά και για την ψύξη των πλευρών και των νεύρων.

Η ονομασία της λεβάντας προέρχεται από το λατινικό ρήμα Lavare που σημαίνει πλένω. Οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να ρίχνουν άνθη αγριολεβάντας στα νερά των λουτρών τους για τον αρωματισμό τους. Τη συνήθεια αυτή λέγεται ότι την πήραν από τους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι αποκαλούσαν το φυτό «νάρδο» ή «ναρδόσταχυ», όνομα που προήλθε από την πόλη της Συρίας Naarda.

Η ονομασία Stoechas προέρχεται από το όνομα των νησιών που βρίσκονται έξω από την Μασσαλία και οι αρχαίοι Έλληνες τα ονόμαζαν Στοιχάδες (σειρές).

Το χρησιμοποιούσαν ακόμη για τα αρωματίσουν τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα. Κατά τον μεσαίωνα το βότανο χρησιμοποιήθηκε για την περιποίηση των τραυμάτων και πληγών του δέρματος.

Ο Τζον Πάρκινσον έγραφε το 1640 για την Λεβάντα

‘‘…ιδιαίτερα καλή για την ψυχική οδύνη και όλους τους πόνους του κεφαλιού και του μυαλού.’’

Η αγριολεβάντα ήταν περιζήτητο αντίδοτο δηλητηριάσεων στα παλιά χρόνια.

Με αυτήν παρασκευαζόταν ένα από τα πιο γνωστά θεραπευτικά έλαια, που ήταν σε ευρεία χρήση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Στην Κρήτη το έλεγαν Καραμπάχι. Αυτό το έπαιρναν οι πάσχοντες στάζοντας σταγόνες του ελαίου πάνω σε ζάχαρη, για οποιονδήποτε πόνο.

Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου Charles Sturt University, Wagga , Australia,  η λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί από καιρό ως αναλγητικό, αντιβακτηριακό, αντιμυκητιασικό , αντικαταθλιπτικό, αντισπασμωδικό, επιθηλιακό και καταπραϋντικό βότανο.Τα εκχυλίσματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία καταστάσεων που κυμαίνονται από την ακμή έως τις ημικρανίες.   Λεβάντα χρησιμοποιήθηκε στην Ινδία και το Θιβέτ για τη θεραπεία ψυχιατρικών καταστάσεων και από τους αρχαίους Αιγυπτίους ως μέρος της διαδικασίας της μουμιοποίησης. Στην Ευρώπη του δέκατου έκτου αιώνα, τα κλαδιά  της λεβάντας πιστεύονταν ότι αυξάνουν τη νοημοσύνη.

Αν και το φυτό είναι γνωστό ότι αυξάνει την ροή της χολής και εισρέει στο έντερο, η μέγιστη τιμή του δεν είναι στη θεραπεία των χολικών καταστάσεων. Η λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα ως αντιδιαβητικός παράγοντας στην Ισπανία και περιλαμβάνεται σε μερικά εμπορικά αντιδιαβητικά παρασκευάσματα βοτάνων. Φρέσκα φύλλα και άνθη εφαρμόζονται στο μέτωπο για την ανακούφιση των πονοκεφάλων και των αρθρώσεων για τη θεραπεία του ρευματικού πόνου σύμφωνα με σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου King Saud University, Abha Saudi Arabia . Οι ατμοί των ατμών λουλουδιών χρησιμοποιούνται ως κρύο φάρμακο.  Στη Χιλή, το τσάι χρησιμοποιείται για να προκαλέσει ή να αυξήσει την εμμηνόρροια ροή σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου University of Santiago of Chile.

Το φυτό περιέχει αιθέριο λάδι, βουτυρικούς και βαλεριανικούς αιθέρες της λιναλλύλης και της γερανύλης, γερανιόλη, κινόλη, λιναλόλη, κινεόλη, D-μπορνεόλη, λινονίνη, L πινένιο, καρυοφυλλίνη, κουμαρίνη και τανίνη. Η λεβάντα συνήθως χορηγείται με τη μορφή έγχυσης, αφέψημα ή έλαιο και είτε λαμβάνεται εσωτερικά είτε εφαρμόζεται τοπικά για την ανακούφιση της νευραλγίας. Σήμερα, το λάδι λεβάντας και τα εκχυλίσματα χρησιμοποιούνται ως φαρμακευτικά αρώματα και βρίσκονται στα καλλυντικά.  Απομίμηση λαδιούι λεβάντας χρησιμοποιείται συχνά σε σαπούνια τουαλέτας επειδή είναι φθηνό, αλλά χαμηλότερης ποιότητας από το πραγματικό λάδι λεβάντας. Το λάδι Lavandin, η απόλυτη λεβάντα (ένα εκχύλισμα) και το λάδι λεβάντας ακίδων χρησιμοποιούνται σε συγκεντρώσεις μέχρι 1,2% στα αρώματα.  Για τη γεύση των τροφίμων χρησιμοποιούνται μικρές ποσότητες (0,002% έως 0,004%) του ελαίου. Η λεβάντα χρησιμοποιείται επίσης σε άλλα προϊόντα μπάνιου και ντους, προϊόντα περιποίησης μαλλιών και απορρυπαντικά. 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Το φυτό ανθίζει τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου. Συλλέγουμε προς το τέλος της ανθοφορίας, όταν τα πέταλα έχουν αρχίσει να μαραίνονται. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα άνθη και τα φύλα του βοτάνου.

Το βότανο δρα ως αντισηπτικό, βακτηριοκτόνο, αναλγητικό, εμμηναγωγό, ηρεμιστικό, σπασμολυτικό, υποτασικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, διεγερτικό, εφιδρωτικό, χολαγωγό, αντιρρευματικό, ανθελμινθικό και ως αντίδοτο δηλητηριάσεων.

Βοηθά σε ευερεθιστικότητα, μελαγχολία, νευρασθένεια, ναυτία, νευρώσεις, σπασμούς, αϋπνίες, αρρώστιες του αναπνευστικού συστήματος, άσθμα, γρίπη, βρογχίτιδα, κοκίτης, φυματίωση. Καταπραΰνει την εγκεφαλονωτιαία σπαστικότητα, σύμφωνα με τους Candeac και Meunier.Χρησιμοποιείται ως αντίδοτο σε δηλητηριάσεις (βοηθητικό) σε δαγκώματα από ζώα και φίδια και σε τσιμπήματα εντόμων.Το αφέψημα με φύλλα και λουλούδια αγριολεβάντας ανακουφίζει από ημικρανίες, πονοκεφάλους, ιλίγγους, λιποθυμία, αλλά και διώχνει την αϋπνία.

Με εξωτερική χρήση επουλώνει πληγές (απλές, άτονες, μολυσμένες, συρίγγια, χρόνια εκζέματα, εγκαύματα, ακμή, δερματίτιδες, ψώρα, αλλά και αλωπεκία) και με εσωτερική χρήση κυστίτιδες, το αφέψημα της σφίγγει τα ούλα. Αυξάνει την έκκριση γαστρικών υγρών και την κινητικότητα την εντέρων (σε γαστρική ατονία και μετεωρισμό, κακή χώνεψη).

Η λεβάντα αποτελεί ήπιο φυσικό ηρεμιστικό, για την αντιμετώπιση του άγχους, της αϋπνίας και της κατάθλιψης. Το έγχυμα είναι χωνευτικό, τονωτικό, αντισπασμωδικό και χρησιμεύει στην απολύμανση πληγών και τραυμάτων. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις άσθματος, γρίπης, παθήσεων ήπατος και σπλήνας, ίκτερου, συμφόρησης, λευκόρροιας και εξασθένισης της όρασης. Ένα λουτρό με λεβάντα ανακουφίζει από τους ρευματισμούς και την ουρική αρθρίτιδα, χαλαρώνει τα νεύρα και τους τεντωμένους μύες, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε περιπτώσεις μωλωπισμού, πρηξίματος, διαστρέμματος, εξάρθρωσης και θλάσεων. Το αιθέριο
έλαιο συμβάλλει στη θεραπεία του κρυολογήματος, της γρίπης, της στηθάγχης, της βρογχίτιδας, του πονοκέφαλου και συμπεριφορικών διαταραχών. Σε γαργάρες απολυμαίνει τις στοματικές αμυχές και βοηθά σε περίπτωση παράλυσης της γλώσσας ή τραυλισμού. Εντριβές του στήθους επισπεύδουν τη θεραπεία της πνευμονίας, της
πλευρίτιδας και της πνευμονικής συμφόρησης, ενώ οι εντριβές της κεφαλής θεωρούνται ότι καταπολεμούν την
αλωπεκία.
Οι αντιδιαβητικές ιδιότητες του βοτάνου τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικέ έρευνες του Πανεπιστημίου Universidad de Granada της Ισπανίας

Η αρωματοθεραπεία με λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί για να αυξήσει την ψυχική ικανότητα , να μειώσει την κόπωση και να βελτιώσει τη διάθεση και τα αντιληπτά επίπεδα άγχους σύμφωνα με μελέτες του Royal Bershire Hospital NHS Trust, Reading, England. Λάδια διαφορετικών ειδών λεβάντας αποφέρουν διαφορετικά αποτελέσματα. Η German Commission E Monographs αναφέρει τη θεραπεία της ανησυχίας και των δυσκολιών στον ύπνο μεταξύ των χρήσεων της λεβάντας.  Σύμφωνα με μελέτες των Πανεπιστημίων Chiba and Osaka University Japan   οι μελέτες ηλεκτροεγκεφαλογραφίας λεβάντας, οι οποίες έχουν δείξει διάφορες αποκρίσεις άλφα κύματος σε διαφορετικές οσμές, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση της ψυχοφυσιολογικής απόκρισης. Από το  Πανεπιστήμιο  University of British Columbia – Okanagan, Kelowna, Canada έχει τεκμηριωθεί  ότι η λεβάντα έχει παρόμοια δράση με τις βενζοδιαζεπίνες επηρεάζοντας τους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος. Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν μια κατηγορία φαρμάκων με ηρεμιστικές, υπνωτικές, αγχολυτικές, αντισπασμωδικές, αναισθητικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητες. Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται συχνά για να προσφέρουν ανακούφιση σύντομης διάρκειας στις καταστάσεις σοβαρού άγχους ή αϋπνίας.

Σύμφωνα με μελέτες του National Cancer Institute (NCI), Bethesda,  USA  η περιγλυκολική αλκοόλη, μια ένωση που αποστάζεται από λεβάντα, αλλά βρίσκεται και στα κεράσια, στη μέντα και στους σπόρους σέλινου, διαθέτει αντικαρκινικές δραστηριότητες και συντελεί  στη χημειοπροφύλαξη και τη θεραπεία του καρκίνου.

Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από το  Πανεπιστήμιο Saurashtra University,  India

Η μείωση της χοληστερόλης του ορού από το φυτό τεκμηριώθηκε από το University of Wisconsin, Madison USA

Οι γαστρο-προστατευτικές επιδράσεις από τα έλαια του βοτάνου τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Università di Parma, Italy.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Τα εκχυλίσματα λεβάντας χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη ως εντομοαπωθητικά. Αυτό το φαινόμενο φαίνεται να σχετίζεται με τις ενώσεις στο πτητικό έλαιο του φυτού.  Τα ευρήματα από μία μελέτη του Πανεπιστημίου University of Shahrekord, Iran δείχνουν ότι τα αιθέρια έλαια τοθ φυτού αποτελούν μια αποτελεσματική μέθοδο για τον έλεγχο των κροτώνων (τσιμπουριών).

Σε συγχρονισμένη έρευνα του University of Queensland, Australia διαπιστώθηκε ότι τα αιθέρια έλαια της αγριολεβάντας εξουδετερώνουν τις ψείρες της κεφαλής.

 

Δίανθος
Denner SS. Drexel University USA: Lavandula angustifolia Miller: English lavender. Holist Nurs Pract . 2009;23(1):57-64
Weiss RF. Herbal Medicine . Meuss AR, trans-ed. Gothenburg, Sweden: A.B. Arcanum; 1988
Gámez MJ, Jiménez J, Risco S, Zarzuelo A. Universidad de Granada, España: Hypoglycemic activity in various species of the genus Lavandula . Part 1: Lavandula stoechas L. and Lavandula multifida L. Pharmazie . 1987;42(10):706-707.
Abulafatih HA. King Saud University, Abha BranchAbhaSaudi Arabia: Medicinal plants in southwestern Saudi Arabia. Econ Bot . 1987;41(3):354-360.
drugs.com
San Martín JA. University of Santiago of Chile: Medicinal plants in central Chile. Econ Bot . 1983;37(2):216-227.
Lamparsky D. Lavender. Perfumer & Flaverist . 1986;11:7-8, 10, 12-13, 15-20

Leung AY. Encyclopedia of Common Natural Ingredients Used in Food, Drugs and Cosmetics . New York, NY: J Wiley and Sons; 1980.

Dunn C, Sleep J, Collett D. Royal Bershire Hospital NHS Trust, Reading, England :Sensing an improvement: an experimental study to evaluate the use of aromatherapy, massage and periods of rest in an intensive care unit. J Ad Nurs . 1995;21(1):34-40.

Lee CF, Katsuura T, Shibata S, et al. Chiba and Osaka University Japan : Responses to electroencephalogram to different odors [in Japanese]. Ann Physiol Anthropol . 1994;13(5):281-291

Woronuk G, Demissie Z, Rheault M, Mahmoud S. University of British Columbia – Okanagan, Kelowna, Canada  Biosynthesis and therapeutic properties of Lavandula essential oil constituents. Planta Med . 2011;77(1):7-15.

Kelloff GJ, Boone CW, Crowell JA, et al. National Cancer Institute (NCI), Bethesda, USA  : New agents for cancer chemoprevention. J Cell Biochem Suppl . 1996;26:1-28

Lodhia MH, Bhatt KR, Thaker VS. Saurashtra University, India : Antibacterial activity of essential oils from palmarosa, evening primrose, lavender and tuberose. Indian J Pharm Sci. 2009;71(2):134-136.

Elson CE, Yu SG. University of Wisconsin, Madison USA : The chemoprevention of cancer by mevalonate-derived constituents of fruits and vegetables. J Nutr . 1994;124(5):607-614.

Secoy DM, Smith AE. Use of plants in control of agricultural and domestic pests. Econ Bot . 1983;37(1):28-57

Barocelli E, Calcina F, Chiavarini M, et al. Università di Parma, Italy : Antinociceptive and gastroprotective effects of inhaled and orally administered Lavandula hybrid Reverchon “Grosso” essential oil. Life Sci . 2004;76(2):213-223

Pirali-Kheirabadi K, Teixeira da Silva JA.University of Shahrekord,  Iran : Lavandula angustifolia essential oil as a novel and promising natural candidate for tick ( Rhipicephalus [Boophilus] annulatus ) control. Exp Parasitol . 2010;126(2):184-186.

Barker SC, Altman PM. University of Queensland, Australia.  A randomised, assessor blind, parallel group comparative efficacy trial of three products for the treatment of head lice in children—melaleuca oil and lavender oil, pyrethrins and piperonyl butoxide, and a “suffocation” product. BMC Dermatol . 2010;10:6.

 

Read Full Post »

Πρόκειται για ένα περιζήτητο για την νοστιμιά του μανιτάρι της περιοχής αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Το συναντάμε όλο το χρόνο σε λιβάδια και βοσκότοπους σε μανιταροαποικίες κυκλικού σχηματισμού.

agaricus-campestris6Το καπέλο του που μπορεί να φτάσει και τα 12 εκατοστά διάμετρο με χρώμα λευκό, γκριζωπό ή ωχρωπό κατά την ωριμότητα, συχνά εμφανίζει λέπια ινώδη σε αποχρώσεις του γκρι. Αναγνωρίζεται από το βιότοπό του, τα ροζ βράγχια του (που καλύπτονται από μια λεπτή λευκή μεμβράνη, όταν το μανιτάρι είναι νέο) τα οποία γίνονται σοκολατί οταν το μανιτάρι ωριμάζει. Το λευκό δαχτυλίδι του καρταρρέι καθώς το μανιτάρι μεγαλώνει.

agaricus-campestris3

Η περίμετρος εμφανίζει κρόσσια. Το δακτυλίδι του μεμβρανώδες, υπανάπτυκτο και πολλές φορές δυσδιάκριτο σε ώριμη ηλικία. Είναι από τα πλέον περιζήτητα και νόστιμα μανιτάρια.
Η σάρκα έχει οσμή ευχάριστη. Ο μίσχος έχει δαχτυλίδι απλό.
Το καπέλο έχει ελάσματα στο κάτω μέρος του.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Είναι περιζήτητο εδώδιμο μανιτάρι και τρώγεται ακόμη και από εκείνους που δεν τρώνε κανονικά άγρια μανιτάρια. Δεν καλλιεργείται διότι έχει πολύ ταχεία  ωρίμανση (δεν συντηρείται) και σύντομη διάρκεια ζωής. Τα μανιτάρια τρώγονται σοταρισμένα ή τηγανητά, σε σάλτσες, ή ακόμα και ωμά σε φέτες και μέσα στις σαλάτες.

agaricus-campestris-var-squamulosus-31Πρέπει να ξεπλένονται πολύ καλά, και επίσης πρέπει να ελέγχονται για μικρές, λευκές προνύμφες που τυχόν βρίσκονται σε σήραγγες μέσα από τους μίσχους και τα καλύμματα.
ΣΥΝΤΑΓΕΣ:   wildmushroomrecipes.org

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ  ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το φαρμακευτικό σκεύασμα του μανιταριού Agaricus campestris

Το φαρμακευτικό σκεύασμα του μανιταριού
Agaricus campestris

Το Agaricus campestris είναι ένα φαρμακευτικό μανιτάρι που περιέχει μια ειδική κατηγορία  πολυσακχαριτών που είναι γνωστή ως β-γλυκάνες. Μελέτες δείχνουν ότι η Βήτα γλυκάνη διεγείρει τη δραστηριότητα των φυσικών «φονικών» κυττάρων, τα οποία αποτελούν ένα σημαντικό μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος.  Το Agaricus σε αυτό το προϊόν εκχυλίζεται με την προτιμώμενη μέθοδο θερμού νερού / αλκοόλης για την αύξηση της πεπτικότητας του και για να ενισχυθεί η βιοδιαθεσιμότητα των πολυσακχαριτών. Αρχικά ανακαλύφθηκε στη Βραζιλία αλλά τώρα καταναλώνονται ευρέως σε πολλές χώρες, όπου θεωρείται ως υγιεινή διατροφή  λόγω των θεραπευτικών ιδιοτήτων του.
Επιπρόσθετα είναι σε εξέλιξη έρευνα σε μυκητιακούς επιδέσμους για τη θεραπεία των ελκών και των πληγών που δημιουργούνται από μόνιμη κατάκλιση.Στο παρελθόν, οι φέτες του Α.campestris εφαρμόσθηκαν σε ζεματίσματα και εγκαύματα.
agaricus-campestris%ce%b5%ce%b2%ce%b1%cf%85Ακόμη εκχυλίσματα του Agaricus campestris περιέχουν το ένζυμο τυροσινάση. Η τυροσινάση μειώνει την αρτηριακή πίεση των υπερτασικών ζώων όταν χορηγείται ενδοφλεβίως. Τα μυκητώδη παρασκευάσματα ενζύμων έχουν χρησιμοποιηθεί για τις ασθένειες του πεπτικού συστήματος.

Οι Αντιφλεγμονώδεις και Ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες του μανιταριού  αποδείχτηκαν από το Πανεπιστήμιο  Wageningen University της Ολανδίας.

Σε συνδυασμένες έρευνες των Πανεπιστημίων: Virginia  University, USA  και Al Azhar University,  Egypt  τεκμηριώθηκε η αντιοξειδωτική δράση και η κυτταροτοξικότητα σε καρκινικά κύταρα του μανιταριού.

Το μανιτάρι χρησιμοποιείται στη διαχείρηση του σακχάρου του αίματος διότι δρα αντιϋπεργλυκαιμικά,  επειδή αποδεσμεύει ουσίες παρόμοιες με την ινσουλίνη που δρουν οπως αυτή σύμφωνα με το Αγγλικό Πανεπιστήμιο University of Ulster, Coleraine.

Biomedical Sciences, University of Ulster, Coleraine, UK

Virginia Commonwealth University, Richmond,  USA – Al Azhar University, Cairo, Egypt

Agrotechnology  Wageningen University , The Netherlands

WIKIPEDIA

αλεκάτη

Dr Ray Sahelian M.D.

Read Full Post »

DIGITAL IMAGE

Το Teucrium polium L. subsp. capitatum (L.) Arcangeli, ανήκει στην οικογένεια
Lamiaceae και το γένος Teucrium. Είναι ένας αειθαλής, πολυετής, φρυγανώδης θάμνος με ύψος 20-45 cm.. Τα φύλλα του είναι λογχοειδή–σφηνοειδή, πριονωτά, πολύ χνουδωτά με συστρεφόμενα χείλη. Τα άνθη του είναι μικρά και λευκά και φύονται σε πυκνά, σχεδόν σφαιρικά κεφάλια επάκρια .
Αυτοφύεται σε άγονα, πετρώδη μέρη και λόφους της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας , αλλά εμφανίζεται μέχρι και σε υψόμετρο 2100 m.

Teucrium-polium-sp--3738cΤο φυτό ευδοκιμεί σε ασβεστολιθικά και σερπεντινικά εδάφη . Όλα τα εναέρια μέρη του φυτού καλύπτονται από αδενώδη και μη αδενώδη τριχώματα . Το φύλλωμα απελευθερώνει ένα ευχάριστο άρωμα.
Το φυτό ανήκει στον τομέα Polium. Ο τομέας Polium χαρακτηρίζεται από πυκνή επάκρια (capitate), βοτρυώδη ταξιανθία, ελικοειδώς τοποθετημένα άνθη, υποακτινόμορφο (subactinomorphic) κάλυκα και συστρεφόμενα στα άκρα φύλλα.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Το Teucrium polium έχει χρησιμοποιηθεί για πάνω από 2000 χρόνια στην παραδοσιακή ιατρική ως χολαγωγικό, τονωτικό, διουρητικό και για διάφορους τύπους παθολογικών καταστάσεων, όπως γαστρεντερικές διαταραχές και φλεγμονές (Abdollahi et al 2003). Το Teucrium polium, παίρνει το όνομά του από το χρώμα του. Πολιός σημαίνει λευκός-υπόλευκος, αυτός που έχει ψαρόλευκα μαλλιά (Μπαμπινιώτης 2005). Ο Διοσκουρίδης κατά την περιγραφή του φυτού αναφέρεται σε ένα λευκό φυτό το οποίο φέρει λευκά τριχίδια ‘ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΙ ΩΣ ΠΟΛΙΑΣ ΤΡΙΧΑΣ’ (Διοσκουρίδης 77μ.Χ.). Κατά μία άλλη εκδοχή παίρνει το όνομά του από τα λευκά του άνθη που φύονται επάκρια και παρομοιάζονται με τα
λευκά μαλλιά.

Teucrium-polium-9886c  Το λατινικό όνομα του γένους Teucrium προέρχεται από τον Τεύκρο, βασιλιά της Τροίας, ο οποίος λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που το χρησιμοποίησε σαν θεραπευτικό . Συναντάται με πολλές κοινές ονομασίες όπωςˑ Τεύκριον το πολιόν, Πολιό, Ασπρόχορτο Στομαχοβότανο, Λαγοκοιμιθιά, Πολιόν του βουνού, Αγαποβότανο, Παναγιόχορτο, Σπληνοβότανο, Αντωναΐδα, της Κυράς το χόρτο, Λιβανόχορτο.
Στο φυτολογικό λεξικό του Θεόφραστου , γίνεται μία λεπτομερής περιγραφή του
φυτού και αναφέρεται ότι στην λαϊκή θεραπευτική χρησιμοποιείται για παθήσεις της
αναπνευστικής οδού και για δερματικά προβλήματα. Μια ωραία περιγραφή του πολύχρηστου παναγιόχορτου, μας άφησε και ο Πλίνιος . Κατά τον Μουσαίο και τον Ησίοδο, συνιστάται να αλείφεται με «πόλιον» όποιος επιδιώκει δόξα και αξία και το φυτό να καλλιεργείται και να βρίσκεται πάντα διαθέσιμο για τα δαγκώματα των φιδιών. Οι γιατροί το έδιναν με ξύδι στους σπληνοπαθείς και με κρασί σε αυτούς που υπόφεραν από το συκώτι.
Το κοινό όνομα «παναγιόχορτο» οφείλεται στις θεραπευτικές και προστατευτικές ιδιότητες του φυτού. Στη σύγχρονη λαϊκή ιατρική το έκχυμα του φυτού
συνιστάται για το έλκος του στομάχου και γι αυτό υπάρχει και το όνομα «στομαχοβότανο».
Teucrium-polium-14Οι αρχαίοι Έλληνες εκτιμούσαν πολύ τις ευεργετικές θεραπευτικές ιδιότητες του μικρού αυτού αρωματικού βοτάνου και πίστευαν ότι γιατρεύει τα πάντα, ήταν κάτι σαν πανάκεια. Ο Διοσκουρίδης (77μ.Χ.) το συνιστούσε σαν φάρμακο για στομαχόπονους, πυρετούς και κρυολογήματα. Μέσα σε κρασί εθεωρείτο φάρμακο για τον ίκτερο και αποτελεσματικό διουρητικό. Ο Ησίοδος, συμβούλευε να καλλιεργείται το τεύκριο και να είναι πάντα πρόχειρο για δαγκωματιές από φίδια και διάφορα άλλα δηλητήρια.
Το κοινό Ελληνικό όνομα για το τεύκριο «Παναγιόχορτο» – χορτάρι της Παναγίας –
δείχνει πόσο πολύτιμο το θεωρούσαν. Στην Ελλάδα σήμερα χρησιμοποιείται για το ζάχαρο,το βήχα, το κρυολογήμα, ως επουλωτικό του έλκους και κατά της χοληστερίνης. Θεωρείται επίσης άριστο τονωτικό .

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ:

Οι αντικαρκινικές ιδιότητες του φυτού μελετήθηκαν με θετικά αποτελέσματα από το Walker Cancer Research Institute,  Florida, USA

Η ικανότητα του φυτού να μειώνει τον  πόνο στους διαβητικούς μελετήθηκε από το  Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran

Teucrium-polium_1501Η αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριακές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο University of Naples, Napoli, Ιταλία

Οι αντισπασμωδικές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Shiraz University of Medical Sciences,  Iran

Σε σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου  University of Tehran, Iran το εκχύλισμα του φυτού μπορει να μειώσει τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μέσω της ενίσχυσης της έκκρισης ινσουλίνης από το πάγκρεας.

 Σε άλλες μελέτες του ίδιου Πανεπιστημίου από το φυτό απομονώθηκαν τερπενοειδή και φλαβονοειδή που  διαθέτουν ένα ευρύ φάσμα φαρμακολογικών αποτελεσμάτων ως αντιοξειδωτικό, αντικαρκινικό, αντιφλεγμονώδες, υπογλυκαιμικό, ηπατοπροστατευτικό, υπολιπιδαιμικό, αντιβακτηριακό και αντιμυκητιακό.

 

Walker Cancer Research Institute, Florida, USA

University of Tehran, Iran

Department of Physiology, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran

Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran

herbier.sesa-aude

Institute of Biochemistry  University of Tehran, Iran

Read Full Post »

ballota acetabulosa 00Το φυτό Ballota acetabulosa L., γνωστό ως βαλλωτή, είναι πολυετής πόα με ξυλώδη βάση, ύψους έως 60 cm.της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, και χαρακτηρίζεται ως αρωματικό φυτό. Τα φύλλα του είναι καρδιόσχημα, χνουδωτά, αντίθετα, απαλά, με χρώμα ανοιχτό πράσινο, όμοια με εκείνα των άλλων ειδών που ανήκουν στην ίδια οικογένεια.

wildfind_napfschwarznessel_img8161b

Τα άνθη του είναι κοκκινωπά με διάρκεια άνθισης από τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο. Οι καρποί του είναι μαύροι, μικροσκοπικοί, κρυμμένοι στη βάση ενός κάλυκα που μοιάζει με χωνί. Ανήκει στην οικογένεια των Lamiaceae (ή κατ’ άλλους Labiatae) και άλλες ονομασίες του είναι: Φουφουλιά (Τήνος), Φάσσα (Αίγινα), Νεροβαμβακιά (Πελοπόννησος), Μαυρομάργο (Αττική), Μαυρομάρκος (Κύθνος), Αποπουλιά, Λυχναράκι, Οικονομία, Καντηλαναύτρα. Το φυτό παρουσιάζει αντισπασμωδικές ιδιότητες και χορηγείται, κυρίως, στις περιπτώσεις κοκκύτη των παιδιών και κατά των ψυχονευρώσεων. Φυτρώνει, κυρίως, σε σκιερά μέρη και μέσα σε βραχώδη εδάφη.

wildfind_napfschwarznessel_1img8841b

Τα φύλλα του φυτού καλύπτονται από ένα πλούσιο τρίχωμα που καλύπτει και τις δύο πλευρές των φύλλων και αποτελείται από πολυάριθμες αδενώδεις και μη αδενώδεις τρίχες. Ένας μεγάλος αριθμός μακριών πολυκύτταρων δενδρωδών μη αδενωδών τριχών συνιστούν ένα παχύ χνούδι που καλύπτει τα φύλλα, δημιουργεί ενιαίο φράγμα προστασίας και αποτελεί την εξωτερική στρώση, ενώ εκείνο που βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια της επιδερμίδας και αποτελεί την εσωτερική στρώση σχηματίζεται από αδενώδη τριχίδια. Τα μη αδενώδη τριχώματα του φυτού ποικίλουν ως προς τη μορφολογία και την ανατομία τους και κατηγοριοποιούνται με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά τους σε πέντε τύπους. Τα αδενώδη τα οποία απαντώνται στα φύλλα του φυτού ανήκουν σε δύο κατηγορίες: τα ασπιδοειδή και τα κεφαλοειδή αδενώδη τριχώματα, που είναι κατανεμημένα στα φύλλα και τους βλαστούς. Οι ασπιδοειδείς αδένες συναντώνται στα φύλλα όλων των εποχών, όπου ανάλογα την εποχή και την επιφάνεια του φύλλου που βρίσκονται αλλάζει και η συχνότητα που συναντώνται. Οι κεφαλοειδείς αδένες οι οποίοι εντοπίστηκαν στα φύλλα του φυτού κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες κατά Werker (1985 a,b). Μοιάζουν όμως πολύ με τους τύπους των κεφαλοειδών τριχωμάτων, όπως περιγράφονται από τον Μποζαμπαλίδη (2008). Παρατηρούνται ακόμα και κάποιοι αδένες που δεν έχουν αναφερθεί σε αυτό ή σε άλλα συγγενικά φυτά. Η ανατομία των φύλλων του φυτού Β. αcetabulosa παρουσιάζει αρκετές εποχικές διαφορές. Αυτές οι διαφορές πιθανά αποτελούν ένα μέρος της αμυντικής αντίδρασης του φύλλου έναντι στο ξηρό, ζεστό και με υψηλή ακτινοβολία περιβάλλον της Μεσογείου.

Ballota_acetabulosa_1

Έτσι, τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες ενισχύονται χαρακτηριστικά που μπορούν να βοηθούν στον περιορισμό των απωλειών νερού. Τέτοια είναι η αύξηση του πάχους του ελάσματος των φύλλων, η αύξηση του πάχους των κυτταρικών τοιχωμάτων της εφυμενίδας, η μείωση της στρώσης του σπογγώδους παρεγχύματος. Οι εποχικές αυτές διαφορές συνοδεύονται και από αλλαγές της ανατομίας των κρυπτών ως προς το βάθος τους και τον αριθμό των τριχών στο εσωτερικό και το εξωτερικό τους. Επίσης, κατά τους ζεστούς μήνες παρατηρήθηκαν διαφορές όσον αφορά στο μέγεθος και το βάθος των κρυπτών καθώς και στο μέγεθος και το μήκος των μη αδενωδών και αδενωδών τριχωμάτων, εμποδίζοντας με αυτόν τον τρόπο την απώλεια νερού. Η αρχιτεκτονική του φύλλου με την ύπαρξη των κρυπτών συμβάλλει στη στήριξη του φύλλου υποκαθιστώντας την ανάγκη για την ανάπτυξη σκληρεγχυματικού ιστού. Τα κύτταρα του μεσόφυλλου φαίνεται να συσσωρεύουν ελαιοσταγονίδια των οποίων ο αριθμός αυξάνεται κατά τους θερινούς μήνες. Τα αποτελέσματα των ιστοχημικών μεθόδων έδειξαν ότι τα τερπένια και οι τανίνες παράγονται κυρίως στις αδενώδεις τρίχες, ενώ οι φλαβόνες και φλαβανόλες στα αδενώδη και μη αδενώδη τριχώματα. Η παραγωγή των ενώσεων αυτών φαίνεται ότι συμβάλλει στην άμυνα του φύλλου έναντι των καταπονήσεων που προκύπτουν λόγω του μεσογειακού οικοσυστήματος και εξηγεί και την ευρεία χρήση του φυτού για φαρμακευτικούς σκοπούς.

Ιστορικά Στοιχεία:

Είναι βότανο γνωστό από την αρχαιότητα και ο Διοσκουρίδης το αποκαλούσε «Γνωτέρα». Τόσο αυτός όσο και άλλοι γιατροί συνιστούσαν τα φύλλα του φυτού κοπανισμένα με αλάτι με μορφή καταπλάσματος ως αντίδοτο σε δαγκώματα σκύλων.  Τη χρησιμοποιούσαν ακόμα για την αντιμετώπιση των κονδυλωμάτων και των ελκών κάθε είδους και μορφής. Μετά τα μέσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, χρησιμοποιούσαν το βότανο στην εμπειρική ιατρική.

DSCN8793

Επίσης, θεωρείται άριστο ανθελμινθικό φάρμακο και ιδίως κατά των ασκαρίδων και των οξυούρων κατά των οποίων μάλιστα χρησιμοποιήθηκε και ο πυκνός χυμός του φυτού σε υπόθετα.
Στον μεσαίωνα το θεωρούσαν ακόμα ως ένα από τα καλύτερα φάρμακα για την επούλωση των πληγών. Ο Λεκλέρκ, ένας φυτοθεραπευτής, χρησιμοποίησε με επιτυχία το φυτό κατά των νευρώσεων, των νευρασθενειών και των ψυχώσεων (απαθικών καταστάσεων κ.α.) καθώς επίσης το χρησιμοποιούσαν και κατά της εμμηνοπαύσεως και κατά του κοκίτη. Η οσμή του φυτού είναι εξαιρετικά δυσάρεστη. Αυτός ήταν ο λόγος που ο μεγάλος βοτανολόγος Μπαουχίν το αποκαλούσε «foetidum» δηλαδή, δύσοσμο.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το φυτό παρουσιάζει αντισπασμωδικές ιδιότητες και χορηγείται κυρίως στις περιπτώσεις κοκίτη των παιδιών και κατά των ψυχονευρώσεων.Τα κυριότερα συστατικά του είναι φλαβονικά γλυκοσίδια, χλωρογενικό οξύ, ίχνη αιθέριου ελαίου και διτερπενλακτόνες και δρα ως αντιλυσσικό αντιβακτηριακό, τονωτικό, στυπτικό, διουρητικό, εμμηναγωγό, αποχρεμπτικό, αντιοξειδωτικό και αντισπασμωδικό. Χρησιμοποιείται στην κατάθλιψη, την ανησυχία και την υστερία ενώ είναι κατάλληλο ίαμα για την ναυτία και τον εμετό, όταν το αίτιο εντοπίζεται στο νευρικό σύστημα και όχι στο στομάχι. Ανακουφίζει ακόμα και τους εμετούς της εγκυμοσύνης.

ballota acetabulosa 06

Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για βήχα, αϋπνία και διαταραχές του νευρικού συστήματος. Μειώνει και τα επίπεδα της χοληστερίνης και καθαρίζει το αίμα ενώ ταυτόχρονα ανακουφίζει τον κνησμό από τσιμπήματα κουνουπιών. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται συνήθως τα φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές του φυτού και για τις αντισπασμωδικές ιδιότητες χορηγείται κυρίως στις περιπτώσεις κοκίτη των παιδιών και κατά των ψυχονευρώσεων.

Η αντιμικροβιακή δράση του φυτου τεκμηριώθηκε από το Πανεπιστήμιο :Çanakkale, Çanakkale, Turkey

Οι αντιμικροβιακές, αντιοξειδωτικές, αντι-ιικές, και κυτταροτοξικές ιδιότητες του φυτού μελετήθηκαν και τεκμηριώθηκαν από τα Πανεπιστήμια:
Université du Droit et de la Santé Lille της Γαλλίας  και Catholic University of Louvain, Wallonia, του Βελγίου.

Η μεγάλη περιεκτικότητα του φυτού σε φλαβονοειδή τεκμηριώθηκε από το Πανεπιστήμιο Near East University της Κύπρου . Τα φλαβονοειδή έχουν σπασμολυτικές, αντιαλλεργικές, διουρητικές και ανθελμινθικές δράσεις . Η συμβολή τους στην ανθρώπινη υγεία έχει αποδειχθεί σε πολλές περιπτώσεις ευεργετική, καθώς ενεργοποιούν ένζυμα τα οποία μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης συγκεκριμένων τύπων καρκίνου, καρδιακών παθήσεων και εκφυλιστικών παθήσεων που σχετίζονται με τη γήρανση.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Οι αποξηραμένοι κάλυκες του φυτού, όπου έχουν σχήμα που μοιάζει με χωνάκι τοποθετούνται ανά δύο, αφού πρώτα αφαιρέσουμε το σπόρο από τον ένα, και τους τοποθετούσαν ανεστραμμένους μέσα σε λάδι και τους άναβαν. Η φλόγα κρατούσε αναμμένη όλη τη νύχτα και δεν δημιουργούσε κάπνα.

Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διδακτορικό :  Ζαχάκη, Σοφία  Δ.

Université du Droit et de la Santé Lille ,Γαλλία  και Catholic University of Louvain,  Βέλγιο

Near East University , Cyprus

Çanakkale, Çanakkale, Turkey

wildfind

Αλεκάτη

robinsyard
Παντάκης Γιώργος

Read Full Post »

Micromeria_juliana_kz1

Είναι φυτό πολυετές της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, ποώδες (το ύψος του κυμαίνεται από 10 έως 40 εκατοστά) και αυτοφυές. Είναι τριχωτό, γκρίζου χρώματος και αρωματικό. Φυτρώνει σε ακαλλιέργητους τόπους, ανάμεσα στους βράχους και σε σχισμές των τοίχων. Το συναντούμε κατά δέσμες, σε τόπους ανατολικούς, γιατί το φυτό αγαπά τον ήλιο και αναπτύσσεται μόνο σε ηλιόλουστα μέρη. Είναι σαν στάχυς περίπου θαμνώδες. Τα φύλλα του έχουν μήκος από 3 έως 8 χιλιοστά, σχήμα γραμμοειδές – λογχοειδές, μέχρι προμήκη, ακέραια, όχι μυτερά, με άκρες αναδιπλωμένες. Στεφάνη 5 χιλιοστών, πορφυρή. Άνθη κατά σπονδυλώματα με 4 έως 20 μικρά άνθη. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα και επικονιάζονται από τα έντομα.

saturejajuliana2

Οι βλαστοί ειναι πολλοί μαζί, ίσιοι, όρθιοι. Ο Κάλυκας ειναι λευκός τριχωτός. Η Στεφάνη ρόδινη.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Το Πολύκομπο χρησιμοποιείται ως καρύκευμα στη μαγειρική όπως η ρίγανη ή το θρούμπι.
B-Micromeria-juliana-3Αρωματίζουμε με αυτό ξύδι και ελιές θρούμπες. Συνδυάζεται με ψητά κρέατα, όσπρια, μαρινάδες, σάλτσες, ομελέτες, άσπρα τυριά, σαλάτες, νερόβραστα χλωρά κουκιά και ωμά λαχανικά. Χρησιμοποιείται και σαν υποκατάστατο της αλμυρής γεύσης.

Ιστορικά στοιχεία:

Το Πολύκομπο ήταν γνωστό χάρη στις έντονες αρωματικές του ιδιότητες από την αρχαιότητα. Οι Διοσκουρίδης (το συνιστούσε κατά της υπερχλωρυδρίας και κρυολογημάτων), Αέτιος, Παύλος Αιγινήτης και μεταγενέστερα ο Νικόλαος Μυρεψός αποδίδουν στο φυτό ένα σωρό θεραπευτικές ιδιότητες και τα κείμενά τους συμφωνούν απόλυτα με τις χρήσεις που είχε το βότανο στη λαϊκή ιατρική τις τελευταίες δεκαετίες.
Στις αγροτικές περιοχές θεωρούσαν πως το Πολύκομπο έχει τις ίδιες περίπου θεραπευτικές ιδιότητες με το Θρούμπι (Satureia thymbra).

241

Οι λαϊκοί θεραπευτές το χρησιμοποιούσαν υπό μορφή ροφήματος κατά της υπερχλωρυδρίας (ξινίλες), τα έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου, για τους εντερικούς σκώληκες, τη ναυτία των ταξιδιωτών, τη γρίπη, τη βρογχίτιδα και γενικά τα κρυολογήματα.
Οι Richards και Bush το συνιστούσαν κατά των ίδιων παθήσεων όπως και οι Castor Durannte (1602) και Lamery (1760). Το συνιστούσαν ακόμη ο μεν Castor Durante κατά των χολεριοειδών διαρροιών, όπως και κατά της ναυτίας των ταξιδιωτών, ο δε Lamery για τις ίδιες αρρώστιες που το αναφέρει ο Διοσκουρίδης και η λαϊκή παράδοση, χρησιμοποιώντας το σε πολλές συνταγές του, που αναγράφει στο φαρμακοτεχνικό σύγγραμμα του ή μόνο του σαν αφέψημα ή έγχυμα ή με άλλες δρόγες ή με σιρόπι. Κατά τον Μεσαίωνα το φυτό ήταν γνωστό με την ονομασία Τραγορίγανος και ειδικά κατά την περίοδο της Σχολής του Σαλέρνο διατηρούσε αυτή την ονομασία.
Παλιά το πουλούσαν οι γυρολόγοι γιατί το θεωρούσαν πολύτιμο βότανο για το στομάχι. Χρησιμοποιούσαν τους ανθοφόρους αποξηραμένους βλαστούς του φυτού. Η ονομασία Πολύκομπο , οφείλεται στο γεγονός ότι τα φύλλα του φυτού είναι στο μίσχο κατά αποστάσεις, εν είδη χάντρας ή κόμπου.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα αέρια μέρη του φυτού τα οποία συλλέγουμε κατά την άνθισή του, τον Ιούνιο και Ιούλιο. Ξηραίνεται στη σκιά. Οι σπόροι του φυτού ωριμάζουν από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβρι
Το υπέργειο τμήμα θεωρείται διουρητικό, λιθοδιαλυτικό και αντιυπερχλωρυδριακό. Στην Κρήτη, θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικό βότανο για τις πέτρες στα νεφρά και την ουροδόχο κύστη και σήμερα χρησιμοποιείται πολύ σε βοτανικά μείγματα ή μόνο του για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.
Το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιείται κατά της ξινίλας του στομάχου, πεπτικών ελκών, εντερικών σκουληκιών, κρυολογήματα και ναυτία ταξιδιωτών.
Δρα ως ορεκτικό και βοηθά στη χώνεψη εξουδετερώνοντας τα αέρια. Αυξάνει την εφίδρωση και έχει αποχρεμπτική δράση.
Διεγείρει και τονώνει τον οργανισμό και ωφελεί σε ζάλη.
Είναι χρήσιμο σε διαταραχές του οργανισμού λόγω υπερβολικής ζέστης. Το συμπυκνωμένο αφέψημα του φυτού είναι καλό υπακτικό. Βοηθά σε πονόλαιμο και πονόδοντο.
Σε επίθεμα (με κοπανισμένο το φυτό) βοηθά εναντίον των τσιμπημάτων μέλισσας. Οι κομπρέσες από φύλλα είναι ωφέλιμες για πρηξίματα και ναυτία. Διεγείρει τη μήτρα και το νευρικό σύστημα.
Το έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται σε εξωτερικές πληγές ως επουλωτικό. Λίγες σταγόνες από αυτό στο μπάνιο, μας τονώνει και αναζωογονεί την λειτουργία των γενετικών αδένων.
Το αφέψημα σε γαργάρες δρα επουλωτικά σε πληγές του λάρυγγα και του στόματος.

αντιμυκοβακτηριδιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου  Balikesir της Τουρκίας για αυτό χρησιμοποιείται στην θεραπευτική αγωγή της φυματίωσης.

Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά απο πειράματα του Πανεπιστημίου Mugla .

Η δράση του φυτού ενάντια στους ιούς των φυτών αποδείχθηκε μετά από πειράματα του University of Split,  Croatia

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Είναι έντονα αρωματικό και μελισσοτροφικό φυτό.
Από αυτό λαμβάνεται αιθέριο έλαιο με απόσταξη από τα άνθη, φύλλα και κλαδιά και την καλύτερη ποιότητα την δίνουν τα αποξηραμένα φυτά. Το αιθέριο έλαιο περιέχει βερβενόλη 11,8%, θυμόλη 10,8%, οξείδιο καρυοφυλίνης, βορνεόλη 9,3% και μυρτενάλη 7,1%.

Δίανθος

University of Balikesir

Mugla Üniversitesi

University of Split, Croatia

 

 

Read Full Post »

Equisetum arvense, Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άρις, Αριοχώρι, Κόλυμπος 15 Ιούνη 2015

Equisetum arvense , Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άρις, Αριοχώρι, Κόλυμπος

Το Equisetum arvense (Ιπουρίς η αρουραία) ειναι φυτό της ευρύτερης πεδινής περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας. Άλλες ονομασίες με τις οποίες το συναντούμε είναι κοντυλόχορτο, πολυτρίχι, πολυκόμπι, ουρά του αλόγου. Ανήκει στην οικογένεια των Ιππουροειδών. Είναι ποώδες, πολυετές φυτό με όρθια στελέχη. Το ύψος του φτάνει τα 60 εκατοστά. Οι σπόνδυλοι των κλάδων είναι αδύνατοι, ανοιχτοπράσινοι με μαύρες οδοντώσεις στην κορυφή. Το φυτό παράγει στείρα και γόνιμα στελέχη. Τα γόνιμα στερούνται σπονδύλων και χλωροφύλλης, εμφανίζονται πριν από τα στείρα και φέρουν ένα σποραγγειοφόρο στάχυ ύψους 3 εκατοστών.

Equisetum arvense, Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άριος, Άνθεια, Λουτρά 5 Ιούνη 2015

Equisetum arvense, Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άριος, Άνθεια, Λουτρά 5 Ιούνη 2015

Ένα προϊστορικό βοτανικό απολίθωμα , το πολυκόμπι είναι στενός συγγενής των δέντρων που υπήρχαν πριν από 270 εκατομμύρια χρόνια, την εποχή της Λιθανθρακοφόρου περιόδου και είναι σήμερα η πηγή των σύγχρωνων φλεβών άνθρακα. Οι αρθρωτοί βλαστοί του εκουϊζέτο είναι πλούσιοι σε επουλωτικό πυρίτιο και για τον λόγο αυτό οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των πληγών. Ο Πλίνιος έγραφε για αυτό το 77 μ.Χ. «Τόσο θαυματουργές είναι οι ιδιότητες του, που κι ένα άγγιγμα του μόνο, φτάνει για να σταματήσει την αιμορραγία».

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Την άνοιξη φυτρώνουν οι καφετιοί γόνιμοι βλαστοί του φυτού. Χρησιμοποιούμε για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες τους ξηρούς μίσχους του βοτάνου που συλλέγουμε αρχές καλοκαιριού και καθ’ όλη την περίοδο αύξησης.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το εκουϊζέτο είναι κυριολεκτικά αποθήκη μετάλλων. Περιέχει πυριτικό οξύ, σαπωνίνη, γλυκοσιδικές φλαβόνες, οργανικά οξέα, νικοτίνη και παλουστρίνη. Είναι δροσερό, ξηρό και ελαφρώς πικρό. Οι τρυφεροί βλαστοί την άνοιξη τρώγονται βρασμένοι και χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο των σπαραγγιών. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν είναι τρυφεροί κααι πρέπει να «ξενερίζονται» ίσως 3-4 φορές λόγω της τοξικότητάς τους. Μια έκθεση αναφέρει ότι μπορούν να καταναλωθούν και ωμοί, αφου ξεφλουδίστούν και απορριφτεί η άκρη βλαστού. Είναι μια πολύ κουραστική εργασία και δεν θα πρέπει να τρώγονται ωμά σε οποιαδήποτε ποσότητα.
Equisetum_arvense_Μερικές φυλές κόβουν τα νεαρά βλαστάρια πριν γίνουν τοξικά και τα αποξηρένουν για αργότερα. Οι ρίζες τρώγονται ωμές. Οι κονδυλώδεις αυξήσεις στα ριζώματα τρώγονται την άνοιξη. Τα μαύρα οζίδια που συνδέονται με τις ρίζες είναι βρώσιμα . Χρειάζονται σημαντικές προσπάθειες για τη συλλογή αυτών των οζιδίων έτσι ώστε να γίνεται κανονικά μόνο σε καιρούς απελπισίας.
hazardsmall
Μεγάλες ποσότητες του φυτού μπορεί να είναι τοξικές. Αυτό επειδή περιέχει το ένζυμο θειαμινάση, μια ουσία που μπορεί να στερήσει το σώμα της βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Σε μικρές ποσότητες το ένζυμο αυτό δεν κάνει κακό στους ανθρώπους που τρώγουν τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Β, αν και μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Το ένζυμο καταστρέφεται από τη θερμότητα ή την αφυδάτωση, έτσι ώστε μετά το μαγείρεμα στο φυτό εχει διασπαστει η θειαμινάση . Το φυτό περιέχει εκουιζετικό οξύ, το οποίο πιστεύεται ότι είναι ταυτόσημο με το ακονιτικό οξύ (aconitic acid). Αυτή η ουσία είναι ισχυρό ηρεμιστικό για τα νεύρα και την καρδιά. Σε κάθε περίπτωση η εσωτερική χρήση του βοτάνου καλό είναι να γίνεται με μέτρο και για ελεγχόμενα χρονικά διαστήματα.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
Το πολυκόμπι περιέχει μεγάλες ποσότητες πυριτικού οξέος και αλάτων, φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα, αλκαλοειδή, σαπωνίνες, στερόλες, τανίνη, μαγγάνιο, μαγνήσιο, κάλιο, θείο. Μεγάλο μέρος της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας αυτού του βοτάνου οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα του σε πυρίτιο, το οποίο είναι ευδιάλυτο και μπορεί να απορροφηθεί.
99d7c560b01052c9727f1016f00ceff8Σύμφωνα με το The University of Maryland Medical Center, το φυτό θεωρείται αντιρευματικό, αντιοξειδωτικό (πολλοί ερευνητές επισημαίνουν την ισχυρή προστατευτική δράση του βοτάνου ενάντια στις ελεύθερες ρίζες στην υπεροξείδωση των λιπιδίων και στους οξειδωτικούς παράγοντες), διουρητικό (το πολυκόμπι είναι ένα από τα σπουδαιότερα διουρητικά βότανα χάρη στη μεγάλη ικανότητα απομάκρυνσης του νερού από το σώμα που έχει), αντιφλεγμονώδες,αναλγητικό, καταπραϋντικό, ηπατοπροστατευτικό, αντιμικροβιακό, αντιικό, αντικαρκινικό, αιμοστατικό, αντισηπτικό, τονωτικό των ιστών και ανθελμινθικό.
Με σχετικά πειράματα του Universitat Rovira i Virgili, Tarragona, España και άλλων ερευνητικών κέντρων τεκμηριώθηκε η δράση του φυτού ενάντια στην νεφρολιθίαση.
Η επουλωτική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με πειράματα του Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, IR Iran
equisetum_arvense_field_horsetail_00_stem_section_27-06-10Η αντιφλεγμονώδης δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από πειράματα του Πανεπιστημίου University of Freiburg, Germany
Η ικανότητα του φυτού να επουλώνει τις πληγές των διαβητικών τεκμηριώθηκε μετά από σχετικά πειράματα πολλών Πανεπιστημίων της Τουρκίας Adiyaman University, Adiyaman, Turkey κλπ.
Η αντιβακτηριακή και αντιμυκητιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από πειράματα του Lleida University,Spain.
Το διοξείδιο του πυριτίου που πε­ριέχει το πολυκόμπι βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπό­θεση λιπιδίων στις αρτηρίες και πολλοί ερευνητές το θεωρούν ωφέλιμο σε περιπτώσεις
αρτηριοσκλήρυνσης
Η αναστολή από το φυτό της ανθρώπινης in vitro οστεοκλαστογένεσης τεκμηριώθηκε μετά από πειράματα του Πανεπιστημίου University of Porto,Portugal.
Τα αγχολυτικά αποτελέσματα του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του Guru Nanak Dev University, Amritsar, India
Οι Αντιοξειδωτικές και αντιπολλαπλασιαστικές δραστηριότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του Oncology Institute of Vojvodina, Serbia
Η αντιδιαβητική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από το Faculty of Science, Urmia University, Iran
sjequi01Η αντιμικροβιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από το University of Nis, Department of Chemistry,Nis, Serbia and Montenegro
Οι ηρεμιστικές και αντισπασμωδικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Federal University of São Paulo, Brazil
Οι ηπατοπροστατευτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology, South Korea
H αντιπροσληπτικές και αντι-φλεγμονώδεις ιδιότητες του υδροαλκοολικού εκχυλίσματος των βλαστών τεκμηριώθηκε από το State University of Santa Catarina,Fortaleza, Brazil
Το φυτό συντελεί στην επιτάχυνση της αποκατάστασης του κατεστραμμένου συνδετικού ιστού καθιστώντας το ένα από τα αποτελεσματικότερα βότανα για τους πόνους και την θεραπεία των ρευματικών παθήσεων.
Μια άλλη ακόμα κύρια χρήση του είναι στις βαριές βλάβες των πνευμόνων και στις αναπνευστικές παθήσεις όπως τη χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση
Ακόμη βοηθάει στη γρηγορότερη θεραπεία σπασμένων οστών και
καταγμάτων, στην αναιμία και είναι ιδιαίτερα σημαντικό βότανο στην τόνωση του εξασθενημένου οργανισμού σταματά την αιμορραγία των πληγών καθώς επιταχύνει την επούλωσή τους, σταματά τη ρινορραγία, τις αιμοπτύσεις και βοηθά στις βαριές μορφές εμμηνόρροιας.
Η ευεργετική του επίδραση στο ουροποιητικό σύστημα το καθιστά ένα από τα καλύτερα και αποτελεσματικότερα βότανα στη θεραπεία των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, της κυστίτιδας, της ουρηθρίτιδας, στις παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών και της ουροδόχου κύστεως,στη φλεγμονή του προστάτη,στην κατακράτηση υγρών ( οίδημα ) και στην ποδάγρα, βοηθά στον έλεγχο τις νυχτερινής ακράτειας, βοηθά σε περιπτώσεις που υπάρχουν πέτρες στα νεφρά και στην ουροδόχο κύστη, θεραπεύει τη διάρροια και τις δυσεντερίες, απαλλάσσει από τα σκουλήκια και τα παράσιτα των εντέρων, ωφέλιμο σε περιπτώσεις ελκών του στομαχιού χάρη στην αιμοστατική -στυπτική -του δράση, ευεργετικότατο στα δερματικά προβλήματα,αποτελεσματικότατη η βοήθειά του σε περιπτώσεις εύθραυστων σπασμένων και μαλακών νυχιών γιατί τα σκληραίνει
horsetail_baldwins_herbal_tinchers_3Παρασκευή και δοσολογία
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 2 κουταλιές του τσαγιού ξηρό βότανο και το αφήνουμε 15-20 λεπτά. Το ρόφημα αυτό πρέπει να πίνεται 3 φορές την ημέρα.
Μπορούμε επίσης να κάνουμε με Εκουϊζέτο ένα λουτρό που έχει καλά αποτελέσματα για τον ρευματικό πόνο και τις χιονίστρες.
Μουλιάζουμε 100 γραμμάρια βοτάνου σε καυτό νερό για μία ώρα και ρίχνουμε το νερό αυτό στο νερό του μπάνιου.
Αν χρησιμοποιούμε το βάμμα τότε παίρνουμε 2-4 ml βάμματος τρεις φορές την ημέρα.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
Είναι καλό λίπασμα για τα φυτά και χρησιμοποιείτε σαν έγχυμα για την προστασία τους γιατί σκληραίνει την εξωτερική επιφάνεια των φυτών βοηθώντας τα έτσι στην αντιμετώπιση των εχθρών.
Guru Nanak Dev University, Amritsar, India
Federal University of São Paulo, São Paulo, Brazil
Oncology Institute of Vojvodina, Sremska Kamenica, Serbia
Laboratory of Pharmacology and Cellular Biocompatibility, University of Porto, Portugal.
University of Nis, Department of Chemistry, Nis, Serbia and Montenegro
Lleida University, Spain
Adiyaman University, Adiyaman, Turkey
University of Freiburg, Germany
Faculty of Science, Urmia University, Iran
Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, IR Iran
University of Santa Catarina,Fortaleza, Brazil
Universitat Rovira i Virgili, Tarragona, España
The University of Maryland Medical Center
ftiaxno.gr
ΔΙΑΝΘΟΣ
Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology, South Korea
aphotoflora
commons.wikimedia
backwaterbotanics
ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

Read Full Post »

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15  Ιούλη 2015

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15 Ιούλη 2015

Το βάλσαμο (Υπερικόν το διάτρητον) είναι φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας και ανήκει στο γένος Υπερικόν. Ήταν γνωστό ως υπερικό στην αρχαία Ελλάδα, ενώ στη νεότερη Ελλάδα είναι γνωστό ως βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο, ενώ στην αγγλική βιβλιογραφία αναφέρεται ως St. John’s wort.
St John's-wort, Perforate (Hypericum perforatum) Leicester Road by Quarry Wall Sapcote SP 4973 9335 (taken 23.6.2006).,Τα άνθη του Βάλσαμου είναιερμαφρόδυτα, φωτεινά κίτρινα-πορτοκαλί και τα πέταλα συνήθως κίτρινα. Όταν γυρίσουν προς το φως, αποκαλύπτουν ημιδιαφανείς στιγμές, που δίνουν την εντύπωση πως είναι διάτρητες. Οι κουκίδες αυτές δεν είναι όμως τρύπες, αλλά έγχρωμα αιθέρια έλαια και ρητίνες. Αν τρίψει κανείς τις μαύρες αυτές κουκίδες που έχουν τα 5 πέταλα με τα δάχτυλά του, αυτά θα γίνουν κόκκινα.

St. John’s Wort (Hypericum perforatum)Για πολλούς φυτοθεραπευτές, αυτές οι κουκίδες περιέχουν μερικά από τα πιο πολύτιμα και αποτελεσματικά φυτικά συστατικά.  Οι στήμονες του φυτού έχουν ιδιαίτερη μορφή, με στερεό κυλινδρικό στέλεχος, με δύο γραμμές που εξέχουν κατά μήκος. Αυτές οι γραμμές κάνουν τον στήμονα να μοιάζει επίπεδος, πράγμα εντελώς ασυνήθιστο στον κόσμο των φυτών.
Περιέχει υπερικίνη και ψευδο-υπερικίνη, φλαβονοειδή (16% στα φύλλα), ξανθόνες, φαινολικά οξέα και αιθέρια έλαια (0,13% σε ολόκληρο το φυτό).

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15  Ιούλη 2015

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια κήπος Φλέσσα, 15 Ιούλη 2015

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα μέρη του φυτού και οι καρποί χρησιμοποιούνται σαν υποκατάστατο τσαγιού. Τα λουλούδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή υδρομελιού.

30286_734803135_big

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το υπερικό ή βαλσαμόχορτο απασχόλησε τη θεραπευτική από την αρχαιότητα: ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης το αναφέρουν ως διουρητικό, επουλωτικό, εμμηναγωγό, αιμοστατικό.
Στην αρχαιότητα το χρησιμοποιούσαν ως επουλωτικό στις πληγές που γινόντουσαν από τα σπαθιά, εξ ου κι η ονομασία του σπαθόχορτο. Στις ΗΠΑ, μετά από ένα πρόγραμμα του ABC News τον Ιούνιο του 1997, το υπερικό έγινε το πιο δημοφιλές φυτό, το εναλλακτικό «πρόζακ» (Ladose), για την ήπια και μέτρια κατάθλιψη. Χρησιμοποιείται επίσης ως αντισπασμωδικό και βελτιωτικό της ποιότητας του ύπνου σε αϋπνίες. Ήδη, το 1994 στη Γερμανία, συνταγογραφήθηκαν συνταγές για 20 εκατομμύρια ασθενείς. Μόνο στη Μοντάνα των ΗΠΑ καλλιεργούνται σήμερα 500.000 στρέμματα φυτού.
HypericumPerforatumΤο υπερικό μπορεί να επηρεάσει το ήπαρ προκαλώντας ευαισθησία στο φως. Σε ορισμένα δέρματα μπορεί να προκαλέσει αντίδραση φωτοευαισθησίας και φωτοδερματίτιδα, που εκδηλώνεται με δερματικούς ερεθισμούς, περιλαμβανομένου του στόματος, της μύτης και των αυτιών. Δεν πρέπει μετά τη χρήση του να ακολουθεί έκθεση στο φως. Τα σκουρόχρωμα δέρματα δεν προσβάλλονται. Σε πειραματόζωα επηρεάζει τη θερμορύθμιση. Πάντως, τα περιστατικά φωτοευαισθησίας και παρενεργειών που έχουν καταγραφεί είναι σπάνια και αφορούν ορισμένες περιπτώσεις πολύ υψηλών ημερήσιων δόσεων.
ebo02671Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το υπερικό μπορεί να επηρεάσει το μεταβολισμό ορισμένων ενζύμων, κατά συνέπεια χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται ταυτόχρονα με άλλα φάρμακα. Επίσης, επειδή το Ηypericum επηρεάζει νευροδιαβιβαστές, μπορεί να αλληλεπιδρά με διάφορα ψυχοτρόπα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων άλλων αντικαταθλιπτικών.
Τα λουλούδια και τα φύλλα είναι αναλγητικά, αντισηπτικά, αντισπασμωδικά, αρωματικά, στυπτικά, χολαγωγά, χωνευτικά, διουρητικά, αποχρεμπτικά, τονωτικά των νεύρων, διαλυτικά, ηρεμιστικά, τονωτικά, ανθελμινθικά και επουλωτικά.
Σε σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου Leuven του Βελγίου διαπιστώθηκε ότι η υπερικίνη που περιέχεται στο φυτό βοηθά σημαντικά στη θεραπεία του καρκίνου.
CLB-20186-1Η αντικαρκινική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από σχετικές πολλών Πανεπιστημίων:
University Hospital Zurich, Switzerland
Department of Dermatology, University of Freiburg, Germany
Division of Biochemistry,Faculty of Medicine,Leuven, Belgium
Dipartimento di Biologia, University of Naples, Italy
Το φυτό παρουσιάζει θεραπευτική δράση στον καρκίνο του οισοφάγου σύμφωνα με τις έρευνες του Free University of Berlin, Berlin, Germany.
Η θεραπευτική ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση των δερματικών λεμφοϋπερπλαστικών και φλεγμονωδών διαταραχών αποδείχθηκε από το University of Pennsylvania, Philadelphia 19104, USA.
Η έντονη δράση του φυτού ενάντια στους ιούς αποδείχθηκε από το Department of Pathology, University of British Columbia, Vancouver, Canada
Η θεραπευτική ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση της ηπατίτιδας C τεκμηριώθηκε από το Department of Medicine, Mount Sinai Medical Center, New York, USA
Οι αντιβακτηριακή δράση του φυτού αποδείχθηκε μετά από σχετικές έρευνες του Universitäts-Hautklinik, Freiburg, Germany
Οι αντικαταθλιπτική δράση του φυτού έχει τεκμηριωθεί από πολλές Πανεπιστημιακές έρευνες :
Department of Internal Medicine II, Technische Universität München, Germany
Centre for Complementary Medicine Research, Technische Universitaet Muenchen,Munich, Germany, 81667.
Projekt Münchener Modell, Ludwig-Maximilians-Universität, Munich, Germany.
Pharmacology Department, Dr. Willmar Schwabe GmbH & Co., Karlsruhe, Germany
Οι φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού έχουν τεκμηριωθεί με πάνω από 300 Πανεπιστημιακές έρευνες. Οι πιό πολλές απ αυτες περιέχονται στο US National Center for Biotechnology Information NCBI στο αναλυτικό άρθρο για το βάλσαμο: Medical Attributes of St. John’s Wort (Hypericum perforatum)
ΒΑΛΣΑΜΕΛΑΙΟ:
H πιο σημαντική δραστική ουσία του βαλσαμόχορτου είναι η υπερικίνη, η οποία βρίσκεται σε ολόκληρο το φυτό, αλλά σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στις ανθισμένες κορυφές του, (που όμως, όταν παραγίνουν, χάνουν τις ιδιότητές τους).
Υλικά
100 γρ. ώριμα άνθη βαλσαμόχορτου, φρεσκοκομμένα κατά προτίμηση
1000 γρ. ελαιόλαδο
Βιταμίνη Ε (προαιρετικά)
Εκτέλεση
Μαζεύουμε τα ώριμα άνθη μαζί με τα ψιλά κλωνάρια, (η άνθηση αρχίζει από τον Ιούνιο και διαρκεί μέχρι και τον Σεπτέμβριο), δηλαδή αυτά που έχουν κοκκινίσει, ή κοντεύουν να κοκκινίσουν.
Ξεπλένουμε το βαλσαμόχορτο σε τρεχούμενο νερό, κρατώντας το με τα λουλούδια προς τα κάτω και το σκουπίζουμε καλά, πιέζοντάς το μέσα σε μια πετσέτα.Αφού στεγνώσει καλά, βάζουμε τα άνθη μαζί με τα λεπτά κλωνάρια σε γυάλινο βάζο και τα καλύπτουμε με το ελαιόλαδο.
Το αφήνουμε 40 με 50 μέρες σε δυνατό ήλιο, (όσο περισσότερο, τόσο πιο δυνατό) κουνώντας το μια – δυο φορές την εβδομάδα.Όταν θα είναι έτοιμο, μετά από ενάμιση μήνα περίπου, θα έχει πάρει ένα βαθύ κόκκινο χρώμα.
Τότε θα το σουρώσουμε και θα το στύψουμε πολύ καλά, χρησιμοποιώντας ένα τουλπάνι (λεπτό ύφασμα), έτσι ώστε να κρατήσουμε μόνο το λάδι.
Θα το βάλουμε σε αποστειρωμένο βάζο, θα προσθέσουμε και 2 κάψουλες βιταμίνη Ε, αν θέλουμε και θα το φυλάξουμε σε δροσερό, σκοτεινό μέρος για 1 χρόνο.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Κίτρινες, χρυσές και καφέ χρωστικές λαμβάνονται από τα άνθη και τα φύλλα. Ένα κόκκινο χρώμα λαμβάνεται από τα άνθη μετά την οξίνιση τους. Μια κόκκινη βαφή λαμβάνεται από ολόκληρο το φυτό, όταν εγχύεται σε λάδι ή αλκοόλη. Ένα κίτρινο λαμβάνεται όταν εγχέεται σε νερό. Το φυτό λέγεται ότι περιέχει καλές ποσότητες τανίνης, αν και ακριβή στοιχεία δεν είναι διαθέσιμα.

Faculty of Medicine, KULeuven, Leuven, Belgium
Τα φαγητά της γιαγιάς
Γαληνός,Περί Κράσεως και Δυνάμεως των Απλών Φαρμάκων
Διοσκορίδης, Περί ύλης ιατρικής
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Plant For A Future

Read Full Post »

Older Posts »