Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Θηλασμός’ Category

silybum marianum περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Αριοχώρι, Άμμοι, 22 Απρίλη 2014

silybum marianum περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Αριοχώρι, Άμμοι, 22 Απρίλη 2014

silybum marianum:  γαϊδουράγκαθο ,κουφάγκαθο, σίλλυβο ,Milk thistle,Mary’s thistle, holy thistle.
Το γαϊδουράγκαθο , το οποίο το τρώνε τα γαϊδούρια χωρίς να πληγώνονται από τα αγκάθια του, είναι μιά μονοετής ή διετής αγκαθωτή πόα, ύψους έως 1,5 μέτρα και ανήκει στην οικογένεια Asteraceae. Το ώριμο βότανο έχει μεγάλα έντονα μωβ λουλούδια και μία πληθώρα από αγκάθια.

Milk_Thistle_Seeds_Silybum_marianum_Οι καρποί -οι οποίοι αποτελούν και τη δρόγη του φυτού-έχουν σκληρό περίβλημα και είναι 6- 8mm σε μήκος γυαλιστεροί μαύροι με γκρίζες κηλίδες. Η κεφαλή τους αποτελείται από μικρά άσπρα τριχίδια τα οποία είναι ενωμένα χαμηλά σε ένα δαχτυλίδι. Το φυτό έχει φύλλα όλο το χρόνο και ανθίζει συνήθως από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο ενώ οι καρποί ωριμάζουν από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο και η Silybum_marianum_fruitsσυλλογή τους γίνεται την περίοδο μετά την ωρίμανσή τους. Του αρέσει ο ήλιος. Δεν αγαπάει καθόλου τη σκιά και απαιτεί ξηρό έδαφος. Μπορεί να αντέξει δυνατούς ανέμους αλλά όχι έκθεση σε θαλασσινό νερό. Το γαϊδουράγκαθο είναι φυτό που βρίσκεται κυρίως στις άκρες των δρόμων
σε μέρη ακαλλιέργητα αλλά μπορεί να το συναντήσουμε και σε καλλιεργημένα εδάφη. Απαντάται  στην ευρύτερη περιοχή  της Αρχαίας Θουρίας.  Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό και φαρμακευτικό φυτό.
Στη Γερμανία είναι προστατευόμενο είδος. Με τις χαρακτηριστικές άσπρες λωρίδες κατά μήκος των νεύρων των φύλλων του που του έδωσαν το όνομα «Milk thistle» στη Γερμανία  περιγράφεται ως θρησκευτικό σύμβολο και οι άσπρες κηλίδες αναφέρονται ως σταγόνες του γάλακτος της Παρθένου Μαρίας οι οποίες στάλαξαν εκεί όταν η Παναγία -σύμφωνα με την παράδοση-στην περιπλάνησή της στην έρημο έψαχνε ένα μέρος να θηλάσει το Χριστό και το μόνο καταφύγιο που βρήκε ήταν ένα μέρος γεμάτο με γαϊδουράγκαθα. ‘Αλλωστε και το όνομα “marianum” δείχνει την συμβολική σχέση του φυτού με την Παναγία Τέλος η ονομασία “Silybum” δόθηκε από τον Διοσκουρίδη για να περιγράψει έναν αριθμό βρώσιμων φυτών με αγκαθωτά φύλλα αλλά σήμερα έχει επικρατήσει το Silybum marianume ωςτο φαρμακευτικό του όνομα.

Silybum_marianum_0003
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους. Τα φύλλα είναι αρκετά παχιά και έχουν ήπια γεύση όταν είναι νέα, αλλά γίνονται πιο πικρά το καλοκαίρι με τη ζέστη. Μαγειρεμένα έχουν γεύση σπανακιού.
Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες. Τρώγονται καλύτερα την άνοιξη όταν είναι νέοι πριν σκληρύνουν. Οι ψημένοι σπόροι του είναι υποκατάστατο του καφέ.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ  ΧΡΗΣΕΙΣ

Είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τη θεραπευτική του δράση
σε ηπατικές παθήσεις, σε παθήσεις της χολής, σε δαγκώματα φιδιών, σε τσιμπήματα εντόμων, σε δηλητηρίαση από δηλητηριώδη μανιτάρια.
Σήμερα είναι το πιο μελετημένο φυτό για τη θεραπεία ηπατοπαθειών με πάρα πολλές δημοσιεύσεις. Πρόσβατα αποτελεί το βασικό φυτό στην Ογκολογία για την αντιμετώσπιση του καρκίνου και όχι μόνο.
Το πρωτοσυναντάμε στο Θεόφραστο κατά τον 4ο αιώνας π.Χ ο οποίος περίγραψε το φυτό με το όνομα «Πτέρνιξ» ενώ η επόμενη αναφορά είναι από το Διοσκουρίδη στο σύγγραμά του «Περί Ύλης Ιατρικής»ενώ ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος έγραψε ότι η ανάμιξη του χυμού του φυτού με μέλι είναι ευεργετική για τη χολή. Το ξανασυναντάμε κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα όπου η χρήση του αναφέρεται συστηματικά σε όλες τις σημαντικές ιατρικές αναφορές βοτάνων. Στο τέλος δε του 16ου αιώνα, ο Άγγλος βοτανολόγος Nicholas Culpeper ανέφερε ότι είναι ένα εξαιρετικό φάρμακο για αποφράξεις της χολής και του σπλήνα, καθώς και ότι το έγχυμα από τη φρέσκια ρίζα και τα σπέρματα του είναι θεραπευτικό για τον ίκτερο και για την αποβολή της πέτρας από τη χολή.
Στο πέρασμα του χρόνου το ξαναβρίσκουμε στις αρχές του 20 ου αιώνα να χρησιμοποιείται το εκχύλισμα του φυτού για την «ηπατική συμφόρηση», για τους κιρσούς, για διαταραχές της εμμήνου ρύσεως καθώς και  για ανωμαλίες του σπλήνα και των νεφρών.
Ερευνητικές μελέτες -κυρίως στη Γερμανία – μελετούν τη δράση του φυτού στην αντιμετώπιση της οξείας και χρόνιας ηπατικής ασθένειας και γενικότερα σαν ηπατοπροστατευτικό για την πρόληψη τοξικού τραύματος στο ήπαρ έτσι οι ώριμοι καρποί του Silybum marianum σήμερα χορηγούνται ως συμπληρωματική θεραπεία σε περιπτώσεις, χρόνιας φλεγμονώδους ηπατικής ασθένειας, ηπατικής κίρρωσης, ηπατίτιδας χρονίας, ηπατίτιδας οξείας, ιογενούς ηπατίτιδας, σε φαρμακογενή/τοξικογενή ηπατοτοξικότητα.
Το γαϊδουράγκαθο είναι το ισχυρότερο αντίδοτο σε δηλητηριάσεις από το δηλητηριώδες μανιτάρι Amanita muscaria και άλλες τοξίνες του περιβάλλοντος,  σε περιπτώσεις βλαβών του ήπατος που προήλθαν από χρόνια χρήση κάποιων φαρμάκων, στην υψηλή χοληστερόλη, στον ινσουλινο-εξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη, στις παθήσεις της χολής, ως διεγερτικό της παραγωγής γάλακτος, ως χολαγωγό, ως αντικαταθλιπτικό, στις περιπτώσεις ψωρίασης, σε περιπτώσεις προβλημάτων δυσπεψίας.
Silybum-marianium-tinctuur-NLΣύμφωνα με  έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε Ηπατολογική Κλινική της
Αμερικής -το 1998-το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο μη συνταγογραφούμενο «εναλλακτικό» φάρμακο για τη θεραπεία των ηπατικών ασθενειών ήταν το Silybum marianum. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γερμανία η αγορά της σιλυμαρίνης -του σκευάσματος από το εκχύλισμα του φυτού Silybum marianum -βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα ενώ το επονομαζόμενο milk thistle είναι ένα από τα πιο διαδομένα φυτοθεραπευτικά σκευάσματα που πωλούνται στην αγορά των Η.Π.Α.
Οι φρεσκοκομμένοι καρποί του φυτού έχουν οσμή που μοιάζει με κακάο και ελαιώδη γεύση. Περιέχουν σε ποσοστό 15-30% λιπαρά έλαια και περίπου 20-30% πρωτεϊνών. Το ενεργό συστατικό του φυτού είναι η σιλυμαρίνη η οποία είναι η πιο ισχυρή προστατευτική ουσία που γνωρίζουμε για το συκώτι και η οποία βρίσκεται στο σύνολο του φυτού αλλά κυρίως συγκεντρώνεται στους καρπούς και τα σπέρματα του βοτάνου.  Η σιλυμαρίνη είναι  ένα μείγμα φλαβονολιγνανών:της σιλυβίνης, της σιλυδιανίνης, της σιλυχριστίνης, της ισοσιλυβίνης, της δεϋδροσιλυβίνης, της σιλυχριστίνης και μερικών φλαβονοειδών, κυρίως ταξιφολίνης. Οι άσπρες ποικιλίες του φυτού επιπρόσθετα περιέχουν σιλανδρίνη, σιλυμονίνη,σιλυχερμίνη και νεοσιλυχερμίνη Α και Β.
Αλλες ουσίες που περιέχει το γαϊδουράγκαθο είναι: τυραμίνη, ισταμίνη, αιθέρια έλαια, λιπίδια, σάκχαρα, αλκαλοειδή, σαπωνίνες, κολλώδεις ουσίες, οργανικά οξέα, τις βιταμίνες C, E και K,  φλαβονοειδή όπως κερκετίνη, ταξιφολίνη και δεϋδροκεμφερόλη.
Τα σπέρματα του γαϊδουράγκαθου περιέχουν την ουσία μπεταϊνη, η οποία έχει αποδεδειγμένα ηπατοπροστατευτική δράση
λιπαρά οξέα, που πιθανόν συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της σιλυμαρίνης. Η σιλυμαρίνη έχει αναφερθεί ως προστατευτικό των ηπατικών κυττάρων από ένα πλήθος τοξικών ουσιών όπως η ακεταμινοφαίνη, η αιθανόλη και η D-γαλακτοζαμίνη.
Επίσης έχει βρεθεί η ηπατοπροστατευτική της δράση από
διάφορες αιτίες οι μελέτες έχουν επίσης φανερώσει ότι η σιλυμαρίνη
1) αυξάνει την πρωτεϊνοσύνθεση των ηπατοκυττάρων
2) μειώνει τη δράση των διεγερτών των όγκων
3) σταθεροποιεί τα μαστοκύτταρα
4) ρυθμίζει τις λειτουργίες του ανοσοποιητικού και
5) έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιιικές ιδιότητες
σε πρόσφατη έρευνα η σιλυβίνη, έδειξε εκτός από
αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση και
άμεση αντιική δράση σε περίπτωση ηπατίτιδας C
Τα τελευταία χρόνια η σιλυμαρίνη και ειδικότερα η σιλυβίνη, απέσπασαν την προσοχή λόγω και άλλων θετικών ενεργειών τους εκτός των ηπατοπροστατευτικών και αντιοξειδωτικών τους -π.χ κατά των ελευθέρων ριζών- και αυτές είναι κυρίως:
α) αντικαρκινικές λόγω της αναγεννητικής της δράσης ενώ
σύμφωνα με κάποια νέα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί ίσως
να βοηθήσει σε μείωση του κινδύνου του καρκίνου του μαστού
β) χημειοπροστατευτικές
γ) καρδιοπροστατευτικές
δ) νευροπροστατευτικές
ε) αντιδιαβητικές
Όπως επίσης βρέθηκε ότι συμβάλει στη μείωση της χοληστερίνης λόγω αυτών των ιδιοτήτων τους η χρήση τους έχει αρχίσει να επεκτείνεται και σε άλλα όργανα εκτός από το ήπαρ και το γαστρεντερικό σύστημα η σιλυβίνη φαίνεται να είναι ευεργετική
1) στη θεραπεία προβλημάτων του παγκρέατος
2) στην εξισορρόπηση της υπεργλυκαιμίας
3) σε θεραπεία προβλημάτων των πνευμόνων
4) των νεφρών
5) διαφόρων προβλημάτων του προστάτη όπως το αδενοκαρκίνωμα και τέλος
6) σε στομαχικές διαταραχές
7) στη δερματολογία και στα καλλυντικά
όλα αυτά συνδέονται με την ανακάλυψη πληθώρας καινούριων δράσεων της σιλυβίνης και των παραγώγων της σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο, όπως π.χ. οιστρογονική δράση
Ετσι οι βασικές δράσεις το γαϊδουράγκαθου είναι:
α) αντιτοξική δράση. Η κυριότερη ένδειξη της σιλυμαρίνης είναι για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από το μανιτάρι Amanita phalloides
η σιλυμαρίνη αποτελεί τη βάση για το μοναδικό αντίδοτο που υπάρχει για τη δηλητηρίαση από Amanita εκτός από την ηπατοτοξικότητα από τους μύκητες του γένους Amanita η σιλυμαρίνη έχει δείξει ευεργετική δράση, απέναντι σε διάφορες άλλες ηπατοτοξίνεςπαρεμποδίζοντας την τοξικότητα της παρακεταμόλης τέλος η σιλυμαρίνη έχει δείξει θετικές δράσεις σε δηλητηρίαση από αιθανόλη
β) αναγεννητική δράση. Tο γαιδουράγκαθο με τα συστατικά του έχει την ικανότητα να διεγείρει την αναγέννηση των ηπατικών κυττάρων. Το γαϊδουράγκαθο δεν προστατεύει το συκώτι μόνο όταν χορηγείται προφυλακτικά αλλά δρα και  θεραπευτικά προάγοντας την αναγέννηση των κυττάρων που είναι ήδη τραυματισμένα
γ) δράση κατά της ίνωσης. Η ίνωση παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της ηπατικής κίρρωσης. Ένας αριθμός από καλά σχεδιασμένες πειραματικές μελέτες προτείνουν ότι η σιλυμαρίνη μπορεί να ασκεί τις ευεργετικές της ιδιότητες στις χρόνιες ηπατικές παθήσεις λόγω της δράσης της κατά της ίνωσης.

Clinical Cancer Reasearch

Plants For A Future

Clinical applications of Silybum marianum in oncology

sciencedaily

Wikipedia

Botanical

U.S. National Institutes of Health

Φτιάχνω μόνος μου

The American Journal of Gastroenterology

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

onlinelibrary.wiley

MedicineNet

US National Library of Medicine

University of North Carolina

Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine

 

Read Full Post »

Urtica urens ,Κνίδη η καυστηρά , Τσουκνίδα

Urtica urens, αρχαια Θουρια, Άρις 18 Νοέμβρη 2013

Urtica urens, αρχαια Θουρια, Άρις 18 Νοέμβρη 2013

Η τσουκνίδα που κυριαρχεί στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Θουρίας , ανήκει στο γένος των αγγειόσπερμων φυτών Κνίδη και στην οικογένεια των Κνιδοειδών. Πρόκειται για μονοετές ή πολυετές, ποώδες, αυτοφυές φυτό, με 40 περίπου είδη παγκοσμίως. Ο βλαστός της φτάνει σε ύψος το 1 μέτρο ενώ τα άνθη της είναι μικρά και άοσμα. Ολόκληρο το φυτό καλύπτεται από αδενώδεις τρίχες που κατά την επαφή τους με το δέρμα προκαλούν φαγούρα, πολλές φορές έντονη, τσούξιμο και κοκκινίλα σαν τσίμπημα κουνουπιού, ενώ σπανιότερα αλλεργικές διαταραχές. Αυτό οφείλεται σε ένα δηλητηριώδες υγρό, που περιέχουν οι λεπτές βελόνες του φυτού στη σύσταση του οποίου υπάρχει μυρμηκικό οξύ, ακετυλοχολίνες και ισταμίνες, οι οποίες όμως βελόνες καταστρέφονται με το βράσιμο ή το ψήσιμο.
Στην περιοχή της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας απαντώνται τα εξής είδη:
Κνίδη η δίοικος (Urtica dioica)
Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens)
Κνίδη η μεμβρανώδης (Urtica membranacea)
Κνίδη η σφαιριδιοφόρος (Urtica pilulifera)

ΙΣΤΟΡΙΑ:
Ο Ιπποκράτης (460-377π.Χ) ανέφερε 61 φυσικές θεραπείες με βάση την τσουκνίδα. Στον δεύτερο αιώνα ο Έλληνας ιατρός Γαληνός στο βιβλίο του “De Simplicibus Medicamentis ad Paternainum (espurio)” συνιστά την τσουκνίδα ως διουρητικό και καθαρτικό. Επίσης την συνιστά για την θεραπεία των δαγκωμάτων από σκύλους, της γάγγραινα, των οιδημάτων, για την αιμορραγία από τη μύτη, την υπερβολική εμμηνόρροια, ασθένειες που σχετίζονται με την σπλήνα, την πλευρίτιδα, την πνευμονία, το άσθμα και για το έλκος του στομάχου. Διακόσια χρόνια μετά τον UrticaUrensΓαληνό ο Απουλίους Πλατόνικους (400μ.Χ) στο βιβλίο του “Herbarium of Apuleius” αναφέρει την τσουκνίδα ως φυσική θεραπεία των συμπτωμάτων του κρυολογήματος. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα (πέμπτο με δέκατο αιώνα) η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του έρπητα ζωστήρα, της δυσκοιλιότητας και της ξηράς ασθένειας η οποία κατά πάσα πιθανότητα αναφερόταν στα προβλήματα με τα ιγμόρεια ή στους βλεννογόνους στους πνεύμονες και το δέρμα.
Στη Δανία βρέθηκε ένας ιστός τσουκνίδας σε τάφο που χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού. Οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν την τσουκνίδα για την θεραπεία της ακμής, της διάρροια και για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

00329051Τα νεαρά φύλλα τρώγονται βρασμένα. Επίσης χρησιμοποιούνται σαν καρυκεύματα. Θεωρούνται μια πολύ θρεπτική τροφή, πλούσια σε βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, που αποτελούν ένα εξαιρετικό υποκατάστατο του σπανακιού και μπορούν επίσης να προστεθούνnettle-soup-urtica-urens-4 σε σούπες και μαγειρέματα.Παρά το γεγονός ότι τα φρέσκα φύλλα έχουν βελόνες που προκαλούν τσούξιμο, καλή ξήρανση ή το μαγείρεμα τις καταστρέφει. Μία μπύρα από τσουκνίδα παρασκευάζεται από τους νεαρούς βλαστούς.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Οι τσουκνίδες έχουν μια μακρά ιστορία χρήσης στο σπίτι ως ένα φυτικό urtica-thumbna creamφάρμακο . Ένα τσάι που γίνεται από τα φύλλα τους έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά ως τονωτικό και καθαριστικό του αίματος . Το σύνολο του φυτού είναι αντιασθματικό , αντιπιτυριδικό , στυπτικό , κατασταλτικό , διουρητικό ,γαλακταγωγό , αιμοστατικό , υπογλυκαιμικό. Ένα εκχύλισμα του φυτού είναι πολύτιμο στο να ανακόψει την εσωτερική αιμορραγία , βοηθά επίσης στη θεραπεία της αναιμίας , της υπερβολικής εμμηνόρροιας , τις αιμορροΐδες , την αρθρίτιδα , τους ρευματισμούς και τις παθήσεις του δέρματος. Εξωτερικά, το φυτό χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αρθριτικών πόνων , της ουρικής αρθρίτιδας , της urtica-urens-30ch-140-granules-55g-by-seroyalισχιαλγίας, της νευραλγίας, τις αιμορροΐδες, και τα προβλήματα των μαλλιών. Για ιατρικούς σκοπούς , τα φυτά είναι καλύτερα να συγκομίζονται τον Μάιο ή τον Ιούνιο, όταν εμφανίζονται τα λουλούδια καινα ξηραίνονται για μελλοντική χρήση. Ο χυμός της τσουκνίδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντίδοτο σε τσιμπήματα και μια έγχυση των νωπών φύλλων δρα ώς καταπραϋντική λοσιόν για εγκαύματα.
Επίσης χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αλλεργιών, του πυρετού, imageτου λύκου και της αρθρίτιδας. Είναι επίσης φοβερά διουρητική και βοηθάει στην αποτοξίνωση και στην απώλεια βάρους. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέρη του φυτού και κάθε μέρος του συμβάλλει στην θεραπεία διαφορετικών παθήσεων. Τα φύλλα, οι μίσχοι και η ρίζα της μπορούν να καταναλωθούν ως αφεψήματα. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως διουρητικό, για την θεραπεία της αρθρίτιδας, της ρευματοειδής Herbal-Creams-Urtica-Jars-20gm-300x300αρθρίτιδας, των ρευματισμών, της προστατίτιδας, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της αλλεργικής ρινίτιδας. Η ρίζα συνιστάται ως διουρητικό για την ανακούφιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη αλλά κι άλλων προβλημάτων του προστάτη και τη πρόληψη της τριχόπτωσης.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ισχυρές ίνες λινού κατασκευάζονται από τους μίσχους της τσουκνίδας.Επίσης χρησιμοποιείται για την κατασκευή των χορδών στα έγχορδα μουσικά όργανα και στην κατασκευή υφασμάτων. Κατασκευάζεται επίσης ένα χαρτί καλής ποιότητας. Το φυτό αποτελεί ένα βασικό συστατικό των φυτικών ενεργοποιητών του κομπόστ «QR». Τα φύλλα είναι επίσης μια εξαιρετική προσθήκη στο σωρό φύλλων για την δημιουργία φυλοχώματος. Αν μουλιάσουν για 7-21 ημέρες σε νερό παρασκευάζεται ένα πολύ θρεπτικό υγρό τροφή για όλα τα φυτά. Αυτό το υγρό είναι ακόλη εντομοαπωθητικό και μία καλή προσθήκη στις ζωοτροφές. Η καλλιέργεια τσουκνίδας αυξάνει την περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο οπότε τα άλλα κοντινά φυτά προστατεύονται από τα έντομα.
grenoxone-zx-mediumΜία πλύση των μαλλιών με εκχύλισμα από τα φύλλα χρησιμοποιείται ως τονωτικό και κατά της πιτυρίδας. Μια πράσινη χρωστική λαμβάνεται από τα φύλλα και τους μίσχους .Μια κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τη ρίζα. Ένα έλαιο που εξάγεται από τους σπόρους χρησιμοποιείται ως φωτιστικό στις λάμπες.Υπάρχουν ενδείξεις ότι στη νεολιθική εποχή η τσουκνίδα έχει χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία χορδών. Τα ρωμαϊκά στρατεύματα του Καίσαρα έφεραν την τσουκνίδα από την Αγγλία και χρησιμοποιήθηκαν στην κλωστοϋφαντουργία λόγω των ασυνήθιστων ινών της τσουκνίδας.  Στη Σκωτία η τσουκνίδα χρησιμοποιήθηκε τον 17ο αιώνα και ισχυρίστηκαν ότι με τις ίνες της κατασκεύαζαν τα πιο ανθεκτικά υφάσματα. Χώρες της Ευρώπης και η Αμερική χρησιμοποιούσαν τις ίνες της τσουκνίδας για την κατασκευή διχτυών αλιείας. Κατά τη διάρκεια του Α’Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία και η Αυστρία χρησιμοποίησαν τις ίνες της τσουκνίδας ως υποκατάστατο του βαμβακιού για τις στρατιωτικές στολές τους.

Οι τσουκνίδες ουσιαστικά είναι ζιζάνια, όμως σε μερικές περιοχές κάποια είδη έχουν μεγάλη οικονομική σημασία. Για παράδειγμα, από ένα είδος τσουκνίδας στην Ασία λαμβάνονται κλωστικές ίνες από τον βλαστό για την παραγωγή υφασμάτων ενώ αποξηραμένες τσουκνίδες δίνονται σαν τροφή σε ζώα. Η τσουκνίδα είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα: ασβέστιο, χαλκό, χλώριο, κάλιο, πυρίτιο, νάτριο, σίδερο.

Tee Brennessel - tea nettle 02Το αφέψημα του είδους Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens), που βρίσκεται και στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικό διουρητικό και κατά της πέτρας της χολής, ενώ ο χυμός των σπόρων του σταματά την αιμορραγία.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κηπουρική για την καταπολέμηση της ψώρας. Γι αυτό το σκοπο αναμειγνύονται 500-700 γρ. χλωρής ή 200 γρ. αποξηραμένης τσουκνίδας με 5 λίτρα κρύου νερού για ένα εικοσιτετράωρο. Μετά ψεκάζονται τα προσβεβλημένα φυτά.

UNIVERSITY OF MARYLAND

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

COMMITTEE ON HERBAL MEDICINAL PRODUCTS

webmd

abchomeopathy

Plants For A Futuree

Sydsven Medicinhist Sallsk Arsskr

Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Bruce. M. E. Commonsense Compost Making

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Read Full Post »

Τριβόλι  Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Τριβόλι Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Το tribulus terrestis ή τριβόλι ή πεντάξυλο ή κολλιτσίδα
είναι πανάρχαιο πολυετές βότανο ,έρπον,αγκαθερό ζιζάνιο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας.
Την ονομασία του μπορει να την πήρε από τον τρίβολο, ενα είδος παλαιού αλωνιστικού οργάνου, που αποτελούνταν από χοντρές συνενωμένες σανίδες οι οποίες είχαν στο κάτω μέρος μπηγμένους αιχμηρούς πυριτολίθους και συρόταν από υποζύγια πάνω στα απλωμένα στο αλώνι σιτηρά.
Η λατινική ονομασία tribulus σήμαινε αρχικά ένα είδος α αιχμηρού όπλου, αλλά και κατά την κλασική εποχή ήδη η λέξη σήμαινε το φυτό.

Οι μίσχοι ακτινοβολούν από το στέμμα σε μια διάμετρο περίπου 10 εκατοστών εως και 1 m. Συνήθως είναι στο έδαφος, σχηματίζοντας μπαλώματα αν και μπορεί να αυξηθεί περισσότερο στη σκιά ή μεταξύ ψηλότερων φυτών. Τα φύλλα του Θυμίζουν φτερό, έχοντας τμήματα ή κλάδους που διατάσσονται σε κάθε πλευρά ενός κοινού άξονα. Τα λουλούδια είναι 4-10 mm, με πέντε λεμόνο-κίτρινα πέταλα. Μια εβδομάδα μετά από κάθε άνθίση, παράγεται ο καρπός μήκους 10 mm.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
O καρπός του ο οποίος αναπτύσσεται στη βάση τω φύλλων είναι αγκαθωτός στρογγυλός  και αποτελείται από 5 σπόρους. Ο κάθε σπόρος φέρει τρία άνισα σκληρά αγκάθια από όπου και το όνομά του. Τα αγκάθια του αυτά είναι με τέτοιο τρόπο δομημένα έτσι ώστε πάντα κάποιο από αυτά να κοιτάζει προς τα πάνω και έγιναν έμπνευση για τους αρχαίους ώστε να κατασκευάσουν ένα ύπουλο όπλο.  Αυτό ήταν μια σιδερένια κατασκευή -κάτι σαν καρφί – με τέσσερις αιχμηρές καταλήξεις γνωστό με το όνομα caltrop το οποίο οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν και Murex ferreus ήταν σχεδιασμένο σαν πυραμίδα έτσι ώστε όταν εκσφενδονιζόταν μπορούσε πάντα να προσγειωθεί όπου στόχευε και με μια από τις μύτες του να κοιτάει προς τα επάνω. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν τετράεδρον ή τρίβολο και ήταν η καταστροφή για το ιππικό των εχθρών. Η πρώτη σαφής αναφορά της χρήσης αυτού του φοβερού όπλου μας παραπέμπει στο 331 π.Χ. στην μάχη στα Γαυγάμηλα όπου ο στρατός του Δαρείου του 3ου έσπειρε με τριβόλους την περιοχή για να ανακόψει το ιππικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στο μεσαίωνα το συναντάμε να χρησιμοποιείται στις ευρωπαϊκές εχθροπραξίες.
Υπάρχουν αρκετές αναφορές για το τριβόλι:
„ἐπεὶ δὲ τῆς ὑστεραίας Ἔκφαντος ὁ Συρακουσίων ἵππαρχος προήγαγε τοὺς ἱππεῖς, ἦν αὐτῶν αἰσχρὰ φυγὴ τῶν τριβόλων ἐμπηγνυμένων ἐν τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων·“
Polyaemus, Strategemata, 1, 39, 2
„τοῦ Πολυβίου συμβουλεύοντος αὐτῷ κατασπεῖραι τριβόλους σιδηροῦς ἢ σανίδας ἐμβαλεῖν κεντρωτάς, ὅπως μὴ διαβαίνοντες οἱ πολέμιοι προσμάχωνται τοῖς χώμασιν, ἔφη γελοῖον εἶναι κατειληφότας τὰ τείχη καὶ τῆς πόλεως ἐντὸς ὄντας εἶτα πράττειν ὅπως οὐ μαχοῦνται τοῖς πολεμίοις.“
Plutarchus, Regum et imperatorum apophthegmata, 200 A
„τρίβολος· ὁ μὲν χερσαῖος ἀνδράχνῃ τὰ φύλλα ἔοικε, λεπτότερα δέ, καὶ τὰ κλήματα μακρά, κατὰ γῆς ἐστρωμένα, καὶ πρὸς αὐτοῖς ἄκανθαι στρυφναί, σκληραί· φύεται παρὰ ποταμοῖς καὶ οἰκοπέδοις. ἔστι δέ τις καὶ ἔνυδρος ἐν ποταμοῖς φυόμενος, ὑπερέχων τὴν κόμην, τὴν δὲ ἄκανθαν κρύπτων· φύλλα πλατέα, μόσχον ἔχοντα μακρόν, καυλὸς δὲ ἐξ ἄκρου παχύτερος, μᾶλλον τοῦ ἐν βάθει· πρόσεστι δὲ καὶ τριχώδη τινὰ ἀποπεφυκότα, σταχυοειδῆ· καρπὸς σκληρὸς ὡς καὶ θἀτέρου.“
Dioscorides Pedanius, De materia medica, 4, 15
„Πρῶτον μὲν χρῆν, ὥσπερ πόκον, ἐν βαλανείῳ
ἐκπλύναντας τὴν οἰσπώτην ἐκ τῆς πόλεως, ἐπὶ κλίνης
ἐκραβδίζειν τοὺς μοχθηροὺς καὶ τοὺς τριβόλους ἀπολέξαι,
καὶ τούς γε συνισταμένους τούτους καὶ τοὺς πιλοῦντας ἑαυτοὺς
ἐπὶ ταῖς ἀρχαῖσι διαξῆναι καὶ τὰς κεφαλὰς ἀποτῖλαι·“
Aristophanes, Lysistrata, 574–578

Wiktionary

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

Τριβόλι  Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Τριβόλι Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα καιτα τρυφερά βλαστάρια τρώγονται μαγειρεμένα . Οι καρποί πριν ξεραθούν τρώγονται μαγειρεμένοι μόνοι τους ή με άλλα λαχανικά. Από τις μη διογκωμένες κάψουλες των σπόρων αλέθονται και γίνονται ψωμί.
Οι διατροφικές ουσίες φαίνονται στον πίνακα:
0 Calories per 100g
Water : 79.09%
Protein: 7.22g; Fat: 0g; Carbohydrate: 0g; Fibre: 0g; Ash: 4.6g;
Minerals – Calcium: 1600mg; Phosphorus: 80mg; Iron: 9.22mg; Magnesium: 0mg; Sodium: 0mg; Potassium: 0mg; Zinc: 0mg;
Vitamins – A: 0mg; Thiamine (B1): 0mg; Riboflavin (B2): 0mg; Niacin: 0mg; B6: 0mg; C: 41mg;
Kunkel. G. Plants for Human Consumption
Reid. B. E. Famine Foods of the Chiu-Huang Pen-ts’ao.

tribulus_terrestris_boardΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετικές έρευνες του Airlangga University, Indonesia το τριβόλι βοηθά δραστικά στη στυτική δυσλειτουργία, στην ανδρική στειρότητα και στη χαμηλή έκκριση τεστοστερόνης.
Οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμη και ένα μικρό χρονικό διάστημα θεραπείας με εκχύλισμα τριβολιού είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των διαταραχών της λίμπιντο και της στυτικής δυσλειτουργίας:το 50% των ατόμων που διαγνώστηκαν με μειωμένη λίμπιντο παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στην σεξουαλική ορμή και πάνω από το 57% των ατόμων που διαγνώστηκαν με στυτική δυσλειτουργία είδαν τη σεξουαλική τους ζωή να μεταμορφώνεται.
Airlangga University,Indonesia


Σε σχετικές έρευνες του Government Medical College and Hospital, Nagercoil, India τεκμηριώθηκε ότι το φυτό ενεργεί ως διουρητικό και αφροδισιακό. Ακόμη μπορει να χρησιμοποιηθεί στην θεραπεία της νεφρολιθίασης,τις σεξουαλικές δυσλειτουργίες και στειρότητα.
National Library of Medicine

Οι αφροδισιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με ανάλογες έρευνες και από το Πανεπιστήμιο της Σινγκαπούρης: Department of Obstetrics and Gynaecology, National University Hospital, National University of Singapore, Singapore

Η χρήση του φυτού για την θεραπείας της ανδρικής ανικανότητας μελετήθηκε και από το Andalas University, School of Medicine, Padang, Indonesia . Στα σχετική πειράματα διαπιστώθηκε η θετική επίδραση των συστατικών του φυτού στην στύση, την ποιότητα των σπερματοζωαρίων και την libido .

Οι σπόροι του φυτού χρησιμοποιούνται στην άμβλωση και στις εναλλακτικές θεραπείες. Επιπρόσθετα είναι ανθελμινθικοί, αφροδισιακοί, στυπτικοί. Στο φυτό χρεώνονται ιδιότητες καθαρτικές, μαλακτικές, διουρητικές, εμμηναγωγές, γαλακταγωγές και τονωτικές. Σε σχετικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος . Ένα αφέψημα χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ανικανότητας στους άνδρες, στις ονειρώξεις, στη γονόρροια και ακράτεια των ούρων . Το αφέψημα έχει επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της επώδυνης ούρησης, της ουρικής αρθρίτιδας και στις ασθένειες των νεφρών . Τα λουλούδια του φυτού χρησιμοποιούνται από την κινέζικη ιατρική στη θεραπεία της λέπρας . Οι μίσχοι χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των ασθενειών του δέρματος και την ψωρίαση . Οι ξηραμένοι  καρποί χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κυκλοφοριακής συμφόρησης,τα αέρια, κεφαλαλγία, το ήπαρ,την οφθαλμία και τη στοματίτιδα.

WebMD

Plants For A Future

Σήμερα, χρησιμοποιείται για τις αντικαταθλιπτικές, αφροδισιακές και τονωτικές του ιδιότητες, αλλά κυρίως για τη συμβολή του στην ενεργοποίηση της τεστοστερόνης.Το Tribulus περιέχει ενεργά συστατικά που ονομάζονται σαπωνίνες, στεροειδή που βρίσκονται κυρίως στα φύλλα του φυτού. Ενεργεί αυξάνοντας τα επίπεδα της ωχρινοτρόπου ορμόνης, η οποία στέλνει το σήμα εκκίνησης για την παραγωγή τεστοστερόνης στο σώμα. Αυτός είναι και ο λόγος που το Tribulus είναι τόσο δημοφιλές σε χιλιάδες αθλητές σε όλο τον κόσμο, αφού υποστηρίζει την εκπαίδευσή τους, βοηθώντας στη δόμηση των μυών, την αύξηση της δύναμης και της ζωτικότητάς τους και την αποκατάσταση του οργανισμού μετά την προπόνηση. Έχει σημειωθεί αύξηση της τεστοστερόνης έως και 50% με τη λήψη Tribulus. Είναι φυσικό προϊόν, δεν περιέχει ορμόνες και γι αυτό χρησιμοποιείται ευρέως και από επαγγελματίες αθλητές. Η αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης βοηθά και στο αδυνάτισμα, αφού καίγονται μεγάλες ποσότητες σωματικού λίπους με την ενεργοποίηση του μεταβολισμού.  To Tribulus θεωρείται το «φυσικό βιάγκρα», αφού βοηθά στην έκκριση ορμονών που σχετίζονται με τη σεξουαλική επιθυμία. Στους άνδρες επιδρά αυξάνοντας την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, τη σπερματογένεση, την παραγωγή τεστοστερόνης και τη στύση. Αλλά και στις γυναίκες τονώνει τη σεξουαλική διάθεση, βελτιώνει την αναπαραγωγική λειτουργία και την ωορρηξία. Έχει παρατηρηθεί ότι μπορεί να μειώσει τα ψυχοσωματικά προβλήματα που προκαλούνται από την εμμηνόπαυση. Βοτανολόγοι στην Ευρώπη, την Κίνα και την Ινδία το χρησιμοποιούν ως φυσικό γιατρικό για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και της υψηλής χοληστερόλης. Παραδοσιακά έχει χρησιμοποιηθεί για νευρικές διαταραχές, δυσκοιλιότητα και τη θεραπεία ορισμένων τύπων πονοκεφάλων. Θεωρείται επίσης καλό χωνευτικό και δρα κατά του ιλίγγου και του κρυολογήματος.

super-foods

Σε σχετικές έρευνες του School of Exercise Science and Sport Management, Southern Cross University Lismore, New South Wales, Australia διαπιστώθηκε ότι η χρήση του φυτού από τους αθλητές δυναμώνει θεαματικά τους μύες χωρις να αφήνει κατάλοιπα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θετικό τεστ τους αθλητές.

US National Library of Medicine

Διάφορες συσκευασίες του φαρμάκου που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Tribulus terrestrisa2 Tribulus terrestrisa6 Tribulus terrestrisa8 Tribulus terrestrisa9Tribulus terrestrisa3  Tribulus terrestrisa5 Tribulus terrestrisa4 Tribulus terrestrisa1

Παρασκευή αφεψήματος: Το φυτό μαζεύεται χωρίς τις ρίζες του, σε πλήρη άνθιση, μαζί με τους σπόρους του, οι οποίοι έχουν πιο έντονες ιδιότητες. Στη συνέχεια καθαρίζεται από τις σκόνες, τοποθετείται σε μια κατσαρόλα και καλύπτεται με νερό. Πρέπει να βράσει καλά, μέχρις ότου μείνει πιο λίγο από το μισό το αρχικό νερό. Το εκχύλισμα σουρώνεται και φυλάσσεται στο ψυγείο μέχρι μία εβδομάδα. Η δοσολογία είναι τρία φλιτζανάκια του καφέ την ημέρα, το τελευταίο το βράδυ πριν από τον ύπνο.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ  Μαίρη Πίνη

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ:
Παρακολουθήστε σχετικό video για την οικονομική εκμετάλευση του φυτού

Read Full Post »

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

Μονοετές ή πολυετές ζιζάνιο, που παράγει τον πρώτο χρόνο μια ροζέτα και το δεύτερο χρόνο ανθίζει και ξεραίνεται. Τα φύλλα φύονται εναλλάξ και χωρίζονται σε μικρά γραμμικά τμήματα.
Στη διάρκεια του πρώτου έτους, η ροζέτα είναι θαμνώδης και φουσκωτή, με ύψος 10-15 εκ. και διάμετρο μέχρι 45 εκ. Το δεύτερο χρόνο οι μίσχοι των λουλουδιών φθάνουν σε ύψος μέχρι το 1μέτρο. Το άνθος είναι μικρό, λευκό, με πέντε πέταλα. Οι ταξιανθίες περιλαμβάνουν πολλά μεμονωμένα άνθη . Η εποχή της ανθοφορίας διαρκεί από το Μάη μέχρι το φθινόπωρο.
Tο φυτό αναπαράγεται εύκολα από το σπόρο και η βλάστησή του είναι αργή και ακανόνιστη. Χρειάζεται σχετικά μεγάλη ποσότητα καλά διανεμημένης υγρασίας όπως είναι η βροχή ή το πότισμα.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Οι κόνδυλοι τρώγονται μαγειρεμένοι. Οι συστάδες των λουλουδιών τρώγονται τηγανισμένες και έχουν πολύ ωραία γεύση σαν καρότο.

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

Οι αρωματικοί σπόροι χρησιμοποιούνται  ως άρτυμα σε σούπες κ.α.  Οι  αποξηραμένοι κόνδυλοι ψήνονται, αλέθονται σε σκόνη και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή καφέ.

Harris. B. C. Eat the Weeds

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants

Σχετικά video για την εδωδιμότητα υπάρχουν στο Youtube:

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το αγριοκαρότο είναι ένα αρωματικό βότανο που δρα ως διουρητικό, καταπραΰνει το πεπτικό σύστημα .

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

daucus

Το αιθέριο έλαιο που παράγεται από τους σπόρους του έχει έντονη αντιμυκητιακή δράση και καθαρίζει τα κύτταρα από τις τοξίνες.

Jardim Botânico Universidade de Coimbra,  Portugal

Σαν ιατρικό καθαριστικό, καθαρίζει  το συκώτι, διεγείρει τη ροή των ούρων και την απομάκρυνση των αποβλήτων από τα νεφρά . Το σύνολο του  φυτού είναι ανθελμινθικό,  διαλυτικό,  αποφρακτικός,  διουρητικό,  διεγερτικό.  Επιπρόσθετα βοηθά στην όραση και την παραγωγή γάλακτος στις θηλάζουσες.

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Mills. S. Y. The Dictionary of Modern Herbalism

Το διάλυμα που παράγεται με το βράσιμό του φυτού χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων ενοχλήσεων,  που περιλαμβάνουν τις  πεπτικές διαταραχές, ασθένειες των νεφρών και της ουροδόχου κύστης και στη θεραπεία της υδρωπικίας.

Weiner. M. A. Earth Medicine, Earth Food

Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants

Illustration_Daucus_carota0

Το αιθέριο έλαιο του φυτού που προέρχεται από τα εναέρια τμήματα στο τέλος της περιόδου ανθοφορίας  αποδείχθηκε  ως αντιμικροβιακό κατά του ανθρώπινου εντεροπαθογόνου καμπυλοβακτηριδίου  jejuni, το οποίο είναι το υπ’ αριθμό ένα μικρόβιο που ενοχοποιείται για τροφικές δηλητηριάσεις  . Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων (EFSA), το καμπυλοβακτηρίδιο είναι το μικρόβιο στο οποίο οφείλονται τα περισσότερα περιστατικά ασθένειας ζώων που μολύνει ανθρώπους, ξεπερνώντας μάλιστα τη σαλμονέλα που έως πριν από λίγα χρόνια κρατούσε την πρώτη θέση.

Καθημερινή

Laboratoire de Biochimie et de Biologie  Université de Corse, France, Laboratoire Chimie et Biomasse , Université de Corse,  Ajaccio, France  Faculté de Médecine, Université de la Méditerranée, Marseille, France

Η έγχυση των φύλλων έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της κυστίτιδας και στα νεφρά προκειμένου και να μειωθούν οι πέτρες που έχουν ήδη σχηματιστεί. Τα  φύλλα περιέχουν σημαντικές ποσότητες  πορφυρινών, οι οποίες διεγείρουν την υπόφυση και οδηγούν στην απελευθέρωση των αυξημένων επιπέδων των ορμονών του φύλου. Το φυτό συλλέγεται τον Ιούλιο και ξηραίνεται για μετέπειτα χρήση. Το «τσάι» των  λουλουδιών του έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του διαβήτη. Οι τριμμένες ρίζες χρησιμοποιούνται για την  θεραπεία των νηματοσκωλήκων. Η ρίζα χρησιμοποιείται επίσης στην  καθυστερήσει στην έμμηνο ρύση. Ένα διάλυμα  χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του οιδήματος, τα φουσκώματα την δυσπεψία και προβλήματα εμμήνου ρύσεως .

Plants For A Future

Σε σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου της Καλκούτας , οι ουσίες που περιέχονται στο φυτό προστατεύουν και καθαρίζουν το συκώτι.

Division of Biochemistry, Department of Pharmaceutical Technology, Jadavpur University, Calcutta 700032, India

Διαβήτης:
Οι φρέσκοι κόνδυλοι του φυτού προφυλάγουν τους διαβητικούς από την κετοξέωση η οποία οδηγεί σε κώμα και τον θάνατο. Η κετοξέωση οφείλεται στη μεγάλη συγκέντρωση κετονών. Πρόκειται για μεταβολικά απόβλητα του οργανισμού, που παράγονται, όταν ο οργανισμός έχει εξαντλήσει τα αποθέματα ενεργείας του από τη γλυκόζη και χρησιμοποίει σαν εναλλακτική πηγή ενέργειας, την καύση του λίπους. Στη περίπτωση αυτή ο ασθενής αισθάνεται , πείνα ,αδιαθεσία, τάση για εμετό ,ταχύπνοια ,κοιλιακό πόνο και η μυρωδιά του έχει την οσμή σάπιου μήλου (ακετόνης). Τέσσερα στελέχη ενδοφυτικών μικροοργανισμών που απομονώνονται από τη ρίζα του φυτού είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν την αναγωγή της ομάδας καρβονυλίου της κετόνης με ποικίλο βαθμό Ενάντιο και Διάστερο επιλεκτικότητας. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι ενδοφυτικοί μικροοργανισμοί συμμετέχουν στην εναντιοεκλεκτική αναγωγή των κετονών και των κετοεστέρων όταν «μασιούνται» φρέσκα κομμάτια ρίζας αγριοκαρότου.
Journal of Molecular Catalysis B: Enzymatic, Volume 49, Issues 1–4, 16 November 2007, Pages 8-11

Organic Division, Indian Institute of Chemical Technology, Hyderabad-500007, India

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:  Ένα αιθέριο έλαιο που λαμβάνεται από το σπόρο έχει πολύ ωραία μυρωδιά όπως της Ίριδας.  Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και ως αρωματική  ύλη τροφίμων . Το λάδι του  φυτού έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στην αισθητική σε αντιρυτιδικές κρέμες.
Uphof. J. C. Th. Dictionary of Economic Plants

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Η ρίζα του φυτού χρησιμοποιείται στην οικολογική παρασκευή του οξειδίου του γραφενίου. Πρόκειται για νανοδομημέμο υλικό του άνθρακα που χρησιμοποιείται σε διάφορες εφαρμογές της νανοηλεκτρονικής ως έχει, ή με τροποποίηση προκειμένου να ενσωματωθεί σε υποστρώματα ή άλλα υλικά όπως πολυμερή, οθόνες, μπαταρίες, φωτοβολταϊκά, υλικά ηλεκτρομαγνητικής θωράκισης, υλικά αποθήκευσης ενέργειας, υπερπυκνωτές κλπ.

Ινστιτούτο Προηγμένων Υλικών, Φυσικοχημικών Διεργασιών, Νανοτεχνολογίας και Μικροσυστημάτων, ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος

Carbon, Volume 50, Issue 3, March 2012, Pages 914-921

Το βιοενεργό εκχύλισμα εξανίου των σπόρων του Daucus carota απέδωσε 2,4,5-τριμεθοξυβενζαλδεϋδη , ελαϊκό οξύ,  τρανσ-ασαρόνη και γερανιόλη . Οι ενώσεις αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν στα  κουνουποκτόνα και στα νηματοκτόνα . Επιπρόσθετα έχουν  αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Department of Horticulture and National Food Safety and Toxicology Center, Michigan State University

Read Full Post »

Μπουφόραχη ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ 21 Γενάρη 2009

Η Καλέντουλα είναι ένα όμορφο αγριολούλουδο, πολύ συνηθισμένο στην περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Ανήκει στην οικογένεια των σύνθετων που αποτελούν την μεγαλύτερη οικογένεια στο φυτικό βασίλειο. Είναι συγγενικό φυτό με τη μαργαρίτα . Η Καλέντουλα είναι μονοετές φυτό με άνθη έντονα κίτρινα ή πορτοκαλί. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι πολύ μεγάλη και κρατάει από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Οκτώβριο. Η Καλέντουλα αναπτύσσεται κυρίως σε χαμηλότερα υψόμετρα και συναντάται σε χωράφια, πλαγιές και άκρες δρόμων.

Τα πέταλα λουλουδιών του φυτού , έχουν χρησιμοποιηθεί για ιατρικούς σκοπούς, τουλάχιστον από τον 12ο αιώνα. Η Καλέντουλα έχει υψηλές ποσότητες φλαβονοειδών καιφυτικά αντιοξειδωτικά που προστατεύουν τα κύτταρα από το να καταστραφούν  από ασταθή μόρια που ονομάζονται ελεύθερες ρίζες. Η Καλέντουλα μπορει  να καταπολεμήσει τη φλεγμονή  από ιούς και βακτήρια. Παραδοσιακά έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των στομαχικών διαταραχών  και τα έλκη, καθώς επίσης  και την ανακούφιση από τις κράμπες της περιόδου ​​αλλά δεν υπάρχει καμία επιστημονική μελέτη σχετικά. Σήμερα  συχνά χρησιμοποιείται τοπικά, που σημαίνει ότι  επενεργεί  στο δέρμα. Έχει αποδειχθεί ότι μπορει να βοηθήσει τις πληγές να επουλωθούν γρηγορότερα, ενδεχομένως με την αύξηση της ροής του αίματος και του  οξυγόνου στην πληγείσα περιοχή. Επίσης  βοηθά  να αναπτυχθούν νέοι ιστοί στο σώμα. Τα αποξηραμένα πέταλα του φυτού  χρησιμοποιούνται σε αλοιφές και βάμματα για πλύσεις στη θεραπεία εγκαυμάτων, μωλώπων και εκδορών, καθώς και στις δευτερεύουσες μολύνσεις που προκαλούνται.  Η Καλέντουλα, επίσης, έχει αποδειχθεί ότι μπορει να βοηθήσει στην πρόληψη δερματίτιδας ή την φλεγμονή του δέρματος σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ακτινοβολία.

University of Maryland Medical Center

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα  τρώγονται ωμά. Στην αρχή προσδίδουν μία γλυκόξινη γεύση, ακολουθούμενη από μία ισχυρή διεισδυτική γεύση ενός αλατούχου χαρακτήρα. Είναι πολύ πλούσια σε βιταμίνες και μέταλλα και είναι παρόμοια με το Ταραξάκο σε  θρεπτική αξία . Τα φρέσκα πέταλα ψιλοκομμένοα προστίθεται σε σαλάτες. Τα αποξηραμένα πέταλα έχουν μια πιο συμπυκνωμένη γεύση και χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα σε σούπες, κέικ, κλπ. Όλα τα μέρη έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες Α και C]. Μία εδώδιμη κίτρινη χρωστική ουσία λαμβάνεται από τα πέταλα . Ένα υποκατάστατο σαφράν, χρησιμοποιείται για το χρωματισμό  και τη γεύση του ρυζιού, σε σούπες κ.λπ.  Ένα τσάι γίνεται από τα πέταλα και τα λουλούδια. Αυτό που γίνεται μόνο  από τα πέταλα είναι λιγότερο πικρό. Δεν υπάρχει καμία καταγραφή για την εδωδιμότητα των σπόρων , αλλά περιέχουν  έως και 37% πρωτεΐνες και 46% έλαιο.

Grieve. A Modern Herbal

Lust. J. The Herb Book

Reid. B. E. Famine Foods of the Chiu-Huang Pen-ts’ao

Holtom. J. and Hylton. W. Complete Guide to Herbs

Vilmorin. A. The Vegetable Garden

Organ. J. Rare Vegetables for Garden and Table

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Χρησιμοποιείται για την  θεραπεία των προβλημάτων του δέρματος και εφαρμόζεται εξωτερικά για δαγκώματα και  τσιμπήματαδιαστρέμματα, τραύματα, πόνο στα μάτια, φλεβίτιδα κ.α. Συντελεί επίσης στον καθαρισμό και την αποτοξίνωση του οργανισμού όταν  λαμβάνεται εσωτερικά. Συντελεί στην  θεραπεία του πυρετού  και των χρονίων λοιμώξεων. Μόνο το βαθύ πορτοκαλί άνθος  θεωρείται ότι έχει έντονες  φαρμακευτικές ιδιότητες. Το σύνολο του  φυτού , αλλά κυρίως τα λουλούδια και τα φύλλα, είναι αντιφλεγμονώδη, αντισηπτικό, αντισπασμωδικό, καθαρτικό, στυπτικό, χολαγωγό, εφιδρωτικό, εμμηναγωγότονωτικό , επουλωτικό, προστατευτικό δέρματος. Τα φύλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή αποξηραμένα. Μαζεύονται καλύτερα  το πρωί  αμέσως μετά αφού στεγνώσει η  δροσιά. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνται επίσης νωπά ή ξερά, για αποξήρανση συγκομίζονται όταν ανοίξουν πλήρως και πρέπει να στεγνώσουν αμέσως στη σκιά. Ένα τσάι από τα πέταλα τονώνει την κυκλοφορία και ,όταν  λαμβάνεται τακτικά, μπορεί να διευκολύνει στην ανακούφιση από την φλεβίτιδα. Η εφαρμογή των  κοτσανιών που έχουν συνθλιβεί πάνω σε κάλους και κονδυλώματα βοηθά στην εύκολη αφαίρεσή τους. Τα φύλλα, τα άνθη και τα μπουμπούκια χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί  ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο που χρησιμοποιείται εσωτερικά προκειμένου να επιταχυνθεί η επούλωση των πληγών. Η Γερμανική Επιτροπή για την θεραπεία με βότανα, εγκρίνει την καλέντουλα για φλεγμονές του στόματος και του φάρυγγα ,  για  πληγές και εγκαύματα .

Όταν ενσωματωθεί σε ένα λάδι ή gel σχηματίζεται ένα αντιφλεγμονώδες παρασκεύασμα που χρησιμοποιείται για την πολύ γρήγορη θεραπεία των πληγών π.χ. για στα πόδια ενός διαβητικού όταν η ταχύτητα της θεραπείας είναι κρίσιμη.

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Mills. S. Y. The Dictionary of Modern Herbalism

Duke. J. A. and Ayensu. E. S. Medicinal Plants of China

Karalliedde. L. and Gawarammana. I. Traditional Herbal Medicines

Plants For A Future

Εγκαύματα, κοψίματα και μώλωπες
Τα διαλύματα και οι αλοιφές της  Καλέντουλας 
εφαρμόζεται στο δέρμα για να βοηθήσουν τα εγκαύματα,  τους μώλωπες και τις πληγές προκειμένου επουλωθούν γρηγορότερα και για την καταπολέμηση των ήσσονος σημασίας λοιμώξεων που προκαλούνται.  Η κρέμα χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία των αιμορροΐδων. Ομοιοπαθητικοί γιατροί  συχνά συνιστούν τη χρήση αλοιφών με καλέντουλα για να θεραπεύσουν πρώτου βαθμού εγκαύματα και ηλιακά εγκαύματα.

Λοίμωξη του ωτός (μέση ωτίτιδα)
Σταγόνες για το αυτί που περιέχουν καλέντουλα μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία λοιμώξεων του αυτιού στα παιδιά. Οι σχετικές επιστημονικές μελέτες δεν έχουν διαπιστώσει καμία παρενέργεια.

University of Maryland Medical Center

Η καλέντουλα χρησιμοποιείται ως εφιδρωτικό, για το καθαρισμό του αίματος, την μείωση του σακχάρου στο αίμα και επίσης ως αντιφλεγμονώδες του δέρματος.

Plant Physiology and Biochemistry vol. 42 issue 9 September, 2004. p. 695-701

Department of Biology, Teacher Training University Tehran, Iran

Dipartimento di Chimica e Biotecnologie Agrarie,Pisa, Italy

Επιπλέον, η καλέντουλα έχει βρεθεί σαν ένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη θεραπεία στις ακραίες αιμορραγίες των αιμορροϊδων. Επίσης είναι κατάλληλη για να σταματήσει η αιμορραγία των ούλων διότι επενεργεί στα αγγεία τα οποία  συστέλλονται. Το φρέσκο ​​γάλα του φύλλου της σε μία ή δύο κουταλιές  είναι ικανό να θεραπεύσει την οισοφαγική παλινδρόμηση και άλλες πληγές του στομάχου. Στη Γαλλία συνήθως χρησιμοποιούν την πτώση της θερμοκρασίας του σώματος με την εφίδρωση που προκαλεί η Καλέντουλα  ως ένα αποτελεσματικό ηρεμιστικό.

Mir heydar (2003). Plant Dictionary, Islamic Culture Publication. Editorial. Tehran Iran.

Η Καλέντουλα χρησιμοποιείται στην θεραπεία της  αναιμίας,  των προβλημάτων  στα νεφρά, της παρωτίτιδας, της ανεμοβλογιάς, της ιλαράς, του έλκους,  του ίκτερου και  των νευρωτικών προβλημάτων. Επιπρόσθετα εξαφανίζει τα σπυράκια ακμής, τις ανωμαλίες του  δέρματος και τις χιονίστρες.

academic journals

Sharrif moghaddasi Mohammad and Hamed Haddad Kashani

Department of Agronomy and Plant Breeding, Saveh Branch, Islamic Azad University, Saveh, Iran

Anatomical Sciences Research Center, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran.

Οι ρητίνες που υπάρχουν στην Καλέντουλα έχουν αντιμυκητιασικές, αντιβακτήριακες   ιδιότητες.
Επιπλέον, αυτό το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει τις φουσκάλες στα πόδια και για να ανακουφίσει το κάψιμο στις θηλές που προκαλείται από θηλασμό.

Zarezadeh A (2003). Medicinal plant dictionary

Ένα μείγμα Καλέντουλας πυκνότητας 5% μαζί με αντισηπτικό είναι αποτελεσματικό σε μεγάλο βαθμό στην τόνωση του δέρματος κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων. Οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι η αλοιφή της καλέντουλα ενισχύει το μεταβολισμό της παραγωγής γλυκοπρωτεΐνης, νουκλεοπρωτεΐνης και κολλαγόνου στη θέση αυτή. Η διατροφική χρήση των πετάλων των λουλουδιών έχει αντιβακτηριακή δράση. Επιπρόσθετα προστατεύει από τους ιούς και την γαστρίτιδα. Στην παραδοσιακή ιατρική, χρησιμοποιείται ενάντια στους σπασμούς και σαν  διουρητικό.

Salehi-Sormaghi MH (2006) Medicinal and medical plant

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το ανεπτυγμένο φυτό δρα ως ένα έντομοαπωθητικό και  μειώνει τον πληθυσμό των σκουληκιών  του εδάφους . Τα λουλούδια του χρησιμοποιούνται για των στολισμό. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε λοσιόν για το δέρμα και όταν προστίθενται σε σαμπουάν μαλλιών ελαφρύνουν το χρώμα των μαλλιών. Τα λουλούδια δρουν και σαν εναλλακτικό συστατικό  ενεργοποιητή λιπάσματος. Ένα αποξηραμένο και κονιοποιημένο μίγμα από διάφορα μέρη του φυτού μπορούν να προστεθούν σε ένα σωρό λιπάσματος, προκειμένου να επιταχυνθεί η βακτηριακή δραστηριότητα και επομένως να μειωθεί ο χρόνος που απαιτείται για να γίνει το κομπόστ. Μία κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τα  βρασμένα άνθη. Επίσης ένα αιθέριο έλαιο  λαμβάνεται από το φυτό το οποίο χρησιμοποιείται με φειδώ, λόγω της δυσκολίας στη λήψη του, σε αρώματα. Τα λουλούδια του φυτού κλείνουν  όταν πρόκειται να υπάρξουν υγρές καιρικές συνθήκες και ως εκ τούτου μπορει να χρησιμοποιηθεί ως ένα βραχυχρόνιο μέσο της πρόγνωσης του καιρού.

Read Full Post »