Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Νεφρολιθίαση’ Category

Urtica urens ,Κνίδη η καυστηρά , Τσουκνίδα

Urtica urens, αρχαια Θουρια, Άρις 18 Νοέμβρη 2013

Urtica urens, αρχαια Θουρια, Άρις 18 Νοέμβρη 2013

Η τσουκνίδα που κυριαρχεί στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Θουρίας , ανήκει στο γένος των αγγειόσπερμων φυτών Κνίδη και στην οικογένεια των Κνιδοειδών. Πρόκειται για μονοετές ή πολυετές, ποώδες, αυτοφυές φυτό, με 40 περίπου είδη παγκοσμίως. Ο βλαστός της φτάνει σε ύψος το 1 μέτρο ενώ τα άνθη της είναι μικρά και άοσμα. Ολόκληρο το φυτό καλύπτεται από αδενώδεις τρίχες που κατά την επαφή τους με το δέρμα προκαλούν φαγούρα, πολλές φορές έντονη, τσούξιμο και κοκκινίλα σαν τσίμπημα κουνουπιού, ενώ σπανιότερα αλλεργικές διαταραχές. Αυτό οφείλεται σε ένα δηλητηριώδες υγρό, που περιέχουν οι λεπτές βελόνες του φυτού στη σύσταση του οποίου υπάρχει μυρμηκικό οξύ, ακετυλοχολίνες και ισταμίνες, οι οποίες όμως βελόνες καταστρέφονται με το βράσιμο ή το ψήσιμο.
Στην περιοχή της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας απαντώνται τα εξής είδη:
Κνίδη η δίοικος (Urtica dioica)
Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens)
Κνίδη η μεμβρανώδης (Urtica membranacea)
Κνίδη η σφαιριδιοφόρος (Urtica pilulifera)

ΙΣΤΟΡΙΑ:
Ο Ιπποκράτης (460-377π.Χ) ανέφερε 61 φυσικές θεραπείες με βάση την τσουκνίδα. Στον δεύτερο αιώνα ο Έλληνας ιατρός Γαληνός στο βιβλίο του “De Simplicibus Medicamentis ad Paternainum (espurio)” συνιστά την τσουκνίδα ως διουρητικό και καθαρτικό. Επίσης την συνιστά για την θεραπεία των δαγκωμάτων από σκύλους, της γάγγραινα, των οιδημάτων, για την αιμορραγία από τη μύτη, την υπερβολική εμμηνόρροια, ασθένειες που σχετίζονται με την σπλήνα, την πλευρίτιδα, την πνευμονία, το άσθμα και για το έλκος του στομάχου. Διακόσια χρόνια μετά τον UrticaUrensΓαληνό ο Απουλίους Πλατόνικους (400μ.Χ) στο βιβλίο του “Herbarium of Apuleius” αναφέρει την τσουκνίδα ως φυσική θεραπεία των συμπτωμάτων του κρυολογήματος. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα (πέμπτο με δέκατο αιώνα) η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του έρπητα ζωστήρα, της δυσκοιλιότητας και της ξηράς ασθένειας η οποία κατά πάσα πιθανότητα αναφερόταν στα προβλήματα με τα ιγμόρεια ή στους βλεννογόνους στους πνεύμονες και το δέρμα.
Στη Δανία βρέθηκε ένας ιστός τσουκνίδας σε τάφο που χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού. Οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν την τσουκνίδα για την θεραπεία της ακμής, της διάρροια και για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

00329051Τα νεαρά φύλλα τρώγονται βρασμένα. Επίσης χρησιμοποιούνται σαν καρυκεύματα. Θεωρούνται μια πολύ θρεπτική τροφή, πλούσια σε βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, που αποτελούν ένα εξαιρετικό υποκατάστατο του σπανακιού και μπορούν επίσης να προστεθούνnettle-soup-urtica-urens-4 σε σούπες και μαγειρέματα.Παρά το γεγονός ότι τα φρέσκα φύλλα έχουν βελόνες που προκαλούν τσούξιμο, καλή ξήρανση ή το μαγείρεμα τις καταστρέφει. Μία μπύρα από τσουκνίδα παρασκευάζεται από τους νεαρούς βλαστούς.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Οι τσουκνίδες έχουν μια μακρά ιστορία χρήσης στο σπίτι ως ένα φυτικό urtica-thumbna creamφάρμακο . Ένα τσάι που γίνεται από τα φύλλα τους έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά ως τονωτικό και καθαριστικό του αίματος . Το σύνολο του φυτού είναι αντιασθματικό , αντιπιτυριδικό , στυπτικό , κατασταλτικό , διουρητικό ,γαλακταγωγό , αιμοστατικό , υπογλυκαιμικό. Ένα εκχύλισμα του φυτού είναι πολύτιμο στο να ανακόψει την εσωτερική αιμορραγία , βοηθά επίσης στη θεραπεία της αναιμίας , της υπερβολικής εμμηνόρροιας , τις αιμορροΐδες , την αρθρίτιδα , τους ρευματισμούς και τις παθήσεις του δέρματος. Εξωτερικά, το φυτό χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αρθριτικών πόνων , της ουρικής αρθρίτιδας , της urtica-urens-30ch-140-granules-55g-by-seroyalισχιαλγίας, της νευραλγίας, τις αιμορροΐδες, και τα προβλήματα των μαλλιών. Για ιατρικούς σκοπούς , τα φυτά είναι καλύτερα να συγκομίζονται τον Μάιο ή τον Ιούνιο, όταν εμφανίζονται τα λουλούδια καινα ξηραίνονται για μελλοντική χρήση. Ο χυμός της τσουκνίδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντίδοτο σε τσιμπήματα και μια έγχυση των νωπών φύλλων δρα ώς καταπραϋντική λοσιόν για εγκαύματα.
Επίσης χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αλλεργιών, του πυρετού, imageτου λύκου και της αρθρίτιδας. Είναι επίσης φοβερά διουρητική και βοηθάει στην αποτοξίνωση και στην απώλεια βάρους. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέρη του φυτού και κάθε μέρος του συμβάλλει στην θεραπεία διαφορετικών παθήσεων. Τα φύλλα, οι μίσχοι και η ρίζα της μπορούν να καταναλωθούν ως αφεψήματα. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως διουρητικό, για την θεραπεία της αρθρίτιδας, της ρευματοειδής Herbal-Creams-Urtica-Jars-20gm-300x300αρθρίτιδας, των ρευματισμών, της προστατίτιδας, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της αλλεργικής ρινίτιδας. Η ρίζα συνιστάται ως διουρητικό για την ανακούφιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη αλλά κι άλλων προβλημάτων του προστάτη και τη πρόληψη της τριχόπτωσης.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ισχυρές ίνες λινού κατασκευάζονται από τους μίσχους της τσουκνίδας.Επίσης χρησιμοποιείται για την κατασκευή των χορδών στα έγχορδα μουσικά όργανα και στην κατασκευή υφασμάτων. Κατασκευάζεται επίσης ένα χαρτί καλής ποιότητας. Το φυτό αποτελεί ένα βασικό συστατικό των φυτικών ενεργοποιητών του κομπόστ «QR». Τα φύλλα είναι επίσης μια εξαιρετική προσθήκη στο σωρό φύλλων για την δημιουργία φυλοχώματος. Αν μουλιάσουν για 7-21 ημέρες σε νερό παρασκευάζεται ένα πολύ θρεπτικό υγρό τροφή για όλα τα φυτά. Αυτό το υγρό είναι ακόλη εντομοαπωθητικό και μία καλή προσθήκη στις ζωοτροφές. Η καλλιέργεια τσουκνίδας αυξάνει την περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο οπότε τα άλλα κοντινά φυτά προστατεύονται από τα έντομα.
grenoxone-zx-mediumΜία πλύση των μαλλιών με εκχύλισμα από τα φύλλα χρησιμοποιείται ως τονωτικό και κατά της πιτυρίδας. Μια πράσινη χρωστική λαμβάνεται από τα φύλλα και τους μίσχους .Μια κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τη ρίζα. Ένα έλαιο που εξάγεται από τους σπόρους χρησιμοποιείται ως φωτιστικό στις λάμπες.Υπάρχουν ενδείξεις ότι στη νεολιθική εποχή η τσουκνίδα έχει χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία χορδών. Τα ρωμαϊκά στρατεύματα του Καίσαρα έφεραν την τσουκνίδα από την Αγγλία και χρησιμοποιήθηκαν στην κλωστοϋφαντουργία λόγω των ασυνήθιστων ινών της τσουκνίδας.  Στη Σκωτία η τσουκνίδα χρησιμοποιήθηκε τον 17ο αιώνα και ισχυρίστηκαν ότι με τις ίνες της κατασκεύαζαν τα πιο ανθεκτικά υφάσματα. Χώρες της Ευρώπης και η Αμερική χρησιμοποιούσαν τις ίνες της τσουκνίδας για την κατασκευή διχτυών αλιείας. Κατά τη διάρκεια του Α’Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία και η Αυστρία χρησιμοποίησαν τις ίνες της τσουκνίδας ως υποκατάστατο του βαμβακιού για τις στρατιωτικές στολές τους.

Οι τσουκνίδες ουσιαστικά είναι ζιζάνια, όμως σε μερικές περιοχές κάποια είδη έχουν μεγάλη οικονομική σημασία. Για παράδειγμα, από ένα είδος τσουκνίδας στην Ασία λαμβάνονται κλωστικές ίνες από τον βλαστό για την παραγωγή υφασμάτων ενώ αποξηραμένες τσουκνίδες δίνονται σαν τροφή σε ζώα. Η τσουκνίδα είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα: ασβέστιο, χαλκό, χλώριο, κάλιο, πυρίτιο, νάτριο, σίδερο.

Tee Brennessel - tea nettle 02Το αφέψημα του είδους Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens), που βρίσκεται και στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικό διουρητικό και κατά της πέτρας της χολής, ενώ ο χυμός των σπόρων του σταματά την αιμορραγία.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κηπουρική για την καταπολέμηση της ψώρας. Γι αυτό το σκοπο αναμειγνύονται 500-700 γρ. χλωρής ή 200 γρ. αποξηραμένης τσουκνίδας με 5 λίτρα κρύου νερού για ένα εικοσιτετράωρο. Μετά ψεκάζονται τα προσβεβλημένα φυτά.

UNIVERSITY OF MARYLAND

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

COMMITTEE ON HERBAL MEDICINAL PRODUCTS

webmd

abchomeopathy

Plants For A Futuree

Sydsven Medicinhist Sallsk Arsskr

Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Bruce. M. E. Commonsense Compost Making

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Read Full Post »

flat,550x550,075,fΤο Ταράξακο (Taraxacum officinale- Ταράξακο το φαρμακευτικό), γνωστό στην Ελλάδα ως άγριο ραδίκι, πικραλίδα ή αγριομάρουλο κ.α., του γένους των δικοτυλήδονων της οικογενείας των συνθέτων ή αστερίδων περιλαμβάνει αρκετά είδη πολυετών ποωδών φυτών τα οποία είναι ιθαγενή της ευρύτερης περιοχής της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Ανήκει επίσης στην υποοικογένεια των κιχωριοειδών που χαρακτηρίζεται από είδη που έχουν γαλακτώδη χυμό και κεφάλια με γλωσσοειδή μόνο ανθίδια. Ο συνολικός αριθμός των ειδών είναι αβέβαιος διότι η συστηματική τους κατάταξη παρουσιάζει προβλήματα.

Taraxacum officinale, Ταραξάκο , αρχαία Θουρία, Αγιος Φλώρος, 17 Νοέμβρη 2013

Taraxacum officinale, Ταραξάκο , αρχαία Θουρία, Αγιος Φλώρος, 17 Νοέμβρη 2013

Πρόκειται για πόες χωρίς βλαστό, με πασσαλώδη ρίζα και με απλά, ακέραια ή λοβωτά φύλλα, μήκους 5-25 εκ., τα οποία διατάσσονται σε ρόδακα. Τα άνθη τους είναι συνήθως κίτρινα ερμαφρόδυτα  και σχηματίζουν ταξιανθίες κεφάλια, οι οποίες βρίσκονται στην κορυφή ενός κοίλου (κούφιου) στελέχους, ύψους 4-30 εκ.

Taraxacum officinale πάππος

Taraxacum officinale πάππος

Οι καρποί του είναι αχαίνια με φτερωτό έμμισχο πάππο σχηματίζουν λεπτές σφαιρικές ταξικαρπίες, οι οποίες διαλύονται με την παραμικρή πνοή του ανέμου. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του γένους είναι ότι σχηματίζονται σπέρματα χωρίς γονιμοποίηση.
Το ταραξάκο αναφέρεται και ως πικραλίδα εξαιτίας της λακτοπικρίνης (lactupircin) που είναι υπεύθυνη για την πικρή του γεύση.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Όταν χρησιμοποιείται σε σαλάτες, είναι μάλλον πικρό αλλά σε μικρότερο βαθμό το χειμώνα. Τα νεαρά φύλλα είναι πολύ λιγότερο πικρά από τα παλαιότερα φύλλα. Τα φύλλα συχνά ζεματίζονται πριν από τη χρήση. Αυτό τα κάνει λιγότερο πικρά, αλλά περιέχουν επίσης λιγότερες βιταμίνες και μέταλλα.

πικραλίδα με ακατέργαστο ρύζι

πικραλίδα με ακατέργαστο ρύζι

Τα 100g των φύλλων περιέχουν περίπου 2.7g πρωτεΐνης , 9.2g  υδατάνθρακες , ασβέστιο 187mg , 66mg φωσφόρου , 3.1mg σίδηρο , νάτριο 76 mg , 397 mg κάλιο, 36 mg μαγνησίου , 14000iu βιταμίνη Α , βιταμίνη Β1 0.19mg , 0.26mg βιταμίνη Β2 , 35 mg βιταμίνης C  .  Οι ρίζες τρώγονται  ωμές  ή μαγειρεμένες.  Η γεύση τους είναι σαν το γογγύλι.

Τα λουλούδια τρώγονται  ωμά σε σαλάτες ή μαγειρεμένα. Τα μπουμπούκια έχουν μια μάλλον πικρή γεύση και χρησιμοποιούνται σε τηγανίτες. Μπορούν επίσης να συντηρηθούν σε ξύδι και να χρησιμοποιηθούν σαν κάπαρη. Τόσο τα φύλλα και οι ρίζες χρησιμοποιούνται για τη φυτική γεύση σε μπύρες και αναψυκτικά, όπως η «πικραλίδα και η κολλιτσίδα». Από τα άνθη του φυτού παρασκευάζεται περιζήτητο κρασί . Από το φυτό παρασκευάζεται στο Βέλγιο ένα εύγεστο είδος μπύρας με το όνομα Pissenlit από την Brasserie Fantôme . Μια άλλη συνταγή χρησιμοποιεί το φυτό πικραλίδα για την παρασκευή μαρμελάδας από τα λουλούδια του. Στη Σιλεσία, αλλά και σε άλλα μέρη της Πολωνίας και τον κόσμο, τα λουλούδια της πικραλίδας χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί ένα σιρόπι υποκατάστατο του μελιού με την προσθήκη λεμονιού . Αυτό το «μέλι» πιστεύεται ότι έχει ιατρική αξία, ιδίως για τα ηπατικά προβλήματα.

Ρίζες του φυτού

Ρίζες του φυτού

Οι διετείς ρίζες του φυτού που συγκομίζονται το φθινόπωρο, ξηραίνονται και ψήνονται για να γίνει ένα πολύ καλό υποκατάστατο του καφέ χωρίς καφεΐνη. Ένα ευχάριστο τσάι γίνεται από τα λουλούδια.Τα φύλλα και οι ρίζες χρησιμοποιούνται για να γίνει ένα εύγεστο τσάι.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
θεωρείται το τελειότερο διουρητικό διότι περιέχει Κάλιο. Ως γνωστόν, τα άλλα διουρητικά, απoβάλλουν το Κάλιο από τον οργανισμό στερώντας από το σώμα μας το πολύτιμο αυτό μέταλλο. Το ταραξάκο όχι μόνο δε στερεί Κάλιο από τον οργανισμό, αλλά δίνει κι επιπλέον καθώς το ταραξάκο, θεωρείται μια από τις καλύτερες φυσικές πηγές Καλίου, το οποίο μάλιστα και συντηρείται σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Μειώνει το ουρικό οξύ και καταπολεμά τη κατακράτηση υγρών στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Ακόμη καταπολεμά την υπέρταση και καταπολεμά το σκορβούτο. Τονώνει ευχάριστα τον οργανισμό και καταπολεμά τις φλεγμονές ειδικά για παθήσεις του στήθους. Είναι αντιβηχικό και μειώνει τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδα.
Είναι εκπληκτικά αποτελεσματικό ανακουφιστικό και τονωτικό του στομάχου και επιπλέον έχει αποτοξινωτική δράση και δυναμώνει το σώμα. Βοηθάει στην αποτοξίνωση και λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Είναι λιποδυαλιτικό και φέρνει σε ισορροπία τη χολή.Λιπαίνει τον εντερικό σωλήνα και αντιμετωπίζει τη χολολιθίαση.
Καθαρίζει το αίμα και διεγείρει τη λειτουργία των νεφρών.
Βοηθάει στον έλεγχο του σακχάρου στα άτομα με διαβήτη και απομακρύνει τις τοξίνες που συσσωρεύονται στη σπλήνα.
Αποτρέπει από τα αδενικά οιδήματα καθώς ρυθμίζει τους αδένες και στηρίζει τη σωστή τους λειτουργία.
Είναι αντιρευματικό και άριστο θεραπευτικό της αρθρίτιδας.Αντιμετωπίζει τις χρόνιες ρευματοπάθειες και ενισχύει την πρόσληψη ασβεστίου. Αντιμετωπίζει το έκζεμα και εντυπωσικά τις χρόνιες δερματίτιδες.
Καταπολεμά την αυπνία και ενισχύει την καθαρότητα και τη λειτουργικότητα του νου.  Σχετικές μελέτες υδατικών εκχυλισμάτων του φυτού τεκμηρίωσαν την επιβράνδυση ανάπτυξης των καρκινικών κυτάρων του προστάτη και του στήθους.
Έγχυμα:μία κουταλιά της σούπας αποξηραμένα φύλλα ή και άνθη του βοτάνου για ένα μεγάλο φλιτζάνι βραστό νερό.Πίνεται πριν το φαγητό μας ή πριν τον βραδινό ύπνο. Ακόμη πίνετε και σαν αναψυκτικό το καλοκαίρι με την προσθήκη λεμονιού
Αφέψημα: 2-3 μικρές κουταλιές από ρίζα ταραξάκο σε ένα φλιτζάνι νερό, το σιγοβράζουμε για 10-15 λεπτά και πίνουμε 3 φορές τη μέρα ή κάθε βράδυ πριν πέσουμε για ύπνο.

The University of Reading,  Berks, U.K

Natural  History Museum

Further sesquiterpenoids and phenolics from Taraxacum officinale

Hepatocurative potential of sesquiterpene lactones of Taraxacum officinale

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Taraxacum officinale protects against cholecystokinin-induced acute pancreatitis

Plants For A Future

Mabey. R. Food For Free (Collins Gem)$(KGrHqN,!rkFHo!5S3IuBSC(sT)b4g~~60_35

Μυστικά Βότανα

WIKIPEDIA

Anti-Inflammatory Effect of Taraxacum officinale Leaves

Evidence-Based Systematic Review of Dandelion (Taraxacum officinale)

Evaluation of aqueous extracts of Taraxacum officinale on growth and invasion of breast and prostate cancer cells

The Diuretic Effect in Human Subjects of an Extract of Taraxacum officinale

Taraxacum officinale induces cytotoxicity through TNF-α

Anti-inflammatory activity of Taraxacum officinale

 

Read Full Post »

Rumex acetosa, Λάπαθο, περιοχή αρχαίας Θουρίας. Ανεμόμυλος 1 Νοέμβρη 2013

Rumex acetosa, Λάπαθο, περιοχή αρχαίας Θουρίας. Ανεμόμυλος 1 Νοέμβρη 2013

Το λάπαθο ή λάπατο (αρχ. ελλ. λάπανθον, άλλες ονομασίες αγριοσέσκλο, ξινήθρα, ξινολάπατο) είναι διετής πόα της ευρύτερης περιοχής της αρχαίας Θουρίας.  Ανθίζει από το Μάιο έως τον Απρίλιο και έχει ύψος 20-60 εκατοστά.
Τα λουλούδια του είναι δίοικα (σε κάθε φυτό υπάρχουν λουλούδια είτε αρσενικά είτε θηλυκά).   Άρα για να γίνει η γονιμοποίηση για την παραγωγή σπόρων απαιτούνται τουλάχιστον δύο διαφορετικά φυτά. Γονιμοποιούνται από τον αέρα.
Προτιμά τα φωτεινά μέτρια αργιλώδη και άργιλη εδάφη.  Κατάλληλο pH: όξινο, ουδέτερο και βασικό (αλκαλικό) έδαφος και μπορεί να αναπτυχθεί σε πολύ όξινα εδάφη. Μπορεί να αυξηθεί σε ημι-σκιά (αραιά δάση) ή χωρίς σκιά. Προτιμά υγρό χώμα.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Δημιουργούν μία ξεδιψαστική γεύση από μόνα τους ή μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες σαν μυρουδικά. Πολτοποιημένα χρησιμοποιούνται σε σούπες.  Η γεύση τους θυμίζει λεμόνι. Τα φύλλα μπορούν επίσης να ξηραίνονται για χρήση αργότερα. Τα φύλλα μπορούν να είναι διαθέσιμα σε όλη τη διάρκεια του χειμώνα, ειδικά σε ήπιες καιρικές συνθήκες . Τα φύλλα ωμά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται  με φειδώ στην διατροφή.

Τα φύλλα περιέχουν αρκετά υψηλά επίπεδα οξαλικού οξέος, που τους δίνει την οξύ-γεύση λεμονιού. Τα φύλλα δεν πρέπει να καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες διότι το οξαλικό οξύ παγιδεύει τα άλλα θρεπτικά συστατικά στα τρόφιμα, κυρίως το ασβέστιο, προκαλώντας έτσι ελλείψεις στον οργανισμό σε ανόργανες ουσίες.  Η περιεκτικότητα σε οξαλικό οξύ μειώνεται με το μαγείρεμα. Οι άνθρωποι με μια τάση για ρευματισμούς, αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά ή υπερέκκριση θα πρέπει να λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διατροφή τους με Λάπαθα, διότι μπορεί να επιδεινωθεί κατάστασή τους.

362px-Nordens_flora_Rumex_acetosa

Τα λουλούδια τρώγονται μαγειρεμένα σαν λαχανικό ή χρησιμοποιούνται ως γαρνιτούρα . Οι ρίζες τρώγονται μαγειρεμένες.  Άμα ξεραίνονται και τρίβονται σε σκόνη προστίθενται στα ζυμαρικά και τους δίνουν εξαίσια γεύση.  Οι σπόροι τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι. Τριμμένοι αναμιγνύονται με άλλα αλεύρια για την παρασκευή ψωμιού . Οι σπόροι είναι εύκολοι στη συγκομιδή, αλλά είναι μάλλον κοπιαστική η επεξεργασία τους. Ο χυμός των φύλλων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ένας παράγοντας πήξης του γάλακτος για την παρασκευή τυριού.

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ
Χορτόπιτα µε λάπαθα
Σούπα λάπαθο με αφρό λεμονιού και μαριναρισμένη καραβίδα
Ντολμάδες με λάπαθα και χόντρο

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα φρέσκα ή αποξηραμένα φύλλα είναι στυπτικά, διουρητικά, καθαρτικά και δροσιστικά.  Χρησιμοποιούνται για να φτιάχνεται ένα δροσιστικό ποτό για την αντιμετώπιση εμπύρετων καταστάσεων και είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στη θεραπεία του σκορβούτου. Το έγχυμα της ρίζας είναι στυπτικό, διουρητικό και αιμοστατικό . Έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του ίκτερου,  τα χαλίκια και  τις πέτρες στα νεφρά . Τόσο οι ρίζες και οι σπόροι έχουν χρησιμοποιηθεί για να σταματήσουν αιμορραγίες.  Μια πάστα από τη ρίζα εφαρμόζεται για το δέσιμο των εξαρθρωμένων οστών. Το φυτό είναι χαλαρωτικό και στομαχικό . Χρησιμοποιείται στη θεραπεία των σπασμών και των παθήσεων του δέρματος .

Rumex acetosa, Λουλούδια Photo Jan Koeman

Rumex acetosa, Λουλούδια
Photo Jan Koeman

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Μία σκούρα πράσινη και σκούρα καφέ χρωστική ουσία λαμβάνεται από από τις ρίζες.Μία γκρι-μπλε χρωστική ουσία λαμβάνεται από τα φύλλα και τα κοτσάνια. Η έγχυση των στελεχών χρησιμοποιείται ως βερνίκι για μπαμπού και ψάθινα έπιπλα, αλλά και για το ασήμι. Ο χυμός του φυτού αφαιρεί λεκέδες από λινό , καθώς και λεκέδες μελανιού από λευκό υλικό.  Στο εμπόριο πωλείται συχνά ως «βασικό άλας με λεμόνι»

ΙΣΤΟΡΙΑ:

Ό Διοσκορίδης περιγράφ149831ει τό λάπαθον ώς επεται: «Λάπαθον, οι δε σύμφυτοι, οί δέ σατόριον, Ρωμαίοι ρουμίκουλα, ρούμεξ άκούτους, ρούμεξ κανθερινοί, Αιγύπτιοι σεμίς, ’Άφροι άμοτίμ, το μεν αυτού οξυλάπαθον λέγεται, φυόμενον έν έλεσι, σκληρό ν κατ’ άκρα, ύποξυ, τό δέ τι κηπευτόν ούχ όμοιον τω πρώτο, τρίτον δ’ έστιν άγριον μικρόν, παρόμοιον άρνογλώσσω, μαλακόν ταπεινόν, εστι δέ καί τέταρτον είδος αυτού, ;ό ένιοι οξαλίδα, ή άναξυρίδα καλούσιν, ού φύλλα όμοια τω άγρίω καί μικρώ λαπάθω, καυλός ου μέγας, καρπός ΰποξυς ερυθρός, δριμύς, επί τού καυλού καί επί τών παραφυάδων.
Πάντων δε τό λάχανον μαλάσσει κοιλίαν έψηθέν, ωμόν δέ καταπλασσόμενον μελικηρίδας συν ροδίνω ή κρόκο διαφορεί, τό δέ σπέρμα τού άγρίου και του λαπάθου και της οξαλίδος πίνεται ωφελίμως μεθ’ ύδατος ή οίνου προς δυσεντερίας καί κοιλιακάς διαθέσεις καί άσην στομάχου, καί πρός σκορπίου πληγήν, καί εί προπίοι δέ τις, ούδέν πείσεται πληγείς, αί δέ ρίζαι αυτών έφθαί συν όξει καί ώμαί καταπλασθείσαι, θεραπεύουσι λέπρας, λειχήνας, όνυχας λεπρούς, δει δέ προανατρίβειν τον τόπο εν ηλίω νίτρω καί όξει, πραΰνει δέ καί κνησμούς τό αφέψημα αυτών έπαντλούμενον, ή λούτρω μιγνύμενον, παρηγορούσι δέ ωταλγίαν καί οδονταλγίαν έψήθεΐσαι έν οΐνω καί διακλυζόμέναι, διαφορούσι καί χοιράδες καί παρωτίδας έφθαί συν οΐνω καταπλασθείσαι, σπλήνα δέ συν όξει, καί έδέσματι δέ τινες χρώνται ταις ρίζαις πρός χοιράδας, περιάπτοντες τώ τραχήλω, ίστάσι καί ρουν γυναικεΐον προστεθείσαι λεΐαι, αφεψηθείσαι δέ συν οΐνω καί πινόμεναι ικτερικούς άποθεραπεύουσι, και λίθους τούς εν τή κύστει θρύπτουσιν, έμμηνα τε άγουσι, καί σκορπιοπλήκτους βοηθούσιν.»

Οι ιατροί καί φαρμακογνώστες τής άρχαιότητος συνιστούσαν τά είδη τού λαπάθου κατά διαφόρων νόσων, ό Ιπποκράτης παραγγέλλει τούτο εναντίον τών επιμόνων δερματικών νόσων, ό Διοσκορίόης δέ, ως είδομεν, κατά τού ίκτερου, τής λιθιάσεως καί άλλων ασθενειών. Ό Αρεταίος όμιλεί περί τής χρησιμότητος τής ρίζης κατά τής έλεφαντιάσεως, ό Γαληνός συνιστά τά σπέρματα τού λαπάθου κατά τής δυσεντερίας.

Plants For A Future

ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World (1972)51whG3Y4HAL._SY344_BO1,204,203,200_

Mabey. R. Food for Free (2012)$(KGrHqN,!rkFHo!5S3IuBSC(sT)b4g~~60_35

Read Full Post »

Τριβόλι  Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Τριβόλι Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Το tribulus terrestis ή τριβόλι ή πεντάξυλο ή κολλιτσίδα
είναι πανάρχαιο πολυετές βότανο ,έρπον,αγκαθερό ζιζάνιο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας.
Την ονομασία του μπορει να την πήρε από τον τρίβολο, ενα είδος παλαιού αλωνιστικού οργάνου, που αποτελούνταν από χοντρές συνενωμένες σανίδες οι οποίες είχαν στο κάτω μέρος μπηγμένους αιχμηρούς πυριτολίθους και συρόταν από υποζύγια πάνω στα απλωμένα στο αλώνι σιτηρά.
Η λατινική ονομασία tribulus σήμαινε αρχικά ένα είδος α αιχμηρού όπλου, αλλά και κατά την κλασική εποχή ήδη η λέξη σήμαινε το φυτό.

Οι μίσχοι ακτινοβολούν από το στέμμα σε μια διάμετρο περίπου 10 εκατοστών εως και 1 m. Συνήθως είναι στο έδαφος, σχηματίζοντας μπαλώματα αν και μπορεί να αυξηθεί περισσότερο στη σκιά ή μεταξύ ψηλότερων φυτών. Τα φύλλα του Θυμίζουν φτερό, έχοντας τμήματα ή κλάδους που διατάσσονται σε κάθε πλευρά ενός κοινού άξονα. Τα λουλούδια είναι 4-10 mm, με πέντε λεμόνο-κίτρινα πέταλα. Μια εβδομάδα μετά από κάθε άνθίση, παράγεται ο καρπός μήκους 10 mm.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
O καρπός του ο οποίος αναπτύσσεται στη βάση τω φύλλων είναι αγκαθωτός στρογγυλός  και αποτελείται από 5 σπόρους. Ο κάθε σπόρος φέρει τρία άνισα σκληρά αγκάθια από όπου και το όνομά του. Τα αγκάθια του αυτά είναι με τέτοιο τρόπο δομημένα έτσι ώστε πάντα κάποιο από αυτά να κοιτάζει προς τα πάνω και έγιναν έμπνευση για τους αρχαίους ώστε να κατασκευάσουν ένα ύπουλο όπλο.  Αυτό ήταν μια σιδερένια κατασκευή -κάτι σαν καρφί – με τέσσερις αιχμηρές καταλήξεις γνωστό με το όνομα caltrop το οποίο οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν και Murex ferreus ήταν σχεδιασμένο σαν πυραμίδα έτσι ώστε όταν εκσφενδονιζόταν μπορούσε πάντα να προσγειωθεί όπου στόχευε και με μια από τις μύτες του να κοιτάει προς τα επάνω. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν τετράεδρον ή τρίβολο και ήταν η καταστροφή για το ιππικό των εχθρών. Η πρώτη σαφής αναφορά της χρήσης αυτού του φοβερού όπλου μας παραπέμπει στο 331 π.Χ. στην μάχη στα Γαυγάμηλα όπου ο στρατός του Δαρείου του 3ου έσπειρε με τριβόλους την περιοχή για να ανακόψει το ιππικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στο μεσαίωνα το συναντάμε να χρησιμοποιείται στις ευρωπαϊκές εχθροπραξίες.
Υπάρχουν αρκετές αναφορές για το τριβόλι:
„ἐπεὶ δὲ τῆς ὑστεραίας Ἔκφαντος ὁ Συρακουσίων ἵππαρχος προήγαγε τοὺς ἱππεῖς, ἦν αὐτῶν αἰσχρὰ φυγὴ τῶν τριβόλων ἐμπηγνυμένων ἐν τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων·“
Polyaemus, Strategemata, 1, 39, 2
„τοῦ Πολυβίου συμβουλεύοντος αὐτῷ κατασπεῖραι τριβόλους σιδηροῦς ἢ σανίδας ἐμβαλεῖν κεντρωτάς, ὅπως μὴ διαβαίνοντες οἱ πολέμιοι προσμάχωνται τοῖς χώμασιν, ἔφη γελοῖον εἶναι κατειληφότας τὰ τείχη καὶ τῆς πόλεως ἐντὸς ὄντας εἶτα πράττειν ὅπως οὐ μαχοῦνται τοῖς πολεμίοις.“
Plutarchus, Regum et imperatorum apophthegmata, 200 A
„τρίβολος· ὁ μὲν χερσαῖος ἀνδράχνῃ τὰ φύλλα ἔοικε, λεπτότερα δέ, καὶ τὰ κλήματα μακρά, κατὰ γῆς ἐστρωμένα, καὶ πρὸς αὐτοῖς ἄκανθαι στρυφναί, σκληραί· φύεται παρὰ ποταμοῖς καὶ οἰκοπέδοις. ἔστι δέ τις καὶ ἔνυδρος ἐν ποταμοῖς φυόμενος, ὑπερέχων τὴν κόμην, τὴν δὲ ἄκανθαν κρύπτων· φύλλα πλατέα, μόσχον ἔχοντα μακρόν, καυλὸς δὲ ἐξ ἄκρου παχύτερος, μᾶλλον τοῦ ἐν βάθει· πρόσεστι δὲ καὶ τριχώδη τινὰ ἀποπεφυκότα, σταχυοειδῆ· καρπὸς σκληρὸς ὡς καὶ θἀτέρου.“
Dioscorides Pedanius, De materia medica, 4, 15
„Πρῶτον μὲν χρῆν, ὥσπερ πόκον, ἐν βαλανείῳ
ἐκπλύναντας τὴν οἰσπώτην ἐκ τῆς πόλεως, ἐπὶ κλίνης
ἐκραβδίζειν τοὺς μοχθηροὺς καὶ τοὺς τριβόλους ἀπολέξαι,
καὶ τούς γε συνισταμένους τούτους καὶ τοὺς πιλοῦντας ἑαυτοὺς
ἐπὶ ταῖς ἀρχαῖσι διαξῆναι καὶ τὰς κεφαλὰς ἀποτῖλαι·“
Aristophanes, Lysistrata, 574–578

Wiktionary

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

Τριβόλι  Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Τριβόλι Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα καιτα τρυφερά βλαστάρια τρώγονται μαγειρεμένα . Οι καρποί πριν ξεραθούν τρώγονται μαγειρεμένοι μόνοι τους ή με άλλα λαχανικά. Από τις μη διογκωμένες κάψουλες των σπόρων αλέθονται και γίνονται ψωμί.
Οι διατροφικές ουσίες φαίνονται στον πίνακα:
0 Calories per 100g
Water : 79.09%
Protein: 7.22g; Fat: 0g; Carbohydrate: 0g; Fibre: 0g; Ash: 4.6g;
Minerals – Calcium: 1600mg; Phosphorus: 80mg; Iron: 9.22mg; Magnesium: 0mg; Sodium: 0mg; Potassium: 0mg; Zinc: 0mg;
Vitamins – A: 0mg; Thiamine (B1): 0mg; Riboflavin (B2): 0mg; Niacin: 0mg; B6: 0mg; C: 41mg;
Kunkel. G. Plants for Human Consumption
Reid. B. E. Famine Foods of the Chiu-Huang Pen-ts’ao.

tribulus_terrestris_boardΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετικές έρευνες του Airlangga University, Indonesia το τριβόλι βοηθά δραστικά στη στυτική δυσλειτουργία, στην ανδρική στειρότητα και στη χαμηλή έκκριση τεστοστερόνης.
Οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμη και ένα μικρό χρονικό διάστημα θεραπείας με εκχύλισμα τριβολιού είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των διαταραχών της λίμπιντο και της στυτικής δυσλειτουργίας:το 50% των ατόμων που διαγνώστηκαν με μειωμένη λίμπιντο παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στην σεξουαλική ορμή και πάνω από το 57% των ατόμων που διαγνώστηκαν με στυτική δυσλειτουργία είδαν τη σεξουαλική τους ζωή να μεταμορφώνεται.
Airlangga University,Indonesia


Σε σχετικές έρευνες του Government Medical College and Hospital, Nagercoil, India τεκμηριώθηκε ότι το φυτό ενεργεί ως διουρητικό και αφροδισιακό. Ακόμη μπορει να χρησιμοποιηθεί στην θεραπεία της νεφρολιθίασης,τις σεξουαλικές δυσλειτουργίες και στειρότητα.
National Library of Medicine

Οι αφροδισιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με ανάλογες έρευνες και από το Πανεπιστήμιο της Σινγκαπούρης: Department of Obstetrics and Gynaecology, National University Hospital, National University of Singapore, Singapore

Η χρήση του φυτού για την θεραπείας της ανδρικής ανικανότητας μελετήθηκε και από το Andalas University, School of Medicine, Padang, Indonesia . Στα σχετική πειράματα διαπιστώθηκε η θετική επίδραση των συστατικών του φυτού στην στύση, την ποιότητα των σπερματοζωαρίων και την libido .

Οι σπόροι του φυτού χρησιμοποιούνται στην άμβλωση και στις εναλλακτικές θεραπείες. Επιπρόσθετα είναι ανθελμινθικοί, αφροδισιακοί, στυπτικοί. Στο φυτό χρεώνονται ιδιότητες καθαρτικές, μαλακτικές, διουρητικές, εμμηναγωγές, γαλακταγωγές και τονωτικές. Σε σχετικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος . Ένα αφέψημα χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ανικανότητας στους άνδρες, στις ονειρώξεις, στη γονόρροια και ακράτεια των ούρων . Το αφέψημα έχει επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της επώδυνης ούρησης, της ουρικής αρθρίτιδας και στις ασθένειες των νεφρών . Τα λουλούδια του φυτού χρησιμοποιούνται από την κινέζικη ιατρική στη θεραπεία της λέπρας . Οι μίσχοι χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των ασθενειών του δέρματος και την ψωρίαση . Οι ξηραμένοι  καρποί χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κυκλοφοριακής συμφόρησης,τα αέρια, κεφαλαλγία, το ήπαρ,την οφθαλμία και τη στοματίτιδα.

WebMD

Plants For A Future

Σήμερα, χρησιμοποιείται για τις αντικαταθλιπτικές, αφροδισιακές και τονωτικές του ιδιότητες, αλλά κυρίως για τη συμβολή του στην ενεργοποίηση της τεστοστερόνης.Το Tribulus περιέχει ενεργά συστατικά που ονομάζονται σαπωνίνες, στεροειδή που βρίσκονται κυρίως στα φύλλα του φυτού. Ενεργεί αυξάνοντας τα επίπεδα της ωχρινοτρόπου ορμόνης, η οποία στέλνει το σήμα εκκίνησης για την παραγωγή τεστοστερόνης στο σώμα. Αυτός είναι και ο λόγος που το Tribulus είναι τόσο δημοφιλές σε χιλιάδες αθλητές σε όλο τον κόσμο, αφού υποστηρίζει την εκπαίδευσή τους, βοηθώντας στη δόμηση των μυών, την αύξηση της δύναμης και της ζωτικότητάς τους και την αποκατάσταση του οργανισμού μετά την προπόνηση. Έχει σημειωθεί αύξηση της τεστοστερόνης έως και 50% με τη λήψη Tribulus. Είναι φυσικό προϊόν, δεν περιέχει ορμόνες και γι αυτό χρησιμοποιείται ευρέως και από επαγγελματίες αθλητές. Η αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης βοηθά και στο αδυνάτισμα, αφού καίγονται μεγάλες ποσότητες σωματικού λίπους με την ενεργοποίηση του μεταβολισμού.  To Tribulus θεωρείται το «φυσικό βιάγκρα», αφού βοηθά στην έκκριση ορμονών που σχετίζονται με τη σεξουαλική επιθυμία. Στους άνδρες επιδρά αυξάνοντας την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, τη σπερματογένεση, την παραγωγή τεστοστερόνης και τη στύση. Αλλά και στις γυναίκες τονώνει τη σεξουαλική διάθεση, βελτιώνει την αναπαραγωγική λειτουργία και την ωορρηξία. Έχει παρατηρηθεί ότι μπορεί να μειώσει τα ψυχοσωματικά προβλήματα που προκαλούνται από την εμμηνόπαυση. Βοτανολόγοι στην Ευρώπη, την Κίνα και την Ινδία το χρησιμοποιούν ως φυσικό γιατρικό για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και της υψηλής χοληστερόλης. Παραδοσιακά έχει χρησιμοποιηθεί για νευρικές διαταραχές, δυσκοιλιότητα και τη θεραπεία ορισμένων τύπων πονοκεφάλων. Θεωρείται επίσης καλό χωνευτικό και δρα κατά του ιλίγγου και του κρυολογήματος.

super-foods

Σε σχετικές έρευνες του School of Exercise Science and Sport Management, Southern Cross University Lismore, New South Wales, Australia διαπιστώθηκε ότι η χρήση του φυτού από τους αθλητές δυναμώνει θεαματικά τους μύες χωρις να αφήνει κατάλοιπα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θετικό τεστ τους αθλητές.

US National Library of Medicine

Διάφορες συσκευασίες του φαρμάκου που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Tribulus terrestrisa2 Tribulus terrestrisa6 Tribulus terrestrisa8 Tribulus terrestrisa9Tribulus terrestrisa3  Tribulus terrestrisa5 Tribulus terrestrisa4 Tribulus terrestrisa1

Παρασκευή αφεψήματος: Το φυτό μαζεύεται χωρίς τις ρίζες του, σε πλήρη άνθιση, μαζί με τους σπόρους του, οι οποίοι έχουν πιο έντονες ιδιότητες. Στη συνέχεια καθαρίζεται από τις σκόνες, τοποθετείται σε μια κατσαρόλα και καλύπτεται με νερό. Πρέπει να βράσει καλά, μέχρις ότου μείνει πιο λίγο από το μισό το αρχικό νερό. Το εκχύλισμα σουρώνεται και φυλάσσεται στο ψυγείο μέχρι μία εβδομάδα. Η δοσολογία είναι τρία φλιτζανάκια του καφέ την ημέρα, το τελευταίο το βράδυ πριν από τον ύπνο.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ  Μαίρη Πίνη

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ:
Παρακολουθήστε σχετικό video για την οικονομική εκμετάλευση του φυτού

Read Full Post »

Asplenium  Αρχαία θουρία 27 Μάρτη 2013

Asplenium Αρχαία θουρία Ψηλή Ράχη, 27 Μάρτη 2013

Asplenium  Αρχαία θουρία 27 Μάρτη 2013

Asplenium Αρχαία θουρία 27 Μάρτη 2013

Asplenium  Αρχαία θουρία 27 Μάρτη 2013

Asplenium Αρχαία θουρία 27 Μάρτη 2013

Θεωρείται σοβαρά απειλούμενο και προστατεύεται.

(Πρόγραμμα ARCHI-MED, Δράση 2.1 ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΑ ΕΝΔΗΜΙΚΑ ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΧΛΩΡΙΔΑΣ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΕΛΛΑΔΑ)

Είναι πολύχρονο, ποώδες, πολυετές, υδροχαρές που σχηματίζει μικρές τούφες. Τα φύλλα είναι σαν ελάσματα μακρουλά, στενά, βαθυπράσινα στο πάνω μέρος και το μήκος τους συνήθως κυμαίνεται από 5 έως 15 εκατοστά με πτεροειδείς λοβούς (χωρίζονται σε 9-12 ημικυκλικά μέρη), που φέρουν στην κάτω επιφάνεια ένα πυκνό πίλημα (συμπύκνωμα) από λέπια, ανοικτού καστανού χρώματος. Η ρίζα είναι ρηχή και φτάνει σε βάθος το πολύ 30 εκατοστά.
Οι σπόροι του φυτού είναι σχεδόν αόρατοι. Βρίσκονται στα φύλλα μέσα σε μικροσκοπικούς ελαστικούς σάκους, στρογγυλού σχήματος οι οποίοι κάποια στιγμή σκάνε σκορπίζοντας τους σπόρους ολόγυρα και το φυτό πολλαπλασιάζεται.
Το σκορπίδι προτιμά τους τοίχους που βλέπουν βόρεια. Είναι μία φτέρη που αντέχει στα θερμότερα κλίματα και η σκιά και το απάγκιο δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αναπτυχθεί. Για να αντιμετωπίσει τον ήλιο το φυτό στρέφει απέναντί του την κάτω επιφάνεια του φύλλου που αντανακλά το φως ενώ το μήκος του δεν αναπτύσσεται πολύ διατηρώντας μικρή επιφάνεια. Στα μέρη που δεν το βλέπει ο ήλιος το μήκος του είναι 2 και 3 φορές μεγαλύτερο σε σχέση με τα μέρη που έχουν μεγάλη ηλιοφάνεια.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για τις διουρητικές και αποχρεμπτικές του ιδιότητες.
Το σκορπίδι χρησιμοποιήθηκε εδώ και εκατονταετίες για νοσήματα της κύστεως και γενικότερα των ουροφόρων οδών. Επίσης κατά της βλεννόρροιας και των πνευμονικών κατάρρων.
Illustration_Asplenium_trichomanes0Το βραστάρι του ήταν λαϊκό φάρμακο για τους ελώδεις πυρετούς με μεγαλοσπληνία. Δεν έκαναν όμως το βραστάρι με το πόσιμο νερό απλά, αλλά χρησιμοποιούσαν το νερό στο οποίο έσβηναν οι σιδηρουργοί το πυρακτωμένο σίδερο.
Οι λαϊκοί θεραπευτές ακόμη το χρησιμοποιούσαν ως έμπλαστρο για να θεραπεύουν σπυριά του δέρματος, ιδιαίτερα για τη νεανική ακμή.
Στα Αγγλικά η ονομασία του βοτάνου είναι spleenworts (σπληνοβότανο) γιατί θεωρούσαν ότι ήταν χρήσιμη για της ασθένειες της σπλήνας.
Το κάτω μέρος του φύλλου που έχει το πορτοκαλί – κίτρινο χνούδι το χρησιμοποιούσαν εξωτερικά σε πληγές θεωρώντας ότι έτσι συντόμευαν το χρόνο επούλωσης. Το χρησιμοποιούσαν επίσης για τη θεραπεία του κοσκινά (κακοήθεις δοθιήνες που έβγαιναν στον αυχένα και άνοιγαν τρύπες που θύμιζαν κόσκινο. Ήταν δυσθεράπευτα σπυριά που μπορούσε να εξελιχθούν σε καρκίνο). Κύρια όμως το χρησιμοποιούσαν όπως και σήμερα ως λιθοτριπτικό για τις πέτρες σε νεφρούς και χολή. Για την ιδιότητά του αυτή μάλιστα η τοπική ονομασία του βοτάνου στη Ρόδο είναι «Σπάκα πέτρα».

Τα φύλλα περιέχουν τανίνη και οργανικά οξέα. Η γεύση του είναι πικρή.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται όλο το φυτό εκτός από τη ρίζα. Αυτή μάλιστα είναι καλό όταν συλλέγουμε το φυτό να μην την ξεριζώνουμε για να μπορέσει το φυτό να αναπτυχθεί και πάλι. Τα νέα του φύλλα τα βγάζει τον χειμώνα. Οι σπόροι ωριμάζουν Μάιο και Ιούνιο. Το καλοκαίρι τα φύλλα περιτυλίγονται γύρω από τον εαυτό τους. Συλλέγουμε όλο το χρόνο, αλλά καλύτερη εποχή είναι Φλεβάρη και Μάρτη.
Δρα ως καταπραϋντικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και εφιδρωτικό.
Χρησιμοποιείται κατά των νοσημάτων της κύστεως, των ουροφόρων οδών και των νεφρών. Είναι πολύ καλό για την αφαίρεση της πέτρας από τους νεφρούς.
Γενικότερα δρα κατά της διάρροιας και είναι θεραπευτικό της σπλήνας, των στηθικών παθήσεων και του βήχα.
Έχει ακόμη ανθελμινθικές ιδιότητες (για τους σκώληκες των εντέρων).
Το σιρόπι που παρασκευάζεται από το σκορπίδι χρησιμοποιείται σαν φάρμακο κατά των πνευμονικών παθήσεων αλλά είναι λιγότερο αποτελεσματικό από το σιρόπι που παρασκευάζεται από μια άλλη φτέρη, τον αδίαντο.

Παρασκευή και δοσολογία:
Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Βράζουμε 6 γραμμάρια σε 1,5 φλιτζάνι νερό για 5-10 λεπτά λεπτά. Μία φορά την ημέρα. Αν θέλουμε μπορούμε να το γλυκάνουμε με μέντα ή γλυκάνισο.
Ένα αποτελεσματικό μείγμα για τις πέτρες στα νεφρά γίνεται με σκορπίδι, δίανθο, πολύκομπο (από 1 μέρος) και σπόρους πεντάνευρου (1,5 μέρος).
Βράζουμε 27 γραμμάρια από το μείγμα για 10 λεπτά σε 3 φλιτζάνια νερό το σουρώνουμε και πίνουμε το μισό το πρωί και το υπόλοιπο το βράδυ. Το ρόφημα αυτό το πίνουμε για μία εβδομάδα.

Δίανθος

Παρά το γεγονός ότι για  το Κατέραχον το φαρμακευτικό  δεν έχουν αναφερθεί στοιχεία τοξικότητας , πρέπει να αναφερθεί ότι μια σειρά από φτέρες περιέχουν καρκινογόνες ουσίες. Ακόμη πολλές φτέρες περιέχουν Θυαμινάση, ένα ένζυμο που καταστρέφει τη βιταμίνη Β. Σε μικρές ποσότητες το ένζυμο αυτό δεν κάνει καμία ζημιά σε ανθρώπους  που τρώνε τροφή που είναι πλούσια σε βιταμίνη Β, αν και σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Το ένζυμο καταστρέφεται από τη θερμότητα ή στέγνωμα, έτσι ώστε το βράσιμο για την παρασκευή αφεψίματος το διασπά και το απενεργοποιεί.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ:
Αντοχή αποξήρανσης
Το φυτό έχει την ιδιότητα της «ανάστασης» λόγω της ικανότητάς του να αντέχει την αποξήρανση και στη συνέχεια να έχει την ικανότητα της επαναΰγρανσης. Έχει αποδειχθεί ότι αυτό οφείλεται εν μέρει στις υψηλές συγκεντρώσεις των φαινολικώνενώσεων που περιέχει όπως το χλωρογενικό οξύ και καφεϊκό οξύ που του επιτρέπουν να αναιρεί την καταστροφική ικανότητα των αντιδραστικών ειδών οξυγόνου που παράγονται από τη διαδικασία ξήρανσης. Οι συγκεντρώσεις αυτών των φαινολών μειώνονται κατά τη διαδικασία της αφυδάτωσης. Ένζυμα όπως η υπεροξειδάση και οξειδάση πολυφαινόλης έχουν επίσης δειχθεί να είναι σημαντικά στο να επιτρέπουν στο φυτό να αντιμετωπίζει την αποξήρανση. Οι συγκεντρώσεις αυτών των ενζύμων αυξάνονται όταν η φτέρη υποβάλλεται σε έλλειψη νερού.

Plants For A Future

Read Full Post »

« Newer Posts