Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Σάκχαρο’ Category

Lavandula stoechas, Λεβάντα η στοιχιάς, Αγριολεβάντα

Η Αγριολεβάντα (Lavandula stoechas, Λεβάντα η στοιχιάς) ειναι αειθαλής ,γναφαλώδης, αρωματικός θάμνος της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής  Άνθειας. Η αγριολεβάντα ξεχωρίζει από τα άλλα είδη, από τα πορφυροϊώδη άνθη του, που σχηματίζουν πυκνούς ωοειδείς στάχεις και γιατί προτιμά τα ελαφρώς όξινα πετρώδη εδάφη. Τα φύλλα της είναι γραμμοειδή, γκριζωπά, εριώδη με αναδιπλωμένες άκρες. Η Ταξιανθία της εχει  2-3 εκατοστά μήκος, σε πυκνό στάχυ, έμμισχη, με σπονδύλους των 6-10 ανθέων στη μασχάλη, τριχωτών, ρομβοειδών και καρδιοειδών βρακτίων. Η κορυφή του στάχυ της στέφεται από μεγάλα ωοειδή μακρουλά βράκτια λευκοβιολετιά. Τα Άνθη της ειναι 6-8 χιλιοστά, δίχειλα, σκουροβιολετιά. Ο κάλυκάς της έχει 5 οδόντες, από τους οποίους οι ανώτεροι είναι μεγαλύτεροι. Μπορει να φθάσεις έως 100 cm . Τα Φύλλα της ειναι 10-40 mm, γραμμοειδή προς επιμήκη λογχοειδή, ακέραια, συνήθως γκρι- γναφαλώδη. Ο Μίσχος της ειναι κοντύτερος του στάχυ. Ο Στάχυς ειναι συνήθως 2-3 cm. Τα Γόνιμα βράκτια ειναι 4-8 mm, ρομβικά-καρδιοειδή, γναφαλώδη. Τα Ανώτερα
βράκτια είναι 10-50 mm, επιμήκη- αντωοειδή, συνήθως πορφυρά, χωρίς άνθη στους άξονές τους. Οι Σπονδυλώδεις ταξιανθίες έχουν 6-10 άνθη. Τα κατώτερα βράκτια ειναι οξέα.

Αγριολεβάντα, Αρχαία Θουρία 23 Απρίλη 2017 : δρόμος Αριοχώρι – Πλατύ

Το βότανο ειναι  γνωστό από την αρχαιότητα. Αναλύσεις υπολειμμάτων που έγιναν με σύγχρονές μεθόδους έδειξαν ότι σε πήλινα αγγεία υπήρχε κρασί με ρητίνη και με ένα από τα βότανα, λεβάντα, δάφνη, φασκόμηλο. Ο Διοσκουρίδης (1ος αι. μΧ.) αναφέρει το κρασί της λεβάντας (στοιχαδίτης οίνος) και το ξύδι (στοιχαδικό ξύδι). Το θεωρούσε φάρμακο για την επιληψία αλλά και για την ψύξη των πλευρών και των νεύρων.

Η ονομασία της λεβάντας προέρχεται από το λατινικό ρήμα Lavare που σημαίνει πλένω. Οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να ρίχνουν άνθη αγριολεβάντας στα νερά των λουτρών τους για τον αρωματισμό τους. Τη συνήθεια αυτή λέγεται ότι την πήραν από τους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι αποκαλούσαν το φυτό «νάρδο» ή «ναρδόσταχυ», όνομα που προήλθε από την πόλη της Συρίας Naarda.

Η ονομασία Stoechas προέρχεται από το όνομα των νησιών που βρίσκονται έξω από την Μασσαλία και οι αρχαίοι Έλληνες τα ονόμαζαν Στοιχάδες (σειρές).

Το χρησιμοποιούσαν ακόμη για τα αρωματίσουν τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα. Κατά τον μεσαίωνα το βότανο χρησιμοποιήθηκε για την περιποίηση των τραυμάτων και πληγών του δέρματος.

Ο Τζον Πάρκινσον έγραφε το 1640 για την Λεβάντα

‘‘…ιδιαίτερα καλή για την ψυχική οδύνη και όλους τους πόνους του κεφαλιού και του μυαλού.’’

Η αγριολεβάντα ήταν περιζήτητο αντίδοτο δηλητηριάσεων στα παλιά χρόνια.

Με αυτήν παρασκευαζόταν ένα από τα πιο γνωστά θεραπευτικά έλαια, που ήταν σε ευρεία χρήση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Στην Κρήτη το έλεγαν Καραμπάχι. Αυτό το έπαιρναν οι πάσχοντες στάζοντας σταγόνες του ελαίου πάνω σε ζάχαρη, για οποιονδήποτε πόνο.

Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου Charles Sturt University, Wagga , Australia,  η λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί από καιρό ως αναλγητικό, αντιβακτηριακό, αντιμυκητιασικό , αντικαταθλιπτικό, αντισπασμωδικό, επιθηλιακό και καταπραϋντικό βότανο.Τα εκχυλίσματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία καταστάσεων που κυμαίνονται από την ακμή έως τις ημικρανίες.   Λεβάντα χρησιμοποιήθηκε στην Ινδία και το Θιβέτ για τη θεραπεία ψυχιατρικών καταστάσεων και από τους αρχαίους Αιγυπτίους ως μέρος της διαδικασίας της μουμιοποίησης. Στην Ευρώπη του δέκατου έκτου αιώνα, τα κλαδιά  της λεβάντας πιστεύονταν ότι αυξάνουν τη νοημοσύνη.

Αν και το φυτό είναι γνωστό ότι αυξάνει την ροή της χολής και εισρέει στο έντερο, η μέγιστη τιμή του δεν είναι στη θεραπεία των χολικών καταστάσεων. Η λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα ως αντιδιαβητικός παράγοντας στην Ισπανία και περιλαμβάνεται σε μερικά εμπορικά αντιδιαβητικά παρασκευάσματα βοτάνων. Φρέσκα φύλλα και άνθη εφαρμόζονται στο μέτωπο για την ανακούφιση των πονοκεφάλων και των αρθρώσεων για τη θεραπεία του ρευματικού πόνου σύμφωνα με σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου King Saud University, Abha Saudi Arabia . Οι ατμοί των ατμών λουλουδιών χρησιμοποιούνται ως κρύο φάρμακο.  Στη Χιλή, το τσάι χρησιμοποιείται για να προκαλέσει ή να αυξήσει την εμμηνόρροια ροή σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου University of Santiago of Chile.

Το φυτό περιέχει αιθέριο λάδι, βουτυρικούς και βαλεριανικούς αιθέρες της λιναλλύλης και της γερανύλης, γερανιόλη, κινόλη, λιναλόλη, κινεόλη, D-μπορνεόλη, λινονίνη, L πινένιο, καρυοφυλλίνη, κουμαρίνη και τανίνη. Η λεβάντα συνήθως χορηγείται με τη μορφή έγχυσης, αφέψημα ή έλαιο και είτε λαμβάνεται εσωτερικά είτε εφαρμόζεται τοπικά για την ανακούφιση της νευραλγίας. Σήμερα, το λάδι λεβάντας και τα εκχυλίσματα χρησιμοποιούνται ως φαρμακευτικά αρώματα και βρίσκονται στα καλλυντικά.  Απομίμηση λαδιούι λεβάντας χρησιμοποιείται συχνά σε σαπούνια τουαλέτας επειδή είναι φθηνό, αλλά χαμηλότερης ποιότητας από το πραγματικό λάδι λεβάντας. Το λάδι Lavandin, η απόλυτη λεβάντα (ένα εκχύλισμα) και το λάδι λεβάντας ακίδων χρησιμοποιούνται σε συγκεντρώσεις μέχρι 1,2% στα αρώματα.  Για τη γεύση των τροφίμων χρησιμοποιούνται μικρές ποσότητες (0,002% έως 0,004%) του ελαίου. Η λεβάντα χρησιμοποιείται επίσης σε άλλα προϊόντα μπάνιου και ντους, προϊόντα περιποίησης μαλλιών και απορρυπαντικά. 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Το φυτό ανθίζει τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου. Συλλέγουμε προς το τέλος της ανθοφορίας, όταν τα πέταλα έχουν αρχίσει να μαραίνονται. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα άνθη και τα φύλα του βοτάνου.

Το βότανο δρα ως αντισηπτικό, βακτηριοκτόνο, αναλγητικό, εμμηναγωγό, ηρεμιστικό, σπασμολυτικό, υποτασικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, διεγερτικό, εφιδρωτικό, χολαγωγό, αντιρρευματικό, ανθελμινθικό και ως αντίδοτο δηλητηριάσεων.

Βοηθά σε ευερεθιστικότητα, μελαγχολία, νευρασθένεια, ναυτία, νευρώσεις, σπασμούς, αϋπνίες, αρρώστιες του αναπνευστικού συστήματος, άσθμα, γρίπη, βρογχίτιδα, κοκίτης, φυματίωση. Καταπραΰνει την εγκεφαλονωτιαία σπαστικότητα, σύμφωνα με τους Candeac και Meunier.Χρησιμοποιείται ως αντίδοτο σε δηλητηριάσεις (βοηθητικό) σε δαγκώματα από ζώα και φίδια και σε τσιμπήματα εντόμων.Το αφέψημα με φύλλα και λουλούδια αγριολεβάντας ανακουφίζει από ημικρανίες, πονοκεφάλους, ιλίγγους, λιποθυμία, αλλά και διώχνει την αϋπνία.

Με εξωτερική χρήση επουλώνει πληγές (απλές, άτονες, μολυσμένες, συρίγγια, χρόνια εκζέματα, εγκαύματα, ακμή, δερματίτιδες, ψώρα, αλλά και αλωπεκία) και με εσωτερική χρήση κυστίτιδες, το αφέψημα της σφίγγει τα ούλα. Αυξάνει την έκκριση γαστρικών υγρών και την κινητικότητα την εντέρων (σε γαστρική ατονία και μετεωρισμό, κακή χώνεψη).

Η λεβάντα αποτελεί ήπιο φυσικό ηρεμιστικό, για την αντιμετώπιση του άγχους, της αϋπνίας και της κατάθλιψης. Το έγχυμα είναι χωνευτικό, τονωτικό, αντισπασμωδικό και χρησιμεύει στην απολύμανση πληγών και τραυμάτων. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις άσθματος, γρίπης, παθήσεων ήπατος και σπλήνας, ίκτερου, συμφόρησης, λευκόρροιας και εξασθένισης της όρασης. Ένα λουτρό με λεβάντα ανακουφίζει από τους ρευματισμούς και την ουρική αρθρίτιδα, χαλαρώνει τα νεύρα και τους τεντωμένους μύες, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε περιπτώσεις μωλωπισμού, πρηξίματος, διαστρέμματος, εξάρθρωσης και θλάσεων. Το αιθέριο
έλαιο συμβάλλει στη θεραπεία του κρυολογήματος, της γρίπης, της στηθάγχης, της βρογχίτιδας, του πονοκέφαλου και συμπεριφορικών διαταραχών. Σε γαργάρες απολυμαίνει τις στοματικές αμυχές και βοηθά σε περίπτωση παράλυσης της γλώσσας ή τραυλισμού. Εντριβές του στήθους επισπεύδουν τη θεραπεία της πνευμονίας, της
πλευρίτιδας και της πνευμονικής συμφόρησης, ενώ οι εντριβές της κεφαλής θεωρούνται ότι καταπολεμούν την
αλωπεκία.
Οι αντιδιαβητικές ιδιότητες του βοτάνου τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικέ έρευνες του Πανεπιστημίου Universidad de Granada της Ισπανίας

Η αρωματοθεραπεία με λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί για να αυξήσει την ψυχική ικανότητα , να μειώσει την κόπωση και να βελτιώσει τη διάθεση και τα αντιληπτά επίπεδα άγχους σύμφωνα με μελέτες του Royal Bershire Hospital NHS Trust, Reading, England. Λάδια διαφορετικών ειδών λεβάντας αποφέρουν διαφορετικά αποτελέσματα. Η German Commission E Monographs αναφέρει τη θεραπεία της ανησυχίας και των δυσκολιών στον ύπνο μεταξύ των χρήσεων της λεβάντας.  Σύμφωνα με μελέτες των Πανεπιστημίων Chiba and Osaka University Japan   οι μελέτες ηλεκτροεγκεφαλογραφίας λεβάντας, οι οποίες έχουν δείξει διάφορες αποκρίσεις άλφα κύματος σε διαφορετικές οσμές, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση της ψυχοφυσιολογικής απόκρισης. Από το  Πανεπιστήμιο  University of British Columbia – Okanagan, Kelowna, Canada έχει τεκμηριωθεί  ότι η λεβάντα έχει παρόμοια δράση με τις βενζοδιαζεπίνες επηρεάζοντας τους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος. Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν μια κατηγορία φαρμάκων με ηρεμιστικές, υπνωτικές, αγχολυτικές, αντισπασμωδικές, αναισθητικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητες. Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται συχνά για να προσφέρουν ανακούφιση σύντομης διάρκειας στις καταστάσεις σοβαρού άγχους ή αϋπνίας.

Σύμφωνα με μελέτες του National Cancer Institute (NCI), Bethesda,  USA  η περιγλυκολική αλκοόλη, μια ένωση που αποστάζεται από λεβάντα, αλλά βρίσκεται και στα κεράσια, στη μέντα και στους σπόρους σέλινου, διαθέτει αντικαρκινικές δραστηριότητες και συντελεί  στη χημειοπροφύλαξη και τη θεραπεία του καρκίνου.

Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από το  Πανεπιστήμιο Saurashtra University,  India

Η μείωση της χοληστερόλης του ορού από το φυτό τεκμηριώθηκε από το University of Wisconsin, Madison USA

Οι γαστρο-προστατευτικές επιδράσεις από τα έλαια του βοτάνου τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Università di Parma, Italy.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Τα εκχυλίσματα λεβάντας χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη ως εντομοαπωθητικά. Αυτό το φαινόμενο φαίνεται να σχετίζεται με τις ενώσεις στο πτητικό έλαιο του φυτού.  Τα ευρήματα από μία μελέτη του Πανεπιστημίου University of Shahrekord, Iran δείχνουν ότι τα αιθέρια έλαια τοθ φυτού αποτελούν μια αποτελεσματική μέθοδο για τον έλεγχο των κροτώνων (τσιμπουριών).

Σε συγχρονισμένη έρευνα του University of Queensland, Australia διαπιστώθηκε ότι τα αιθέρια έλαια της αγριολεβάντας εξουδετερώνουν τις ψείρες της κεφαλής.

 

Δίανθος
Denner SS. Drexel University USA: Lavandula angustifolia Miller: English lavender. Holist Nurs Pract . 2009;23(1):57-64
Weiss RF. Herbal Medicine . Meuss AR, trans-ed. Gothenburg, Sweden: A.B. Arcanum; 1988
Gámez MJ, Jiménez J, Risco S, Zarzuelo A. Universidad de Granada, España: Hypoglycemic activity in various species of the genus Lavandula . Part 1: Lavandula stoechas L. and Lavandula multifida L. Pharmazie . 1987;42(10):706-707.
Abulafatih HA. King Saud University, Abha BranchAbhaSaudi Arabia: Medicinal plants in southwestern Saudi Arabia. Econ Bot . 1987;41(3):354-360.
drugs.com
San Martín JA. University of Santiago of Chile: Medicinal plants in central Chile. Econ Bot . 1983;37(2):216-227.
Lamparsky D. Lavender. Perfumer & Flaverist . 1986;11:7-8, 10, 12-13, 15-20

Leung AY. Encyclopedia of Common Natural Ingredients Used in Food, Drugs and Cosmetics . New York, NY: J Wiley and Sons; 1980.

Dunn C, Sleep J, Collett D. Royal Bershire Hospital NHS Trust, Reading, England :Sensing an improvement: an experimental study to evaluate the use of aromatherapy, massage and periods of rest in an intensive care unit. J Ad Nurs . 1995;21(1):34-40.

Lee CF, Katsuura T, Shibata S, et al. Chiba and Osaka University Japan : Responses to electroencephalogram to different odors [in Japanese]. Ann Physiol Anthropol . 1994;13(5):281-291

Woronuk G, Demissie Z, Rheault M, Mahmoud S. University of British Columbia – Okanagan, Kelowna, Canada  Biosynthesis and therapeutic properties of Lavandula essential oil constituents. Planta Med . 2011;77(1):7-15.

Kelloff GJ, Boone CW, Crowell JA, et al. National Cancer Institute (NCI), Bethesda, USA  : New agents for cancer chemoprevention. J Cell Biochem Suppl . 1996;26:1-28

Lodhia MH, Bhatt KR, Thaker VS. Saurashtra University, India : Antibacterial activity of essential oils from palmarosa, evening primrose, lavender and tuberose. Indian J Pharm Sci. 2009;71(2):134-136.

Elson CE, Yu SG. University of Wisconsin, Madison USA : The chemoprevention of cancer by mevalonate-derived constituents of fruits and vegetables. J Nutr . 1994;124(5):607-614.

Secoy DM, Smith AE. Use of plants in control of agricultural and domestic pests. Econ Bot . 1983;37(1):28-57

Barocelli E, Calcina F, Chiavarini M, et al. Università di Parma, Italy : Antinociceptive and gastroprotective effects of inhaled and orally administered Lavandula hybrid Reverchon “Grosso” essential oil. Life Sci . 2004;76(2):213-223

Pirali-Kheirabadi K, Teixeira da Silva JA.University of Shahrekord,  Iran : Lavandula angustifolia essential oil as a novel and promising natural candidate for tick ( Rhipicephalus [Boophilus] annulatus ) control. Exp Parasitol . 2010;126(2):184-186.

Barker SC, Altman PM. University of Queensland, Australia.  A randomised, assessor blind, parallel group comparative efficacy trial of three products for the treatment of head lice in children—melaleuca oil and lavender oil, pyrethrins and piperonyl butoxide, and a “suffocation” product. BMC Dermatol . 2010;10:6.

 

Read Full Post »

Πρόκειται για ένα περιζήτητο για την νοστιμιά του μανιτάρι της περιοχής αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Το συναντάμε όλο το χρόνο σε λιβάδια και βοσκότοπους σε μανιταροαποικίες κυκλικού σχηματισμού.

agaricus-campestris6Το καπέλο του που μπορεί να φτάσει και τα 12 εκατοστά διάμετρο με χρώμα λευκό, γκριζωπό ή ωχρωπό κατά την ωριμότητα, συχνά εμφανίζει λέπια ινώδη σε αποχρώσεις του γκρι. Αναγνωρίζεται από το βιότοπό του, τα ροζ βράγχια του (που καλύπτονται από μια λεπτή λευκή μεμβράνη, όταν το μανιτάρι είναι νέο) τα οποία γίνονται σοκολατί οταν το μανιτάρι ωριμάζει. Το λευκό δαχτυλίδι του καρταρρέι καθώς το μανιτάρι μεγαλώνει.

agaricus-campestris3

Η περίμετρος εμφανίζει κρόσσια. Το δακτυλίδι του μεμβρανώδες, υπανάπτυκτο και πολλές φορές δυσδιάκριτο σε ώριμη ηλικία. Είναι από τα πλέον περιζήτητα και νόστιμα μανιτάρια.
Η σάρκα έχει οσμή ευχάριστη. Ο μίσχος έχει δαχτυλίδι απλό.
Το καπέλο έχει ελάσματα στο κάτω μέρος του.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Είναι περιζήτητο εδώδιμο μανιτάρι και τρώγεται ακόμη και από εκείνους που δεν τρώνε κανονικά άγρια μανιτάρια. Δεν καλλιεργείται διότι έχει πολύ ταχεία  ωρίμανση (δεν συντηρείται) και σύντομη διάρκεια ζωής. Τα μανιτάρια τρώγονται σοταρισμένα ή τηγανητά, σε σάλτσες, ή ακόμα και ωμά σε φέτες και μέσα στις σαλάτες.

agaricus-campestris-var-squamulosus-31Πρέπει να ξεπλένονται πολύ καλά, και επίσης πρέπει να ελέγχονται για μικρές, λευκές προνύμφες που τυχόν βρίσκονται σε σήραγγες μέσα από τους μίσχους και τα καλύμματα.
ΣΥΝΤΑΓΕΣ:   wildmushroomrecipes.org

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ  ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το φαρμακευτικό σκεύασμα του μανιταριού Agaricus campestris

Το φαρμακευτικό σκεύασμα του μανιταριού
Agaricus campestris

Το Agaricus campestris είναι ένα φαρμακευτικό μανιτάρι που περιέχει μια ειδική κατηγορία  πολυσακχαριτών που είναι γνωστή ως β-γλυκάνες. Μελέτες δείχνουν ότι η Βήτα γλυκάνη διεγείρει τη δραστηριότητα των φυσικών «φονικών» κυττάρων, τα οποία αποτελούν ένα σημαντικό μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος.  Το Agaricus σε αυτό το προϊόν εκχυλίζεται με την προτιμώμενη μέθοδο θερμού νερού / αλκοόλης για την αύξηση της πεπτικότητας του και για να ενισχυθεί η βιοδιαθεσιμότητα των πολυσακχαριτών. Αρχικά ανακαλύφθηκε στη Βραζιλία αλλά τώρα καταναλώνονται ευρέως σε πολλές χώρες, όπου θεωρείται ως υγιεινή διατροφή  λόγω των θεραπευτικών ιδιοτήτων του.
Επιπρόσθετα είναι σε εξέλιξη έρευνα σε μυκητιακούς επιδέσμους για τη θεραπεία των ελκών και των πληγών που δημιουργούνται από μόνιμη κατάκλιση.Στο παρελθόν, οι φέτες του Α.campestris εφαρμόσθηκαν σε ζεματίσματα και εγκαύματα.
agaricus-campestris%ce%b5%ce%b2%ce%b1%cf%85Ακόμη εκχυλίσματα του Agaricus campestris περιέχουν το ένζυμο τυροσινάση. Η τυροσινάση μειώνει την αρτηριακή πίεση των υπερτασικών ζώων όταν χορηγείται ενδοφλεβίως. Τα μυκητώδη παρασκευάσματα ενζύμων έχουν χρησιμοποιηθεί για τις ασθένειες του πεπτικού συστήματος.

Οι Αντιφλεγμονώδεις και Ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες του μανιταριού  αποδείχτηκαν από το Πανεπιστήμιο  Wageningen University της Ολανδίας.

Σε συνδυασμένες έρευνες των Πανεπιστημίων: Virginia  University, USA  και Al Azhar University,  Egypt  τεκμηριώθηκε η αντιοξειδωτική δράση και η κυτταροτοξικότητα σε καρκινικά κύταρα του μανιταριού.

Το μανιτάρι χρησιμοποιείται στη διαχείρηση του σακχάρου του αίματος διότι δρα αντιϋπεργλυκαιμικά,  επειδή αποδεσμεύει ουσίες παρόμοιες με την ινσουλίνη που δρουν οπως αυτή σύμφωνα με το Αγγλικό Πανεπιστήμιο University of Ulster, Coleraine.

Biomedical Sciences, University of Ulster, Coleraine, UK

Virginia Commonwealth University, Richmond,  USA – Al Azhar University, Cairo, Egypt

Agrotechnology  Wageningen University , The Netherlands

WIKIPEDIA

αλεκάτη

Dr Ray Sahelian M.D.

Read Full Post »

DIGITAL IMAGE

Το Teucrium polium L. subsp. capitatum (L.) Arcangeli, ανήκει στην οικογένεια
Lamiaceae και το γένος Teucrium. Είναι ένας αειθαλής, πολυετής, φρυγανώδης θάμνος με ύψος 20-45 cm.. Τα φύλλα του είναι λογχοειδή–σφηνοειδή, πριονωτά, πολύ χνουδωτά με συστρεφόμενα χείλη. Τα άνθη του είναι μικρά και λευκά και φύονται σε πυκνά, σχεδόν σφαιρικά κεφάλια επάκρια .
Αυτοφύεται σε άγονα, πετρώδη μέρη και λόφους της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας , αλλά εμφανίζεται μέχρι και σε υψόμετρο 2100 m.

Teucrium-polium-sp--3738cΤο φυτό ευδοκιμεί σε ασβεστολιθικά και σερπεντινικά εδάφη . Όλα τα εναέρια μέρη του φυτού καλύπτονται από αδενώδη και μη αδενώδη τριχώματα . Το φύλλωμα απελευθερώνει ένα ευχάριστο άρωμα.
Το φυτό ανήκει στον τομέα Polium. Ο τομέας Polium χαρακτηρίζεται από πυκνή επάκρια (capitate), βοτρυώδη ταξιανθία, ελικοειδώς τοποθετημένα άνθη, υποακτινόμορφο (subactinomorphic) κάλυκα και συστρεφόμενα στα άκρα φύλλα.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Το Teucrium polium έχει χρησιμοποιηθεί για πάνω από 2000 χρόνια στην παραδοσιακή ιατρική ως χολαγωγικό, τονωτικό, διουρητικό και για διάφορους τύπους παθολογικών καταστάσεων, όπως γαστρεντερικές διαταραχές και φλεγμονές (Abdollahi et al 2003). Το Teucrium polium, παίρνει το όνομά του από το χρώμα του. Πολιός σημαίνει λευκός-υπόλευκος, αυτός που έχει ψαρόλευκα μαλλιά (Μπαμπινιώτης 2005). Ο Διοσκουρίδης κατά την περιγραφή του φυτού αναφέρεται σε ένα λευκό φυτό το οποίο φέρει λευκά τριχίδια ‘ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΙ ΩΣ ΠΟΛΙΑΣ ΤΡΙΧΑΣ’ (Διοσκουρίδης 77μ.Χ.). Κατά μία άλλη εκδοχή παίρνει το όνομά του από τα λευκά του άνθη που φύονται επάκρια και παρομοιάζονται με τα
λευκά μαλλιά.

Teucrium-polium-9886c  Το λατινικό όνομα του γένους Teucrium προέρχεται από τον Τεύκρο, βασιλιά της Τροίας, ο οποίος λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που το χρησιμοποίησε σαν θεραπευτικό . Συναντάται με πολλές κοινές ονομασίες όπωςˑ Τεύκριον το πολιόν, Πολιό, Ασπρόχορτο Στομαχοβότανο, Λαγοκοιμιθιά, Πολιόν του βουνού, Αγαποβότανο, Παναγιόχορτο, Σπληνοβότανο, Αντωναΐδα, της Κυράς το χόρτο, Λιβανόχορτο.
Στο φυτολογικό λεξικό του Θεόφραστου , γίνεται μία λεπτομερής περιγραφή του
φυτού και αναφέρεται ότι στην λαϊκή θεραπευτική χρησιμοποιείται για παθήσεις της
αναπνευστικής οδού και για δερματικά προβλήματα. Μια ωραία περιγραφή του πολύχρηστου παναγιόχορτου, μας άφησε και ο Πλίνιος . Κατά τον Μουσαίο και τον Ησίοδο, συνιστάται να αλείφεται με «πόλιον» όποιος επιδιώκει δόξα και αξία και το φυτό να καλλιεργείται και να βρίσκεται πάντα διαθέσιμο για τα δαγκώματα των φιδιών. Οι γιατροί το έδιναν με ξύδι στους σπληνοπαθείς και με κρασί σε αυτούς που υπόφεραν από το συκώτι.
Το κοινό όνομα «παναγιόχορτο» οφείλεται στις θεραπευτικές και προστατευτικές ιδιότητες του φυτού. Στη σύγχρονη λαϊκή ιατρική το έκχυμα του φυτού
συνιστάται για το έλκος του στομάχου και γι αυτό υπάρχει και το όνομα «στομαχοβότανο».
Teucrium-polium-14Οι αρχαίοι Έλληνες εκτιμούσαν πολύ τις ευεργετικές θεραπευτικές ιδιότητες του μικρού αυτού αρωματικού βοτάνου και πίστευαν ότι γιατρεύει τα πάντα, ήταν κάτι σαν πανάκεια. Ο Διοσκουρίδης (77μ.Χ.) το συνιστούσε σαν φάρμακο για στομαχόπονους, πυρετούς και κρυολογήματα. Μέσα σε κρασί εθεωρείτο φάρμακο για τον ίκτερο και αποτελεσματικό διουρητικό. Ο Ησίοδος, συμβούλευε να καλλιεργείται το τεύκριο και να είναι πάντα πρόχειρο για δαγκωματιές από φίδια και διάφορα άλλα δηλητήρια.
Το κοινό Ελληνικό όνομα για το τεύκριο «Παναγιόχορτο» – χορτάρι της Παναγίας –
δείχνει πόσο πολύτιμο το θεωρούσαν. Στην Ελλάδα σήμερα χρησιμοποιείται για το ζάχαρο,το βήχα, το κρυολογήμα, ως επουλωτικό του έλκους και κατά της χοληστερίνης. Θεωρείται επίσης άριστο τονωτικό .

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ:

Οι αντικαρκινικές ιδιότητες του φυτού μελετήθηκαν με θετικά αποτελέσματα από το Walker Cancer Research Institute,  Florida, USA

Η ικανότητα του φυτού να μειώνει τον  πόνο στους διαβητικούς μελετήθηκε από το  Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran

Teucrium-polium_1501Η αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριακές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο University of Naples, Napoli, Ιταλία

Οι αντισπασμωδικές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Shiraz University of Medical Sciences,  Iran

Σε σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου  University of Tehran, Iran το εκχύλισμα του φυτού μπορει να μειώσει τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μέσω της ενίσχυσης της έκκρισης ινσουλίνης από το πάγκρεας.

 Σε άλλες μελέτες του ίδιου Πανεπιστημίου από το φυτό απομονώθηκαν τερπενοειδή και φλαβονοειδή που  διαθέτουν ένα ευρύ φάσμα φαρμακολογικών αποτελεσμάτων ως αντιοξειδωτικό, αντικαρκινικό, αντιφλεγμονώδες, υπογλυκαιμικό, ηπατοπροστατευτικό, υπολιπιδαιμικό, αντιβακτηριακό και αντιμυκητιακό.

 

Walker Cancer Research Institute, Florida, USA

University of Tehran, Iran

Department of Physiology, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran

Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran

herbier.sesa-aude

Institute of Biochemistry  University of Tehran, Iran

Read Full Post »

Equisetum arvense, Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άρις, Αριοχώρι, Κόλυμπος 15 Ιούνη 2015

Equisetum arvense , Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άρις, Αριοχώρι, Κόλυμπος

Το Equisetum arvense (Ιπουρίς η αρουραία) ειναι φυτό της ευρύτερης πεδινής περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας. Άλλες ονομασίες με τις οποίες το συναντούμε είναι κοντυλόχορτο, πολυτρίχι, πολυκόμπι, ουρά του αλόγου. Ανήκει στην οικογένεια των Ιππουροειδών. Είναι ποώδες, πολυετές φυτό με όρθια στελέχη. Το ύψος του φτάνει τα 60 εκατοστά. Οι σπόνδυλοι των κλάδων είναι αδύνατοι, ανοιχτοπράσινοι με μαύρες οδοντώσεις στην κορυφή. Το φυτό παράγει στείρα και γόνιμα στελέχη. Τα γόνιμα στερούνται σπονδύλων και χλωροφύλλης, εμφανίζονται πριν από τα στείρα και φέρουν ένα σποραγγειοφόρο στάχυ ύψους 3 εκατοστών.

Equisetum arvense, Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άριος, Άνθεια, Λουτρά 5 Ιούνη 2015

Equisetum arvense, Αρχαία Θουρία, Ποταμός Άριος, Άνθεια, Λουτρά 5 Ιούνη 2015

Ένα προϊστορικό βοτανικό απολίθωμα , το πολυκόμπι είναι στενός συγγενής των δέντρων που υπήρχαν πριν από 270 εκατομμύρια χρόνια, την εποχή της Λιθανθρακοφόρου περιόδου και είναι σήμερα η πηγή των σύγχρωνων φλεβών άνθρακα. Οι αρθρωτοί βλαστοί του εκουϊζέτο είναι πλούσιοι σε επουλωτικό πυρίτιο και για τον λόγο αυτό οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των πληγών. Ο Πλίνιος έγραφε για αυτό το 77 μ.Χ. «Τόσο θαυματουργές είναι οι ιδιότητες του, που κι ένα άγγιγμα του μόνο, φτάνει για να σταματήσει την αιμορραγία».

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Την άνοιξη φυτρώνουν οι καφετιοί γόνιμοι βλαστοί του φυτού. Χρησιμοποιούμε για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες τους ξηρούς μίσχους του βοτάνου που συλλέγουμε αρχές καλοκαιριού και καθ’ όλη την περίοδο αύξησης.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το εκουϊζέτο είναι κυριολεκτικά αποθήκη μετάλλων. Περιέχει πυριτικό οξύ, σαπωνίνη, γλυκοσιδικές φλαβόνες, οργανικά οξέα, νικοτίνη και παλουστρίνη. Είναι δροσερό, ξηρό και ελαφρώς πικρό. Οι τρυφεροί βλαστοί την άνοιξη τρώγονται βρασμένοι και χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο των σπαραγγιών. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν είναι τρυφεροί κααι πρέπει να «ξενερίζονται» ίσως 3-4 φορές λόγω της τοξικότητάς τους. Μια έκθεση αναφέρει ότι μπορούν να καταναλωθούν και ωμοί, αφου ξεφλουδίστούν και απορριφτεί η άκρη βλαστού. Είναι μια πολύ κουραστική εργασία και δεν θα πρέπει να τρώγονται ωμά σε οποιαδήποτε ποσότητα.
Equisetum_arvense_Μερικές φυλές κόβουν τα νεαρά βλαστάρια πριν γίνουν τοξικά και τα αποξηρένουν για αργότερα. Οι ρίζες τρώγονται ωμές. Οι κονδυλώδεις αυξήσεις στα ριζώματα τρώγονται την άνοιξη. Τα μαύρα οζίδια που συνδέονται με τις ρίζες είναι βρώσιμα . Χρειάζονται σημαντικές προσπάθειες για τη συλλογή αυτών των οζιδίων έτσι ώστε να γίνεται κανονικά μόνο σε καιρούς απελπισίας.
hazardsmall
Μεγάλες ποσότητες του φυτού μπορεί να είναι τοξικές. Αυτό επειδή περιέχει το ένζυμο θειαμινάση, μια ουσία που μπορεί να στερήσει το σώμα της βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Σε μικρές ποσότητες το ένζυμο αυτό δεν κάνει κακό στους ανθρώπους που τρώγουν τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Β, αν και μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Το ένζυμο καταστρέφεται από τη θερμότητα ή την αφυδάτωση, έτσι ώστε μετά το μαγείρεμα στο φυτό εχει διασπαστει η θειαμινάση . Το φυτό περιέχει εκουιζετικό οξύ, το οποίο πιστεύεται ότι είναι ταυτόσημο με το ακονιτικό οξύ (aconitic acid). Αυτή η ουσία είναι ισχυρό ηρεμιστικό για τα νεύρα και την καρδιά. Σε κάθε περίπτωση η εσωτερική χρήση του βοτάνου καλό είναι να γίνεται με μέτρο και για ελεγχόμενα χρονικά διαστήματα.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
Το πολυκόμπι περιέχει μεγάλες ποσότητες πυριτικού οξέος και αλάτων, φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα, αλκαλοειδή, σαπωνίνες, στερόλες, τανίνη, μαγγάνιο, μαγνήσιο, κάλιο, θείο. Μεγάλο μέρος της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας αυτού του βοτάνου οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα του σε πυρίτιο, το οποίο είναι ευδιάλυτο και μπορεί να απορροφηθεί.
99d7c560b01052c9727f1016f00ceff8Σύμφωνα με το The University of Maryland Medical Center, το φυτό θεωρείται αντιρευματικό, αντιοξειδωτικό (πολλοί ερευνητές επισημαίνουν την ισχυρή προστατευτική δράση του βοτάνου ενάντια στις ελεύθερες ρίζες στην υπεροξείδωση των λιπιδίων και στους οξειδωτικούς παράγοντες), διουρητικό (το πολυκόμπι είναι ένα από τα σπουδαιότερα διουρητικά βότανα χάρη στη μεγάλη ικανότητα απομάκρυνσης του νερού από το σώμα που έχει), αντιφλεγμονώδες,αναλγητικό, καταπραϋντικό, ηπατοπροστατευτικό, αντιμικροβιακό, αντιικό, αντικαρκινικό, αιμοστατικό, αντισηπτικό, τονωτικό των ιστών και ανθελμινθικό.
Με σχετικά πειράματα του Universitat Rovira i Virgili, Tarragona, España και άλλων ερευνητικών κέντρων τεκμηριώθηκε η δράση του φυτού ενάντια στην νεφρολιθίαση.
Η επουλωτική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με πειράματα του Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, IR Iran
equisetum_arvense_field_horsetail_00_stem_section_27-06-10Η αντιφλεγμονώδης δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από πειράματα του Πανεπιστημίου University of Freiburg, Germany
Η ικανότητα του φυτού να επουλώνει τις πληγές των διαβητικών τεκμηριώθηκε μετά από σχετικά πειράματα πολλών Πανεπιστημίων της Τουρκίας Adiyaman University, Adiyaman, Turkey κλπ.
Η αντιβακτηριακή και αντιμυκητιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από πειράματα του Lleida University,Spain.
Το διοξείδιο του πυριτίου που πε­ριέχει το πολυκόμπι βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπό­θεση λιπιδίων στις αρτηρίες και πολλοί ερευνητές το θεωρούν ωφέλιμο σε περιπτώσεις
αρτηριοσκλήρυνσης
Η αναστολή από το φυτό της ανθρώπινης in vitro οστεοκλαστογένεσης τεκμηριώθηκε μετά από πειράματα του Πανεπιστημίου University of Porto,Portugal.
Τα αγχολυτικά αποτελέσματα του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του Guru Nanak Dev University, Amritsar, India
Οι Αντιοξειδωτικές και αντιπολλαπλασιαστικές δραστηριότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του Oncology Institute of Vojvodina, Serbia
Η αντιδιαβητική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από το Faculty of Science, Urmia University, Iran
sjequi01Η αντιμικροβιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από το University of Nis, Department of Chemistry,Nis, Serbia and Montenegro
Οι ηρεμιστικές και αντισπασμωδικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Federal University of São Paulo, Brazil
Οι ηπατοπροστατευτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology, South Korea
H αντιπροσληπτικές και αντι-φλεγμονώδεις ιδιότητες του υδροαλκοολικού εκχυλίσματος των βλαστών τεκμηριώθηκε από το State University of Santa Catarina,Fortaleza, Brazil
Το φυτό συντελεί στην επιτάχυνση της αποκατάστασης του κατεστραμμένου συνδετικού ιστού καθιστώντας το ένα από τα αποτελεσματικότερα βότανα για τους πόνους και την θεραπεία των ρευματικών παθήσεων.
Μια άλλη ακόμα κύρια χρήση του είναι στις βαριές βλάβες των πνευμόνων και στις αναπνευστικές παθήσεις όπως τη χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση
Ακόμη βοηθάει στη γρηγορότερη θεραπεία σπασμένων οστών και
καταγμάτων, στην αναιμία και είναι ιδιαίτερα σημαντικό βότανο στην τόνωση του εξασθενημένου οργανισμού σταματά την αιμορραγία των πληγών καθώς επιταχύνει την επούλωσή τους, σταματά τη ρινορραγία, τις αιμοπτύσεις και βοηθά στις βαριές μορφές εμμηνόρροιας.
Η ευεργετική του επίδραση στο ουροποιητικό σύστημα το καθιστά ένα από τα καλύτερα και αποτελεσματικότερα βότανα στη θεραπεία των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, της κυστίτιδας, της ουρηθρίτιδας, στις παθήσεις και φλεγμονές των νεφρών και της ουροδόχου κύστεως,στη φλεγμονή του προστάτη,στην κατακράτηση υγρών ( οίδημα ) και στην ποδάγρα, βοηθά στον έλεγχο τις νυχτερινής ακράτειας, βοηθά σε περιπτώσεις που υπάρχουν πέτρες στα νεφρά και στην ουροδόχο κύστη, θεραπεύει τη διάρροια και τις δυσεντερίες, απαλλάσσει από τα σκουλήκια και τα παράσιτα των εντέρων, ωφέλιμο σε περιπτώσεις ελκών του στομαχιού χάρη στην αιμοστατική -στυπτική -του δράση, ευεργετικότατο στα δερματικά προβλήματα,αποτελεσματικότατη η βοήθειά του σε περιπτώσεις εύθραυστων σπασμένων και μαλακών νυχιών γιατί τα σκληραίνει
horsetail_baldwins_herbal_tinchers_3Παρασκευή και δοσολογία
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 2 κουταλιές του τσαγιού ξηρό βότανο και το αφήνουμε 15-20 λεπτά. Το ρόφημα αυτό πρέπει να πίνεται 3 φορές την ημέρα.
Μπορούμε επίσης να κάνουμε με Εκουϊζέτο ένα λουτρό που έχει καλά αποτελέσματα για τον ρευματικό πόνο και τις χιονίστρες.
Μουλιάζουμε 100 γραμμάρια βοτάνου σε καυτό νερό για μία ώρα και ρίχνουμε το νερό αυτό στο νερό του μπάνιου.
Αν χρησιμοποιούμε το βάμμα τότε παίρνουμε 2-4 ml βάμματος τρεις φορές την ημέρα.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
Είναι καλό λίπασμα για τα φυτά και χρησιμοποιείτε σαν έγχυμα για την προστασία τους γιατί σκληραίνει την εξωτερική επιφάνεια των φυτών βοηθώντας τα έτσι στην αντιμετώπιση των εχθρών.
Guru Nanak Dev University, Amritsar, India
Federal University of São Paulo, São Paulo, Brazil
Oncology Institute of Vojvodina, Sremska Kamenica, Serbia
Laboratory of Pharmacology and Cellular Biocompatibility, University of Porto, Portugal.
University of Nis, Department of Chemistry, Nis, Serbia and Montenegro
Lleida University, Spain
Adiyaman University, Adiyaman, Turkey
University of Freiburg, Germany
Faculty of Science, Urmia University, Iran
Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, IR Iran
University of Santa Catarina,Fortaleza, Brazil
Universitat Rovira i Virgili, Tarragona, España
The University of Maryland Medical Center
ftiaxno.gr
ΔΙΑΝΘΟΣ
Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology, South Korea
aphotoflora
commons.wikimedia
backwaterbotanics
ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

Read Full Post »

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός  Άρις Ιούλης 2015

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός Άρις Ιούλης 2015

Η λατινική ονομασία του βοτάνου της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας είναι Nasturtium officinale (Ναστούρτιο το φαρμακευτικό) και ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών.
Είναι το γνωστό Κρεσόν, το οποίο γίνεται σαλάτα, αλλά χρησιμοποιείται και στη φαρμακευτική.
Το συναντούμε σε τρεχούμενα νερά στις άκρες των ρυακιών, στις πηγές, ακόμη και στα έλη, αλλά κυρίως στον ποταμό Άρι.
Είναι υδρόβιο, πολυετές φυτό το οποίο φτάνει σε ύψος τα 60 περίπου εκατοστά, με στέλεχος έρπον, χυμώδες και λείο. Ο βλαστός είναι γωνιώδης και τα φύλλα του είναι πράσινα, λεία , έμμισχα, αντίθετα, πτερωτά με ωοειδή φυλλάρια. Τα άνθη του είναι λευκά, μικρά σε τσαμπί. Ο καρπός είναι κεράτιο, κυλινδρικός και καμπυλωτός. Οι σπόροι είναι σταχτιοί και στρογγυλοί.
Το βότανο περιέχει έλαιο θειο-αζωτούχο, προσόμοιο κατά τους χαρακτήρες με το θειώδες αιθέριο έλαιο του σκόρδου και θειο-αζωτούχα αιθέρια έλαια άλλων Σταυρανθών.
Περιέχει ακόμη πικρό εκχύλισμα, ιώδιο (η ποσότητα του οποίου ποικίλει ανάλογα με τα νερά κοντά στα οποία φύεται), φωσφόρο, σίδηρο, βιταμίνες A, C, E, νικοτιναμίδιο, γλυκοζίδιο, γλυκοναστουρτίνη, κάλιο, θειάφι, μαγγάνιο, χαλκό, ασβέστιο, μερικά άλατα και ασκορβικό οξύ.
Στις αλατούχες ουσίες του φυτού πλεονάζουν οι φωσφορούχες.
Είναι πλούσιο σε χυμό (70%) και με απλή έκθλιψη δίνει θειο-αζωτούχο έλαιο, ιώδιο και πικρό εκχύλισμα.
Το 30% του χυμού απαρτίζεται από σίδηρο και φωσφορικά άλατα.
Το βότανο παραλληλίζεται με το νεροκάρδαμο με το μουρουνέλαιο λόγω της χημικής του σύνθεσης.
Σε άγρια κατάσταση είναι πλουσιότερο σε συστατικά από το καλλιεργημένο. Σε υψόμετρο η γεύση του βοτάνου αλλάζει και γίνεται πικρή.

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός  Άρις Ιούλης 2015

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός Άρις Ιούλης 2015

Το βότανο ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Ο Διοσκουρίδης το ονόμαζε Σισύμβριον το έτερον και ο Ιπποκράτης το είχε περιγράψει ως διεγερτικό και αποχρεμπτικό. Εδώ και χιλιάδες χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί από τη λαϊκή ιατρική για τη θεραπεία του βήχα και της βρογχίτιδας. Επίσης έχει αναφερθεί ότι όταν τρώγεται ωμό μπορεί να προλάβει ή να επιδράσει θεραπευτικά στον καρκίνο.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το άγριο νεροκάρδαμο την εποχή της άνθισης τρώγεται ωμό σε σαλάτα. Καλύτερα όμως είναι να το βράζουμε γιατί πάνω στο φυτό υπάρχει πιθανότητα να υπάρχουν οι παράνυμφες του παρασιτικού σκώληκα του ήπατος (Δίστομο το ηπατικό) που μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και τον θάνατο.
Το Νεροκάρδαμο χρησιμοποιείται κυρίως ως γαρνιτούρα είτε ως προσθήκη σε σαλάτες, η γεύση του είναι έντονη με χαρακτηριστική καυτερή υφή.
Τα φύλλα είναι εξαιρετικά πλούσια σε βιταμίνες και μέταλλα, κυρίως σίδηρο. Ο σπόρος μπορεί να βλαστήσει και να καταναλωθεί σε σαλάτες. Ο σπόρος αλέθεται σε σκόνη και χρησιμοποιείται σαν μουστάρδα.
DSC00043Αν θέλουμε να το καταναλώσουμε ωμό, καλό είναι να χρησιμοποιούμε μόνο φυτά εμπορίου από ελεγχόμενες καλλιέργειες. Αν μαζέψουμε το φυτό από τη Φύση καλό είναι να γνωρίζουμε αν το νερό δίπλα από το οποίο φύονται είναι καθαρό. Αν έχει μολυνθεί από ζώα ή έχει διαρρεύσει από αποχετευτικό δίκτυο θα κινδυνεύσουμε σοβαρά.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται ολόκληρο το φυτό. Συλλέγεται την εποχή της ανθοφορίας του (από τα μέσα της Άνοιξης μέχρι τον Σεπτέμβριο) και χρησιμοποιείται πάντα σε πρόσφατη κατάσταση. Η αποξήρανση το κάνει να χάνει μερικά ή ολοκληρωτικά τις ιδιότητές του.
Τον Μάιο και τον Ιούνιο το φυτό έχει τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε δραστικές ουσίες.
Για θεραπευτικούς σκοπούς καλύτερο είναι να χρησιμοποιούμε το νεροκάρδαμο των σίδηρο-ιωδιούχων πηγών γιατί είναι περιεκτικότερο σε κύρια συστατικά.
Το βότανο δρα ως ορεκτικό, εύπεπτικό, θερμαντικό, διουρητικό, καθαρτικό του αίματος, διεγερτικό, σιαλογόνο, αφροδισιακό, αντισκοβρουτικό και αποχρεμπτικό. Θεωρείται ευεργετικό στη σπλήνα, στα μάτια, δρα κατά του λουμπάγκο, των ρευματισμών, της ποδάγρας και του εκζέματος.
Βοηθά σε περιπτώσεις σκοβρούτου, στις χοιράδες, στην αναιμία και τη ραχίτιδα. Ως διουρητικό βοηθά σε περιπτώσεις υδρωπικίας, στις παθήσεις του ουρογεννητικού συστήματος και της χολολιθίασης.
Ως αποχρεμπτικό βοηθά στις περιπτώσεις χρόνιου κατάρρου των πνευμόνων.
Illustration_Nasturtium_officinale0Ο πουρές του φυτού είναι κατάλληλο για τους διαβητικούς γιατί περιέχει λίγο σάκχαρο και αμυλώδεις ουσίες.
Εξωτερικά χρησιμοποιείται σε διαλυτικά και καθαριστικά καταπλάσματα, πολτοποιημένο μόνο του ή με αλάτι. Τοποθετούμενο ως κατάπλασμα επί ατόνων ελκών διευκολύνει την επούλωση τους.
Το μάσημα των φύλλων βοηθά σε προβλήματα φλεγμονών του στόματος. Ο χυμός του όταν τον πίνουμε το πρωί νηστικοί, κάνει καλό στην επιδερμίδα (όταν έχει τάση για ερεθισμό), αναζωογονεί τα μαλλιά και δυναμώνει τα νύχια.
Παρασκευή και δοσολογία :
Το βότανο χρησιμοποιείται σε πρόσφατη μορφή και όχι αποξηραμένο.
Σε μορφή πουρέ το χρησιμοποιούν οι διαβητικοί.
Εξωτερικά το χρησιμοποιούμε σε διαλυτικά ή καθαριστικά καταπλάσματα μόνο του ή με αλάτι (10 γραμμάρια αλάτι για 150 γραμμάρια φυτού).
Μείγμα από 60 γραμμάρια χυμού του φυτού και 30 γραμμάρια μέλι αφαιρεί πανάδες και φακίδες του προσώπου, αν απλωθεί σε ένα πανί και τριφτεί με αυτό το πρόσωπο. Όταν το λαμβάνουμε εσωτερικά ρίχνουμε σε 1-2 κουταλιές θρυμματισμένου φυτού μισό ποτήρι βραστό νερό και το σκεπάζουμε για 30 λεπτά, ταρακουνώντας το στο διάστημα αυτό μερικές φορές. Σουρώνουμε και πίνουμε έως 3 φορές την ημέρα.
Οι Leung (1984) και Heinerman (1988) έχουν συστήσει τη σούπα με καρότο και νεροκάρδαμο ως αντικαρκινική σε άρθρα που έχουν δημοσιευθεί σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Ο Hartwell αναφέρει την παραδοσιακή χρήση του νεροκάρδαμου ενάντια στον καρκίνο, τους όγκους και τις κύστες στο βιβλίο του «Φυτά που χρησιμοποιούνται ενάντια στον καρκίνο».
Το νεροκάρδαμο είναι ένα από τα 8 βότανα που περιέχει το Flor Essence. Το νεροκάρδαμο μαζί με το λάπαθο, την κολλιτσίδα, τη φτελιά, το κόκκινο τριφύλλι, το αγιάγκαθο, το φύκι και το ραβέντι, σε ακριβείς προκαθορισμένες αναλογίες, ενοποιούνται σε μια εντελώς νέα ουσία, όπου το ένα ενισχύει τα οφέλη του άλλου και δημιουργούν ένα ισχυρό συνεργικό αποτέλεσμα.
Οι αντιελκογόνες ιδιότητες του φυτού καταδείχθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Department of Medicinal Chemistry and Pharmacognosy, Jordan University, Irbid, Jordan
1239xlaΗ ικανότητα του φυτού να προστατεύει την καρδιά διαλύοντας την χοληστερόλη, αποδείχθηκε ματά από σχετικά πειράματα του Institute of Biochemistry and Biophysics, University of Tehran, Tehran, Iran
Η ικανότητα του φυτού για τη θεραπεία της φυματίωσης και άλλων αναπνευστικών ασθενειών προέκυψε μετά από σχετικές έρευνες του Universidad Autónoma del Estado de Morelos ,Mexico
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Institute of Biochemistry and Biophysics,University of Tehran, Iran
Η ισχυρή αντιφλεγμονώδη δραστικότητα του φυτού προέκυψε μετά από σχετικές έρευνες του Medicinal Plants Research Center, Yasuj University of Medical Sciences ,Iran
Η δράση του φυτού ενάντια στην υπερλιπιδαιμία και στην θεραπεία του διαβήτη τεκμηριώθηκε από τις έρευνες του Neurocognitive Research Center, Mashhad University of Medical Sciences,Iran

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ο χυμός του φυτού είναι ένας διαλύτης της νικοτίνης και χρησιμοποιείται ως τέτοιος στα δυνατά καπνά.
Επιπρόσθετα χρησιμοποιείται στα σαμπουάν , τα τονωτικά μαλλιών και στην περιποίση των μαλλιών.

Neurocognitive Research Center, Mashhad University of Medical Sciences,Iran
Medicinal Plants Research Center, Yasuj University of Medical Sciences , Yasuj , Iran
Institute of Biochemistry,University of Tehran, Iran
Universidad Autónoma del Estado de Morelos ,Mexico
Institute of Biochemistry, University of Tehran, Iran
Jordan University, Irbid, Jordan
Δίανθος
Plants For A Future

Read Full Post »

Matricaria chamomilla, Χαμαίμηλον το κοινόν, Χαμομήλι

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Το χαμομήλι είναι μονοετές φυτό ύψους μέχρι 35 εκατοστά της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, που ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων.Έχει βλαστό λείο, πολύκλαδο, όρθιο. Τα φύλλα δις ή τρις φτεροσχιδή. Τα άνθη είναι σε ακραία κεφάλια, ασπροκίτρινα. Αυτοφύεται σε χέρσα και καλλιεργημένα μέρη σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω – μήλο).

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Όλα τα μέρη του φυτού ειναι εδώδιμα. Μπορει να χρησιμοποιηθεί ωμό σε σαλάτες ή σε φαγητά. Μερικές συνταγές είναι:
Γλυκό ψωμί με Χαμομήλι & Λεμόνι
Cookies Χαμομηλιού
Cupcakes Χαμομηλιού με γλάσο μελιού
Σορμπέ Χαμομηλιού
Παγωτό Χαμομήλι
Smoothie Χαμομήλι-Μπανάνα

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Κατά τον Γαληνό οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν ως αντιπυρετικό και κυρίως κατά των διαλειπόντων πυρετών. Το είχαν δε αφιερώσει στον θεό Ήλιο, τον οποίο θεωρούσαν γιατρό των μολυσματικών νόσων. Ο Αέτιος αναφέρει ότι ο Αιγύπτιος Νηχέψων το μεταχειριζότανε στις θεραπείες των διαλειπόντων πυρετών, σε καθολικές επαλείψεις του σώματος με το λάδι του. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμασαν «μήλο χαμαί» λόγω της μυρωδιάς του. Ο Αρίστων – ιατρός προγενέστερος του Ιπποκράτη – όπως αναφέρει ο Γαληνός, παρασκεύαζε με το χαμομήλι φάρμακο που ονόμαζε «κωλικήν» και το συνιστούσε κατά «παντός άλγους». Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε ως εμμηναγωγό, κατά της υστερίας, κατά της λευκόρροιας και στις γυναίκες που ήταν κακόχυμες και έπασχαν από μαρασμό. Ο Διοσκουρίδης και αργότερα ο Παύλος Αιγινίτης το συνιστούσαν ως αντιπυρετικό, διαλυτικό, παυσίπονο και εμμηναγωγό. Όπως αναφέρει ο Κέλσος (2ο αιώνα μ.Χ.) ένα φάρμακο που χρησιμοποιούσε για ποδάγρα περιείχε εκτός των άλλων –ίσως ναρκωτικών – βασικά χαμομήλι. Στη λαϊκή ιατρική αυτό ισχύει ακόμη και το χρησιμοποιούν για τον ίδιο σκοπό. Επίσης την ρίζα του Πυρέθρου την χρησιμοποιούσαν για να παρασκευάζουν οδοντικά ελιξίρια, λόγω της ισχυρής δράσης της ως σιελαγωγικό.
chamomileΓια θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται όλο το φυτό αλλά κυρίως οι ανθισμένες του κορυφές ή μόνο τα άνθη. Τα άνθη συλλέγονται όταν ανοίξουν καλά. Στη θεραπευτική χρησιμοποιείται επίσης η ρίζα του Πύρεθρου, η οποία έχει οσμή αρωματική αλλά δυσάρεστη και ερεθιστική, γεύση δηκτική και αν μασηθεί προκαλεί σιελόρροια. Το αποξηραμένο άνθος περιέχει πτητικό έλαιο, φλαβονοειδή, βαλεριανικό οξύ, κουμαρίνες, τανίνες, σαλικυλικά, κυανογόνα γλυκοσίδια. Επίσης περιέχει ασβέστιο, κάλιο, καθώς κι ένα σπάνιο ιχνοστοιχείο το κάδμιο. Η αξία των ανθέων του χαμομηλιού εξαρτάται από το βαθμό περιεκτικότητάς του σε αιθέριο έλαιο.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού έχει ενέργεια ναρκωτική και καταπραϋντική, προκαλεί δε υπνηλία και μούδιασμα. Το γνήσιο έλαιο χαμομηλιού είναι πολύ ακριβό και είναι υγρό, ελαφρό, έχει χρώμα βαθύ κυανό που γίνεται γκρι στο φως, οσμή ισχυρή και χαρακτηριστική και γεύση πικρή.Το βαθύ μπλε χρώμα οφείλεται στο χαμαζουλένιο που περιέχει. Στο αιθέριο έλαιο του κυριαρχεί η χαμαιζουλίνη στην οποία οφείλεται η αντιφλεγμονώδης και αντιφλογιστική δράση του. Περιέχει επίσης αζουλίνη, φαρνεζίνη, καμφορά κ.α.
Δρα ως αντιφλεγμονώδες, σπασμολυτικό, ηρεμιστικό. Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση καταστάσεων, όπως το άσθμα, το έκζεμα, η διάρροια, η ναυτία και ο εμετός, ο πυρετός και όλες σχεδόν οι νευρικές καταστάσεις και το στρες.
Matricaria recutita  Dommartin les Toul 1-6-12 001 (7)Είναι άριστο για τη σπαστική κολίτιδα και την επούλωση των ελκών του στομάχου και της στοματικής κοιλότητας. Δρα κατά της δυσκοιλιότητας και κατά της επιπεφυκίτιδας. Το πρώτο ρόφημα των νεογέννητων βρεφών για καθάρισμα και απολύμανση του πεπτικού τους συστήματος είναι το χαμομήλι. Συμμετέχει σε πολλά καλλυντικά που αφορούν το δέρμα και τα μαλλιά.
Ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση πέντε φλιτζανιών χαμομηλιού ημερησίως, επί δεκαπέντε ημέρες, αρκούν για να προκαλέσουν αύξηση των συγκεντρώσεων κάποιων χημικών σε επίπεδα που επιτρέπουν την καταπολέμηση των μυϊκών σπασμών και των φλεγμονών.
Οι ερευνητές βρήκαν ακόμη ότι η κατανάλωση του τσαγιού συσχετίστηκε με μια σημαντική αύξηση του ιππουρικό οξύ, ένα προϊόν διάσπασης ορισμένων ενώσεων φυτικής προέλευσης γνωστών ως φαινολικά, μερικά από τα οποία έχουν συσχετιστεί με αυξημένη αντιβακτηριακή δράση. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και την καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.Το ιππουρικό οξύ βρίσκεται στα ούρα των περισσότερων ζώων και του ανθρώπου, ενώ σχηματίζεται στο συκώτι. Ο ζωικός οργανισμός, με τον σχηματισμό ι.ο., μετατρέπει ορισμένες δηλητηριώδεις ουσίες σε αβλαβείς.
Η ίδια έρευνα βρήκε αύξημένα επίπεδα της γλυκίνης, ένα αμινοξύ που έχει αποδειχθεί μπορεί να να ανακουφίσει τους μυϊκούς σπασμούς. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να είναι χρήσιμο για την ανακούφιση εμμηνόρροιας, τις κράμπες στις γυναίκες, πιθανώς με τη χαλάρωση της μήτρας, λένε οι ερευνητές.
Η γλυκίνη είναι επίσης γνωστό ότι δρα στα νεύρα μυοχαλαρωτικά, γεγονός που μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί το χαμομήλι φαίνεται να δρα σαν ένα ήπιο ηρεμιστικό.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού αποστάζεται από την εποχή του μεσαίωνα και χρησιμοποιείται σε ευρύ φάσμα παθήσεων όπως το έκζεμα και το άσθμα. Η αζουλίνη που έχει το λάδι του ασκεί τοπική αναισθητική δράση και αναπλάθει το δέρμα. Είναι ηρεμιστικό για τα μάτια. Είναι αντισηπτικό και κατευναστικό σε ερεθισμούς του δέρματος, ακμή, φαγούρα, αλλεργίες.
Από τα άνθη κάνουμε έγχυμα που το πίνουμε για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, την ανορεξία και τη δυσπεψία.
Σε αλοιφή το χρησιμοποιούμε για δαγκώματα εντόμων, πληγές, έκζεμα με κνησμό και τον ερεθισμό ευαίσθητων περιοχών.
Ως έγχυμα τέλος, είναι ωφέλιμο για πλύσεις σε στοματικές φλεγμονές.
Ing-SL-ChamomileΣε έρευνα τριών πανεπιστημίων της Κορέας Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea αποδείχθηκε η αποτελεσματική θεραπεία της Ατοπικής Δερματίτιδας με τη χρήση του χαμομηλιού λόγω των Κυτοκινών που περιέχονται σ αυτό.
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA έδειξαν ότι το χαμομήλι έχει αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δραστηριότητα, και σημαντική αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ακόμη έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, κάποια αντιμεταλλαξιγόνο και συντελεί στη μείωση της χοληστερόλης. Τέλος παρουσιάζει αντισπασμοδικές και και αγχολυτικές ιδιότητες.
Matricaria_recutita_Sturm13045Σε αναλυτικές έρευνες του Πανεπιστημίου Department of Urology & Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA τεκμηριώθηκαν οι φαρμακευτικές ιδιότητες του χαμομηλιού:
Αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες
Τα άνθη του χαμομηλιού περιέχουν 1-2% πτητικά έλαια, συμπεριλαμβανομένων άλφα-βισαβολόλης, α-βισαβολόλης οξείδια Α & Β, και matricin (συνήθως μετατρέπονται σε τσαμαζουλένιο και άλλα φλαβονοειδή που διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες . Μια μελέτη σε ανθρώπους εθελοντές έδειξαν ότι τα φλαβονοειδή του χαμομηλιού και τα αιθέρια έλαια διεισδύουν κάτω από την επιφάνεια του δέρματος στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος. Αυτό είναι σημαντικό για τη χρήση τους ως τοπικά αντιφλογιστικά (αντι-φλεγμονώδη).
Αντικαρκινική δράση
Η αναστολή της ανάπτυξης όγκου από χαμομήλι περιλαμβάνει μελέτες με απιγενίνη το οποίο είναι ένα από τα βιοενεργά συστατικά του χαμομηλιού. Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα του δέρματος, του προστάτη, του μαστού και του καρκίνου των ωοθηκών έχουν δείξει ανασταλτικά αποτελέσματα.
Καρδιαγγειακές παθήσεις
Η μελέτη αξιολόγησε την πρόσληψη φλαβονοειδών σε 805 άνδρες ηλικίας 65 έως 84 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 5 χρόνια. Η πρόσληψη φλαβονοειδών ήταν σημαντικά αντίστροφη με τη θνησιμότητα από στεφανιαία νόσο και έδειξε μια αντίστροφη σχέση σε επίπτωση του εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Κολικοί Διάρροια
Το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει και να μειώσει την διάρκεια της διάρροιας, καθώς και την ανακούφιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την κατάσταση. Δύο κλινικές μελέτες έχουν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του χαμομηλιού για τη θεραπεία του κολικού.
Αιμορροΐδες
Οι σχετικές μελέτες δείχνουν ότι το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει στις αιμορροΐδες μειώνοντας υην φλεγμονή
Ανοσοποιητικό σύστημα
Η κατανάλωση του χαμομηλιού ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.
Φλεγμονές
Οι μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έδειξαν ότι το χαμομήλι αναστέλλει το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και τα βακτήρια που μπορούν να συμβάλουν στην έλκη του στομάχου .Το χαμομήλι βοηθάει σε πολλές γαστρεντερικές διαταραχές , όπως οισοφαγική παλινδρόμηση, εκκολπωματική νόσο, και η φλεγμονώδης νόσος.
Στοματίτιδα και Βλεννογονίτιδα
Σχετικές μελέτες έδειξαν την θεραπευτική δράση του χαμομηλιού στα στοματικά έλκη, την στοματίτιδα και τη βλεννογονίτιδα.
Οστεοπόρωση

Για την πρόληψη της οστικής απώλειας που συμβαίνει με την αύξηση της ηλικίας, αξιολογήθηκε εκχύλισμα χαμομηλιού για την ικανότητά του να διεγείρει την διαφοροποίηση και ανοργανοποίηση των οστεοβλαστικών κυττάρων. Εκχύλισμα χαμομηλιού δείχθηκε να διεγείρει οστεοβλαστική διαφοροποίηση των κυττάρων και να εμφανίζουν αντι-οιστρογονική δράση, προτείνοντας έναν υποδοχέα που σχετίζεται με τον οιστρογονικό μηχανισμό.
Ενίσχυση του ύπνου – Καταστολή

Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έχουν δείξει αντισπασμωδικές δράσεις του ΚΝΣ. Σε μια άλλη μελέτη, η εισπνοή των ατμών των ατμών του χαμομηλιού μειώνει το άγχος που προκαλείται από αύξηση της φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης.
Διαβήτης
Οι μελέτες έδειξαν ότι το χαμομήλι ανακουφίζει την υπεργλυκαιμία και τις επιπλοκές του διαβήτη με την καταστολή των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, την αύξηση της αποθήκευσης γλυκογόνου στο ήπαρ και την αναστολή της σορβιτόλης στα ανθρώπινα ερυθροκύτταρα. Η φαρμακολογική δράση του εκχυλίσματος χαμομηλιού έχει δείξει ότι είναι ανεξάρτητη της έκκρισης ινσουλίνης , καθώς οι μελέτες αποκαλύπτουν περαιτέρω προστατευτική δράση της στην βήτα κύτταρα του παγκρέατος στη μείωση της υπεργλυκαιμίας που σχετίζεται με το οξειδωτικό στρες.
Προφυλάξεις:
Μεγάλες δόσεις προκαλούν βάρος προκάρδιο, καρδιακούς παλμούς, ζάλη, κεφαλαλγία, ναυτίαση και δυσκοιλιότητα. Η κατάχρησή του βλάπτει τα πεπτικά όργανα. Επιπλέον προδιαθέτει τους ενήλικες σε ρευματαλγίες και τα παιδιά σε εγκεφαλικές υπεραιμίες. Επίσης βλάπτει τους πληθωρικούς, στις δε γυναίκες και μάλιστα τις ευαίσθητες, προκαλεί επίμονες κεφαλαλγίες, αϋπνίες και τρέμουλο των χεριών.
Department of Urology ; Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA
Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea
Δίανθος

Read Full Post »

Plantago major, Πλαντάγινον το μείζον, αρνόγλωσσο

Plantago major, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, 15 Μάη 2015

Plantago major, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, 15 Μάη 2015

Φυτό της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας με τις εμπειρικές ονομασίες Πεντάνευρο,  Αρνόγλωσσο, κοινό Πλαντάγινο, που έχει ύψος 15-30 εκατοστά. Έχει μεγάλα πλατιά σκουροπράσινα φύλλα με πέντε νεύρα που διακρίνονται πολύ εύκολα αν σπάσουμε το κοτσάνι των φύλλων του.
Ο βλαστός σχηματίζει μία σύντομη σπείρα , ασθενώς ξυλώδη. Ρίζες είναι ινώδεις και ρηχές.
Η ταξιανθία των λουλουδιών (3-20 cm) που βρίσκεται στο πάνω μέρος δεν έχει φύλλα αλλά λεπτές αιχμές με δυσδιάκριτα λουλούδια συγκεντρωμένα πυκνά μαζί με όρθιο το κεφάλι ανθοφορίας, συνήθως , εκτός από το μίσχο. Τα μεμονωμένα λουλούδια έχουν προεξέχοντες στενούς, λευκούς στήμονες (αρσενικό μέρος του άνθους).
Ανθίζει από την άνοιξη ως το καλοκαίρι.
plantain-ribwort--flower2_09Οι καρποί αποτελούνται από κάψουλες σε σχήμα αυγού περίπου (3-5 mm) και ανοίγουν οριζοντίως γύρω από τη μέση, παρόμοια με ένα πώμα ή ένα καπάκι ενός δοχείου, για να απελευθερώσουν 5-16 σπόρους ανά κάψουλα.
Οι σπόροι είναι μικροσκοπικοί (0,5-1 mm), οβάλ με ακανόνιστες γωνίες, ή τριγωνικοί, με πορτοκαλί μέχρι μαύρο και θαμπή με λεπτή υφή επιφάνεια.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα του είναι φαγώσιμα, ωμά ή μαλειρεμένα, αλλά ειναι λίγο σκληρά, για αυτό μαζεύουμε κυρίως τα νεαρά, τρυφερά, φρέσκα φύλλα και αφαιρούμε τα κοτσάνια επειδή είναι ινώδη. Η γεύση τους είναι πικρή σαν του σπανακιού. Πολλοί άνθρωποι ζεματάμε τα φύλλα σε βραστό νερό πριν από τη χρήση τους σε σαλάτες, ώστε να τα κάνουν πιο τρυφερά.Τα φύλλα περιέχουν ασβέστιο και άλλα ιχνοστοιχεία, σε 100 γραμμάρια πεντάνευρου περιέχεται περίπου την ίδια ποσότητα βιταμίνης Α όση σε ένα μεγάλο καρότο.

Plantago.majorΟι σπόροι τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι αλλά είναι δύσκολο να μαζέυτούν. Ο σπόρος μπορεί να αλεστεί και να ανακατευτεί με αλεύρι. Είναι πολύ πλούσια σε βιταμίνη Β1. Το σύνολο των σπόρων μπορεί να βράσει και να χρησιμοποιηθεί σαν σάγο (αμυλώδης εδώδιμη ουσία). Τα ίδια ισχύοθν για την ρίζα. Τα φύλλα όταν ξεραθούν γίνονται ένα καλό τσάι.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Το πεντάνευρο περιέχει ιριδοειδή γλυκοσίδια (αουκουβίνη- Acubin), φλαβονοειδή (απιγενίνη-Apigenin), ταννίνες, οξέα φυτών, φυτική κόλλα και διοξείδιο του πυριτίου. Η Acubin έχει αναφερθεί ως ισχυρή αντί-τοξίνη. Περιέχει ακόμη αντισκορβουτικό οξύ, βενζοϊκό οξύ, κιτρικό οξύ, σαλικυλικό οξύ. Τέλος είναι πολύ πλούσιο σε βιταμίνη B1 και ριβοφλαβίνη.
Το ουρσολικό οξύ που υπάρχει άφθονο στο φυτό διαπιστώθηκε από δύο ανεξάρτητες έρευνες των Πανεπιστημίων της Αϊοβα και της Ουψάλα πως:
διατηρεί υγιή την μυϊκή μάζα
αποτρέπει την αύξηση του σωματικού βάρους
διατηρεί σε φυσιολογικά επίπεδα τη χοληστερόλη και
ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
imageΤο πεντάνευρο ήταν γνωστό και διαδεδομένο φυτό από την αρχαιότητα, ως επουλωτικό φυτό και χρησιμοποιούταν από παλιά για να θεραπεύει πληγές και μώλωπες. Χρησιμοποιούταν ως πανάκεια (ιατρική για όλα) σε μερικούς πολιτισμούς. Παραδοσιακά χρησιμοποιούταν και για να αποτρέψει τη μητρική αιμορραγία μετά από τον τοκετό. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες αναφέρονται από το Διοσκουρίδη, το Γαληνό και άλλους διάσημους γιατρούς. Παλαιότερα στην Ευρώπη το χρησιμοποιούσαν στη θεραπεία από τα δαγκώματα των τρελλών σκυλιών, του ίκτερου, της επιληψίας, της λέπρας και της φυματίωσης.
Οι δράση του φυτού ενάντια στους ιούς τεκμηριώθηκε από σχετικές έρευνες 4 πανεπιστημίων της Taiwan
Οι αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν από σχετικές έρευνες 4 ερευνητών του Πανεπιστημίου του Περού.
Η ικανότητα του φυτού να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα στην περίπτωση της φυματίωσης, του AIDS και του καρκίνου, τεκμηριώθηκαν από σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου του Μεξικό. Για αυτό το φυτό χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα για την θεραπεία των παραπάνω ασθενειών.
Οι αντικαρκινικές ιδιότες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικές έρευνες του University of Gaziantep,της Τουρκίας.
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του University of Niš.
Το πεντάνευρο σταματά γρήγορα την αιμορραγία και βοηθά την αποκατάσταση των κατεστραμμένων ιστών. Μπορεί να επουλώσει χρόνιες πληγές που δεν κλείνουν και να χρησιμοποιηθεί αντί για το σύμφυτο στη θεραπεία των μωλώπων και των σπασμένων οστών.
Το πεντάνευρο είναι αντικαταρροϊκό και αποχρεμπτικό, δηλαδή ωφέλιμο σε παθήσεις του αναπνευστικού (βήχα, κοκίτη, βρογχικό άσθμα, βρογχίτιδα, φυματίωση, αναπνευστική καταρροή).
Είναι διουρητικό, δηλαδή ωφέλιμο σε παθήσεις του ήπατος, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, αλλά και την αιμορραγία του ουροποιητικού συστήματος.
Είναι στυπτικό και ωφέλιμο στη διάρροια, δυσκοιλιότητα, κυστίτιδα, γαστρίτιδα, κολίτιδα, τα πεπτικά έλκη, τη δυσεντερία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.
Εσωτερικά, χρησιμοποιείται στη θεραπεία ενός ευρέος φάσματος των ασθενειών συμπεριλαμβανομένης της διάρροιας, γαστρίτιδα, πεπτικά έλκη, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αιμορραγία, αιμορροΐδες, κυστίτιδα, βρογχίτιδα καταρροή, ιγμορίτιδα, το άσθμα και αλλεργική ρινίτιδα.
Για εξωτερική χρήση τα φρέσκα κοπανισμένα φύλλα του πεντάνευρου χρησιμοποιούνται σαν κατάπλασμα σε αιμορραγίες, πληγές, τσιμπήματα εντόμων, δαγκώματα σκύλων ή φιδιών. Ακόμα στη θεραπεία των αιμορροΐδων, των συριγγίων και των ελκών.
Η ρίζα χρησιμοποιείται στην θεραπεία για το δάγκωμα των κροταλιών μαζί με το Marrubium vulgare.
Για τη βρογχοκήλη χρησιμοποιούνται επιθέματα στο λαιμό με φρέσκα φύλλα πεντάνευρου κοπανισμένα και ανακατεμένα με λίγο αλάτι.
Το αφέψημα του φυτού ή το υγρό που λαμβάνεται με απόσταξη θεωρείται καλό κολλύριο γιατί περιέχει ιριδοειδή.
Τα φύλλα του πεντάνευρου περιέχουν ουσίες που έχουν επίδραση στη μείωση των συνολικών λιπιδίων, των τριγλυκεριδίων, της χοληστερόλης, και των λιποπρωτεϊνών στο αίμα και ενδείκνυνται ως προληπτικό για καρδιακές παθήσεις. Βοηθούν να καθαρίσει το σώμα από την περίσσεια της χοληστερόλης, ανεβάζουν τα επίπεδα της καλής χοληστερίνης, στο αίμα και δυναμώνουν τα τριχοειδή αγγεία.
Οι σπόροι περιέχουν mucilage μέχρι 30% (πηχτή φυσική ουσία σαν κόλλα) που φουσκώνει στο έντερο, ενεργώντας σαν καθαρτικό και κατευναστικό στις ερεθισμένες μεμβράνες. Οι σπόροι χρησιμοποιούνται και στην θεραπεία των παρασιτικών σκουληκιών.
Οι σπόροι του σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, είναι μια από τις υψηλότερες πηγές ινών που υπάρχουν στις τροφές.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ
Για τις παθήσεις του αναπνευστικού αλλά και για το κρυολόγημα χρησιμοποιούμε έγχυμα από πεντάνευρο 1-3 φορές την ημέρα.
Αφέψημα της ρίζας του χρησιμοποιείτε κατά του ζαχαρώδους διαβήτη.
Για τις φουσκάλες που δημιουργούνται στα πόδια μας από το περπάτημα, βάζουμε λίγα φύλλα πεντάνευρου μέσα στα παπούτσια μας.
Μπορούμε να φτιάξουμε αλοιφή και να τη χρησιμοποιήσουμε ως κρέμα νυκτός για τις ρυτίδες.
ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ
Το πεντάνευρο είναι ασφαλές στη χρήση του.
αλλά είναι ένα ισχυρό πηκτικό. Αυτό μπορεί να εξεταστεί εύκολα αν ανακατέψουμε νερομπογιά με νερό και προσθέσουμε τσάι από πεντάνευρο. Τα μέρη του χρώματος θα χωριστούν αμέσως μόνιμα από το νερό.
Grote_weegbree_bloeiwijze_Plantago_major_subsp._majorΛόγω αυτής της μοναδικής ιδιότητας, το πεντάνευρο χρησιμοποιήθηκε σαν αλοιφή πληγών στο πεδίο της μάχης, για αυτό λεγόταν και «χορτάρι του στρατιώτη». Λόγω αυτών των ιδιοτήτων, οι άνθρωποι που παίρνουν αντιπηκτικά αίματος ή εκείνοι που είναι επιρρεπείς σε θρόμβους αίματος δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιήσουν πεντάνευρο εσωτερικά.
Οι υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσουν μία πτώση στην πίεση του αίματος και διάρροια. Πιθανή αλλεργική δερματίτιδα σε χρήση εξ επαφής. Πρέπει να αποφύγετε σε ασθενείς με εντερική απόφραξη ή κοιλιακή δυσφορία
Biomedical Centre, Uppsala University,Sweden
Universidad Autonoma de Nuevo Leon, México
University of Medicine Varna,Bulgaria
Kaohsiung Medical University, Kaohsiung, Taiwan, ROC
Tajen Institute of Technology, Ping-Tung, Taiwan, ROC
María Elena Núñez Guillén, José Artur da Silva Emim
University of Gaziantep,Turkey
Read More: http://informahealthcare.com/doi/abs/10.1076/phbi.35.2.99.13288
<a href=»http://www.altnature.com/gallery
/plantain.htm»>Alternative Nature Online Herbal
wikipedia
ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ
University of Niš, Vlada Veljković

Read Full Post »

sonchus oleraceus, ζοχός, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 15 Γενάρη 2015

sonchus oleraceus, ζοχός, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 15 Γενάρη 2015

Ο ζοχός ή ζοχιά (λέγεται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και τζοχός, ντζοχός ή σφογκός) είναι φυτό μονοετές, διετές ή πολυετές και έχει όρθιο βλαστό και χυμό σαν γάλα. Η επιστημονική του ονομασία είναι Sonchus oleraceus (Σόγχος ο λαχανώδης).
Γεννάδιος στο Φυτολογικόν Λεξικόν γράφει για τον Ζοχό: «είνε κοσμοπολίτης, απαντά πανταχού συμβιβαζόμενος και συμμορφούμενος με το έδαφος και το κλίμα πάσης γωνίας της Γής· ομοιάζει δ.δ. προς τους ανθρώπους εκείνους οι οποίοι δεν έχουσι πατρίδα, δεν πονούσι διά την γενέτειρα αυτών γήν δουλεύουσι πάν Σύστημα και εις πάσαν χώραν· αρκεί να παχύνωνται, να φυτοβιώσι κάπου».

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/
8-perennial-sow-thistle-aka-sonchus-arvensisΈχει μικρά και κίτρινα άνθη, συγκεντρωμένα σε κεφάλια που περιβάλλονται από επιμήκη βράκτια. Η ρίζα, οι βλαστοί και τα φύλλα του περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Από την κορυφή της ρίζας βγαίνουν τα φύλλα του σε ρόδακα. Το σχήμα τους δεν είναι απόλυτα ίδιο, πάντως γενικά είναι επιμήκη, οδοντωτά, με λοβούς, μεγάλο, κόκκινο μίσχο και παχύ, κόκκινο κεντρικό νεύρο. Το χρώμα τους είναι σκουροπράσινο, γυαλιστερό στην πάνω επιφάνεια και ανοιχτότερο στην κάτω. Το γνωστότερο είδος είναι ο Ζοχός ο λαχανώδης ο οποίος έχει πτερόλοβα και οδοντωτά φύλλα. Το ύψος του φθάνει το 1 μ.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το χρησιμοποιούμε κυρίως το χειμώνα και την άνοιξη για να παρασκευάζουμε πεντανόστιμες σαλάτες. Επίσης χρησιμοποιείται μαζί με άλλα χόρτα ακόμη και για χορτόπιτες, καθώς και για φαγητό, όπως περίπου το σπανάκι, αρκεί να πετάξουμε το πρώτο νερό, για να μη πικρίζει.
post-3-126043877457Περιέχει ασβέστιο, κάλιο, σίδηρο καθώς και βιταμίνες C και Κ, θειαμίνη, νιασίνη κ.λ.π.
Ο γαλακτώδης χυμός του φυτού έχει χρησιμοποιηθεί ως τσίχλα από τους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Είναι φυτό γνωστό από τα αρχαία χρόνια, με το όνομα σόγχος (σόγχος του Θεόφραστου). Αναγνωρίστηκε κυρίως η φαρμακευτική του αξία.
Περιέχει Πρωτείνες, ανόργανα στοιχεία (Ca, Fe), βιταμίνες (ασκορβικό οξύ, ριβοφλαβίνη, νιασίνη, θειαμίνη).
Περιέχει ακόμη σκοπολετίνη, μια ουσία με ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.
Illustration_Sonchus_arvensis0Το φυτό είναι εμμηναγωγό και ηπατικό. Μια έγχυση έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της διάρροιας . Το γάλα-λάτεξ στον μίσχο χρησιμοποιείται στη θεραπεία των κονδυλωμάτων.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει αντικαρκινική δράση. Ο χυμός στέλεχος είναι ένα ισχυρό καθαρτικό αφυδατώνει τα εντερικά τοιχώματα. Το γάλα του έχει χρησιμοποιηθεί για την απεξάρτηση από τη συνήθεια του οπίου. Τα φύλλα εφαρμόζονται ως κατάπλασμα σε φλεγμονώδει οιδήματα . Μια έγχυση των φύλλων και των ριζών είναι αντιπυρετικό και τονωτικό.

46_Sonchus_oleraceusΣε σχετική έρευνα του Federal University of Alfenas,Brazil τεκμηριώθηκε η αγχολυτική δράση του φυτού.
Ανάλογες μελέτες του Department of Pharmaceutical Sciences, University of Calabria, Italy απέδειξαν την έντονα αντιοξειδωτική δράση του φυτού.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Η δυνατότητα των φυτικών εκχυλισμάτων του φυτού στη θεραπεία μικροβιακών λοιμώξεων μέσω της αναστολής της κυτταρικής ανάπτυξης τεκμηριώθηκε από τις έρευνες του Department of Biological Sciences, Faculty of Sciences, University of Jordan, Amman.
Οι αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν από το Department of Botany, University of Fort Hare,South Africa.
Η κυτταροτοξική δραστικότητα έδειξε ότι εκχύλισμα του είχε την καλύτερη δραστικότητα έναντι της ανάπτυξης του καρκίνου του στομάχου σύμφωνα με το Kangwon National University, Chuncheon , Korea.
Η Αντιφλεγμονώδης και αντιπυρετική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από σχετικές μελέτες του Department of Biomedical Sciences of Federal University of Alfenas,Brazil
Η έντονα αναλγητική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με σχετικά πειράματα του Department of Biomedical Science, Federal University of Alfenas–MG,Brazil
Η αντιδιαβητική δράση και η χρήση του φυτού στην θεραπεία του Σακχάρου μελετήθηκε από 3 Πανεπιστήμια του Καμερούν

Sonchus_oleraceus_4Τέλος οι ιθαγενείς της Χιλής Μαπούτσε χρησιμοποιούσαν το ζοχό ως αντιπυρετικό και αιμοκαθαρτικό.

Biotechnology Unit, University of Buea, Cameroon
Biomedical Sciences of Federal University of Alfenas,Brazil
Kangwon National University, Chuncheon, Korea
Department of Botany, University of Fort Hare,South Africa
Department of Biological Sciences, University of Jordan
Department of Pharmaceutical Sciences, University of Calabria, Italy
Federal University of Alfenas, Brazil
Department of Biomedical Science, Federal University of Alfenas–MG,Brazil
G. Usher: A Dictionary of Plants Used by Man. 619 Seiten. Constable and Company Ltd., London 1974
Daniel E. Moerman, Native American Ethnobotany, Timber Press 1998
Duke, J. A. & Ayensu, E. S., Medicinal Plants of China. 2 Vols. 705 S., 1300 Strichzeichnungen. Reference Publ., Inc. Algonac. Michigan, 1985
Chopra. R. N., Nayar. S. L. and Chopra. I. C. Glossary of Indian Medicinal Plants, New Delhi : Council of Scientific & Industrial Research, 1956-92

Read Full Post »

nigella sativa Αρχαία Θουρία , ΄Ανθεια 4 Μάη 2014

nigella sativa , Αρχαία Θουρία , Άνθεια, 4 Μάη 2014

Το μαυροσούσαμο (νιγέλλα η εδώδιμος ,Nigella sativa,) ανήκει στην οικογένεια Βατραχίδες και ευδοκιμεί στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Φτάνει στο ίδιο περίπου ύψος με το κύμινο (30 ως 60 εκ.) και έχει παρόμοια με εκείνο πτεροσχιδή φύλλα, φέρει δε μεμονωμένα, όμορφα λουλούδια με κυανόλευκα πέταλα.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

nigella sativa Αρχαία Θουρία , ΄Ανθεια 4 Μάη 2014

nigella sativa Αρχαία Θουρία , ΄Ανθεια 4 Μάη 2014

Η Νιγέλα καλλιεργείται στην Ευρώπη και για καλλωπιστικούς σκοπούς. Είναι λουλούδια των κήπων κι οι Άγγλοι τα αποκαλούν «love-in-a-mist» δηλαδή αγάπη στην ομίχλη ή «devil-in-the-bush» διάβολος στο θάμνο. Τα περικάρπια έχουν εσωτερικά χωρίσματα με τους σπόρους.

rosomak

nigella sativa

nigella sativa

Οι σπόροι της νιγέλας είναι τριγωνικοί μικροί (1,5-3 mm) θαμποί και μαύροι, τραχείς στο άγγιγμα, αλλά λευκοί και ελαιώδεις εσωτερικά. Έχουν δυνατό και χαρακτηριστικό άρωμα. Αν όμως τους κοπανίσεις απελευθερώνονται οι πιο φυτικές τους νότες, που θυμίζουν ρίγανη. Η γεύση τους είναι πιπεράτη, γήινη, ξηροκαρπάτη, ελαφρά πικρή και διαπεραστική και ο βαθμός καυστικότητας του βρίσκεται στο τρία της δεκάβαθμης κλίμακας. Στη δε επίγευση είναι κάπως ξηροί, η δε υφή τους είναι πολύ πιο τραγανή από του σουσαμιού. Μοιάζουν πολύ με τους μικρότερους σε μέγεθος σπόρους του άγριου κρεμμυδιού

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Nigella_sativa_-_Köhler–s_Medizinal-Pflanzen-227

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Οι μικροσκοπικοί μαύροι σπόροι—μικρότεροι από του κύμινου—έχουν δριμύτατη γεύση αλλά και άρωμα. Το μαυροσούσαμο ήταν αγαπημένο καρύκευμα των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων. «Μαυροκούκι: Mαύροι σπόροι της Νιγέλας» .Το μαυροκούκι χρησιμοποιείται στην αρτοποιεία, αλλά και στην μαγειρική, ως άρτυμα. Ορισμένοι λαοί ακόμη και σήμερα το χρησιμοποιούν αντί για πιπέρι.

rise

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Οι Ινδοί προσθέτουν μαυροκούκι (Kalonji- καλόντζι) στα πιλάφια τους, στα κάρι τους, τα τουρσιά τους και πασπαλίζουν με αυτό τις πίτες νάαν, που χρησιμοποιούν ως ψωμί. Η τοπική κουζίνα της Βεγγάλης οφείλει το ιδιαίτερο άρωμα της σε ένα πολύχρωμο μείγμα πέντε μπαχαρικών, το παντς φορόν (panch phoron ή Bengali Five-Spice) όπου η νιγέλα συνδυάζεται -σε ίση ποσότητα- με χλωρό μαραθόσπορο, με σιναπόσπορο, κύμινο και μαυροσίταρο. Το μείγμα αυτό, τσιγαρίζεται σε σπορέλαιο ή διαυγασμένο βούτυρο γκι (ghee) και δίνει τη γλυκιά, χαρακτηριστική του γεύση στα λαχανικά, το μοσχάρι, το ψάρι ή τα όσπρια. Στην περσική κουζίνα το χρησιμοποιούν για τουρσιά και για να αρτύζουν τις ψητές πατάτες. Ενώ στη Μέση Ανατολή θεωρούν ότι ταιριάζει με τις ομελέτες λαχανικών. Είναι το κύριο συστατικό του μείγματος. Στις κουζίνες της Δύσης το μαυροκούκι συνδυάζεται με αμυλώδη υλικά όπως τα ζυμαρικά, η πατάτα και οι διάφοροι άλλοι κόνδυλοι και τα αμυλώδη λαχανικά.

DSC06059
Στην Ινδία το χρησιμοποιούν για να αρωματίσουν το γιαουρτένιο ποτό τους, λάσι, και πως και κάποια μουσουλμανικά αναψυκτικά, όπως η αραβική γκαζόζα Habba sawda Χ35 κι η Evoca Cola, περιέχουν σπόρους νιγέλας.
Το μαύρο κύμινο δεν έχει καθόλου μυρωδιά, και αναπτύσσει το άρωμα του όταν αλέθεται, ή μασιέται. Η μυρωδιά του μοιάζει με της μαντζουράνας και η γεύση του είναι ελαφρώς πικρή. Οι σπόροι του μαύρου κύμινου είναι μικροί. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παρασκευάσετε τσάι. Ρίξτε απλά ζεστό νερό πάνω από τους σπόρους και να αφήστε τους να μουλιάσουν για 10 λεπτά. Μια κουταλιά σπόρων αρκεί για ένα φλιτζάνι τσάι. Είναι καλύτερα να κρατήσετε το φλιτζάνι σκεπασμένο πριν πιείτε το περιεχόμενο, έτσι το άρωμα θα διατηρηθεί περισσότερο. Οι σπόροι μπορούν επίσης να προστεθούν σε φαγητά κατσαρόλας, σε ψωμιά, αλλά και για παραγωγή ξυδιού. Μπορείτε να τους ανακατέψετε με μέλι ή να τους πασπαλίσετε σε σαλάτες. Είναι μια συμπαθητική προσθήκη σε σάλτσες για σαλάτες, τουρσί, αρνί πουλερικά, ακόμα και για τηγανητά πιάτα, ειδικά όταν συνδυάζονται με λεμόνι, τσίλι, σκόρδο, τζίντζερ, κόλιαντρο, και ταχίνι.

Iraqi-sweet-rolls

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Οι σπόροι του Μαύρου Κύμινου όταν αναμιγνύονται με μέλι και σκόρδο είναι εξαιρετικό τονωτικό για άτομα με άσθμα ή βήχα, καθώς και εκείνους που θέλουν να ενισχύσουν την άμυνα του οργανισμού τους κατά τη διάρκεια γρίπης ή κρυολογήματος.

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΜΕ ΜΑΥΡΟΣΟΥΣΑΜΟ:
Cheddar crackers με μαυροσούσαμο
Ρύζι με πράσα, σταφίδες και μαυροσούσαμο
Σαλάτα λόλα με τηγανιτό ταλαγάνι και μαυροσούσαμο
κρεατόπιτα-πολύχρωμη

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το λάδι του Μαύρου Κύμινου ονομάζεται «λάδι των Φαραώ», διότι βρέθηκε σε τάφο του Τουταγχαμών και άλλων αιγυπτίων Φαραώ.
Είναι γνωστό ότι είχε χρησιμοποιηθεί από την Κλεοπάτρα για τις ιδιότητες του στην υγεία και την ομορφιά. Ο έλληνας γιατρός Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσε για τους πονοκεφάλους, την ρινική συμφόρηση, τον πονόδοντο και τα εντερικά παράσιτα. Ο Ιπποκράτης το θεωρεί πολύτιμο στις ηπατικές και πεπτικές διαταραχές. Το έλαιο από μαύρο κύμινο παράγεται από το σπόρο του φυτού Nigella sativa μετά από ήπια ψυχρή πίεση. Το λάδι του nigella sativa είναι τόσο ευεργετικό γιατί περιέχει πάνω από εκατό συστατικά όπως αρωματικά έλαια, ιχνοστοιχεία, βιταμίνες και ένζυμα.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

wpid-black-cumin-seed-oil-300x225

Περιέχει 58% των απαραίτητων λιπαρών οξέων, συμπεριλαμβανομένων ωμέγα-6 και ωμέγα-3. Αυτά είναι απαραίτητα για την εξισορρόπηση και ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και του δίνει τη δυνατότητα πρόληψης λοιμώξεων και αλλεργιών από σκόνη, γύρη, βοηθούν τους ασθματικούς και τον έλεγχο χρόνιων ασθενειών. Υγιή κύτταρα προστατεύονται από ιούς αναστέλλοντας έτσι όγκους.

Το λάδι του Μαύρου Κύμινου, επίσης περιέχει περίπου 0,5 έως 1,5% πτητικά λάδια, που είναι υπεύθυνα για το αντι-οξειδωτικό, αντι-μολυσματικό αποτέλεσμα και την Βρογχοπνευμονική διαστολή. Ως λάδι είναι αφομοιώσιμο και συμβάλλει στον καθαρισμό και την αποδέσμευση του λεμφικού συστήματος. Απελευθερώνει τη βλέννα, βελτιώνει τη λειτουργία της χοληδόχου κύστης και διεγείρει την εμμηνόρροια.

128_Blackcuminoil-capsules

Από το 1959 υπήρξαν πάνω από 200 διαφορετικές σπουδές σε πανεπιστήμια και εργαστήρια. Στο Εργαστήριο Έρευνας για τον Καρκίνο του Hilton Head Island, Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ, μία από τις μεγαλύτερες πειραματικές μελέτες έχουν αποδειχθεί μέχρι στιγμής ότι η Nigella Sativa είχε τεράστια επιτυχία στη θεραπεία των όγκων χωρίς τις αρνητικές παρενέργειες της κοινής χημειοθεραπείας. Επιβεβαίωσαν επίσης ότι έχει επίδραση στην μείωση του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα που είναι απαραίτητο για τη θεραπεία του διαβήτη.
Α. Εσωτερική λήψη
• Είναι αποτελεσματικό ως παρασιτοκτόνο, ανθελμινθικό και αποτοξινωτικό του εντέρου.
• Μπορεί να αποτελέσει καλό σύμμαχο, μαζί με συνεργές ουσίες για την αντιμετώπιση της Κάντιντα.
• Για τις έντονες κρίσεις διάρροιας.
• Για τους κολικούς.
• Για τον τυμπανισμό και την μεγάλη συγκέντρωση αερίων στο έντερο.
• Για το βρογχικό άσθμα.
• Αναστέλλει την ανάπτυξη των στελεχών της Gram-ve βακτηρίδια.
• Αποτελεσματικό κατά των τριχομονάδων.
• Για τον πονόλαιμο και τον βήχα.
• Η δραστική του ουσία nigelone είναι άριστο αποχρεμπτικό.
• Η δραστική ουσία του, η θυμοκινόνη (thymoquinone) έχει ερευνηθεί διεξοδικά και έχει δώσει θετικά στοιχεία ως αντικαρκινικό, ειδικά για καρκίνους των εντέρων.
Β. Εξωτερική χρήση
• Για αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπιση της λεύκης (σε συνδυασμό με κάποια άλλα συστατικά). Αυτό, επειδή έχει αποδειχθεί ότι η τοπική εφαρμογή του ενεργοποιεί την παραγωγή μελανοκυττάρων.
• Εξωτερική χρήση του μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην καταπολέμησης των μυκητιάσεων, των ψωριάσεων, της ακμής, της μολυσματικής δερματοπάθειας.
Τα πανεπιστήμια University Putra Malaysia καιYasuj University of Medical Sciences , Iran μελέτησαν και τεκμηρίωσαν τις ευεργετικές δράσεις του φυτού στα νεφρά.

nigellaseedcontents3https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Οι φαρμακευτικές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν με τις παρακάτω εργασίες:
Αναλγητικές: Abdel-Fattah AM, Matsumoto K, Watanabe H. Antinociceptive effects of Nigella sativa oil and its major component, thymoquinone, in mice. Eur J Pharmacol. 2000;400:89–97.
Αντιλιπαιμικές: Hassanim NI, Hassan FM. A preliminary study on the effect of Nigella sativa seeds on hypoglycemia. Vet Med J Giza. 1996;44:699–708
Αντιυπερτασικές:,Zaoui A, Cherrah Y, Lacaille-Dubois MA, Settaf A, Amarouch H, Hassar M. Diuretic and hypotensive effects of Nigella sativa in the spontaneously hypertensive rat. Therapie. 2000;55:379–82

Βρογχοδιασταλτικές: Gilani AH, Aziz N, Khurram IM, Chaudhary KS, Iqbal A. Bronchodilator, spasmolytic and calcium anatagonist activities of Nigella sativa seeds (Kalonji): A traditional herbal product with multiple medicinal uses. J Pak Med Assoc. 2001;51:115–20, Ηπατοπροστατευτικές:Daba MH, Abdel-Rahman MS. Hepatoprotective activity of thymoquinone in isolated rat hepatocytes. Toxicol Let. 1998;95:23–9.
Ανθελμινθικές:Akhtar MS, Riffat S. Field trial of Saussurea lappa roots against nematodes and Nigella sativa seeds against cestodes in children. J Pakistan Med Assoc. 1991;41:185–7
Αντιμυκητιακές:Khan MA, Ashfaq MK, Zuberi HS, Mahmood MS, Gilani AH. The in vivo antifungal activity of the aqueous extract from Nigella sativa seeds. Phytother Res. 2003;17:183–6
Αντιμικροβιακές:Sokmen A, Jones BM, Erturk M. The in vitro antibacterial activity of Turkish medicinal plants. J Ethnopharmacol. 1999;67:79–86
Αντικαρκινικές:Worthen DR, Ghosheh OA, Crooks PA. The in vitro anti-tumour activity of some crude and purified components of black seeds, Nigella sativa L. Anticancer Res. 1998;18:1527–32.
Αντιφλεγμονώδεις:Mutabagani A, El-Mahdy , Samiha HM. A study of anti-inflammatory activity of Nigella sativa L and thymoquinone in rats. Saudi Pharm J. 1997;5:110–3

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ομορφιά
Πολλοί άνθρωποι αναζητούν τα οφέλη του μαύρου κύμινου λαμβάνοντάς το έλαιο του σε μορφή κάψουλας. Με τακτική χρήση πάνω από ένα χρονικό διάστημα, συνήθως μετά από λίγους μήνες, τα μαλλιά και τα νύχια έχουν ενισχυθεί και έχουν περισσότερη λάμψη.

1000x1000Εντούτοις, μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το λάδι εξωτερικά, για ομορφιά, καθώς και για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων όπως η ψωρίαση και το έκζεμα.
US National Library of Medicine
PubMed
www.ncbi.nlm.nih.gov
Yasuj University of Medical Sciences
University Putra Malaysia
Bitter Booze
Aga Khan University, Karachi, Pakistan

Faculty of Pharmacy University of Aden
Herbal Creation

Read Full Post »

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία  Σουρεύλι  25 Μάη 2014

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία Σουρεύλι 25 Μάη 2014

Μονοετές φυτό αρκετά κοινό στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να απειλείται λόγω της κλιματικής αλλαγής.
Το όνομα δόθηκε προς τιμή του J. Blakstone, άγγλου βοτανολόγου και φαρμακοποιού του 18ου αιώνα, ενώ το επίθετο του είδους από το λατινικό per+foliatus αναφορά στο σχήμα του φύλλου του που περιβάλλει το βλαστό, (διάπειρο).

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία  Μικρομάνη  25 Μάη 2014

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία Μικρομάνη 25 Μάη 2014

Τα φύλλα είναι απέναντι, οβάλ, συγχωνευμένα μαζί στη βάση για να περικλείουν εντελώς το στέλεχος.
Τα λουλούδια είναι κίτρινα, 8-15mm, με 8 πέταλα.

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία  Άρις  25 Μάη 2014

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία Άρις 25 Μάη 2014

Οι καρποί του είναι σφαιρικές κάψουλες.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Δύο ασυνήθιστοι διγλυκοζίτες  η Κερσετίνη (quercetin) και η Καμφερόλη (kaempferol) περιέχονται στο φυτό σε σημαντικές ποσότητες:
Η κερσετίνη είναι ένα αντιοξειδωτικό, της οικογένειας των φλαβονοειδών και πιο συγκεκριμένα των φλαβονολών. Είναι το φλαβονοειδές που απαντάται περισσότερο από κάθε άλλο σε διάφορα τρόφιμα. Στο μόριό της έχει 3 δακτυλίους και 5 υδροξυλικές ομάδες. Η κερσετίνη αποτελεί παράλληλα δομικό στοιχείο και για άλλα φλαβονοειδή.

ebot9131
Κερσετίνη και υγεία
Το φλαβονοειδές αντιοξειδωτικό κερσετίνη, φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο σε διάφορους τομείς υγείας. Αναφέρεται ότι μπορεί να συνεισφέρει στην βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας, ότι συμβάλλει στην μείωση του ρίσκου για εμφάνιση ορισμένων μορφών καρκίνου και ότι μπορεί να δράση προστατευτικά έναντι της οστεοπόρωσης. Αναφέρεται επίσης ότι έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιαλλεργικές ιδιότητες και ότι σε κάποιες περιπτώσεις προστατεύει τον οργανισμό από την τοξικότητα άλλων ουσιών.
Οι περισσότερες από τις παραπάνω ιδιότητες είναι συνδεδεμένες με την ισχυρή αντιοξειδωτική ικανότητα της κερσετίνης.
Αυτό το φλαβονοειδές, ρυθμίζει επίσης την έκφραση συγκεκριμένων ενζύμων. Η κερσετίνη επάγει την απόπτωση και επηρεάζει την «πορεία» ορισμένων πρωτεϊνών και της κινάσης των λιπιδίων .
Η κερσετίνη μελετάται επίσης για τον ρόλο της στην πρόληψη της παχυσαρκίας που σχετίζεται με ασθένειες.
Διαβήτης
Η κερσετίνη, ενδέχεται να βοηθάει στην μείωση των συμπτωμάτων, που εμφανίζουν τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη. Μια μελέτη έδειξε ότι η κερσετίνη μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος και να συμβάλλει στην μείωση επιπέδων ινσουλίνης στο πλάσμα, σε ποντίκια στα οποία προκλήθηκε διαβήτης από στρεπτοζοτοκίνη. Μια in vitro μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κερσετίνη μπορεί να έχει εφαρμογή στη φαρμακολογική θεραπεία των καρδιαγγειακών παθήσεων σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη.

139472

Αντιφλεγμονώδης δράση
Η κερσετίνη εμφανίζει αντιφλεγμονώδη δράση που συνδέεται άμεσα με την αντιοξειδωτική της δράση. Παρεμποδίζει (αναστέλλει) την δράση των φλεγμονωδών μεσολαβητών και ορισμένων ενζύμων , όπως της λιποξιγενάσης. Αναστέλλει επίσης την απελευθέρωση της ισταμίνης, η οποία προκαλεί συμφόρηση, από τα βασεόφιλα και μαστοκύτταρα. Μελέτες έχουν δείξει βελτιωμένη πνευμονική λειτουργία και χαμηλότερο κίνδυνο για ορισμένες ασθένειες του αναπνευστικού (άσθμα και βρογχίτιδα) σε άτομα με υψηλή πρόσληψη μήλων (τα μήλα είναι πλούσια σε κερσετίνη). Οι ασθενείς με αυξημένα επίπεδα της φλεγμονής και οξειδωτικού στρες μπορούν να ωφεληθούν περισσότερο από την πρόσληψη κερσετίνης.
Συμβολή στην μείωση του ρίσκου για καρδιοπάθειες
Επιστημονικές μελέτες δείχνουν, ότι δίαιτες πλούσιες σε φλαβονοειδή, μπορούν να προστατεύουν από έμφραγμα του μυοκαρδίου και από εγκεφαλικό. Όπως και πολλά άλλα φλαβονοειδή , η κερσετίνη εμποδίζει την οξείδωση της LDL (κακή) χοληστερόλης, συμβάλλει στην διατηρήσει των φυσιολογικών επιπέδων της αρτηριακής πίεσης και βοηθάει στη μείωση του ρίσκου εμφάνισης καρδιακών παθήσεων
Πιθανή αντικαρκινική δράση
Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κερσετίνη συμβάλλει στην μείωση του ρίσκου εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου και των κύτταρα του παχέως εντέρου. Αρκετές μελέτες in vitro δείχνουν ότι η κερσετίνη επάγει την απόπτωση των καρκινικών κυττάρων μέσω διαφόρων μηχανισμών. Παρά τα παραπάνω, πρέπει να αναφερθεί ότι η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, αναφέρει, πως η προσλαμβανόμενη ποσότητα κερσετίνης από μια συνήθη δίαιτα δεν παρέχει στον οργανισμό ικανοποιητική ποσότητα κερσετίνης, ώστε να μπορούμε να ισχυριστούμε σχετική αντικαρκινική δράση.
Καλύτερη απόδοση
Η παροχή συμπληρωμάτων κερσετίνης έχει συνδεθεί με βελτιωμένη απόδοση, αλλά τα αποδεικτικά στοιχεία είναι αδύναμα και συχνά αντικρουόμενα. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η κερσετίνη μπορεί πιθανόν να βοηθήσει την απόδοση μέσω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων της ή με την τόνωση της δραστικότητας των μιτοχονδρίων.

H καμφερόλη είναι φλαβονοειδές που συγκαταλέγεται στην κατηγορία των φυτο-οιστρογόνων. Δρα ως ισχυρό αντιοξειδωτικό προστατεύοντας τις βλάβες που προκαλούνται στα κύτταρα και το DNA από την επίδραση της οξείδωσης, επίσης δρα ως προληπτικό μέτρο παρεμπόδισης της αθηροσκλήρωσης μέσω της αναστολής της οξείδωσης των λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL), και της συσσώρευσης αιμοπεταλίων στο αίμα.

US National Library of Medicine

foodbites.eu

American Cancer Society, Quercetin  

ncbi.nlm.nih.gov

Medicinal and Aromatic Plants IX

Read Full Post »

silybum marianum περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Αριοχώρι, Άμμοι, 22 Απρίλη 2014

silybum marianum περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Αριοχώρι, Άμμοι, 22 Απρίλη 2014

silybum marianum:  γαϊδουράγκαθο ,κουφάγκαθο, σίλλυβο ,Milk thistle,Mary’s thistle, holy thistle.
Το γαϊδουράγκαθο , το οποίο το τρώνε τα γαϊδούρια χωρίς να πληγώνονται από τα αγκάθια του, είναι μιά μονοετής ή διετής αγκαθωτή πόα, ύψους έως 1,5 μέτρα και ανήκει στην οικογένεια Asteraceae. Το ώριμο βότανο έχει μεγάλα έντονα μωβ λουλούδια και μία πληθώρα από αγκάθια.

Milk_Thistle_Seeds_Silybum_marianum_Οι καρποί -οι οποίοι αποτελούν και τη δρόγη του φυτού-έχουν σκληρό περίβλημα και είναι 6- 8mm σε μήκος γυαλιστεροί μαύροι με γκρίζες κηλίδες. Η κεφαλή τους αποτελείται από μικρά άσπρα τριχίδια τα οποία είναι ενωμένα χαμηλά σε ένα δαχτυλίδι. Το φυτό έχει φύλλα όλο το χρόνο και ανθίζει συνήθως από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο ενώ οι καρποί ωριμάζουν από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο και η Silybum_marianum_fruitsσυλλογή τους γίνεται την περίοδο μετά την ωρίμανσή τους. Του αρέσει ο ήλιος. Δεν αγαπάει καθόλου τη σκιά και απαιτεί ξηρό έδαφος. Μπορεί να αντέξει δυνατούς ανέμους αλλά όχι έκθεση σε θαλασσινό νερό. Το γαϊδουράγκαθο είναι φυτό που βρίσκεται κυρίως στις άκρες των δρόμων
σε μέρη ακαλλιέργητα αλλά μπορεί να το συναντήσουμε και σε καλλιεργημένα εδάφη. Απαντάται  στην ευρύτερη περιοχή  της Αρχαίας Θουρίας.  Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό και φαρμακευτικό φυτό.
Στη Γερμανία είναι προστατευόμενο είδος. Με τις χαρακτηριστικές άσπρες λωρίδες κατά μήκος των νεύρων των φύλλων του που του έδωσαν το όνομα «Milk thistle» στη Γερμανία  περιγράφεται ως θρησκευτικό σύμβολο και οι άσπρες κηλίδες αναφέρονται ως σταγόνες του γάλακτος της Παρθένου Μαρίας οι οποίες στάλαξαν εκεί όταν η Παναγία -σύμφωνα με την παράδοση-στην περιπλάνησή της στην έρημο έψαχνε ένα μέρος να θηλάσει το Χριστό και το μόνο καταφύγιο που βρήκε ήταν ένα μέρος γεμάτο με γαϊδουράγκαθα. ‘Αλλωστε και το όνομα “marianum” δείχνει την συμβολική σχέση του φυτού με την Παναγία Τέλος η ονομασία “Silybum” δόθηκε από τον Διοσκουρίδη για να περιγράψει έναν αριθμό βρώσιμων φυτών με αγκαθωτά φύλλα αλλά σήμερα έχει επικρατήσει το Silybum marianume ωςτο φαρμακευτικό του όνομα.

Silybum_marianum_0003
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους. Τα φύλλα είναι αρκετά παχιά και έχουν ήπια γεύση όταν είναι νέα, αλλά γίνονται πιο πικρά το καλοκαίρι με τη ζέστη. Μαγειρεμένα έχουν γεύση σπανακιού.
Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες. Τρώγονται καλύτερα την άνοιξη όταν είναι νέοι πριν σκληρύνουν. Οι ψημένοι σπόροι του είναι υποκατάστατο του καφέ.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ  ΧΡΗΣΕΙΣ

Είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τη θεραπευτική του δράση
σε ηπατικές παθήσεις, σε παθήσεις της χολής, σε δαγκώματα φιδιών, σε τσιμπήματα εντόμων, σε δηλητηρίαση από δηλητηριώδη μανιτάρια.
Σήμερα είναι το πιο μελετημένο φυτό για τη θεραπεία ηπατοπαθειών με πάρα πολλές δημοσιεύσεις. Πρόσβατα αποτελεί το βασικό φυτό στην Ογκολογία για την αντιμετώσπιση του καρκίνου και όχι μόνο.
Το πρωτοσυναντάμε στο Θεόφραστο κατά τον 4ο αιώνας π.Χ ο οποίος περίγραψε το φυτό με το όνομα «Πτέρνιξ» ενώ η επόμενη αναφορά είναι από το Διοσκουρίδη στο σύγγραμά του «Περί Ύλης Ιατρικής»ενώ ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος έγραψε ότι η ανάμιξη του χυμού του φυτού με μέλι είναι ευεργετική για τη χολή. Το ξανασυναντάμε κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα όπου η χρήση του αναφέρεται συστηματικά σε όλες τις σημαντικές ιατρικές αναφορές βοτάνων. Στο τέλος δε του 16ου αιώνα, ο Άγγλος βοτανολόγος Nicholas Culpeper ανέφερε ότι είναι ένα εξαιρετικό φάρμακο για αποφράξεις της χολής και του σπλήνα, καθώς και ότι το έγχυμα από τη φρέσκια ρίζα και τα σπέρματα του είναι θεραπευτικό για τον ίκτερο και για την αποβολή της πέτρας από τη χολή.
Στο πέρασμα του χρόνου το ξαναβρίσκουμε στις αρχές του 20 ου αιώνα να χρησιμοποιείται το εκχύλισμα του φυτού για την «ηπατική συμφόρηση», για τους κιρσούς, για διαταραχές της εμμήνου ρύσεως καθώς και  για ανωμαλίες του σπλήνα και των νεφρών.
Ερευνητικές μελέτες -κυρίως στη Γερμανία – μελετούν τη δράση του φυτού στην αντιμετώπιση της οξείας και χρόνιας ηπατικής ασθένειας και γενικότερα σαν ηπατοπροστατευτικό για την πρόληψη τοξικού τραύματος στο ήπαρ έτσι οι ώριμοι καρποί του Silybum marianum σήμερα χορηγούνται ως συμπληρωματική θεραπεία σε περιπτώσεις, χρόνιας φλεγμονώδους ηπατικής ασθένειας, ηπατικής κίρρωσης, ηπατίτιδας χρονίας, ηπατίτιδας οξείας, ιογενούς ηπατίτιδας, σε φαρμακογενή/τοξικογενή ηπατοτοξικότητα.
Το γαϊδουράγκαθο είναι το ισχυρότερο αντίδοτο σε δηλητηριάσεις από το δηλητηριώδες μανιτάρι Amanita muscaria και άλλες τοξίνες του περιβάλλοντος,  σε περιπτώσεις βλαβών του ήπατος που προήλθαν από χρόνια χρήση κάποιων φαρμάκων, στην υψηλή χοληστερόλη, στον ινσουλινο-εξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη, στις παθήσεις της χολής, ως διεγερτικό της παραγωγής γάλακτος, ως χολαγωγό, ως αντικαταθλιπτικό, στις περιπτώσεις ψωρίασης, σε περιπτώσεις προβλημάτων δυσπεψίας.
Silybum-marianium-tinctuur-NLΣύμφωνα με  έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε Ηπατολογική Κλινική της
Αμερικής -το 1998-το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο μη συνταγογραφούμενο «εναλλακτικό» φάρμακο για τη θεραπεία των ηπατικών ασθενειών ήταν το Silybum marianum. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γερμανία η αγορά της σιλυμαρίνης -του σκευάσματος από το εκχύλισμα του φυτού Silybum marianum -βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα ενώ το επονομαζόμενο milk thistle είναι ένα από τα πιο διαδομένα φυτοθεραπευτικά σκευάσματα που πωλούνται στην αγορά των Η.Π.Α.
Οι φρεσκοκομμένοι καρποί του φυτού έχουν οσμή που μοιάζει με κακάο και ελαιώδη γεύση. Περιέχουν σε ποσοστό 15-30% λιπαρά έλαια και περίπου 20-30% πρωτεϊνών. Το ενεργό συστατικό του φυτού είναι η σιλυμαρίνη η οποία είναι η πιο ισχυρή προστατευτική ουσία που γνωρίζουμε για το συκώτι και η οποία βρίσκεται στο σύνολο του φυτού αλλά κυρίως συγκεντρώνεται στους καρπούς και τα σπέρματα του βοτάνου.  Η σιλυμαρίνη είναι  ένα μείγμα φλαβονολιγνανών:της σιλυβίνης, της σιλυδιανίνης, της σιλυχριστίνης, της ισοσιλυβίνης, της δεϋδροσιλυβίνης, της σιλυχριστίνης και μερικών φλαβονοειδών, κυρίως ταξιφολίνης. Οι άσπρες ποικιλίες του φυτού επιπρόσθετα περιέχουν σιλανδρίνη, σιλυμονίνη,σιλυχερμίνη και νεοσιλυχερμίνη Α και Β.
Αλλες ουσίες που περιέχει το γαϊδουράγκαθο είναι: τυραμίνη, ισταμίνη, αιθέρια έλαια, λιπίδια, σάκχαρα, αλκαλοειδή, σαπωνίνες, κολλώδεις ουσίες, οργανικά οξέα, τις βιταμίνες C, E και K,  φλαβονοειδή όπως κερκετίνη, ταξιφολίνη και δεϋδροκεμφερόλη.
Τα σπέρματα του γαϊδουράγκαθου περιέχουν την ουσία μπεταϊνη, η οποία έχει αποδεδειγμένα ηπατοπροστατευτική δράση
λιπαρά οξέα, που πιθανόν συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της σιλυμαρίνης. Η σιλυμαρίνη έχει αναφερθεί ως προστατευτικό των ηπατικών κυττάρων από ένα πλήθος τοξικών ουσιών όπως η ακεταμινοφαίνη, η αιθανόλη και η D-γαλακτοζαμίνη.
Επίσης έχει βρεθεί η ηπατοπροστατευτική της δράση από
διάφορες αιτίες οι μελέτες έχουν επίσης φανερώσει ότι η σιλυμαρίνη
1) αυξάνει την πρωτεϊνοσύνθεση των ηπατοκυττάρων
2) μειώνει τη δράση των διεγερτών των όγκων
3) σταθεροποιεί τα μαστοκύτταρα
4) ρυθμίζει τις λειτουργίες του ανοσοποιητικού και
5) έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιιικές ιδιότητες
σε πρόσφατη έρευνα η σιλυβίνη, έδειξε εκτός από
αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση και
άμεση αντιική δράση σε περίπτωση ηπατίτιδας C
Τα τελευταία χρόνια η σιλυμαρίνη και ειδικότερα η σιλυβίνη, απέσπασαν την προσοχή λόγω και άλλων θετικών ενεργειών τους εκτός των ηπατοπροστατευτικών και αντιοξειδωτικών τους -π.χ κατά των ελευθέρων ριζών- και αυτές είναι κυρίως:
α) αντικαρκινικές λόγω της αναγεννητικής της δράσης ενώ
σύμφωνα με κάποια νέα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί ίσως
να βοηθήσει σε μείωση του κινδύνου του καρκίνου του μαστού
β) χημειοπροστατευτικές
γ) καρδιοπροστατευτικές
δ) νευροπροστατευτικές
ε) αντιδιαβητικές
Όπως επίσης βρέθηκε ότι συμβάλει στη μείωση της χοληστερίνης λόγω αυτών των ιδιοτήτων τους η χρήση τους έχει αρχίσει να επεκτείνεται και σε άλλα όργανα εκτός από το ήπαρ και το γαστρεντερικό σύστημα η σιλυβίνη φαίνεται να είναι ευεργετική
1) στη θεραπεία προβλημάτων του παγκρέατος
2) στην εξισορρόπηση της υπεργλυκαιμίας
3) σε θεραπεία προβλημάτων των πνευμόνων
4) των νεφρών
5) διαφόρων προβλημάτων του προστάτη όπως το αδενοκαρκίνωμα και τέλος
6) σε στομαχικές διαταραχές
7) στη δερματολογία και στα καλλυντικά
όλα αυτά συνδέονται με την ανακάλυψη πληθώρας καινούριων δράσεων της σιλυβίνης και των παραγώγων της σε μοριακό και κυτταρικό επίπεδο, όπως π.χ. οιστρογονική δράση
Ετσι οι βασικές δράσεις το γαϊδουράγκαθου είναι:
α) αντιτοξική δράση. Η κυριότερη ένδειξη της σιλυμαρίνης είναι για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από το μανιτάρι Amanita phalloides
η σιλυμαρίνη αποτελεί τη βάση για το μοναδικό αντίδοτο που υπάρχει για τη δηλητηρίαση από Amanita εκτός από την ηπατοτοξικότητα από τους μύκητες του γένους Amanita η σιλυμαρίνη έχει δείξει ευεργετική δράση, απέναντι σε διάφορες άλλες ηπατοτοξίνεςπαρεμποδίζοντας την τοξικότητα της παρακεταμόλης τέλος η σιλυμαρίνη έχει δείξει θετικές δράσεις σε δηλητηρίαση από αιθανόλη
β) αναγεννητική δράση. Tο γαιδουράγκαθο με τα συστατικά του έχει την ικανότητα να διεγείρει την αναγέννηση των ηπατικών κυττάρων. Το γαϊδουράγκαθο δεν προστατεύει το συκώτι μόνο όταν χορηγείται προφυλακτικά αλλά δρα και  θεραπευτικά προάγοντας την αναγέννηση των κυττάρων που είναι ήδη τραυματισμένα
γ) δράση κατά της ίνωσης. Η ίνωση παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της ηπατικής κίρρωσης. Ένας αριθμός από καλά σχεδιασμένες πειραματικές μελέτες προτείνουν ότι η σιλυμαρίνη μπορεί να ασκεί τις ευεργετικές της ιδιότητες στις χρόνιες ηπατικές παθήσεις λόγω της δράσης της κατά της ίνωσης.

Clinical Cancer Reasearch

Plants For A Future

Clinical applications of Silybum marianum in oncology

sciencedaily

Wikipedia

Botanical

U.S. National Institutes of Health

Φτιάχνω μόνος μου

The American Journal of Gastroenterology

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

onlinelibrary.wiley

MedicineNet

US National Library of Medicine

University of North Carolina

Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine

 

Read Full Post »

flat,550x550,075,fΤο Ταράξακο (Taraxacum officinale- Ταράξακο το φαρμακευτικό), γνωστό στην Ελλάδα ως άγριο ραδίκι, πικραλίδα ή αγριομάρουλο κ.α., του γένους των δικοτυλήδονων της οικογενείας των συνθέτων ή αστερίδων περιλαμβάνει αρκετά είδη πολυετών ποωδών φυτών τα οποία είναι ιθαγενή της ευρύτερης περιοχής της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Ανήκει επίσης στην υποοικογένεια των κιχωριοειδών που χαρακτηρίζεται από είδη που έχουν γαλακτώδη χυμό και κεφάλια με γλωσσοειδή μόνο ανθίδια. Ο συνολικός αριθμός των ειδών είναι αβέβαιος διότι η συστηματική τους κατάταξη παρουσιάζει προβλήματα.

Taraxacum officinale, Ταραξάκο , αρχαία Θουρία, Αγιος Φλώρος, 17 Νοέμβρη 2013

Taraxacum officinale, Ταραξάκο , αρχαία Θουρία, Αγιος Φλώρος, 17 Νοέμβρη 2013

Πρόκειται για πόες χωρίς βλαστό, με πασσαλώδη ρίζα και με απλά, ακέραια ή λοβωτά φύλλα, μήκους 5-25 εκ., τα οποία διατάσσονται σε ρόδακα. Τα άνθη τους είναι συνήθως κίτρινα ερμαφρόδυτα  και σχηματίζουν ταξιανθίες κεφάλια, οι οποίες βρίσκονται στην κορυφή ενός κοίλου (κούφιου) στελέχους, ύψους 4-30 εκ.

Taraxacum officinale πάππος

Taraxacum officinale πάππος

Οι καρποί του είναι αχαίνια με φτερωτό έμμισχο πάππο σχηματίζουν λεπτές σφαιρικές ταξικαρπίες, οι οποίες διαλύονται με την παραμικρή πνοή του ανέμου. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του γένους είναι ότι σχηματίζονται σπέρματα χωρίς γονιμοποίηση.
Το ταραξάκο αναφέρεται και ως πικραλίδα εξαιτίας της λακτοπικρίνης (lactupircin) που είναι υπεύθυνη για την πικρή του γεύση.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Όταν χρησιμοποιείται σε σαλάτες, είναι μάλλον πικρό αλλά σε μικρότερο βαθμό το χειμώνα. Τα νεαρά φύλλα είναι πολύ λιγότερο πικρά από τα παλαιότερα φύλλα. Τα φύλλα συχνά ζεματίζονται πριν από τη χρήση. Αυτό τα κάνει λιγότερο πικρά, αλλά περιέχουν επίσης λιγότερες βιταμίνες και μέταλλα.

πικραλίδα με ακατέργαστο ρύζι

πικραλίδα με ακατέργαστο ρύζι

Τα 100g των φύλλων περιέχουν περίπου 2.7g πρωτεΐνης , 9.2g  υδατάνθρακες , ασβέστιο 187mg , 66mg φωσφόρου , 3.1mg σίδηρο , νάτριο 76 mg , 397 mg κάλιο, 36 mg μαγνησίου , 14000iu βιταμίνη Α , βιταμίνη Β1 0.19mg , 0.26mg βιταμίνη Β2 , 35 mg βιταμίνης C  .  Οι ρίζες τρώγονται  ωμές  ή μαγειρεμένες.  Η γεύση τους είναι σαν το γογγύλι.

Τα λουλούδια τρώγονται  ωμά σε σαλάτες ή μαγειρεμένα. Τα μπουμπούκια έχουν μια μάλλον πικρή γεύση και χρησιμοποιούνται σε τηγανίτες. Μπορούν επίσης να συντηρηθούν σε ξύδι και να χρησιμοποιηθούν σαν κάπαρη. Τόσο τα φύλλα και οι ρίζες χρησιμοποιούνται για τη φυτική γεύση σε μπύρες και αναψυκτικά, όπως η «πικραλίδα και η κολλιτσίδα». Από τα άνθη του φυτού παρασκευάζεται περιζήτητο κρασί . Από το φυτό παρασκευάζεται στο Βέλγιο ένα εύγεστο είδος μπύρας με το όνομα Pissenlit από την Brasserie Fantôme . Μια άλλη συνταγή χρησιμοποιεί το φυτό πικραλίδα για την παρασκευή μαρμελάδας από τα λουλούδια του. Στη Σιλεσία, αλλά και σε άλλα μέρη της Πολωνίας και τον κόσμο, τα λουλούδια της πικραλίδας χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί ένα σιρόπι υποκατάστατο του μελιού με την προσθήκη λεμονιού . Αυτό το «μέλι» πιστεύεται ότι έχει ιατρική αξία, ιδίως για τα ηπατικά προβλήματα.

Ρίζες του φυτού

Ρίζες του φυτού

Οι διετείς ρίζες του φυτού που συγκομίζονται το φθινόπωρο, ξηραίνονται και ψήνονται για να γίνει ένα πολύ καλό υποκατάστατο του καφέ χωρίς καφεΐνη. Ένα ευχάριστο τσάι γίνεται από τα λουλούδια.Τα φύλλα και οι ρίζες χρησιμοποιούνται για να γίνει ένα εύγεστο τσάι.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
θεωρείται το τελειότερο διουρητικό διότι περιέχει Κάλιο. Ως γνωστόν, τα άλλα διουρητικά, απoβάλλουν το Κάλιο από τον οργανισμό στερώντας από το σώμα μας το πολύτιμο αυτό μέταλλο. Το ταραξάκο όχι μόνο δε στερεί Κάλιο από τον οργανισμό, αλλά δίνει κι επιπλέον καθώς το ταραξάκο, θεωρείται μια από τις καλύτερες φυσικές πηγές Καλίου, το οποίο μάλιστα και συντηρείται σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Μειώνει το ουρικό οξύ και καταπολεμά τη κατακράτηση υγρών στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Ακόμη καταπολεμά την υπέρταση και καταπολεμά το σκορβούτο. Τονώνει ευχάριστα τον οργανισμό και καταπολεμά τις φλεγμονές ειδικά για παθήσεις του στήθους. Είναι αντιβηχικό και μειώνει τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδα.
Είναι εκπληκτικά αποτελεσματικό ανακουφιστικό και τονωτικό του στομάχου και επιπλέον έχει αποτοξινωτική δράση και δυναμώνει το σώμα. Βοηθάει στην αποτοξίνωση και λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Είναι λιποδυαλιτικό και φέρνει σε ισορροπία τη χολή.Λιπαίνει τον εντερικό σωλήνα και αντιμετωπίζει τη χολολιθίαση.
Καθαρίζει το αίμα και διεγείρει τη λειτουργία των νεφρών.
Βοηθάει στον έλεγχο του σακχάρου στα άτομα με διαβήτη και απομακρύνει τις τοξίνες που συσσωρεύονται στη σπλήνα.
Αποτρέπει από τα αδενικά οιδήματα καθώς ρυθμίζει τους αδένες και στηρίζει τη σωστή τους λειτουργία.
Είναι αντιρευματικό και άριστο θεραπευτικό της αρθρίτιδας.Αντιμετωπίζει τις χρόνιες ρευματοπάθειες και ενισχύει την πρόσληψη ασβεστίου. Αντιμετωπίζει το έκζεμα και εντυπωσικά τις χρόνιες δερματίτιδες.
Καταπολεμά την αυπνία και ενισχύει την καθαρότητα και τη λειτουργικότητα του νου.  Σχετικές μελέτες υδατικών εκχυλισμάτων του φυτού τεκμηρίωσαν την επιβράνδυση ανάπτυξης των καρκινικών κυτάρων του προστάτη και του στήθους.
Έγχυμα:μία κουταλιά της σούπας αποξηραμένα φύλλα ή και άνθη του βοτάνου για ένα μεγάλο φλιτζάνι βραστό νερό.Πίνεται πριν το φαγητό μας ή πριν τον βραδινό ύπνο. Ακόμη πίνετε και σαν αναψυκτικό το καλοκαίρι με την προσθήκη λεμονιού
Αφέψημα: 2-3 μικρές κουταλιές από ρίζα ταραξάκο σε ένα φλιτζάνι νερό, το σιγοβράζουμε για 10-15 λεπτά και πίνουμε 3 φορές τη μέρα ή κάθε βράδυ πριν πέσουμε για ύπνο.

The University of Reading,  Berks, U.K

Natural  History Museum

Further sesquiterpenoids and phenolics from Taraxacum officinale

Hepatocurative potential of sesquiterpene lactones of Taraxacum officinale

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Taraxacum officinale protects against cholecystokinin-induced acute pancreatitis

Plants For A Future

Mabey. R. Food For Free (Collins Gem)$(KGrHqN,!rkFHo!5S3IuBSC(sT)b4g~~60_35

Μυστικά Βότανα

WIKIPEDIA

Anti-Inflammatory Effect of Taraxacum officinale Leaves

Evidence-Based Systematic Review of Dandelion (Taraxacum officinale)

Evaluation of aqueous extracts of Taraxacum officinale on growth and invasion of breast and prostate cancer cells

The Diuretic Effect in Human Subjects of an Extract of Taraxacum officinale

Taraxacum officinale induces cytotoxicity through TNF-α

Anti-inflammatory activity of Taraxacum officinale

 

Read Full Post »

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Conyza canadensis Αρχαία Άνθεια- Θουρία Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Η Conyza canadensis είναι ένα μονοετές φαρμακευτικό φυτό της περιοχής της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας που φθάνει σε ύψος 1m. Αντέχει στην κλιματική ζώνη 7 δηλαδή μέχρι -17 βαθμούς Κελσίου. Ανθίζει από τον Ιούνιο – Οκτώβριο, και οι σπόροι ωριμάζουν από Ιούλιο-Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από μύγες και μέλισσες. http://youtu.be/Ko26RRFTzR4 Ευδοκιμεί σε φωτεινά (αμμώδη) και μέσο (αργιλώδη) εδάφη και προτιμά καλά στραγγιζόμενα μέρη. Κατάλληλο pH: ουδέτερο έως βασικό (αλκαλικό) έδαφος. Μπορεί να μεγαλώσει σε ημι-σκιά (αραιά δάση) ή χωρίς σκιά. Προτιμά ξηρό ή υγρό έδαφος και μπορεί να ανεχθεί την ξηρασία. Τα φυτοφάγα θηλαστικά συνήθως δεν προτιμούν το φυτό επειδή το φύλλωμα του είναι πικρό. Τα κουνέλια μπορούν να τρώνε τις κορυφές των νεαρών φυτών περιστασιακά.

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Ενώ η φαρμακευτική αξία του φυτού είναι πολύ μεγάλη η οικολογική αξία του στην άγρια ​​φύση είναι χαμηλή, με εξαίρεση το νέκταρ των λουλουδιών του, που καταναλώνεται από τις μέλισσες γιαυτό θεωρείται μελισσοκομικό φυτό. ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα νεαρά φύλλα και φυτά τρώγονται μαγειρεμένα ή αποξηραμένα μπορούν να φαγωθούν αργότερα βραστά, ή μαγειρεμένα με ρύζι . Από το φυτό παράγεται ένα αιθέριο ελαίο που χρησιμοποιείται εμπορικά στα γλυκίσματα , τα καρυκεύματα και τα αναψυκτικά σαν αρωματικό. Τα φρέσκα φύλλα περιέχουν 0,2 έως 0,66% αιθέριο έλαιο. Τα συστατικά των αποξηραμένων φύλλων του φυτού αναφέρονται παρακάτω: 0 Θερμίδες ανά 100g Νερό : 0% Πρωτείνες: 14.9g; Λίπος: 1.8g; Υδατάνθρακες: 75.1g; Ίνες: 26.1g; Μέταλλα – Ασβέστιο: 1010mg; Φώσφορος: 280mg; Σίδηρος: 0mg; Μαγνήσιο: 0mg; Sodium: 0mg; Κάλιο: 2610mg Plants Of A Future ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Στην παραδοσιακή ιατρική θεωρείται πολύτιμο φυτικό φάρμακο. Το βράσιμο της κόνυζας παράγει ατμό που προκαλεί εφίδρωση. Το κάπνισμα των φύλλων σαν ταμπάκο χρησιμοποιείται για την τόνωση του φτερνίσματος κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος. Το κάψιμο του φυτού δημιουργεί καπνό που απομακρύνει τα έντομα. Σημαντική θεωρείται η στυπτικότητα του φυτού για αυτό χρησιμοποιείται στη θεραπεία των γαστρο-εντερικών προβλημάτων, την διάρροια καιτη δυσεντερία. Ακόμη χρησιμοποιείται σε μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία για αιμορραγία των αιμορροΐδων. Το σύνολο του φυτού έχει αντιρευματικές, στυπτικές, βαλσάμικές, διουρητικές, εμμηναγωγές, στυπτικές, τονωτικές και ανθελμινθικές ιδιότητες. Τα μέρη του φυτού μπορεί να συλλέγονται ανά πάσα στιγμή και είναι καλύτερα να χρησιμοποιούνται όταν είναι φρέσκα. Τα αποξηραμένα βότανα δεν πρέπει να αποθηκεύονται για περισσότερο από ένα χρόνο. Ένα εκχύλισμα του φυτού χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διάρροιας και των εσωτερικών αιμορραγιών ή εφαρμόζεται εξωτερικά για τη θεραπεία της γονόρροιας και η αιμορραγία των αιμορροϊδων. Τα φύλλα σε αρκετές έρευνες παρουσιάζουν υπογλυκαιμικές ιδιότητες. Το αιθέριο έλαιο που βρίσκεται στα φύλλα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διάρροιας, δυσεντερίας και στις εσωτερικές αιμορραγίες. Επιπρόσθετα το έλαιο είναι πολύτιμο για τη θεραπεία των της φλεγμονής των αμυγδαλών στο πρήξιμο και τη φλεγμονή του λαιμού. Ένα τσάι από τις βραστές ρίζες χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των ανωμαλιών της εμμηνόρροιας. Σε σχετική μελέτη του University of Lodz, Poland αποδείχθηκε ότι το φυσικό εκχύλισμα πολυσακχαρίτη από canadensis Conyza έχει αντισυγκολλητική και αντιοξειδωτική δραστηριότητα, και ως εκ τούτου είναι ευεργετική στην πρόληψη ασθενειών, όπως οι καρδιαγγειακές ή οι φλεγμονώδεις νόσοι. Σε ανάλογες έρευνες του Pakistan Research Repository στο φυτό ανιχνεύθηκαν μεγάλες ποσότητες σφιγγολιπιδίων. Τα σφιγγολιπίδια (sphingolipids) είναι φωσφογλυκερίδια που αντί της γλυκερόλης περιέχουν την σφιγγοσίνη ή κάποια συγγενική της δι-υδροξυ-αμίνη. H αμινομάδα είναι συνδεδεμένη σε ένα λιπαρό οξύ με αμιδικό δεσμό. Τα σφιγγολιπίδια υπάρχουν στις μεμβράνες των κυττάρων και αφθονούν στον εγκέφαλο και στους νευρικούς ιστούς, όπου ενώσεις που ονομάζονται σφιγγομυελίνες αποτελούν τα κύρια συστατικά του περιβλήματος των νευρικών ινών. Αυτές οι ιδιότητες τα κάνουν απαραίτητα για την ανασυγκρότηση των ιστών γι αυτό αποτελούν βασικό συστατικό των κρεμών του δέρματος. Σε σχετικές έρευνες του University of Szeged, Hungary τεκμηριώθηκε η αντιμυκητιακή και η αντιβακτηριακή δράση των αιθέριων ελαίων που προέρχονται από το εναέριο μέρος  και τις ρίζες του φυτού. Στη σχετική μελέτη των βοτάνων της Αμερικής που συνδέονται με εκείνα της Κίνας αναφέρεται οτι στην κινεζική λαϊκή ιατρική, το εκχύλισμα της Κόνυζας εφαρμόζεται για τη θεραπεία των πληγών , των οιδημάτων και τους πόνους που προκαλούνται από την αρθρίτιδα. Επιπλέον, σύμφωνα με το λεξικό των φαρμακευτικών φυτών, το πτητικό έλαιο του φυτού έχει εφαρμοστεί για την θεραπεία της βρογχίτιδας και της κυστίτιδας. Η αντι-ιική δράση των εκχυλισμάτων μεθανόλης και βουτανόλης του φυτού μελετήθηκε και αποδείχθηκε σε σχετικές μελέτες του Laboratoire de Microbiologie ,Monastir, Tunisie. Laboratoire de Microbiologie Monastir, Tunisie C. P. Khare, Ed., Indian Medicinal Plants—An Illustrated Dictionary, Springer, Berlin, Germany, 2007 T. S. C. Li, Chinese and Related North American Herbs—Phytopharmacology and Therapeutic Values, CRC Press, New York, NY, USA, 2002 University of Szeged,Hungary Pakistan Research Repository University of Lodz, Banacha , Poland Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants Weiner. M. A. Earth Medicine, Earth Food ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Σαν φυτό βαφικό δίνει ωραίες πράσινες αποχρώσεις. Το φυτό περιέχει μικρές ποσότητες από αιθέριο έλαιο. Δεδομένου ότι το φυτό συλλέγεται εύκολα, ή εκχύλιση του ελαίου είναι εφικτή. Το έλαιο έχει μια ιδιαίτερη ποιότητα που το καθιστά κατάλληλο για την κατασκευή των αρωμάτων με ασυνήθιστες αποχρώσεις. Μια άλλη χρήση του, είναι το άναμμα φωτιάς με την μέθοδο του «τόξου φωτιάς»: Το τοξο φωτιας, βασιζετε στον πολυ απλο κανονα της φυσικης οτι η τριβη παραγει θερμοτητα. Ετσι τριβοντας δυο ξυλα μεταξυ τους, παραγετε αρκετη θερμοτητα ωστε να αρχισει να καιει το ξυλο και να παραγετε μια λεπτη σκονη καρβουνου. Αυτην την σκονη καρβουνου, η οποια σιγο-καιει, την μεταφερετε σε ενα ευφλεκτο προσαναμα από χαρτί ηή ξερά φύλλα και ετσι αναβει η φωτια. Μην περιμενετε τριβοντας τα ξυλα να δειτε φλογες. Η διαδικασια αυτη απλως παραγει το καρβουνο. Για να φτιαξετε ενα τοξο φωτιας θα χρειαστειτε: Ενα ξυλο που θα χρησιμοποιηθει ως βαση. Η βαση αυτη θα πρεπει να ειναι λιγο πιο φαρδια απο το κλαδι της Κόνυζας που θα χρησιμοποιησουμε ως αξονα περιστροφης και καλο ειναι να ειναι και απο πιο μαλακο ξυλο πχ πευκο, απο οτι ο αξονας. Ενα κλαδι Κόνυζας που θα χρησιμοποιηθει ως αξονας περιστροφης. Στην μια ακρη του φτιαξτε μια μυτερη μυτη ενω στην αλλη μια πιο χοντρη. Η χοντρη μυτη ειναι αυτη που θα βαλουμε στην βαση μας, για να παραγουμε το καρβουνο. Θελουμε να ειναι χοντρη, για να εχει πιο πολυ επαφη με το ξυλο, να εχει μεγαλυτερη τριβη με αποτελεσμα να παραγει περισσοτερη θερμοτητα. Λιγο σχοινι. Αν δεν εχετε μπορειτε να χρησιμοποιησετε κορδονι παπουτσιων, μια λωριδα υφασματος απο τα ρουχα σας ή να φτιαξετε σχοινι απο ριζες φυτων και φλοιο. Ενα μαχαιρι ή μια κοφτερη πετρα.

fugazigr

Παρακολουθείστε to σχετικό Video:

Άναμα φωτιάς . Η ράβδος είναι από αποξηραμένη Κόνυζα:

Read Full Post »

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία 2013

Ο ασκόλυμπρος είναι ένα διετές ή πολυετές φυτό, που φθάνει το ύψος του 1 μέτρου  και είναι πολύ αγκαθωτό. Οι μίσχοι είναι μεταξύ 5 και 250 mm διακλαδισμένoi στην κορυφή, με ασυνεχή ακανθώδη, οδοντωτά πτερύγια. Τα βασικά φύλλα είναι επιμήκη λογχοειδή, λεία, με λίγα αγκάθια και ένα μακρύ μίσχο. Ανθίζει από το Μάιο μέχρι τον Ιούλιο. Το φυτό πολλαπλασιάζεται με σπόρια τα οποία έχουν πολύ καλή βλαστική ικανότητα για αρκετά χρόνια.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ:

Ο ασκόλυμπρος  είναι ένα πολύ ανθεκτικό φυτό,  δεν κινδυνεύει από πάγο και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη, αν και προτιμά φωτεινά  και  εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ύλη. Η καλλιέργειά του απαιτεί πολύ λίγη φροντίδα. Η σπορά είναι άμεση και πραγματοποιείται στα τέλη του χειμώνα ή την άνοιξη. Πρέπει να χρησιμοποιείται ένα ελαφρύ, καλά στραγγιζόμενο, λιπασμένο έδαφος.. Μπορεί να σπαρθεί σε αυλάκια 30 cm μεταξύ τους με μια απόσταση 30 cm μεταξύ των φυτών μετά την αραίωση. Οι νεαροί βλαστοί του φυτού κόβονται για το εμπόριο όταν  φτάσουν τα 20 εκατοστά σε ύψος. Τα σαρκώδη μέρη των φύλλων κόβονται όταν σχηματιστεί ο  ρόδακας. Οι ρίζες συλλέγονται συνήθως γύρω από τα τέλη Οκτωβρίου ή κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αν το φυτό έχει απομείνει μέχρι το επόμενο έτος, βγάζει  λουλούδια και αναπτύσσει ένα ανθεκτικό στέλεχος, ενώ τα βασικά φύλλα χάνουν την ποιότητά τους, λόγω της σκλήρυνσης. Ως εκ τούτου, παρόλο που το φυτό μπορεί να διατηρηθεί για πολλά χρόνια, θα πρέπει να καλλιεργείται ως ετήσιο. Δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα από φυτοπαθολογικούς οργανισμούς.

Food and Agriculture Organization of United Nations

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Όλα τα μέρη του φυτού έχουν μια αρκετά λεπτή γεύση. Τα μικρά φύλλα της βάσης τρώγονται ως λαχανικό σε σαλάτες, σε σούπες, βραστά, ομελέτες, κλπ. Το πιο ευχάριστο μέρος του φύλλου είναι η κεντρική νεύρωση, ένα λευκό σαρκώδες μέρος το οποίο λαμβάνεται με αποφλοίωση του φύλλου. Παρακολουθήστε το σχετικό Video:

Οι νεαροί βλαστοί που χρησιμοποιούνται με παρόμοιο τρόπο. Στην σούπα, οι ρίζες της παρασκευάζονται με γάλα, βούτυρο και αλεύρι.Μία ενδιαφέρουσα συνταγή: ασκόλυμπροι λαδολέμονο μπορείτε να  διαβάσετε  εδώ:  Η μάνα του…λόχου   

και ασκόλυμπροι με αρνάκι εδώ:  My Kriti

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Ο ασκόλυμπρος έχει αναγνωριστεί ως αντι εφιδρωτικό και διουρητικό. Οι Έλληνες το γνώριζαν και αναφέρεται από το Θεόφραστο. Ο Πλίνιος κάνει αναφορά σε αυτό και θεωρεί ότι είναι ένα ισχυρό αντιιδρωτικό. Ο μεταφραστής ενός ανώνυμου Ισπανι-αραβικού εγγράφου του ενδέκατου και δωδέκατου αιώνα ερμηνεύει ότι τα αγκαθωτά θεραπευτικά φυτά που οι άνθρωποι συλλέγουν μαζί με τα άγρια ​​λαχανικά, είναι πράγματι οι ασκόλυμπροι.

Σε σχετική Πανεπιστημιακή μελέτη διαπιστώθηκε ότι το φυτό μπορει να μειώσει θεαματικά τις παρενέρειες που προκαλεί ο σακχαρώδης διαβήτης.

Σε αλλη πανεπιστημιακή έρευνα διαπιστώθηκε ότι το τριτερπενοειδές (αιθυλεστέρας) που περιέχεται στον φλοιό της ρίζας του φυτού έχει έντονες αντισπασμωδικές και σπασμογόνες ιδιότητες.

Anadolu University, Medicinal and Aromatic Plant and Drug

Department of Medical Biology, Yuzuncu University, Harran University

Food and Agriculture Organization of United Nations

Read Full Post »

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Cynara cardunculus αρχαια θουρια Γκομούς 27 Ιούνη 2013

Ανήκει στην οικογένεια Asteraceae. Άλλες ονομασίες της είναι αγριαντζινάρα ή τρουμπελίνα. Η αγριαγκινάρα ήταν από τα αγαπημένα εδέσματα των Αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων.

Είναι πολυετής θάμνος, που μπορεί να φτάσει τα 2 μέτρα ύψος. Η ρίζα της είναι εύρωστη και βαθιά, τα στελέχη όρθια, χοντρά με αυλακώσεις. Τα φύλλα έχουν λευκο-πράσινο χρώμα, είναι αντίθετα, λογχοειδή, σύνθετα, με ισχυρό κεντρικό νεύρο, βαθιά διαιρεμένα, με αγκάθια. Οι ανθοφόροι βλαστοί βγαίνουν από τις μασχάλες των φύλλων και καταλήγουν σε ωοειδείς ταξιανθίες, που η βάση τους καλύπτεται από λεία, βράκτια φύλλα, που επικαλύπτονται, σχηματίζοντας μια σαρκώδη ανθοδόχη τα εξωτερικά και τα μεσαία καταλήγουν σε αγκάθι. Τα βράκτια φύλλα της είναι μικρά, σε αντίθεση με τα βράκτια της καλλιεργούμενης αγκινάρας, που είναι μεγαλύτερα και χωρίς αγκάθια. Τα ανθίδια είναι πολλά (300-400), σωληνοειδή, ερμαφρόδιτα, με πέταλα πορφυρά ή μοβ. Τα άνθη της αγκινάρας είναι από τα αγαπημένα των μελισσών Η γονιμοποίηση γίνεται μόνον από τα έντομα. Οι καρποί περιέχουν πολλούς σπόρους, που έχουν στην κορυφή τους αρκετά μακριά τριχίδια, που διευκολύνουν τη διασπορά τους με τον αέρα και τη διάδοση έτσι του φυτού. Οι ανθοκεφαλές εμφανίζονται νωρίς την άνοιξη, αλλά το φυτό ανθίζει όψιμα, από το Μάιο.

 ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ

Τα μπουμπούκια των λουλουδιών τρώγονται  ωμά ή μαγειρεμένα.. Τα μπουμπούκια είναι λίγο μικρότερα από της αγκινάρας και είναι πιο εύκολα στον χειρισμό τους. Η γεύση τους είναι ήπια και ευχάριστη και  είναι πιο απαλή από εκείνη της αγκινάρας. Οι βλαστοί  μαγειρεύονται και χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο του σέλινου. Οι μίσχοι μαζεύονται πριν  μεγαλώσουν και πρέπει να ζεματιστούν για να  μειωθεί η  πικρία του. Στη συνέχεια  μπορούν  να καταναλωθούν μαγειρευμένοι   σε σαλάτες ή να γίνουν τουρσί. Τα νεαρά φύλλα  τρώγονται  ωμά ή μαγειρεμένα. Οι ρίζες τρώγονται μαγειρεμένες, όπως οι παστινάκες .

Το στέλεχος  της  τρώγεται ωμό κι έχει γλυκιά γεύση. Οι τρυφεροί βλαστοί, τα κοτσάνια των φύλλων και τα φύλλα της τρώγονται, αφού καθαριστούν από τ’ αγκάθια και βραστούν. Τα φύλλα της μαγειρεύονται με κατσικίσιο κρέας ή μόνα τους, «αλά πολίτα», όπως ακριβώς και οι ανθοκεφαλές της, πριν όμως ανθίσουν. Οι ανθοκεφαλές της ψήνονται ακόμα και στα κάρβουνα, με χοντροκομμένο αλάτι και λάδι. Η στυφή τους γεύση ταιριάζει με κόκκινο κρασί. Μπορούν επίσης να προστεθούν σε ομελέτα, ενώ οι μικρές ανθοκεφαλές γίνονται τουρσί.

 mani.org

Organ. J. Rare Vegetables for Garden and Table

Tanaka. T. Tanaka’s Cyclopaedia of Edible Plants of the World

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: 

Η αγριαγκινάρα έχει γίνει σημαντική σαν φαρμακευτικό βότανο κατά τα τελευταία χρόνια, μετά την ανακάλυψη των ιδιοτήτων της Κυναρίνης που περιέχεται σε μεγάλο βαθμό στο φυτό. Η Κυναρίνη έχει η πικρή γεύση ,  βρίσκεται κυρίως στα φύλλα, και βελτιώνει την λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης , διεγείρει την έκκριση των πεπτικών υγρών, ιδιαίτερα χολής, και μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα . Τα φύλλα είναι αντιχοληστεριναιμικά, αντιρευματικά, χολαγωγά, πεπτικά, διουρητικά, υπογλυκαιμικά και λιθο-διαλυτικά. . Χρησιμοποιούνται εσωτερικά για τη θεραπεία των χρόνιων ηπατικών παθήσεων και της χοληδόχου κύστης, τον ίκτερο, την ηπατίτιδα, την αρτηριοσκλήρωση και τα πρώτα στάδια της όψιμης έναρξης διαβήτη . Τα φύλλα συλλέγονται καλύτερα ακριβώς πριν από την ανθοφορία των φυτών, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή αποξηραμένα .

Σε σχετική μελέτη του Universidade do Porto της Πορτογαλίας τεκμηριώθηκε ή πλούσια αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δράση της αγριαγκινάρας. Συγκεκριμένα πιστοποιήθηκαν στα φύλλα της διάφορα φλαβονοειδή και φαινολικά οξέα τα οποία παρουσιάζουν έντονες αντιοξειδωτικές και αντιμικροβιακές δράσεις. Η αντιοξειδωτική δράση του εκχυλίσματος όλων των μερών του φυτού τεκμηριώθηκε και από σχετική έρευνα δύο Πανεπιστημίων της Σλοβακίας.

Universidade do Porto, R. Aníbal Cunha, 4050-047 Porto, Portugal.

Slovak Academy of Sciences, Comenius University, Bratislava, Slovakia

Chevallier. A. The Encyclopedia of Medicinal Plants

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants

Mills. S. Y. The Dictionary of Modern Herbalism

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ:

Η αγριαγκινάρα μετατρέπεται σε πέλετ και ηλεκτρικό ρεύμα.

 Ένα πολλά υποσχόμενο φυτό για την ελληνική αλλά και παγκόσμια γεωργία είναι το Cynara cardunculus. Η διαδικασία της καλλιέργειας της αγριαγκινάρας είναι εύκολη και γίνεται ακόμη και στο πιο ακατάλληλο και ξερό χωράφι. Ως πολυετές φυτό, η σπορά γίνεται μία φορά κάθε δώδεκα χρόνια. Φυτεύεται στη καρδιά του φθινοπώρου τον Οκτώβριο, μεγαλώνει με τις βροχές του χειμώνα και μαζεύεται από τα μέσα του καλοκαιριού μέχρι και τις αρχές φθινοπώρου, δηλαδή από τον Ιούλιο μέχρι το Σεπτέμβριο. Το σημαντικότατο πλεονέκτημα είναι ότι δε χρειάζεται καθόλου λίπασμα και νερό, και, φυσικά, ως ανθεκτικότατο και επικρατέστερο ζιζάνιο επιβιώνει χωρίς να χρειάζονται ζιζανιοκτόνα.

Η αγριαγκινάρα σαν βιοκαύσιμο

Η απόδοση του χωραφιού κυμαίνεται γύρω στα 1400 κιλά σε ξηρή ουσία ανά στρέμμα, ενώ φτάνει περίπου και τα 2800 κιλά με 2 – 3 αρδεύσεις τους μήνες της άνοιξης. Η καλλιέργεια δεν είναι μόνο απλή, αλλά δίνει και πολλά έσοδα

Τα στερεά καύσιμα πέλετς χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα αντί για το πετρέλαιο θέρμανσης τόσο σε σπίτια όσο και σε βιομηχανίες, ενώ στο κοντινό μέλλον θα ξεκινήσει και η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος σε μονάδες μικρής εγκατεστημένης ισχύος κάτω των 5MW. Επιπλέον, η καλλιέργεια αγριαγκινάρας μπορεί να αναπτύξει τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας έως 20% μέχρι το 2020 ακόμη και στα νησιά. Συνολικά η αγριαγκινάρα είναι σε θέση να προσφέρει νέες θέσεις εργασίας και διάδοση της παραγωγικής μεθόδου της σε χώρες εκτός Ελλάδος, μείωση του διοξειδίου του άνθρακα, κέρδος το λιγότερο 50 ευρώ ανά στρέμμα για το καλλιεργητή που παρήγαγε βαμβάκι ή σιτάρι, και μείωση στο 25% των εξόδων πετρελαίου με την αντικατάστασή του από καύσιμα πέλετς.

ecotimes.gr

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Πέρα από τη χρήση της ως βιοκαυσίμου, η αγριαγκινάρα θεωρείται διεθνώς μια από τις καλύτερες ζωοτροφές, τόσο από την άποψη ότι κάνει καλό στην υγεία του ζώου όσο και από τα πλεονεκτήματα που έχει ως καλλιέργεια, αφού είναι ένα πολυετές φυτό που δεν χρειάζεται συχνά πότισμα.. Σαν κτηνοτροφή είναι καλύτερη από ό,τι σαν βιοκαύσιμο. Το πρώτο και το πιο φυσικό εργοστάσιο είναι το… στομάχι του ζώου το οποίο εκμεταλλεύεται άριστα τις ενεργειακές ιδιότητές της.

Από την αγριαγκινάρα παράγεται τυροποιητική πυτιά. Η απόδοσή της είναι πολύ ανώτερη από τη ζωική. Από 3 λίτρα γάλακτος, χρησιμοποιώντας ζωικής προέλευσης ένζυμα παράγεται περίπου 700 γρ. λευκό τυρί ενώ με τα φυτικής προέλευσης, από την αγριαγκινάρα, περίπου τη διπλάσια ποσότητα.

ΤΟ ΒΗΜΑ

The University of Reading, UK

Instituto Nacional de Engenharia e Tecnologia Industrial, Portugal

Read Full Post »

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

Μονοετές ή πολυετές ζιζάνιο, που παράγει τον πρώτο χρόνο μια ροζέτα και το δεύτερο χρόνο ανθίζει και ξεραίνεται. Τα φύλλα φύονται εναλλάξ και χωρίζονται σε μικρά γραμμικά τμήματα.
Στη διάρκεια του πρώτου έτους, η ροζέτα είναι θαμνώδης και φουσκωτή, με ύψος 10-15 εκ. και διάμετρο μέχρι 45 εκ. Το δεύτερο χρόνο οι μίσχοι των λουλουδιών φθάνουν σε ύψος μέχρι το 1μέτρο. Το άνθος είναι μικρό, λευκό, με πέντε πέταλα. Οι ταξιανθίες περιλαμβάνουν πολλά μεμονωμένα άνθη . Η εποχή της ανθοφορίας διαρκεί από το Μάη μέχρι το φθινόπωρο.
Tο φυτό αναπαράγεται εύκολα από το σπόρο και η βλάστησή του είναι αργή και ακανόνιστη. Χρειάζεται σχετικά μεγάλη ποσότητα καλά διανεμημένης υγρασίας όπως είναι η βροχή ή το πότισμα.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Οι κόνδυλοι τρώγονται μαγειρεμένοι. Οι συστάδες των λουλουδιών τρώγονται τηγανισμένες και έχουν πολύ ωραία γεύση σαν καρότο.

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

daucus carota αγριοκαρότο αρχαια θουρια αριοχωρι 10 Ιούνη 2013

Οι αρωματικοί σπόροι χρησιμοποιούνται  ως άρτυμα σε σούπες κ.α.  Οι  αποξηραμένοι κόνδυλοι ψήνονται, αλέθονται σε σκόνη και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή καφέ.

Harris. B. C. Eat the Weeds

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants

Σχετικά video για την εδωδιμότητα υπάρχουν στο Youtube:

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το αγριοκαρότο είναι ένα αρωματικό βότανο που δρα ως διουρητικό, καταπραΰνει το πεπτικό σύστημα .

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

daucus

Το αιθέριο έλαιο που παράγεται από τους σπόρους του έχει έντονη αντιμυκητιακή δράση και καθαρίζει τα κύτταρα από τις τοξίνες.

Jardim Botânico Universidade de Coimbra,  Portugal

Σαν ιατρικό καθαριστικό, καθαρίζει  το συκώτι, διεγείρει τη ροή των ούρων και την απομάκρυνση των αποβλήτων από τα νεφρά . Το σύνολο του  φυτού είναι ανθελμινθικό,  διαλυτικό,  αποφρακτικός,  διουρητικό,  διεγερτικό.  Επιπρόσθετα βοηθά στην όραση και την παραγωγή γάλακτος στις θηλάζουσες.

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Mills. S. Y. The Dictionary of Modern Herbalism

Το διάλυμα που παράγεται με το βράσιμό του φυτού χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων ενοχλήσεων,  που περιλαμβάνουν τις  πεπτικές διαταραχές, ασθένειες των νεφρών και της ουροδόχου κύστης και στη θεραπεία της υδρωπικίας.

Weiner. M. A. Earth Medicine, Earth Food

Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants

Illustration_Daucus_carota0

Το αιθέριο έλαιο του φυτού που προέρχεται από τα εναέρια τμήματα στο τέλος της περιόδου ανθοφορίας  αποδείχθηκε  ως αντιμικροβιακό κατά του ανθρώπινου εντεροπαθογόνου καμπυλοβακτηριδίου  jejuni, το οποίο είναι το υπ’ αριθμό ένα μικρόβιο που ενοχοποιείται για τροφικές δηλητηριάσεις  . Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων (EFSA), το καμπυλοβακτηρίδιο είναι το μικρόβιο στο οποίο οφείλονται τα περισσότερα περιστατικά ασθένειας ζώων που μολύνει ανθρώπους, ξεπερνώντας μάλιστα τη σαλμονέλα που έως πριν από λίγα χρόνια κρατούσε την πρώτη θέση.

Καθημερινή

Laboratoire de Biochimie et de Biologie  Université de Corse, France, Laboratoire Chimie et Biomasse , Université de Corse,  Ajaccio, France  Faculté de Médecine, Université de la Méditerranée, Marseille, France

Η έγχυση των φύλλων έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της κυστίτιδας και στα νεφρά προκειμένου και να μειωθούν οι πέτρες που έχουν ήδη σχηματιστεί. Τα  φύλλα περιέχουν σημαντικές ποσότητες  πορφυρινών, οι οποίες διεγείρουν την υπόφυση και οδηγούν στην απελευθέρωση των αυξημένων επιπέδων των ορμονών του φύλου. Το φυτό συλλέγεται τον Ιούλιο και ξηραίνεται για μετέπειτα χρήση. Το «τσάι» των  λουλουδιών του έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του διαβήτη. Οι τριμμένες ρίζες χρησιμοποιούνται για την  θεραπεία των νηματοσκωλήκων. Η ρίζα χρησιμοποιείται επίσης στην  καθυστερήσει στην έμμηνο ρύση. Ένα διάλυμα  χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του οιδήματος, τα φουσκώματα την δυσπεψία και προβλήματα εμμήνου ρύσεως .

Plants For A Future

Σε σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου της Καλκούτας , οι ουσίες που περιέχονται στο φυτό προστατεύουν και καθαρίζουν το συκώτι.

Division of Biochemistry, Department of Pharmaceutical Technology, Jadavpur University, Calcutta 700032, India

Διαβήτης:
Οι φρέσκοι κόνδυλοι του φυτού προφυλάγουν τους διαβητικούς από την κετοξέωση η οποία οδηγεί σε κώμα και τον θάνατο. Η κετοξέωση οφείλεται στη μεγάλη συγκέντρωση κετονών. Πρόκειται για μεταβολικά απόβλητα του οργανισμού, που παράγονται, όταν ο οργανισμός έχει εξαντλήσει τα αποθέματα ενεργείας του από τη γλυκόζη και χρησιμοποίει σαν εναλλακτική πηγή ενέργειας, την καύση του λίπους. Στη περίπτωση αυτή ο ασθενής αισθάνεται , πείνα ,αδιαθεσία, τάση για εμετό ,ταχύπνοια ,κοιλιακό πόνο και η μυρωδιά του έχει την οσμή σάπιου μήλου (ακετόνης). Τέσσερα στελέχη ενδοφυτικών μικροοργανισμών που απομονώνονται από τη ρίζα του φυτού είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν την αναγωγή της ομάδας καρβονυλίου της κετόνης με ποικίλο βαθμό Ενάντιο και Διάστερο επιλεκτικότητας. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι ενδοφυτικοί μικροοργανισμοί συμμετέχουν στην εναντιοεκλεκτική αναγωγή των κετονών και των κετοεστέρων όταν «μασιούνται» φρέσκα κομμάτια ρίζας αγριοκαρότου.
Journal of Molecular Catalysis B: Enzymatic, Volume 49, Issues 1–4, 16 November 2007, Pages 8-11

Organic Division, Indian Institute of Chemical Technology, Hyderabad-500007, India

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:  Ένα αιθέριο έλαιο που λαμβάνεται από το σπόρο έχει πολύ ωραία μυρωδιά όπως της Ίριδας.  Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και ως αρωματική  ύλη τροφίμων . Το λάδι του  φυτού έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στην αισθητική σε αντιρυτιδικές κρέμες.
Uphof. J. C. Th. Dictionary of Economic Plants

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Η ρίζα του φυτού χρησιμοποιείται στην οικολογική παρασκευή του οξειδίου του γραφενίου. Πρόκειται για νανοδομημέμο υλικό του άνθρακα που χρησιμοποιείται σε διάφορες εφαρμογές της νανοηλεκτρονικής ως έχει, ή με τροποποίηση προκειμένου να ενσωματωθεί σε υποστρώματα ή άλλα υλικά όπως πολυμερή, οθόνες, μπαταρίες, φωτοβολταϊκά, υλικά ηλεκτρομαγνητικής θωράκισης, υλικά αποθήκευσης ενέργειας, υπερπυκνωτές κλπ.

Ινστιτούτο Προηγμένων Υλικών, Φυσικοχημικών Διεργασιών, Νανοτεχνολογίας και Μικροσυστημάτων, ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος

Carbon, Volume 50, Issue 3, March 2012, Pages 914-921

Το βιοενεργό εκχύλισμα εξανίου των σπόρων του Daucus carota απέδωσε 2,4,5-τριμεθοξυβενζαλδεϋδη , ελαϊκό οξύ,  τρανσ-ασαρόνη και γερανιόλη . Οι ενώσεις αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν στα  κουνουποκτόνα και στα νηματοκτόνα . Επιπρόσθετα έχουν  αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Department of Horticulture and National Food Safety and Toxicology Center, Michigan State University

Read Full Post »

Μπουφόραχη ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ 21 Γενάρη 2009

Η Καλέντουλα είναι ένα όμορφο αγριολούλουδο, πολύ συνηθισμένο στην περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Ανήκει στην οικογένεια των σύνθετων που αποτελούν την μεγαλύτερη οικογένεια στο φυτικό βασίλειο. Είναι συγγενικό φυτό με τη μαργαρίτα . Η Καλέντουλα είναι μονοετές φυτό με άνθη έντονα κίτρινα ή πορτοκαλί. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι πολύ μεγάλη και κρατάει από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Οκτώβριο. Η Καλέντουλα αναπτύσσεται κυρίως σε χαμηλότερα υψόμετρα και συναντάται σε χωράφια, πλαγιές και άκρες δρόμων.

Τα πέταλα λουλουδιών του φυτού , έχουν χρησιμοποιηθεί για ιατρικούς σκοπούς, τουλάχιστον από τον 12ο αιώνα. Η Καλέντουλα έχει υψηλές ποσότητες φλαβονοειδών καιφυτικά αντιοξειδωτικά που προστατεύουν τα κύτταρα από το να καταστραφούν  από ασταθή μόρια που ονομάζονται ελεύθερες ρίζες. Η Καλέντουλα μπορει  να καταπολεμήσει τη φλεγμονή  από ιούς και βακτήρια. Παραδοσιακά έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των στομαχικών διαταραχών  και τα έλκη, καθώς επίσης  και την ανακούφιση από τις κράμπες της περιόδου ​​αλλά δεν υπάρχει καμία επιστημονική μελέτη σχετικά. Σήμερα  συχνά χρησιμοποιείται τοπικά, που σημαίνει ότι  επενεργεί  στο δέρμα. Έχει αποδειχθεί ότι μπορει να βοηθήσει τις πληγές να επουλωθούν γρηγορότερα, ενδεχομένως με την αύξηση της ροής του αίματος και του  οξυγόνου στην πληγείσα περιοχή. Επίσης  βοηθά  να αναπτυχθούν νέοι ιστοί στο σώμα. Τα αποξηραμένα πέταλα του φυτού  χρησιμοποιούνται σε αλοιφές και βάμματα για πλύσεις στη θεραπεία εγκαυμάτων, μωλώπων και εκδορών, καθώς και στις δευτερεύουσες μολύνσεις που προκαλούνται.  Η Καλέντουλα, επίσης, έχει αποδειχθεί ότι μπορει να βοηθήσει στην πρόληψη δερματίτιδας ή την φλεγμονή του δέρματος σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ακτινοβολία.

University of Maryland Medical Center

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα  τρώγονται ωμά. Στην αρχή προσδίδουν μία γλυκόξινη γεύση, ακολουθούμενη από μία ισχυρή διεισδυτική γεύση ενός αλατούχου χαρακτήρα. Είναι πολύ πλούσια σε βιταμίνες και μέταλλα και είναι παρόμοια με το Ταραξάκο σε  θρεπτική αξία . Τα φρέσκα πέταλα ψιλοκομμένοα προστίθεται σε σαλάτες. Τα αποξηραμένα πέταλα έχουν μια πιο συμπυκνωμένη γεύση και χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα σε σούπες, κέικ, κλπ. Όλα τα μέρη έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες Α και C]. Μία εδώδιμη κίτρινη χρωστική ουσία λαμβάνεται από τα πέταλα . Ένα υποκατάστατο σαφράν, χρησιμοποιείται για το χρωματισμό  και τη γεύση του ρυζιού, σε σούπες κ.λπ.  Ένα τσάι γίνεται από τα πέταλα και τα λουλούδια. Αυτό που γίνεται μόνο  από τα πέταλα είναι λιγότερο πικρό. Δεν υπάρχει καμία καταγραφή για την εδωδιμότητα των σπόρων , αλλά περιέχουν  έως και 37% πρωτεΐνες και 46% έλαιο.

Grieve. A Modern Herbal

Lust. J. The Herb Book

Reid. B. E. Famine Foods of the Chiu-Huang Pen-ts’ao

Holtom. J. and Hylton. W. Complete Guide to Herbs

Vilmorin. A. The Vegetable Garden

Organ. J. Rare Vegetables for Garden and Table

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Χρησιμοποιείται για την  θεραπεία των προβλημάτων του δέρματος και εφαρμόζεται εξωτερικά για δαγκώματα και  τσιμπήματαδιαστρέμματα, τραύματα, πόνο στα μάτια, φλεβίτιδα κ.α. Συντελεί επίσης στον καθαρισμό και την αποτοξίνωση του οργανισμού όταν  λαμβάνεται εσωτερικά. Συντελεί στην  θεραπεία του πυρετού  και των χρονίων λοιμώξεων. Μόνο το βαθύ πορτοκαλί άνθος  θεωρείται ότι έχει έντονες  φαρμακευτικές ιδιότητες. Το σύνολο του  φυτού , αλλά κυρίως τα λουλούδια και τα φύλλα, είναι αντιφλεγμονώδη, αντισηπτικό, αντισπασμωδικό, καθαρτικό, στυπτικό, χολαγωγό, εφιδρωτικό, εμμηναγωγότονωτικό , επουλωτικό, προστατευτικό δέρματος. Τα φύλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή αποξηραμένα. Μαζεύονται καλύτερα  το πρωί  αμέσως μετά αφού στεγνώσει η  δροσιά. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνται επίσης νωπά ή ξερά, για αποξήρανση συγκομίζονται όταν ανοίξουν πλήρως και πρέπει να στεγνώσουν αμέσως στη σκιά. Ένα τσάι από τα πέταλα τονώνει την κυκλοφορία και ,όταν  λαμβάνεται τακτικά, μπορεί να διευκολύνει στην ανακούφιση από την φλεβίτιδα. Η εφαρμογή των  κοτσανιών που έχουν συνθλιβεί πάνω σε κάλους και κονδυλώματα βοηθά στην εύκολη αφαίρεσή τους. Τα φύλλα, τα άνθη και τα μπουμπούκια χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί  ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο που χρησιμοποιείται εσωτερικά προκειμένου να επιταχυνθεί η επούλωση των πληγών. Η Γερμανική Επιτροπή για την θεραπεία με βότανα, εγκρίνει την καλέντουλα για φλεγμονές του στόματος και του φάρυγγα ,  για  πληγές και εγκαύματα .

Όταν ενσωματωθεί σε ένα λάδι ή gel σχηματίζεται ένα αντιφλεγμονώδες παρασκεύασμα που χρησιμοποιείται για την πολύ γρήγορη θεραπεία των πληγών π.χ. για στα πόδια ενός διαβητικού όταν η ταχύτητα της θεραπείας είναι κρίσιμη.

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Mills. S. Y. The Dictionary of Modern Herbalism

Duke. J. A. and Ayensu. E. S. Medicinal Plants of China

Karalliedde. L. and Gawarammana. I. Traditional Herbal Medicines

Plants For A Future

Εγκαύματα, κοψίματα και μώλωπες
Τα διαλύματα και οι αλοιφές της  Καλέντουλας 
εφαρμόζεται στο δέρμα για να βοηθήσουν τα εγκαύματα,  τους μώλωπες και τις πληγές προκειμένου επουλωθούν γρηγορότερα και για την καταπολέμηση των ήσσονος σημασίας λοιμώξεων που προκαλούνται.  Η κρέμα χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία των αιμορροΐδων. Ομοιοπαθητικοί γιατροί  συχνά συνιστούν τη χρήση αλοιφών με καλέντουλα για να θεραπεύσουν πρώτου βαθμού εγκαύματα και ηλιακά εγκαύματα.

Λοίμωξη του ωτός (μέση ωτίτιδα)
Σταγόνες για το αυτί που περιέχουν καλέντουλα μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία λοιμώξεων του αυτιού στα παιδιά. Οι σχετικές επιστημονικές μελέτες δεν έχουν διαπιστώσει καμία παρενέργεια.

University of Maryland Medical Center

Η καλέντουλα χρησιμοποιείται ως εφιδρωτικό, για το καθαρισμό του αίματος, την μείωση του σακχάρου στο αίμα και επίσης ως αντιφλεγμονώδες του δέρματος.

Plant Physiology and Biochemistry vol. 42 issue 9 September, 2004. p. 695-701

Department of Biology, Teacher Training University Tehran, Iran

Dipartimento di Chimica e Biotecnologie Agrarie,Pisa, Italy

Επιπλέον, η καλέντουλα έχει βρεθεί σαν ένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη θεραπεία στις ακραίες αιμορραγίες των αιμορροϊδων. Επίσης είναι κατάλληλη για να σταματήσει η αιμορραγία των ούλων διότι επενεργεί στα αγγεία τα οποία  συστέλλονται. Το φρέσκο ​​γάλα του φύλλου της σε μία ή δύο κουταλιές  είναι ικανό να θεραπεύσει την οισοφαγική παλινδρόμηση και άλλες πληγές του στομάχου. Στη Γαλλία συνήθως χρησιμοποιούν την πτώση της θερμοκρασίας του σώματος με την εφίδρωση που προκαλεί η Καλέντουλα  ως ένα αποτελεσματικό ηρεμιστικό.

Mir heydar (2003). Plant Dictionary, Islamic Culture Publication. Editorial. Tehran Iran.

Η Καλέντουλα χρησιμοποιείται στην θεραπεία της  αναιμίας,  των προβλημάτων  στα νεφρά, της παρωτίτιδας, της ανεμοβλογιάς, της ιλαράς, του έλκους,  του ίκτερου και  των νευρωτικών προβλημάτων. Επιπρόσθετα εξαφανίζει τα σπυράκια ακμής, τις ανωμαλίες του  δέρματος και τις χιονίστρες.

academic journals

Sharrif moghaddasi Mohammad and Hamed Haddad Kashani

Department of Agronomy and Plant Breeding, Saveh Branch, Islamic Azad University, Saveh, Iran

Anatomical Sciences Research Center, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran.

Οι ρητίνες που υπάρχουν στην Καλέντουλα έχουν αντιμυκητιασικές, αντιβακτήριακες   ιδιότητες.
Επιπλέον, αυτό το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει τις φουσκάλες στα πόδια και για να ανακουφίσει το κάψιμο στις θηλές που προκαλείται από θηλασμό.

Zarezadeh A (2003). Medicinal plant dictionary

Ένα μείγμα Καλέντουλας πυκνότητας 5% μαζί με αντισηπτικό είναι αποτελεσματικό σε μεγάλο βαθμό στην τόνωση του δέρματος κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων. Οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι η αλοιφή της καλέντουλα ενισχύει το μεταβολισμό της παραγωγής γλυκοπρωτεΐνης, νουκλεοπρωτεΐνης και κολλαγόνου στη θέση αυτή. Η διατροφική χρήση των πετάλων των λουλουδιών έχει αντιβακτηριακή δράση. Επιπρόσθετα προστατεύει από τους ιούς και την γαστρίτιδα. Στην παραδοσιακή ιατρική, χρησιμοποιείται ενάντια στους σπασμούς και σαν  διουρητικό.

Salehi-Sormaghi MH (2006) Medicinal and medical plant

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το ανεπτυγμένο φυτό δρα ως ένα έντομοαπωθητικό και  μειώνει τον πληθυσμό των σκουληκιών  του εδάφους . Τα λουλούδια του χρησιμοποιούνται για των στολισμό. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε λοσιόν για το δέρμα και όταν προστίθενται σε σαμπουάν μαλλιών ελαφρύνουν το χρώμα των μαλλιών. Τα λουλούδια δρουν και σαν εναλλακτικό συστατικό  ενεργοποιητή λιπάσματος. Ένα αποξηραμένο και κονιοποιημένο μίγμα από διάφορα μέρη του φυτού μπορούν να προστεθούν σε ένα σωρό λιπάσματος, προκειμένου να επιταχυνθεί η βακτηριακή δραστηριότητα και επομένως να μειωθεί ο χρόνος που απαιτείται για να γίνει το κομπόστ. Μία κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τα  βρασμένα άνθη. Επίσης ένα αιθέριο έλαιο  λαμβάνεται από το φυτό το οποίο χρησιμοποιείται με φειδώ, λόγω της δυσκολίας στη λήψη του, σε αρώματα. Τα λουλούδια του φυτού κλείνουν  όταν πρόκειται να υπάρξουν υγρές καιρικές συνθήκες και ως εκ τούτου μπορει να χρησιμοποιηθεί ως ένα βραχυχρόνιο μέσο της πρόγνωσης του καιρού.

Read Full Post »

Μπουφόραχη ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ 25 Απρίλη 2009

Μπουφόραχη Αρχαια Θουρια 25 Απρίλη 2009

Το φασκόμηλο ήφασκομηλιά , (Φασκόμηλο το Ελληνικό , Salvia fruticosa) ανήκει στο γένος των Αγγειοσπέρμων δικότυλων φυτών Ελελίφασκος (Salvia). Το φασκόμηλο, πολυετές, θαμνώδες, με πολυάριθμα κλαδιά, ύψους μέχρι μισό μέτρο, βρίσκεται σε όλες τις περιοχές τηςΕλλάδας κυρίως σε ξηρούς και πετρώδεις τόπους.

Τα φύλλα  του είναι επιμήκη και παχιά, χρώματος λευκοπράσινου. Τα άνθη του φύονται κατά σπονδύλους, είναι χρώματος μοβ και ανθίζουν από το Μάιο ως τον Ιούνιο.

Το φυτό έχει έντονη αρωματική οσμή και καλλιεργείται για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του, ως αφέψημα και ως καρύκευμα. Τα φύλλα που είναι και το κατεξοχήν χρησιμοποιούμενο μέρος του φυτού συλλέγονται λίγο πριν ή κατά την αρχή της ανθοφορίας με ξηρό και ηλιόλουστο καιρό, το Μάιο ή τον Ιούνιο και ξηραίνονται στη σκιά.

Περιέχει ως κύρια ουσία αιθέριο έλαιο , φασομηλόλαδο , άχρωμο ή ερυθροκίτρινο, σαπωνίνες, πικρές ουσίες, τερπένια, ρητίνες, πικρά διτερπένια, ταννίνες, τριτερπένια, φλαβονοειδή και θουγιόνη (thujone, μια μονοτερπενική κετόνη).

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τρώγονται τα φύλλα και τα λουλούδια  ωμά ή μαγειρεμένα.Στην μαγειρική χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό διαφόρων ζωμών, φαγητών και του ξιδιού. Επειδή βοηθάει την πέψη  χρησιμοποιείται συχνά σε βαριά, λιπαρά φαγητά. Η γεύση του είναι αρκετά πιπεράτη και ταιριάζει πολύ με λιπαρά κρεατικά και τυριά. Τα νεαρά φύλλα και τα λουλούδια μπορούν να καταναλωθούν ωμά, βραστά, τουρσί ή να χρησιμοποιειθούν σε σάντουιτς.Τα λουλούδια μπορούν επίσης να αναμιχθούν με την σαλάτες για να προσδώσουν χρώμα και αρώματα. Ένα αιθέριο έλαιο που λαμβάνεται από το φυτό χρησιμοποιείται εμπορικά για την γεύση παγωτό, γλυκών, ψητά φαγητά. Τέλος  θεωρείται και μελισσοτροφικό φυτό  παρέχοντας μέλι  εκλεκτής ποιότητας.
Sturtevant’s Edible Plants of the World.

Holtom. J. and Hylton. W. Complete Guide to Herbs

Vilmorin. A. The Vegetable Garden.

Larkcom. J. Salads all the Year Round.

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants.

Phillips. R. & Foy. N. Herbs

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Τα φύλλα κάνουν εξαιρετικό καθαρισμό δοντιών  απλώς τρίβοντας την επάνω πλευρά του φύλλου πάνω από τα δόντια και τα ούλα. Τα μωβ ώριμα φύλλα του  φασκόμηλου είναι πιό σκληρά και είναι καλύτερα για τον καθαρισμό των δοντιών. Το φασκόμηλο με τη μορφή αφεψήματος είναι ιδανικό για την θεραπευτική του στόματος σε περίπτωση τραυματισμών, άφτρων,φαρυγγίτιδας και κατά της ουλίτιδας. Τα φύλλα έχουν αντισηπτικές ιδιότητες και μπορεί να θεραπεύσουν την ουλίτιδα. Είναι ένα πολύ αποτελεσματικό σαν «σταθεροποιητής» στα αρώματα και τα βιοενεργά καλλυντικά . Τέλος χρησιμοποιείται  για να προσθέσει γεύση στιςοδοντόπαστες.

Τα φύλλα έχουν αντισηπτικές, αποχρεμπτικές και σπασμολυτικές ιδιότητες. Το φυτό έχει στομαχικές, τονωτικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες ενώ χρησιμοποιείται και κατά των νευραλγιών. Η φασκομηλιά χρησιμοποιείται στη θεραπευτική με τη μορφή αφεψήματος εσωτερικά ως ανθιδρωτικό (ιδιαίτερα κατά του νυχτερινού ιδρώτα φυματικών και νευρασθενών).

Ελαττώνει τα αέρια του εντέρου, είναι διουρητικό και εμμηναγωγο. Ακόμη είναι αιμοστατικό, και τοπικό αναισθητικό του δέρματος. Επίσης έχει αντιβιοτική, αντιμυκητική, αντισπασμωδική και υπογλυκαιμική δράση. Σε αρχαίες εποχές το χρησιμοποιούσαν για δαγκώματα φιδιών και εντόμων, για να αυξήσουν τη γονιμότητα των γυναικών και για να διώχνουν τα κακά πνεύματα κτλ.Στις περιοχές της Μεσογείου αποξηραίνεται και πίνεται ως αφέψημα, το γνωστό φασκόμηλο.

Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες , η χρήση του έχει θετική επίδραση στη θεραπεία του Αλτσχάιμερ και στην υπερλιπιδαιμία.

Πάντως η χρήση του πρέπει να γίνεται με σύνεση γιατί υπάρχουν περιπτώσεις δηλητηρίασης από υπερβολική χρήση που οφείλεται κυρίως στην ουσία θουγιόνη που υπάρχει στο φυτό.

Plants For A Future

Hamlyn Encyclopaedia of Plants

Uphof. J. C. Th. Dictionary of Economic Plants

agriamanitaria

Read Full Post »