Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Στυπτικά’ Category

capsella_bursapastorisΗ λατινική ονομασία του βοτάνου είναι CAPSELLA Bursa-pastoris (Καψάκιον το βαλάντιον ή Καψέλα ο ποιμενόσακκος). Το όνομα του γένους το πήρε από τους χαρακτηριστικούς καρπούς της που έμοιαζαν με τα πουγκιά των ιερωμένων της Αναγέννησης ή με τα πουγκιά που είχαν κάποτε οι βοσκοί. Πρόκειται για βότανο της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας που ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών. Στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες Τσουρκιάς, Τραγιά, Αγριοκαρδαμούρα, Αγριοκάρδαμο, Κάψα.
Είναι φυτό διετές, ποώδες και χνουδωτό. Η ρίζα του προχωρά βαθιά στο έδαφος. Τον πρώτο χρόνο, στην κορυφή του εμφανίζεται ο ρόδακας των κατώτερων φύλλων, που είναι επιμήκη, οδοντωτά με μίσχο. Τα επόμενα φύλλα είναι άμισχα, έχουν δύο φαρδιά φυλλάρια στη βάση τους και σχηματίζουν λοβούς. Το δεύτερο χρόνο ξεπροβάλλουν οι όρθιοι ανθοφόροι βλαστοί του, που διακλαδίζονται και μπορεί να φτάσουν σε ύψος τα 50 εκατοστά.
Τα άνθη βγαίνουν πολλά μαζί σε τσαμπιά, είναι πολύ μικρά, λευκά ή ελαφρά ρόδινα, με μακριούς ποδίσκους.
Οι καρποί του φυτού είναι καρδιόσχημοι, πιεσμένοι, πράσινοι, με πολυάριθμα ωοειδή, καφεκίτρινα σπέρματα. Το φυτό μπορεί να δώσει από δύο έως τέσσερις γενιές το χρόνο. Για την ανάπτυξη του χρειάζεται πολύ ήλιο. Eνα φυτό μπορεί να παράγει μέχρι 2000 σπόρους.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Η Καψέλα χρησιμοποιείται από τον άνθρωπο σαν τροφή από τα αρχαία χρόνια. Σπόροι της έχουν βρεθεί στο στομάχι ανθρώπων της Τολούνδης (500 π.Χ. – 500 μ.Χ.) και στις ανασκαφές στο Κατάλ Χουγιούκ (Τουρκία 5950 π.Χ.).Τα φύλλα του φυτού βράζονται μαζί με άλλα χόρτα και δίνουν στις σαλάτες πιπεράτη γεύση.
shep_purse1Οι ανθοφόροι βλαστοί κόβονται μόλις σχηματιστούν οι πρώτοι καρποί, που μαζί με τα άνθη προστίθενται στις σαλάτες, χαρίζοντας τους ιδιαίτερη γεύση.
Η αγριοκαρδαμούρα είναι άοσμη και η γεύση της θυμίζει σινάπι. Περιέχει βιταμίνες Α, Β, C, K, ακετυλχολίνη, χολίνη, αμινοφαινόλη, τυραμίνη, σαπωνίνες, αδονιτόλη, αραβινόζη, αργινίνη, ασβέστιο, σίδηρο, φωσφόρο, κάλιο, κιτρικό οξύ και το φλαβονοειδές διοσμίνη (που θρομβώνει το αίμα).
Τα φύλλα είναι συνήθως διαθέσιμα όλο το χρόνο, αν και μπορούν επίσης να ξηραίνονται για μετέπειτα χρήση. Τα φύλλα περιέχουν περίπου 2,9% πρωτεΐνη, 0,2% λίπος, 3,4% υδατάνθρακες, 1% τέφρα. Οι νέοι βλαστοί και τα άνθη μπορεί να τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Είναι πολύ λεπτοί και μαζεύονται δύσκολα , αλλά η γεύση τους είναι πολύ ευχάριστη. Οι σπόροι τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι. Μπορουν να αλεστούνκαι να χρησιμοποιειθούν σε σούπες κ.λπ. Ο σπόρος περιέχει 35% ενός λιπαρού ελαίου. Το έλαιο αυτό μπορεί να εξαχθεί και να είναι βρώσιμο. Το κέλυφος του σπόρου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα πιπεράτο καρύκευμα για σούπες και στα βραστά. Η νωπή ή αποξηραμένη ρίζα είναι ένα υποκατάστατο του τζίντζερ.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Ιστορικά
Ο Διοσκουρίδης αναφέρει το βότανο ως ´Θλάσπη´. Το χρησιμοποιούσε για τις αιμοστατικές του ιδιότητες ως φάρμακο για τις αιμοπτύσεις.Στο πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι στρατιώτες την έβαζαν πάνω στις πληγές τους για να τις γιατρέψουν.
Το βότανο χρησιμοποιήθηκε σε ευρεία κλίμακα τον μεσαίωνα. Στη λαϊκή ιατρική το βότανο χρησιμοποιήθηκε ως αιμοστατικό σε περιπτώσεις μητρορραγίας, μηνορραγίας, ρινορραγίας, αιματουρίας, αιμοπτύσεων σε φυματικούς και για άλλες αιμορραγίες.
originalΧρησιμοποιήθηκε επίσης το βάμμα του φυτού σε εντριβές σε ατροφία μυών και σε κήλες σπλάχνων για την τόνωση των μυών σε συνδυασμό με αλχεμίλη. Στην Κίνα θεωρούν ότι η γλυκιά της γεύση κάνει καλό στην σπλήνα.
Στην Κρήτη χρησιμοποιούσαν τις ανθισμένες κορυφές και τους σπόρους του φυτού ως καυτήριο κατά των αιμορροΐδων. Το ίδιο και το κατάπλασμα των φύλλων.
Σήμερα
Το φυτό ανθίζει από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται οι ανθισμένες κορφές και όλο το ανθισμένο φυτό φρέσκο. Αποξηραμένο χάνει τις ιδιότητές του. Το φυτό συλλέγεται τρυφερό από την άνοιξη μέχρι και νωρίς το φθινόπωρο.
Η αντιβακτηριδιακή ιδιότητα του φυτού για αποδείχθηκε μετά από συγχρονισμένα πειράματα των Πανεπιστημίων Mashhad University of Medical Sciences και Islamic Azad University, Neyshabur,Iran.
Η αντιφλεγμονώδης και ιδιαίτερα αντιβακτηριδιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου Chung-Ang University, Seoul Korea.
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν με σχετικά πειράματα του University of Veterinary and Pharmaceutical Sciences, Czech Republic
Οι αντικαρκινικές και αντιβακτηριδιακές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του Πανεπιστημίου Abant Izzet Baysal University, Bolu, Turkey
Την ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση του καρκίνου του στόματος απέδειξε το Πανεπιστήμιο Chonbuk National University Jeonju, Korea
shepherds-purse-08Το αφέψημα (τσάϊ) του φυτού χρησιμοποιείται ως αιμοστατικό, στυπτικό και αντιδιαρροϊκό. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση της μηνορραγίας, της δυσμηνόρροιας, της μητρορραγίας, ενώ στην ομοιοπαθητική συνιστάται και για την αντιμετώπιση της κυστίτιδας, της νεφρολιθίασης, της αιμορραγίας της ουρήθρας και των αιμορροΐδων. Η τυραμίνη, που περιέχεται στο φυτό, είναι μία συμπαθομιμητική αμίνη, που μπορεί να προκαλέσει έντονη αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Για τον λόγο αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στη χορήγησή του σε υπερτασικούς ασθενείς.
Χορηγείται ως αιμοστατικό υπό τη μορφή αφεψήματος (τσάι: 20-30g ξηρού βοτάνου βράζουν σε 600-900ml νερό, ένα φλυτζάνι κάθε δύο ώρες) για την αντιμετώπιση των εσωτερικών αιμορραγιών, των αιμοπτύσεων και της αιματουρίας. Υπό τη μορφή βάμματος (150-200g ξηρού βοτάνου σε 300ml αιθυλικής αλκοόλης 70%, 120-150 σταγόνες την ημέρα) χορηγείται για την αντιμετώπιση της νεφρολιθίασης. Επίσης, εφαρμόζεται εξωτερικά στο δέρμα υπό τη μορφή καταπλάσματος σε πληγές, που αιμορραγούν, αλλά και κατά των ρευματικών και μυϊκών πόνων.
2_8Το βότανο επιπλέον έχει διουρητικές, στυπτικές και αιμοστατικές ιδιότητες. Η μεγάλη ποσότητα καλίου που περιέχει δρα προκαλώντας συστολή των αγγείων των εσωτερικών οργάνων, αυξάνοντας έτσι την αρτηριακή πίεση.
Το έγχυμα, το αφέψημα ή το βάμμα του χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση ψαμμιάσεων και πετρών των νεφρών, για την αντιμετώπιση διάρροιας, αυξημένης εμμηνορρυσίας και εξωτερικά σε παθήσεις του δέρματος και στις αιμορροΐδες. Το κατάπλασμα των φύλλων (μαζί με λίγο κρόκο και λίγη καμφορά) κάνει καλό στις αιμορροΐδες.
Με κατάπλασμα μόνο των φύλλων θεραπεύεται το καλάγκαθο (χειράγκαθο – άγκαθα πτερόεσσα) και λίγος χυμός πάνω σε μπαμπάκι, όταν τεθεί στο κοίλωμα του ρουθουνιού σταματά και την πιο ακατάσχετη αιμορραγία.
Το βάμμα του φυτού παρασκευάζεται με ψιλοκομμένα φύλλα, βλαστό, άνθη και καρπούς μέσα σε αγνή τσικουδιά ή τσίπουρο 38-40 βαθμών που τοποθετούμε για 10 ημέρες στον ήλιο. Το χρησιμοποιούμε για εντριβές.
Το ομοιοπαθητικό βάμμα ενδείκνυται σε περιπτώσεις αιμορραγιών της μύτης και εσωτερικών αιμορραγιών, καθώς και σε περιπτώσεις κυστίτιδας και λιθίασης των αγωγών του ουροποιητικού.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Επειδή το φυτό ειναι ευαίσθητο στα βαριά μέταλλά να είναι ένα χρήσιμο Βιομόνιτορ , δεδομένου ότι θα μπορει, σύμφωνα με πειράματα που έγιναν στο Bradford στην Αγγλία, να παρακολουθεί τις βραχυπρόθεσμες αλλαγές της ρύπανσης στις αστικές περιοχές.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
γφ βοτανικη
ΔΙΑΝΘΟΣ
Department of Oral Medicine, Chonbuk National University Jeonju, Korea
Department of Biology, Abant Izzet Baysal University, Bolu, Turkey
University of Veterinary and Pharmaceutical Sciences, Czech Republic
Department of Microbiology,Chung-Ang University,Seoul , Korea
University of Erciyes, Department of Biology, Kayseri, Turkey
Mashhad University of Medical Sciences και Islamic Azad University, Neyshabur,Iran
Plants For A Future
wikimedia

Read Full Post »

DIGITAL IMAGE

Το Teucrium polium L. subsp. capitatum (L.) Arcangeli, ανήκει στην οικογένεια
Lamiaceae και το γένος Teucrium. Είναι ένας αειθαλής, πολυετής, φρυγανώδης θάμνος με ύψος 20-45 cm.. Τα φύλλα του είναι λογχοειδή–σφηνοειδή, πριονωτά, πολύ χνουδωτά με συστρεφόμενα χείλη. Τα άνθη του είναι μικρά και λευκά και φύονται σε πυκνά, σχεδόν σφαιρικά κεφάλια επάκρια .
Αυτοφύεται σε άγονα, πετρώδη μέρη και λόφους της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας , αλλά εμφανίζεται μέχρι και σε υψόμετρο 2100 m.

Teucrium-polium-sp--3738cΤο φυτό ευδοκιμεί σε ασβεστολιθικά και σερπεντινικά εδάφη . Όλα τα εναέρια μέρη του φυτού καλύπτονται από αδενώδη και μη αδενώδη τριχώματα . Το φύλλωμα απελευθερώνει ένα ευχάριστο άρωμα.
Το φυτό ανήκει στον τομέα Polium. Ο τομέας Polium χαρακτηρίζεται από πυκνή επάκρια (capitate), βοτρυώδη ταξιανθία, ελικοειδώς τοποθετημένα άνθη, υποακτινόμορφο (subactinomorphic) κάλυκα και συστρεφόμενα στα άκρα φύλλα.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Το Teucrium polium έχει χρησιμοποιηθεί για πάνω από 2000 χρόνια στην παραδοσιακή ιατρική ως χολαγωγικό, τονωτικό, διουρητικό και για διάφορους τύπους παθολογικών καταστάσεων, όπως γαστρεντερικές διαταραχές και φλεγμονές (Abdollahi et al 2003). Το Teucrium polium, παίρνει το όνομά του από το χρώμα του. Πολιός σημαίνει λευκός-υπόλευκος, αυτός που έχει ψαρόλευκα μαλλιά (Μπαμπινιώτης 2005). Ο Διοσκουρίδης κατά την περιγραφή του φυτού αναφέρεται σε ένα λευκό φυτό το οποίο φέρει λευκά τριχίδια ‘ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΙ ΩΣ ΠΟΛΙΑΣ ΤΡΙΧΑΣ’ (Διοσκουρίδης 77μ.Χ.). Κατά μία άλλη εκδοχή παίρνει το όνομά του από τα λευκά του άνθη που φύονται επάκρια και παρομοιάζονται με τα
λευκά μαλλιά.

Teucrium-polium-9886c  Το λατινικό όνομα του γένους Teucrium προέρχεται από τον Τεύκρο, βασιλιά της Τροίας, ο οποίος λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που το χρησιμοποίησε σαν θεραπευτικό . Συναντάται με πολλές κοινές ονομασίες όπωςˑ Τεύκριον το πολιόν, Πολιό, Ασπρόχορτο Στομαχοβότανο, Λαγοκοιμιθιά, Πολιόν του βουνού, Αγαποβότανο, Παναγιόχορτο, Σπληνοβότανο, Αντωναΐδα, της Κυράς το χόρτο, Λιβανόχορτο.
Στο φυτολογικό λεξικό του Θεόφραστου , γίνεται μία λεπτομερής περιγραφή του
φυτού και αναφέρεται ότι στην λαϊκή θεραπευτική χρησιμοποιείται για παθήσεις της
αναπνευστικής οδού και για δερματικά προβλήματα. Μια ωραία περιγραφή του πολύχρηστου παναγιόχορτου, μας άφησε και ο Πλίνιος . Κατά τον Μουσαίο και τον Ησίοδο, συνιστάται να αλείφεται με «πόλιον» όποιος επιδιώκει δόξα και αξία και το φυτό να καλλιεργείται και να βρίσκεται πάντα διαθέσιμο για τα δαγκώματα των φιδιών. Οι γιατροί το έδιναν με ξύδι στους σπληνοπαθείς και με κρασί σε αυτούς που υπόφεραν από το συκώτι.
Το κοινό όνομα «παναγιόχορτο» οφείλεται στις θεραπευτικές και προστατευτικές ιδιότητες του φυτού. Στη σύγχρονη λαϊκή ιατρική το έκχυμα του φυτού
συνιστάται για το έλκος του στομάχου και γι αυτό υπάρχει και το όνομα «στομαχοβότανο».
Teucrium-polium-14Οι αρχαίοι Έλληνες εκτιμούσαν πολύ τις ευεργετικές θεραπευτικές ιδιότητες του μικρού αυτού αρωματικού βοτάνου και πίστευαν ότι γιατρεύει τα πάντα, ήταν κάτι σαν πανάκεια. Ο Διοσκουρίδης (77μ.Χ.) το συνιστούσε σαν φάρμακο για στομαχόπονους, πυρετούς και κρυολογήματα. Μέσα σε κρασί εθεωρείτο φάρμακο για τον ίκτερο και αποτελεσματικό διουρητικό. Ο Ησίοδος, συμβούλευε να καλλιεργείται το τεύκριο και να είναι πάντα πρόχειρο για δαγκωματιές από φίδια και διάφορα άλλα δηλητήρια.
Το κοινό Ελληνικό όνομα για το τεύκριο «Παναγιόχορτο» – χορτάρι της Παναγίας –
δείχνει πόσο πολύτιμο το θεωρούσαν. Στην Ελλάδα σήμερα χρησιμοποιείται για το ζάχαρο,το βήχα, το κρυολογήμα, ως επουλωτικό του έλκους και κατά της χοληστερίνης. Θεωρείται επίσης άριστο τονωτικό .

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ:

Οι αντικαρκινικές ιδιότητες του φυτού μελετήθηκαν με θετικά αποτελέσματα από το Walker Cancer Research Institute,  Florida, USA

Η ικανότητα του φυτού να μειώνει τον  πόνο στους διαβητικούς μελετήθηκε από το  Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran

Teucrium-polium_1501Η αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριακές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο University of Naples, Napoli, Ιταλία

Οι αντισπασμωδικές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Shiraz University of Medical Sciences,  Iran

Σε σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου  University of Tehran, Iran το εκχύλισμα του φυτού μπορει να μειώσει τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μέσω της ενίσχυσης της έκκρισης ινσουλίνης από το πάγκρεας.

 Σε άλλες μελέτες του ίδιου Πανεπιστημίου από το φυτό απομονώθηκαν τερπενοειδή και φλαβονοειδή που  διαθέτουν ένα ευρύ φάσμα φαρμακολογικών αποτελεσμάτων ως αντιοξειδωτικό, αντικαρκινικό, αντιφλεγμονώδες, υπογλυκαιμικό, ηπατοπροστατευτικό, υπολιπιδαιμικό, αντιβακτηριακό και αντιμυκητιακό.

 

Walker Cancer Research Institute, Florida, USA

University of Tehran, Iran

Department of Physiology, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran

Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran

herbier.sesa-aude

Institute of Biochemistry  University of Tehran, Iran

Read Full Post »

Matricaria chamomilla, Χαμαίμηλον το κοινόν, Χαμομήλι

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Το χαμομήλι είναι μονοετές φυτό ύψους μέχρι 35 εκατοστά της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, που ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων.Έχει βλαστό λείο, πολύκλαδο, όρθιο. Τα φύλλα δις ή τρις φτεροσχιδή. Τα άνθη είναι σε ακραία κεφάλια, ασπροκίτρινα. Αυτοφύεται σε χέρσα και καλλιεργημένα μέρη σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω – μήλο).

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Όλα τα μέρη του φυτού ειναι εδώδιμα. Μπορει να χρησιμοποιηθεί ωμό σε σαλάτες ή σε φαγητά. Μερικές συνταγές είναι:
Γλυκό ψωμί με Χαμομήλι & Λεμόνι
Cookies Χαμομηλιού
Cupcakes Χαμομηλιού με γλάσο μελιού
Σορμπέ Χαμομηλιού
Παγωτό Χαμομήλι
Smoothie Χαμομήλι-Μπανάνα

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Κατά τον Γαληνό οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν ως αντιπυρετικό και κυρίως κατά των διαλειπόντων πυρετών. Το είχαν δε αφιερώσει στον θεό Ήλιο, τον οποίο θεωρούσαν γιατρό των μολυσματικών νόσων. Ο Αέτιος αναφέρει ότι ο Αιγύπτιος Νηχέψων το μεταχειριζότανε στις θεραπείες των διαλειπόντων πυρετών, σε καθολικές επαλείψεις του σώματος με το λάδι του. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμασαν «μήλο χαμαί» λόγω της μυρωδιάς του. Ο Αρίστων – ιατρός προγενέστερος του Ιπποκράτη – όπως αναφέρει ο Γαληνός, παρασκεύαζε με το χαμομήλι φάρμακο που ονόμαζε «κωλικήν» και το συνιστούσε κατά «παντός άλγους». Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε ως εμμηναγωγό, κατά της υστερίας, κατά της λευκόρροιας και στις γυναίκες που ήταν κακόχυμες και έπασχαν από μαρασμό. Ο Διοσκουρίδης και αργότερα ο Παύλος Αιγινίτης το συνιστούσαν ως αντιπυρετικό, διαλυτικό, παυσίπονο και εμμηναγωγό. Όπως αναφέρει ο Κέλσος (2ο αιώνα μ.Χ.) ένα φάρμακο που χρησιμοποιούσε για ποδάγρα περιείχε εκτός των άλλων –ίσως ναρκωτικών – βασικά χαμομήλι. Στη λαϊκή ιατρική αυτό ισχύει ακόμη και το χρησιμοποιούν για τον ίδιο σκοπό. Επίσης την ρίζα του Πυρέθρου την χρησιμοποιούσαν για να παρασκευάζουν οδοντικά ελιξίρια, λόγω της ισχυρής δράσης της ως σιελαγωγικό.
chamomileΓια θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται όλο το φυτό αλλά κυρίως οι ανθισμένες του κορυφές ή μόνο τα άνθη. Τα άνθη συλλέγονται όταν ανοίξουν καλά. Στη θεραπευτική χρησιμοποιείται επίσης η ρίζα του Πύρεθρου, η οποία έχει οσμή αρωματική αλλά δυσάρεστη και ερεθιστική, γεύση δηκτική και αν μασηθεί προκαλεί σιελόρροια. Το αποξηραμένο άνθος περιέχει πτητικό έλαιο, φλαβονοειδή, βαλεριανικό οξύ, κουμαρίνες, τανίνες, σαλικυλικά, κυανογόνα γλυκοσίδια. Επίσης περιέχει ασβέστιο, κάλιο, καθώς κι ένα σπάνιο ιχνοστοιχείο το κάδμιο. Η αξία των ανθέων του χαμομηλιού εξαρτάται από το βαθμό περιεκτικότητάς του σε αιθέριο έλαιο.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού έχει ενέργεια ναρκωτική και καταπραϋντική, προκαλεί δε υπνηλία και μούδιασμα. Το γνήσιο έλαιο χαμομηλιού είναι πολύ ακριβό και είναι υγρό, ελαφρό, έχει χρώμα βαθύ κυανό που γίνεται γκρι στο φως, οσμή ισχυρή και χαρακτηριστική και γεύση πικρή.Το βαθύ μπλε χρώμα οφείλεται στο χαμαζουλένιο που περιέχει. Στο αιθέριο έλαιο του κυριαρχεί η χαμαιζουλίνη στην οποία οφείλεται η αντιφλεγμονώδης και αντιφλογιστική δράση του. Περιέχει επίσης αζουλίνη, φαρνεζίνη, καμφορά κ.α.
Δρα ως αντιφλεγμονώδες, σπασμολυτικό, ηρεμιστικό. Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση καταστάσεων, όπως το άσθμα, το έκζεμα, η διάρροια, η ναυτία και ο εμετός, ο πυρετός και όλες σχεδόν οι νευρικές καταστάσεις και το στρες.
Matricaria recutita  Dommartin les Toul 1-6-12 001 (7)Είναι άριστο για τη σπαστική κολίτιδα και την επούλωση των ελκών του στομάχου και της στοματικής κοιλότητας. Δρα κατά της δυσκοιλιότητας και κατά της επιπεφυκίτιδας. Το πρώτο ρόφημα των νεογέννητων βρεφών για καθάρισμα και απολύμανση του πεπτικού τους συστήματος είναι το χαμομήλι. Συμμετέχει σε πολλά καλλυντικά που αφορούν το δέρμα και τα μαλλιά.
Ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση πέντε φλιτζανιών χαμομηλιού ημερησίως, επί δεκαπέντε ημέρες, αρκούν για να προκαλέσουν αύξηση των συγκεντρώσεων κάποιων χημικών σε επίπεδα που επιτρέπουν την καταπολέμηση των μυϊκών σπασμών και των φλεγμονών.
Οι ερευνητές βρήκαν ακόμη ότι η κατανάλωση του τσαγιού συσχετίστηκε με μια σημαντική αύξηση του ιππουρικό οξύ, ένα προϊόν διάσπασης ορισμένων ενώσεων φυτικής προέλευσης γνωστών ως φαινολικά, μερικά από τα οποία έχουν συσχετιστεί με αυξημένη αντιβακτηριακή δράση. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και την καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.Το ιππουρικό οξύ βρίσκεται στα ούρα των περισσότερων ζώων και του ανθρώπου, ενώ σχηματίζεται στο συκώτι. Ο ζωικός οργανισμός, με τον σχηματισμό ι.ο., μετατρέπει ορισμένες δηλητηριώδεις ουσίες σε αβλαβείς.
Η ίδια έρευνα βρήκε αύξημένα επίπεδα της γλυκίνης, ένα αμινοξύ που έχει αποδειχθεί μπορεί να να ανακουφίσει τους μυϊκούς σπασμούς. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να είναι χρήσιμο για την ανακούφιση εμμηνόρροιας, τις κράμπες στις γυναίκες, πιθανώς με τη χαλάρωση της μήτρας, λένε οι ερευνητές.
Η γλυκίνη είναι επίσης γνωστό ότι δρα στα νεύρα μυοχαλαρωτικά, γεγονός που μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί το χαμομήλι φαίνεται να δρα σαν ένα ήπιο ηρεμιστικό.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού αποστάζεται από την εποχή του μεσαίωνα και χρησιμοποιείται σε ευρύ φάσμα παθήσεων όπως το έκζεμα και το άσθμα. Η αζουλίνη που έχει το λάδι του ασκεί τοπική αναισθητική δράση και αναπλάθει το δέρμα. Είναι ηρεμιστικό για τα μάτια. Είναι αντισηπτικό και κατευναστικό σε ερεθισμούς του δέρματος, ακμή, φαγούρα, αλλεργίες.
Από τα άνθη κάνουμε έγχυμα που το πίνουμε για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, την ανορεξία και τη δυσπεψία.
Σε αλοιφή το χρησιμοποιούμε για δαγκώματα εντόμων, πληγές, έκζεμα με κνησμό και τον ερεθισμό ευαίσθητων περιοχών.
Ως έγχυμα τέλος, είναι ωφέλιμο για πλύσεις σε στοματικές φλεγμονές.
Ing-SL-ChamomileΣε έρευνα τριών πανεπιστημίων της Κορέας Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea αποδείχθηκε η αποτελεσματική θεραπεία της Ατοπικής Δερματίτιδας με τη χρήση του χαμομηλιού λόγω των Κυτοκινών που περιέχονται σ αυτό.
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA έδειξαν ότι το χαμομήλι έχει αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δραστηριότητα, και σημαντική αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ακόμη έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, κάποια αντιμεταλλαξιγόνο και συντελεί στη μείωση της χοληστερόλης. Τέλος παρουσιάζει αντισπασμοδικές και και αγχολυτικές ιδιότητες.
Matricaria_recutita_Sturm13045Σε αναλυτικές έρευνες του Πανεπιστημίου Department of Urology & Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA τεκμηριώθηκαν οι φαρμακευτικές ιδιότητες του χαμομηλιού:
Αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες
Τα άνθη του χαμομηλιού περιέχουν 1-2% πτητικά έλαια, συμπεριλαμβανομένων άλφα-βισαβολόλης, α-βισαβολόλης οξείδια Α & Β, και matricin (συνήθως μετατρέπονται σε τσαμαζουλένιο και άλλα φλαβονοειδή που διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες . Μια μελέτη σε ανθρώπους εθελοντές έδειξαν ότι τα φλαβονοειδή του χαμομηλιού και τα αιθέρια έλαια διεισδύουν κάτω από την επιφάνεια του δέρματος στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος. Αυτό είναι σημαντικό για τη χρήση τους ως τοπικά αντιφλογιστικά (αντι-φλεγμονώδη).
Αντικαρκινική δράση
Η αναστολή της ανάπτυξης όγκου από χαμομήλι περιλαμβάνει μελέτες με απιγενίνη το οποίο είναι ένα από τα βιοενεργά συστατικά του χαμομηλιού. Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα του δέρματος, του προστάτη, του μαστού και του καρκίνου των ωοθηκών έχουν δείξει ανασταλτικά αποτελέσματα.
Καρδιαγγειακές παθήσεις
Η μελέτη αξιολόγησε την πρόσληψη φλαβονοειδών σε 805 άνδρες ηλικίας 65 έως 84 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 5 χρόνια. Η πρόσληψη φλαβονοειδών ήταν σημαντικά αντίστροφη με τη θνησιμότητα από στεφανιαία νόσο και έδειξε μια αντίστροφη σχέση σε επίπτωση του εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Κολικοί Διάρροια
Το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει και να μειώσει την διάρκεια της διάρροιας, καθώς και την ανακούφιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την κατάσταση. Δύο κλινικές μελέτες έχουν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του χαμομηλιού για τη θεραπεία του κολικού.
Αιμορροΐδες
Οι σχετικές μελέτες δείχνουν ότι το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει στις αιμορροΐδες μειώνοντας υην φλεγμονή
Ανοσοποιητικό σύστημα
Η κατανάλωση του χαμομηλιού ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.
Φλεγμονές
Οι μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έδειξαν ότι το χαμομήλι αναστέλλει το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και τα βακτήρια που μπορούν να συμβάλουν στην έλκη του στομάχου .Το χαμομήλι βοηθάει σε πολλές γαστρεντερικές διαταραχές , όπως οισοφαγική παλινδρόμηση, εκκολπωματική νόσο, και η φλεγμονώδης νόσος.
Στοματίτιδα και Βλεννογονίτιδα
Σχετικές μελέτες έδειξαν την θεραπευτική δράση του χαμομηλιού στα στοματικά έλκη, την στοματίτιδα και τη βλεννογονίτιδα.
Οστεοπόρωση

Για την πρόληψη της οστικής απώλειας που συμβαίνει με την αύξηση της ηλικίας, αξιολογήθηκε εκχύλισμα χαμομηλιού για την ικανότητά του να διεγείρει την διαφοροποίηση και ανοργανοποίηση των οστεοβλαστικών κυττάρων. Εκχύλισμα χαμομηλιού δείχθηκε να διεγείρει οστεοβλαστική διαφοροποίηση των κυττάρων και να εμφανίζουν αντι-οιστρογονική δράση, προτείνοντας έναν υποδοχέα που σχετίζεται με τον οιστρογονικό μηχανισμό.
Ενίσχυση του ύπνου – Καταστολή

Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έχουν δείξει αντισπασμωδικές δράσεις του ΚΝΣ. Σε μια άλλη μελέτη, η εισπνοή των ατμών των ατμών του χαμομηλιού μειώνει το άγχος που προκαλείται από αύξηση της φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης.
Διαβήτης
Οι μελέτες έδειξαν ότι το χαμομήλι ανακουφίζει την υπεργλυκαιμία και τις επιπλοκές του διαβήτη με την καταστολή των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, την αύξηση της αποθήκευσης γλυκογόνου στο ήπαρ και την αναστολή της σορβιτόλης στα ανθρώπινα ερυθροκύτταρα. Η φαρμακολογική δράση του εκχυλίσματος χαμομηλιού έχει δείξει ότι είναι ανεξάρτητη της έκκρισης ινσουλίνης , καθώς οι μελέτες αποκαλύπτουν περαιτέρω προστατευτική δράση της στην βήτα κύτταρα του παγκρέατος στη μείωση της υπεργλυκαιμίας που σχετίζεται με το οξειδωτικό στρες.
Προφυλάξεις:
Μεγάλες δόσεις προκαλούν βάρος προκάρδιο, καρδιακούς παλμούς, ζάλη, κεφαλαλγία, ναυτίαση και δυσκοιλιότητα. Η κατάχρησή του βλάπτει τα πεπτικά όργανα. Επιπλέον προδιαθέτει τους ενήλικες σε ρευματαλγίες και τα παιδιά σε εγκεφαλικές υπεραιμίες. Επίσης βλάπτει τους πληθωρικούς, στις δε γυναίκες και μάλιστα τις ευαίσθητες, προκαλεί επίμονες κεφαλαλγίες, αϋπνίες και τρέμουλο των χεριών.
Department of Urology ; Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA
Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea
Δίανθος

Read Full Post »

Thymus vulgaris, Θύμος ο κοινός, Θυμάρι

Θυμάρι,Thymus vulgaris, Αρχαία Θουρία, Ψηλή Ράχη, 5 Μάρτη  2015

Θυμάρι, Αρχαία Θουρία, Ψηλή Ράχη, 5 Μάρτη 2015

Το θυμάρι ή θύμιο (Θύμος ο κοινός, λατ. Thymus vulgaris) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό, το οποίο ανήκει στην τάξη των Σωληνανθών (Tubiflorae) και στην οικογένεια των Χειλανθών. Είναι θάμνος μικρού ύψους (έως 30 εκατοστά), με όρθιους βλαστούς, εξαιρετικά ανθεκτικός, αναδύει πολύ ευχάριστο άρωμα.Ετυμολογικά το θυμάρι ή θύμος όπως το ονόμαζαν οι αρχαίοι, προέρχεται από την λέξη θύω, η οποία αρχικά είχε την σημασία του «βγάζω καπνούς» και αργότερα του «θυσιάζω». Από την ίδια ρίζα προέρχονται και οι λέξεις θυμίαμα και θυμιατίζω, ενώ στενή φαίνεται πως είναι και η σχέση με τον θυμό. Και θυμός στους αρχαίους δεν σημαίνει την οργή, αλλά τη ζωτική δύναμη.

Στην Ελλάδα υπάρχουν 23 αυτοφυή είδη και τα πιο σημαντικά είναι:
1.-Αγριοθυμάρι που δεσπόζει στην περιοχή της Αρχαίας Θουρίας στη θέση «Ψηλή Ράχη».
Θύμος ο κεφαλωτός Thymus capitatus Μικρός θάμνος με βλαστούς ξυλώδεις ξαπλωμένους. Βρίσκεται σε πολλές βραχώδεις, ορεινές, ξηρές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Κοντά στις περιοχές όπου φύεται το άγριο θυμάρι τοποθετούνται κυψέλες με μέλισσες και παράγεται εκλεκτό μέλι.
2.-Χαμοθρούμπι.
Θύμος ο γραπτός Τhymus striatus. Πολύ κοινό σε διάφορες πεδινές περιοχές και λιβάδια της Μακεδονίας και της Θράκης.
3.-Σμάρι
Θύμος η Ζυγίς ή Θύμος ο αττικός Thymus atticus ή θυμάρι της Aττικής.
18519Υπάρχουν και καλλωπιστικές ποικιλίες θυμαριού που καλλιεργούνται σε διάφορους κήπους

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Το άρωμα του μύθου, του θύμου οι αλήθειες
Ορέστης Δαβίας, Βιολόγος Συγγραφέας
Οι Σουμέριοι πριν από 5.500 χρόνια είναι οι πρώτοι, απ’ ότι γνωρίζουμε, που χρησιμοποίησαν το θυμάρι ως καρύκευμα και φάρμακο, ενώ οι Αιγύπτιοι το ονόμασαν θαμ και μεταχειρίζονταν το αφέψημα του για να πλύνουν εκείνους που «πήγαν στα θυμαράκια», ως προετοιμασία της μουμιοποίησης τους. Ήδη από την εποχή του Ομήρου, το θυμάρι ή για να είμαστε πιο ακριβείς τα αρκετά είδη του που ευδοκιμούν στη χώρα μας, εκτός από ήδυσμα για διάφορα εδέσματα αποτελούσε σύμβολο δύναμης και ανδρείας. Και αν το περίφημο θυμαρίσιο μέλι του Υμηττού ήταν περιζήτητο και πουλιόταν ακριβά, ακόμα και οι πιο φτωχοί μπορούσαν να απολαύσουν το τονωτικό μίγμα από θυμάρι, απλό μέλι και ξίδι. «Τρώω το ίδιο θυμάρι με τον αφέντη μου» λέει κάποιος σκλάβος στην κωμωδία Πλούτος του Αριστοφάνη, εννοώντας ότι βρίσκονται στην ίδια κατάσταση φτώχειας. Το θυμάρι ήταν λοιπόν άφθονο και φθηνό, έχαιρε όμως μεγάλης εκτίμησης λόγω των ιδιοτήτων του. Οι ηλικιωμένοι έπιναν τακτικά έγχυμα από θυμάρι για να διατηρήσουν τις πνευματικές τους δυνάμεις, ενώ πολύ δυναμωτικό θεωρείτο ένα ποτό που παρασκευαζόταν με το σιγοβράσιμο σύκων και θυμαριού σε νερό ή κρασί.
Illustration_Thymus_serpyllum0_cleanΤο θυμάρι ήταν φυτό αφιερωμένο στη θεά του έρωτα Αφροδίτη και κανείς δεν αμφισβητούσε πως προκαλεί ή ενισχύει τον πόθο. Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο Πρεσβύτερος, ξακουστός στην εποχή του (τέλη του 4ου αι. π.Χ..) για τα συμπόσια που διοργάνωνε, υποστήριζε ότι έφτανε να σκορπίσει στις αίθουσες φρεσκοκομμένο θυμάρι για να κυριευθούν οι καλεσμένοι του από ερωτική διάθεση.
Αλλά και ο Αριστοτέλης συνδέθηκε μέχρι το τέλος της ζωής του, απέκτησε μάλιστα ένα γιο μαζί, με μια εταίρα, το όνομα της οποίας, Ερπυλλίς, παραπέμπει στο άγριο θυμάρι και την ερωτική αναζωογόνηση που προκαλεί.
Ο  Ιπποκράτης στο σύγγραμμά του «Περί Διαίτης» αναφέρει πως το θυμάρι είναι θερμαντικό, υπακτικό και διουρητικό, αποβάλλει το φλέγμα ενώ στο «Περί Νούσων» το προτείνει ενάντια στη φθίση του λάρυγγα. Ο πιο λαμπρός φαρμακολόγος του αρχαίου κόσμου, ο Διοσκουρίδης, στο τρίτο βιβλίο του συγγράμματος «Περί Ύλης Ιατρικής», περιγράφει λεπτομερώς τρία είδη θυμαριού.
Πρώτο αναφέρει το Thymus capitatus ή κατ’ άλλους Coridothymus capitatus της σύγχρονης φυτολογίας: «Θυμάρι: το ξέρουν όλοι. Είναι ένας χαμηλός θάμνος με τη μορφή φρύγανου, καλυμμένος από πολλά στενά φυλλαράκια, ο οποίος έχει πορφυρόχρωμες ανθισμένες κορυφές και φυτρώνει σε πετρώδη και άγονα εδάφη. Όταν πίνεται με αλάτι και ξίδι, αποβάλλει το φλέγμα από την κοιλιά. Το αφέψημά του με μέλι βοηθά όσους έχουν ορθόπνοια , άσθμα ή ελμινθίαση, διευκολύνει την έμμηνο ρύση και τη γέννα· είναι επίσης διουρητικό, ενώ ανακατεμένο με μέλι συμβάλλει στην απόχρεμψη.»
thym - thymus vulgarisΟ Διοσκουρίδης αναφέρεται σε δύο είδη έρπυλλου. Με βάση την περιγραφή δεν χωρά αμφιβολία πως το πρώτο ταυτίζεται με το Thymus serpyllum, το οποίο, σύμφωνα πάντοτε με τον Διοσκουρίδη, μυρίζει σαν μαντζουράνα και είναι πρόσφορο για στεφάνια. Το άλλο είδος, ο άγριος που ονομαζόταν τότε και ζυγίς, είναι μάλλον το χαμηλό σε ύψος Thymus atticus που για τους αρχαίους υπερέχει φαρμακευτικά του προηγούμενου. Από τις χρήσεις που παρατίθενται κρατώ πως όταν πίνεται και γίνεται κατάπλασμα ωφελεί στα δαγκώματα των ερπετών, πως αν βραστεί σε ξύδι με την προσθήκη ρόδινου μύρου ανακουφίζει με επάλειψη τον πονοκέφαλο καθώς και ότι ενδείκνυται στο λήθαργο και τη φρενίτιδα.
Την ίδια ακριβώς εποχή, ο ρωμαίος φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος τονίζει στη «Φυσική Ιστορία» του πως το θυμάρι γαληνεύει τους επιληπτικούς, κατασιγάζει τον πονοκέφαλο, και όταν καίγεται ξαποστέλνει όλα τα δηλητηριώδη όντα. Και φυσικά αποτελούσε απαραίτητο συστατικό στα amatorium, τα αφροδισιακά φίλτρα που χτυπούσαν στο γουδί οι μάγισσες της αρχαίας Ρώμης και τα μοσχοπουλούσαν σε άτεκνες γυναίκες, καταπονημένους συζύγους και ερωτοπλανταγμένους νεαρούς.
Στον Μεσαίωνα, εποχή που αναμασά τις αρχαίες διδαχές, το θυμάρι φημίζεται ως σωτήριο φάρμακο για την μελαγχολία, την κατάθλιψη και την επιληψία, με αποτέλεσμα πολύ συχνά τα στρώματα μαξιλάρια να παραγεμίζονται με το χόρτο του.
Η πίστη στην ιδιότητα του θυμαριού να χαρίζει θάρρος δεν έχει υποχωρήσει καθόλου. Σε μια εποχή γεμάτη πολέμους, εκστρατείες και σφαγές, η τόλμη αποτελεί περιπόθητη αρετή. Έτσι, οι ευγενείς κεντούν την εικόνα του θυμαριού πάνω σε
μαντήλια και τα χαρίζουν στους αναχωρούντες για τους Αγίους Τόπους σταυροφόρους, ώστε να μακελεύουν τους αλλόθρησκους δίχως δισταγμό. Το θυμάρι κοσμεί επίσης συχνά ασπίδες ιπποτών, ενώ το συναντάμε επίσης σε θρύλους που μιλούν για απλούς ιπποκόμους που αποκοιμήθηκαν σε λόφους κατάφυτους με το ανθισμένο φρύγανο, για να ξυπνήσουν ακατανίκητοι πολεμιστές. Η πίστη στην δύναμη του θυμαριού να αποδιώχνει τις δαιμονικές οντότητες είναι, τώρα πιο δυνατή από ποτέ. Ένας γερμανικός μύθος μιλάει για μια κοπέλα που ερωτεύτηκε παράφορα έναν όμορφο στρατοκόπο. Στη μητέρα της δεν άρεσε όμως καθόλου ο μαυρομάτης αυτός ξένος και μόλις έμαθε ότι η κόρη της ετοιμαζόταν να κλεφτεί μαζί του έραψε κρυφά της λίγο θυμάρι στη φορεσιά της. Τη νύχτα που ο ξένος ήρθε για να πάρει την κόρη κοντοστάθηκε τρομαγμένος, άφησε μια δυνατή
κραυγή και ανεμοσκορπίστηκε, αφήνοντας πίσω του την αποπνικτική αποφορά του θειαφιού. Παραδόξως όμως το θυμάρι εξυπηρετούσε και τα σχέδια όσων εχθρεύονταιτον άνθρωπο. Οι αλαφροΐσκιωτοι εκείνης της εποχής ορκίζονταν πως είχαν δει τις πανάσχημες βασίλισσες των ξωτικών και τις γριές μάγισσες να μεταμορφώνονται σε πανώριες υπάρξεις κάνοντας απλώς ένα μπάνιο σε νερό όπου είχε βράσει θυμάρι μαζί με απήγανο. Όταν πάντως ενέσκηψαν οι μεγάλες επιδημίες, με χειρότερη απ’ όλες την πανούκλα, οι εντριβές με ξίδι μέσα στο οποίο είχε μουλιάσει θυμάρι ή απλώς το κάψιμο του μέσα στους χώρους θεωρούνταν αποτελεσματικά προστατευτικά μέτρα. Σε πολλές σλαβικές χώρες εξακολουθούν μέχρι τις μέρες μας να θυμιατίζουν το σπίτι και το στάβλο με θυμάρι για να κρατήσουν μακριά τις μολυσματικές ασθένειες. Μεγάλη χρήση του γινόταν μέχρι πρόσφατα από τους ρώσους πεχλιβάνηδες που ξάπλωναν πάνω σε μαξιλάρια γεμάτα με ξερό θυμάρι για να αντλήσουν δύναμη και θάρρος.
Το θυμάρι, τέλος, παραμένει πάντοτε παρόν στον μακρύ κατάλογο των συστατικών του παντισάχ κουββέτ ματζουνού, του αφροδισιακού εκλείγματος δηλαδή που κατανάλωναν τακτικά οι οθωμανοί σουλτάνοι και αγοράζουν σήμερα μετά μανίας οι τουρίστες από τα μπαχαριτζίδικα την Κωνσταντινούπολης.
Θα διαπιστώσατε ασφαλώς ότι σε όλες σχεδόν τις εποχές και σε σχέση με το θυμάρι διατηρούνται οι ίδιες πάνω-κάτω πεποιθήσεις και πρακτικές. Θυμιατίζεται δηλαδή για να διώξει τις αρρώστιες και τα εχθρικά όντα, πίνεται ή τρώγεται για να χαρίσει θάρρος και να διεγείρει την επιθυμία, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να τονώσει τον αδύναμο οργανισμό και να γαληνέψει την παραφορά. Με αφετηρία την φράση του Αντισθένη «Αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις» ας ψάξουμε για τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από το όνομα του ταπεινού αυτού σε ύψους, αλλά σημαντικού σε ιδιότητες θάμνου.
Ετυμολογικά λοιπόν, το θυμάρι ή θύμος όπως το ονόμαζαν οι αρχαίοι, προέρχεται από την λέξη θύω, η οποία αρχικά είχε την σημασία του «βγάζω καπνούς» και αργότερα του «θυσιάζω».Από την ίδια ρίζα προέρχονται
και οι λέξεις θυμίαμα και θυμιατίζω, ενώ στενή φαίνεται πως είναι και η σχέση με τον θυμό. Και θυμός στους αρχαίους δεν σημαίνει την οργή, αλλά τη ζωτική δύναμη, τη βούληση, όπως μας επιβεβαιώνουν λέξεις σαν το λιπόθυμος, εύθυμος,πρόθυμος κ.α.
Για τον Πλάτωνα μάλιστα ο θυμός αποτελεί ένα από τα τρία μέρη της ψυχής, την κινητήρια δύναμη της ανδρείας, την οποία όπως είδαμε νωρίτερα πίστευαν στην αρχαιότητα ότι θρέφει ο θύμος.
Η επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους και τους αόρατους θεούς γινόταν σε όλες σχεδόν τους πολιτισμούς δια μέσου του αρωματικού καπνού του θυμιάματος.
Στον Ικαρομένιππο του Λουκιανού η «αίθουσα εργασίας» του Δία διαθέτει πάτωμα γεμάτο με τρύπες που σφραγίζονται με πώματα. Κάθε φορά που ο πατέρας των θεών ανοίγειένα καπάκι μυρίζει τον καπνό και μαζί προσλαμβάνει τ’ όνομα εκείνου που έκανε την αναίμακτη θυσία. Γιατί οι θεοί του Ολύμπου δεν αγαπούν μόνο την κνίσα, την τσίκνα δηλαδή από τα σφάγια, αλλά και το ρητινώδες άρωμα του θυμαριού, της αρκεύθου και των πολλών άλλων φυτών που καίγονται για να τους ευφράνουν.
Με αναμμένα ματσάκια θυμαριού που κουφοκαίουν εξαγνίζονταν σε παλαιότερες εποχές οι ναοί, ενώ στα νοσοκομεία του αραβικού κόσμου ήταν το παραπέτασμα καπνού απ’ το κάψιμο του θυμαριού, του φασκόμηλου και ορισμένων άλλων δραστικών φυτών που εμπόδιζε το φίδι της μολυσματικής αρρώστιας να σέρνεται ανεμπόδιστα παντού. Μέχρι και τα τέλη του 17ου αιώνα τα φαρμακεία τις χριστιανικής Ευρώπης εμπορεύονταν ένα μείγμα από θυμάρι, στύρακα, βενζόη και λιβάνι το οποίο «καθάριζε» το μολυσμένο αέρα και προστάτευε από τις επιδημίες. Η αιτία όλων των παραπάνω ίσως να μην είναι άλλη από το ό,τι όταν το θυμάρι καίγεται εκλύεται θυμόλη, η οποία διαθέτει ισχυρές αντισηπτικές ιδιότητες.
Υπάρχουν αναφορές ότι ακόμα και σήμερα οι σαμάνοι-θεραπευτές ορισμένων φυλών της Μογγολίας και της Σιβηρίας καίνε μέσα σε κλειστούς χώρους μεγάλες ποσότητες από θυμάρι ώστε το πνεύμα τους να ταξιδέψει μαζί με τον πυκνό καπνό μακριά απ’την απτή πραγματικότητα. Σκοπός τους έχουν να ξετρυπώσουν τον υπαίτιο της αρρώστιας και να επιστρέψουν με το κατάλληλο για την κάθε περίπτωση φάρμακο.
Πολλές φορές μάλιστα το φάρμακο δεν αποκλείεται να είναι το ίδιο το θυμάρι. Αυτό τουλάχιστον συμβαίνει στην σύγχρονη αναβίωση του θεραπευτικού υποκαπνισμού και του τελετουργικού θυμιατίσματος, οι ακόλουθοι των οποίων αναγνωρίζουν στο θυμάρι πως ενισχύει τη θέληση και την πεποίθηση, αφυπνίζει τις μύχιες δυνάμεις που είναι απαραίτητες σε περιόδους κρίσης και λειτουργεί θαυμάσια ενάντια στην απάθεια, την κατάθλιψη και την αϋπνία. Υπάρχουν μάλιστα αρκετοί που ισχυρίζονται ότι το θυμάρι είναι ασυναγώνιστο αποτρεπτικό μέσο, διαθέτοντας την ικανότητα του να ξορκίζει τους επίμονους εφιάλτες ή καλύτερα ίσως, να επιτρέπει στους υπόγειους φόβους να αναδυθούν στην συνείδηση όπου μπορούν να τους αντιμετωπιστούν καλύτερα

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το άρωμα τους όταν θρυμματιστούν. Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρώς καυστική και πλούσια. Μαζί με τους αποξηραμένους ανθούς χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό για τον αρωματισμό διαφόρων φαγητών σε ψάρια, κρέατα, σε διάφορες σάλτσες, σούπες κ.λ.π. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του λικέρ βενεδικτίνη.
Νησιώτικα-ρεβύθια-με-θυμάρι-018Στην περιοχή της Μεσογείου είναι κυρίως η αραβική μαγειρική που επωφελείται από την τακτική χρήση του θυμαριού. Το ζαατάρ (λέξη που στα αραβικά σημαίνει θυμάρι) είναι ένα μείγμα από ξερά φυλλαράκια του, σουμάκ και σουσάμι, με το
οποίο σε ολόκληρη την Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή καρυκεύουν κεφτέδες και λαχανικά ή το ανακατεύουν με λάδι και αλείφουν μ’ αυτό τις αραβικές πίττες. Η χρήση του ζαατάρ στην αραβική κουζίνα είναι ευρεία λόγω κυρίως των ορεκτικών, χωνευτικών και αντιφυσητικών του ιδιοτήτων.  Στο Λίβανο, οι
μητέρες δίνουν στα παιδιά τους όταν μελετούν για εξετάσεις ψωμί με λάδι και ζαατάρ για καλύτερες επιδόσεις. Θαυμάσιο σε γεύση και άρωμα είναι το θυμαρόψωμο ή μανακίς μπιλ-ζαατάρ του Λιβάνου, που ψήνεται σε πέτρινο φούρνο ή σε σάτζ (πρόκειται σαν σκεύος που μοιάζει πολύ με γουόκ) και τρώγεται ζεστό γιατί ποτέ δεν προλαβαίνει να κρυώσει. Παραδόξως, παρότι το θυμάρι από εδώ ξεκίνησε για να κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο, στην Ελλάδα δεν το χρησιμοποιούμε πολύ, καθώς με το έντονο άρωμα και τη δυνατή του γεύση αρωματίζονται μόνο λάδια, ξίδια,
σαλάτες και τουρσιά. Μπορούμε πάντως άφοβα να νοστιμίσουμε μ’ αυτό την φέτα ή αλλά τυριά, τα νερόβραστα λαχανικά, πίτες, σούπες και σάλτσες, αρκεί να θυμόμαστε πως ξερό το θυμάρι είναι πολύ πιο έντονο από νωπό, γι’ αυτό η χρήση τουπρέπει να γίνεται με φειδώ.
ImageHandler.ashxΓνωρίζουμε επίσης πως το θυμάρι αποτελεί απαραίτητο υλικό της γαλλικής μαγειρικής καθώς συμμετέχει πάντοτε στο μυρωδικό ματσάκι που ονομάζεται μπουκέ γκαρνί. Στην ισπανική και μεξικανική κουζίνα καρυκεύει συνήθως βραστά, σούπες και σάλτσες ενώ για τους Ιταλούς ταιριάζει πολύ σε πίτσες και λαζάνια.
Τελειώνοντας πρέπει να αναφέρουμε την σόπα ντε φαρίγκολα, την εύκολη και γρήγορη στην παρασκευή της θυμαρόσουπα που απολαμβάνουν από αρχαιοτάτων χρόνων οι βοσκοί της Καταλονίας.

evernote-camera-roll-20140208-230109 Ρίχνουν ένα ή δύο κλαδάκια ξερού θυμαριού σε μια κούπα βραστό νερό, το σουρώνουν μετά από λίγο, προσθέτουν λάδι και περιχύνουν με το ζουμί λεπτές φέτες ψωμιού.

 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το θυμάρι περιέχει αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 1-2%. To κύριο συστατικό του αιθέριου έλαιου του θυμαριού κατά 20-54% είναι η θυμόλη ή, αλλιώς, καμφορά του θυμαριού, έχει χρήσεις στην αρωματοποιία και στην οδοντιατρική. Η θυμόλη έχει αντισηπτική δράση και αποτελεί το κυρίως συστατικό πολλών εμπορικών σκευασμάτων για την πλύση του στόματος, όπως η Listerine. Πριν την έλευση των σύγχρονων αντιβιοτικών, το αιθέριο έλαιο θυμαριού χρησίμευε για την επάλειψη των γαζών. Η θυμόλη έχει αποδειχτεί επίσης αποτελεσματική στην καταπολέμηση των μυκητων που συχνά μολύνουν τα νύχια των ποδιών. Αποτελεί επίσης ενεργό συστατικό σε κάποια φυτικά σκευάσματα χωρίς οινόπνευμα, για την απολύμανση των χεριών.
Το θυμάρι χρησιμοποιείται ευρέως σε όλες στις παραδοσιακές και εναλλακτικές ιατρικές. Η θυμόλη την οποία περιέχει είναι ισχυρό αντισηπτικό 25 φορές πιο δραστικό από τη φαινόλη και υπερτερεί αυτής γιατί ερεθίζει λιγότερο τους βλεννογόνους.
Φυσικό τονωτικό σε περιπτώσεις σωματικής και πνευματικής κατάπτωσης, άγχους και κατάθλιψης. Βοηθά στην διαύγεια πνεύματος .
thyme-essential-oilΤο ζεστό ρόφημα θυμαριού είναι εφιδρωτικό και συνεπώς αποτελεσματικό και κατευναστικό σε περιπτώσεις κρυολογήματος, βρογχίτιδας, αμυγδαλίτιδας, βήχα, άσθματος, γαστρίτιδας, κρυώματος της κοιλιάς συνοδευόμενη από διάρροια, διάρροιας, τροφικών δηλητηριάσεων και πυρετού.
Σε περιπτώσεις λοιμώξεων των πνευμόνων που χαρακτηρίζονται από παχύρρευστο, κιτρινωπό φλέγμα λειτουργεί αποτελεσματικά προκαλώντας απόχρεμψη κολλωδών βλεννών.
Το ρόφημα θυμαριού :
-θεωρείται αντισηπτικό της πεπτικής οδού
-ανακουφίζει από το φούσκωμα καταπραύνοντας το πεπτικό σύστημα, πράγμα που οφείλεται στην αντισπασμωδική δράση του αιθερίου ελαίου της θυμόλης στους μαλακούς μύες
-βοηθάει πολύ στην πέψη κυρίως των λιπαρών τροφών
-χρησιμοποιείται κατά της ατονίας του πεπτικού συστήματος και της ανορεξίας.
-λόγω της ήπιας στυπτικής του δράσης είναι χρήσιμο στην παιδική διάρροια και τη νυχτερινή ενούρηση.
–Το θυμάρι καταπολέμα την ψωρίαση και την ακμή.
–Κομπρέσες από θυμάρι δρουν κατά των μυϊκών σπασμών (στραβολαίμιασμα) και των τσιμπημάτων από έντομα.
–Ως γαργάρα ή στοματική πλύση, το θυμάρι είναι εξαιρετικό γιατρικό κατά του πονόλαιμου και της ουλίτιδας.
–Εξωτερικά, μπάνια με θυμάρι χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση από τους πόνους των ρευματισμών και το έλαιο του συχνά χρησιμοποιείται σε υγρά εντριβών και λάδια για μασάζ.
http://www.monastiriaka.gr
d59611c47e0287dc6870bf9337fedbd5.pngΑπό τις δύο μεγάλες παραδοσιακές ιατρικές σχολές της Ανατολής, η Αγιουρβέδα το μεταχειρίζεται κυρίως ως θερμαντικό αντιφυσητικό, αντιβηχικό και αντιπαρασιτικό
βότανο. Στην κινέζικη πάλι θεραπευτική τέχνη το καλλιεργούμενο θυμάρι (Thymus vulgaris) ονομάζεται σεξιανγκτσάο, δηλαδή μόσχοσμο φυτό, και χρησιμοποιείται εδώ
και περίπου έναν αιώνα ενάντια στην βρογχίτιδα, την αρυγγίτιδα, τον βήχα και τα παράσιτα που προκαλούν αγκυλοστομίαση. Το άγριο ξαδελφάκι του (Thymus
serpyllum), πάλι, ή ντιτζιάο, καρύκευμα του εδάφους δηλαδή, όνομα που υπογραμμίζει ωραιότατα το χαμηλό του ύψος, βρίσκει χρήση εδώ και χίλια τουλάχιστον χρόνια. Ενεργειακά αξιολογείται ως ένα αιχμηρό και θερμαντικό βότανο που δυναμώνει τον οργανισμό, διώχνει το κρυολόγημα, τον πονοκέφαλο, την ναυτία,τον κοιλόπονο και προσφέρει σπουδαίες υπηρεσίες σε πεπτικά προβλήματα, σε φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού, στην αρθρίτιδα και στους ρευματισμούς.
Το θυμάρι βρίσκει επίσης πολλές εφαρμογές στη σύγχρονη βιομηχανία φαρμάκων και καλλυντικών λόγω των αντισηπτικών, επουλωτικών, σπασμολυτικών και αποχρεμπτικών του ιδιοτήτων. Αποσμητικά σαπούνια, κρέμες που τονώνουν την επιδερμίδα, λοσιόν για την ακμή, σαμπουάν ενάντια στη πιτυρίδα,στοματικά
διαλύματα και οδοντόκρεμες, αντιβηχικά σιρόπια, λοσιόν για μετά το ξύρισμα,φάρμακα για τη δυσπεψία, είναι κάποια μόνο από τα προϊόντα που συχνά ενισχύονται με το αιθέριο έλαιο του.
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Agricultural Research Service, U. S. Department of Agriculture, Beltsville, Maryland, του Institute for Applied Botany and Pharmacognosy, University of Veterinary Medicine Vienna, Austria και πολλών άλλων Πανεπιστημίων
Οι αντιμικροβιακές και οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν και από σχετική έρευνα του Εργαστηρίου Χημείας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν και από το Department of Biology, University of Mosul, Mosul, Iraq

Μελισσοκόμικες χρήσεις:
http://www.bees.gr/archives/3096
Το θυμάρι θεωρείται κορυφαίο μελισσοκομικό φυτό, επειδή δίνει ένα εξαιρετικά αρωματικό μέλι με μεγάλη διατροφική αξία. Το θυμάρι περιέχει αιθέριο έλαιο που το κυριότερο συστατικό του είναι η θυμόλη (ποσοστά άνω του 25%) Η θυμόλη έχει αντισηπτική δράση και υπήρξε φυσικός προκάτοχος των σύγχρονων αντιβιοτικών. Η θυμόλη έχει εφαρμογές και στη μελισσοκομία, αφού μπορεί κανείς να καταπολεμήσει με αυτή βιολογικά το μεγαλύτερο εχθρό της μέλισσας στην Ελλάδα (μετά τον άνθρωπο) το βαρρόα.
130616_thymusΤο θυμαρίσιο μέλι κάνει περίπου εννιά μήνες για να αρχίσει να κρυσταλλώνει, αλλά η κρυστάλλωση μπορεί να καθυστερήσει σημαντικά, αν το μέλι έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε θυμάρι και να αρχίσει ακόμα και μετά τα 2 χρόνια. Αυτό δε σημαίνει ότι ένα μέλι που κρυσταλλώνει πιο γρήγορα είναι υποδεέστερο.
Η γεύση του θυμαρίσιου μελιού είναι έντονη και μπορεί να είναι και λίγο καυστική και το χρώμα του είναι ανοιχτόχρωμο. Συνήθως είναι μέλι με ελάχιστη υγρασία και είναι αρκετά πηκτό (αν συγκριθεί πχ με μέλι πορτοκαλιάς, ακακίας ή βαμβακιού).
Το θυμαρίσιο μέλι είναι ο κύριος και ίσως και μοναδικός τρύγος για ορισμένες περιοχές της Ελλάδας. Τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε θυμάρι έχουν συνήθως μέλια περιοχών όπως οι Κυκλάδες όπου δεν υπάρχουν άλλα φυτά για να γίνει πρόσμιξη στο νέκταρ από την ίδια τη μέλισσα. Παρόλα αυτά το πιο φημισμένο θυμαρίσιο μέλι και ίσως το ακριβότερο το βρίσκει κανείς στα Κύθηρα.
Το θυμαρίσιο μέλι είναι ένα προϊόν δύσκολο να παραχθεί, όχι τόσο γιατί τα μελίσσια θέλουν κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία πριν τον τρύγο του αλλά επειδή όσο ανθεκτικό είναι το θυμάρι ως φυτό, τόσο ευαίσθητο είναι το λουλούδι του.
Έτσι αν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές οι μέλισσες δεν θα συλλέξουν ικανοποιητικές ποσότητες. Μια παρατεταμένη βροχή την περίοδο της ανθοφορίας μπορεί να κάνει το φυτό πολύ “υγρό” και το νέκταρ του να αραιώσει τόσο ώστε να μην προκαλεί το ενδιαφέρον της μέλισσας (οι μέλισσες έχουν λιγότερο έντονη την αίσθηση της γεύσης από εμάς. Έτσι ένα αραιό και όχι και τόσο γλυκό νέκταρ δεν τις ελκύει) Ένας έντονος καύσωνας μπορεί να στεγνώσει γρήγορα το φυτό και τα άνθη να ξεραθούν, οπότε πάλι δεν θα υπάρξει ικανοποιητικός τρύγος. Οι ιδανικές συνθήκες είναι έχει ποτιστεί καλά το φυτό πριν την ανθοφορία και κατά τη διάρκεια αυτής απλά να κάνει δροσούλα και να έχει μια σχετική υγρασία (νότιους ανέμους κλπ).  Η δυσκολία στη συλλογή μεγάλων ποσοτήτων και η ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση, καθιστούν το θυμαρίσιο μέλι το πιο ακριβό στην Ελλάδα.
University of Veterinary Medicine Vienna, Vienna, Austria
Department of Biology, University of Mosul, Mosul, Iraq
Agricultural Research Service, U. S. Department of Agriculture, Beltsville, Maryland
ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
www.monastiriaka.gr
Το άρωμα του μύθου, του θύμου οι αλήθειες

www.bees.gr
U. P. Hedrick – E. Lewis Sturtevant : Sturtevant’s Edible Plants of the World ,Dover Publications (February 1972)
Richard Mabey : Plants with a Purpose, HarperCollins Distribution Services 1980
Tyozaburo Tanaka : Tanaka’s Cyclopedia of edible plants of the world, Yugaku-sha : distributed by Keigaku Pub. Co 1976
Deni Bown : Encyclopedia of Herbs and Their Uses, DK Publishing 1995
WILLIAM H. HYLTON – JOSIE A. HOLTOM :Complete Guide to Herbs, RODALE BOOKS,US 1979
Daferera, D. J. Tarantilis, P. A. and Polissiou M. G. 2002. Characterization of Essential Oilsfrom Lamiaceae Species by Fourier Transform Raman Spectroscopy. Journal of Agricultural
and Food Chemistry, 50: 5503-5507

Read Full Post »

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη

Το Polygonum equisetiforme είναι ένα αειθαλές βότανο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας. Μπορει να φθάσει το 1 m. Είναι ανθεκτικό σε ζώνη (UK) 8 δηλαδή μέρχρι -12οC. Τα φύλλα εμφανίζονται τον Ιανουάριο και τα άνθη από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχουν και αρσενικά και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από έντομα.
Ευδοκιμει σε φωτεινά (αμμώδη), μεσαία (αργιλώδη) και βαριά (άργιλώδη) εδάφη. Κατάλληλο ρΗ: όξινο, ουδέτερο και βασικό (αλκαλικά) εδάφη. Μπορεί να αναπτυχθεί και σε αλατούχα εδάφη.Δεν μπορεί να αναπτυχθεί στη σκιά. Προτιμά ξηρό ή υγρό χώμα. Το φυτό μπορεί να ανέχεται τους ισχυρούς ανέμους, αλλά όχι τους θαλασσινούς.

Polygonum equisetiforme

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Ολα τα μέρη του φυτού είναι εδώδιμα σε σαλάτες ή βραστά.
Το φυτό χρησιμοποιείται ως αρωματική ουσία για το τσάι.

dsc_7426_copyΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Στη βιβλιογραφία αναφέρεται ότι έχει χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση της διάρροιας, σε προβλήματα των νεφρών και τη ουροδόχου κύστης, στο αίμα στα ούρα. Αναφέρεται η χρήση του σαν επουλωτικό (αφέψημα), στις πληγές, στα εγκαύματα και σαν στυπτικό για πληγές (φύλλα).
Περιέχει φλαβονικές χρωστικές όπως:
Υπεροσίδη που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες
Τανίνη που έχει στυπτικές κι αντισηπτικές ιδιότητες
179Σε μελέτες που έχουν γίνει από το Jordan university βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες Κερκετίνης, που είναι το πιο ενεργό από τα φλαβονοειδή και πολλά από τα φαρμακευτικά φυτά οφείλουν τις ιδιότητές τους στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε κερκετίνη.
Σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου Cornell, η κερκετίνη προστατεύει τα κύτταρα του εγκεφάλου από τις επιβλαβείς επιδράσεις των ελεύθερων ριζών, που μπορούν να βλάψουν τη λεπτή εξωτερική επένδυση των νευρώνων και να οδηγήσουν στην εξασθένιση των γνωστικών λειτουργιών. Πληθυσμιακές μελέτες επίσης, έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα φλαβονοειδών παρουσιάζουν χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης, ενώ σε μελέτες που χορηγούσαν συμπληρώματα κερκετίνης, βρέθηκε ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση σε υπερτασικούς. Ακόμη, η κερκετίνη δρα ως αντιφλεγμονώδες καθώς αναστέλλει την κατασκευή αλλά και την απελευθέρωση ισταμίνης και άλλων αλλεργικών-φλεγμονωδών παραγόντων. Τέλος, παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση αλλά και αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα στην καταπολέμηση ή στην πρόληψη καρκίνου, προστάτη, καρδιοπάθειας,  καταρράκτη και αναπνευστικών παθήσεων όπως η βρογχίτιδα και το άσθμα.

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη 2013

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη 2013

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα φυτά μπορούν να καλλιεργηθούν ως κάλυψη του εδάφους, όταν φυτεύονται σε απόσταση περίπου 60 εκατοστών μεταξύ τους.

 

Plants For A Future

FAO

Wiley Online Library

Read Full Post »

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , Άμμος,   5 Μάρτη 2014

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , Άμμος, 5 Μάρτη 2014

Ο Ερωδιός ο Κωνιόμορφος είναι ένα χειμερινό μονοετές ή πολυετές εδώδιμο και φαρμακευτικό βότανο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας , με εντυπωσιακά ροζ ή πορφυρά άνθη, και ύψος 10-50 εκ. Οι κοτυληδόνες και τα πρώτα φύλλα έχουν λοβούς και εμφανίζονται σε μακριά κοτσάνια, που φέρουν χνούδι. Οι ρίζες είναι μικρές και ινώδεις. Στα πρώτα στάδια τα φύλλα σχηματίζουν μια ροζέτα κοντά στο έδαφος. Τα φύλλα της ροζέτας εμφανίζονται στους μίσχους και είναι χνουδωτά. Τα φύλλα διαιρούνται σε 3-9 στενά τμήματα. Τα μεμονωμένα φυλλαράκια είναι λογχοειδή, χωρίς μίσχο.

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , χρυσορρόης ποταμός,   5 Μάρτη 2014

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , χρυσορρόης ποταμός, 5 Μάρτη 2014

Οι μίσχοι αναπτύσσονται είτε επί του εδάφους είτε ανοδικά.  Εχουν χνούδι, κλαδιά, και χρώμα συνήθως κοκκινωπό.
Το βότανο  έχει ταξιανθίες με 2-8 άνθη ενώ κάθε μεμονωμένο άνθος φύεται σε ένα μακρύ μίσχο. Τα μεμονωμένα άνθη έχουν πλάτος περίπου 1,25 εκ. και αποτελούνται από 5 λαμπερά ροζ έως πορφυρά πέταλα.

Ο καρπός είναι μακρύς σα βελόνα, το δε μήκος του κυμαίνεται 1,25 έως 1,90 εκ. Στην ωριμότητα ο καρπός χωρίζεται σε πέντε μέρη, το καθένα εκ των οποίων έχει μια ελικοειδή ουρά.

???????????????????????Το σπειροειδές σχήμα του σπόρου μπορει να χαλαρώσει κατά τη διάρκεια της ημέρας με τις αλλαγές στην υγρασία, με αποτέλεσμα την αυτο-ταφή του σπόρων από τη στιγμή που είναι στο έδαφος.  Οι δύο εργασίες (ελαστική εκτόξευση και αυτο-ταφή) επιτυγχάνονται με τον ίδιο ιστό ,  ο οποίος είναι ενεργός και τα υγροσκοπικά στημόνια κατά την διαβροχή.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα νεαρά φύλλα  τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα σαν μυρουδικό.  Η συγκομιδή γίνεται  την άνοιξη πριν την ανθοφορία. Είναι νόστιμα και θρεπτικά. Προστίθενται σε σαλάτες,  σάντουιτς, σούπες κ.α.  Οι τρυφεροί βλαστοί τρώγονται σαν τα σπαράγγια. Η ρίζα τρώγεται και χρησιμοποιείται στο μάσημα σαν τσίχλα.
400px-Erodium_cicutarium_3246Τουλάχιστον τρεις  φυλές Ινδιάνων μαζεύουν το φυτό και το συμπεριλαμβάνουν στην βασική διατροφή τους. Οι Blackfeet ,  οι Shoshone και οι Digger  .  Επίσης το βοσκούν  τα βοοειδή , τα πρόβατα και οι κατσίκες. Οι σπόροι συλλέγονται από διάφορα είδη μυρμηγκιών επειδή έχουν πολύ βιταμίνη Κ .  Οι σπόροι  επίσης τρώγονται από τα πουλιά  ,  τα ωδικά πτηνά και τα μικρά τρωκτικά συμπεριλαμβανομένων των αρουραίων και των  καγκουρό . Η πεταλούδα Brown Argus  τρέφεται κυρίως από το φυτό . Και δεδομένου ότι είναι συχνά πολύ χαμηλό φυτό οι σπάνιες  χελώνες  της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας τρέφονται  απ αυτό.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετικές έρευνες του Medical Aćademy of Wrocław αποδείχθηκαν οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού.
Ακόμη σύμφωνα με πειράματα της Polish Academy of Sciences, Wrocław, το φυτό παρουσιάζει έντονη οιστρογονική και αντι-ιική δράση.
Το σύνολο του φυτού  είναι στυπτικό και αιμοστατικό . Έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία  αιμορραγιών.  Εξωτερικά, το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί ως πλύση για δήγματα ζώων, λοιμώξεις του δέρματος κ.λπ.

Illustration_Erodium_cicutarium0

Ένα κατάπλασμα της ρίζας έχει εφαρμοστεί σε πληγές και εξανθήματα . Ένα τσάι που γίνεται από τα φύλλα είναι εφιδρωτικό και διουρητικό . Μια έγχυση έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του τυφοειδούς πυρετού . Τα φύλλα εμβαπτίζονται σε λουτρό ύδατος για τη θεραπεία των ρευματισμών .
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα ροζ λουλούδια είναι μια πολύτιμη πηγή του μελιού (νέκταρ), καθώς επίσης παρέχουν  πολλή γύρη.  Ακόμη ολόκληρο το φυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια πράσινη χρωστική που  δεν χρειάζεται διαλυτικά . Οι ξερές μορφές ( ουρές για τους σπόρους )  είναι ευαίσθητες στην υγρασία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε υγρόμετρα και ως δείκτες για τις καιρικές συνθήκες . Επίσης, το ξερό φυτό γίνεται σκόνη για να σκονίζονται οι καρπουζόσποροι για την πρόληψη των ασθενειών .
Polish Academy of Sciences, Wrocław

Medical Aćademy of Wrocław

Plants For A Future

Wikipedia

A study of the medical ethnobotany of the Zuni Indians of New Mexico

Eat the Weeds

Read Full Post »

Geranium molle, Αρχαία  Θουρία , Πλατύ , 20 Φλεβάρη 2014

Geranium molle, Αρχαία Θουρία , Πλατύ , 20 Φλεβάρη 2014

Είναι μονοετής πόα ύψους 50-70cm και βλαστό τρυφερό που σχηματίζει πολλές διακλαδώσεις. Ειναι διαδεδομένο σε όλη την περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Το χρώμα των ανθέων είναι ανοικτό ροζ και διαθέτει 10 πέταλα. Το φυτό γονιμοποιείται από τα υμενόπτερα. Έχει μέτριες απαιτήσεις σε φως και απαιτεί ελαφρά εδάφη μέσης σύστασης, που συγκρατούν την υγρασία.
geraniummolle4Το βότανο πήρε το όνομά του και από την ελληνική λέξη «γερανός», λόγω της ομοιότητάς του καρπού του με το ράμφος του ομώνυμου πουλιού.
Το βότανο περιέχει γερανίνη η οποία είναι πικρή ουσία, αιθέριο έλαιο, σημαντικά ποσά βιταμινών Α, Β και C και μεταλλικά στοιχεία όπως ασβέστιο, κάλιο, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, γερμάνιο, τανίνες, μηλικό οξύ και φαινόλες (που δρουν ενάντια στους ιούς).

Geranium molle, Αρχαία  Θουρία , Ασπροπουλιά, 18 Φλεβάρη 2014

Geranium molle, Αρχαία Θουρία , Ασπροπουλιά, 18 Φλεβάρη 2014

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Το φυτό είναι εδώδιμο. Δεν έχουν μελετηθεί οι διατροφικές του ιδιότητες.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:  Είναι παλιό αρωματικό φυτό, που αποδιδόταν κατά τον Μεσαίωνα στον Άγιο Ροβέρτο. Σύμφωνα με το Δόγμα των Υπογραφών του 17ου αιώνα, το ροζ χρώμα του συμβόλιζε τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Geranium_molle_Sturm4 Το θεωρούσαν καλό για την ανανέωση του αίματος και το έδιναν για εσωτερικές αιμορραγίες και για διαβήτη.
Από πολύ παλιά το χρησιμοποιούσαν σε γαργαρισμούς για τις αμυγδαλές, σε καταπλάσματα σε περιπτώσεις έμφραξης των μαστών και κατά της διάρροιας. Σε περιπτώσεις ελαφρών πληγών τοποθετούσαν κοπανισμένα φύλλα πάνω στις πληγές, γιατί το θεωρούσαν εξαιρετικό επουλωτικό και απόφευγαν τα σημάδια.  Χρησιμοποιήθηκε στη θεραπεία του πονόδοντου και σε αιμορραγία της μύτης και πίστευαν πως δρα θετικά σε αδενική φυματίωση γιατί διαλύει τα αιματώματα. Ήταν κατάλληλο ως έγχυμα ή κατάπλασμα για την περιποίηση των ματιών, σπυριών του δέρματος, των λειχήνων και των φλεγμονών του στόματος. Το έβραζαν επίσης με βούτυρο και τον ζωμό τον έκαναν αλοιφή κατά της κασίδας.

geranium-molle-fr-bleglerΟι τανίνες που περιέχει το βότανο του προσδίδουν στυπτικές ιδιότητες και περιστασιακά χρησιμοποιείται για να σταματήσει την αιμορραγία ή σε πρόβλημα υπερβολικής απώλειας αίματος κατά την εμμηνόρροια, ή αιμορραγία της μήτρας. Επίσης χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τη διάρροια (ιδίως σε ηλικιωμένους και παιδιά).  Σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι μπορούν να χαμηλώσουν το ζάχαρο του αίματος και έτσι βοηθά στον διαβήτη.
Δίανθος
Bioflor Germany
robinsyard

Read Full Post »

Erica manipuliflora Ρείκι Μπουφόραχη, Αρχαία Θουρία 2 Γενάρη 2014

Erica manipuliflora Ρείκι
Μπουφόραχη, Αρχαία Θουρία 2 Γενάρη 2014

Ρείκι – Erica manipuliflora (Ερείκη η σπονδυλανθής), ανήκει στην οικογένεια των Ερεικωδών.
Το συναντούμε με τις ονομασίες ρείκι, ρείγκλα, άγριο ρείκι.
Φύεται σε φρυγανότοπους και μακκία βλάστηση (αείφυλλοι πλατύφυλλοι θάμνοι), σε ασβεστώδη εδάφη, ιδιαίτερα στις ημιορεινές περιοχές της Ηπειρωτικής Ελλάδας.  Είναι ένας πολύ όμορφος θάμνος που το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει πυκνούς βλαστούς και φύλλα γραμμοειδή, άμισχα, αυλακωτά στην κάτω επιφάνεια, τα οποία φέρονται ανά 4 δέσμες. Τα άνθη του έχουν χρώμα ανοιχτό ρόδινο και μοιάζουν σαν μικροσκοπικές καμπάνες. Εμφανίζονται στην αρχή του καλοκαιριού, αραδιασμένα σε ακρινά τσαμπιά.

Erica manipuliflora Ρείκι Μπουφόραχη, Αρχαία Θουρία 2 Γενάρη 2014

Erica manipuliflora Ρείκι
Μπουφόραχη, Αρχαία Θουρία 2 Γενάρη 2014

Σε κάθε άνθος σχηματίζονται 30 περίπου σπόροι του φυτού, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε θάμνος παράγει κάθε έτος περισσότερους από 150.000 σπόρους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους της ευρείας διάδοσης του φυτού σε μεγάλες εκτάσεις.

Erica manipuliflora Ρείκι Λάσπη στ αστέρια

Erica manipuliflora Ρείκι
Λάσπη στ αστέρια

Το μέλι που φτιάχνεται από τα άνθη των ρεικιών είναι πολύ ωφέλιμο και έχει τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες με αυτές του φυτού.
Το βότανο περιέχει αλκαλοειδή, αρμπουτίνη, κιτρικό και φουμαρικό οξύ, πτητικό έλαιο, τανίνη, φυτικές χρωστικές, καροτίνη.
Ανθίζει Αύγουστο και Σεπτέμβριο. Χρησιμοποιείται ολόκληρο το ανθισμένο και αποξηραμένο φυτό σαν ρόφημα, βάμμα ή για εξωτερική χρήση. Συλλέγεται την εποχή της άνθισής του.

Erica-manipuliflora

Ιστορικά στοιχεία:
Το Ρείκι έχει μακρά ιστορία στην παραδοσιακή βοτανολογία και έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως σαν φαρμακευτικό φυτό στις ορεινές περιοχές της Ευρώπης, όπου υπάρχει αυτοφυές σε ολόκληρες εκτάσεις.  Οι θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου έχουν καταγραφεί ήδη από τον Μεσαίωνα. Αναφέρονται σε βιβλία του 7ου αιώνα μ.Χ. που περιγράφουν τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών. Σε ένα γερμανικό βιβλίο του γράφτηκε το 1565 αναφέρει τον διάσημο γιατρό της εποχής Πάουλους Εγκινέτα ο οποίος χρησιμοποιούσε τα άνθη, τα φύλλα και τους μίσχους του φυτού για να θεραπεύσει τους ασθενείς του από όλους τους τύπους πληγών (έλκη εσωτερικά και εξωτερικά). Ο Φουκς έγραψε το 1543 ότι το φυτό ανακουφίζει από τα δαγκώματα των εντόμων, ενώ ο σύγχρονός του Μάθιουλος το χρησιμοποιούσε για να θεραπεύει δαγκώματα φιδιών, μολύνσεις ματιών, ασθένειες της σπλήνας και για να διαλύει τον σχηματισμό λίθων στα εσωτερικά όργανα. Ο Νίκολας Αλεξάντερ, ένας Βενεδικτίνος μοναχός έγραψε ότι η κατανάλωση του εγχύματος ερείκης για τριάντα διαδοχικές μέρες πρωί και βράδυ ήταν επαρκής για να διαλύσει τις πέτρες από τους νεφρούς. Από τις αρχές του 20ου αιώνα η Ερείκη συνδέθηκε από τον ιατρικό κόσμο με την πρόληψη και θεραπεία των πετρών στην περιοχή των κύστεων και των νεφρών. Παραδοσιακά στη Βόρεια Ευρώπη έφτιαχναν ένα τσάι από τα άνθη του φυτού, μαζί με άνθη βάτου, φύλλα μύρτιλλου, βερόνικα, θυμάρι και άγρια φράουλα.

Erica manipuliflora Ρείκι Λάσπη στ αστέρια

Erica manipuliflora Ρείκι
Λάσπη στ αστέρια

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία, το Ρείκι θεωρείται ένα από τα καλύτερα αντισηπτικά και απολυμαντικά του ουροποιητικού συστήματος. Απολυμαίνει ολόκληρο το ουροποιητικό σύστημα αυξάνοντας ελαφρά και τη παραγωγή ούρων. Θεωρείται κατάλληλο για την αντιμετώπιση της κυστίτιδας και την καταπολέμηση λοιμώξεων του ουροποιητικού. Δρα θετικά στις πέτρες που σχηματίζονται στο ουροποιητικό σύστημα, κολικούς νεφρών, χρόνια κυστίτιδα, προστάτη και οιδήματα.  Έχει θετική επίδραση στις περιπτώσεις αρθρίτιδας και ρευματισμών (εσωτερική και εξωτερική χρήση).
Βοηθά σε προβλήματα γαστρίτιδας με υπερέκκριση πεπτικών υγρών, κολικούς των εντέρων συνοδευόμενους από διάρροια, στις ασθένειες του συκωτιού και της χολής. Χάρη στις ηρεμιστικές του ιδιότητες βοηθά στη νευρική υπερδιέγερση, τη νευρική εξάντληση και την αϋπνία.

Erica manipuliflora Ρείκι Λάσπη στ αστέρια

Erica manipuliflora Ρείκι
Λάσπη στ αστέρια

Ως αντιφλεγμονώδες βοηθά στις φλεγμονές του λαιμού και της στοματικής κοιλότητας, στο βήχα και τα κρυολογήματα. Σε αρθρίτιδα, πολυαρθρίτιδα, ρευματισμό και ποδάγρα βοηθά τόσο το ρόφημα όσο και η εξωτερική χρήση με κομπρέσες και μπάνια.

Erica manipuliflora Ρείκι Λάσπη στ αστέρια

Erica manipuliflora Ρείκι
Λάσπη στ αστέρια

Παρασκευή και δοσολογία:
βάζουμε 10-20 σταγόνες βάμμα σε ένα ποτήρι νερό ή τσάι.

erica_manipuliflora-4

Προφυλάξεις:
Αν πιούμε υπερβολική ποσότητα μπορεί να δράσει ως ελαφρύ υπνωτικό και κατασταλτικό του νευρικού συστήματος.

Erica manipuliflora Ρείκι Μπουφόραχη, Αρχαία Θουρία 2 Γενάρη 2014

Erica manipuliflora Ρείκι
Μπουφόραχη, Αρχαία Θουρία 2 Γενάρη 2014

cabdirect

Δίανθος

lavandulasherbs

Λάσπη στ αστέρια

Read Full Post »

Urtica urens ,Κνίδη η καυστηρά , Τσουκνίδα

Urtica urens, αρχαια Θουρια, Άρις 18 Νοέμβρη 2013

Urtica urens, αρχαια Θουρια, Άρις 18 Νοέμβρη 2013

Η τσουκνίδα που κυριαρχεί στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Θουρίας , ανήκει στο γένος των αγγειόσπερμων φυτών Κνίδη και στην οικογένεια των Κνιδοειδών. Πρόκειται για μονοετές ή πολυετές, ποώδες, αυτοφυές φυτό, με 40 περίπου είδη παγκοσμίως. Ο βλαστός της φτάνει σε ύψος το 1 μέτρο ενώ τα άνθη της είναι μικρά και άοσμα. Ολόκληρο το φυτό καλύπτεται από αδενώδεις τρίχες που κατά την επαφή τους με το δέρμα προκαλούν φαγούρα, πολλές φορές έντονη, τσούξιμο και κοκκινίλα σαν τσίμπημα κουνουπιού, ενώ σπανιότερα αλλεργικές διαταραχές. Αυτό οφείλεται σε ένα δηλητηριώδες υγρό, που περιέχουν οι λεπτές βελόνες του φυτού στη σύσταση του οποίου υπάρχει μυρμηκικό οξύ, ακετυλοχολίνες και ισταμίνες, οι οποίες όμως βελόνες καταστρέφονται με το βράσιμο ή το ψήσιμο.
Στην περιοχή της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας απαντώνται τα εξής είδη:
Κνίδη η δίοικος (Urtica dioica)
Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens)
Κνίδη η μεμβρανώδης (Urtica membranacea)
Κνίδη η σφαιριδιοφόρος (Urtica pilulifera)

ΙΣΤΟΡΙΑ:
Ο Ιπποκράτης (460-377π.Χ) ανέφερε 61 φυσικές θεραπείες με βάση την τσουκνίδα. Στον δεύτερο αιώνα ο Έλληνας ιατρός Γαληνός στο βιβλίο του “De Simplicibus Medicamentis ad Paternainum (espurio)” συνιστά την τσουκνίδα ως διουρητικό και καθαρτικό. Επίσης την συνιστά για την θεραπεία των δαγκωμάτων από σκύλους, της γάγγραινα, των οιδημάτων, για την αιμορραγία από τη μύτη, την υπερβολική εμμηνόρροια, ασθένειες που σχετίζονται με την σπλήνα, την πλευρίτιδα, την πνευμονία, το άσθμα και για το έλκος του στομάχου. Διακόσια χρόνια μετά τον UrticaUrensΓαληνό ο Απουλίους Πλατόνικους (400μ.Χ) στο βιβλίο του “Herbarium of Apuleius” αναφέρει την τσουκνίδα ως φυσική θεραπεία των συμπτωμάτων του κρυολογήματος. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα (πέμπτο με δέκατο αιώνα) η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του έρπητα ζωστήρα, της δυσκοιλιότητας και της ξηράς ασθένειας η οποία κατά πάσα πιθανότητα αναφερόταν στα προβλήματα με τα ιγμόρεια ή στους βλεννογόνους στους πνεύμονες και το δέρμα.
Στη Δανία βρέθηκε ένας ιστός τσουκνίδας σε τάφο που χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού. Οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν την τσουκνίδα για την θεραπεία της ακμής, της διάρροια και για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

00329051Τα νεαρά φύλλα τρώγονται βρασμένα. Επίσης χρησιμοποιούνται σαν καρυκεύματα. Θεωρούνται μια πολύ θρεπτική τροφή, πλούσια σε βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, που αποτελούν ένα εξαιρετικό υποκατάστατο του σπανακιού και μπορούν επίσης να προστεθούνnettle-soup-urtica-urens-4 σε σούπες και μαγειρέματα.Παρά το γεγονός ότι τα φρέσκα φύλλα έχουν βελόνες που προκαλούν τσούξιμο, καλή ξήρανση ή το μαγείρεμα τις καταστρέφει. Μία μπύρα από τσουκνίδα παρασκευάζεται από τους νεαρούς βλαστούς.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Οι τσουκνίδες έχουν μια μακρά ιστορία χρήσης στο σπίτι ως ένα φυτικό urtica-thumbna creamφάρμακο . Ένα τσάι που γίνεται από τα φύλλα τους έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά ως τονωτικό και καθαριστικό του αίματος . Το σύνολο του φυτού είναι αντιασθματικό , αντιπιτυριδικό , στυπτικό , κατασταλτικό , διουρητικό ,γαλακταγωγό , αιμοστατικό , υπογλυκαιμικό. Ένα εκχύλισμα του φυτού είναι πολύτιμο στο να ανακόψει την εσωτερική αιμορραγία , βοηθά επίσης στη θεραπεία της αναιμίας , της υπερβολικής εμμηνόρροιας , τις αιμορροΐδες , την αρθρίτιδα , τους ρευματισμούς και τις παθήσεις του δέρματος. Εξωτερικά, το φυτό χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αρθριτικών πόνων , της ουρικής αρθρίτιδας , της urtica-urens-30ch-140-granules-55g-by-seroyalισχιαλγίας, της νευραλγίας, τις αιμορροΐδες, και τα προβλήματα των μαλλιών. Για ιατρικούς σκοπούς , τα φυτά είναι καλύτερα να συγκομίζονται τον Μάιο ή τον Ιούνιο, όταν εμφανίζονται τα λουλούδια καινα ξηραίνονται για μελλοντική χρήση. Ο χυμός της τσουκνίδας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντίδοτο σε τσιμπήματα και μια έγχυση των νωπών φύλλων δρα ώς καταπραϋντική λοσιόν για εγκαύματα.
Επίσης χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των αλλεργιών, του πυρετού, imageτου λύκου και της αρθρίτιδας. Είναι επίσης φοβερά διουρητική και βοηθάει στην αποτοξίνωση και στην απώλεια βάρους. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέρη του φυτού και κάθε μέρος του συμβάλλει στην θεραπεία διαφορετικών παθήσεων. Τα φύλλα, οι μίσχοι και η ρίζα της μπορούν να καταναλωθούν ως αφεψήματα. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως διουρητικό, για την θεραπεία της αρθρίτιδας, της ρευματοειδής Herbal-Creams-Urtica-Jars-20gm-300x300αρθρίτιδας, των ρευματισμών, της προστατίτιδας, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της αλλεργικής ρινίτιδας. Η ρίζα συνιστάται ως διουρητικό για την ανακούφιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη αλλά κι άλλων προβλημάτων του προστάτη και τη πρόληψη της τριχόπτωσης.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ισχυρές ίνες λινού κατασκευάζονται από τους μίσχους της τσουκνίδας.Επίσης χρησιμοποιείται για την κατασκευή των χορδών στα έγχορδα μουσικά όργανα και στην κατασκευή υφασμάτων. Κατασκευάζεται επίσης ένα χαρτί καλής ποιότητας. Το φυτό αποτελεί ένα βασικό συστατικό των φυτικών ενεργοποιητών του κομπόστ «QR». Τα φύλλα είναι επίσης μια εξαιρετική προσθήκη στο σωρό φύλλων για την δημιουργία φυλοχώματος. Αν μουλιάσουν για 7-21 ημέρες σε νερό παρασκευάζεται ένα πολύ θρεπτικό υγρό τροφή για όλα τα φυτά. Αυτό το υγρό είναι ακόλη εντομοαπωθητικό και μία καλή προσθήκη στις ζωοτροφές. Η καλλιέργεια τσουκνίδας αυξάνει την περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο οπότε τα άλλα κοντινά φυτά προστατεύονται από τα έντομα.
grenoxone-zx-mediumΜία πλύση των μαλλιών με εκχύλισμα από τα φύλλα χρησιμοποιείται ως τονωτικό και κατά της πιτυρίδας. Μια πράσινη χρωστική λαμβάνεται από τα φύλλα και τους μίσχους .Μια κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τη ρίζα. Ένα έλαιο που εξάγεται από τους σπόρους χρησιμοποιείται ως φωτιστικό στις λάμπες.Υπάρχουν ενδείξεις ότι στη νεολιθική εποχή η τσουκνίδα έχει χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία χορδών. Τα ρωμαϊκά στρατεύματα του Καίσαρα έφεραν την τσουκνίδα από την Αγγλία και χρησιμοποιήθηκαν στην κλωστοϋφαντουργία λόγω των ασυνήθιστων ινών της τσουκνίδας.  Στη Σκωτία η τσουκνίδα χρησιμοποιήθηκε τον 17ο αιώνα και ισχυρίστηκαν ότι με τις ίνες της κατασκεύαζαν τα πιο ανθεκτικά υφάσματα. Χώρες της Ευρώπης και η Αμερική χρησιμοποιούσαν τις ίνες της τσουκνίδας για την κατασκευή διχτυών αλιείας. Κατά τη διάρκεια του Α’Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία και η Αυστρία χρησιμοποίησαν τις ίνες της τσουκνίδας ως υποκατάστατο του βαμβακιού για τις στρατιωτικές στολές τους.

Οι τσουκνίδες ουσιαστικά είναι ζιζάνια, όμως σε μερικές περιοχές κάποια είδη έχουν μεγάλη οικονομική σημασία. Για παράδειγμα, από ένα είδος τσουκνίδας στην Ασία λαμβάνονται κλωστικές ίνες από τον βλαστό για την παραγωγή υφασμάτων ενώ αποξηραμένες τσουκνίδες δίνονται σαν τροφή σε ζώα. Η τσουκνίδα είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα: ασβέστιο, χαλκό, χλώριο, κάλιο, πυρίτιο, νάτριο, σίδερο.

Tee Brennessel - tea nettle 02Το αφέψημα του είδους Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens), που βρίσκεται και στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικό διουρητικό και κατά της πέτρας της χολής, ενώ ο χυμός των σπόρων του σταματά την αιμορραγία.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κηπουρική για την καταπολέμηση της ψώρας. Γι αυτό το σκοπο αναμειγνύονται 500-700 γρ. χλωρής ή 200 γρ. αποξηραμένης τσουκνίδας με 5 λίτρα κρύου νερού για ένα εικοσιτετράωρο. Μετά ψεκάζονται τα προσβεβλημένα φυτά.

UNIVERSITY OF MARYLAND

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

COMMITTEE ON HERBAL MEDICINAL PRODUCTS

webmd

abchomeopathy

Plants For A Futuree

Sydsven Medicinhist Sallsk Arsskr

Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Bruce. M. E. Commonsense Compost Making

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Read Full Post »

Rumex acetosa, Λάπαθο, περιοχή αρχαίας Θουρίας. Ανεμόμυλος 1 Νοέμβρη 2013

Rumex acetosa, Λάπαθο, περιοχή αρχαίας Θουρίας. Ανεμόμυλος 1 Νοέμβρη 2013

Το λάπαθο ή λάπατο (αρχ. ελλ. λάπανθον, άλλες ονομασίες αγριοσέσκλο, ξινήθρα, ξινολάπατο) είναι διετής πόα της ευρύτερης περιοχής της αρχαίας Θουρίας.  Ανθίζει από το Μάιο έως τον Απρίλιο και έχει ύψος 20-60 εκατοστά.
Τα λουλούδια του είναι δίοικα (σε κάθε φυτό υπάρχουν λουλούδια είτε αρσενικά είτε θηλυκά).   Άρα για να γίνει η γονιμοποίηση για την παραγωγή σπόρων απαιτούνται τουλάχιστον δύο διαφορετικά φυτά. Γονιμοποιούνται από τον αέρα.
Προτιμά τα φωτεινά μέτρια αργιλώδη και άργιλη εδάφη.  Κατάλληλο pH: όξινο, ουδέτερο και βασικό (αλκαλικό) έδαφος και μπορεί να αναπτυχθεί σε πολύ όξινα εδάφη. Μπορεί να αυξηθεί σε ημι-σκιά (αραιά δάση) ή χωρίς σκιά. Προτιμά υγρό χώμα.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Δημιουργούν μία ξεδιψαστική γεύση από μόνα τους ή μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες σαν μυρουδικά. Πολτοποιημένα χρησιμοποιούνται σε σούπες.  Η γεύση τους θυμίζει λεμόνι. Τα φύλλα μπορούν επίσης να ξηραίνονται για χρήση αργότερα. Τα φύλλα μπορούν να είναι διαθέσιμα σε όλη τη διάρκεια του χειμώνα, ειδικά σε ήπιες καιρικές συνθήκες . Τα φύλλα ωμά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται  με φειδώ στην διατροφή.

Τα φύλλα περιέχουν αρκετά υψηλά επίπεδα οξαλικού οξέος, που τους δίνει την οξύ-γεύση λεμονιού. Τα φύλλα δεν πρέπει να καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες διότι το οξαλικό οξύ παγιδεύει τα άλλα θρεπτικά συστατικά στα τρόφιμα, κυρίως το ασβέστιο, προκαλώντας έτσι ελλείψεις στον οργανισμό σε ανόργανες ουσίες.  Η περιεκτικότητα σε οξαλικό οξύ μειώνεται με το μαγείρεμα. Οι άνθρωποι με μια τάση για ρευματισμούς, αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά ή υπερέκκριση θα πρέπει να λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διατροφή τους με Λάπαθα, διότι μπορεί να επιδεινωθεί κατάστασή τους.

362px-Nordens_flora_Rumex_acetosa

Τα λουλούδια τρώγονται μαγειρεμένα σαν λαχανικό ή χρησιμοποιούνται ως γαρνιτούρα . Οι ρίζες τρώγονται μαγειρεμένες.  Άμα ξεραίνονται και τρίβονται σε σκόνη προστίθενται στα ζυμαρικά και τους δίνουν εξαίσια γεύση.  Οι σπόροι τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι. Τριμμένοι αναμιγνύονται με άλλα αλεύρια για την παρασκευή ψωμιού . Οι σπόροι είναι εύκολοι στη συγκομιδή, αλλά είναι μάλλον κοπιαστική η επεξεργασία τους. Ο χυμός των φύλλων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ένας παράγοντας πήξης του γάλακτος για την παρασκευή τυριού.

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ
Χορτόπιτα µε λάπαθα
Σούπα λάπαθο με αφρό λεμονιού και μαριναρισμένη καραβίδα
Ντολμάδες με λάπαθα και χόντρο

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα φρέσκα ή αποξηραμένα φύλλα είναι στυπτικά, διουρητικά, καθαρτικά και δροσιστικά.  Χρησιμοποιούνται για να φτιάχνεται ένα δροσιστικό ποτό για την αντιμετώπιση εμπύρετων καταστάσεων και είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στη θεραπεία του σκορβούτου. Το έγχυμα της ρίζας είναι στυπτικό, διουρητικό και αιμοστατικό . Έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του ίκτερου,  τα χαλίκια και  τις πέτρες στα νεφρά . Τόσο οι ρίζες και οι σπόροι έχουν χρησιμοποιηθεί για να σταματήσουν αιμορραγίες.  Μια πάστα από τη ρίζα εφαρμόζεται για το δέσιμο των εξαρθρωμένων οστών. Το φυτό είναι χαλαρωτικό και στομαχικό . Χρησιμοποιείται στη θεραπεία των σπασμών και των παθήσεων του δέρματος .

Rumex acetosa, Λουλούδια Photo Jan Koeman

Rumex acetosa, Λουλούδια
Photo Jan Koeman

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Μία σκούρα πράσινη και σκούρα καφέ χρωστική ουσία λαμβάνεται από από τις ρίζες.Μία γκρι-μπλε χρωστική ουσία λαμβάνεται από τα φύλλα και τα κοτσάνια. Η έγχυση των στελεχών χρησιμοποιείται ως βερνίκι για μπαμπού και ψάθινα έπιπλα, αλλά και για το ασήμι. Ο χυμός του φυτού αφαιρεί λεκέδες από λινό , καθώς και λεκέδες μελανιού από λευκό υλικό.  Στο εμπόριο πωλείται συχνά ως «βασικό άλας με λεμόνι»

ΙΣΤΟΡΙΑ:

Ό Διοσκορίδης περιγράφ149831ει τό λάπαθον ώς επεται: «Λάπαθον, οι δε σύμφυτοι, οί δέ σατόριον, Ρωμαίοι ρουμίκουλα, ρούμεξ άκούτους, ρούμεξ κανθερινοί, Αιγύπτιοι σεμίς, ’Άφροι άμοτίμ, το μεν αυτού οξυλάπαθον λέγεται, φυόμενον έν έλεσι, σκληρό ν κατ’ άκρα, ύποξυ, τό δέ τι κηπευτόν ούχ όμοιον τω πρώτο, τρίτον δ’ έστιν άγριον μικρόν, παρόμοιον άρνογλώσσω, μαλακόν ταπεινόν, εστι δέ καί τέταρτον είδος αυτού, ;ό ένιοι οξαλίδα, ή άναξυρίδα καλούσιν, ού φύλλα όμοια τω άγρίω καί μικρώ λαπάθω, καυλός ου μέγας, καρπός ΰποξυς ερυθρός, δριμύς, επί τού καυλού καί επί τών παραφυάδων.
Πάντων δε τό λάχανον μαλάσσει κοιλίαν έψηθέν, ωμόν δέ καταπλασσόμενον μελικηρίδας συν ροδίνω ή κρόκο διαφορεί, τό δέ σπέρμα τού άγρίου και του λαπάθου και της οξαλίδος πίνεται ωφελίμως μεθ’ ύδατος ή οίνου προς δυσεντερίας καί κοιλιακάς διαθέσεις καί άσην στομάχου, καί πρός σκορπίου πληγήν, καί εί προπίοι δέ τις, ούδέν πείσεται πληγείς, αί δέ ρίζαι αυτών έφθαί συν όξει καί ώμαί καταπλασθείσαι, θεραπεύουσι λέπρας, λειχήνας, όνυχας λεπρούς, δει δέ προανατρίβειν τον τόπο εν ηλίω νίτρω καί όξει, πραΰνει δέ καί κνησμούς τό αφέψημα αυτών έπαντλούμενον, ή λούτρω μιγνύμενον, παρηγορούσι δέ ωταλγίαν καί οδονταλγίαν έψήθεΐσαι έν οΐνω καί διακλυζόμέναι, διαφορούσι καί χοιράδες καί παρωτίδας έφθαί συν οΐνω καταπλασθείσαι, σπλήνα δέ συν όξει, καί έδέσματι δέ τινες χρώνται ταις ρίζαις πρός χοιράδας, περιάπτοντες τώ τραχήλω, ίστάσι καί ρουν γυναικεΐον προστεθείσαι λεΐαι, αφεψηθείσαι δέ συν οΐνω καί πινόμεναι ικτερικούς άποθεραπεύουσι, και λίθους τούς εν τή κύστει θρύπτουσιν, έμμηνα τε άγουσι, καί σκορπιοπλήκτους βοηθούσιν.»

Οι ιατροί καί φαρμακογνώστες τής άρχαιότητος συνιστούσαν τά είδη τού λαπάθου κατά διαφόρων νόσων, ό Ιπποκράτης παραγγέλλει τούτο εναντίον τών επιμόνων δερματικών νόσων, ό Διοσκορίόης δέ, ως είδομεν, κατά τού ίκτερου, τής λιθιάσεως καί άλλων ασθενειών. Ό Αρεταίος όμιλεί περί τής χρησιμότητος τής ρίζης κατά τής έλεφαντιάσεως, ό Γαληνός συνιστά τά σπέρματα τού λαπάθου κατά τής δυσεντερίας.

Plants For A Future

ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World (1972)51whG3Y4HAL._SY344_BO1,204,203,200_

Mabey. R. Food for Free (2012)$(KGrHqN,!rkFHo!5S3IuBSC(sT)b4g~~60_35

Read Full Post »

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Conyza canadensis Αρχαία Άνθεια- Θουρία Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Η Conyza canadensis είναι ένα μονοετές φαρμακευτικό φυτό της περιοχής της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας που φθάνει σε ύψος 1m. Αντέχει στην κλιματική ζώνη 7 δηλαδή μέχρι -17 βαθμούς Κελσίου. Ανθίζει από τον Ιούνιο – Οκτώβριο, και οι σπόροι ωριμάζουν από Ιούλιο-Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από μύγες και μέλισσες. http://youtu.be/Ko26RRFTzR4 Ευδοκιμεί σε φωτεινά (αμμώδη) και μέσο (αργιλώδη) εδάφη και προτιμά καλά στραγγιζόμενα μέρη. Κατάλληλο pH: ουδέτερο έως βασικό (αλκαλικό) έδαφος. Μπορεί να μεγαλώσει σε ημι-σκιά (αραιά δάση) ή χωρίς σκιά. Προτιμά ξηρό ή υγρό έδαφος και μπορεί να ανεχθεί την ξηρασία. Τα φυτοφάγα θηλαστικά συνήθως δεν προτιμούν το φυτό επειδή το φύλλωμα του είναι πικρό. Τα κουνέλια μπορούν να τρώνε τις κορυφές των νεαρών φυτών περιστασιακά.

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Ενώ η φαρμακευτική αξία του φυτού είναι πολύ μεγάλη η οικολογική αξία του στην άγρια ​​φύση είναι χαμηλή, με εξαίρεση το νέκταρ των λουλουδιών του, που καταναλώνεται από τις μέλισσες γιαυτό θεωρείται μελισσοκομικό φυτό. ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα νεαρά φύλλα και φυτά τρώγονται μαγειρεμένα ή αποξηραμένα μπορούν να φαγωθούν αργότερα βραστά, ή μαγειρεμένα με ρύζι . Από το φυτό παράγεται ένα αιθέριο ελαίο που χρησιμοποιείται εμπορικά στα γλυκίσματα , τα καρυκεύματα και τα αναψυκτικά σαν αρωματικό. Τα φρέσκα φύλλα περιέχουν 0,2 έως 0,66% αιθέριο έλαιο. Τα συστατικά των αποξηραμένων φύλλων του φυτού αναφέρονται παρακάτω: 0 Θερμίδες ανά 100g Νερό : 0% Πρωτείνες: 14.9g; Λίπος: 1.8g; Υδατάνθρακες: 75.1g; Ίνες: 26.1g; Μέταλλα – Ασβέστιο: 1010mg; Φώσφορος: 280mg; Σίδηρος: 0mg; Μαγνήσιο: 0mg; Sodium: 0mg; Κάλιο: 2610mg Plants Of A Future ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Στην παραδοσιακή ιατρική θεωρείται πολύτιμο φυτικό φάρμακο. Το βράσιμο της κόνυζας παράγει ατμό που προκαλεί εφίδρωση. Το κάπνισμα των φύλλων σαν ταμπάκο χρησιμοποιείται για την τόνωση του φτερνίσματος κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος. Το κάψιμο του φυτού δημιουργεί καπνό που απομακρύνει τα έντομα. Σημαντική θεωρείται η στυπτικότητα του φυτού για αυτό χρησιμοποιείται στη θεραπεία των γαστρο-εντερικών προβλημάτων, την διάρροια καιτη δυσεντερία. Ακόμη χρησιμοποιείται σε μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία για αιμορραγία των αιμορροΐδων. Το σύνολο του φυτού έχει αντιρευματικές, στυπτικές, βαλσάμικές, διουρητικές, εμμηναγωγές, στυπτικές, τονωτικές και ανθελμινθικές ιδιότητες. Τα μέρη του φυτού μπορεί να συλλέγονται ανά πάσα στιγμή και είναι καλύτερα να χρησιμοποιούνται όταν είναι φρέσκα. Τα αποξηραμένα βότανα δεν πρέπει να αποθηκεύονται για περισσότερο από ένα χρόνο. Ένα εκχύλισμα του φυτού χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διάρροιας και των εσωτερικών αιμορραγιών ή εφαρμόζεται εξωτερικά για τη θεραπεία της γονόρροιας και η αιμορραγία των αιμορροϊδων. Τα φύλλα σε αρκετές έρευνες παρουσιάζουν υπογλυκαιμικές ιδιότητες. Το αιθέριο έλαιο που βρίσκεται στα φύλλα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διάρροιας, δυσεντερίας και στις εσωτερικές αιμορραγίες. Επιπρόσθετα το έλαιο είναι πολύτιμο για τη θεραπεία των της φλεγμονής των αμυγδαλών στο πρήξιμο και τη φλεγμονή του λαιμού. Ένα τσάι από τις βραστές ρίζες χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των ανωμαλιών της εμμηνόρροιας. Σε σχετική μελέτη του University of Lodz, Poland αποδείχθηκε ότι το φυσικό εκχύλισμα πολυσακχαρίτη από canadensis Conyza έχει αντισυγκολλητική και αντιοξειδωτική δραστηριότητα, και ως εκ τούτου είναι ευεργετική στην πρόληψη ασθενειών, όπως οι καρδιαγγειακές ή οι φλεγμονώδεις νόσοι. Σε ανάλογες έρευνες του Pakistan Research Repository στο φυτό ανιχνεύθηκαν μεγάλες ποσότητες σφιγγολιπιδίων. Τα σφιγγολιπίδια (sphingolipids) είναι φωσφογλυκερίδια που αντί της γλυκερόλης περιέχουν την σφιγγοσίνη ή κάποια συγγενική της δι-υδροξυ-αμίνη. H αμινομάδα είναι συνδεδεμένη σε ένα λιπαρό οξύ με αμιδικό δεσμό. Τα σφιγγολιπίδια υπάρχουν στις μεμβράνες των κυττάρων και αφθονούν στον εγκέφαλο και στους νευρικούς ιστούς, όπου ενώσεις που ονομάζονται σφιγγομυελίνες αποτελούν τα κύρια συστατικά του περιβλήματος των νευρικών ινών. Αυτές οι ιδιότητες τα κάνουν απαραίτητα για την ανασυγκρότηση των ιστών γι αυτό αποτελούν βασικό συστατικό των κρεμών του δέρματος. Σε σχετικές έρευνες του University of Szeged, Hungary τεκμηριώθηκε η αντιμυκητιακή και η αντιβακτηριακή δράση των αιθέριων ελαίων που προέρχονται από το εναέριο μέρος  και τις ρίζες του φυτού. Στη σχετική μελέτη των βοτάνων της Αμερικής που συνδέονται με εκείνα της Κίνας αναφέρεται οτι στην κινεζική λαϊκή ιατρική, το εκχύλισμα της Κόνυζας εφαρμόζεται για τη θεραπεία των πληγών , των οιδημάτων και τους πόνους που προκαλούνται από την αρθρίτιδα. Επιπλέον, σύμφωνα με το λεξικό των φαρμακευτικών φυτών, το πτητικό έλαιο του φυτού έχει εφαρμοστεί για την θεραπεία της βρογχίτιδας και της κυστίτιδας. Η αντι-ιική δράση των εκχυλισμάτων μεθανόλης και βουτανόλης του φυτού μελετήθηκε και αποδείχθηκε σε σχετικές μελέτες του Laboratoire de Microbiologie ,Monastir, Tunisie. Laboratoire de Microbiologie Monastir, Tunisie C. P. Khare, Ed., Indian Medicinal Plants—An Illustrated Dictionary, Springer, Berlin, Germany, 2007 T. S. C. Li, Chinese and Related North American Herbs—Phytopharmacology and Therapeutic Values, CRC Press, New York, NY, USA, 2002 University of Szeged,Hungary Pakistan Research Repository University of Lodz, Banacha , Poland Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants Weiner. M. A. Earth Medicine, Earth Food ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Σαν φυτό βαφικό δίνει ωραίες πράσινες αποχρώσεις. Το φυτό περιέχει μικρές ποσότητες από αιθέριο έλαιο. Δεδομένου ότι το φυτό συλλέγεται εύκολα, ή εκχύλιση του ελαίου είναι εφικτή. Το έλαιο έχει μια ιδιαίτερη ποιότητα που το καθιστά κατάλληλο για την κατασκευή των αρωμάτων με ασυνήθιστες αποχρώσεις. Μια άλλη χρήση του, είναι το άναμμα φωτιάς με την μέθοδο του «τόξου φωτιάς»: Το τοξο φωτιας, βασιζετε στον πολυ απλο κανονα της φυσικης οτι η τριβη παραγει θερμοτητα. Ετσι τριβοντας δυο ξυλα μεταξυ τους, παραγετε αρκετη θερμοτητα ωστε να αρχισει να καιει το ξυλο και να παραγετε μια λεπτη σκονη καρβουνου. Αυτην την σκονη καρβουνου, η οποια σιγο-καιει, την μεταφερετε σε ενα ευφλεκτο προσαναμα από χαρτί ηή ξερά φύλλα και ετσι αναβει η φωτια. Μην περιμενετε τριβοντας τα ξυλα να δειτε φλογες. Η διαδικασια αυτη απλως παραγει το καρβουνο. Για να φτιαξετε ενα τοξο φωτιας θα χρειαστειτε: Ενα ξυλο που θα χρησιμοποιηθει ως βαση. Η βαση αυτη θα πρεπει να ειναι λιγο πιο φαρδια απο το κλαδι της Κόνυζας που θα χρησιμοποιησουμε ως αξονα περιστροφης και καλο ειναι να ειναι και απο πιο μαλακο ξυλο πχ πευκο, απο οτι ο αξονας. Ενα κλαδι Κόνυζας που θα χρησιμοποιηθει ως αξονας περιστροφης. Στην μια ακρη του φτιαξτε μια μυτερη μυτη ενω στην αλλη μια πιο χοντρη. Η χοντρη μυτη ειναι αυτη που θα βαλουμε στην βαση μας, για να παραγουμε το καρβουνο. Θελουμε να ειναι χοντρη, για να εχει πιο πολυ επαφη με το ξυλο, να εχει μεγαλυτερη τριβη με αποτελεσμα να παραγει περισσοτερη θερμοτητα. Λιγο σχοινι. Αν δεν εχετε μπορειτε να χρησιμοποιησετε κορδονι παπουτσιων, μια λωριδα υφασματος απο τα ρουχα σας ή να φτιαξετε σχοινι απο ριζες φυτων και φλοιο. Ενα μαχαιρι ή μια κοφτερη πετρα.

fugazigr

Παρακολουθείστε to σχετικό Video:

Άναμα φωτιάς . Η ράβδος είναι από αποξηραμένη Κόνυζα:

Read Full Post »

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

conyza bonariensis Αρχαία άνθεια- Θουρία Ουγγρέϊκα 13 Αυγούστου 2013

Το όνομα Κόνυζα αναφέρεται σε 3 συγγενικά φυτά της οικογένειας Asteraceae που φύονται στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Άνθειας-Θουρίας:
conyza bonariensis
Conyza sumatrensis
Conyza canadensis
Τα δύο πρώτα μοιάζουν πολύ και συνήθως συνυπάρχουν. Και τα τρία είναι πολύτιμα φαρμακευτικά φυτά με το Conyza canadensis να υπερέχει.
Εδώ αναφερόμαστε στο Conyza bonariensis
Πρόκειται για πολυετές φυτό με βλαστό όρθιο ελαφρά ξυλώδη. Φθάνει σε ύψος 40-100 εκ. Φυτρώνει σε άκρες δρόμων και χαντάκια και ανάμεσα στις καλλιέργειες. Τα φύλλα είναι λογχοειδή, ακέραια, οδοντωτά, ημιπερίβλαστα και κολλώδη. Άνθη άσπρα σε ακραία κεφάλια και πολλές ταξιανθίες. Πρόκειται για ένα τριχωτό και θαμπό πράσινο φυτό. Κάθε φυτό μπορεί να παράγει 110.000 σπόρους. Περίπου το 80% των σπόρων αυτών είναι πολύ πιθανό να χαθεί. Οι σπόροι που κάθεται στην επιφάνεια ή θάβονται σε βάθος 2 cm είναι πιο πιθανό να βλαστήσουν όταν υπάρχει καλή υγρασία του εδάφους και θερμοκρασίες κάτω από 35 βαθμούς Κελσίου.

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

conyza bonariensis Αρχαία άνθεια- Θουρία Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το φυτό περιέχει μεγάλες ποσότητες υπερισίνης η οποία χρησιμοποιείται στα ηρεμιστικά φάρμακα. Επιπρόσθετα χρησιμοποείται στα στυπτικά και αιμοστατικά φέρμακα διότι προκαλεί συρρίκνωση των μαλακών οργανικών ιστών, και έτσι σταματά το αίμα και την  βλέννα.
Η χρήση του φυτού είναι αποτελεσματική στη διάρροια, την πέτρα στα νεφρά, στον διαβήτη , στα έλκη του στομάχου και στα σπυράκια.

maltawildplants

Σε ανάλογες έρευνες του Πανεπιστημίου της Zimbabwe αποδείχθηκε ότι το έλαιο που προέρχεται από το φυτό έχει αντιβακτηριδιακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην θεραπεία δερματικών παθήσεων.
Στα ίδια συμπεράσματα κατέληξαν και οι μελέτες του Πανεπιστημίου Bahauddin Zakariya του Πακιστάν.
Bahauddin Zakariya University, Multan, Pakistan
uzweb

Σε σχετική έρευνα του Πανεπιστημίου King Saud της Σαουδικής Αραβίας διαπιστώθηκε ότι το ακάθαρτο εκχύλισμα του φυτού περιέχει σπασμογόνα και σπασμολυτικά συστατικά, τα οποία εξηγούν χρήση του στα φάρμακα για την δυσκοιλιότητα και την διάρροια.
King Saud University, Riyadh, Saudi Arabia

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

conyza bonariensis  Αρχαία άνθεια- Θουρία Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ:
Το φυτό θεωρείται επικίνδυνο ζιζάνιο διότι ανθίσταται στα ζιζανιοκτόνα. Για την εξήγηση αυτής της ιδιαιτερότητας έχουν γίνει πολλές μελέτες και διδακτορικές διατριβές χωρίς να έχει δοθεί μέχρι τώρα ικανοποιητική απάντηση.

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

conyza bonariensis  Αρχαία άνθεια- Θουρία Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Read Full Post »

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:
Η μολόχα (επιστ.Μαλάχη η άγρια, Malva sylvestris) είναι το συνηθέστερο είδος Μαλάχης στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Αναπτύσσεται από την παράκτια ζώνη μέχρι αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Η μολόχα έχει πυκνό φύλλωμα, με φύλλα παλαμοσχιδή και άνθη κυρίως ρόδινα, που φύονται από τον βλαστό. Η περίοδος ανθοφορίας της περιλαμβάνει όλη την περίοδο της άνοιξης και το ξεκίνημα του καλοκαιριού.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Η μολόχα ήταν γνωστή ως φαρμακευτικό φυτό από το 700 π.Χ. Οι Ρωμαίοι την καλλιεργούσαν ως τρόφιμο (λαχανικό). Ο Κικέρωνας, ο Οράτιος και ο Μαρτιάλης μάλιστα μιλούν στα συγγράματά τους γι’ αυτή ως να πρόκειται για σπουδαία τροφή για τον άνθρωπο.
Τη μολόχα χρησιμοποιούσαν επίσης πολύ ως τροφή οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες, ενώ στον καιρό του Ματτιόλη χρησιμοποιούσαν πολύ ως σαλατικό ή βρασμένους τους νεαρούς βλαστούς. Ο Πυθαγόρας και οι μαθητές του είχαν προσέξει πως το φυτό αυτό υποβοηθούσε τη σκέψη, γιατί ήταν ελαφρό στην πέψη και άφηνε ελεύθερο το πνεύμα. Ο Ησίοδος ονόμαζε τη μολόχα «τροφή των φτωχών», ο Αντιφάνης προτιμούσε τη ρίζα, ο Φανίας τη δεντρομολόχα (αλθαία) και ο Καλλιμάχειος έβρισκε ότι ήταν το μόνο χορταρικό που δεν έφερνε δίψα. Ο Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα μας προστατεύει από τις αρρώστιες.
Η μολόχα θεωρείται το βότανο των μυστικιστών και ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στους Πυθαγόρειους.Επειδή τα άνθη της είναι στραμμένα πάντα προς τον ουρανό θεωρήθηκε και ιερό βότανο.
Ο Ησίοδος εκφράζοντας την πικρία του προς τον αδελφό του Πέρση που τον αδίκησε στο μοίρασμα της περιουσίας καταλήγει: «Οι ανόητοι, δεν ξέρουν πόσο είναι πιο πολύ το μισό απ’ το ολόκληρο, ούτε πόση ωφέλεια βρίσκεται στη μολόχα και στον ασφόδελο.»
Ησίοδος, Έργα και Ημέραι, 27-41 Μετάφραση: Σ. Σκαρτσής, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1993.

Sturm06063

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Έχουν μια ήπια ευχάριστη γεύση και είναι ωραία σε σούπες όπου δρουν ως πηκτική ουσία. Τα νεαρά φύλλα κάνουν επίσης ένα καλό υποκατάστατο του μαρουλιού στη σαλάτα. Οι χλωροί σπόροι τρώγονται ωμοί. Τα λουλούδια τρώγονται ωμά και μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες ή να χρησιμοποιηθούν ως γαρνιτούρα. Έχουν μια ευχάριστη ήπια γεύση, με παρόμοια υφή με τα φύλλα και αποτελούν μια ευχάριστη και όμορφη προσθήκη στο μπολ της σαλάτας . Τα φύλλα αποτελούν ένα καλό υποκατάστατο τσαγιού.
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια.
Αν την βράσουμε με λαδολέμονο και λίγη ρίγανη, την μετατρέπουμε σε ένα συμπλήρωμα στο τραπέζι μας το οποίο βοηθά στην καλή λειτουργία του εντέρου.
Γίνεται επίσης ένα εύγευστο φαγητό, εάν την τηγανίσουμε μαζί με άγρια σκουράθα, με ελαιόλαδο και αυγά (Πάντοτε όταν θα μαζέψουμε μολόχα χρησιμοποιούμε τους νεαρούς βλαστούς για φαγητό).
Όταν καλλιεργείται σε εδάφη πλούσια σε άζωτο (και ιδιαίτερα όταν αυτά καλλιεργούνται με ανόργανα λιπάσματα), το φυτό τείνει να συγκεντρώνει υψηλά επίπεδα νιτρικών αλάτων στα φύλλα του. Τα φύλλα είναι απολύτως υγιεινά όλες τις άλλες φορές.
Μολόχα με μπακαλιάρο Μπαξεβάνης Γιάννης ΤΟ ΒΗΜΑ
Για ένα γεύµα 5-6 ατόµων, βάζω σε µια κατσαρόλα λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζω 1 ξερό κρεµµύδι, ψιλοκοµµένο. Προσθέτω τα χόρτα (½ κιλό φύλλα µολόχας) και ½ λίτρο νερό (ή ζωµό λαχανικών). Ψιλοκόβω 1-2 λιαστές ντοµάτες και ρίχνω στα χόρτα µου λίγο από το λάδι τους. Δοκιµάζω και, µόλις βράσουν, αλατοπιπερώνω. Προσθέτω και λίγο ξίδι µπαλσάµικο. Κόβω σε µερίδες φιλέτα από 1 µεγάλο µπακαλιάρο 1½- 2 κιλών (ή ζητάω από τον ψαρά να φιλετάρει το ψάρι). Κόβω µικρά µπαστουνάκια από σουτζούκι (100 γρ.) ή άλλο αλλαντικό, σαλάµι ή παστουρµά. Θα χρειαστώ 5-6 µπαστουνάκια αλλαντικού για κάθε φιλέτο ψαριού.

μολόχα μπακαλιάρος

Τρυπάω ελαφρώς µε το µαχαίρι σε διάφορα σηµεία το φιλέτο του ψαριού και χώνω µέσα τα µπαστουνάκια αλλαντικού. Αλατοπιπερώνω και βρέχω µε λίγο ελαιόλαδο.
Αν η κατσαρόλα ή το τσουκάλι µέσα στο οποίο µαγειρεύω τα χόρτα µπαίνει στον φούρνο, τοποθετώ επάνω στις µολόχες τον µπακαλιάρο, προσθέτω από πάνω του 1 φέτα ντοµάτας και τον βάζω σκεπασµένο στον φούρνο.
Ειδάλλως, ρίχνω τις µολόχες µε το ζουµί τους σε ένα πυρέξ ή µια γάστρα, µε τον µπακαλιάρο και 1 φέτα ντοµάτας από πάνω, σκεπάζω µε καπάκι ή αλουµινόχαρτο και ψήνω σε δυνατό φούρνο για περίπου 20 λεπτά, µέχρι να µαγειρευτεί το ψάρι, αλλά ταυτόχρονα να είναι ζουµερό.

Ντολμάδες με φύλλα Μολόχας  Γίνονται όπως με τα φύλλα του αμπελιού.  Η συνταγή περιγράφεται εδώ: Κρήτη γαστρονομικός περίπλους

Αρωματικά κεφτεδάκια με φύλλα Μολόχας :Cook therapy.gr
Μολόχες με πατάτες
Υλικά:
1 κιλό μολόχες (μόνο τα φύλλα χωρίς τα κοτσάνια)
1/2 ποτήρι λάδι
1 κιλό πατάτες
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1/2 κιλό ντομάτες ψιλοκομμένες
μανιτάρια ψιλοκομμένα
αλάτιmol;oxa me patates
πιπέρι
κύμινο
λεμόνι

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε τις μολόχες, τις πλένουμε, τις ραντίζουμε με χυμό λεμονιού και τις αφήνουμε μία ώρα.
Βάζουμε όλα τα λαχανικά εκτός από τις πατάτες να βράσουν μαζί με δύο ποτήρια νερό. Αφού βράσουν για 10 λεπτά οι μολόχες προσθέτουμε τις πατάτες χοντροκομμένες και τα μπαχαρικά και αφήνουμε το φαγητό να ψηθεί και να πήξει η σάλτσα.  Χορτοφαγικές συνταγές

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World.
Launert. E. Edible and Medicinal Plants
Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants.

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Όλα τα μέρη του φυτού είναι αντιφλογιστικά, στυπτικά, καταπραϋντικά, διουρητικά, μαλακτικά, αποχρεμπτικά, καθαρτικά. Τα φύλλα και τα άνθη μπορούν να καταναλωθούν ως μέρος σχετικής δίαιτας που μπορεί να περιλαμβάνει ένα τσάι από τα φύλλα, τα λουλούδια ή τις ρίζες. Τα φύλλα και τα άνθη αποτελούν το κύριο μέρος που χρησιμοποιείται για τις μαλακτικές του ιδιότητές καθιστώντας τα πολύτιμα ως κατάπλασμα για εκχυμώσεις, φλεγμονές, τσιμπήματα εντόμων κτλ. Ακόμη μπορεί να ληφθεί εσωτερικά στη θεραπεία ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος και στα προβλήματα με την πεπτική οδό. Όταν συνδυάζεται με ευκάλυπτο αποτελεί μια ιδανική θεραπεία για το βήχα και άλλες ασθένειες του στήθους . Το φυτό είναι ένα εξαιρετικό καθαρτικό για τα μικρά παιδιά. Τα φύλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα κάθε φορά που είναι διαθέσιμα ή μπορεί να συγκομισθούν την άνοιξη και να ξηρανθούν για χρήση αργότερα. Τα άνθη συλλέγονται το καλοκαίρι και μπορεί να ξηραίνονται για χρήση αργότερα. Η Γερμανική Επιτροπή Ε (κρατικός φορέας για τα φάρμακα) εγκρίνει τη χρήση της Malva sylvestris για το βήχα, την βρογχίτιδα, την φλεγμονή του στόματος και του φάρυγγα.

Η έντονη αντικαρκινική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου της Καλαβρίας. Department of Pharmaceutical Sciences, University of Calabria, Italy

Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου McGill του Καναδά School of Dietetics and Human Nutrition, McGill University, Montreal, Québec, Canada

Οι έντονα αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από τις μελέτες του Πανεπιστημίου Sfax της Τυνησίας Faculté des Sciences, Sfax-University of Tunisia και οφείλονται στις φαινολικές ενώσεις που περιέχονται σ αυτό.
Τα λουλούδια της Malva sylvestris είναι σημαντικά φαρμακευτικά υλικά στην ιρανική παραδοσιακή ιατρική (Unani) και έχουν χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία στο οίδημα. Η αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδης δραστηριότητά τους έχει τεκμηριωθεί με σχετικέ έρευνες του πανεπιστημίου Azad του Ιραν. Islamic Azad University, Shahrekord, Iran

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants.
Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants
Plants of a Future

469px-Koeh-222-original

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Χρησιμοποιείται σαν βασικό συστατικό σε διάφορες κρέμες και σαπούνια. Από το φυτό και τους άγουρους σπόρους μπορούν να ληφθούν εδώδιμες χρωστικές ουσίες κίτρινου και πράσινου.. Ένα βάμμα των λουλουδιών σχηματίζει ένα πολύ ευαίσθητο τεστ για την ανίχνευση των αλκαλίων.Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση από τα τσιμπήματα των εντόμων και τσιμπήματα της τσουκνίδας.  Μια ίνα που λαμβάνεται από το στελέχος χρησιμοποιείται στην κλωστοϋφαντουργία, στην παραγωγή  σχοινιών και χαρτιού.
Grae. I. Nature’s Colors – Dyes from Plants
Johnson. C. P. The Useful Plants

ΣΥΝΤΑΓΕΣ:

Σε μορφή τσαγιού, βοηθά -κάνοντας γαργάρες- στη ξηροστομία, την ξηρότητα του λαιμού και της ρινικής κοιλότητας. Σε ελκώδεις καταστάσεις, εσωτερικές ή εξωτερικές, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με σύνφητο. Για πρόσφατες ανοιχτές πληγές ή και παλαιότερες, χρησιμοποιούμε μπάνια από μολόχα και πεντάνευρο και κάνουμε επιθέματα στην πληγή με φρέσκο (καλοπλυμένο με ζεστό νερό) πεντάνευρο. Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά.

Χρησιμοποιείται όμως και ως έγχυμα. Αφού βράσει το νερό μας, ρίχνουμε ένα κουταλάκι του τσαγιού άνθη και φύλλα για 5 λεπτά και μετά σουρώνουμε. Για να φτιάξουμε αφέψημα, παίρνουμε είτε τα άνθη, είτε τα φύλλα είτε τις ρίζες της, βράζουμε για λίγα λεπτά, αφήνουμε το υγρό να γίνει χλιαρό και το χρησιμοποιούμε για γαργάρες, πλύσεις ή κλίσματα.

elita.com.cy

Read Full Post »

Stachys candida αρχαια θουρια Αμφεια Σουρεύλι 24 Απρίλη 2013

Stachys candida αρχαια θουρια Αμφεια Σουρεύλι 24 Απρίλη 2013

Το φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας ονομάστηκε στάχυς από τον Carl Linnaeus το 1753 διότι η ταξιανθία του μοιάζει με το στάχυ. Αποτελεί βασική τροφή στις προνύφες των κολεοπτέρων. Το φυτό θεωρείται απειλούμενο και έχει κηρυχθεί προστατευόμενο με το ΠΔ 67 του 1981.
Πρόκειται για ένα γένος θάμνων πολυετών. Οι βλαστοί φθάνουν σε μήκος τους 50 πόντους, με απλά, αντίθετα, οβάλ φύλλα, μήκους 1-7 cm . Τα φύλλα είναι μαλακά τριχωτά. Τα άνθη έχουν μήκος 1 έως 2 cm , συγκεντρωμένα στις μασχάλες των φύλλων στο άνω τμήμα του στελέχους. Η στεφάνη έχει 5 λοβούς με την κορυφαίο λοβό να σχηματίζει μία «κουκούλα», που έχει χρώμα λευκό με ροζ σχηματισμούς.

Stachys candida αρχαια θουρια Αμφεια Σουρεύλι 24 Απρίλη 2013

Stachys candida αρχαια θουρια Αμφεια Σουρεύλι 24 Απρίλη 2013

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα και τα λουλούδια τρώγονται στις σαλάτες ή μαγειρεμένα.

Encyclopedia of life

Stachys candida αρχαια θουρια Αμφεια Σουρεύλι 24 Απρίλη 2013

Stachys candida αρχαια θουρια Αμφεια Σουρεύλι 24 Απρίλη 2013

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Σε σχετική έρευνα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μελετήθηκαν 42 συστατικά του φυτού τα οποία διαπιστώθηκε  ότι εμφανίζουν έντονες αντιβακτηριακές και αντιμυκητισιακές ιδιότητες.  Μέσα στα αιθέρια έλαια του φυτού ταυτοποιήθηκαν οι παρακάτω ενώσεις : manoyl oxide,  caryophyllene oxide, epi-alpha-muurolol,(E)-caryophyllene και η α-καντινόλη (alpha-cadinol) η οποία έχει έντονα αντιμυκητιασικές ιδιότητες σύμφωνα με έρευνα του National Chung Hsing University,Taiwan , αποτρέπει βλάβες στο συκώτι  (Journal of Essential Oil Research )  και συνιστάται σαν θεραπεία στην πολυανθεκτική φυματίωση  Centro Colombiano de Investigación en Tuberculosis , Colombia
Το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για την θεραπεία πάρα πολλών ασθενειών για αυτό έχει κατηγορηθεί σαν Πανάκεια.
Όλα τα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται σαν φάρμακα εναλλακτικό αντιβακτηριακό, αντιπυρετικό, αντισηπτικό, αντισπασμωδικό, στυπτικό, διαλυτικό, διουρητικό, αντιπυρετικό, υποτασικό, στομαχικό, στυπτικό, τονωτικό, ανθελμινθικό και επουλωτικό. Ένα διάλυμα στο νερό από φρέσκα ​​ψιλοκομμένα ή αποξηραμένα φύλλα και κονιοποιημένα κάνει ένα δροσιστικό ποτό, ενώ μια αραιή έγχυση του φυτού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο για την πλύση των ματιών, για το χαλάζιο και άλλες ασθένειες των οφθαλμών. Λαμβάνεται εσωτερικά ως φαρμακευτικό τσάι στην θεραπεία του πυρετού, την διάρροια, τον πόνο στο στόμα και το λαιμό,την εσωτερική αιμορραγία, και τις αδυναμίες του ήπατος και καρδιάς.
Encyclopedia of life

Read Full Post »

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

Το όνομά της προέρχεται από την αρχαία Ελληνική λέξη «Αλθαία»«Άλθος», που σημαίνει μέσον σωτηρίας, θεραπείας  (Άλθομαι = υγιαίνω). Η Alcea rosea είναι ένα πολυετές φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας που φθάνει τα 2,4 m. Μπορει να ζήσει και στη ζώνη 6 που σημαίνει ότι δεν κινδυνελυει από τον παγετό. Η περιοχή της Αρχαίας Θουρίας ανήκει στην ζώνη 9 και παρουσιάζει σχετικά ήπιους χειμώνες. Ανθίζει από τον Ιούλιο – Σεπτέμβριο  και οι σπόροι ωριμάζουν από τον Αύγουστο – Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα).Κατάλληλο για: φωτινά (αμμώδη), μεσαίου (αργιλώδη) και βαριά (αργιλ’ωδη) εδάφηΚατάλληλο ρΗ: όξινο, ουδέτερο και βασικό (αλκαλικό) εδάφος.  Δεν μπορεί να αναπτυχθεί στη σκιάΠροτιμά τόσο το  ξηρό όσο και το υγρό έδαφος.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα νεαρά φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Μπορούν επίσης να τεμαχίζεται λεπτά και  να προστίθεται σε σαλάτες. Το εσωτερικό τμήμα των νέων βλαστών τρώγεται ακατέργαστο.  Τα πέταλα των λουλουδιών και μπουμπούκια των ανθέων μπορουν να προστεθούν σε σαλάτες. Ένα θρεπτικό άμυλο λαμβάνεται από τη ρίζα που μπορει να ζυμωθεί με άλλα αλεύρια. Ένα δροσιστικό τσάι γίνεται από τα πέταλα των λουλουδιών του.
Στη βίβλο αναφέρεται σαν φυτό που τρωγόταν κατά τη διάρκεια λιμών. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα όταν αποτύγχαναν οι καλλιέργειες, οι άνθρωποι έβραζαν ρίζες αλθαίας και μετά τις τηγάνιζαν με βούτυρο και κρεμμύδια. Ένα πιάτο αλθαία θεωρούταν gourmet από τους αρχαίους Ρωμαίους και Κινέζους.

Plants Of A Future

Βοτανολόγιο

Harris. B. C. Eat the Weeds

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα λουλούδια έχουν  μαλακτικές και διουρητικές ιδιότητες. Ακόμη χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση από τους θωρακικούς πόνους. Ένα αφέψημα χρησιμοποιείται για να βελτιώσειτην κυκλοφορία του αίματος, για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας,  της δυσμηνόρροιας, αιμορραγίας.Τα άνθη συλλέγονται όταν είναι ανοικτά και ξηραίνονται για αργότερη μελλοντική χρήση.Η ρίζα έχει στυπτικές και μαλακτικές ιδιότητες. Συνθλίβεταιται και εφαρμόζεται ως κατάπλασμα σε έλκη. Εσωτερικά, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της δυσεντερίας . Τα λουλούδια και οι ρίζες χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των φλεγμονών των νεφρών, της μήτρας, του κόλπου. Οι ρίζες από μόνες τους χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της απώλειας της όρεξης. Οι σπόροι δρουν μαλακτικά, διουρητικά και αντιπυρετικά.
Ο Ιπποκράτης «συνταγογραφούσε» αφέψημα ριζών αλθαίας για την αντιμετώπιση των μωλώπων και της απώλειας αίματος από πληγές. Ο αρχαίος Έλληνας θεραπευτής Διοσκουρίδης πρότεινε ρίζα αλθαίας σε κατάπλασμα για τα τσιμπήματα εντόμων και «συνταγογραφούσε» αφέψημα αλθαίας για τον πονόδοντο και τον εμετό και ως αντίδοτο σε δηλητήρια.
Οι άραβες γιατροί του 10ου αιώνα χρησιμοποιούσαν καταπλάσματα από φύλλα αλθαίας για την αντιμετώπιση φλεγμονών και οι πρώτοι Ευρωπαίοι παραδοσιακοί θεραπευτές χρησιμοποιούσαν τη ρίζα αλθαίας εσωτερικά και εξωτερικά για την καταπραϋντική της δράση.

APIVITA

Duke. J. A. and Ayensu. E. S. Medicinal Plants of China

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Chopra. R. N., Nayar. S. L.  Glossary of Indian Medicinal Plants

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Οι ίνες που λαμβάνονται  από την μίσχους χρησιμοποιούνται στην κατασκευή χαρτιού. Οι μίσχοι συλλέγονται στο τέλος του καλοκαιριού, τα φύλλα αφαιρούνται και οι μίσχοι παραμένουν στον ατμό έως ότου οι ίνες μπορούν να αφαιρεθούν. Στη συνέχεια οι ίνες βράζονται με αλυσίβα για 2 ώρες οπότε κατασκευάζεται ένα εύπλαστο μείγμα το οποίο  σφυροκοπείται  με ξύλινα σφυριά. Το χαρτί έχει ελαφρύ γκρι χρώμα.. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνται σαν ένα εναλλακτικό συστατικό των φυτικών κομπόστ  για την  ενεργοποίηση των βακτηρίων. Ο σπόρος περιέχει 12% ενός ελαίου ξήρανσης . Το κόκκινο συστατικό ανθοκυάνη των λουλουδιών χρησιμοποιείται ως βάμμα του  ηλιοτροπίου . Τέλος μια χρωστική ουσία καφέ λαμβάνεται από τα πέταλα.

Bruce. M. E. Commonsense Compost Making

Bell. L. A. Plant Fibres for Papermaking

Plants Of A Future

Read Full Post »