Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Στύση’ Category

Lactuca serriola , Πετρομάρουλο, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, 25 Ιούνη 2017

Η Lactuca serriola είναι ετήσιο ή διετές φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαιας Θουρίας  – Μυκηναϊκής Άνθειας, που το ύψος του κυμαίνεται από 60 έως 180 εκατοστά. Έχει πλούσιο γαλακτώδη χυμό (λατέξ), ελαφρά πικρό και ιξώδη που όταν εκτεθεί στον αέρα πήζει παίρνοντας μια όψη κολλώδη. Το γαλακτώδες αυτό κόμμι ονομάζεται συχνά «όπιο του μαρουλιού» γιατί έχει τις ιδιότητες του οπίου σε μικρότερο όμως βαθμό και για τον λόγο αυτό δεν δρα αθροιστικά ούτε προκαλεί εθισμό.
Στη βάση, ρόδακας με φαρδιά φύλλα, γλαυκά, λοβωτά, καλυμμένα στο κάτω μέρος, πάνω και γύρω από την κεντρική νεύρωση, με σκληρές, αγκαθωτές τρίχες.
Τα άνθη βγαίνουν σε κεφαλωτές ταξιανθίες. Αυτά που χαρακτηρίζουμε άνθη στην πραγματικότητα είναι ταξιανθίες, με πολλά γλωσσοειδή ανθίδια, σε κίτρινο ανοικτό χρώμα, που ανοίγουν το βράδυ για να ξανακλείσουν το πρωί με την ανατολή του ήλιου. Οι ταξιανθίες αυτές φύονται σε μακριούς ανθοφόρους βλαστούς που διακλαδίζονται. Οι καρποί περιέχουν πολλούς μικρούς, επιμήκεις σπόρους, που έχουν στην κορυφή τους μία ίνα, που καταλήγει σε μια ακτινωτή δέσμη ινών, σχηματίζοντας ένα σκιάδιο, που παρασύρεται μαζί με τον σπόρο από τον άνεμο, διευκολύνοντας τη διασπορά και τον πολλαπλασιασμό του φυτού. Τα φύλλα έχουν την ιδιότητα να περιστρέφονται, όσο είναι δυνατό λοξά προς τον ήλιο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η ιδιότητα αυτή έδωσε στο φυτό τις ονομασίες «Μπούσουλας» ή «Πυξίδα».
Ανθίζει από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο.
Ιστορικά στοιχεία:
Αναφέρεται από τον Θεόφραστο και τον Ιπποκράτη (ο οποίος γνώριζε πως οι ιδιότητες του χυμού του φυτού, μοιάζουν με αυτές του οπίου).
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως ο πικάντικος χυμός του φυτού θεράπευε οφθαλμικά έλκη ενώ οι Πυθαγόριοι το ονόμασαν το «μαρούλι-ευνούχος» γιατί προκαλούσε διούρηση και μείωνε την σεξουαλική επιθυμία.
Στη ιερό της Ήρας στην Σάμο βρέθηκαν σπόροι του φυτού που χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με την μυθολογία η Αφροδίτη ξάπλωσε με τον Άδωνι σε κρεβάτι φτιαγμένο από το φυτό αυτό. Σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη Πεδάνιο, (1ος αιώνας), το αγριομάρουλο διώχνει τις φιλήδονες εικόνες των ονείρων.
Ο Πλίνιος τον 2ο αιώνα αναφέρεται στην ιδιότητα του φυτού να αποθαρρύνει την σεξουαλική επιθυμία. Στη «Φυσική Ιστορία» αναφέρει συγκεκριμένα πως παγώνει την σεξουαλική επιθυμία όπως ο πυρετός. Καθαρίζει το στομάχι και αυξάνει τον όγκο του αίματος σε αυτό. Αναφέρει επίσης ότι κάποιος γιατρός θεράπευσε με το βότανο αυτό, τον αυτοκράτορα Αύγουστο από μια πάθηση του συκωτιού.
Οι αρχαίοι Έλληνες μπορεί να θεωρούσαν πως το φυτό κατευνάζει τις «ζωηρές» σκέψεις, αλλά ευρήματα δείχνουν πως οι Αιγύπτιοι αντίθετα το θεωρούσαν αφροδισιακό.
Τοιχογραφίες στην Αίγυπτο απεικονίζουν τον Μιν (θεό της γονιμότητας και της σεξουαλικότητας) να κρατά ένα μάτσο αγριομάρουλα. Για περισσότερο από ένα αιώνα οι αρχαιολόγοι αναρωτιόντουσαν γιατί ο Αιγύπτιος θεός κρατά το συγκεκριμένο φυτό που ηρεμεί και κατευνάζει την σεξουαλικότητα.
Ο ιταλός βοτανολόγος Τζιόρτζιο Σαμορίνι, συντάκτης του περιοδικού Έλευσις, του Μουσείου στο Ροβερέτο, έλυσε το αίνιγμα. Προσδιόρισε πως ο τύπος του φυτού, που κρατά ο θεός είναι το Lactuca serriola. Ο Σαμορίνι εξέτασε τα συστατικά του χυμού του φυτού και ανακάλυψε πως το αγριομάρουλο δρα με δύο τρόπους ανάλογα με τη δοσολογία. Οι έρευνές έδειξαν πως 1 γραμμάριο λακουκάριο έχει παυσίπονο και ηρεμιστική δράση. Σε υψηλότερη δόση όμως, 2 έως 3 γραμμαρίων, τα τονωτικά αποτελέσματα των αλκαλοειδών τροπανίου που περιέχει επικρατούν.
Τον Μεσαίωνα το συνιστούσαν σαν διευκολυντικό του ύπνου.
Το χρησιμοποιούσαν επίσης σε ασθένειες που εκδηλώνονται με σπασμούς, όπως το άσθμα, ο κοκίτης, το μόνιμο άγχος, η ταχυκαρδία και η υστερία. Το χυμό τον είχαν χρησιμοποιήσει και στη θεραπεία ακροχορδώνων.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα νεαρά φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί του φυτού τρώγονται σαλάτα ή μαγειρεμένα. Έχουν  πικρή γεύση . Τα νεαρά τρυφερά φύλλα είναι ήπια και κάνουν μια εξαιρετική σαλάτα, αλλά όλο το φυτό γίνεται πικρό καθώς γερνάει, ειδικά όταν βγαίνει το λουλούδι . Ως ορεκτικό χρειάζεται πολύ λίγο μαγείρεμα . Μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσουν πεπτικές διαταραχές.  Χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του  σπαραγγιου. Ένα βρώσιμο έλαιο με πολύ ευχάριστη γεύση λαμβάνεται από τους σπόρους το οποίο πρέπει να καθαριστεί πριν να είναι βρώσιμο .
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Ο γαλακτώδης χυμός του φυτού περιέχει: Σεσκιτερπενικές λακτόνες (λακτουκοπικρίνη, λακτουκερίνη, μίγμα οξικών εστέρων των α-λακτουκερόλη, β-λακτουκερόλη), φλαβονοειδή (7-μονογλυκοσίδες της λουτεολίνης και απιγενίνης, καθώς και κερκετινο-3-γλυκοσίδη), κουμαρίνες (κιχωρίνη). Άλλα συστατικά είναι η μαννιτόλη, β-αμυρίνη, ισοπουλεόλη, ίχνος αλκαλοειδούς, τριτερπένια, σίδηρο, βιταμίνες Α, Β1 Β2 και C.
Το κύριο συστατικό του χυμού, το λακτουκάριο έχει ως ενεργό συστατικό τη λακτουκίνη από την οποία προέρχεται η λακτουκοπικρίνη. Η λακτουκοπικρίνη έχει χρησιμοποιηθεί στην ιατρική για τις ιδιότητές της. Η ουσία αυτή γλυκαίνει τον πόνο και δρα ως αντισπασμωδικό, χωνευτικό, διουρητικό, υπνωτικό, ναρκωτικό και καταπραϋντικό. Επιδρά όπως το όπιο, χωρίς όμως να προκαλεί πεπτικά προβλήματα ή εθισμό.
Εσωτερικά λαμβάνεται για θεραπεία αϋπνίας, ανησυχίας, νευρώσεων, υπερευαισθησία παιδιών, ξηρό βήχα, βήχα λόγω κοκίτη, ρευματικούς πόνους.
Η συγκέντρωση της ουσίας είναι μεγαλύτερη όταν το φυτό είναι ανθισμένο. Το λακτουκάριο το παρήγαγαν οι φαρμακοβιομηχανίες μέχρι την δεκαετία του ’40.

Η δυνατότητα του φυτού να βοηθά στις γαστρεντερικές, αναπνευστικές και αγγειακές παθήσεις τεκμηριώθηκε από  τα Πανεπιστήμια Bahauddin Zakariya και University of Karachi στο Pakistan, University of Salerno,  Italy
Ο χυμός του φυτού έχει χρησιμοποιηθεί σε αντιβηχικά μείγματα αντί του οπίου. Όλο το φυτό είναι ηρεμιστικό, βοηθά στον καλό ύπνο και γαληνεύει την ανησυχία και το άγχος. Δρα ηρεμιστικά στο αναπνευστικό και χρησιμοποιείται κατά του παροξυσμικού κοκίτη και κατά του νευρικού, ερεθιστικού, ξηρού βήχα.

Οι ευεργετικές επιδράσεις στους ασθενείς με καρδιολογικά προβήματα τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Mashhad University of Medical Sciences,  Iran
Το Πετρομάρουλο, είναι ωφέλιμο σε βλεννόρροια, παθήσεις των ματιών και χρόνιες πληγές. Είναι διουρητικό και καθαρτικό. Δεδομένου ότι το φυτό έχει καταπραϋντικές, ηρεμιστικές και ελαφρά ναρκωτικές ιδιότητες, κατευνάζει ακόμα και τις σεξουαλικές ορέξεις.
Το έλαιο των σπόρων του φυτού, έχει αντιπυρετικές και υπνωτικές ιδιότητες.
Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για την θεραπεία χρόνιου κατάρρου, βήχα, πρησμένου συκωτιού, φουσκώματα και ασθένειες ουροποιητικού συστήματος.

Bahauddin Zakariya και University of Karachi στο Pakistan, University of Salerno,  Italy

Δίανθος

Plants For A Future

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants. Kampong Publications 1990 ISBN 0-9628087-0-9

Faculty of Pharmacy, Bahauddin Zakariya University, Pakistan

Tanaka. T. Tanaka’s Cyclopaedia of Edible Plants of the World. Keigaku Publishing 1976

Read Full Post »

Satureja montanaΣτη χώρα μας υπάρχουν και άλλα είδη Satureja με παρόμοιες ιδιότητες και την ίδια χαρακτηριστική οσμή όπως η Satureja hortensis, η Satureja Athoa και η Satureja cretica.. Ανήκει στην οικογένεια Lamiaceae και το συναντούμε με τις κοινές ονομασίες θρούμπα, γεροντόχορτο, θρούμπι, θρύμπα, τραγορίγανος, ζαρμπούνιζαμπούρι, montana ήthymbra, hortensis, spinosa και cretica. Το θρούμπι είναι επίσης γνωστό με τα ονόματα τραγόχορτο, γεροντόχορτο, σατουρέγια ή θύμβρα , θύμος, έρπυλλος, χαμοθρούμπι και γαϊδουροθυμό. Καθώς επίσης είναι γνωστό και από την αρχαιότητα με το όνομα θύμβρη (Διοσκορίδης, Θεόφραστος).
Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5° Κελσίου και δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε σκιερά μέρη. Ευδοκιμεί σε ουδέτερα ή αλκαλικά (εδάφη με τιμή pH 6 – 7 θεωρούνται ιδανικά για την καλή ανάπτυξη του), καλά αποστραγγισμένα και ηλιόλουστα εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με σπόρο το φθινόπωρο ή την άνοιξη και με μοσχεύματα μαλακού ξύλου το καλοκαίρι.

Satureja montanaΠιο συγκεκριμένα το ορεινό θρούμπι (Satureja montana) πολλαπλασιάζεται και με διαίρεση των θυσάνων της βάσης του φυτού, πάλι την Άνοιξη, απ ευθείας στην οριστική τους θέση. Η καταλληλότερη εποχή για την καλλιέργεια του φυτού είναι είτε το φθινόπωρο είτε η άνοιξη. Ανθίζει το Μάιο για περίπου ένα μήνα. Satureja montana2Συνυπάρχει με το θυμάρι και προηγείται χρονικά στην ανθοφορία. Η συγκομιδή αρχίζει συνήθως το δεύτερο χρόνο, συλλέγεται το υπέργειο μέρος σε στάδιο πλήρους άνθησης.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Είναι αρωματικό και χρησιμοποιείται περισσότερο στη μαγειρική, στις σαλάτες, τις σάλτσες και τα ψητά.
Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Το θρούμπι χρησιμοποιείται όπως η ρίγανη και το θυμάρι, τρίβεται και φυλάγεται. Μπορούν ακόμη να χρησιμοποιηθούν σε σαλάτα τα νωπά φύλλα του, που έχουν μια πικρή γεύση. Αποδεικνύει τη γεύση της ρίγανης, της μαντζουράνας, του βασιλικού, του θυμαριού, το δεντρολίβανου και της δάφνης ενώ πολλαπλασιάζεται με κόλιανδρο, μοσχοκάρυδο, πάπρικα, σκόρδο, φασκόμηλο και εστραγκόν. Επίσης, ως αφέψημα (ρίχνουμε 1 κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και το θρούμπι).

BFFD5D50219D099F91089D2650E97A5E
Μερικές Γεύσεις:
1) θρούμπι, ψάρι(σολομός)
2) κρέπες με θρούμπι και κεφάλι αγκινάρας
3) θρούμπι με ζυμαρικά και μεζέδες
4) τηγανίτα με θρούμπι
5) θρούμπι με λάχανο
6) θρούμπι σε μπισκότα
7) καρβέλι στρεβλομένο με θρούμπι
8) κέικ γεμιστά με θρούμπι
9) ελαιόπιτα με τυρί και θρούμπι
10) ελαιόπιτα με τυρί και θρούμπι Καγιανάς

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Οι θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού ήταν γνωστές από την αρχαιότητα . Δρα ως χωνευτικό χρησίμευε ως αφέψημα για τον πονόλαιμο, το βήχα, τον πονόδοντο και τις πληγές στο στόμα, καθώς και ως απολυμαντικό για διάφορα σκεύη, λόγω των αντιβακτηριδιακών και αντιμικρoβιακών του ιδιοτήτων. το χρησιμοποιούσαν για περιπτώσεις ουρικής αρθρίτιδας, διάρροιας και διακοπής εμμήνων. Βοηθάει παρά πολύ σε πεπτικά προβλήματα, κολικούς και σε αέρια του στομάχου. Ανοίγει την όρεξη, είναι σπασμολυτικό, καταπραΰνει τις νευροπάθειες, τις κρίσεις άσθματος, ενώ διώχνει την αϋπνία. Βοηθάει σε περιπτώσεις αρθριτικών, σε ρευματισμούς και πέτρας στα νεφρά. Σε περιπτώσεις βαρηκοΐας είναι πολύ καλό. Αντιμυκητικό, αποχρεμπτικό, διουρητικό και αφροδισιακό (το βοτάνι της ευτυχίας), ενώ σε εξωτερική χρήση είναι αντισηπτικό σε πληγές και τσιμπήματα .
00357_winter_savory_bioΤο αιθέριο έλαιο που παρασκευάζεται από το φυτό αποτελεί συστατικό σε λοσιόν για το τριχωτό της κεφαλής σε περιπτώσεις αρχόμενης φαλάκρας. Μία αλοιφή που παρασκευάζεται από το φυτό χρησιμοποιείται εξωτερικά για την ανακούφιση στις αρθριτικές αρθρώσεις.
Σε σχετική έρευνα του University of Modena, διαπιστώθηκε ότι η Satureja Montana θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια φυσική θεραπεία για τη θεραπεία της πρόωρης εκσπερμάτωσης, χωρίς να ασκεί αρνητική επίδραση επί των άλλων παραμέτρων της σεξουαλικής συμπεριφοράς και χωρίς να ασκει κατασταλτική δράση. Επιπλέον, το αυξημένο επίπεδο της τεστοστερόνης στον ορό επιβεβαιώνει τη θετική επίδραση της Satureja montana στην ανδρική σεξουαλική λειτουργία.
SATUREJA_montanaΣε σχετική έρευνα των ερευνητών του Universidade de Lisboa της Πορτογαλίας διαπιστώθηκαν οι αντιμικροβιακές ιδιότητες του φυτού και επιπλέον τεκμηριώθηκε ότι το φυτό περιέχει το ένζυμο χολινεστεράση, το οποίο είναι απαραίτητο για τη μετάδοση των νευρικών παλμών στον άνθρωπο και το οποίο πρέπει να διασπάται από την ουσία ακετυλοχολίνη έτσι ώστε να «καθαριστεί» ο νευρώνας για να δεχτεί ένα νέο νευρικό παλμό.
Είναι μελισσοτροφικό φυτό.
US National Library
University of Modena
Plants For A Future
Andrew Chevallier, Encyclopedia of Herbal Medicine: The Definitive Home Reference Guide to 550 Key Herbs with all their Uses as Remedies for Common Ailments, DK Adult; 2000
T. K. Lim, Edible Medicinal and Non Medicinal Plants,Springer; 2014
Roberto Chiej,Encyclopaedia of Medicinal Plants (Macdonald encyclopedias) Little, Brown 1984

Περιβαλλοντικό πρόγραμμα: Βότανα

naturamediterraneo

Read Full Post »

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, παραλια αριοχωρίου, 1 Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, παραλια αριοχωρίου, 1 Μάρτη 2014

Μονοετές ποώδες φυτό, χνουδωτό και με βλαστό γραμμωτό, ύψους 10-30εκ. Φύλλα δις-τρις πτεροσχιδή με λοβούς γραμμοειδείς. Άνθη λευκά σε σκιάδια 2-3 ακτίνων. Τα μερικάρπια (πηρούνια) φέρουν «ράμφος» που είναι 3-4 φορές μακρύτερο απ’αυτά.  Μεσογειακό φυτό που φυτρώνει σ’ολη την ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Φέρει πολλαπλώς διαιρεμένα πτεροσχιδή φύλλα και μικρά λευκά άνθη κατά ταξιανθίες σκιάδια. Το φυτό αυτό είναι γνωστό και με την ονομασία χτένα της Αφροδίτης, λόγω των μακρόστενων μυτερών καρπών του, μήκους μέχρι 8 εκ., που παράγονται κατά ομάδες, τοποθετημένοι ο ένας δίπλα στον άλλο (όπως τα δόντια της χτένας).  Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Scandix pecten veneris και το συναντούμε με τις ονομασίες μυρώνι, τσιλιμονιδιά, αρχάτζικος, σκανδίκια, σκαντσίκα, μυριαλίδα, κτενόχορτο της Αφροδίτης.  Ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδοφόρων.  Η ρίζα του είναι πασσαλώδης και όχι βαθιά. Έχει πολύ μικρά οδοντωτά φύλλα τα οποία βγαίνουν αντίθετα το ένα από το άλλο και αποτελούνται από 3-9 φυλλάρια πτεροειδή.  Δηλαδή διαιρούνται σε βαθείς λοβούς. που φτάνουν σε μήκος τα οκτώ εκατοστά. Τα άνθη βγαίνουν την άνοιξη στην κορυφή ανθοφόρων βλαστών σε απλές, ομπρελοειδείς ταξιανθίες και είναι μικρά με πέντε πέταλα.  Ο καρπός τους είναι ωοειδής, έχει μήκος από ένα έως τέσσερα εκατοστά, με ράμφος που έχει ίσο μήκος με το τμήμα που περιέχει τους σπόρους. Φτάνει σε ύψος τα 5 έως 10 εκατοστά.

Scandix pecten veneris, άνθος, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 4 Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, άνθος, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 4 Μάρτη 2014

Το μυρώνι, ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες.  Ο Θεόφραστος το αναφέρει ως «Σκάνδικα», τον «κτένα της Αφροδίτης», λόγω του σχήματος που έχουν τα καρπίδια του φυτού (ομοιάζουν με χτένα).
Ο Διοσκουρίδης τον 1ο αιώνα μ.Χ. αναφέρει ότι το φυτό σκάνδιξ τρώγεται ωμό, αλλά και βραστό και βοηθά τις κενώσεις του εντέρου, κάνει καλό στο στομάχι και είναι διουρητικό. Συνιστούσε το αφέψημα του βοτάνου επειδή το θεωρούσε ωφέλιμο για το συκώτι, τα νεφρά και την ουροδόχο κύστη.  Ο Πλίνιος στη Φυσική Ιστορία του αναφέρεται στις θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου και υπογραμμίζει ότι είναι τονωτικό της σεξουαλικής ικανότητας, κυρίως σε ηλικιωμένους.
Σαν βότανο, το μυρώνι δρα ως διουρητικό, αποχρεμπτικό και καθαρτικό. Στη λαϊκή ιατρική το τσάι του θεωρείται διεγερτικό, αφροδισιακό και εμμηναγωγό.
Μπορούμε να το καλλιεργήσουμε σπέρνοντας επιφανειακά τους σπόρους το φθινόπωρο. Το μαζεύουμε όταν ακόμη τα φύλλα του είναι μικρά και τρυφερά.

Scandix pecten-veneris Σπόρος

Scandix pecten-veneris
Σπόρος

Αν θέλουμε σπόρο, μπορούμε να αφήσουμε μερικά από τα πλέον εύρωστα φυτά να ανθίσουν και να καρποφορήσουν. Ο σπόρος αυτών των φυτών θα μας δώσει δυνατά και ανθεκτικά φυτά την ερχόμενη χρονιά. Βέβαια η νοστιμιά του άγριου βοτάνου με το καλλιεργημένο έχει σημαντικές διαφορές. Το μυρώνι πρέπει να ξέρουμε τέλος ότι είναι πολύ ευαίσθητο και διατηρείται στο ψυγείο μόνο μια-δυο μέρες. Αποξηραίνεται όμως εύκολα, αλλά τότε χρειάζεται διπλάσια ποσότητα για να αποδώσει αρωματικά.
Είναι προστατευόμενο φυτό σύμφωνα με την οδηγία 2009/147/EC της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Σημαντική βέβαια είναι και η χρήση του στην μαγειρική μια και δίνει ιδιαίτερη νοστιμιά στις πίτες, αλλά επίσης μαγειρεύεται με κρέας, ψάρι και όσπρια και χρησιμοποιείται σε σούπες, σαλάτες και ομελέτες. Σε μερικές περιοχές της χώρας μας και ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο είναι ένα από τα πλέον συνηθισμένα λαχανικά. Τρώγεται βραστό και στις σαλάτες βάζουμε μικρή ποσότητα ως μυρωδικό. Η γεύση του ωμού είναι βέβαια πιο έντονη. Χαρακτηριστικό της έντονης μυρωδιάς τους είναι ότι στην Πελοπόννησο όπου υπάρχει εν αφθονία, οι βοσκοί αποφεύγουν να περάσουν τα πρόβατά τους από αγρούς που έχουν το βότανο , διότι μετά τα ζώα συμπεριφέρονται σαν μεθυσμένα!

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 8Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 8 Μάρτη 2014

Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για χορτόπιτες, σαλάτες, πουλερικά και κρεατικά ακόμη και ψαρικά, Ιδιαίτερα δημοφιλές στη Γαλλική κουζίνα για ομελέτες, σούπες.

Μερικές συνταγές :
Πατάτες με χοντρό αλάτι και μυρώνια
Γιαουρτοτυράκια µε µυρώνια
Μαυρομάτικα με σκορδάκια και μυρώνια
Σφυρίδα φρικασέ με μυρώνια
Σπανακόπιτα με φέτα και μυρώνια σε μπαστουνάκια
 Σαλάτα με ρεβίθια, φρέσκο σκόρδο και μυρώνια
Πίτα με μυρώνια
Σέλερι με ζαμπόν,εστραγκον και μυρώνι
Μπακαλιάρος με καυκαλήθρες και μυρώνια
Σαλάτα με μαρούλι, μυρώνια, καρότα και ανθόνερο
Αρωματική λαχανοσαλάτα με ρόδι και μυρώνια
Μακαρόνια με Χτένια, Κροκό Κοζάνης, Μυρώνια και Καυτερή Πιπεριά

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Σε ανεξάρτητες μεταξύ τους  σχετικές μελέτες ερευνητών των University of North Texas και Jagiellonian University
της Πολωνίας τεκμηριώθηκαν οι αντιφλεμονώδης ιδιότητες του φυτού και μελετήθηκε η φαρμακευτική χρήση του.
Σε ανάλογη έρευνα Ιταλών ερευνητών που δημοσιεύθηκε στο ethnobotanyjournal διαπιστώθηκε ότι η ρίζα περιέχει μια πικρή ουσία που δίνει στο φυτό αντιφλογιστικές, στυπτικές και χωνευτικές ιδιότητες , οπότε το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιήθηκε στη δυσπεψία, την γαστρεντερίτιδα, την κυστίτιδα, την νεφρίτιδα και την πυελίτιδα.
scandix_pectenvenerisΕρευνητές του Πανεπιστημίου της Λαχόρης  προσδιόρισαν τις φυσικές τιμές και τη χημική σύνθεση του αιθέριου ελαίου που αποστάζεται από το ώριμο σπόρο του Scandix  pecten-veneris. Το έλαιο με απόδοση μικρότερη από 0,1% περιείχε:
Λαυρικό οξύ (38,00%),Αλφα-thujene (1,54%), καμφένιο (4,00%), λιμονενίου (4,69% ),Αλφα-πινένιο (2,57%), Βητα.-πινένιο (1,69%),  gamma-τερπινένιο (4,51%), 2-ενδεκανόνη (1,20%) , ένα μίγμα των κουμαρινών και πισσώδες υλικό (23,25%). Ολες οι παραπάνω ουσίες θεωρούνται φαρμακευτικές. π.χ το λαυρικό οξύ (38,00%):
Όταν υπάρχει στο σώμα, το λαυρικό οξύ μεταβάλλεται σε μονολαυρίνη, μία ουσία που είναι αρκετά τοξική για ιούς, βακτήρια, μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς, αφού έχει τη δυνατότητα να διαβάλλει τις λιπιδικές τους μεμβράνες και ουσιαστικά να τα καταστρέφει.
Η Μονολαυρίνη είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία της candida albicans και πολλών ειδών μυκητιάσεις. Επίσης έχει αποτελέσματα σε βακτηριδιακές μολύνσεις και ιούς, όπως οι μαγουλάδες, η γρίπη, ηπατίτιδα C ακόμα και τον ιό HIV. Στην πραγματικότητα, ερευνητές από τις Φιλιππίνες μελετούν την αποτελεσματικότητα του λαυρικού οξέος ενάντια στον ιό του HIV/AIDS βασιζόμενοι στις αρκετά ισχυρές αντι-ιικές του δυνατότητες.
Το σώμα δεν μπορεί να συνθέσει τη μονολαυρίνη χωρίς τη βοήθεια του λαυρικού οξέος. Το μητρικό γάλα είναι η μοναδική άλλη πηγή που υπάρχει σε λαυρικό οξύ, πράγμα που επιβεβαιώνει το λόγο της σπάνιας εκδήλωσης μολύνσεων σε βρέφη που τρέφονται με το γάλα της μητέρας τους.

Ashraf, M.; Ahmad, R     University Lahore

University of North Texas

Jagiellonian University

ethnobotanyjournal.org

Δίανθος
terrapapers

Read Full Post »

Αρχαία Θουρία , Άρις 23 Φλεβάρη 2014

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη Αρχαία Θουρία , Άρις 23 Φλεβάρη 2014

Στη χώρα μας υπάρχουν αρκετές δεκάδες είδη από φυτά της σιληνής ,τα περισσότερα είναι ενδημικά κατά τόπους, δηλαδή φυτρώνουν μόνο στην συγκεκριμένη τοποθεσία. Η σιληνή η έγχρωμη είναι ένα από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της άνοιξης και προτιμά πεδινές και αμμώδεις περιοχές της Αρχαίας Θουρίας.

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρία , Άρις 23 Φλεβάρη 2014

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρία , Μικρομάνι, 23 Φλεβάρη 2014

Σε αρκετές εκτάσεις, τις ημέρες της άνοιξης η ευρύτερη πεδινές περιοχές της Αρχαίας Θουρίας ντύνονται με τα ρόδινα χαλιά της σιληνής, δημιουργώντας μια ευχάριστη οπτική αίσθηση.Το φυτό αυτό έχει ένα βλαστό ο οποίος μπορεί είτε να έρπη ,είτε να είναι όρθιος επάνω του οποίου υπάρχουν συνήθως μικρά αντικριστά λογχοειδή φύλλα. Ο κάλυκας πάνω στον οποίο στηρίζονται τα ρόδινα άνθη, είναι έως 1,5 εκατοστό διογκωμένος στην άκρη.

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρί

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 23 Φλεβάρη 2014

Το χαρακτηριστικό του είναι οι κόκκινες ραβδώσεις στον κύλινδρο. Τα πέταλα του άνθους είναι τουλάχιστον δέκα, με ρόδινα χρώματα και στο κέντρο υπάρχει μία λευκή μικρή στεφάνη.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Παρά το γεγονός ότι δεν γίνεται μνεία της τοξικότητας του φυτού, αυτό περιέχει σαπωνίνες. Μολονότι είναι τοξικές, απορροφούνται ελάχιστα από το σώμα και έτσι τείνουν να περάσουν από μέσα χωρίς να προκαλέσουν βλάβη. Επίσης, διασπώνται μετά από καλό μαγείρεμα. Οι σαπωνίνες βρέθηκαν σε πολλά φυτά, περιλαμβανομένων αρκετών που χρησιμοποιούνται συχνά για τα τρόφιμα, όπως ορισμένα φασόλια. Καλό θα είναι να μην τρώμε μεγάλες ποσότητες των τροφίμων που περιέχουν σαπωνίνες.  Οι σαπωνίνες είναι πολύ πιο τοξικές για ορισμένα πλάσματα, όπως τα ψάρια.

SILSC-Plant3
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Σύμφωνα με σχετική έρευνα του Πανεπιστημίου της Βιέννης αναγνωρίστηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν δεκαοκτώ πολύτιμα αμινοξέα στο φυτό. Ανάμεσα σε αυτά βρέθηκαν να κυριαρχούν:

αλανίνη
Η αλανίνη χρησιμοποιείται από τους μύες για τη μεταφορά του αζώτου, που προκύπτει από τον καταβολισμό των αμινοξέων ως καυσίμων, κατά τη διάρκεια παρατεταμένης άσκησης ή ασιτίας, προς το ήπαρ.
Θρεονίνη
Απαραίτητη για την αξιοποίηση των πρωτεϊνών στην διατροφή. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Βελτιώνει το χρώμα του δέρματος.

αργινίνη
Solgar_L_Arginin_50af57cd92633Η αργινίνη επαυξάνει τη σύνθεση του κολλαγόνου και επιταχύνει το χρόνο επιδιόρθωσης των ιστών έπειτα από εγχειρήσεις και τραυματισμούς. Ακόμη χρησιμοποιείται για τη στυτική δυσλειτουργία. Power_Health_Men_5239499b8f269

Είναι ένα ημιαπαραίτητο αμινοξύ, με την έννοια ότι συνήθως το ανθρώπινο σώμα μπορεί να την παράγει, και όσο ισχύει αυτό δεν είναι απαραίτητη η άμεση λήψη της από τη διατροφή. Ωστόσο, η βιοσυνθετική οδός δεν παράγει πάντα αρκετή αργινίνη, και γι’ αυτό είναι καλύτερα να λαμβάνεται μια ποσότητα αργινίνης άμεσα από τη διατροφή.
προλίνη
L_Proline_500mg__4b44b21f781dfΜη απαραίτητο αμινοξύ (μπορεί να παραχθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό) και είναι ένα από τα είκοσι αμινοξέα που κωδικοποιούνται από το DNA. Επιδρά άμεσα στην δευτερογενή σύσταση των πρωτεϊνών και απαιτείται για την δημιουργία του κολλαγόνου μαζί με την βιταμίνη C.  Η προλίνη βοηθά στην μείωση της πίεσης του αίματος, στην επούλωση των πληγών και στην επιδιόρθωση των μυών, των τενόντων, και του κολλαγόνου. Βοηθά στην ελαστικότητα του δέρματος που σχετίζεται με την φωτογήρανση και είναι ουσιώδης για την υγεία του δέρματος
Το κυριότερο χαρακτηριστικό της προλίνης είναι η δομική ακαμψία της, και γι’ αυτό αξιοποιείται πρωτίστως ως ρυθμιστής της δευτεροταγούς δομής των πρωτεϊνών. Ειδικότερα, η παρουσία της προλίνης στην αλληλουχία των αμινοξέων συνήθως επιφέρει την διακοπή μιας ελικοειδούς πρωτεϊνικής δομής α-έλικα και συνεπάγεται τη μετάβαση σε μία δομικά πιο άτακτη περιοχή του πολυπεπτιδίου.
τυροσίνη
Η L-τυροσίνη είναι ένα μη απαραίτητο αμινοξύ γιατί το σώμα μπορεί και την παρασκευάζει από μόνο του από τη L-φαινυλανίνη. Από αυτήν παράγονται η επινεφρίνη, η νορεπινεφρίνη, η ντοπαμίνη και ορμόνες του θυρεοειδούς αδένα. Εκτός των νευροδιαβιβαστών, η L-τυροσίνη είναι και πρόδρομος της χρωστικής του δέρματος, μελανίνης.
Μπορεί να πάρει τη θέση των αντικαταθλιπτικών σε κάποιες περιπτώσεις, ιδίως σε αυτές που η κατάθλιψη συνοδεύεται από κόπωση και απάθεια.  Επίσης προάγει την πνευματική διαύγεια και συγκέντρωση, αλλά όχι ιδιαίτερα σε όσους είναι σε καλή κατάσταση. Δηλαδή τα οφέλη εμφανίζονται κυρίως σε όσους περνάνε στρεσογόνο περίοδο, όπως άγχος, κρύωμα, κόπωση, στέρηση ύπνου, παρατεταμένη εργασία, κατάθλιψη, στρες λόγω αυστηρής δίαιτας.
μεθειονίνη
ph01098Η Μεθειονίνη αποτελεί ένα από τα απαραίτητα θειούχα αμινοξέα και μετατρέπεται στο σώμα σε κυστεΐνη, σε καρνιτίνη, σε γλουταθειόνη, σε ταυρίνη και σε νουκλεϊκά οξέα.
• Σημαντικό αμινοξύ στην ανάπτυξη και επιδιόρθωση των ιστών, κυρίως σε περιπτώσεις αθλητικών κακώσεων ή τραυμάτων.
• Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αποτοξίνωση αλλά πρέπει να συνδυάζεται με Βιταμίνες Β.
• Η Μεθειονίνη μετατρέπεται σε S-Adenosyl-L-methionine (SAMe) στο ήπαρ αποτελώντας ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό.
• Χαμηλά επίπεδα του (SAMe) έχουν συνδεθεί με την μειωμένη όρεξη

Τα παραπάνω αμινοξέα μαζί με τα υπόλοιπα του φυτού είναι απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό αλλά κυρίως στα έντομα που ρυθμίζουν τον κύκλο της ζωής.  Πολλά από αυτά αποτελούν βασικά συστατικά φαρμάκων.

University of Vienna

Η χλωρίδα μας

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

foodbites

skeftomai

ikeapharm

healingpowerpharmacy

Read Full Post »

Τριβόλι  Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Τριβόλι Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Το tribulus terrestis ή τριβόλι ή πεντάξυλο ή κολλιτσίδα
είναι πανάρχαιο πολυετές βότανο ,έρπον,αγκαθερό ζιζάνιο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας.
Την ονομασία του μπορει να την πήρε από τον τρίβολο, ενα είδος παλαιού αλωνιστικού οργάνου, που αποτελούνταν από χοντρές συνενωμένες σανίδες οι οποίες είχαν στο κάτω μέρος μπηγμένους αιχμηρούς πυριτολίθους και συρόταν από υποζύγια πάνω στα απλωμένα στο αλώνι σιτηρά.
Η λατινική ονομασία tribulus σήμαινε αρχικά ένα είδος α αιχμηρού όπλου, αλλά και κατά την κλασική εποχή ήδη η λέξη σήμαινε το φυτό.

Οι μίσχοι ακτινοβολούν από το στέμμα σε μια διάμετρο περίπου 10 εκατοστών εως και 1 m. Συνήθως είναι στο έδαφος, σχηματίζοντας μπαλώματα αν και μπορεί να αυξηθεί περισσότερο στη σκιά ή μεταξύ ψηλότερων φυτών. Τα φύλλα του Θυμίζουν φτερό, έχοντας τμήματα ή κλάδους που διατάσσονται σε κάθε πλευρά ενός κοινού άξονα. Τα λουλούδια είναι 4-10 mm, με πέντε λεμόνο-κίτρινα πέταλα. Μια εβδομάδα μετά από κάθε άνθίση, παράγεται ο καρπός μήκους 10 mm.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
O καρπός του ο οποίος αναπτύσσεται στη βάση τω φύλλων είναι αγκαθωτός στρογγυλός  και αποτελείται από 5 σπόρους. Ο κάθε σπόρος φέρει τρία άνισα σκληρά αγκάθια από όπου και το όνομά του. Τα αγκάθια του αυτά είναι με τέτοιο τρόπο δομημένα έτσι ώστε πάντα κάποιο από αυτά να κοιτάζει προς τα πάνω και έγιναν έμπνευση για τους αρχαίους ώστε να κατασκευάσουν ένα ύπουλο όπλο.  Αυτό ήταν μια σιδερένια κατασκευή -κάτι σαν καρφί – με τέσσερις αιχμηρές καταλήξεις γνωστό με το όνομα caltrop το οποίο οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν και Murex ferreus ήταν σχεδιασμένο σαν πυραμίδα έτσι ώστε όταν εκσφενδονιζόταν μπορούσε πάντα να προσγειωθεί όπου στόχευε και με μια από τις μύτες του να κοιτάει προς τα επάνω. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν τετράεδρον ή τρίβολο και ήταν η καταστροφή για το ιππικό των εχθρών. Η πρώτη σαφής αναφορά της χρήσης αυτού του φοβερού όπλου μας παραπέμπει στο 331 π.Χ. στην μάχη στα Γαυγάμηλα όπου ο στρατός του Δαρείου του 3ου έσπειρε με τριβόλους την περιοχή για να ανακόψει το ιππικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στο μεσαίωνα το συναντάμε να χρησιμοποιείται στις ευρωπαϊκές εχθροπραξίες.
Υπάρχουν αρκετές αναφορές για το τριβόλι:
„ἐπεὶ δὲ τῆς ὑστεραίας Ἔκφαντος ὁ Συρακουσίων ἵππαρχος προήγαγε τοὺς ἱππεῖς, ἦν αὐτῶν αἰσχρὰ φυγὴ τῶν τριβόλων ἐμπηγνυμένων ἐν τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων·“
Polyaemus, Strategemata, 1, 39, 2
„τοῦ Πολυβίου συμβουλεύοντος αὐτῷ κατασπεῖραι τριβόλους σιδηροῦς ἢ σανίδας ἐμβαλεῖν κεντρωτάς, ὅπως μὴ διαβαίνοντες οἱ πολέμιοι προσμάχωνται τοῖς χώμασιν, ἔφη γελοῖον εἶναι κατειληφότας τὰ τείχη καὶ τῆς πόλεως ἐντὸς ὄντας εἶτα πράττειν ὅπως οὐ μαχοῦνται τοῖς πολεμίοις.“
Plutarchus, Regum et imperatorum apophthegmata, 200 A
„τρίβολος· ὁ μὲν χερσαῖος ἀνδράχνῃ τὰ φύλλα ἔοικε, λεπτότερα δέ, καὶ τὰ κλήματα μακρά, κατὰ γῆς ἐστρωμένα, καὶ πρὸς αὐτοῖς ἄκανθαι στρυφναί, σκληραί· φύεται παρὰ ποταμοῖς καὶ οἰκοπέδοις. ἔστι δέ τις καὶ ἔνυδρος ἐν ποταμοῖς φυόμενος, ὑπερέχων τὴν κόμην, τὴν δὲ ἄκανθαν κρύπτων· φύλλα πλατέα, μόσχον ἔχοντα μακρόν, καυλὸς δὲ ἐξ ἄκρου παχύτερος, μᾶλλον τοῦ ἐν βάθει· πρόσεστι δὲ καὶ τριχώδη τινὰ ἀποπεφυκότα, σταχυοειδῆ· καρπὸς σκληρὸς ὡς καὶ θἀτέρου.“
Dioscorides Pedanius, De materia medica, 4, 15
„Πρῶτον μὲν χρῆν, ὥσπερ πόκον, ἐν βαλανείῳ
ἐκπλύναντας τὴν οἰσπώτην ἐκ τῆς πόλεως, ἐπὶ κλίνης
ἐκραβδίζειν τοὺς μοχθηροὺς καὶ τοὺς τριβόλους ἀπολέξαι,
καὶ τούς γε συνισταμένους τούτους καὶ τοὺς πιλοῦντας ἑαυτοὺς
ἐπὶ ταῖς ἀρχαῖσι διαξῆναι καὶ τὰς κεφαλὰς ἀποτῖλαι·“
Aristophanes, Lysistrata, 574–578

Wiktionary

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

Τριβόλι  Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

Τριβόλι Αρχαία Θουρία Ουγγρέϊκα Αριοχώρι 13 Αυγούστου 2013

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα καιτα τρυφερά βλαστάρια τρώγονται μαγειρεμένα . Οι καρποί πριν ξεραθούν τρώγονται μαγειρεμένοι μόνοι τους ή με άλλα λαχανικά. Από τις μη διογκωμένες κάψουλες των σπόρων αλέθονται και γίνονται ψωμί.
Οι διατροφικές ουσίες φαίνονται στον πίνακα:
0 Calories per 100g
Water : 79.09%
Protein: 7.22g; Fat: 0g; Carbohydrate: 0g; Fibre: 0g; Ash: 4.6g;
Minerals – Calcium: 1600mg; Phosphorus: 80mg; Iron: 9.22mg; Magnesium: 0mg; Sodium: 0mg; Potassium: 0mg; Zinc: 0mg;
Vitamins – A: 0mg; Thiamine (B1): 0mg; Riboflavin (B2): 0mg; Niacin: 0mg; B6: 0mg; C: 41mg;
Kunkel. G. Plants for Human Consumption
Reid. B. E. Famine Foods of the Chiu-Huang Pen-ts’ao.

tribulus_terrestris_boardΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετικές έρευνες του Airlangga University, Indonesia το τριβόλι βοηθά δραστικά στη στυτική δυσλειτουργία, στην ανδρική στειρότητα και στη χαμηλή έκκριση τεστοστερόνης.
Οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμη και ένα μικρό χρονικό διάστημα θεραπείας με εκχύλισμα τριβολιού είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των διαταραχών της λίμπιντο και της στυτικής δυσλειτουργίας:το 50% των ατόμων που διαγνώστηκαν με μειωμένη λίμπιντο παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στην σεξουαλική ορμή και πάνω από το 57% των ατόμων που διαγνώστηκαν με στυτική δυσλειτουργία είδαν τη σεξουαλική τους ζωή να μεταμορφώνεται.
Airlangga University,Indonesia


Σε σχετικές έρευνες του Government Medical College and Hospital, Nagercoil, India τεκμηριώθηκε ότι το φυτό ενεργεί ως διουρητικό και αφροδισιακό. Ακόμη μπορει να χρησιμοποιηθεί στην θεραπεία της νεφρολιθίασης,τις σεξουαλικές δυσλειτουργίες και στειρότητα.
National Library of Medicine

Οι αφροδισιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με ανάλογες έρευνες και από το Πανεπιστήμιο της Σινγκαπούρης: Department of Obstetrics and Gynaecology, National University Hospital, National University of Singapore, Singapore

Η χρήση του φυτού για την θεραπείας της ανδρικής ανικανότητας μελετήθηκε και από το Andalas University, School of Medicine, Padang, Indonesia . Στα σχετική πειράματα διαπιστώθηκε η θετική επίδραση των συστατικών του φυτού στην στύση, την ποιότητα των σπερματοζωαρίων και την libido .

Οι σπόροι του φυτού χρησιμοποιούνται στην άμβλωση και στις εναλλακτικές θεραπείες. Επιπρόσθετα είναι ανθελμινθικοί, αφροδισιακοί, στυπτικοί. Στο φυτό χρεώνονται ιδιότητες καθαρτικές, μαλακτικές, διουρητικές, εμμηναγωγές, γαλακταγωγές και τονωτικές. Σε σχετικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος . Ένα αφέψημα χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ανικανότητας στους άνδρες, στις ονειρώξεις, στη γονόρροια και ακράτεια των ούρων . Το αφέψημα έχει επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της επώδυνης ούρησης, της ουρικής αρθρίτιδας και στις ασθένειες των νεφρών . Τα λουλούδια του φυτού χρησιμοποιούνται από την κινέζικη ιατρική στη θεραπεία της λέπρας . Οι μίσχοι χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των ασθενειών του δέρματος και την ψωρίαση . Οι ξηραμένοι  καρποί χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κυκλοφοριακής συμφόρησης,τα αέρια, κεφαλαλγία, το ήπαρ,την οφθαλμία και τη στοματίτιδα.

WebMD

Plants For A Future

Σήμερα, χρησιμοποιείται για τις αντικαταθλιπτικές, αφροδισιακές και τονωτικές του ιδιότητες, αλλά κυρίως για τη συμβολή του στην ενεργοποίηση της τεστοστερόνης.Το Tribulus περιέχει ενεργά συστατικά που ονομάζονται σαπωνίνες, στεροειδή που βρίσκονται κυρίως στα φύλλα του φυτού. Ενεργεί αυξάνοντας τα επίπεδα της ωχρινοτρόπου ορμόνης, η οποία στέλνει το σήμα εκκίνησης για την παραγωγή τεστοστερόνης στο σώμα. Αυτός είναι και ο λόγος που το Tribulus είναι τόσο δημοφιλές σε χιλιάδες αθλητές σε όλο τον κόσμο, αφού υποστηρίζει την εκπαίδευσή τους, βοηθώντας στη δόμηση των μυών, την αύξηση της δύναμης και της ζωτικότητάς τους και την αποκατάσταση του οργανισμού μετά την προπόνηση. Έχει σημειωθεί αύξηση της τεστοστερόνης έως και 50% με τη λήψη Tribulus. Είναι φυσικό προϊόν, δεν περιέχει ορμόνες και γι αυτό χρησιμοποιείται ευρέως και από επαγγελματίες αθλητές. Η αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης βοηθά και στο αδυνάτισμα, αφού καίγονται μεγάλες ποσότητες σωματικού λίπους με την ενεργοποίηση του μεταβολισμού.  To Tribulus θεωρείται το «φυσικό βιάγκρα», αφού βοηθά στην έκκριση ορμονών που σχετίζονται με τη σεξουαλική επιθυμία. Στους άνδρες επιδρά αυξάνοντας την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, τη σπερματογένεση, την παραγωγή τεστοστερόνης και τη στύση. Αλλά και στις γυναίκες τονώνει τη σεξουαλική διάθεση, βελτιώνει την αναπαραγωγική λειτουργία και την ωορρηξία. Έχει παρατηρηθεί ότι μπορεί να μειώσει τα ψυχοσωματικά προβλήματα που προκαλούνται από την εμμηνόπαυση. Βοτανολόγοι στην Ευρώπη, την Κίνα και την Ινδία το χρησιμοποιούν ως φυσικό γιατρικό για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και της υψηλής χοληστερόλης. Παραδοσιακά έχει χρησιμοποιηθεί για νευρικές διαταραχές, δυσκοιλιότητα και τη θεραπεία ορισμένων τύπων πονοκεφάλων. Θεωρείται επίσης καλό χωνευτικό και δρα κατά του ιλίγγου και του κρυολογήματος.

super-foods

Σε σχετικές έρευνες του School of Exercise Science and Sport Management, Southern Cross University Lismore, New South Wales, Australia διαπιστώθηκε ότι η χρήση του φυτού από τους αθλητές δυναμώνει θεαματικά τους μύες χωρις να αφήνει κατάλοιπα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θετικό τεστ τους αθλητές.

US National Library of Medicine

Διάφορες συσκευασίες του φαρμάκου που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Tribulus terrestrisa2 Tribulus terrestrisa6 Tribulus terrestrisa8 Tribulus terrestrisa9Tribulus terrestrisa3  Tribulus terrestrisa5 Tribulus terrestrisa4 Tribulus terrestrisa1

Παρασκευή αφεψήματος: Το φυτό μαζεύεται χωρίς τις ρίζες του, σε πλήρη άνθιση, μαζί με τους σπόρους του, οι οποίοι έχουν πιο έντονες ιδιότητες. Στη συνέχεια καθαρίζεται από τις σκόνες, τοποθετείται σε μια κατσαρόλα και καλύπτεται με νερό. Πρέπει να βράσει καλά, μέχρις ότου μείνει πιο λίγο από το μισό το αρχικό νερό. Το εκχύλισμα σουρώνεται και φυλάσσεται στο ψυγείο μέχρι μία εβδομάδα. Η δοσολογία είναι τρία φλιτζανάκια του καφέ την ημέρα, το τελευταίο το βράδυ πριν από τον ύπνο.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ  Μαίρη Πίνη

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ:
Παρακολουθήστε σχετικό video για την οικονομική εκμετάλευση του φυτού

Read Full Post »