Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Γ ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ’ Category

Το Δειλινό (Mirabilis jalapa) είναι αυτοφυές φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας (κεντροδυτικός Ταΰγετος) και συναντάται σε ποικιλία χρωμάτων. Το Δειλινό κατάγεται από τις Άνδεις και πιστεύεται ότι έφθασε στην Ευρώπη το 1525. Mirabilis στα λατινικά σημαίνει υπέροχο και Jalapa είναι ένα σύνηθες τοπωνύμιο στην κεντρική και βόρεια Αμερική.


Mirabilis jalapa  Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγγρέϊκα 4 Ιούνη 2020

Το φυτό Mirabilis jalapa είναι ένας φυλλώδης, πολυετής θάμνος, με πυκνά διακλαδιζόμενα κλαδιά, που παράγει λουλούδια όλο το καλοκαίρι. Αναπτύσσεται προς τα πάνω, φτάνοντας το 1 μέτρο.. Έχει πολυάριθμα κλαδιά, με αντικριστά φύλλα που καταλήγουν σε μύτη και έχουν 5-10 εκατ. μήκος. Τα αρωματικά άνθη μεμονωμένα ή σε συστάδες, μπορεί να είναι κόκκινα, πορφυρά, ροζ, κίτρινα ή λευκά, μερικές φορές με περισσότερα από ένα χρώμα στο ίδιο φυτό. Οι διχρωμίες των λουλουδιών είναι επίσης δυνατές. Τα λουλούδια έχουν σχήμα τρομπέτας, περίπου 2.5 εκατ. διάμετρο και περίπου 5 εκατ. μήκος. Ανοίγουν το βράδυ και μαραίνονται το επόμενο πρωινό, αλλά το φυτό συνεχίζει να παράγει νέα άνθη από τα τέλη της άνοιξης μέχρι το φθινόπωρο. Οι ρίζες του είναι κόνδυλοι που μοιάζουν με μεγάλο, μαύρο καρότο και το μήκος τους μπορεί να φτάσει τα 30 εκατ. ή και περισσότερο.
Στην περιοχή της Αρχαίας Θουρίας το επιφανειακό μέρος του φυτού καταστρέφεται με τους πρώτους παγετούς, για να ξαναεμφανιστεί την επόμενη άνοιξη από τις κονδυλώδεις ρίζες του. Οι καρποί του διαθέτουν ένα μόνο σπόρο, είναι σφαιρικοί, με ρυτιδωμένη επιφάνεια και γίνονται μαυριδεροί καθώς ωριμάζουν, ξεκινώντας από πρασινοκίτρινο χρώμα.

Σπόρος του φυτού. Foto: Wikimedia Commons

 Ένα ιδιαίτερο γνώρισμα αυτού του φυτού είναι ότι άνθη διαφορετικού χρώματος, συνυπάρχουν ταυτόχρονα στο ίδιο φυτό. Επίσης, ένα μόνο άνθος μπορεί να είναι πιτσιλωτό με διάφορα χρώματα. Μια επιπλέον ενδιαφέρουσα πτυχή είναι το φαινόμενο της αλλαγής του χρώματος. Για παράδειγμα, στην κίτρινη ποικιλία, καθώς το φυτό ωριμάζει, μπορεί να εμφανίσει λουλούδια που αλλάζουν σταδιακά σε σκούρο ροζ χρώμα. Ομοίως τα λευκά λουλούδια μπορεί να αλλάξουν σε έντονο βιολετί. Τα λουλούδια συνήθως ανοίγουν αργά το απόγευμα και προς το βράδυ, παράγοντας στη συνέχεια ένα έντονο, ευωδιαστό άρωμα, και από αυτό το χαρακτηριστικό προκύπτει η κοινή ονομασία του (Δειλινό). Τα λουλούδια στην πραγματικότητα δεν έχουν πέταλα και αυτό που μοιάζει με στεφάνι άνθους, είναι μόνο ο κάλυκας.

From Wikipedia, the free encyclopedia

Γύρω στο 1900, ο Carl Correns χρησιμοποίησε το Mirabilis ως πρότυπο οργανισμό για τις μελέτες του σχετικά με την κυτταροπλασματική κληρονομικότητα. Χρησιμοποίησε τα διαφοροποιημένα, ποικιλόχρωμα φύλλα τού φυτού για να αποδείξει ότι προκαθορισμένοι παράγοντες έξω από το πυρήνα επηρεάζουν το φαινότυπο, κάτι που εξηγείται με έναν τρόπο από τις θεωρίες του Μέντελ. Κατά τον Correns το χρώμα των φύλλων του Mirabilis πέρασε στην επόμενη γενιά, μέσω της μονογονεϊκής μεθόδου της κληρονομικότητας.
Επίσης, όταν διασταυρώνονται φυτά που έχουν κόκκινα άνθη, με φυτά που έχουν λευκά άνθη, δίνουν απογόνους με ροζ άνθη, και όχι με κόκκινα. Αυτό θεωρείται ως μια εξαίρεση στο νόμο της επικράτησης του Μέντελ, διότι στην περίπτωση αυτή το κόκκινο και το λευκό είναι γονίδια ίσης ισχύος, και κανένα δεν κυριαρχεί απόλυτα στο άλλο. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως ελλιπής κυριαρχία.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη και δεν πρέπει να τρώγονται ωμά. Μια βρώσιμη βυσσινί χρωστική που προέρχεται από τα λουλούδια, χρωματίζει κέικ και μαρμελάδες. Τα φύλλα μπορούν επίσης να καταναλωθούν μαγειρεμένα, σαν τροφή έκτακτης ανάγκης. Ο σπόρος σπάζεται και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο πιπεριού.

ΧΡΗΣΕΙΣ:Το εκχύλισμα λουλουδιών Mirabilis Jalapa  χρησιμοποιείται ως φυσικός δείκτης , αντίστοιχος της Φαινολοφθαλεϊνης, σε διαφορετικούς τύπους ογκομετρήσεων οξέος-βάσης.Ο φυσικός αυτός δείκτης βρέθηκε να είναι πολύ χρήσιμος, οικονομικός, απλός και ακριβής.
Ο σπόρος του φυτού σε σκόνη χρησιμοποιείται ως καλλυντικό. Χρησιμοποιείται επίσης για χάντρες και ως πηγή βυσσινής βαφής.
Το φυτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αποκατάσταση της κατάστασης των εδαφών που έχουν μολυνθεί με βαρέα μέταλλα όπως το κάδμιο.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ
Το φυτό χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του οιδήματος (Οίδημα είναι η περίσσεια υγρού σε έναν οποιονδήποτε ιστό του ανθρώπινου σώματος είτε ενδοκυττάρια είτε εξωκυττάρια). Ο χυμός της ρίζας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διάρροιας, της δυσπεψίας και των πυρετών . Η ρίζα σε σκόνη, αναμεμιγμένη με αλεύρι καλαμποκιού (Zea mays) ψήνεται και χρησιμοποιείται στη θεραπεία των εμμηνορροϊκών διαταραχών. Επιπρόσθετα τα φύλλα είναι διουρητικά. Ο χυμός φύλλων χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πληγών.Η ρίζα δρα αφροδισιακά, διουρητικά και καθαρτικά.

D.G.J.M. Bois (1896-1897). Missouri Botanical Garden, St. Louis

Η ρίζα είναι αφροδισιακή, διουρητική και καθαρτική. Χρησιμοποιείται στη θεραπεία της υδρωπικίας. Μια πάστα φτιαγμένη από τη ρίζα εφαρμόζεται ως κατάπλασμα για τη θεραπεία ψώρας και μυϊκού οιδήματος. Ο χυμός της ρίζας χρησιμοποιείται στη θεραπεία της διάρροιας, της δυσπεψίας και του πυρετού. Κονιορτοποιημένη ρίζα, αναμιγνύεται με άλευρο αραβοσίτου (Zea mays), ψήνεται και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαταραχών της εμμήνου. Τα φύλλα είναι διουρητικά. Χρησιμοποιούνται για την μείωση φλεγμονών. Ένα αφέψημα από αυτά χρησιμοποιείται για τη θεραπεία αποστημάτων. Ο χυμός των φύλλων χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πληγών. Μέσα στη φυσική ζώνη του στη Νότια Αμερική, η ρίζα του φυτού χρησιμοποιείται ως φαρμακευτικό και ως παραισθησιογόνο.
Η Αντιφλεγμονώδης δράση του Mirabilis Jalapa Linn τεκμηριώθηκε από τους ερευνητές( μεταξύ των οποίων και ο Prof. Sason S. Shaik) του The Hebrew University of Jerusalem.
Η νεφροπροστατευτική δράση των φύλλων του φυτού μπορει να περιλαμβάνει ακόμη και την προστασία από την ακεταμινοφαίνη (παρακεταμόλη) Η Αντιφλεγμονώδης δράση του φυτού τεκμηριώθηκε ακόμη από το Πανεπιστήμιο Karnataka, India, Dept of Pharmacognosy and Phytochemistry, μετά από σχετικές έρευνες των Lekshmi R Nath , K P Manjunath , R V Savadi , K S Akki Dept of Pharmacognosy and Phytochemistry, Karnataka, India
Στα ίδια συμπεράσματα αλλά με διαφορετική έρευνα κατέληξαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Moga της Ινδίας.
Η Αντιμικροβιακή δραστηριότητα αποδείχθηκε από το Πανεπιστήμιο Laboratorio Central de Farmacología, Facultad de Medicina της Κούβας. Η έρευνα έδειξε ξεκάθαρα ότι το φυτό Mirabilis jalapa με κόκκινα άνθη έχει ισχυρό αντιβακτηριακό δυναμικό και είναι ενεργό ενάντια σε ένα ευρύ φάσμα μικροοργανισμών. Στα ίδια συμπεράσματα για την έντονη αντιμικροβιακή και αντιβακτηριακή δράση του φυτού κατέληξαν οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Department of Pharmaceutical Chemistry,MADURAI της Ινδίας.
Στα ίδια συμπεράσματα μέσα από φωτοχημική ανάλυση του φυτού , κατέληξαν και οι ερευνητές του Πανεπιστημίου University of Port Harcourt , Nigeria. Η έρευνα έδειξε ότι το φυτό είναι πλούσιο σε μια μεγάλη ποικιλία δευτερογενών μεταβολιτών όπως τανίνες, τερπενοειδή, αλκαλοειδή και φλαβονοειδή που έχουν βρεθεί ότι έχουν in vitro αντιμικροβιακές ιδιότητες.

Frances W. Horne for Flora Borinqueña,, Watercolor illustration of a Puerto Rican plant collected by N. L. & E. G. Britton. NYBG ,

Η Αντισπασμωδική δράση των λουλουδιών του φυτού μελετήθηκε και αποδείχθηκε από το Πανεπιστήμιο Universidad Autónoma Metropolitana-Xochimilco του Μεξικού.
Η Αντιεπιληπτική επίδραση του Mirabilis Jalapa τεκμηριώθηκε με σχετική έρευνα του Πανεπιστημίου Universidade Federal de Sergipe,της Βραζιλίας.
Η Αντιιική δραση του φυτού τεκμηριώθηκε από το Πανεπιστήμιο The Pennsylvania State University της Αμερικής.Μελετήθηκαν διάφορα αντιιικά συστατικά που προέρχονται από το φυτό. Σε ανάλογη έρευνα ο Zipf κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αντιιικές ενώσεις ομαδοποιούνται μαζί ως φουροκουμαρίνες, τερπενοειδή, αλκαλοειδή και άλλες ειδικές πρωτεΐνες όπως οι πρωτεΐνες αδρανοποίησης ριβοσώματος (RIPs)
Στα ίδια συμπεράσματα με διαφορετικά πειράματα κατέληξε και το Πανεπιστήμιο Central Research Institute της Ιαπωνίας.
Τέλος σε ανάλογα συμπεράσματα κατέληξε και το Πανεπιστήμιο Università degli Studi Bari, της Ιταλίας.
Ανθελμινθική δράση .Η δράση των φαρμάκων που εκδιώκουν τα παρασιτικά σκουλήκια (έλμινθες) και άλλα εσωτερικά παράσιτα από τον οργανισμό αναισθητοποιώντας ή σκοτώνοντας τα και χωρίς να προκαλέσουν σημαντική ζημιά στον ξενιστή ονομάζεται ανθελμινθική δράση. Τα εναέρια μέρη του Mirabilis jalapa έδειξε ανθελμινθική δράση σε σχετικέ έρευνες 4 ερευνητών του Amrita School of Pharmacy της Ινδίας.
Η Αντιμυκητιασική δράση του φυτού μελετήθηκε και τεκμηριώθηκε από 7 ερευνητές του Ινστιτούτου Phytera των ΗΠΑ

Ferdinand Vietz Icones Plantarum 1800-1822, Panteek

Η Αντιοξειδωτική δράση του Mirabilis Jalapa επιβεβαιώνεται μέσω αρκετών μελετών των Πανεπιστημίων National Institute of Technology, της Ινδίας, του amrita School of Pharmacy της Ινδίας και του Sc.College Hinjilicut.
Το εκχύλισμα αιθανόλης από τις ρίζες του Mirabilis Jalapa έχει αντιδιαβητική δράση. Αυτό τεκμηριώθηκε από ερευνητές του Vinayaka Missions Sikkim University της Ινδίας.
Στα ίδια συμπεράσματα όσον αφορά την αντιδιαβητική δράση του φυτού, κατέληξαν και οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Third Military Medical University της Κίνας.
Τα αντιφυματικά φάρμακα προκαλούν ηπατοτοξικότητα. Οι μελέτες για την αντι-φυματιώδη δραστηριότητα του Mirabilis jalapa του Department of pharmacology, Krishna Teja Pharmacy Colle της Ινδίας οδήγησαν στο συμπέρασμα τα φύλλα του Mirabilis Jalapa εχουν προστατευτική επίδραση στην ηπατοτοξικότητα που προκαλείται από τα αντιφυματικά φάρμακα.

Πηγές:

PROTECTIVE EFFECT OF MIRABILIS JALAPA LEAVES ON ANTI-TUBERCULAR DRUGS INDUCED HEPATOTOXICITY BASINI JYOTHI S. MOHANALAKSHMI ANITHA K.

Asian journal of pharmaceutical and clinical research 2013, Vol 6, Issue 1, pp: 87-91. 4

Hypoglycemic and Hypolipidemic Effects of Ethanolic Extract of Mirabilis Jalapa L. Root on Normal and Diabetic Mice, Ji-Yin Zhou , Shi-Wen Zhou, Sheng-Ya Zeng, Jian-Yun Zhou, Ming-Jin Jiang, Yan He

Evid Based Complement Alternat Med. 2012; 2012: 257374.Published online 2012 Feb 27. doi: 10.1155/2012/257374

Antidiabetic activity of ethanolic extract of Mirabilis jalapa roots.Piyali Sarkar ; Mahmud, A. K. ; Mohanty, J. P.
International Journal of Pharmacy and Technology 2011 Vol.3 No.1 pp.1470-1479 ref.15

ijser.org: lower pigment analysis of mirabilis jalapa ,Sujata Mahapatra and Bhaskar Padhy

International Journal of Scientific & Engineering Research, Volume 4, Issue 11, November-2013 1257

Evaluation of Antioxidant and Total Flavanoid Content of Mirabilis Jalapa using InVitro Models Dr. Subin Mary Zachariah; Dr. Aleykutty N. A; Vidya Viswanad; Halima O. A

International Research Journal of Pharmacy, Issue 3, p.187-191. (2012)

researchgate: Phytochemical screening and antioxidant activity of red flowered Mirabilis jalapa leaf in different solvents Selvakumar P, Devi K, Loganathan V.

International Journal of Pharma and Bio Sciences 3(4):440-446 · October 2012

pubmed.ncbi: Three New Phenolic Compounds From a Manipulated Plant Cell Culture, Mirabilis JalapaS W Yang , R Ubillas, J McAlpine, A Stafford, D M Ecker, M K Talbot, B Rogers

American Chemical Society and American Society of Pharmacognosy, J. Nat. Prod. 2001, 64, 3, 313–317
Publication Date:February 15, 2001

Free radical scavenging and antibacterial activity of Mirabilis jalapa Linn using in vitro models, Dr. Subin Mary Zachariah; Dr. Vidya Viswanad; Aleykutty, N.A.b; Jaykar, B.c; Halima, O.A.a

Asian Journal of Pharmaceutical and Clinical Research, Volume 5, Number 3, p.115-120 (2012),Dr. Subin Mary Zachariah; Dr. Vidya Viswanad; Aleykutty, N.A.b; Jaykar, B.c; Halima, O.A.a

bsppjournals.onlinelibrary.wiley,First report of Parietaria mottle virus in Mirabilis jalapa G. Parrella

pubmed.ncbi: Formation of Anti-Plant Viral Protein by Mirabilis Jalapa L. Cells in Suspension CultureT Ikeda, Y Takanami, S Imaizumi, T Matsumoto, Y Mikami, S Kubo

Plant Cell Reports. 1987 Jun;6(3):216-8.doi: 10.1007/BF00268483

pubmed.ncbi: Antiviral and Antiviroid Activity of MAP-Containing Extracts From Mirabilis Jalapa RootsJorge M Vivanco, Maddalena Querci, Luis F Salazar

Plant Disease, Published by The American Phytopathological Society, 1999 Dec;83(12):1116-1121.doi: 10.1094/PDIS.1999.83.12.1116.

Antimicrobial evaluation and phytochemical analysis of leaf extracts of Mirabilis jalapa against some human pathogenic bacteria. University of Port Harcourt, Nigeria

in vitro Antimicrobial Activity of Various Extracts of Mirabilis Jalapa Leaves, Department of Pharmaceutical Chemistry, K. M. College of Pharmacy, Uthangudi,MADURAI -INDIA

International Journal of Chemical Sciences: 8(1), 2010, 559-564

Screening of some Cuban medicinal plants for antimicrobial activity,Laboratorio Central de Farmacología, Facultad de Medicina,Cuba

J Ethnopharmacol 1996 Jul 5;52(3):171-4.doi: 10.1016/0378-8741(96)01405-5.

Pharmacological study of antispasmodic activity of Mirabilis jalapa Linn flowers, Departamento Sistemas Biológicos, Universidad Autónoma Metropolitana-Xochimilco, Mexico

J Ethnopharmacol. 2008 Feb 28;116(1):96-101. doi: 10.1016/j.jep.2007.11.004. Epub 2007 Nov 17.
Antinociceptive Effect of Mirabilis Jalapa on Acute and Chronic Pain Models in Mice , Universidade Federal de Sergipe Brazil

J Ethnopharmacol. 2013 Oct 7;149(3):685-93. doi: 10.1016/j.jep.2013.07.027. Epub 2013 Jul 29. PMID: 23906783

Anti-inflammatory Activity of Aqueous Extract of Mirabilis Jalapa Linn. Leaves Department of Pharmacognosy, Moga,, India.

Pharmacognosy Res. 2010 Nov;2(6):364-7. doi: 10.4103/0974-8490.75456. PMID: 21713140 Free PMC article.

Anti-inflammatory Activity of Mirabilis Jalapa Linn. Leaves Lekshmi R Nath , K P Manjunath , R V Savadi , K S Akki, Dept of Pharmacognosy and Phytochemistry, Karnataka, India.

Nephroprotective activity of leaves of Mirabilis Jalapa.L by acetaminophen induced nephrotoxicity

Shaik S, Dhanalakshmi M, Jayasree T. Nephroprotective activity of leaves of mirabilis jalapa.l by acetaminophen induced nephrotoxicity. Int J Farm & Technol 2012; 4 Suppl 2:2075-84.

Article in International Journal of Pharmacy and Technology 4(3):4616-4629 · July 2012
Shaik S, Dhanalakshmi M, Jayasree T. Nephroprotective activity of leaves of mirabilis jalapa.l by acetaminophen induced nephrotoxicity. Int J Farm & Technol 2012; 4 Suppl 2:2075-84.

https://pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Mirabilis+jalapa

Uphof. J. C. Th. Dictionary of Economic Plants. Weinheim 1959

Usher. G. A Dictionary of Plants Used by Man. Constable 1974 ISBN 0094579202

Duke. J. A. and Ayensu. E. S. Medicinal Plants of China Reference Publications, Inc. 1985 ISBN 0-917256-20-4

Chopra. R. N., Nayar. S. L. and Chopra. I. C. Glossary of Indian Medicinal Plants (Including the Supplement). Council of Scientific and Industrial Research, New Delhi. 1986

Manandhar. N. P. Plants and People of Nepal Timber Press. Oregon. 2002 ISBN 0-88192-527-6

International Journal of Pharmacological Research, Pharmacological and biological activities of Mirabilis jalapa L.,Rozina Rozina Quaid I Azam University Islamabad, Pakistan

Read Full Post »

Το Αγριομάρουλο είναι ένα μονοετές ή διετές βότανο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας που μπορει να φθάσει τα  1,8 m. Το όνομα Lactuca προέρχεται από την λατινική λέξη για το γάλα  επειδή περιέχει ένα ισχυρό γαλακτώδες κόμμι το οποίο ονομάζεται συχνά «όπιο του μαρουλιού» και όχι τυχαία. Μοιάζει και μέχρι ενός σημείου δρα όπως το όπιο που αποστάζεται από την παπαρούνα.
Είναι ανθεκτικό στη ζώνη 6 δηλαδή παγώνει κάτω από τους 10 0C. Είναι σε άνθιση από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο, και οι σπόροι του ωριμάζουν από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο. Τα λουλούδια του είναι ερμαφρόδιτα (έχουν αρσενικά και θηλυκά όργανα) και είναι επικονιάζονται με τα έντομα. Φύεται σε ελαφρά (αμμώδη) και μεσαία (αργιλώδη) εδάφη και προτιμά τα καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Ευδοκιμεί σε όλα τα  pH: όξινα, ουδέτερα και βασικά (αλκαλικά) εδάφη. Δεν μπορεί να αναπτυχθεί στη σκιά. Προτιμά το υγρό χώμα.

Το στέλεχος του ειναι άκαμπτο και φυλλώδες, καστανωπό, ενίοτε αγκαθωτό στη βάση. Περιέχει γαλακτώδη χυμό. Τα φύλλα του είναι  εναλλασσόμενα, λεία, πρασινοκίτρινα, επιμήκη, ενίοτε έλλοβα, ελαφρώς ακανθωτά στην κορυφή τους, πολύ αγκαθωτά στην κεντρική νεύρωση. Οι ανθοταξίες του είναι κεφάλια υποκίτρινα, στενά, πολυάριθμα, διαταγμένα σε φόβη.
Είναι ο πρόγονος του κηπευτικού μαρουλιού.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Το βότανο ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης αποκαλούσαν το μαρούλι Θριδακίνη και το αγριομάρουλο το ονόμαζαν Θρίδαξ η αγρία. Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος αρρώστησε σοβαρά θεραπεύτηκε με το βότανο αυτό. Επειδή επέζησε χάρη στο φυτό έχτισε ένα ναό στον οποίον έστησε ένα άγαλμα που αναπαριστούσε το φυτό για να το τιμήσει.
Πριν την Βικτωριανή εποχή το θεωρούσαν παυσίπονο και ηρεμιστικό βότανο.
Τον 16ο αιώνα ο John Gerarde έγραφε στο The Herball or Generall Historie of Plantes (1597) ότι «το φυτό προκαλεί ύπνο, υποχωρεί τον πόνο, μειώνει γυναικεία προβλήματα και δρα κατά των δαγκωμάτων των σκορπιών και αραχνών».
Το κόμμι του μαρουλιού έχει χρησιμοποιηθεί σε αντιβηχικά μείγματα αντί του οπίου.Το συνέλεγαν σε μπάλες γνωστές ως Λακτικάριουμ και τις χρησιμοποιούσαν όπως το όπιο. Το βότανο χρησιμοποιήθηκε τον 19ο αιώνα από τους γιατρούς, όταν δεν μπορούσαν να προμηθευτούν το όπιο.Μελετήθηκε εκτενώς από το Συμβούλιο της Φαρμακευτικής Εταιρείας της Μεγάλης Βρετανίας το 1911. Τότε ανακάλυψαν δύο ουσίες στις οποίες απέδωσαν τις ιδιότητες του φυτού. Την Λακτουκοπικρίνη και την Λακτουκίνη.
Ο αποξηραμένος γαλακτώδης χυμός του βοτάνου πουλιόταν άλλοτε στα φαρμακεία με το όνομα Lactucarium.
Συστατικά-χαρακτήρας:
Στο φυτό βρίσκουμε την γαλακτώδης ουσία (που περιέχει λακτουκικό οξύ, λακτουκοπικρίνη, λακτουκίνη, σεκριτερπένια, λακτόνη, φλαβονοειδή που περιέχουν κερκετίνη, κουμαρίνες, κικχορίνη και εσκουλίνη, ν-μέθυλο –β- φενεθυλαμίνη και 60% ελαστική ουσία που χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα ως εναλλακτική πηγή καουτσούκ) ίχνος αλκαλοειδούς, σίδηρο, βιταμίνες Α, Β1, Β2 και C. Το κόμμι έχει δριμεία οσμή, γεύση πικρή και ενέργεια προσόμοια με αυτή του οπίου.
Το φυτό αποτελείται από 94,93% νερό, 0,41% αζωτούχες ουσίες, 0,31% λιπαρές ουσίες, 2,19% κόμμι, άμυλο κλπ, 0,73% κυτταρίνη και 1,03% τέφρα.
Το αποτέλεσμα της κατάποσης του χυμού του φυτού είναι παρόμοιο με αυτό που προκαλεί το όπιο αν και δεν περιέχει οπιούχα συστατικά. Τα ενεργά συστατικά της ουσίας αυτής είναι η Λακτουκίνη είναι ένας υποδοχέας αδενοσίνης ενώ η Λακτουκοπικρίνη δρα ως αναστολέας της ακετυλοχολινεστεράσης. Τα συμπτώματα της χρήσης κρατούν από 30 λεπτά μέχρι λίγες ώρες.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα φύλλα τρώγονται  ωμά ή μαγειρεμένα . Συνιστάται προσοχή, διότι ειναι τοξικό σε πολύ μεγάλες ποσότητες. Ένα ελαφρύ αρωματικό έλαιο, που χρησιμοποιείται στο μαγείρεμα, λαμβάνεται από τους σπόρους
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Το σύνολο του φυτού είναι πλούσιο σε ένα γαλακτώδες χυμό που ρέει ελεύθερα από οποιαδήποτε πληγή. Αυτό σκληραίνει και στεγνώνει όταν έρχεται σε επαφή με τον αέρα. Ο γαλακτώδης χυμός περιέχει σεσκιτερπενικές λακτόνες: λακτουκοπικρίνη (5% του ξηρού οπού), η οποία ενζυματικά  δίνει λακτουκίνη (2% του ξηρού οπού)  και  παρα-υδροξυφαινυλο-οξικό οξύ,  λακτουκερίνη  (50-60%), μίγμα οξικών εστέρων των α-λακτουκερόλη (=ταραξαστερόλη), β-λακτουκερόλη. Φλαβονοειδή: 7-μονογλυκοσίδες  της  λουτεολίνης  και  απιγενίνης, καθώς και κερκετινο-3-γλυκοσίδη. Κουμαρίνες:κιχωρίνη. Άλλα συστατικά είναι η μαννιτόλη, β-αμυρίνη και ισοπουλεόλη.
 H λακτουκερίνη που περιέχεται στο φυτό  χρησιμοποιείται στην ιατρική για την ανυδρική, αντισπασμωδική, πεπτική, διουρητική, υπνωτική, ναρκωτική και κατασταλτική του ιδιότητα .   H λακτουκερίνη έχει τα αποτελέσματα ενός αδύνατου οπίου, αλλά χωρίς την τάση του να προκαλεί πεπτικές διαταραχές], ούτε είναι εθιστική . Λαμβάνεται εσωτερικά για τη θεραπεία της αϋπνίας, του άγχους, των νευρώνων,  του ξηρού βήχα, του μαύρου βήχα, του ρευματικού πόνου κ.λπ. >Οι συγκεντρώσεις της λακτουκερίνης είναι χαμηλές στα νεαρά φυτά και συγκεντρώνονται περισσότερο όταν το φυτό έρθει στο λουλούδι.Συλλέγεται εμπορικά με κοπή των κεφαλών των φυτών και απόξεση του χυμού σε δοχεία από πορσελάνη αρκετές φορές την ημέρα έως ότου εξαντληθεί το φυτό . Αυτός ο τρόπος είναι ίσως η πλουσιότερη προμήθεια γαλακτοκορίου.Το φυτό περιέχει επίσης υοσκυαμίνη που χρησιμοποιούνται ως συμπληρωματικά φάρμακα στην αντιμετώπιση: του πεπτικού έλκους και του συνδρόμου Zollinger-Ellison.>Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και ποτέ χωρίς την επίβλεψη ενός ειδικευμένου ιατρού.Ακόμη και οι κανονικές δόσεις μπορεί να προκαλέσουν υπνηλία ενώ η περίσσεια προκαλεί ανησυχία  και υπερδοσολογία μπορεί να προκαλέσει θάνατο μέσω καρδιακής παράλυσης .  Ο χυμός του φυτού έχει επίσης εφαρμοστεί εξωτερικά στη θεραπεία των κονδυλωμάτων]. Ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο γίνεται από το φυτό που χρησιμοποιείται στη θεραπεία χρόνιου καταρράκτη, βήχα, πρησμένου ήπατος, μετεωρισμού και παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος.
Ως αντισπασμωδικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέρος της ολιστικής θεραπείας του κοκκύτη και γενικά του ξηρού ερεθιστικού βήχα. Ανακουφίζει του κολικούς των εντέρων και της μήτρας και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επώδυνη εμμηνόρροια. Ανακουφίζει τους μυϊκούς πόνους που έχουν σχέση με τους ρευματισμούς. Μειώνει τους πόνους στις αρθρώσεις και στους μυώνες, αλλά δεν συνιστά θεραπεία των αιτίων που τους προκαλούν.
Το University of Colorado Health Science Center, Denver, USA ανέδειξε το φυτό σαν το μοναδικό φάρμακο στη θεραπεία της δύσκολης και μεταδοτικής πάθησης Hooping-Cough (Pertussis) που προσβάλει τις αναπνευστικούς οδούς.Η Pertussis προκαλείται από ένα βακτήριο που ονομάζεται Bordetella pertussis. Αυτό είναι πολύ μικρό και μπορεί να εξαπλωθεί από άτομο σε άτομο μέσω κυστιδίων στον αέρα, τα οποία μεταδίδονται με τον βήχα ή το φτέρνισμα.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Σήμερα χρησιμοποιείται σε σαπούνια, σαμπουάν και άλατα μπάνιου.

University of Colorado Health Science Center, Denver, USA
Plants For A Future
John Gerarde, The Herball or Generall Historie of Plantes, Publisher, John Norton 1597 London
Δίανθος

Launert. E. Edible and Medicinal Plants. Hamlyn 1981 ISBN 0-600-37216-2

Lust. J. The Herb Book. Bantam books 1983 ISBN 0-553-23827-2

Emboden. W. Narcotic Plants Studio Vista 1979 ISBN 0-289-70864-8

Weiner. M. A. Earth Medicine, Earth Food. Ballantine Books 1980 ISBN 0-449-90589-6

Read Full Post »

Lavandula stoechas, Λεβάντα η στοιχιάς, Αγριολεβάντα

Η Αγριολεβάντα (Lavandula stoechas, Λεβάντα η στοιχιάς) ειναι αειθαλής ,γναφαλώδης, αρωματικός θάμνος της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής  Άνθειας. Η αγριολεβάντα ξεχωρίζει από τα άλλα είδη, από τα πορφυροϊώδη άνθη του, που σχηματίζουν πυκνούς ωοειδείς στάχεις και γιατί προτιμά τα ελαφρώς όξινα πετρώδη εδάφη. Τα φύλλα της είναι γραμμοειδή, γκριζωπά, εριώδη με αναδιπλωμένες άκρες. Η Ταξιανθία της εχει  2-3 εκατοστά μήκος, σε πυκνό στάχυ, έμμισχη, με σπονδύλους των 6-10 ανθέων στη μασχάλη, τριχωτών, ρομβοειδών και καρδιοειδών βρακτίων. Η κορυφή του στάχυ της στέφεται από μεγάλα ωοειδή μακρουλά βράκτια λευκοβιολετιά. Τα Άνθη της ειναι 6-8 χιλιοστά, δίχειλα, σκουροβιολετιά. Ο κάλυκάς της έχει 5 οδόντες, από τους οποίους οι ανώτεροι είναι μεγαλύτεροι. Μπορει να φθάσεις έως 100 cm . Τα Φύλλα της ειναι 10-40 mm, γραμμοειδή προς επιμήκη λογχοειδή, ακέραια, συνήθως γκρι- γναφαλώδη. Ο Μίσχος της ειναι κοντύτερος του στάχυ. Ο Στάχυς ειναι συνήθως 2-3 cm. Τα Γόνιμα βράκτια ειναι 4-8 mm, ρομβικά-καρδιοειδή, γναφαλώδη. Τα Ανώτερα
βράκτια είναι 10-50 mm, επιμήκη- αντωοειδή, συνήθως πορφυρά, χωρίς άνθη στους άξονές τους. Οι Σπονδυλώδεις ταξιανθίες έχουν 6-10 άνθη. Τα κατώτερα βράκτια ειναι οξέα.

Αγριολεβάντα, Αρχαία Θουρία 23 Απρίλη 2017 : δρόμος Αριοχώρι – Πλατύ

Το βότανο ειναι  γνωστό από την αρχαιότητα. Αναλύσεις υπολειμμάτων που έγιναν με σύγχρονές μεθόδους έδειξαν ότι σε πήλινα αγγεία υπήρχε κρασί με ρητίνη και με ένα από τα βότανα, λεβάντα, δάφνη, φασκόμηλο. Ο Διοσκουρίδης (1ος αι. μΧ.) αναφέρει το κρασί της λεβάντας (στοιχαδίτης οίνος) και το ξύδι (στοιχαδικό ξύδι). Το θεωρούσε φάρμακο για την επιληψία αλλά και για την ψύξη των πλευρών και των νεύρων.

Η ονομασία της λεβάντας προέρχεται από το λατινικό ρήμα Lavare που σημαίνει πλένω. Οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να ρίχνουν άνθη αγριολεβάντας στα νερά των λουτρών τους για τον αρωματισμό τους. Τη συνήθεια αυτή λέγεται ότι την πήραν από τους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι αποκαλούσαν το φυτό «νάρδο» ή «ναρδόσταχυ», όνομα που προήλθε από την πόλη της Συρίας Naarda.

Η ονομασία Stoechas προέρχεται από το όνομα των νησιών που βρίσκονται έξω από την Μασσαλία και οι αρχαίοι Έλληνες τα ονόμαζαν Στοιχάδες (σειρές).

Το χρησιμοποιούσαν ακόμη για τα αρωματίσουν τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα. Κατά τον μεσαίωνα το βότανο χρησιμοποιήθηκε για την περιποίηση των τραυμάτων και πληγών του δέρματος.

Ο Τζον Πάρκινσον έγραφε το 1640 για την Λεβάντα

‘‘…ιδιαίτερα καλή για την ψυχική οδύνη και όλους τους πόνους του κεφαλιού και του μυαλού.’’

Η αγριολεβάντα ήταν περιζήτητο αντίδοτο δηλητηριάσεων στα παλιά χρόνια.

Με αυτήν παρασκευαζόταν ένα από τα πιο γνωστά θεραπευτικά έλαια, που ήταν σε ευρεία χρήση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Στην Κρήτη το έλεγαν Καραμπάχι. Αυτό το έπαιρναν οι πάσχοντες στάζοντας σταγόνες του ελαίου πάνω σε ζάχαρη, για οποιονδήποτε πόνο.

Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου Charles Sturt University, Wagga , Australia,  η λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί από καιρό ως αναλγητικό, αντιβακτηριακό, αντιμυκητιασικό , αντικαταθλιπτικό, αντισπασμωδικό, επιθηλιακό και καταπραϋντικό βότανο.Τα εκχυλίσματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία καταστάσεων που κυμαίνονται από την ακμή έως τις ημικρανίες.   Λεβάντα χρησιμοποιήθηκε στην Ινδία και το Θιβέτ για τη θεραπεία ψυχιατρικών καταστάσεων και από τους αρχαίους Αιγυπτίους ως μέρος της διαδικασίας της μουμιοποίησης. Στην Ευρώπη του δέκατου έκτου αιώνα, τα κλαδιά  της λεβάντας πιστεύονταν ότι αυξάνουν τη νοημοσύνη.

Αν και το φυτό είναι γνωστό ότι αυξάνει την ροή της χολής και εισρέει στο έντερο, η μέγιστη τιμή του δεν είναι στη θεραπεία των χολικών καταστάσεων. Η λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα ως αντιδιαβητικός παράγοντας στην Ισπανία και περιλαμβάνεται σε μερικά εμπορικά αντιδιαβητικά παρασκευάσματα βοτάνων. Φρέσκα φύλλα και άνθη εφαρμόζονται στο μέτωπο για την ανακούφιση των πονοκεφάλων και των αρθρώσεων για τη θεραπεία του ρευματικού πόνου σύμφωνα με σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου King Saud University, Abha Saudi Arabia . Οι ατμοί των ατμών λουλουδιών χρησιμοποιούνται ως κρύο φάρμακο.  Στη Χιλή, το τσάι χρησιμοποιείται για να προκαλέσει ή να αυξήσει την εμμηνόρροια ροή σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου University of Santiago of Chile.

Το φυτό περιέχει αιθέριο λάδι, βουτυρικούς και βαλεριανικούς αιθέρες της λιναλλύλης και της γερανύλης, γερανιόλη, κινόλη, λιναλόλη, κινεόλη, D-μπορνεόλη, λινονίνη, L πινένιο, καρυοφυλλίνη, κουμαρίνη και τανίνη. Η λεβάντα συνήθως χορηγείται με τη μορφή έγχυσης, αφέψημα ή έλαιο και είτε λαμβάνεται εσωτερικά είτε εφαρμόζεται τοπικά για την ανακούφιση της νευραλγίας. Σήμερα, το λάδι λεβάντας και τα εκχυλίσματα χρησιμοποιούνται ως φαρμακευτικά αρώματα και βρίσκονται στα καλλυντικά.  Απομίμηση λαδιούι λεβάντας χρησιμοποιείται συχνά σε σαπούνια τουαλέτας επειδή είναι φθηνό, αλλά χαμηλότερης ποιότητας από το πραγματικό λάδι λεβάντας. Το λάδι Lavandin, η απόλυτη λεβάντα (ένα εκχύλισμα) και το λάδι λεβάντας ακίδων χρησιμοποιούνται σε συγκεντρώσεις μέχρι 1,2% στα αρώματα.  Για τη γεύση των τροφίμων χρησιμοποιούνται μικρές ποσότητες (0,002% έως 0,004%) του ελαίου. Η λεβάντα χρησιμοποιείται επίσης σε άλλα προϊόντα μπάνιου και ντους, προϊόντα περιποίησης μαλλιών και απορρυπαντικά. 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Το φυτό ανθίζει τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου. Συλλέγουμε προς το τέλος της ανθοφορίας, όταν τα πέταλα έχουν αρχίσει να μαραίνονται. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα άνθη και τα φύλα του βοτάνου.

Το βότανο δρα ως αντισηπτικό, βακτηριοκτόνο, αναλγητικό, εμμηναγωγό, ηρεμιστικό, σπασμολυτικό, υποτασικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, διεγερτικό, εφιδρωτικό, χολαγωγό, αντιρρευματικό, ανθελμινθικό και ως αντίδοτο δηλητηριάσεων.

Βοηθά σε ευερεθιστικότητα, μελαγχολία, νευρασθένεια, ναυτία, νευρώσεις, σπασμούς, αϋπνίες, αρρώστιες του αναπνευστικού συστήματος, άσθμα, γρίπη, βρογχίτιδα, κοκίτης, φυματίωση. Καταπραΰνει την εγκεφαλονωτιαία σπαστικότητα, σύμφωνα με τους Candeac και Meunier.Χρησιμοποιείται ως αντίδοτο σε δηλητηριάσεις (βοηθητικό) σε δαγκώματα από ζώα και φίδια και σε τσιμπήματα εντόμων.Το αφέψημα με φύλλα και λουλούδια αγριολεβάντας ανακουφίζει από ημικρανίες, πονοκεφάλους, ιλίγγους, λιποθυμία, αλλά και διώχνει την αϋπνία.

Με εξωτερική χρήση επουλώνει πληγές (απλές, άτονες, μολυσμένες, συρίγγια, χρόνια εκζέματα, εγκαύματα, ακμή, δερματίτιδες, ψώρα, αλλά και αλωπεκία) και με εσωτερική χρήση κυστίτιδες, το αφέψημα της σφίγγει τα ούλα. Αυξάνει την έκκριση γαστρικών υγρών και την κινητικότητα την εντέρων (σε γαστρική ατονία και μετεωρισμό, κακή χώνεψη).

Η λεβάντα αποτελεί ήπιο φυσικό ηρεμιστικό, για την αντιμετώπιση του άγχους, της αϋπνίας και της κατάθλιψης. Το έγχυμα είναι χωνευτικό, τονωτικό, αντισπασμωδικό και χρησιμεύει στην απολύμανση πληγών και τραυμάτων. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις άσθματος, γρίπης, παθήσεων ήπατος και σπλήνας, ίκτερου, συμφόρησης, λευκόρροιας και εξασθένισης της όρασης. Ένα λουτρό με λεβάντα ανακουφίζει από τους ρευματισμούς και την ουρική αρθρίτιδα, χαλαρώνει τα νεύρα και τους τεντωμένους μύες, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε περιπτώσεις μωλωπισμού, πρηξίματος, διαστρέμματος, εξάρθρωσης και θλάσεων. Το αιθέριο
έλαιο συμβάλλει στη θεραπεία του κρυολογήματος, της γρίπης, της στηθάγχης, της βρογχίτιδας, του πονοκέφαλου και συμπεριφορικών διαταραχών. Σε γαργάρες απολυμαίνει τις στοματικές αμυχές και βοηθά σε περίπτωση παράλυσης της γλώσσας ή τραυλισμού. Εντριβές του στήθους επισπεύδουν τη θεραπεία της πνευμονίας, της
πλευρίτιδας και της πνευμονικής συμφόρησης, ενώ οι εντριβές της κεφαλής θεωρούνται ότι καταπολεμούν την
αλωπεκία.
Οι αντιδιαβητικές ιδιότητες του βοτάνου τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικέ έρευνες του Πανεπιστημίου Universidad de Granada της Ισπανίας

Η αρωματοθεραπεία με λεβάντα έχει χρησιμοποιηθεί για να αυξήσει την ψυχική ικανότητα , να μειώσει την κόπωση και να βελτιώσει τη διάθεση και τα αντιληπτά επίπεδα άγχους σύμφωνα με μελέτες του Royal Bershire Hospital NHS Trust, Reading, England. Λάδια διαφορετικών ειδών λεβάντας αποφέρουν διαφορετικά αποτελέσματα. Η German Commission E Monographs αναφέρει τη θεραπεία της ανησυχίας και των δυσκολιών στον ύπνο μεταξύ των χρήσεων της λεβάντας.  Σύμφωνα με μελέτες των Πανεπιστημίων Chiba and Osaka University Japan   οι μελέτες ηλεκτροεγκεφαλογραφίας λεβάντας, οι οποίες έχουν δείξει διάφορες αποκρίσεις άλφα κύματος σε διαφορετικές οσμές, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση της ψυχοφυσιολογικής απόκρισης. Από το  Πανεπιστήμιο  University of British Columbia – Okanagan, Kelowna, Canada έχει τεκμηριωθεί  ότι η λεβάντα έχει παρόμοια δράση με τις βενζοδιαζεπίνες επηρεάζοντας τους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος. Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν μια κατηγορία φαρμάκων με ηρεμιστικές, υπνωτικές, αγχολυτικές, αντισπασμωδικές, αναισθητικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητες. Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται συχνά για να προσφέρουν ανακούφιση σύντομης διάρκειας στις καταστάσεις σοβαρού άγχους ή αϋπνίας.

Σύμφωνα με μελέτες του National Cancer Institute (NCI), Bethesda,  USA  η περιγλυκολική αλκοόλη, μια ένωση που αποστάζεται από λεβάντα, αλλά βρίσκεται και στα κεράσια, στη μέντα και στους σπόρους σέλινου, διαθέτει αντικαρκινικές δραστηριότητες και συντελεί  στη χημειοπροφύλαξη και τη θεραπεία του καρκίνου.

Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από το  Πανεπιστήμιο Saurashtra University,  India

Η μείωση της χοληστερόλης του ορού από το φυτό τεκμηριώθηκε από το University of Wisconsin, Madison USA

Οι γαστρο-προστατευτικές επιδράσεις από τα έλαια του βοτάνου τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Università di Parma, Italy.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Τα εκχυλίσματα λεβάντας χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη ως εντομοαπωθητικά. Αυτό το φαινόμενο φαίνεται να σχετίζεται με τις ενώσεις στο πτητικό έλαιο του φυτού.  Τα ευρήματα από μία μελέτη του Πανεπιστημίου University of Shahrekord, Iran δείχνουν ότι τα αιθέρια έλαια τοθ φυτού αποτελούν μια αποτελεσματική μέθοδο για τον έλεγχο των κροτώνων (τσιμπουριών).

Σε συγχρονισμένη έρευνα του University of Queensland, Australia διαπιστώθηκε ότι τα αιθέρια έλαια της αγριολεβάντας εξουδετερώνουν τις ψείρες της κεφαλής.

 

Δίανθος
Denner SS. Drexel University USA: Lavandula angustifolia Miller: English lavender. Holist Nurs Pract . 2009;23(1):57-64
Weiss RF. Herbal Medicine . Meuss AR, trans-ed. Gothenburg, Sweden: A.B. Arcanum; 1988
Gámez MJ, Jiménez J, Risco S, Zarzuelo A. Universidad de Granada, España: Hypoglycemic activity in various species of the genus Lavandula . Part 1: Lavandula stoechas L. and Lavandula multifida L. Pharmazie . 1987;42(10):706-707.
Abulafatih HA. King Saud University, Abha BranchAbhaSaudi Arabia: Medicinal plants in southwestern Saudi Arabia. Econ Bot . 1987;41(3):354-360.
drugs.com
San Martín JA. University of Santiago of Chile: Medicinal plants in central Chile. Econ Bot . 1983;37(2):216-227.
Lamparsky D. Lavender. Perfumer & Flaverist . 1986;11:7-8, 10, 12-13, 15-20

Leung AY. Encyclopedia of Common Natural Ingredients Used in Food, Drugs and Cosmetics . New York, NY: J Wiley and Sons; 1980.

Dunn C, Sleep J, Collett D. Royal Bershire Hospital NHS Trust, Reading, England :Sensing an improvement: an experimental study to evaluate the use of aromatherapy, massage and periods of rest in an intensive care unit. J Ad Nurs . 1995;21(1):34-40.

Lee CF, Katsuura T, Shibata S, et al. Chiba and Osaka University Japan : Responses to electroencephalogram to different odors [in Japanese]. Ann Physiol Anthropol . 1994;13(5):281-291

Woronuk G, Demissie Z, Rheault M, Mahmoud S. University of British Columbia – Okanagan, Kelowna, Canada  Biosynthesis and therapeutic properties of Lavandula essential oil constituents. Planta Med . 2011;77(1):7-15.

Kelloff GJ, Boone CW, Crowell JA, et al. National Cancer Institute (NCI), Bethesda, USA  : New agents for cancer chemoprevention. J Cell Biochem Suppl . 1996;26:1-28

Lodhia MH, Bhatt KR, Thaker VS. Saurashtra University, India : Antibacterial activity of essential oils from palmarosa, evening primrose, lavender and tuberose. Indian J Pharm Sci. 2009;71(2):134-136.

Elson CE, Yu SG. University of Wisconsin, Madison USA : The chemoprevention of cancer by mevalonate-derived constituents of fruits and vegetables. J Nutr . 1994;124(5):607-614.

Secoy DM, Smith AE. Use of plants in control of agricultural and domestic pests. Econ Bot . 1983;37(1):28-57

Barocelli E, Calcina F, Chiavarini M, et al. Università di Parma, Italy : Antinociceptive and gastroprotective effects of inhaled and orally administered Lavandula hybrid Reverchon “Grosso” essential oil. Life Sci . 2004;76(2):213-223

Pirali-Kheirabadi K, Teixeira da Silva JA.University of Shahrekord,  Iran : Lavandula angustifolia essential oil as a novel and promising natural candidate for tick ( Rhipicephalus [Boophilus] annulatus ) control. Exp Parasitol . 2010;126(2):184-186.

Barker SC, Altman PM. University of Queensland, Australia.  A randomised, assessor blind, parallel group comparative efficacy trial of three products for the treatment of head lice in children—melaleuca oil and lavender oil, pyrethrins and piperonyl butoxide, and a “suffocation” product. BMC Dermatol . 2010;10:6.

 

Read Full Post »

capsella_bursapastorisΗ λατινική ονομασία του βοτάνου είναι CAPSELLA Bursa-pastoris (Καψάκιον το βαλάντιον ή Καψέλα ο ποιμενόσακκος). Το όνομα του γένους το πήρε από τους χαρακτηριστικούς καρπούς της που έμοιαζαν με τα πουγκιά των ιερωμένων της Αναγέννησης ή με τα πουγκιά που είχαν κάποτε οι βοσκοί. Πρόκειται για βότανο της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας που ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών. Στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες Τσουρκιάς, Τραγιά, Αγριοκαρδαμούρα, Αγριοκάρδαμο, Κάψα.
Είναι φυτό διετές, ποώδες και χνουδωτό. Η ρίζα του προχωρά βαθιά στο έδαφος. Τον πρώτο χρόνο, στην κορυφή του εμφανίζεται ο ρόδακας των κατώτερων φύλλων, που είναι επιμήκη, οδοντωτά με μίσχο. Τα επόμενα φύλλα είναι άμισχα, έχουν δύο φαρδιά φυλλάρια στη βάση τους και σχηματίζουν λοβούς. Το δεύτερο χρόνο ξεπροβάλλουν οι όρθιοι ανθοφόροι βλαστοί του, που διακλαδίζονται και μπορεί να φτάσουν σε ύψος τα 50 εκατοστά.
Τα άνθη βγαίνουν πολλά μαζί σε τσαμπιά, είναι πολύ μικρά, λευκά ή ελαφρά ρόδινα, με μακριούς ποδίσκους.
Οι καρποί του φυτού είναι καρδιόσχημοι, πιεσμένοι, πράσινοι, με πολυάριθμα ωοειδή, καφεκίτρινα σπέρματα. Το φυτό μπορεί να δώσει από δύο έως τέσσερις γενιές το χρόνο. Για την ανάπτυξη του χρειάζεται πολύ ήλιο. Eνα φυτό μπορεί να παράγει μέχρι 2000 σπόρους.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Η Καψέλα χρησιμοποιείται από τον άνθρωπο σαν τροφή από τα αρχαία χρόνια. Σπόροι της έχουν βρεθεί στο στομάχι ανθρώπων της Τολούνδης (500 π.Χ. – 500 μ.Χ.) και στις ανασκαφές στο Κατάλ Χουγιούκ (Τουρκία 5950 π.Χ.).Τα φύλλα του φυτού βράζονται μαζί με άλλα χόρτα και δίνουν στις σαλάτες πιπεράτη γεύση.
shep_purse1Οι ανθοφόροι βλαστοί κόβονται μόλις σχηματιστούν οι πρώτοι καρποί, που μαζί με τα άνθη προστίθενται στις σαλάτες, χαρίζοντας τους ιδιαίτερη γεύση.
Η αγριοκαρδαμούρα είναι άοσμη και η γεύση της θυμίζει σινάπι. Περιέχει βιταμίνες Α, Β, C, K, ακετυλχολίνη, χολίνη, αμινοφαινόλη, τυραμίνη, σαπωνίνες, αδονιτόλη, αραβινόζη, αργινίνη, ασβέστιο, σίδηρο, φωσφόρο, κάλιο, κιτρικό οξύ και το φλαβονοειδές διοσμίνη (που θρομβώνει το αίμα).
Τα φύλλα είναι συνήθως διαθέσιμα όλο το χρόνο, αν και μπορούν επίσης να ξηραίνονται για μετέπειτα χρήση. Τα φύλλα περιέχουν περίπου 2,9% πρωτεΐνη, 0,2% λίπος, 3,4% υδατάνθρακες, 1% τέφρα. Οι νέοι βλαστοί και τα άνθη μπορεί να τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Είναι πολύ λεπτοί και μαζεύονται δύσκολα , αλλά η γεύση τους είναι πολύ ευχάριστη. Οι σπόροι τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι. Μπορουν να αλεστούνκαι να χρησιμοποιειθούν σε σούπες κ.λπ. Ο σπόρος περιέχει 35% ενός λιπαρού ελαίου. Το έλαιο αυτό μπορεί να εξαχθεί και να είναι βρώσιμο. Το κέλυφος του σπόρου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα πιπεράτο καρύκευμα για σούπες και στα βραστά. Η νωπή ή αποξηραμένη ρίζα είναι ένα υποκατάστατο του τζίντζερ.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Ιστορικά
Ο Διοσκουρίδης αναφέρει το βότανο ως ´Θλάσπη´. Το χρησιμοποιούσε για τις αιμοστατικές του ιδιότητες ως φάρμακο για τις αιμοπτύσεις.Στο πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οι στρατιώτες την έβαζαν πάνω στις πληγές τους για να τις γιατρέψουν.
Το βότανο χρησιμοποιήθηκε σε ευρεία κλίμακα τον μεσαίωνα. Στη λαϊκή ιατρική το βότανο χρησιμοποιήθηκε ως αιμοστατικό σε περιπτώσεις μητρορραγίας, μηνορραγίας, ρινορραγίας, αιματουρίας, αιμοπτύσεων σε φυματικούς και για άλλες αιμορραγίες.
originalΧρησιμοποιήθηκε επίσης το βάμμα του φυτού σε εντριβές σε ατροφία μυών και σε κήλες σπλάχνων για την τόνωση των μυών σε συνδυασμό με αλχεμίλη. Στην Κίνα θεωρούν ότι η γλυκιά της γεύση κάνει καλό στην σπλήνα.
Στην Κρήτη χρησιμοποιούσαν τις ανθισμένες κορυφές και τους σπόρους του φυτού ως καυτήριο κατά των αιμορροΐδων. Το ίδιο και το κατάπλασμα των φύλλων.
Σήμερα
Το φυτό ανθίζει από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται οι ανθισμένες κορφές και όλο το ανθισμένο φυτό φρέσκο. Αποξηραμένο χάνει τις ιδιότητές του. Το φυτό συλλέγεται τρυφερό από την άνοιξη μέχρι και νωρίς το φθινόπωρο.
Η αντιβακτηριδιακή ιδιότητα του φυτού για αποδείχθηκε μετά από συγχρονισμένα πειράματα των Πανεπιστημίων Mashhad University of Medical Sciences και Islamic Azad University, Neyshabur,Iran.
Η αντιφλεγμονώδης και ιδιαίτερα αντιβακτηριδιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου Chung-Ang University, Seoul Korea.
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν με σχετικά πειράματα του University of Veterinary and Pharmaceutical Sciences, Czech Republic
Οι αντικαρκινικές και αντιβακτηριδιακές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του Πανεπιστημίου Abant Izzet Baysal University, Bolu, Turkey
Την ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση του καρκίνου του στόματος απέδειξε το Πανεπιστήμιο Chonbuk National University Jeonju, Korea
shepherds-purse-08Το αφέψημα (τσάϊ) του φυτού χρησιμοποιείται ως αιμοστατικό, στυπτικό και αντιδιαρροϊκό. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση της μηνορραγίας, της δυσμηνόρροιας, της μητρορραγίας, ενώ στην ομοιοπαθητική συνιστάται και για την αντιμετώπιση της κυστίτιδας, της νεφρολιθίασης, της αιμορραγίας της ουρήθρας και των αιμορροΐδων. Η τυραμίνη, που περιέχεται στο φυτό, είναι μία συμπαθομιμητική αμίνη, που μπορεί να προκαλέσει έντονη αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Για τον λόγο αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στη χορήγησή του σε υπερτασικούς ασθενείς.
Χορηγείται ως αιμοστατικό υπό τη μορφή αφεψήματος (τσάι: 20-30g ξηρού βοτάνου βράζουν σε 600-900ml νερό, ένα φλυτζάνι κάθε δύο ώρες) για την αντιμετώπιση των εσωτερικών αιμορραγιών, των αιμοπτύσεων και της αιματουρίας. Υπό τη μορφή βάμματος (150-200g ξηρού βοτάνου σε 300ml αιθυλικής αλκοόλης 70%, 120-150 σταγόνες την ημέρα) χορηγείται για την αντιμετώπιση της νεφρολιθίασης. Επίσης, εφαρμόζεται εξωτερικά στο δέρμα υπό τη μορφή καταπλάσματος σε πληγές, που αιμορραγούν, αλλά και κατά των ρευματικών και μυϊκών πόνων.
2_8Το βότανο επιπλέον έχει διουρητικές, στυπτικές και αιμοστατικές ιδιότητες. Η μεγάλη ποσότητα καλίου που περιέχει δρα προκαλώντας συστολή των αγγείων των εσωτερικών οργάνων, αυξάνοντας έτσι την αρτηριακή πίεση.
Το έγχυμα, το αφέψημα ή το βάμμα του χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση ψαμμιάσεων και πετρών των νεφρών, για την αντιμετώπιση διάρροιας, αυξημένης εμμηνορρυσίας και εξωτερικά σε παθήσεις του δέρματος και στις αιμορροΐδες. Το κατάπλασμα των φύλλων (μαζί με λίγο κρόκο και λίγη καμφορά) κάνει καλό στις αιμορροΐδες.
Με κατάπλασμα μόνο των φύλλων θεραπεύεται το καλάγκαθο (χειράγκαθο – άγκαθα πτερόεσσα) και λίγος χυμός πάνω σε μπαμπάκι, όταν τεθεί στο κοίλωμα του ρουθουνιού σταματά και την πιο ακατάσχετη αιμορραγία.
Το βάμμα του φυτού παρασκευάζεται με ψιλοκομμένα φύλλα, βλαστό, άνθη και καρπούς μέσα σε αγνή τσικουδιά ή τσίπουρο 38-40 βαθμών που τοποθετούμε για 10 ημέρες στον ήλιο. Το χρησιμοποιούμε για εντριβές.
Το ομοιοπαθητικό βάμμα ενδείκνυται σε περιπτώσεις αιμορραγιών της μύτης και εσωτερικών αιμορραγιών, καθώς και σε περιπτώσεις κυστίτιδας και λιθίασης των αγωγών του ουροποιητικού.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Επειδή το φυτό ειναι ευαίσθητο στα βαριά μέταλλά να είναι ένα χρήσιμο Βιομόνιτορ , δεδομένου ότι θα μπορει, σύμφωνα με πειράματα που έγιναν στο Bradford στην Αγγλία, να παρακολουθεί τις βραχυπρόθεσμες αλλαγές της ρύπανσης στις αστικές περιοχές.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
γφ βοτανικη
ΔΙΑΝΘΟΣ
Department of Oral Medicine, Chonbuk National University Jeonju, Korea
Department of Biology, Abant Izzet Baysal University, Bolu, Turkey
University of Veterinary and Pharmaceutical Sciences, Czech Republic
Department of Microbiology,Chung-Ang University,Seoul , Korea
University of Erciyes, Department of Biology, Kayseri, Turkey
Mashhad University of Medical Sciences και Islamic Azad University, Neyshabur,Iran
Plants For A Future
wikimedia

Read Full Post »

18602Το Origanum vulgare ssp. hirtum, Greek Oregano,  Άγρια ρίγανη, είναι φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας. Το γένος Origanum περιλαμβάνει άτομα ξυλώδη και πολυετή (βότανα) τα οποία μπορούν να φτάσουν το 1 m στο ύψος. Είναι ένα αρκετά εντυπωσιακό φυτό με άνθη λευκά έως ερυθροκυανά. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα άτομα που προέρχονται από σπόρο είναι αρκετά ποικιλόμορφα. Τα φύλλα είναι πράσινα έως γκριζοπράσινα και μπορεί να είναι τριχωτά ή λεία.
Το είδος που μας ενδιαφέρει περισσότερο είναι το Origanum vulgare μιας και είναι αυτό που συναντάται περισσότερο στην Ελλάδα. Ανήκει στην οικογένεια Lamiaceae ή Labiatae την οικογένεια δηλαδή των χειλανθών ή λαμιΐδων.
Η ρίγανη, το όνομα της οποίας προέρχεται από τις λέξεις «όρος» και «γάνος» (λαμπρότητα) και σημαίνει το φυτό που λαμπρύνει το βουνό, δεν είναι ένα είδος που συναντάται αποκλειστικά και μόνο στον Ελλαδικό χώρο.
Η ελληνική ρίγανη αποτελεί ένα πολύ σημαντικό φυτικό είδος διότι περιέχει συστατικά με πολύ σημαντική βιολογική δράση. Οι κύριες ουσίες που βρίσκονται στο αιθέριο έλαιο και στις οποίες αποδίδονται οι βιολογικές δράσεις είναι η καρβακρόλη (5-isopropyl-o-cresol, 5-isopropyl-2-methylphenol – C10H13OH), και η θυμόλη (6-isopropyl-m-cresol – C10H14O) δυο φαινολικές ενώσεις που δρουν συνεργιστικά (συνδιαστικά).
Η ελληνική ρίγανη πλεονεκτεί σε σχέση με τις άλλες στο ότι περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα αιθέριου ελαίου, που κυμαίνεται από 1.8-8.2 ml/100gr ξηρού βάρους. Ακόμα όμως και ανάμεσα σε πληθυσμούς του ίδιου είδους παρατηρούνται μεγάλες διαφορές στην ποιοτική και στην ποσοτική σύσταση του αιθέριου ελαίου. Την απόδοση σε έλαιο εκτός από τον γεωγραφικό τόπο, την επηρεάζει και η εποχικότητα της συγκομιδής του φυτού. Το περιεχόμενο έλαιο είναι πολύ λιγότερο το φθινόπωρο από ότι είναι το καλοκαίρι.
Ένα ενδιαφέρον σημείο εστιάζεται στο γεγονός ότι παρόλες τις διαφορές που παρατηρούνται λόγω εποχικότητας και λόγω γεωγραφικής θέσης στη σύσταση, το άθροισμα των συστατικών παραμένει πάντα σταθερό (γ-terpinene + p-cymene + thymol + carvacrol). Από αυτό το τελευταίο φαίνεται ότι τα αιθέρια έλαια του Origanum vulgare ssp. hirtum χαρακτηρίζονται από μια αξιοθαύμαστη σταθερότητα.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΡΙΓΑΝΗΣ
Η ρίγανη ευδοκιμεί τόσο στα χωράφια όσο και σε κήπους που έχουμε στα σπίτια μας, πράγμα που υποδηλώνει την ευκολία της καλλιέργειάς της. Η σημαντικότερη απαίτηση που έχει είναι το πολύ καλά στραγγισμένο χώμα, ιδιαίτερα κατά το χειμώνα. Αν και η ρίγανη εντοπίζεται κυρίως σε ξηρικές συνθήκες, η παραγωγή της μπορεί να αυξηθεί αν εφαρμοστεί άρδευση, με την προϋπόθεση ότι η υγρασία δεν θα ξεπερνά το ρόγο του εδάφους.
Τα φυτά μπορούν να εγκατασταθούν είτε από σπόρο είτε με μοσχεύματα. Η βλαστική αναπαραγωγή (αγενής πολλαπλασιασμός) φυτών με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προτείνεται σαν μέθοδος μείωσης της ποικιλομορφίας στην ανάπτυξη, την απόδοση και την παραγωγή των αιθέριων ελαίων. Κατά την σπορά πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή διότι εξαιτίας του ότι ο σπόρος είναι πολύ μικρός, απαιτείται αυτός να σπαρθεί σε ειδικά σπορεία και στη συνέχεια τα φυτά που θα βγουν να μεταφυτευτούν.
ΧΡΗΣΕΙΣ:
Η ρίγανη καλλιεργείται είτε για την χρησιμοποίηση της σαν μπαχαρικό είτε για την παραλαβή του αιθέριου ελαίου που όπως προ αναφέρθηκε έχει πολύ σημαντικές βιολογικές δράσεις. Το αιθέριο έλαιο είναι υγρό με κιτρινωπό έως κόκκινο-κιτρινωπό χρώμα και έχει δυνατό άρωμα θυμαριού με έντονη γεύση.
Η κύρια μέθοδος παραλαβής του είναι με απόσταξη με τη βοήθεια ατμού. Περί τα τέλη Ιουνίου κάθε χρόνο τα ώριμα φυτά συγκομίζονται και αφού επιλεχτούν τα καλύτερα αφήνονται να στεγνώσουν για μια με δυο μέρες σε σκιερό και αεριζόμενο περιβάλλον. Στη συνέχεια και αφού δεματοποιηθούν μεταφέρονται στον αποστακτήρα. Η ξηρή μάζα μπαίνει στον κυρίως θάλαμο του αποστακτήρα και καθώς περνάει από μέσα της ο καυτός ατμός παρασύρει τα πτητικά αιθέρια έλαια. Αυτά στη συνέχεια υγροποιούνται και μαζεύονται σε ειδικά δοχεία. Η απόδοση κυμαίνεται 4-6 kg αιθέριου ελαίου ανά 100 kg ξηρής μάζας.
griechischer-oregano-origanum-vulgare-subsp-hirtum_01_samen_911152Η ρίγανη σε πολλές περιοχές, κυρίως εκτός Ελλάδος, ονομάζεται «μπαχαρικό της πίτσας» για τον προφανή λόγω που υποδηλώνει ο όρος: χρησιμοποιείται πάρα πολύ στις πίτσες σαν ένα μπαχαρικό που δίνει εξαιρετική γεύση. Στην ελληνική κουζίνα η ρίγανη καταλαμβάνει περίοπτη θέση αφού χρησιμοποιείται πάρα πολύ και κυρίως σε ψητά κρεατικά και σε σαλάτες. Τελευταία μάλιστα έχει επεκταθεί η χρήση της από βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων και «σνάκς», οι οποίες χρησιμοποιούν τα αιθέρια έλαια για να προσθέσουν τη γεύση της ρίγανης στα προϊόντα τους (πατατάκια, σάλτσες κ.α.).
Ένας επίσης πάρα πολύ σημαντικός σκοπός για τον οποίο καλλιεργείται η ρίγανη είναι για το αιθέριο έλαιο που χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία φαρμάκων και αρωμάτων, κάνοντας χρήση των εξαιρετικών ιδιοτήτων του που προαναφέρθηκαν.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικά πειράματα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν από το Πανεπιστήμιο Scottish Agricultural College, Auchincruive, UK
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού καταδείχθηκαν μετά από πειράματα της U. S. Department of Agriculture, Maryland και του Πανεπιστημίου του Illinois.
graesk_oregano_origanum_vulgaris_greek_768x1024_0079Σε συχρονισμένες μελέτες των Πανεπιστημίων : University of Athens, University of Pisa, ταυτοποιήθηκαν φασματοσκοπικά 19 ενώσεις στο φυτό:
Απιγενίνη: ένα φλαβονοειδές συστατικό με έντονη αντικαρκινική δράση ,που διαπιστώθηκε ότι έχει την ιδιότητα να «επανεκπαιδεύει» τα καρκινικά κύτταρα τα οποία συμπεριφέρονται ως φυσιολογικά, ακολουθώντας τη διαδικασία της κυτταρικής απόπτωσης – δηλαδή του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.
ΛουτεολίνηLuteolin, ένα φυσικό φλαβονοειδές, αναστέλλει τις φλεγμονές και έχει ευεργετικές επιδράσεις στους ασθενείς λόγω της αντιφλεγμονώδους και νευροπροστατευτικής δράσης της. Επιπρόσθετα έχει έντονα αντικαρκινικές ιδιότητες σύμφωνα με σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου Lovelace Respiratory Research Institute,USA
Διοσμίνη (diosmin) είναι μία φλεβοτροπική ουσία, μέλος της οικογένειας των φλαβονοειδών. Η διοσμίνη παρατείνει την αγγειοσυσπαστική δράση της νορεπινεφρίνης στο φλεβικό τοίχωμα, με αποτέλεσμα την αύξηση του φλεβικού τόνο και κατά συνέπεια την μείωση της φλεβικής χωρητικότητας, διατασιμότητας και στάσης. Η διοσμίνη βελτιώνει την λεμφική παροχέτευση με την αύξηση της συχνότητας και της έντασης των συσπάσεων του λεμφικού συστήματος, αυξάνοντας το συνολικό αριθμό των λειτουργικών τριχοειδώντου λεμφικού συστήματος. Τέλος, η διοσμίνη μειώνει την έκφραση των μορίων προσκόλλησης στο ενδοθήλιο, και αναστέλλει την προσκόλληση, την μετανάστευση και την ενεργοποίηση των λευκοκυττάρων σε τριχοειδικό επίπεδο. Αυτό οδηγεί σε μια μείωση στην απελευθέρωση των μεσολαβητών της φλεγμονής, κυρίως των ελεύθερων ριζών οξυγόνου και των προσταγλανδίνων
Κουερσετίνη (Quercetin) είναι ένα φλαβονοειδές και η ονομασία του προέρχεται από την Quercetum (δάσος βελανιδιάς) και είναι ένας φυσικός αναστολέας πολικής μεταφοράς αυξίνης. Μία λεπτομερής μελέτη, όπου χρησιμοποιήθηκαν καρκινικά ηπατικά κύτταρα , έδειξε ότι η κουερσετίνη στην ουσία επιβράδυνε σημαντικά τη δραστικότητα του NF-kB, αναστέλλοντας έτσι την χρησιμοποίησή του από τα καρκινικά κύτταρα. Επιπλέον, η κουερσετίνη άμεσα ενεργοποίησε μία σειρά γονιδιακών σημάτων που επάγουν τον κυτταρικό θάνατο σε καρκινικά κύτταρα. Σύμφωνα με το ιατρικό κέντρο του Πανεπιστημίου Maryland στην Βαλτιμόρη η ουσία κουερσετίνη χρεισιμοποιείται στην θεραπεία αλλεργιών, υπέρτασης, άσθματος, κυστίτιδας, προστατίτιδας, καρκίνου, υψηλής χοληστερίνης και ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

12ea0810fb02f819c80c0516ee72359b-1405594325Στην λαϊκή Ιατρική η ρίγανη χρησιμοποιείται:

με τη μορφή εγχυμάτων για την υπέρταση και την αρτηριοσκλήρυνση,  για την ατονία των εντέρων, για την όρεξη και την  πέψη, σαν ηρεμιστικό για το νευρικό σύστημα, για τις γυναικολογικές ασθένειες π.χ σαν εμμηναγωγό στα επώδυνα έμμηνα ή στην εμμηνόπαυση,για την οξεία και χρόνια βρογχίτιδα, σαν αποχρεμπτικό για το βήχα, για την βελτίωση του ανοσοποιητικού  συστήματος, για την πνευμονία,για την δύσπνοια και τη φυματίωση των πνευμόνων,
για την γρίπη, για το κρυολόγημα, για το βήχα, για τον πονόλαιμο-λόγω των θεραπευτικών και επουλωτικών ιδιοτήτων της χρησιμοποιούμε τη ρίγανη με τη μορφή γαργάρας για τις φλεγμονές και τα έλκη της κοιλότητας του στόματος και των αμυγδαλών, για την ιγμορίτιδα, για την ακμή, για το έκζεμα, για τις αλλεργίες, για το άσθμα, για τον έρπη, για την ψωρίαση, για την αρθρίτιδα, για τις αυτοάνοσες διαταραχές, για την κακή αναπνοή
για τις λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης, για τις λοιμώξεις από Candida, για την κολίτιδα,  για την νόσο του Crohn,
για τον δάγκειο πυρετό, για την ωταλγία, για την κόπωση, για την τροφική δηλητηρίαση, για την γαστρίτιδα
για την ευεργετική (σπασμολυτική, αντιδιαρροϊκή) δράση της στις ασθένειες των εντέρων και σε περιπτώσεις που συνοδεύονται με δυσκοιλιότητα και τυμπανισμό, για τους σπαστικούς πόνους στο στομάχι και έντερα, στις ασθένειες των εντέρων και των χοληφόρων οδών, για την δυσπεψία, για την σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου,
για την λοίμωξη των νεφρών, για την διαταραχές του προστάτη, για την λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Ακόμη στην λαϊκή ιατρική χρησιμοποιούμε τη ρίγανη εξωτερικά με μορφή εμπλάστρων ή με πλυσίματα ή με την μορφή λαδιού για: ακμή, κοψίματα, μώλωπες, φλεβίτιδα, αρθρίτιδα, εγκαύματα, πόνος στους μυς και στους τένοντες, πόνος στην πλάτη, κεφαλαλγίες, πονόδοντος, προβλήματα των ούλων, έκζεμα, ψωρίαση, μυρμηγκιές,
τσιμπήματα εντόμων, έρπης, πιτυρίδα, σμηγματόρροια,  πληγές του δέρματος.
University of Maryland Medical Center, Baltimore, USA
Lovelace Respiratory Research Institute, USA
Department of Pharmacognosy and Chemistry of Natural Products, University of Athens, Department of Pharmaceutical Sciences, University of Florence,Department of Chemistry and Industrial Chemistry, University of Pisa,Italy
Laboratory of Systematic Botany and Phytogeography, Aristotele University, Greece
Scottish Agricultural College, Auchincruive, South Ayrshire, UK
Biotechnology Application and Research Center, Atatürk University,Turkey
Agricultural Research Service,U. S. Department of Agriculture,  Maryland
ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ
e-geoponoi
mijntuin.org
sommerfuglehaven.dk
saatgut-vielfalt
dogalhayat

Read Full Post »

ballota acetabulosa 00Το φυτό Ballota acetabulosa L., γνωστό ως βαλλωτή, είναι πολυετής πόα με ξυλώδη βάση, ύψους έως 60 cm.της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, και χαρακτηρίζεται ως αρωματικό φυτό. Τα φύλλα του είναι καρδιόσχημα, χνουδωτά, αντίθετα, απαλά, με χρώμα ανοιχτό πράσινο, όμοια με εκείνα των άλλων ειδών που ανήκουν στην ίδια οικογένεια.

wildfind_napfschwarznessel_img8161b

Τα άνθη του είναι κοκκινωπά με διάρκεια άνθισης από τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο. Οι καρποί του είναι μαύροι, μικροσκοπικοί, κρυμμένοι στη βάση ενός κάλυκα που μοιάζει με χωνί. Ανήκει στην οικογένεια των Lamiaceae (ή κατ’ άλλους Labiatae) και άλλες ονομασίες του είναι: Φουφουλιά (Τήνος), Φάσσα (Αίγινα), Νεροβαμβακιά (Πελοπόννησος), Μαυρομάργο (Αττική), Μαυρομάρκος (Κύθνος), Αποπουλιά, Λυχναράκι, Οικονομία, Καντηλαναύτρα. Το φυτό παρουσιάζει αντισπασμωδικές ιδιότητες και χορηγείται, κυρίως, στις περιπτώσεις κοκκύτη των παιδιών και κατά των ψυχονευρώσεων. Φυτρώνει, κυρίως, σε σκιερά μέρη και μέσα σε βραχώδη εδάφη.

wildfind_napfschwarznessel_1img8841b

Τα φύλλα του φυτού καλύπτονται από ένα πλούσιο τρίχωμα που καλύπτει και τις δύο πλευρές των φύλλων και αποτελείται από πολυάριθμες αδενώδεις και μη αδενώδεις τρίχες. Ένας μεγάλος αριθμός μακριών πολυκύτταρων δενδρωδών μη αδενωδών τριχών συνιστούν ένα παχύ χνούδι που καλύπτει τα φύλλα, δημιουργεί ενιαίο φράγμα προστασίας και αποτελεί την εξωτερική στρώση, ενώ εκείνο που βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια της επιδερμίδας και αποτελεί την εσωτερική στρώση σχηματίζεται από αδενώδη τριχίδια. Τα μη αδενώδη τριχώματα του φυτού ποικίλουν ως προς τη μορφολογία και την ανατομία τους και κατηγοριοποιούνται με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά τους σε πέντε τύπους. Τα αδενώδη τα οποία απαντώνται στα φύλλα του φυτού ανήκουν σε δύο κατηγορίες: τα ασπιδοειδή και τα κεφαλοειδή αδενώδη τριχώματα, που είναι κατανεμημένα στα φύλλα και τους βλαστούς. Οι ασπιδοειδείς αδένες συναντώνται στα φύλλα όλων των εποχών, όπου ανάλογα την εποχή και την επιφάνεια του φύλλου που βρίσκονται αλλάζει και η συχνότητα που συναντώνται. Οι κεφαλοειδείς αδένες οι οποίοι εντοπίστηκαν στα φύλλα του φυτού κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες κατά Werker (1985 a,b). Μοιάζουν όμως πολύ με τους τύπους των κεφαλοειδών τριχωμάτων, όπως περιγράφονται από τον Μποζαμπαλίδη (2008). Παρατηρούνται ακόμα και κάποιοι αδένες που δεν έχουν αναφερθεί σε αυτό ή σε άλλα συγγενικά φυτά. Η ανατομία των φύλλων του φυτού Β. αcetabulosa παρουσιάζει αρκετές εποχικές διαφορές. Αυτές οι διαφορές πιθανά αποτελούν ένα μέρος της αμυντικής αντίδρασης του φύλλου έναντι στο ξηρό, ζεστό και με υψηλή ακτινοβολία περιβάλλον της Μεσογείου.

Ballota_acetabulosa_1

Έτσι, τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες ενισχύονται χαρακτηριστικά που μπορούν να βοηθούν στον περιορισμό των απωλειών νερού. Τέτοια είναι η αύξηση του πάχους του ελάσματος των φύλλων, η αύξηση του πάχους των κυτταρικών τοιχωμάτων της εφυμενίδας, η μείωση της στρώσης του σπογγώδους παρεγχύματος. Οι εποχικές αυτές διαφορές συνοδεύονται και από αλλαγές της ανατομίας των κρυπτών ως προς το βάθος τους και τον αριθμό των τριχών στο εσωτερικό και το εξωτερικό τους. Επίσης, κατά τους ζεστούς μήνες παρατηρήθηκαν διαφορές όσον αφορά στο μέγεθος και το βάθος των κρυπτών καθώς και στο μέγεθος και το μήκος των μη αδενωδών και αδενωδών τριχωμάτων, εμποδίζοντας με αυτόν τον τρόπο την απώλεια νερού. Η αρχιτεκτονική του φύλλου με την ύπαρξη των κρυπτών συμβάλλει στη στήριξη του φύλλου υποκαθιστώντας την ανάγκη για την ανάπτυξη σκληρεγχυματικού ιστού. Τα κύτταρα του μεσόφυλλου φαίνεται να συσσωρεύουν ελαιοσταγονίδια των οποίων ο αριθμός αυξάνεται κατά τους θερινούς μήνες. Τα αποτελέσματα των ιστοχημικών μεθόδων έδειξαν ότι τα τερπένια και οι τανίνες παράγονται κυρίως στις αδενώδεις τρίχες, ενώ οι φλαβόνες και φλαβανόλες στα αδενώδη και μη αδενώδη τριχώματα. Η παραγωγή των ενώσεων αυτών φαίνεται ότι συμβάλλει στην άμυνα του φύλλου έναντι των καταπονήσεων που προκύπτουν λόγω του μεσογειακού οικοσυστήματος και εξηγεί και την ευρεία χρήση του φυτού για φαρμακευτικούς σκοπούς.

Ιστορικά Στοιχεία:

Είναι βότανο γνωστό από την αρχαιότητα και ο Διοσκουρίδης το αποκαλούσε «Γνωτέρα». Τόσο αυτός όσο και άλλοι γιατροί συνιστούσαν τα φύλλα του φυτού κοπανισμένα με αλάτι με μορφή καταπλάσματος ως αντίδοτο σε δαγκώματα σκύλων.  Τη χρησιμοποιούσαν ακόμα για την αντιμετώπιση των κονδυλωμάτων και των ελκών κάθε είδους και μορφής. Μετά τα μέσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, χρησιμοποιούσαν το βότανο στην εμπειρική ιατρική.

DSCN8793

Επίσης, θεωρείται άριστο ανθελμινθικό φάρμακο και ιδίως κατά των ασκαρίδων και των οξυούρων κατά των οποίων μάλιστα χρησιμοποιήθηκε και ο πυκνός χυμός του φυτού σε υπόθετα.
Στον μεσαίωνα το θεωρούσαν ακόμα ως ένα από τα καλύτερα φάρμακα για την επούλωση των πληγών. Ο Λεκλέρκ, ένας φυτοθεραπευτής, χρησιμοποίησε με επιτυχία το φυτό κατά των νευρώσεων, των νευρασθενειών και των ψυχώσεων (απαθικών καταστάσεων κ.α.) καθώς επίσης το χρησιμοποιούσαν και κατά της εμμηνοπαύσεως και κατά του κοκίτη. Η οσμή του φυτού είναι εξαιρετικά δυσάρεστη. Αυτός ήταν ο λόγος που ο μεγάλος βοτανολόγος Μπαουχίν το αποκαλούσε «foetidum» δηλαδή, δύσοσμο.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το φυτό παρουσιάζει αντισπασμωδικές ιδιότητες και χορηγείται κυρίως στις περιπτώσεις κοκίτη των παιδιών και κατά των ψυχονευρώσεων.Τα κυριότερα συστατικά του είναι φλαβονικά γλυκοσίδια, χλωρογενικό οξύ, ίχνη αιθέριου ελαίου και διτερπενλακτόνες και δρα ως αντιλυσσικό αντιβακτηριακό, τονωτικό, στυπτικό, διουρητικό, εμμηναγωγό, αποχρεμπτικό, αντιοξειδωτικό και αντισπασμωδικό. Χρησιμοποιείται στην κατάθλιψη, την ανησυχία και την υστερία ενώ είναι κατάλληλο ίαμα για την ναυτία και τον εμετό, όταν το αίτιο εντοπίζεται στο νευρικό σύστημα και όχι στο στομάχι. Ανακουφίζει ακόμα και τους εμετούς της εγκυμοσύνης.

ballota acetabulosa 06

Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για βήχα, αϋπνία και διαταραχές του νευρικού συστήματος. Μειώνει και τα επίπεδα της χοληστερίνης και καθαρίζει το αίμα ενώ ταυτόχρονα ανακουφίζει τον κνησμό από τσιμπήματα κουνουπιών. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται συνήθως τα φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές του φυτού και για τις αντισπασμωδικές ιδιότητες χορηγείται κυρίως στις περιπτώσεις κοκίτη των παιδιών και κατά των ψυχονευρώσεων.

Η αντιμικροβιακή δράση του φυτου τεκμηριώθηκε από το Πανεπιστήμιο :Çanakkale, Çanakkale, Turkey

Οι αντιμικροβιακές, αντιοξειδωτικές, αντι-ιικές, και κυτταροτοξικές ιδιότητες του φυτού μελετήθηκαν και τεκμηριώθηκαν από τα Πανεπιστήμια:
Université du Droit et de la Santé Lille της Γαλλίας  και Catholic University of Louvain, Wallonia, του Βελγίου.

Η μεγάλη περιεκτικότητα του φυτού σε φλαβονοειδή τεκμηριώθηκε από το Πανεπιστήμιο Near East University της Κύπρου . Τα φλαβονοειδή έχουν σπασμολυτικές, αντιαλλεργικές, διουρητικές και ανθελμινθικές δράσεις . Η συμβολή τους στην ανθρώπινη υγεία έχει αποδειχθεί σε πολλές περιπτώσεις ευεργετική, καθώς ενεργοποιούν ένζυμα τα οποία μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης συγκεκριμένων τύπων καρκίνου, καρδιακών παθήσεων και εκφυλιστικών παθήσεων που σχετίζονται με τη γήρανση.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Οι αποξηραμένοι κάλυκες του φυτού, όπου έχουν σχήμα που μοιάζει με χωνάκι τοποθετούνται ανά δύο, αφού πρώτα αφαιρέσουμε το σπόρο από τον ένα, και τους τοποθετούσαν ανεστραμμένους μέσα σε λάδι και τους άναβαν. Η φλόγα κρατούσε αναμμένη όλη τη νύχτα και δεν δημιουργούσε κάπνα.

Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διδακτορικό :  Ζαχάκη, Σοφία  Δ.

Université du Droit et de la Santé Lille ,Γαλλία  και Catholic University of Louvain,  Βέλγιο

Near East University , Cyprus

Çanakkale, Çanakkale, Turkey

wildfind

Αλεκάτη

robinsyard
Παντάκης Γιώργος

Read Full Post »

Micromeria_juliana_kz1

Είναι φυτό πολυετές της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, ποώδες (το ύψος του κυμαίνεται από 10 έως 40 εκατοστά) και αυτοφυές. Είναι τριχωτό, γκρίζου χρώματος και αρωματικό. Φυτρώνει σε ακαλλιέργητους τόπους, ανάμεσα στους βράχους και σε σχισμές των τοίχων. Το συναντούμε κατά δέσμες, σε τόπους ανατολικούς, γιατί το φυτό αγαπά τον ήλιο και αναπτύσσεται μόνο σε ηλιόλουστα μέρη. Είναι σαν στάχυς περίπου θαμνώδες. Τα φύλλα του έχουν μήκος από 3 έως 8 χιλιοστά, σχήμα γραμμοειδές – λογχοειδές, μέχρι προμήκη, ακέραια, όχι μυτερά, με άκρες αναδιπλωμένες. Στεφάνη 5 χιλιοστών, πορφυρή. Άνθη κατά σπονδυλώματα με 4 έως 20 μικρά άνθη. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα και επικονιάζονται από τα έντομα.

saturejajuliana2

Οι βλαστοί ειναι πολλοί μαζί, ίσιοι, όρθιοι. Ο Κάλυκας ειναι λευκός τριχωτός. Η Στεφάνη ρόδινη.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Το Πολύκομπο χρησιμοποιείται ως καρύκευμα στη μαγειρική όπως η ρίγανη ή το θρούμπι.
B-Micromeria-juliana-3Αρωματίζουμε με αυτό ξύδι και ελιές θρούμπες. Συνδυάζεται με ψητά κρέατα, όσπρια, μαρινάδες, σάλτσες, ομελέτες, άσπρα τυριά, σαλάτες, νερόβραστα χλωρά κουκιά και ωμά λαχανικά. Χρησιμοποιείται και σαν υποκατάστατο της αλμυρής γεύσης.

Ιστορικά στοιχεία:

Το Πολύκομπο ήταν γνωστό χάρη στις έντονες αρωματικές του ιδιότητες από την αρχαιότητα. Οι Διοσκουρίδης (το συνιστούσε κατά της υπερχλωρυδρίας και κρυολογημάτων), Αέτιος, Παύλος Αιγινήτης και μεταγενέστερα ο Νικόλαος Μυρεψός αποδίδουν στο φυτό ένα σωρό θεραπευτικές ιδιότητες και τα κείμενά τους συμφωνούν απόλυτα με τις χρήσεις που είχε το βότανο στη λαϊκή ιατρική τις τελευταίες δεκαετίες.
Στις αγροτικές περιοχές θεωρούσαν πως το Πολύκομπο έχει τις ίδιες περίπου θεραπευτικές ιδιότητες με το Θρούμπι (Satureia thymbra).

241

Οι λαϊκοί θεραπευτές το χρησιμοποιούσαν υπό μορφή ροφήματος κατά της υπερχλωρυδρίας (ξινίλες), τα έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου, για τους εντερικούς σκώληκες, τη ναυτία των ταξιδιωτών, τη γρίπη, τη βρογχίτιδα και γενικά τα κρυολογήματα.
Οι Richards και Bush το συνιστούσαν κατά των ίδιων παθήσεων όπως και οι Castor Durannte (1602) και Lamery (1760). Το συνιστούσαν ακόμη ο μεν Castor Durante κατά των χολεριοειδών διαρροιών, όπως και κατά της ναυτίας των ταξιδιωτών, ο δε Lamery για τις ίδιες αρρώστιες που το αναφέρει ο Διοσκουρίδης και η λαϊκή παράδοση, χρησιμοποιώντας το σε πολλές συνταγές του, που αναγράφει στο φαρμακοτεχνικό σύγγραμμα του ή μόνο του σαν αφέψημα ή έγχυμα ή με άλλες δρόγες ή με σιρόπι. Κατά τον Μεσαίωνα το φυτό ήταν γνωστό με την ονομασία Τραγορίγανος και ειδικά κατά την περίοδο της Σχολής του Σαλέρνο διατηρούσε αυτή την ονομασία.
Παλιά το πουλούσαν οι γυρολόγοι γιατί το θεωρούσαν πολύτιμο βότανο για το στομάχι. Χρησιμοποιούσαν τους ανθοφόρους αποξηραμένους βλαστούς του φυτού. Η ονομασία Πολύκομπο , οφείλεται στο γεγονός ότι τα φύλλα του φυτού είναι στο μίσχο κατά αποστάσεις, εν είδη χάντρας ή κόμπου.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα αέρια μέρη του φυτού τα οποία συλλέγουμε κατά την άνθισή του, τον Ιούνιο και Ιούλιο. Ξηραίνεται στη σκιά. Οι σπόροι του φυτού ωριμάζουν από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβρι
Το υπέργειο τμήμα θεωρείται διουρητικό, λιθοδιαλυτικό και αντιυπερχλωρυδριακό. Στην Κρήτη, θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικό βότανο για τις πέτρες στα νεφρά και την ουροδόχο κύστη και σήμερα χρησιμοποιείται πολύ σε βοτανικά μείγματα ή μόνο του για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.
Το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιείται κατά της ξινίλας του στομάχου, πεπτικών ελκών, εντερικών σκουληκιών, κρυολογήματα και ναυτία ταξιδιωτών.
Δρα ως ορεκτικό και βοηθά στη χώνεψη εξουδετερώνοντας τα αέρια. Αυξάνει την εφίδρωση και έχει αποχρεμπτική δράση.
Διεγείρει και τονώνει τον οργανισμό και ωφελεί σε ζάλη.
Είναι χρήσιμο σε διαταραχές του οργανισμού λόγω υπερβολικής ζέστης. Το συμπυκνωμένο αφέψημα του φυτού είναι καλό υπακτικό. Βοηθά σε πονόλαιμο και πονόδοντο.
Σε επίθεμα (με κοπανισμένο το φυτό) βοηθά εναντίον των τσιμπημάτων μέλισσας. Οι κομπρέσες από φύλλα είναι ωφέλιμες για πρηξίματα και ναυτία. Διεγείρει τη μήτρα και το νευρικό σύστημα.
Το έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται σε εξωτερικές πληγές ως επουλωτικό. Λίγες σταγόνες από αυτό στο μπάνιο, μας τονώνει και αναζωογονεί την λειτουργία των γενετικών αδένων.
Το αφέψημα σε γαργάρες δρα επουλωτικά σε πληγές του λάρυγγα και του στόματος.

αντιμυκοβακτηριδιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου  Balikesir της Τουρκίας για αυτό χρησιμοποιείται στην θεραπευτική αγωγή της φυματίωσης.

Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά απο πειράματα του Πανεπιστημίου Mugla .

Η δράση του φυτού ενάντια στους ιούς των φυτών αποδείχθηκε μετά από πειράματα του University of Split,  Croatia

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Είναι έντονα αρωματικό και μελισσοτροφικό φυτό.
Από αυτό λαμβάνεται αιθέριο έλαιο με απόσταξη από τα άνθη, φύλλα και κλαδιά και την καλύτερη ποιότητα την δίνουν τα αποξηραμένα φυτά. Το αιθέριο έλαιο περιέχει βερβενόλη 11,8%, θυμόλη 10,8%, οξείδιο καρυοφυλίνης, βορνεόλη 9,3% και μυρτενάλη 7,1%.

Δίανθος

University of Balikesir

Mugla Üniversitesi

University of Split, Croatia

 

 

Read Full Post »

muscari comosum, Μούσκαρι το εύοσμον Αρχαία Θουρία ,'Αμφεια, Μπουφόραχη 19 Απρίλη 2016

muscari comosum, Μούσκαρι το εύοσμον Αρχαία Θουρία ,’Αμφεια, Μπουφόραχη 19 Απρίλη 2016

Είναι μονοκοτυλήδονα πολυετής βολβώδης πόα της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, με χοντρό ροζ-κοκκινωπό βολβό.
Στη βάση του φυτού υπάρχουν 3 -7 παράρριζα φύλλα με φάρδος μέχρι 20 χιλιοστά, γραμμοειδή.
Ο όρθιος, σαρκώδης ανθοφόρος βλαστός που φτάνει σε ύψος 20-50 εκατοστά φέρει άνθη που έχουν μωβ, βαθύ μπλε χρώμα, διαταγμένα σε ταξιανθία βότρυ, κρεμαστά και πυκνά, ανθίζουν από Φεβρουάριο – Μάιο είναι ερμαφρόδιτα (έχουν και αρσενικά και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από έντομα.

73890120091231865Τα γόνιμα άνθη βρίσκονται στο κάτω μέρος σε σχήμα καμπάνας, με πιο ανοιχτόχρωμο λοβούς. Οι καρποί είναι τριγωνικές κάψες που περιέχουν πολλά μικρά σπέρματα.
Muscari-commutatumΘεωρείται ιδιαίτερα μελισσοκομικό φυτό.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Κρήτη θεωρείται πραγματική λιχουδιά και συλλέγονται σε άγρια κατάσταση. Τα άνθη και οι βλαστοί τρώγονται τσιγαριστά σε ομελέτες.
DSCN2564

Οι βολβοί χαράζονται στη βάση τους και βράζονται, το λιγότερο τρεις φορές, για να ξεπικρίσουν. Όταν μαλακώσουν τους τοποθετούμε σε βάζο που συμπληρώνεται με ξύδι και νερό. Διατηρούνται στο ψυγείο για μικρό χρονικό διάστημα, σερβίρονται με λάδι και ξύδι ως σαλάτα παγωμένη. Συνοδεύουν θαυμάσια όσπρια και κρέατα.
Πολλές συνταγές υπάρχουν στο magirema. Στις παραδοσιακές συνταγές της Κατίνας από το Βασιλίτσι της Μεσσηνίας υπάρχει και η συνταγή βολβοί στιφάδο.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Ο βολβός είναι διουρητικός, τονωτικός και ορεκτικός, μειώνει τη χοληστερίνη, είναι πλούσιος σε βλέννες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάπλασμα για κοκκίνισμα του δέρματος, πρηξίματα, στραμπουλήγματα και ρευματισμούς.

Jan Kops et al. - Flora Batava - Permission granted to use under GFDL by Kurt Stueber. Source: www.biolib.de - Permission is granted to copy, distribute and/or modify this image under the terms of the GNU Free Documentation License, Version 1.3 or any later version published by the Free Software Foundation; with no Invariant Sections, no Front-Cover Texts, and no Back-Cover Texts. A copy of the license is included in the section entitled GNU Free Documentation License.

Είναι ωφέλιμοι για τους εξασθενημένους οργανισμούς, δίνουν όρεξη στους φυματικούς και τους ραχιτικούς και θεραπεύουν φλεγμονές του συκωτιού.
Σε σχετικές μελέτες των Πανεπιστημίων Presidency College, West Bengal, India και
Department of Botany, Charuchandra College, Kolkata διαπιστωθικαν οι χρήσεις των φύλλων του φυτού για την αντιμετώοιση της «Snakebite» αρρώστιας που επακολουθεί μετά το δάγκωμα του φιδιού.

Presidency College, West Bengal, India – Charuchandra College, Kolkata

agriamanitaria

Read Full Post »

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Το Ινδικό Κάρδαμο είναι ένα ετήσιο φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, που παράγει ένα τριχωτό στέλεχος με διακλαδώσεις έως και περίπου 30 εκατοστά ύψος. Τα βασικά φύλλα χωρίζονται σε λοβούς ή βαθιά οδοντωτά φύλλα. Τα φύλλα είναι λογχοειδή ελάσματα, όπου τα υψηλότερα επί του στελέχους έχουν μικρούς ξεχωριστούς λοβούς κοντά στη βάση.

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Η κορυφή του στελέχους καταλαμβάνεται από ένα βότρυ λουλουδιών με ελαφρά κίτρινα πέταλα με μήκος ένα εκατοστό . Ο καρπός είναι ένα περικάρπιο ψυχανθούς που μπορεί να έχει μήκος έως 10 εκατοστά.
5199328736_531b84079e_bΗ ακριβής προέλευση του είδους αυτού είναι ασαφής, αλλά πιστεύεται ότι είναι εγγενές της ευρύτερης περιοχής της Μεσσηνίας και άλλων περιοχών. Σε σχετικές Πανεπιστημιακές έρευνες διαπιστώθηκε ότι το φυτό περιέχει ένα ένζυμο που το κάνει ανθεκτικό στα φυτοφάρμακα.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Ολόκληρο το φυτό είναι εδώδιμο. Τρώγεται ωμό ή μαγειρεμένο. Τα φύλλα έχουν πικάντιή γεύση και τρώγονται σε σαλάτες.

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Όλα τα φυτά της οικογένειας Brassicaceae ειναι φαρμακευτικά. Σε σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου Pir Mehr Ali Shah Arid Agriculture University, Rawalpindi, Pakistan αποδείχθηκε ότι η πούδρα των σπόρων του φυτού μπορει να χτησιμοποιηθεί στην διαχείρηση του πυρετού.

Sisymbrium_columnae_—_Flora_Batava_—_Volume_v18

naturagraeca
Molecular basis of resistance to acetolactate synthase-inhibiting herbicides in Sisymbrium orientale
Pir Mehr Ali Shah Arid Agriculture University, Rawalpindi, Pakistan
WIKIPEDIA

Read Full Post »

Scilla autumnalis Saint-Coulomb 164Πολυετές βολβώδες γεώφυτο της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας-Μυκηναϊκής Άνθειας. Τα φύλλα του ειναι 3-12, γραμμοειδή πλάτους 0,5-3 χιλ., αυλακωτά, χωρίς τρίχωμα, εκπτύσσονται μετά την άνθιση. Τα Άνθητου ειναι αστερόμορφα, συνήθως λιγότερα από 15, ιώδη έως ανοιχτά μπλε, χωρίς βράκτεα. Η άνθιση λαμβάνει χώρα το φθινόπωρο. Καρπός τρίχωρη κάψα.
Scilla_autumnalis_12_XLΕίδος μελισσοτροφικό.

sc1 Σύμφωνα με το σύστημα κατάταξης Cronquist, ονομάζεται Scilla autumnalis, και ανήκει στο γένος Scilla της οικογένειας Liliaceae. Νεότερες μελέτες, (σύστημα APG), το μετονόμασαν σε Prospero autumnale, αποτελώντας το μοναδικό είδος του γένους Prospero, και ανήκει πλέον στην οικογένεια Asparagaceae.
H4031865207 244168 242031Θεωρείται δηλητηριώδες φυτό.

Δεν έχουν γίνει  ακόμη Πανεπιστημιακές μελέτες σχετικές με τις φαρμακευτικές  ιδιότητες του φυτού.

Αρχαία Θουρία, Ψηλή Ράχη , 29 Οκτώβρη 2015

Αρχαία Θουρία, Ψηλή Ράχη , 29 Οκτώβρη 2015

Linnaeus, C., 1753. Species Plantarum, Tomus I: 309
Λάσπη στ’ αστέρια
wikimedia

Read Full Post »

Fumaria Officinalis, Αρχαια Θουρία, Μπουφόραχη , 22 Φλεβάρη 2014

Fumaria Officinalis, Αρχαια Θουρία, Μπουφόραχη , 22 Φλεβάρη 2014

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Fumaria officinalis (Καπνία η φαρμακευτική) και ανήκει στην οικογένεια των Καπνοειδών (Φουμαροειδών). Το όνομα του φυτού οφείλεται στο ότι μοιάζει και φυτό καπνού, όταν το βλέπει κανείς από μακριά. Το συναντούμε με τις ονομασίες Καπνόχορτο, Καπνιά, Καπνίτης, Στάχτερη, Χιονίστρα, Αγριοκουφίτης, Μαγιασιλόχορτο (Κύθνο), Καπνογόργιον ή Καρυδάλιον του Διοσκουρίδου.
Είναι φυτό ποώδες, ετήσιο, ιθαγενές σε Ευρώπη και Βόρειο Αφρική και φύεται σε Ασία, Βόρειο Αμερική και Αυστραλία. Το συναντούμε σε όλα τα μέρη της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηαϊκής Άνθειας. Φυτρώνει εύκολα και σε σχισμές, ανάμεσα σε πλακόστρωτα και κενά των τοίχων.
Τα φύλλα του είναι σχισμένα σε βάθος με τμήματα γραμμοειδή, μακρουλά, ρυτιδωμένα, αυγοειδή, χνουδωτά.
Έχει βλαστό όρθιο, τριχωτό και περίπου ξυλώδη.
Fumaria_officinalis_WΆνθη μέτρια, ερυθρά, σε βοτρώδεις ταξιανθίες (με 10-30 άνθη), μάλλον πυκνές, αυγοειδή, σουβλερά. Τα άνθη είναι με πλήκτρο, δεν ξεπερνούν τα 10-14 χιλιοστά και αποτελούνται από 2 σέπαλα και 4 πέταλα εκ των οποίων τα δύο πλαϊνά και το ανώτερο φέρουν σκουροκόκκινες ανταύγειες. Έχει καρπό καρδιοειδή και κολοβό στην κορυφή, εγκάρσια πλατύ. Υπάρχει και ποικιλία και λευκορόδινα άνθη. Φτάνει σε ύψος τα 40 έως 100 εκατοστά.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το φρέσκο ή αποξηραμένο βότανο μπορεί να προστεθεί στα ξινά φυτικά γάλατα. Μερικές σταγόνες προστίθενται σε κάθε λίτρο υγρού λίγο λίγο μέχρι το υγρό ξινίσει αρκετά. Οι σταγόνες στη συνέχεια απομακρύνονται. Δίνει μια πικάντικη γεύση στο γάλα, δρα ως συντηρητικό και αποτρέπει την ταγκή γεύση που μπορεί να συνοδεύει το ξινόγαλα.

officinalis-1x

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Το φυτό αναδίδει χορτώδη οσμή όταν τριφτεί. Έχει γεύση πικρή και δυσάρεστη, όταν είναι πρόσφατο. Όταν αποξηρανθεί η γεύση είναι ακόμη περισσότερο πικρή και δυσάρεστη. Περιέχει επτά αλκαλοειδή (μεταξύ των οποίων φουμαρίνη και προτοπίνη), πικρό στοιχείο, γλίσχρασμα, φουμαρικό οξύ, τανικό οξύ, κάλιο, μηλικό ασβέστιο, αμινοξέα και ρητίνη. Το φυτό ήταν γνωστό από τον Πλίνιο και τον Διοσκουρίδη και αναφέρεται στα βιβλία βοτανοθεραπευτικής του Μεσαίωνα (Αβικέννιος). Σε έγγραφα μεγάλων Αράβων γιατρών και φιλοσόφων του 9ο αιώνα αναφέρεται πως όλα τα είδη του φυτού έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Ακόμη και σήμερα το βότανο έχει ευρεία χρήση στην Μέση Ανατολή.
Illustration_Fumaria_officinalis0Από την εποχή του Διοσκουρίδη είχε γίνει γνωστή η ιδιότητα του βοτάνου να καθαρίζει εσωτερικά τον οργανισμό.
Στην Ευρώπη ο Gilibert και ο Hoffmann το θεωρούσαν καλό αντισκορβουτικό φάρμακο. Ο Hoffmann το έδινε απίσης κατά των εντερικών παθήσεων, της υποχονδρίας και των χοιράδων, κυρίως δε κατά των χρόνιων δερματικών παθήσεων.
Ο Δρ. Γκούλεν αναφερόμενος στην αποτελεσματικότητα του βοτάνου σε δερματικές διαταραχές αναφέρει – «υπάρχει μια δερματική διαταραχή η οποία αν και δεν παρουσιάζει ανησυχητικά συμπτώματα για την ζωή του ασθενούς, θέτει σε κίνδυνο την ομορφιά του. Είναι οι έντονες φακίδες οι οποίες επεκτείνονται και πέρα από το πρόσωπο, στο σώμα του ασθενούς. Πρέπει τώρα να μάθουν όλοι όσοι ενδιαφέρονται ότι το έγχυμα των φύλλων του φυτού είναι εξαιρετικό για την απομάκρυνση αυτών των φακίδων από το σώμα».
Γάλλοι και Γερμανοί γιατροί το προτιμούσαν από άλλα φάρμακα που υπήρχαν για τον καθαρισμό του αίματος.
Παλαιότερα κατασκεύαζαν δισκία (Cargalin) τα οποία περιείχαν Καπνόχορτο, Καλενδούλη και Ονόπορδον ακάνθηνον τα οποία συνιστούσαν κατά των γαστραλγιών, της γαστρίτιδας, της οξείας και χρόνιας εντερίτιδας, των ελκών του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου και της υπερχλωρυδρίας.
Στη λαϊκή ιατρική κάπνιζαν τα φύλλα του φυτού για να αντιμετωπίσουν προβλήματα στην περιοχή του κεφαλιού. Το θεωρούσαν πολύτιμο σε όλες τις σπλαχνικές παθήσεις, ιδιαίτερα του ήπατος. Γνώριζαν ότι δρα θετικά σε σκορβούτο και σε σοβαρές ασθένειες όπως η λέπρα.
Οι χωρικοί γνώριζαν επίσης ότι η χρήση του σαν ζωοτροφή έκανε πολύ καλό στα ζώα τους.
Στην Κρήτη το Καπνόχορτο το ονόμαζαν Ερηνάκι ή Σπυρτάκι. Τα φύλλα τα κοπανούσαν και τα επέθεταν στα μάτια, όταν ήταν φλογισμένα από το απύριασμα (θειάφισμα). Επίσης το ίδιο έκαναν και στη λεπίαση των βλεφάρων. Αφθονούσε το φυτό στην περιφέρεια του χωριού Κυθαρίδα και στους λιθόχτιστους φράχτες της Ι.Μ. Αγκαράθου.
Επιπρόσθετα το βότανο δρα ως διουρητικό, υπακτικό και εξομαλυντικό. Μπορεί να δράση και ως ήπιο υπνωτικό.
Fumitory-tinc-_-png-image-url-autoxautoΕίναι πικρό τονωτικό, το οποίο δρα στους εσωτερικούς λείους μυς, αυξάνοντας την περισταλτικότητα των εντέρων, τη διούρηση και την έκκριση της χολής, δρώντας παράλληλα ως αντιφλεγμονώδες και ελαφρώς ηρεμιστικό. Βοηθά στον μεταβολισμό τους πληθωρισμούς και παχύσαρκους και βελτιώνει την στομαχοεντερική λειτουργία.
Το Καπνόχορτο έχει μεγάλη ιστορία στη θεραπεία δερματικών προβλημάτων, όπως το έκζεμα και η ακμή. Η δράση του μάλλον οφείλεται σε γενικό καθαρισμό του οργανισμού και γίνεται δια μέσου των νεφρών και του ήπατος.
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για πλύσεις ματιών στην επιπεφυκίτιδα. Βοηθά στην ατονία των πεπτικών οργάνων και δρα κατά του ίκτερου, των σπλαχνικών εμφράξεων, σκορβούτου, χοιραδώσεως, ελεφαντιάσεως.
Σε φλεγμονές των γυναικείων οργάνων λαμβάνεται εσωτερικά και γίνονται πλύσεις με το έγχυμα του φυτού.
Το έγχυμα των φύλλων είναι κατάλληλο για την πλύση της κρούστας που δημιουργείται στο κρανίων των νηπίων.
Συνδυάζεται καλά με το Άρκτιο, το Γάλιο και τη Σκροφουλάρια.

Αφέψημα: Για την Παρασκευή του χρησιμοποιούνται συνήθως οι ρίζες και οι σπόροι των φυτών. Βάζουμε το βότανο μαζί με νερό να βράσει σε σιγανή φωτιά για λιγότερο από δέκα λεπτά και σουρώνουμε.
Εγχυμα: Για την Παρασκευή του χρησιμοποιούνται νωπά ή αποξηραμένα τμήματα φυτών. Συνήθως ένα γεμάτο κουταλάκι του γλυκού από το βότανο αρκεί για ένα φλιτζάνι. Το αφήνουμε για λίγα λεπτά (όχι περισσότερα από δέκα) σε βραστό νερό και στη συνέχεια το σουρώνουμε.
Εμβρεγμα: Βότανα στα οποία οι ιδιότητες εξασθενούν από τη θερμότητα, τα μουλιάζουμε σε κρύο νερό για οκτώ ή δέκα ώρες. Μπορούμε στη συνέχεια να το ζεστάνουμε, αλλά όχι σε μεγαλύτερη θερμοκρασία από αυτή που αντέχουμε να το πιούμε.
Κατάπλασμα: Επάνω από μια κατσαρόλα που βράζει με νερό, τοποθετούμε ένα σουρωτήρι με τα βότανα. Αφού μαλακώσουν τα βάζουμε σε ένα τούλι και το επιθέτουμε επάνω στην πάσχουσα περιοχή.
Κομπρέσα: Μουλιάζουμε ένα πανί ή μια μικρή πετσέτα σε ζεστό ή κρύο έγχυμα και αφέψημα και στη συνέχεια το επιθέτουμε στην πάσχουσα περιοχή
Πολτός: Σε ένα γουδί πολτοποιούμε το φυτό, το τοποθετούμε σε ένα λινό ύφασμα και ενώ είναι ζεστό το τοποθετούμε στην πάσχουσα περιοχή.
Σκόνη: Σε ένα γουδί κοπανούμε αποξηραμένα τα βότανα, έως ότου γίνουν σκόνη. Στη συνέχεια τη διαλύουμε σε νερό ή την επιθέτουμε όπως είναι στην πάσχουσα περιοχή.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Μία κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τα άνθη. Από το αφέψημα του μπορει να φταιχτεί μια θεραπευτική λοσιόν για την κρούστα που σχηματίζεται από το γάλα πάνω στα σαγόνια των μωρών.
Σύμφωνα με αναλυτικές μελέτες του European Medicines Agency το φυτό χρησιμοποιειται στην Ευρώπη στην θεραπεία δυσκινησίας του χοληφόρου πόρου και του πόνου στην περίπτωση της χολολιθίασης. Επιπρόσθετα χρησιμοποιείται για την θεραπεία των προβλημάτων του ουροποιητικού και πεπτικού συστήματος.
Οι υπνωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικές έρευνες του Aligarh Muslim University, India.
Οι αναλγητικές ιδιότητες του φυτού μελετήθηκαν από το Department of Pharmacology, Acharya University, Bangalore, India

Department of Pharmacology, Acharya University, Bangalore, India
Aligarh Muslim University, India
European Medicines Agency
Plants For A Future
Δίανθος

Read Full Post »

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15  Ιούλη 2015

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15 Ιούλη 2015

Το βάλσαμο (Υπερικόν το διάτρητον) είναι φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας και ανήκει στο γένος Υπερικόν. Ήταν γνωστό ως υπερικό στην αρχαία Ελλάδα, ενώ στη νεότερη Ελλάδα είναι γνωστό ως βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο, ενώ στην αγγλική βιβλιογραφία αναφέρεται ως St. John’s wort.
St John's-wort, Perforate (Hypericum perforatum) Leicester Road by Quarry Wall Sapcote SP 4973 9335 (taken 23.6.2006).,Τα άνθη του Βάλσαμου είναιερμαφρόδυτα, φωτεινά κίτρινα-πορτοκαλί και τα πέταλα συνήθως κίτρινα. Όταν γυρίσουν προς το φως, αποκαλύπτουν ημιδιαφανείς στιγμές, που δίνουν την εντύπωση πως είναι διάτρητες. Οι κουκίδες αυτές δεν είναι όμως τρύπες, αλλά έγχρωμα αιθέρια έλαια και ρητίνες. Αν τρίψει κανείς τις μαύρες αυτές κουκίδες που έχουν τα 5 πέταλα με τα δάχτυλά του, αυτά θα γίνουν κόκκινα.

St. John’s Wort (Hypericum perforatum)Για πολλούς φυτοθεραπευτές, αυτές οι κουκίδες περιέχουν μερικά από τα πιο πολύτιμα και αποτελεσματικά φυτικά συστατικά.  Οι στήμονες του φυτού έχουν ιδιαίτερη μορφή, με στερεό κυλινδρικό στέλεχος, με δύο γραμμές που εξέχουν κατά μήκος. Αυτές οι γραμμές κάνουν τον στήμονα να μοιάζει επίπεδος, πράγμα εντελώς ασυνήθιστο στον κόσμο των φυτών.
Περιέχει υπερικίνη και ψευδο-υπερικίνη, φλαβονοειδή (16% στα φύλλα), ξανθόνες, φαινολικά οξέα και αιθέρια έλαια (0,13% σε ολόκληρο το φυτό).

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15  Ιούλη 2015

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια κήπος Φλέσσα, 15 Ιούλη 2015

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα μέρη του φυτού και οι καρποί χρησιμοποιούνται σαν υποκατάστατο τσαγιού. Τα λουλούδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή υδρομελιού.

30286_734803135_big

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το υπερικό ή βαλσαμόχορτο απασχόλησε τη θεραπευτική από την αρχαιότητα: ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης το αναφέρουν ως διουρητικό, επουλωτικό, εμμηναγωγό, αιμοστατικό.
Στην αρχαιότητα το χρησιμοποιούσαν ως επουλωτικό στις πληγές που γινόντουσαν από τα σπαθιά, εξ ου κι η ονομασία του σπαθόχορτο. Στις ΗΠΑ, μετά από ένα πρόγραμμα του ABC News τον Ιούνιο του 1997, το υπερικό έγινε το πιο δημοφιλές φυτό, το εναλλακτικό «πρόζακ» (Ladose), για την ήπια και μέτρια κατάθλιψη. Χρησιμοποιείται επίσης ως αντισπασμωδικό και βελτιωτικό της ποιότητας του ύπνου σε αϋπνίες. Ήδη, το 1994 στη Γερμανία, συνταγογραφήθηκαν συνταγές για 20 εκατομμύρια ασθενείς. Μόνο στη Μοντάνα των ΗΠΑ καλλιεργούνται σήμερα 500.000 στρέμματα φυτού.
HypericumPerforatumΤο υπερικό μπορεί να επηρεάσει το ήπαρ προκαλώντας ευαισθησία στο φως. Σε ορισμένα δέρματα μπορεί να προκαλέσει αντίδραση φωτοευαισθησίας και φωτοδερματίτιδα, που εκδηλώνεται με δερματικούς ερεθισμούς, περιλαμβανομένου του στόματος, της μύτης και των αυτιών. Δεν πρέπει μετά τη χρήση του να ακολουθεί έκθεση στο φως. Τα σκουρόχρωμα δέρματα δεν προσβάλλονται. Σε πειραματόζωα επηρεάζει τη θερμορύθμιση. Πάντως, τα περιστατικά φωτοευαισθησίας και παρενεργειών που έχουν καταγραφεί είναι σπάνια και αφορούν ορισμένες περιπτώσεις πολύ υψηλών ημερήσιων δόσεων.
ebo02671Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το υπερικό μπορεί να επηρεάσει το μεταβολισμό ορισμένων ενζύμων, κατά συνέπεια χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται ταυτόχρονα με άλλα φάρμακα. Επίσης, επειδή το Ηypericum επηρεάζει νευροδιαβιβαστές, μπορεί να αλληλεπιδρά με διάφορα ψυχοτρόπα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων άλλων αντικαταθλιπτικών.
Τα λουλούδια και τα φύλλα είναι αναλγητικά, αντισηπτικά, αντισπασμωδικά, αρωματικά, στυπτικά, χολαγωγά, χωνευτικά, διουρητικά, αποχρεμπτικά, τονωτικά των νεύρων, διαλυτικά, ηρεμιστικά, τονωτικά, ανθελμινθικά και επουλωτικά.
Σε σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου Leuven του Βελγίου διαπιστώθηκε ότι η υπερικίνη που περιέχεται στο φυτό βοηθά σημαντικά στη θεραπεία του καρκίνου.
CLB-20186-1Η αντικαρκινική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από σχετικές πολλών Πανεπιστημίων:
University Hospital Zurich, Switzerland
Department of Dermatology, University of Freiburg, Germany
Division of Biochemistry,Faculty of Medicine,Leuven, Belgium
Dipartimento di Biologia, University of Naples, Italy
Το φυτό παρουσιάζει θεραπευτική δράση στον καρκίνο του οισοφάγου σύμφωνα με τις έρευνες του Free University of Berlin, Berlin, Germany.
Η θεραπευτική ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση των δερματικών λεμφοϋπερπλαστικών και φλεγμονωδών διαταραχών αποδείχθηκε από το University of Pennsylvania, Philadelphia 19104, USA.
Η έντονη δράση του φυτού ενάντια στους ιούς αποδείχθηκε από το Department of Pathology, University of British Columbia, Vancouver, Canada
Η θεραπευτική ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση της ηπατίτιδας C τεκμηριώθηκε από το Department of Medicine, Mount Sinai Medical Center, New York, USA
Οι αντιβακτηριακή δράση του φυτού αποδείχθηκε μετά από σχετικές έρευνες του Universitäts-Hautklinik, Freiburg, Germany
Οι αντικαταθλιπτική δράση του φυτού έχει τεκμηριωθεί από πολλές Πανεπιστημιακές έρευνες :
Department of Internal Medicine II, Technische Universität München, Germany
Centre for Complementary Medicine Research, Technische Universitaet Muenchen,Munich, Germany, 81667.
Projekt Münchener Modell, Ludwig-Maximilians-Universität, Munich, Germany.
Pharmacology Department, Dr. Willmar Schwabe GmbH & Co., Karlsruhe, Germany
Οι φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού έχουν τεκμηριωθεί με πάνω από 300 Πανεπιστημιακές έρευνες. Οι πιό πολλές απ αυτες περιέχονται στο US National Center for Biotechnology Information NCBI στο αναλυτικό άρθρο για το βάλσαμο: Medical Attributes of St. John’s Wort (Hypericum perforatum)
ΒΑΛΣΑΜΕΛΑΙΟ:
H πιο σημαντική δραστική ουσία του βαλσαμόχορτου είναι η υπερικίνη, η οποία βρίσκεται σε ολόκληρο το φυτό, αλλά σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στις ανθισμένες κορυφές του, (που όμως, όταν παραγίνουν, χάνουν τις ιδιότητές τους).
Υλικά
100 γρ. ώριμα άνθη βαλσαμόχορτου, φρεσκοκομμένα κατά προτίμηση
1000 γρ. ελαιόλαδο
Βιταμίνη Ε (προαιρετικά)
Εκτέλεση
Μαζεύουμε τα ώριμα άνθη μαζί με τα ψιλά κλωνάρια, (η άνθηση αρχίζει από τον Ιούνιο και διαρκεί μέχρι και τον Σεπτέμβριο), δηλαδή αυτά που έχουν κοκκινίσει, ή κοντεύουν να κοκκινίσουν.
Ξεπλένουμε το βαλσαμόχορτο σε τρεχούμενο νερό, κρατώντας το με τα λουλούδια προς τα κάτω και το σκουπίζουμε καλά, πιέζοντάς το μέσα σε μια πετσέτα.Αφού στεγνώσει καλά, βάζουμε τα άνθη μαζί με τα λεπτά κλωνάρια σε γυάλινο βάζο και τα καλύπτουμε με το ελαιόλαδο.
Το αφήνουμε 40 με 50 μέρες σε δυνατό ήλιο, (όσο περισσότερο, τόσο πιο δυνατό) κουνώντας το μια – δυο φορές την εβδομάδα.Όταν θα είναι έτοιμο, μετά από ενάμιση μήνα περίπου, θα έχει πάρει ένα βαθύ κόκκινο χρώμα.
Τότε θα το σουρώσουμε και θα το στύψουμε πολύ καλά, χρησιμοποιώντας ένα τουλπάνι (λεπτό ύφασμα), έτσι ώστε να κρατήσουμε μόνο το λάδι.
Θα το βάλουμε σε αποστειρωμένο βάζο, θα προσθέσουμε και 2 κάψουλες βιταμίνη Ε, αν θέλουμε και θα το φυλάξουμε σε δροσερό, σκοτεινό μέρος για 1 χρόνο.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Κίτρινες, χρυσές και καφέ χρωστικές λαμβάνονται από τα άνθη και τα φύλλα. Ένα κόκκινο χρώμα λαμβάνεται από τα άνθη μετά την οξίνιση τους. Μια κόκκινη βαφή λαμβάνεται από ολόκληρο το φυτό, όταν εγχύεται σε λάδι ή αλκοόλη. Ένα κίτρινο λαμβάνεται όταν εγχέεται σε νερό. Το φυτό λέγεται ότι περιέχει καλές ποσότητες τανίνης, αν και ακριβή στοιχεία δεν είναι διαθέσιμα.

Faculty of Medicine, KULeuven, Leuven, Belgium
Τα φαγητά της γιαγιάς
Γαληνός,Περί Κράσεως και Δυνάμεως των Απλών Φαρμάκων
Διοσκορίδης, Περί ύλης ιατρικής
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Plant For A Future

Read Full Post »

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός  Άρις Ιούλης 2015

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός Άρις Ιούλης 2015

Η λατινική ονομασία του βοτάνου της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας είναι Nasturtium officinale (Ναστούρτιο το φαρμακευτικό) και ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών.
Είναι το γνωστό Κρεσόν, το οποίο γίνεται σαλάτα, αλλά χρησιμοποιείται και στη φαρμακευτική.
Το συναντούμε σε τρεχούμενα νερά στις άκρες των ρυακιών, στις πηγές, ακόμη και στα έλη, αλλά κυρίως στον ποταμό Άρι.
Είναι υδρόβιο, πολυετές φυτό το οποίο φτάνει σε ύψος τα 60 περίπου εκατοστά, με στέλεχος έρπον, χυμώδες και λείο. Ο βλαστός είναι γωνιώδης και τα φύλλα του είναι πράσινα, λεία , έμμισχα, αντίθετα, πτερωτά με ωοειδή φυλλάρια. Τα άνθη του είναι λευκά, μικρά σε τσαμπί. Ο καρπός είναι κεράτιο, κυλινδρικός και καμπυλωτός. Οι σπόροι είναι σταχτιοί και στρογγυλοί.
Το βότανο περιέχει έλαιο θειο-αζωτούχο, προσόμοιο κατά τους χαρακτήρες με το θειώδες αιθέριο έλαιο του σκόρδου και θειο-αζωτούχα αιθέρια έλαια άλλων Σταυρανθών.
Περιέχει ακόμη πικρό εκχύλισμα, ιώδιο (η ποσότητα του οποίου ποικίλει ανάλογα με τα νερά κοντά στα οποία φύεται), φωσφόρο, σίδηρο, βιταμίνες A, C, E, νικοτιναμίδιο, γλυκοζίδιο, γλυκοναστουρτίνη, κάλιο, θειάφι, μαγγάνιο, χαλκό, ασβέστιο, μερικά άλατα και ασκορβικό οξύ.
Στις αλατούχες ουσίες του φυτού πλεονάζουν οι φωσφορούχες.
Είναι πλούσιο σε χυμό (70%) και με απλή έκθλιψη δίνει θειο-αζωτούχο έλαιο, ιώδιο και πικρό εκχύλισμα.
Το 30% του χυμού απαρτίζεται από σίδηρο και φωσφορικά άλατα.
Το βότανο παραλληλίζεται με το νεροκάρδαμο με το μουρουνέλαιο λόγω της χημικής του σύνθεσης.
Σε άγρια κατάσταση είναι πλουσιότερο σε συστατικά από το καλλιεργημένο. Σε υψόμετρο η γεύση του βοτάνου αλλάζει και γίνεται πικρή.

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός  Άρις Ιούλης 2015

Nasturtium officinale, Νεροκάρδαμο, Αρχαία Θουρία, ποταμός Άρις Ιούλης 2015

Το βότανο ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Ο Διοσκουρίδης το ονόμαζε Σισύμβριον το έτερον και ο Ιπποκράτης το είχε περιγράψει ως διεγερτικό και αποχρεμπτικό. Εδώ και χιλιάδες χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί από τη λαϊκή ιατρική για τη θεραπεία του βήχα και της βρογχίτιδας. Επίσης έχει αναφερθεί ότι όταν τρώγεται ωμό μπορεί να προλάβει ή να επιδράσει θεραπευτικά στον καρκίνο.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το άγριο νεροκάρδαμο την εποχή της άνθισης τρώγεται ωμό σε σαλάτα. Καλύτερα όμως είναι να το βράζουμε γιατί πάνω στο φυτό υπάρχει πιθανότητα να υπάρχουν οι παράνυμφες του παρασιτικού σκώληκα του ήπατος (Δίστομο το ηπατικό) που μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και τον θάνατο.
Το Νεροκάρδαμο χρησιμοποιείται κυρίως ως γαρνιτούρα είτε ως προσθήκη σε σαλάτες, η γεύση του είναι έντονη με χαρακτηριστική καυτερή υφή.
Τα φύλλα είναι εξαιρετικά πλούσια σε βιταμίνες και μέταλλα, κυρίως σίδηρο. Ο σπόρος μπορεί να βλαστήσει και να καταναλωθεί σε σαλάτες. Ο σπόρος αλέθεται σε σκόνη και χρησιμοποιείται σαν μουστάρδα.
DSC00043Αν θέλουμε να το καταναλώσουμε ωμό, καλό είναι να χρησιμοποιούμε μόνο φυτά εμπορίου από ελεγχόμενες καλλιέργειες. Αν μαζέψουμε το φυτό από τη Φύση καλό είναι να γνωρίζουμε αν το νερό δίπλα από το οποίο φύονται είναι καθαρό. Αν έχει μολυνθεί από ζώα ή έχει διαρρεύσει από αποχετευτικό δίκτυο θα κινδυνεύσουμε σοβαρά.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται ολόκληρο το φυτό. Συλλέγεται την εποχή της ανθοφορίας του (από τα μέσα της Άνοιξης μέχρι τον Σεπτέμβριο) και χρησιμοποιείται πάντα σε πρόσφατη κατάσταση. Η αποξήρανση το κάνει να χάνει μερικά ή ολοκληρωτικά τις ιδιότητές του.
Τον Μάιο και τον Ιούνιο το φυτό έχει τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε δραστικές ουσίες.
Για θεραπευτικούς σκοπούς καλύτερο είναι να χρησιμοποιούμε το νεροκάρδαμο των σίδηρο-ιωδιούχων πηγών γιατί είναι περιεκτικότερο σε κύρια συστατικά.
Το βότανο δρα ως ορεκτικό, εύπεπτικό, θερμαντικό, διουρητικό, καθαρτικό του αίματος, διεγερτικό, σιαλογόνο, αφροδισιακό, αντισκοβρουτικό και αποχρεμπτικό. Θεωρείται ευεργετικό στη σπλήνα, στα μάτια, δρα κατά του λουμπάγκο, των ρευματισμών, της ποδάγρας και του εκζέματος.
Βοηθά σε περιπτώσεις σκοβρούτου, στις χοιράδες, στην αναιμία και τη ραχίτιδα. Ως διουρητικό βοηθά σε περιπτώσεις υδρωπικίας, στις παθήσεις του ουρογεννητικού συστήματος και της χολολιθίασης.
Ως αποχρεμπτικό βοηθά στις περιπτώσεις χρόνιου κατάρρου των πνευμόνων.
Illustration_Nasturtium_officinale0Ο πουρές του φυτού είναι κατάλληλο για τους διαβητικούς γιατί περιέχει λίγο σάκχαρο και αμυλώδεις ουσίες.
Εξωτερικά χρησιμοποιείται σε διαλυτικά και καθαριστικά καταπλάσματα, πολτοποιημένο μόνο του ή με αλάτι. Τοποθετούμενο ως κατάπλασμα επί ατόνων ελκών διευκολύνει την επούλωση τους.
Το μάσημα των φύλλων βοηθά σε προβλήματα φλεγμονών του στόματος. Ο χυμός του όταν τον πίνουμε το πρωί νηστικοί, κάνει καλό στην επιδερμίδα (όταν έχει τάση για ερεθισμό), αναζωογονεί τα μαλλιά και δυναμώνει τα νύχια.
Παρασκευή και δοσολογία :
Το βότανο χρησιμοποιείται σε πρόσφατη μορφή και όχι αποξηραμένο.
Σε μορφή πουρέ το χρησιμοποιούν οι διαβητικοί.
Εξωτερικά το χρησιμοποιούμε σε διαλυτικά ή καθαριστικά καταπλάσματα μόνο του ή με αλάτι (10 γραμμάρια αλάτι για 150 γραμμάρια φυτού).
Μείγμα από 60 γραμμάρια χυμού του φυτού και 30 γραμμάρια μέλι αφαιρεί πανάδες και φακίδες του προσώπου, αν απλωθεί σε ένα πανί και τριφτεί με αυτό το πρόσωπο. Όταν το λαμβάνουμε εσωτερικά ρίχνουμε σε 1-2 κουταλιές θρυμματισμένου φυτού μισό ποτήρι βραστό νερό και το σκεπάζουμε για 30 λεπτά, ταρακουνώντας το στο διάστημα αυτό μερικές φορές. Σουρώνουμε και πίνουμε έως 3 φορές την ημέρα.
Οι Leung (1984) και Heinerman (1988) έχουν συστήσει τη σούπα με καρότο και νεροκάρδαμο ως αντικαρκινική σε άρθρα που έχουν δημοσιευθεί σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Ο Hartwell αναφέρει την παραδοσιακή χρήση του νεροκάρδαμου ενάντια στον καρκίνο, τους όγκους και τις κύστες στο βιβλίο του «Φυτά που χρησιμοποιούνται ενάντια στον καρκίνο».
Το νεροκάρδαμο είναι ένα από τα 8 βότανα που περιέχει το Flor Essence. Το νεροκάρδαμο μαζί με το λάπαθο, την κολλιτσίδα, τη φτελιά, το κόκκινο τριφύλλι, το αγιάγκαθο, το φύκι και το ραβέντι, σε ακριβείς προκαθορισμένες αναλογίες, ενοποιούνται σε μια εντελώς νέα ουσία, όπου το ένα ενισχύει τα οφέλη του άλλου και δημιουργούν ένα ισχυρό συνεργικό αποτέλεσμα.
Οι αντιελκογόνες ιδιότητες του φυτού καταδείχθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Department of Medicinal Chemistry and Pharmacognosy, Jordan University, Irbid, Jordan
1239xlaΗ ικανότητα του φυτού να προστατεύει την καρδιά διαλύοντας την χοληστερόλη, αποδείχθηκε ματά από σχετικά πειράματα του Institute of Biochemistry and Biophysics, University of Tehran, Tehran, Iran
Η ικανότητα του φυτού για τη θεραπεία της φυματίωσης και άλλων αναπνευστικών ασθενειών προέκυψε μετά από σχετικές έρευνες του Universidad Autónoma del Estado de Morelos ,Mexico
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Institute of Biochemistry and Biophysics,University of Tehran, Iran
Η ισχυρή αντιφλεγμονώδη δραστικότητα του φυτού προέκυψε μετά από σχετικές έρευνες του Medicinal Plants Research Center, Yasuj University of Medical Sciences ,Iran
Η δράση του φυτού ενάντια στην υπερλιπιδαιμία και στην θεραπεία του διαβήτη τεκμηριώθηκε από τις έρευνες του Neurocognitive Research Center, Mashhad University of Medical Sciences,Iran

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ο χυμός του φυτού είναι ένας διαλύτης της νικοτίνης και χρησιμοποιείται ως τέτοιος στα δυνατά καπνά.
Επιπρόσθετα χρησιμοποιείται στα σαμπουάν , τα τονωτικά μαλλιών και στην περιποίση των μαλλιών.

Neurocognitive Research Center, Mashhad University of Medical Sciences,Iran
Medicinal Plants Research Center, Yasuj University of Medical Sciences , Yasuj , Iran
Institute of Biochemistry,University of Tehran, Iran
Universidad Autónoma del Estado de Morelos ,Mexico
Institute of Biochemistry, University of Tehran, Iran
Jordan University, Irbid, Jordan
Δίανθος
Plants For A Future

Read Full Post »

Cynoglossum creticum Mill.Φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας που στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες κυνόγλωσσο, σκυλόγλωσσο, κυνόγλωσσα, γουργουγιάννης, γοργόγιαννι. Στην περιοχή της Ελλάδος υπάρχουν πέντε είδη του φυτού. Πρόκειται για τα: Cynoglossum officinale L. (Κυνόγλωσσο το φαρμακευτικό)(Cynoglossum columnae Ten (Κυνόγλωσσο) , το Cynoglossum creticum Miller (Κυνόγλωσσο το κρητικό), το Cynoglossum lithospermifolium (Κυνόγλωσσο το ασιατικό) και το Cynoglossum sphacioticum.
Ανήκει στην οικογένεια των Βοραγινοειδών.

Cynoglossum creticum, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 5 Απρίλη 2014

Cynoglossum creticum, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 5 Απρίλη 2014

Είναι φυτό διετές, με ρίζα κάθετη και φτάνει σε ύψος τα 80 εκατοστά. Τα φύλλα του είναι μαλακά, χνουδωτά, πλατιά, λογχοειδή, με σταχτί χρώμα, τα οποία αναδύουν μία δυνατή μυρωδιά όταν τα τρίψουμε. Η μυρουδιά τους θυμίζει ποντικό. Άλλοι αναφέρουν ότι η μυρωδιά του φυτού θυμίζει τράγο ή σκύλο. Τα άνθη του είναι μικρά, καστανοκόκκινα και σχηματίζουν ταξιανθία βόστρυχο. Το φυτό ανθίζει από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο. Τα άνθη του περιέχουν πλούσιο νέκταρ και προσελκύουν τις μέλισσες.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:Η γεύση του βοτάνου είναι στυφή και προκαλεί ναυτία.
235644ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Η ρίζα και οι σπόροι του βοτάνου περιέχουν ένα αιθέριο έλαιο, ταννίνη και τα αλκαλοειδή κυνογλωσσίνη, και κονσολιδίνη τα οποία ανακουφίζουν από τον πόνο, επηρεάζουν όμως το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Η ρίζα περιέχει επίσης λιπαρή χρωστική ουσία, ρητινώδη ουσία, ινουλίνη, κομμιώδη ύλη, πιμελικό οξύ, υποξαλικό κάλιο, οξεϊκό ασβέστιο και ξυλώδεις ίνες.
Τα φύλλα του περιέχουν αλλαντοίνη, η οποία αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επιταχύνει την θεραπευτική διαδικασία στο σώμα μας. Η αλλαντοΐνη χρησιμοποιείται ευρέως στα προϊόντα στοματικής υγιεινής (οδοντόπαστα, στοματικά διαλύματα), αλλά πλέον και στα καλλυντικά προϊόντα λόγω της κερατολυτικής της σύστασης (της ιδιότητάς της δηλαδή να μαλακώνει την κερατίνη και ως εκ τούτου να ενυδατώνει και να μαλακώνει το δέρμα).

Cynoglossum creticum, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 5 Απρίλη 2014

Cynoglossum creticum, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 5 Απρίλη 2014

Η κυνόγλωσσα έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα ως θεραπευτικό βότανο. Την θεωρούσαν παράλληλα ναρκωτικό και δηλητηριώδες φυτό. Γνώριζαν όμως, πως όταν το βότανο αποξηρανθεί δεν ήταν πλέον επικίνδυνο και το χρησιμοποιούσαν ως αντιβηχικό, μαλακτικό, για διάρροιες και κολικούς.
Τα φύλλα συλλέγονται την άνοιξη του πρώτου χρόνου του φυτού. Την ρίζα την μαζεύουμε την άνοιξη του δεύτερου χρόνου. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα αέρια μέρη του φυτού και η ρίζα του (ιδιαίτερα η καρδιά της ρίζας).
Το φρέσκο φυτό περιέχει την κυνογλωσσίνη η οποία είναι τοξική για τα ψυχρόαιμα ζώα, ενώ αντίθετα είναι λίγο τοξική για τα θηλαστικά και τον άνθρωπο. Σήμερα στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται η ρίζα του βοτάνου.
Τα φύλλα χρησιμοποιούνται εξωτερικώς ως κατάπλασμα και σε πυκνό βραστάρι ως κομπρέσες πάνω σε εγκαύματα.
Με σχετικές μελέτες του University of Malta και του Universita’ degli Studi di Perugia τεκμηριώθηκε η αναλγητική δράση του καταπλάσματος της ρίζας του φυτού στον πόνο των αρθρώσεων.
3462729615_929703669bΟι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με συνδυασμένες έρευνες του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Στις ίδιες έρευνες διαπιστώθηκε ότι στο φυτό περιέχονται μεγάλες ποσότητες φυλλοκινόνης. Ειναι λιποδιαλυτή βιταμίνη, η οποία συχνά αποκαλείται βιταμίνη της πήξης του αίματος ή αντιαιμορραγική.
University of Crete, University of Vienna
University of Malta, Universita’ degli Studi di Perugia
Plants for A Future
Journal of Natural Products, Volume 1 (2008)
jstor.org
uni-heidelberg

Read Full Post »

Matricaria chamomilla, Χαμαίμηλον το κοινόν, Χαμομήλι

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Το χαμομήλι είναι μονοετές φυτό ύψους μέχρι 35 εκατοστά της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, που ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων.Έχει βλαστό λείο, πολύκλαδο, όρθιο. Τα φύλλα δις ή τρις φτεροσχιδή. Τα άνθη είναι σε ακραία κεφάλια, ασπροκίτρινα. Αυτοφύεται σε χέρσα και καλλιεργημένα μέρη σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω – μήλο).

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Όλα τα μέρη του φυτού ειναι εδώδιμα. Μπορει να χρησιμοποιηθεί ωμό σε σαλάτες ή σε φαγητά. Μερικές συνταγές είναι:
Γλυκό ψωμί με Χαμομήλι & Λεμόνι
Cookies Χαμομηλιού
Cupcakes Χαμομηλιού με γλάσο μελιού
Σορμπέ Χαμομηλιού
Παγωτό Χαμομήλι
Smoothie Χαμομήλι-Μπανάνα

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Κατά τον Γαληνό οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν ως αντιπυρετικό και κυρίως κατά των διαλειπόντων πυρετών. Το είχαν δε αφιερώσει στον θεό Ήλιο, τον οποίο θεωρούσαν γιατρό των μολυσματικών νόσων. Ο Αέτιος αναφέρει ότι ο Αιγύπτιος Νηχέψων το μεταχειριζότανε στις θεραπείες των διαλειπόντων πυρετών, σε καθολικές επαλείψεις του σώματος με το λάδι του. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμασαν «μήλο χαμαί» λόγω της μυρωδιάς του. Ο Αρίστων – ιατρός προγενέστερος του Ιπποκράτη – όπως αναφέρει ο Γαληνός, παρασκεύαζε με το χαμομήλι φάρμακο που ονόμαζε «κωλικήν» και το συνιστούσε κατά «παντός άλγους». Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε ως εμμηναγωγό, κατά της υστερίας, κατά της λευκόρροιας και στις γυναίκες που ήταν κακόχυμες και έπασχαν από μαρασμό. Ο Διοσκουρίδης και αργότερα ο Παύλος Αιγινίτης το συνιστούσαν ως αντιπυρετικό, διαλυτικό, παυσίπονο και εμμηναγωγό. Όπως αναφέρει ο Κέλσος (2ο αιώνα μ.Χ.) ένα φάρμακο που χρησιμοποιούσε για ποδάγρα περιείχε εκτός των άλλων –ίσως ναρκωτικών – βασικά χαμομήλι. Στη λαϊκή ιατρική αυτό ισχύει ακόμη και το χρησιμοποιούν για τον ίδιο σκοπό. Επίσης την ρίζα του Πυρέθρου την χρησιμοποιούσαν για να παρασκευάζουν οδοντικά ελιξίρια, λόγω της ισχυρής δράσης της ως σιελαγωγικό.
chamomileΓια θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται όλο το φυτό αλλά κυρίως οι ανθισμένες του κορυφές ή μόνο τα άνθη. Τα άνθη συλλέγονται όταν ανοίξουν καλά. Στη θεραπευτική χρησιμοποιείται επίσης η ρίζα του Πύρεθρου, η οποία έχει οσμή αρωματική αλλά δυσάρεστη και ερεθιστική, γεύση δηκτική και αν μασηθεί προκαλεί σιελόρροια. Το αποξηραμένο άνθος περιέχει πτητικό έλαιο, φλαβονοειδή, βαλεριανικό οξύ, κουμαρίνες, τανίνες, σαλικυλικά, κυανογόνα γλυκοσίδια. Επίσης περιέχει ασβέστιο, κάλιο, καθώς κι ένα σπάνιο ιχνοστοιχείο το κάδμιο. Η αξία των ανθέων του χαμομηλιού εξαρτάται από το βαθμό περιεκτικότητάς του σε αιθέριο έλαιο.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού έχει ενέργεια ναρκωτική και καταπραϋντική, προκαλεί δε υπνηλία και μούδιασμα. Το γνήσιο έλαιο χαμομηλιού είναι πολύ ακριβό και είναι υγρό, ελαφρό, έχει χρώμα βαθύ κυανό που γίνεται γκρι στο φως, οσμή ισχυρή και χαρακτηριστική και γεύση πικρή.Το βαθύ μπλε χρώμα οφείλεται στο χαμαζουλένιο που περιέχει. Στο αιθέριο έλαιο του κυριαρχεί η χαμαιζουλίνη στην οποία οφείλεται η αντιφλεγμονώδης και αντιφλογιστική δράση του. Περιέχει επίσης αζουλίνη, φαρνεζίνη, καμφορά κ.α.
Δρα ως αντιφλεγμονώδες, σπασμολυτικό, ηρεμιστικό. Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση καταστάσεων, όπως το άσθμα, το έκζεμα, η διάρροια, η ναυτία και ο εμετός, ο πυρετός και όλες σχεδόν οι νευρικές καταστάσεις και το στρες.
Matricaria recutita  Dommartin les Toul 1-6-12 001 (7)Είναι άριστο για τη σπαστική κολίτιδα και την επούλωση των ελκών του στομάχου και της στοματικής κοιλότητας. Δρα κατά της δυσκοιλιότητας και κατά της επιπεφυκίτιδας. Το πρώτο ρόφημα των νεογέννητων βρεφών για καθάρισμα και απολύμανση του πεπτικού τους συστήματος είναι το χαμομήλι. Συμμετέχει σε πολλά καλλυντικά που αφορούν το δέρμα και τα μαλλιά.
Ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση πέντε φλιτζανιών χαμομηλιού ημερησίως, επί δεκαπέντε ημέρες, αρκούν για να προκαλέσουν αύξηση των συγκεντρώσεων κάποιων χημικών σε επίπεδα που επιτρέπουν την καταπολέμηση των μυϊκών σπασμών και των φλεγμονών.
Οι ερευνητές βρήκαν ακόμη ότι η κατανάλωση του τσαγιού συσχετίστηκε με μια σημαντική αύξηση του ιππουρικό οξύ, ένα προϊόν διάσπασης ορισμένων ενώσεων φυτικής προέλευσης γνωστών ως φαινολικά, μερικά από τα οποία έχουν συσχετιστεί με αυξημένη αντιβακτηριακή δράση. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και την καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.Το ιππουρικό οξύ βρίσκεται στα ούρα των περισσότερων ζώων και του ανθρώπου, ενώ σχηματίζεται στο συκώτι. Ο ζωικός οργανισμός, με τον σχηματισμό ι.ο., μετατρέπει ορισμένες δηλητηριώδεις ουσίες σε αβλαβείς.
Η ίδια έρευνα βρήκε αύξημένα επίπεδα της γλυκίνης, ένα αμινοξύ που έχει αποδειχθεί μπορεί να να ανακουφίσει τους μυϊκούς σπασμούς. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να είναι χρήσιμο για την ανακούφιση εμμηνόρροιας, τις κράμπες στις γυναίκες, πιθανώς με τη χαλάρωση της μήτρας, λένε οι ερευνητές.
Η γλυκίνη είναι επίσης γνωστό ότι δρα στα νεύρα μυοχαλαρωτικά, γεγονός που μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί το χαμομήλι φαίνεται να δρα σαν ένα ήπιο ηρεμιστικό.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού αποστάζεται από την εποχή του μεσαίωνα και χρησιμοποιείται σε ευρύ φάσμα παθήσεων όπως το έκζεμα και το άσθμα. Η αζουλίνη που έχει το λάδι του ασκεί τοπική αναισθητική δράση και αναπλάθει το δέρμα. Είναι ηρεμιστικό για τα μάτια. Είναι αντισηπτικό και κατευναστικό σε ερεθισμούς του δέρματος, ακμή, φαγούρα, αλλεργίες.
Από τα άνθη κάνουμε έγχυμα που το πίνουμε για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, την ανορεξία και τη δυσπεψία.
Σε αλοιφή το χρησιμοποιούμε για δαγκώματα εντόμων, πληγές, έκζεμα με κνησμό και τον ερεθισμό ευαίσθητων περιοχών.
Ως έγχυμα τέλος, είναι ωφέλιμο για πλύσεις σε στοματικές φλεγμονές.
Ing-SL-ChamomileΣε έρευνα τριών πανεπιστημίων της Κορέας Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea αποδείχθηκε η αποτελεσματική θεραπεία της Ατοπικής Δερματίτιδας με τη χρήση του χαμομηλιού λόγω των Κυτοκινών που περιέχονται σ αυτό.
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA έδειξαν ότι το χαμομήλι έχει αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δραστηριότητα, και σημαντική αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ακόμη έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, κάποια αντιμεταλλαξιγόνο και συντελεί στη μείωση της χοληστερόλης. Τέλος παρουσιάζει αντισπασμοδικές και και αγχολυτικές ιδιότητες.
Matricaria_recutita_Sturm13045Σε αναλυτικές έρευνες του Πανεπιστημίου Department of Urology & Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA τεκμηριώθηκαν οι φαρμακευτικές ιδιότητες του χαμομηλιού:
Αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες
Τα άνθη του χαμομηλιού περιέχουν 1-2% πτητικά έλαια, συμπεριλαμβανομένων άλφα-βισαβολόλης, α-βισαβολόλης οξείδια Α & Β, και matricin (συνήθως μετατρέπονται σε τσαμαζουλένιο και άλλα φλαβονοειδή που διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες . Μια μελέτη σε ανθρώπους εθελοντές έδειξαν ότι τα φλαβονοειδή του χαμομηλιού και τα αιθέρια έλαια διεισδύουν κάτω από την επιφάνεια του δέρματος στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος. Αυτό είναι σημαντικό για τη χρήση τους ως τοπικά αντιφλογιστικά (αντι-φλεγμονώδη).
Αντικαρκινική δράση
Η αναστολή της ανάπτυξης όγκου από χαμομήλι περιλαμβάνει μελέτες με απιγενίνη το οποίο είναι ένα από τα βιοενεργά συστατικά του χαμομηλιού. Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα του δέρματος, του προστάτη, του μαστού και του καρκίνου των ωοθηκών έχουν δείξει ανασταλτικά αποτελέσματα.
Καρδιαγγειακές παθήσεις
Η μελέτη αξιολόγησε την πρόσληψη φλαβονοειδών σε 805 άνδρες ηλικίας 65 έως 84 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 5 χρόνια. Η πρόσληψη φλαβονοειδών ήταν σημαντικά αντίστροφη με τη θνησιμότητα από στεφανιαία νόσο και έδειξε μια αντίστροφη σχέση σε επίπτωση του εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Κολικοί Διάρροια
Το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει και να μειώσει την διάρκεια της διάρροιας, καθώς και την ανακούφιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την κατάσταση. Δύο κλινικές μελέτες έχουν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του χαμομηλιού για τη θεραπεία του κολικού.
Αιμορροΐδες
Οι σχετικές μελέτες δείχνουν ότι το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει στις αιμορροΐδες μειώνοντας υην φλεγμονή
Ανοσοποιητικό σύστημα
Η κατανάλωση του χαμομηλιού ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.
Φλεγμονές
Οι μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έδειξαν ότι το χαμομήλι αναστέλλει το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και τα βακτήρια που μπορούν να συμβάλουν στην έλκη του στομάχου .Το χαμομήλι βοηθάει σε πολλές γαστρεντερικές διαταραχές , όπως οισοφαγική παλινδρόμηση, εκκολπωματική νόσο, και η φλεγμονώδης νόσος.
Στοματίτιδα και Βλεννογονίτιδα
Σχετικές μελέτες έδειξαν την θεραπευτική δράση του χαμομηλιού στα στοματικά έλκη, την στοματίτιδα και τη βλεννογονίτιδα.
Οστεοπόρωση

Για την πρόληψη της οστικής απώλειας που συμβαίνει με την αύξηση της ηλικίας, αξιολογήθηκε εκχύλισμα χαμομηλιού για την ικανότητά του να διεγείρει την διαφοροποίηση και ανοργανοποίηση των οστεοβλαστικών κυττάρων. Εκχύλισμα χαμομηλιού δείχθηκε να διεγείρει οστεοβλαστική διαφοροποίηση των κυττάρων και να εμφανίζουν αντι-οιστρογονική δράση, προτείνοντας έναν υποδοχέα που σχετίζεται με τον οιστρογονικό μηχανισμό.
Ενίσχυση του ύπνου – Καταστολή

Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έχουν δείξει αντισπασμωδικές δράσεις του ΚΝΣ. Σε μια άλλη μελέτη, η εισπνοή των ατμών των ατμών του χαμομηλιού μειώνει το άγχος που προκαλείται από αύξηση της φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης.
Διαβήτης
Οι μελέτες έδειξαν ότι το χαμομήλι ανακουφίζει την υπεργλυκαιμία και τις επιπλοκές του διαβήτη με την καταστολή των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, την αύξηση της αποθήκευσης γλυκογόνου στο ήπαρ και την αναστολή της σορβιτόλης στα ανθρώπινα ερυθροκύτταρα. Η φαρμακολογική δράση του εκχυλίσματος χαμομηλιού έχει δείξει ότι είναι ανεξάρτητη της έκκρισης ινσουλίνης , καθώς οι μελέτες αποκαλύπτουν περαιτέρω προστατευτική δράση της στην βήτα κύτταρα του παγκρέατος στη μείωση της υπεργλυκαιμίας που σχετίζεται με το οξειδωτικό στρες.
Προφυλάξεις:
Μεγάλες δόσεις προκαλούν βάρος προκάρδιο, καρδιακούς παλμούς, ζάλη, κεφαλαλγία, ναυτίαση και δυσκοιλιότητα. Η κατάχρησή του βλάπτει τα πεπτικά όργανα. Επιπλέον προδιαθέτει τους ενήλικες σε ρευματαλγίες και τα παιδιά σε εγκεφαλικές υπεραιμίες. Επίσης βλάπτει τους πληθωρικούς, στις δε γυναίκες και μάλιστα τις ευαίσθητες, προκαλεί επίμονες κεφαλαλγίες, αϋπνίες και τρέμουλο των χεριών.
Department of Urology ; Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA
Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea
Δίανθος

Read Full Post »

ophrys speculum, οφρύς η κατοπτρική Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη 1 Απρίλη 2015

ophrys speculum, οφρύς η κατοπτρική Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη 1 Απρίλη 2015

Η Ophrys speculum είναι από τα πιο φαντασμαγορικά είδη του γένους Ophrys με έναν πολύ εντυπωσιακό θυρεό γαλάζιο, γυαλιστερό περιτριγυρισμένο από παχιές σκουροκόκκινες ή ιώδεις τρίχες. Το όνομα Ophrys προέρχεται από την ελληνική λέξη οφρύς δηλ. φρύδια και αναφέρεται στις πλούσιες τρίχες που έχει γύρω από τα πέταλα.Ανθίζει την άνοιξη.
Το 1800 ο Γερμανός φυσιοδίφης Λινκ (Link) περιγράφει μία ορχιδέα του γένους Οφρύς από την περιοχή της Λισαβόνας και της δίνει το όνομα «Οφρύς η κατοπτρική» (speculum), επειδή το άνθος της έχει μια γαλάζια γυαλιστερή επιφάνεια που μοιάζει με κάτοπτρο (καθρέφτη).
To 1806 ο Ιταλός φυσιοδίφης Μπερνάρντι (Bernardi) περιγράφει μια παρόμοια με την προηγούμεν ορχιδέα από το Παλέρμο της Σικελίας και της δίνει το όνομα «Οφρύς η βλεφαριδωτή» (ciliata) από το πυκνό τρίχωμα που περιβάλλει το γλωσσίδιο του άνθους.
Την κατάσταση απλοποίησε ο Γερμανός βοτανικός Βέρνερ Γκρόιτερ (Werner Greuter), που πρότεινε μια ονομασία, την Ophrys speculum, που έγινε αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.
Ophrys_speculum_-_O._bombyliflora_-_O._bertolonii_-_O._insectifera_-_Moggridge_-_Flora_of_Mentone_pl._72_(1871)Οι ορχιδέες προκάλεσαν το ενδιαφέρον ειδικών και μη, όχι μόνο για τα μοναδικά τους άνθη, αλλά και για την ασυνήθιστη συμπεριφορά τους, που όμοια δεν υπάρχει σε καμία άλλη οικογένεια φυτών.
Το κατώτερο πέταλο του άνθους των (ονομάζεται γλωσσάριο) είναι πολύ μεγαλύτερο από τα άλλα πέταλα και έχει στο πίσω μέρος του ένα μακρύ πλήκτρο. Το γλωσσάριο αυτό χρησιμοποιείται ως διάδρομος προσγείωσης των εντόμων.

ophrys speculum, οφρύς η κατοπτρική Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη 1 Απρίλη 2015

ophrys speculum, οφρύς η κατοπτρική Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη 1 Απρίλη 2015

Οι ορχιδέες έχουν αναπτύξει ένα θαυμαστό μηχανισμό, όπου τα άνθη της και κυρίως το κατώτερο πέταλο –το γλωσσάριο – να ομοιάζει με έντομα και πιο συγκεκριμένα με την πλάτη κάποιων θηλυκών εντόμων (όπως μέλισσες , σφήκες κ.α.) στο χρώμα, στο σχήμα, ακόμη και στην υφή. Ακόμη και στο άρωμα, εκκρίνοντας ειδικές φερομόνες προσέλκυσης των αντίστοιχων αρσενικών.
Φροντίζουν βέβαια πάντα να ανθίζουν την ίδια εποχή που εκκολάπτονται τα αρσενικά έντομα και είναι ενεργά για γονιμοποίηση, αλλά συγχρόνως τα θηλυκά δεν έχουν εμφανισθεί καλά ακόμη
Ophrys_speculum_habit_by_XRomeroΣε αυτή τη διαδικασία δηλ. έχουμε ουσιαστικά τρεις ρόλους.
1. Αυτός που μιμείται (η ορχιδέα)
2. Ο δέκτης της μίμησης (το αρσενικό έντομο)
3. Ο οργανισμός που λαμβάνεται ως πρότυπο (το θηλυκό έντομο)
Ακόμη θα πρέπει να πούμε ότι κάθε ορχιδέα μιμείται ένα συγκεκριμένο έντομο. Δηλαδή κάθε είδος ορχιδέας έχει το δικό της επικονιαστή και κάθε έντομο επικονιαστής έχει τη δική του ορχιδέα. Ακριβώς γι αυτό το λόγο έχουμε αυτά τα πολύ εντυπωσιακά άνθη και την μεγάλη ποικιλία ειδών από ορχιδέες.
Έτσι, με το να μιμούνται τις ιδιότητες των θηλυκών εντόμων, τα αρσενικά έντομα εξαπατούνται και έλκονται από αυτές.
Η έλξη αυτή βασίζεται περισσότερο στο οσφρητικό τους (οι φερομόνες που λέγαμε) παρά στο οπτικό τους ερέθισμα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα αρσενικά αδυνατούν να ξεχωρίσουν τις ορχιδέες από τα θηλυκά έντομα και έτσι κατευθύνονται προς τα φυτά.
Μάλιστα, σε ταυτόχρονη παρουσία θηλυκών εντόμων και ανθέων ορχιδέας, τα αρσενικά έντομα προτιμούν την ορχιδέα.
Και φυσικά, το μόνο που καταφέρνουν τα αρσενικά, είναι να μεταφέρουν τη γύρη από άνθος ορχιδέας σε άνθος ορχιδέας, αφού ενώ αυτά παλεύουν να ολοκληρώσουν το ηδονικό τους έργο πάνω στο άνθος της ορχιδέας , η γύρη προσκολλάται πάνω στο κεφάλι ή και στο σώμα του εντόμου, την οποία θα μεταφέρει σε άλλη ορχιδέα.Αυτό το γεγονός έχει επηρεάσει σημαντικά την αναπαραγωγική δραστηριότητα κάποιων εντόμων (συγκεκριμένα, κάποιο είδος σφήκας).

ophrys speculum, οφρύς η κατοπτρική Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη 1 Απρίλη 2015

ophrys speculum, οφρύς η κατοπτρική Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη 1 Απρίλη 2015

Ακόμη, οι ορχιδέες για να επιβιώσουν έχουν άμεση ανάγκη να συμβιώσουν με συμβιωτικούς μύκητες. Και αυτός είναι ο λόγος που δύσκολα μεταφυτεύονται.
Για να βλαστήσουν τα σπέρματα θα πρέπει να προσβληθούν από μύκητες του γένους rhizoctonia. Οι μύκητες αυτοί, ζούνε στη ρίζα του φυτού, αναπτύσσονται μαζί με το φυτό, προσφέροντας στο φυτό απαραίτητα θρεπτικά συστατικά ενώ οι ορχιδέες προσφέρουν στους μύκητες το απαραίτητο υπόστρωμα για να αναπτυχθούν. Αυτό έχει τη σημασία, ότι οι ορχιδέες είναι από τις ευάλωτες οικογένειες φυτών. Γι αυτό, σε υποβαθμισμένα εδάφη όπου απουσιάζουν οι απαραίτητοι μύκητες τα πρώτα φυτά που εξαφανίζονται είναι οι ορχιδέες.
Ophrys_speculum_-_Bot._Reg._5_pl.370_(1819)Όλα τα είδη, όλων των γενών της οικογένειας των ορχιδεών που φύονται αυτοφυώς στην Ελλάδα εμπίπτουν σε ειδικό – αυστηρό – προστατευτικό καθεστώς, καθώς περιλαμβάνονται στα προστατευταία είδη (της αυτοφυούς χλωρίδας του πίνακα Α) του ΠΔ 67/81 όπου στο Αρθρο 2 αναφέρεται ότι «Απαγορεύεται, καθ’ άπασαν την επικράτειαν και καθ’ όλην την διάρκεια του έτους, η συλλογή, η μεταφύτευσης, η εκρίζωσις, η κοπή, η μεταφορά, η πώλησις και η αγορά, η εξαγωγή εκ της χώρας, ως και η δια παντός τρόπου καταστροφή των αναφερομένων εις τον πίνακα Α’ βλαστικών ειδών, μετά των ανθέων και καρπών αυτών, των δια του επιστημονικού αυτών ονόματος κατονομαζόμενων…..». Επιπρόσθετα η προστασία των ορχιδεών αποτελεί και αντικείμενο των προστατευτικών διατάξεων του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου για την εφαρμογή της Σύμβασης για το Διεθνές εμπόριο των ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας που κινδυνεύουν με εξαφάνιση (CITES), που έχει υιοθετηθεί και στη χώρα μας με σχετική ΚΥΑ.

Λάσπη στα αστέρια
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ

ΟΡΧΙΔΕΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Read Full Post »

briza maxima, αρχαία θουρία, Αρφαρά 13 Απρίλη 2014

briza maxima, αρχαία θουρία, Αρφαρά 13 Απρίλη 2014

Το γένος περιλαμβάνει περίπου 12 είδη ετήσιων και πολυετών φυτών που είναι αυτοφυή στα βόρεια εύκρατα κλίματα.
Η Βρίζα η μέγιστη είναι ετήσια πόα που μπορεί να φτάσει έως 60 εκ. σε ύψος. Το φυτό ιθαγενές της Βόρειας Αφρικής, Μεσογείου και Νότιας Ευρώπης έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο σαν επιγενές.
Τα κομψά άθνη μοιάζουν με λαμπερά κοχύλια , γυναικεία σκουλαρίκια, ή πληγωμένες καρδιές,  που κρέμονται από λεπτότατους μίσχους και τρεμουλιάζουν στο παραμικρό φύσημα του αέρα. Παραμένουν όμορφα όταν ξεραθούν και το θρόισμα τους στον άνεμο καθώς και το σχήμα τους είναι αιτία πολλών κοινών ονομάτων του φυτού σε ευρωπαϊκές γλώσσες: rattlesnake grass , quaking grass, shell grass στα αγγλικά, grande amourette στα γαλλικά. Για τον ίδιο λόγο καλλιεργούνται και χρησιμοποιούνται στην ανθοδετική σε αποξηραμένες συνθέσεις.
Briza_maximaΗ Βρίζα  αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο τον 1ο μ.Χ αιώνα ως καλλιεργούμενο και όχι αυτοφυές φυτό. Καθώς φαίνεται το όνομα σίκαλη επικράτησε για το συγκεκριμένο σιτηρό ενώ το όνομα βρίζα εκλατίνισε και υιοθέτησε ο Λινναίος για αυτοφυή φυτά που είχαν όμως μόνον διακοσμητική αξία και στην ελληνική βιβλιογραφία αναφέρονται ως Ψευδόβριζες. (Γενναδίου, Φυτολογικόν Λεξικόν)
Το όνομα του γένους πιθανόν προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα βρίζω αορ. έβριξα που σημαίνει αποκοιμιέμαι, κοιμάμαι γαλήνια καθώς τα περισσότερα είδη και τα σιτηρά που αρχικά ονομάζονταν έτσι κινούνται ήρεμα σα να νανουρίζονται από τον άνεμο.

DSCN2422briza_maxima600Το χαρακτηριστικό επίθετο του είδους από το λατινικό maximus-a-um = πολύ μεγάλος, μέγιστος. Το φυτά είναι πόα με ύψος 20-60 εκ. και  με κάλαμο όρθιο. Τα φύλλα ειναι βραχέα, απλωτά, τραχέα  και  το ανώτερο με κολεό λίγο διογκωμένο, γλωσσίδιο μακρύ και λογχοειδές. Η φόβη ειναιαπλή, κατανεύουσα, μονόπλευρη, με διακλαδώσεις μονήρεις ή ανά 2, με 1 ή 2 σταχίδια ωοειδή, οξύληκτα, αργυρόλευκα στην αρχή και έπειτα πυρρόχροα, μεγάλα κατανεύοντα, με 7-15 άνθη
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετική μελέτη του University of Haifa,Israel το φυτό χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της «Διδασκαλίας των υποσημειώσεων» για την θεραπεία πολλών ασθενειών.

Blowfly-Grass,-Briza-maxima,-Oct2013Η αρχαία «Διδασκαλία των υποσημειώσεων» είναι ένα παλαιό μεσαιωνικό χειρόγραφο-βιβλίο, Ευρωπαίων και Οθωμανών ερευνητών, γύρω από τη βοτανολογία και τις θεραπείες διαφόρων παθήσεων χρησιμοποιώντας βότανα. Η όλη μελέτη τους στηρίζεται στα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων, Διοσκουρίδη, Γαληνού και Θεόφραστου, αναφερόμενα στις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων και την εφαρμογή τους στην Ιατρική .
Το χειρόγραφο-βιβλίο αναφέρει ότι κάθε φρούτο και λαχανικό έχει μια συγκεκριμένη εξωτερική εμφάνιση (μοτίβο – σχήμα) που μοιάζει με ένα από τα όργανα του σώματος μας, και ότι αυτό το μοντέλο λειτουργεί ως ένα σήμα ή μήνυμα που λέει ότι το ανάλογο φρούτο ή λαχανικό θα ωφελήσει το ανάλογο όργανό μας.
Στην Ινδία το φυτό χρησιμοποιείται στην θεραπεία των νευρολογικών παθήσεων . Indian Medicinal Plants

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα περιέχουν κυπαρίνη και ειναι εδώδιμα. Οι σπόροι του φυτού αν δεν έχουν μαύρο χρώμα είναι φαγώσιμοι.

briza maxima1 - SH

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Χρησιμοποιείται στην Αρχιτεκτονική Κήπων ,στην ανθοδετική, και στα παρτέρια που δεν διαθέτουν νερό.
University of Haifa,Israel
floracytherea
Indian Medicinal Plants

Read Full Post »

Thymus vulgaris, Θύμος ο κοινός, Θυμάρι

Θυμάρι,Thymus vulgaris, Αρχαία Θουρία, Ψηλή Ράχη, 5 Μάρτη  2015

Θυμάρι, Αρχαία Θουρία, Ψηλή Ράχη, 5 Μάρτη 2015

Το θυμάρι ή θύμιο (Θύμος ο κοινός, λατ. Thymus vulgaris) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό, το οποίο ανήκει στην τάξη των Σωληνανθών (Tubiflorae) και στην οικογένεια των Χειλανθών. Είναι θάμνος μικρού ύψους (έως 30 εκατοστά), με όρθιους βλαστούς, εξαιρετικά ανθεκτικός, αναδύει πολύ ευχάριστο άρωμα.Ετυμολογικά το θυμάρι ή θύμος όπως το ονόμαζαν οι αρχαίοι, προέρχεται από την λέξη θύω, η οποία αρχικά είχε την σημασία του «βγάζω καπνούς» και αργότερα του «θυσιάζω». Από την ίδια ρίζα προέρχονται και οι λέξεις θυμίαμα και θυμιατίζω, ενώ στενή φαίνεται πως είναι και η σχέση με τον θυμό. Και θυμός στους αρχαίους δεν σημαίνει την οργή, αλλά τη ζωτική δύναμη.

Στην Ελλάδα υπάρχουν 23 αυτοφυή είδη και τα πιο σημαντικά είναι:
1.-Αγριοθυμάρι που δεσπόζει στην περιοχή της Αρχαίας Θουρίας στη θέση «Ψηλή Ράχη».
Θύμος ο κεφαλωτός Thymus capitatus Μικρός θάμνος με βλαστούς ξυλώδεις ξαπλωμένους. Βρίσκεται σε πολλές βραχώδεις, ορεινές, ξηρές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Κοντά στις περιοχές όπου φύεται το άγριο θυμάρι τοποθετούνται κυψέλες με μέλισσες και παράγεται εκλεκτό μέλι.
2.-Χαμοθρούμπι.
Θύμος ο γραπτός Τhymus striatus. Πολύ κοινό σε διάφορες πεδινές περιοχές και λιβάδια της Μακεδονίας και της Θράκης.
3.-Σμάρι
Θύμος η Ζυγίς ή Θύμος ο αττικός Thymus atticus ή θυμάρι της Aττικής.
18519Υπάρχουν και καλλωπιστικές ποικιλίες θυμαριού που καλλιεργούνται σε διάφορους κήπους

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Το άρωμα του μύθου, του θύμου οι αλήθειες
Ορέστης Δαβίας, Βιολόγος Συγγραφέας
Οι Σουμέριοι πριν από 5.500 χρόνια είναι οι πρώτοι, απ’ ότι γνωρίζουμε, που χρησιμοποίησαν το θυμάρι ως καρύκευμα και φάρμακο, ενώ οι Αιγύπτιοι το ονόμασαν θαμ και μεταχειρίζονταν το αφέψημα του για να πλύνουν εκείνους που «πήγαν στα θυμαράκια», ως προετοιμασία της μουμιοποίησης τους. Ήδη από την εποχή του Ομήρου, το θυμάρι ή για να είμαστε πιο ακριβείς τα αρκετά είδη του που ευδοκιμούν στη χώρα μας, εκτός από ήδυσμα για διάφορα εδέσματα αποτελούσε σύμβολο δύναμης και ανδρείας. Και αν το περίφημο θυμαρίσιο μέλι του Υμηττού ήταν περιζήτητο και πουλιόταν ακριβά, ακόμα και οι πιο φτωχοί μπορούσαν να απολαύσουν το τονωτικό μίγμα από θυμάρι, απλό μέλι και ξίδι. «Τρώω το ίδιο θυμάρι με τον αφέντη μου» λέει κάποιος σκλάβος στην κωμωδία Πλούτος του Αριστοφάνη, εννοώντας ότι βρίσκονται στην ίδια κατάσταση φτώχειας. Το θυμάρι ήταν λοιπόν άφθονο και φθηνό, έχαιρε όμως μεγάλης εκτίμησης λόγω των ιδιοτήτων του. Οι ηλικιωμένοι έπιναν τακτικά έγχυμα από θυμάρι για να διατηρήσουν τις πνευματικές τους δυνάμεις, ενώ πολύ δυναμωτικό θεωρείτο ένα ποτό που παρασκευαζόταν με το σιγοβράσιμο σύκων και θυμαριού σε νερό ή κρασί.
Illustration_Thymus_serpyllum0_cleanΤο θυμάρι ήταν φυτό αφιερωμένο στη θεά του έρωτα Αφροδίτη και κανείς δεν αμφισβητούσε πως προκαλεί ή ενισχύει τον πόθο. Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο Πρεσβύτερος, ξακουστός στην εποχή του (τέλη του 4ου αι. π.Χ..) για τα συμπόσια που διοργάνωνε, υποστήριζε ότι έφτανε να σκορπίσει στις αίθουσες φρεσκοκομμένο θυμάρι για να κυριευθούν οι καλεσμένοι του από ερωτική διάθεση.
Αλλά και ο Αριστοτέλης συνδέθηκε μέχρι το τέλος της ζωής του, απέκτησε μάλιστα ένα γιο μαζί, με μια εταίρα, το όνομα της οποίας, Ερπυλλίς, παραπέμπει στο άγριο θυμάρι και την ερωτική αναζωογόνηση που προκαλεί.
Ο  Ιπποκράτης στο σύγγραμμά του «Περί Διαίτης» αναφέρει πως το θυμάρι είναι θερμαντικό, υπακτικό και διουρητικό, αποβάλλει το φλέγμα ενώ στο «Περί Νούσων» το προτείνει ενάντια στη φθίση του λάρυγγα. Ο πιο λαμπρός φαρμακολόγος του αρχαίου κόσμου, ο Διοσκουρίδης, στο τρίτο βιβλίο του συγγράμματος «Περί Ύλης Ιατρικής», περιγράφει λεπτομερώς τρία είδη θυμαριού.
Πρώτο αναφέρει το Thymus capitatus ή κατ’ άλλους Coridothymus capitatus της σύγχρονης φυτολογίας: «Θυμάρι: το ξέρουν όλοι. Είναι ένας χαμηλός θάμνος με τη μορφή φρύγανου, καλυμμένος από πολλά στενά φυλλαράκια, ο οποίος έχει πορφυρόχρωμες ανθισμένες κορυφές και φυτρώνει σε πετρώδη και άγονα εδάφη. Όταν πίνεται με αλάτι και ξίδι, αποβάλλει το φλέγμα από την κοιλιά. Το αφέψημά του με μέλι βοηθά όσους έχουν ορθόπνοια , άσθμα ή ελμινθίαση, διευκολύνει την έμμηνο ρύση και τη γέννα· είναι επίσης διουρητικό, ενώ ανακατεμένο με μέλι συμβάλλει στην απόχρεμψη.»
thym - thymus vulgarisΟ Διοσκουρίδης αναφέρεται σε δύο είδη έρπυλλου. Με βάση την περιγραφή δεν χωρά αμφιβολία πως το πρώτο ταυτίζεται με το Thymus serpyllum, το οποίο, σύμφωνα πάντοτε με τον Διοσκουρίδη, μυρίζει σαν μαντζουράνα και είναι πρόσφορο για στεφάνια. Το άλλο είδος, ο άγριος που ονομαζόταν τότε και ζυγίς, είναι μάλλον το χαμηλό σε ύψος Thymus atticus που για τους αρχαίους υπερέχει φαρμακευτικά του προηγούμενου. Από τις χρήσεις που παρατίθενται κρατώ πως όταν πίνεται και γίνεται κατάπλασμα ωφελεί στα δαγκώματα των ερπετών, πως αν βραστεί σε ξύδι με την προσθήκη ρόδινου μύρου ανακουφίζει με επάλειψη τον πονοκέφαλο καθώς και ότι ενδείκνυται στο λήθαργο και τη φρενίτιδα.
Την ίδια ακριβώς εποχή, ο ρωμαίος φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος τονίζει στη «Φυσική Ιστορία» του πως το θυμάρι γαληνεύει τους επιληπτικούς, κατασιγάζει τον πονοκέφαλο, και όταν καίγεται ξαποστέλνει όλα τα δηλητηριώδη όντα. Και φυσικά αποτελούσε απαραίτητο συστατικό στα amatorium, τα αφροδισιακά φίλτρα που χτυπούσαν στο γουδί οι μάγισσες της αρχαίας Ρώμης και τα μοσχοπουλούσαν σε άτεκνες γυναίκες, καταπονημένους συζύγους και ερωτοπλανταγμένους νεαρούς.
Στον Μεσαίωνα, εποχή που αναμασά τις αρχαίες διδαχές, το θυμάρι φημίζεται ως σωτήριο φάρμακο για την μελαγχολία, την κατάθλιψη και την επιληψία, με αποτέλεσμα πολύ συχνά τα στρώματα μαξιλάρια να παραγεμίζονται με το χόρτο του.
Η πίστη στην ιδιότητα του θυμαριού να χαρίζει θάρρος δεν έχει υποχωρήσει καθόλου. Σε μια εποχή γεμάτη πολέμους, εκστρατείες και σφαγές, η τόλμη αποτελεί περιπόθητη αρετή. Έτσι, οι ευγενείς κεντούν την εικόνα του θυμαριού πάνω σε
μαντήλια και τα χαρίζουν στους αναχωρούντες για τους Αγίους Τόπους σταυροφόρους, ώστε να μακελεύουν τους αλλόθρησκους δίχως δισταγμό. Το θυμάρι κοσμεί επίσης συχνά ασπίδες ιπποτών, ενώ το συναντάμε επίσης σε θρύλους που μιλούν για απλούς ιπποκόμους που αποκοιμήθηκαν σε λόφους κατάφυτους με το ανθισμένο φρύγανο, για να ξυπνήσουν ακατανίκητοι πολεμιστές. Η πίστη στην δύναμη του θυμαριού να αποδιώχνει τις δαιμονικές οντότητες είναι, τώρα πιο δυνατή από ποτέ. Ένας γερμανικός μύθος μιλάει για μια κοπέλα που ερωτεύτηκε παράφορα έναν όμορφο στρατοκόπο. Στη μητέρα της δεν άρεσε όμως καθόλου ο μαυρομάτης αυτός ξένος και μόλις έμαθε ότι η κόρη της ετοιμαζόταν να κλεφτεί μαζί του έραψε κρυφά της λίγο θυμάρι στη φορεσιά της. Τη νύχτα που ο ξένος ήρθε για να πάρει την κόρη κοντοστάθηκε τρομαγμένος, άφησε μια δυνατή
κραυγή και ανεμοσκορπίστηκε, αφήνοντας πίσω του την αποπνικτική αποφορά του θειαφιού. Παραδόξως όμως το θυμάρι εξυπηρετούσε και τα σχέδια όσων εχθρεύονταιτον άνθρωπο. Οι αλαφροΐσκιωτοι εκείνης της εποχής ορκίζονταν πως είχαν δει τις πανάσχημες βασίλισσες των ξωτικών και τις γριές μάγισσες να μεταμορφώνονται σε πανώριες υπάρξεις κάνοντας απλώς ένα μπάνιο σε νερό όπου είχε βράσει θυμάρι μαζί με απήγανο. Όταν πάντως ενέσκηψαν οι μεγάλες επιδημίες, με χειρότερη απ’ όλες την πανούκλα, οι εντριβές με ξίδι μέσα στο οποίο είχε μουλιάσει θυμάρι ή απλώς το κάψιμο του μέσα στους χώρους θεωρούνταν αποτελεσματικά προστατευτικά μέτρα. Σε πολλές σλαβικές χώρες εξακολουθούν μέχρι τις μέρες μας να θυμιατίζουν το σπίτι και το στάβλο με θυμάρι για να κρατήσουν μακριά τις μολυσματικές ασθένειες. Μεγάλη χρήση του γινόταν μέχρι πρόσφατα από τους ρώσους πεχλιβάνηδες που ξάπλωναν πάνω σε μαξιλάρια γεμάτα με ξερό θυμάρι για να αντλήσουν δύναμη και θάρρος.
Το θυμάρι, τέλος, παραμένει πάντοτε παρόν στον μακρύ κατάλογο των συστατικών του παντισάχ κουββέτ ματζουνού, του αφροδισιακού εκλείγματος δηλαδή που κατανάλωναν τακτικά οι οθωμανοί σουλτάνοι και αγοράζουν σήμερα μετά μανίας οι τουρίστες από τα μπαχαριτζίδικα την Κωνσταντινούπολης.
Θα διαπιστώσατε ασφαλώς ότι σε όλες σχεδόν τις εποχές και σε σχέση με το θυμάρι διατηρούνται οι ίδιες πάνω-κάτω πεποιθήσεις και πρακτικές. Θυμιατίζεται δηλαδή για να διώξει τις αρρώστιες και τα εχθρικά όντα, πίνεται ή τρώγεται για να χαρίσει θάρρος και να διεγείρει την επιθυμία, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να τονώσει τον αδύναμο οργανισμό και να γαληνέψει την παραφορά. Με αφετηρία την φράση του Αντισθένη «Αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις» ας ψάξουμε για τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από το όνομα του ταπεινού αυτού σε ύψους, αλλά σημαντικού σε ιδιότητες θάμνου.
Ετυμολογικά λοιπόν, το θυμάρι ή θύμος όπως το ονόμαζαν οι αρχαίοι, προέρχεται από την λέξη θύω, η οποία αρχικά είχε την σημασία του «βγάζω καπνούς» και αργότερα του «θυσιάζω».Από την ίδια ρίζα προέρχονται
και οι λέξεις θυμίαμα και θυμιατίζω, ενώ στενή φαίνεται πως είναι και η σχέση με τον θυμό. Και θυμός στους αρχαίους δεν σημαίνει την οργή, αλλά τη ζωτική δύναμη, τη βούληση, όπως μας επιβεβαιώνουν λέξεις σαν το λιπόθυμος, εύθυμος,πρόθυμος κ.α.
Για τον Πλάτωνα μάλιστα ο θυμός αποτελεί ένα από τα τρία μέρη της ψυχής, την κινητήρια δύναμη της ανδρείας, την οποία όπως είδαμε νωρίτερα πίστευαν στην αρχαιότητα ότι θρέφει ο θύμος.
Η επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους και τους αόρατους θεούς γινόταν σε όλες σχεδόν τους πολιτισμούς δια μέσου του αρωματικού καπνού του θυμιάματος.
Στον Ικαρομένιππο του Λουκιανού η «αίθουσα εργασίας» του Δία διαθέτει πάτωμα γεμάτο με τρύπες που σφραγίζονται με πώματα. Κάθε φορά που ο πατέρας των θεών ανοίγειένα καπάκι μυρίζει τον καπνό και μαζί προσλαμβάνει τ’ όνομα εκείνου που έκανε την αναίμακτη θυσία. Γιατί οι θεοί του Ολύμπου δεν αγαπούν μόνο την κνίσα, την τσίκνα δηλαδή από τα σφάγια, αλλά και το ρητινώδες άρωμα του θυμαριού, της αρκεύθου και των πολλών άλλων φυτών που καίγονται για να τους ευφράνουν.
Με αναμμένα ματσάκια θυμαριού που κουφοκαίουν εξαγνίζονταν σε παλαιότερες εποχές οι ναοί, ενώ στα νοσοκομεία του αραβικού κόσμου ήταν το παραπέτασμα καπνού απ’ το κάψιμο του θυμαριού, του φασκόμηλου και ορισμένων άλλων δραστικών φυτών που εμπόδιζε το φίδι της μολυσματικής αρρώστιας να σέρνεται ανεμπόδιστα παντού. Μέχρι και τα τέλη του 17ου αιώνα τα φαρμακεία τις χριστιανικής Ευρώπης εμπορεύονταν ένα μείγμα από θυμάρι, στύρακα, βενζόη και λιβάνι το οποίο «καθάριζε» το μολυσμένο αέρα και προστάτευε από τις επιδημίες. Η αιτία όλων των παραπάνω ίσως να μην είναι άλλη από το ό,τι όταν το θυμάρι καίγεται εκλύεται θυμόλη, η οποία διαθέτει ισχυρές αντισηπτικές ιδιότητες.
Υπάρχουν αναφορές ότι ακόμα και σήμερα οι σαμάνοι-θεραπευτές ορισμένων φυλών της Μογγολίας και της Σιβηρίας καίνε μέσα σε κλειστούς χώρους μεγάλες ποσότητες από θυμάρι ώστε το πνεύμα τους να ταξιδέψει μαζί με τον πυκνό καπνό μακριά απ’την απτή πραγματικότητα. Σκοπός τους έχουν να ξετρυπώσουν τον υπαίτιο της αρρώστιας και να επιστρέψουν με το κατάλληλο για την κάθε περίπτωση φάρμακο.
Πολλές φορές μάλιστα το φάρμακο δεν αποκλείεται να είναι το ίδιο το θυμάρι. Αυτό τουλάχιστον συμβαίνει στην σύγχρονη αναβίωση του θεραπευτικού υποκαπνισμού και του τελετουργικού θυμιατίσματος, οι ακόλουθοι των οποίων αναγνωρίζουν στο θυμάρι πως ενισχύει τη θέληση και την πεποίθηση, αφυπνίζει τις μύχιες δυνάμεις που είναι απαραίτητες σε περιόδους κρίσης και λειτουργεί θαυμάσια ενάντια στην απάθεια, την κατάθλιψη και την αϋπνία. Υπάρχουν μάλιστα αρκετοί που ισχυρίζονται ότι το θυμάρι είναι ασυναγώνιστο αποτρεπτικό μέσο, διαθέτοντας την ικανότητα του να ξορκίζει τους επίμονους εφιάλτες ή καλύτερα ίσως, να επιτρέπει στους υπόγειους φόβους να αναδυθούν στην συνείδηση όπου μπορούν να τους αντιμετωπιστούν καλύτερα

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το άρωμα τους όταν θρυμματιστούν. Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρώς καυστική και πλούσια. Μαζί με τους αποξηραμένους ανθούς χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό για τον αρωματισμό διαφόρων φαγητών σε ψάρια, κρέατα, σε διάφορες σάλτσες, σούπες κ.λ.π. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του λικέρ βενεδικτίνη.
Νησιώτικα-ρεβύθια-με-θυμάρι-018Στην περιοχή της Μεσογείου είναι κυρίως η αραβική μαγειρική που επωφελείται από την τακτική χρήση του θυμαριού. Το ζαατάρ (λέξη που στα αραβικά σημαίνει θυμάρι) είναι ένα μείγμα από ξερά φυλλαράκια του, σουμάκ και σουσάμι, με το
οποίο σε ολόκληρη την Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή καρυκεύουν κεφτέδες και λαχανικά ή το ανακατεύουν με λάδι και αλείφουν μ’ αυτό τις αραβικές πίττες. Η χρήση του ζαατάρ στην αραβική κουζίνα είναι ευρεία λόγω κυρίως των ορεκτικών, χωνευτικών και αντιφυσητικών του ιδιοτήτων.  Στο Λίβανο, οι
μητέρες δίνουν στα παιδιά τους όταν μελετούν για εξετάσεις ψωμί με λάδι και ζαατάρ για καλύτερες επιδόσεις. Θαυμάσιο σε γεύση και άρωμα είναι το θυμαρόψωμο ή μανακίς μπιλ-ζαατάρ του Λιβάνου, που ψήνεται σε πέτρινο φούρνο ή σε σάτζ (πρόκειται σαν σκεύος που μοιάζει πολύ με γουόκ) και τρώγεται ζεστό γιατί ποτέ δεν προλαβαίνει να κρυώσει. Παραδόξως, παρότι το θυμάρι από εδώ ξεκίνησε για να κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο, στην Ελλάδα δεν το χρησιμοποιούμε πολύ, καθώς με το έντονο άρωμα και τη δυνατή του γεύση αρωματίζονται μόνο λάδια, ξίδια,
σαλάτες και τουρσιά. Μπορούμε πάντως άφοβα να νοστιμίσουμε μ’ αυτό την φέτα ή αλλά τυριά, τα νερόβραστα λαχανικά, πίτες, σούπες και σάλτσες, αρκεί να θυμόμαστε πως ξερό το θυμάρι είναι πολύ πιο έντονο από νωπό, γι’ αυτό η χρήση τουπρέπει να γίνεται με φειδώ.
ImageHandler.ashxΓνωρίζουμε επίσης πως το θυμάρι αποτελεί απαραίτητο υλικό της γαλλικής μαγειρικής καθώς συμμετέχει πάντοτε στο μυρωδικό ματσάκι που ονομάζεται μπουκέ γκαρνί. Στην ισπανική και μεξικανική κουζίνα καρυκεύει συνήθως βραστά, σούπες και σάλτσες ενώ για τους Ιταλούς ταιριάζει πολύ σε πίτσες και λαζάνια.
Τελειώνοντας πρέπει να αναφέρουμε την σόπα ντε φαρίγκολα, την εύκολη και γρήγορη στην παρασκευή της θυμαρόσουπα που απολαμβάνουν από αρχαιοτάτων χρόνων οι βοσκοί της Καταλονίας.

evernote-camera-roll-20140208-230109 Ρίχνουν ένα ή δύο κλαδάκια ξερού θυμαριού σε μια κούπα βραστό νερό, το σουρώνουν μετά από λίγο, προσθέτουν λάδι και περιχύνουν με το ζουμί λεπτές φέτες ψωμιού.

 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το θυμάρι περιέχει αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 1-2%. To κύριο συστατικό του αιθέριου έλαιου του θυμαριού κατά 20-54% είναι η θυμόλη ή, αλλιώς, καμφορά του θυμαριού, έχει χρήσεις στην αρωματοποιία και στην οδοντιατρική. Η θυμόλη έχει αντισηπτική δράση και αποτελεί το κυρίως συστατικό πολλών εμπορικών σκευασμάτων για την πλύση του στόματος, όπως η Listerine. Πριν την έλευση των σύγχρονων αντιβιοτικών, το αιθέριο έλαιο θυμαριού χρησίμευε για την επάλειψη των γαζών. Η θυμόλη έχει αποδειχτεί επίσης αποτελεσματική στην καταπολέμηση των μυκητων που συχνά μολύνουν τα νύχια των ποδιών. Αποτελεί επίσης ενεργό συστατικό σε κάποια φυτικά σκευάσματα χωρίς οινόπνευμα, για την απολύμανση των χεριών.
Το θυμάρι χρησιμοποιείται ευρέως σε όλες στις παραδοσιακές και εναλλακτικές ιατρικές. Η θυμόλη την οποία περιέχει είναι ισχυρό αντισηπτικό 25 φορές πιο δραστικό από τη φαινόλη και υπερτερεί αυτής γιατί ερεθίζει λιγότερο τους βλεννογόνους.
Φυσικό τονωτικό σε περιπτώσεις σωματικής και πνευματικής κατάπτωσης, άγχους και κατάθλιψης. Βοηθά στην διαύγεια πνεύματος .
thyme-essential-oilΤο ζεστό ρόφημα θυμαριού είναι εφιδρωτικό και συνεπώς αποτελεσματικό και κατευναστικό σε περιπτώσεις κρυολογήματος, βρογχίτιδας, αμυγδαλίτιδας, βήχα, άσθματος, γαστρίτιδας, κρυώματος της κοιλιάς συνοδευόμενη από διάρροια, διάρροιας, τροφικών δηλητηριάσεων και πυρετού.
Σε περιπτώσεις λοιμώξεων των πνευμόνων που χαρακτηρίζονται από παχύρρευστο, κιτρινωπό φλέγμα λειτουργεί αποτελεσματικά προκαλώντας απόχρεμψη κολλωδών βλεννών.
Το ρόφημα θυμαριού :
-θεωρείται αντισηπτικό της πεπτικής οδού
-ανακουφίζει από το φούσκωμα καταπραύνοντας το πεπτικό σύστημα, πράγμα που οφείλεται στην αντισπασμωδική δράση του αιθερίου ελαίου της θυμόλης στους μαλακούς μύες
-βοηθάει πολύ στην πέψη κυρίως των λιπαρών τροφών
-χρησιμοποιείται κατά της ατονίας του πεπτικού συστήματος και της ανορεξίας.
-λόγω της ήπιας στυπτικής του δράσης είναι χρήσιμο στην παιδική διάρροια και τη νυχτερινή ενούρηση.
–Το θυμάρι καταπολέμα την ψωρίαση και την ακμή.
–Κομπρέσες από θυμάρι δρουν κατά των μυϊκών σπασμών (στραβολαίμιασμα) και των τσιμπημάτων από έντομα.
–Ως γαργάρα ή στοματική πλύση, το θυμάρι είναι εξαιρετικό γιατρικό κατά του πονόλαιμου και της ουλίτιδας.
–Εξωτερικά, μπάνια με θυμάρι χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση από τους πόνους των ρευματισμών και το έλαιο του συχνά χρησιμοποιείται σε υγρά εντριβών και λάδια για μασάζ.
http://www.monastiriaka.gr
d59611c47e0287dc6870bf9337fedbd5.pngΑπό τις δύο μεγάλες παραδοσιακές ιατρικές σχολές της Ανατολής, η Αγιουρβέδα το μεταχειρίζεται κυρίως ως θερμαντικό αντιφυσητικό, αντιβηχικό και αντιπαρασιτικό
βότανο. Στην κινέζικη πάλι θεραπευτική τέχνη το καλλιεργούμενο θυμάρι (Thymus vulgaris) ονομάζεται σεξιανγκτσάο, δηλαδή μόσχοσμο φυτό, και χρησιμοποιείται εδώ
και περίπου έναν αιώνα ενάντια στην βρογχίτιδα, την αρυγγίτιδα, τον βήχα και τα παράσιτα που προκαλούν αγκυλοστομίαση. Το άγριο ξαδελφάκι του (Thymus
serpyllum), πάλι, ή ντιτζιάο, καρύκευμα του εδάφους δηλαδή, όνομα που υπογραμμίζει ωραιότατα το χαμηλό του ύψος, βρίσκει χρήση εδώ και χίλια τουλάχιστον χρόνια. Ενεργειακά αξιολογείται ως ένα αιχμηρό και θερμαντικό βότανο που δυναμώνει τον οργανισμό, διώχνει το κρυολόγημα, τον πονοκέφαλο, την ναυτία,τον κοιλόπονο και προσφέρει σπουδαίες υπηρεσίες σε πεπτικά προβλήματα, σε φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού, στην αρθρίτιδα και στους ρευματισμούς.
Το θυμάρι βρίσκει επίσης πολλές εφαρμογές στη σύγχρονη βιομηχανία φαρμάκων και καλλυντικών λόγω των αντισηπτικών, επουλωτικών, σπασμολυτικών και αποχρεμπτικών του ιδιοτήτων. Αποσμητικά σαπούνια, κρέμες που τονώνουν την επιδερμίδα, λοσιόν για την ακμή, σαμπουάν ενάντια στη πιτυρίδα,στοματικά
διαλύματα και οδοντόκρεμες, αντιβηχικά σιρόπια, λοσιόν για μετά το ξύρισμα,φάρμακα για τη δυσπεψία, είναι κάποια μόνο από τα προϊόντα που συχνά ενισχύονται με το αιθέριο έλαιο του.
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Agricultural Research Service, U. S. Department of Agriculture, Beltsville, Maryland, του Institute for Applied Botany and Pharmacognosy, University of Veterinary Medicine Vienna, Austria και πολλών άλλων Πανεπιστημίων
Οι αντιμικροβιακές και οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν και από σχετική έρευνα του Εργαστηρίου Χημείας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν και από το Department of Biology, University of Mosul, Mosul, Iraq

Μελισσοκόμικες χρήσεις:
http://www.bees.gr/archives/3096
Το θυμάρι θεωρείται κορυφαίο μελισσοκομικό φυτό, επειδή δίνει ένα εξαιρετικά αρωματικό μέλι με μεγάλη διατροφική αξία. Το θυμάρι περιέχει αιθέριο έλαιο που το κυριότερο συστατικό του είναι η θυμόλη (ποσοστά άνω του 25%) Η θυμόλη έχει αντισηπτική δράση και υπήρξε φυσικός προκάτοχος των σύγχρονων αντιβιοτικών. Η θυμόλη έχει εφαρμογές και στη μελισσοκομία, αφού μπορεί κανείς να καταπολεμήσει με αυτή βιολογικά το μεγαλύτερο εχθρό της μέλισσας στην Ελλάδα (μετά τον άνθρωπο) το βαρρόα.
130616_thymusΤο θυμαρίσιο μέλι κάνει περίπου εννιά μήνες για να αρχίσει να κρυσταλλώνει, αλλά η κρυστάλλωση μπορεί να καθυστερήσει σημαντικά, αν το μέλι έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε θυμάρι και να αρχίσει ακόμα και μετά τα 2 χρόνια. Αυτό δε σημαίνει ότι ένα μέλι που κρυσταλλώνει πιο γρήγορα είναι υποδεέστερο.
Η γεύση του θυμαρίσιου μελιού είναι έντονη και μπορεί να είναι και λίγο καυστική και το χρώμα του είναι ανοιχτόχρωμο. Συνήθως είναι μέλι με ελάχιστη υγρασία και είναι αρκετά πηκτό (αν συγκριθεί πχ με μέλι πορτοκαλιάς, ακακίας ή βαμβακιού).
Το θυμαρίσιο μέλι είναι ο κύριος και ίσως και μοναδικός τρύγος για ορισμένες περιοχές της Ελλάδας. Τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε θυμάρι έχουν συνήθως μέλια περιοχών όπως οι Κυκλάδες όπου δεν υπάρχουν άλλα φυτά για να γίνει πρόσμιξη στο νέκταρ από την ίδια τη μέλισσα. Παρόλα αυτά το πιο φημισμένο θυμαρίσιο μέλι και ίσως το ακριβότερο το βρίσκει κανείς στα Κύθηρα.
Το θυμαρίσιο μέλι είναι ένα προϊόν δύσκολο να παραχθεί, όχι τόσο γιατί τα μελίσσια θέλουν κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία πριν τον τρύγο του αλλά επειδή όσο ανθεκτικό είναι το θυμάρι ως φυτό, τόσο ευαίσθητο είναι το λουλούδι του.
Έτσι αν οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές οι μέλισσες δεν θα συλλέξουν ικανοποιητικές ποσότητες. Μια παρατεταμένη βροχή την περίοδο της ανθοφορίας μπορεί να κάνει το φυτό πολύ “υγρό” και το νέκταρ του να αραιώσει τόσο ώστε να μην προκαλεί το ενδιαφέρον της μέλισσας (οι μέλισσες έχουν λιγότερο έντονη την αίσθηση της γεύσης από εμάς. Έτσι ένα αραιό και όχι και τόσο γλυκό νέκταρ δεν τις ελκύει) Ένας έντονος καύσωνας μπορεί να στεγνώσει γρήγορα το φυτό και τα άνθη να ξεραθούν, οπότε πάλι δεν θα υπάρξει ικανοποιητικός τρύγος. Οι ιδανικές συνθήκες είναι έχει ποτιστεί καλά το φυτό πριν την ανθοφορία και κατά τη διάρκεια αυτής απλά να κάνει δροσούλα και να έχει μια σχετική υγρασία (νότιους ανέμους κλπ).  Η δυσκολία στη συλλογή μεγάλων ποσοτήτων και η ιδιαίτερα ευχάριστη γεύση, καθιστούν το θυμαρίσιο μέλι το πιο ακριβό στην Ελλάδα.
University of Veterinary Medicine Vienna, Vienna, Austria
Department of Biology, University of Mosul, Mosul, Iraq
Agricultural Research Service, U. S. Department of Agriculture, Beltsville, Maryland
ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
www.monastiriaka.gr
Το άρωμα του μύθου, του θύμου οι αλήθειες

www.bees.gr
U. P. Hedrick – E. Lewis Sturtevant : Sturtevant’s Edible Plants of the World ,Dover Publications (February 1972)
Richard Mabey : Plants with a Purpose, HarperCollins Distribution Services 1980
Tyozaburo Tanaka : Tanaka’s Cyclopedia of edible plants of the world, Yugaku-sha : distributed by Keigaku Pub. Co 1976
Deni Bown : Encyclopedia of Herbs and Their Uses, DK Publishing 1995
WILLIAM H. HYLTON – JOSIE A. HOLTOM :Complete Guide to Herbs, RODALE BOOKS,US 1979
Daferera, D. J. Tarantilis, P. A. and Polissiou M. G. 2002. Characterization of Essential Oilsfrom Lamiaceae Species by Fourier Transform Raman Spectroscopy. Journal of Agricultural
and Food Chemistry, 50: 5503-5507

Read Full Post »

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Πολυετές φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας που ειναι άτακτα απλωμένο και φθάνει σε ύψος τα 80 εκατοστά. Έχει στενά πράσινα φύλλα και μικρά κίτρινα άνθη.
Το όνομα του γένους προέρχεται από το » γάλιον » του Διοσκουρίδη με το οποίο όπως έγραφε » πήζει το γάλα » σαν την πυτία.

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Το συγκεκριμένο είδος είναι γνωστό και ως βατόχορτο αφού οι βλαστοί του μοιάζουν στην ανάπτυξή τους με τα βάτα. Η ομοιότητα αναφέρεται κυρίως στην λοξή καμπύλη που δημιουργούν οι βλαστοί. Τα φύλλα έχουν μήκος 1-3 cm και 2 mm πλάτος, με γυαλιστερό σκούρο πράσινο χρώμα, τριχωτά κάτω, σχηματίζουν 8-12 σπείρες. Τα λουλούδια έχουν διάμετρο 2-3 mm, κίτρινο χρώμα και σχηματίζουν πυκνές συστάδες.

ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ  ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το φυτό είναι άοσμο, αλλά έχει μία στυπτική – ξερή, υπόξινη και υπόπικρη γεύση.
Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Μια κίτρινη χρωστική ουσία από το ανθοφόρο στέλεχος χρησιμοποιείται ως χρωστική τροφίμων . Οι ψημένοι σπόροι είναι ένα υποκατάστατο του καφέ. herbs-580x580Ο ωμός σπόρος είναι βρώσιμος. Το κομμένο φυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πυτία για την πήξη του γάλακτος. Οι ανθισμένες κορυφές αποστάζονται σε νερό για να φτιαχτεί ένα δροσιστικό ρόφημα οξύ.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Περιέχει ιριδοειδή, φλαβονοειδή, ανθρακινόνες και αλκάνια. Έχει μια μακρά ιστορία της χρήσης σαν φυτικό φάρμακο. Κύρια εφαρμογή του είναι ως διουρητικό και για την θεραπεία των παθήσεων του δέρματος . Τα φύλλα, οι μίσχοι και οι βλαστοί έχουν αντισπασμωδικές, στυπτικές, διουρητικές , επουλωτικές ιδιότητες. Το φυτό χρησιμοποιείται ως φάρμακο για τις πέτρες στα νεφρά και των ουροφόρων οδών. Ακόμη πιστεύεται ότι μπορει να χρησιμοποιειθεί στην θεραπεία της επιληψίας.
GaliumVerumΜια σκόνη που παρασκευάζεται από το τρυφερό ​​φυτό χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει το ερεθισμένο δέρμα και να μειώσει τη φλεγμονή , ενώ το φυτό χρησιμοποιείται επίσης ως κατάπλασμα για τα κοψίματα, τις λοιμώξεις του δέρματος και την αργή επούλωση των πληγών.
Το φυτό συλλέγεται όταν ανθίσει και ξηραίνεται για μετέπειτα χρήση .
galium-verum

ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ  ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

Το αραχιδονικό οξύ που περιέχεται στο φυτό μετατρέπεται σε προσταγλανδίνες. Αυτές είναι μέλη της κατηγορίας των βιοχημικών λιπιδίων και είναι γνωστές για τις ισχυρές φυσιολογικές ιδιότητές τους. Η σύνθεση των προσταγλανδινών λαμβάνει μέρος στις μεμβράνες διαφόρων κυττάρων.
Περίπου δώδεκα διαφορετικές προσταγλανδίνες έχουν αναγνωριστεί, κάθε μία από τις οποίες σχετίζεται με διαφορετικές δραστηριότητες και επιδράσεις σε διάφορα είδη ιστών. Μία σημαντική δραστηριότητα πολλών από αυτών των εικοσανοειδών είναι η διευκόλυνση της χαλάρωσης των μυϊκών τοιχωμάτων που διαγράφουν τα αιμοφόρα αγγεία, διαστέλλοντάς τα αποτελεσματικά. Όμοια με άλλα είδη αγγειοδιαστολής, αυτή η δράση έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση της πίεσης του αίματος. Δρώντας σε συνδυασμό με τις θρομβοξάνες, οι προσταγλανδίνες διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος, η ισορροπία μεταξύ των δύο διαφορετικών ουσιών ουσιαστικά να ελέγχουν εάν θα συμβεί σύμπηξη ή όχι. Επιπροσθέτως, πολλές προσταγλανδίνες προκαλούν φλεγμονή και την σύσπαση των μυϊκών ιστών, ενώ λιγότερες θεωρούνται αναμεμιγμένες στην αναστολή ή προώθηση δραστηριοτήτων όπως η μεταφορά ιόντων, κυτταρική ανάπτυξη, λιπόλυση, ρύθμιση θερμοκρασίας, και απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Galium_verum01Σε σχετικές έρευνες του University of Wuerzburg της Γερμανίας τεκμηριώθηκαν οι αντικαρκινικές δράσεις του φυτού.
Μία άλλη έρευνα του Heilongjiang August First Land Reclamation University έδειξε την αντικαρκινική δράση του φυτού στην θεραπεία του καρκίνου του θυροειδούς.
Σε άλλη έρευνα του Semmelweis Medical University, Budapest, Hungary διαπιστώθηκε η πλούσια περιεκτικότητα του φυτού σε Ιριδοειδή τα οποία λειτουργούν ως ισχυρά αντιοξειδωτικά απομακρύνοντας τις ελεύθερες ρίζες από την επιφάνεια των κυττάρων του οργανισμού.Επίσης έχουν πολλές θετικές επιδράσεις για την υγεία και ομοιοστασία του οργανισμού όπως:Υγιείς Αρθρώσεις, Ενίσχυση Ανοσοποιητικού Συστήματος,Υγιές καρδιαγγειακό σύστημα κλπ
Σε σχετικές έρευνες του University of Novi Sad, Medicine, Novi Sad, Serbia διαπιστώθηκαν οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα αποξηραμένα φυτά χρησιμοποιούνται για να γεμίσουν στρώματα, διότι το άρωμα των φυτών που περιέχει κουμαρίνη καταπολεμά τους ψύλλους.

double-gloucester-wheelΤα λουλούδια χρησιμοποιούνται επίσης για να πήξει το γάλα στην παρασκευή τυριών και, σε στο Gloucestershire χρησιμοποιούνται στο χρωματισμό του περίφημου τυριού Double Gloucester. Το φυτό χρησιμοποιείται επίσης για την παρασκευή εδώδιμων κόκκινων και κίτρινων χρωμάτων. Μία κόκκινη βαφή λαμβάνεται από την ρίζα. Μία κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τις κορυφές στο στάδιο της ανθοφορίας. Τέλος μία βαφή λαμβάνεται από το φύλλωμα, όταν βράζεται με στυπτηρία.
Στη Δανία, το φυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την παρασκευή του μοναδικού ποτού bjæsk.
Τέλος αποτελεί βασική τροφη για πολλά λεπιδόπτερα.

University of Novi Sad, Medicine, Novi Sad, Serbia
Semmelweis Medical University, Budapest, Hungary
Heilongjiang August First Land Reclamation University
University of Wuerzburg
Plants Of A Future
U. P. Hedrick – E. Lewis Sturtevant : Sturtevant’s Edible Plants of the World ,Dover Publications (February 1972)
Richard Mabey : Plants with a Purpose, HarperCollins Distribution Services 1980
florakristonia
Tyozaburo Tanaka : Tanaka’s Cyclopedia of edible plants of the world, Yugaku-sha : distributed by Keigaku Pub. Co 1976
Deni Bown : Encyclopedia of Herbs and Their Uses, DK Publishing 1995
WILLIAM H. HYLTON – JOSIE A. HOLTOM :Complete Guide to Herbs, RODALE BOOKS,US 1979

Read Full Post »

Satureja montanaΣτη χώρα μας υπάρχουν και άλλα είδη Satureja με παρόμοιες ιδιότητες και την ίδια χαρακτηριστική οσμή όπως η Satureja hortensis, η Satureja Athoa και η Satureja cretica.. Ανήκει στην οικογένεια Lamiaceae και το συναντούμε με τις κοινές ονομασίες θρούμπα, γεροντόχορτο, θρούμπι, θρύμπα, τραγορίγανος, ζαρμπούνιζαμπούρι, montana ήthymbra, hortensis, spinosa και cretica. Το θρούμπι είναι επίσης γνωστό με τα ονόματα τραγόχορτο, γεροντόχορτο, σατουρέγια ή θύμβρα , θύμος, έρπυλλος, χαμοθρούμπι και γαϊδουροθυμό. Καθώς επίσης είναι γνωστό και από την αρχαιότητα με το όνομα θύμβρη (Διοσκορίδης, Θεόφραστος).
Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι -5° Κελσίου και δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε σκιερά μέρη. Ευδοκιμεί σε ουδέτερα ή αλκαλικά (εδάφη με τιμή pH 6 – 7 θεωρούνται ιδανικά για την καλή ανάπτυξη του), καλά αποστραγγισμένα και ηλιόλουστα εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με σπόρο το φθινόπωρο ή την άνοιξη και με μοσχεύματα μαλακού ξύλου το καλοκαίρι.

Satureja montanaΠιο συγκεκριμένα το ορεινό θρούμπι (Satureja montana) πολλαπλασιάζεται και με διαίρεση των θυσάνων της βάσης του φυτού, πάλι την Άνοιξη, απ ευθείας στην οριστική τους θέση. Η καταλληλότερη εποχή για την καλλιέργεια του φυτού είναι είτε το φθινόπωρο είτε η άνοιξη. Ανθίζει το Μάιο για περίπου ένα μήνα. Satureja montana2Συνυπάρχει με το θυμάρι και προηγείται χρονικά στην ανθοφορία. Η συγκομιδή αρχίζει συνήθως το δεύτερο χρόνο, συλλέγεται το υπέργειο μέρος σε στάδιο πλήρους άνθησης.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Είναι αρωματικό και χρησιμοποιείται περισσότερο στη μαγειρική, στις σαλάτες, τις σάλτσες και τα ψητά.
Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Το θρούμπι χρησιμοποιείται όπως η ρίγανη και το θυμάρι, τρίβεται και φυλάγεται. Μπορούν ακόμη να χρησιμοποιηθούν σε σαλάτα τα νωπά φύλλα του, που έχουν μια πικρή γεύση. Αποδεικνύει τη γεύση της ρίγανης, της μαντζουράνας, του βασιλικού, του θυμαριού, το δεντρολίβανου και της δάφνης ενώ πολλαπλασιάζεται με κόλιανδρο, μοσχοκάρυδο, πάπρικα, σκόρδο, φασκόμηλο και εστραγκόν. Επίσης, ως αφέψημα (ρίχνουμε 1 κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και το θρούμπι).

BFFD5D50219D099F91089D2650E97A5E
Μερικές Γεύσεις:
1) θρούμπι, ψάρι(σολομός)
2) κρέπες με θρούμπι και κεφάλι αγκινάρας
3) θρούμπι με ζυμαρικά και μεζέδες
4) τηγανίτα με θρούμπι
5) θρούμπι με λάχανο
6) θρούμπι σε μπισκότα
7) καρβέλι στρεβλομένο με θρούμπι
8) κέικ γεμιστά με θρούμπι
9) ελαιόπιτα με τυρί και θρούμπι
10) ελαιόπιτα με τυρί και θρούμπι Καγιανάς

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Οι θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού ήταν γνωστές από την αρχαιότητα . Δρα ως χωνευτικό χρησίμευε ως αφέψημα για τον πονόλαιμο, το βήχα, τον πονόδοντο και τις πληγές στο στόμα, καθώς και ως απολυμαντικό για διάφορα σκεύη, λόγω των αντιβακτηριδιακών και αντιμικρoβιακών του ιδιοτήτων. το χρησιμοποιούσαν για περιπτώσεις ουρικής αρθρίτιδας, διάρροιας και διακοπής εμμήνων. Βοηθάει παρά πολύ σε πεπτικά προβλήματα, κολικούς και σε αέρια του στομάχου. Ανοίγει την όρεξη, είναι σπασμολυτικό, καταπραΰνει τις νευροπάθειες, τις κρίσεις άσθματος, ενώ διώχνει την αϋπνία. Βοηθάει σε περιπτώσεις αρθριτικών, σε ρευματισμούς και πέτρας στα νεφρά. Σε περιπτώσεις βαρηκοΐας είναι πολύ καλό. Αντιμυκητικό, αποχρεμπτικό, διουρητικό και αφροδισιακό (το βοτάνι της ευτυχίας), ενώ σε εξωτερική χρήση είναι αντισηπτικό σε πληγές και τσιμπήματα .
00357_winter_savory_bioΤο αιθέριο έλαιο που παρασκευάζεται από το φυτό αποτελεί συστατικό σε λοσιόν για το τριχωτό της κεφαλής σε περιπτώσεις αρχόμενης φαλάκρας. Μία αλοιφή που παρασκευάζεται από το φυτό χρησιμοποιείται εξωτερικά για την ανακούφιση στις αρθριτικές αρθρώσεις.
Σε σχετική έρευνα του University of Modena, διαπιστώθηκε ότι η Satureja Montana θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια φυσική θεραπεία για τη θεραπεία της πρόωρης εκσπερμάτωσης, χωρίς να ασκεί αρνητική επίδραση επί των άλλων παραμέτρων της σεξουαλικής συμπεριφοράς και χωρίς να ασκει κατασταλτική δράση. Επιπλέον, το αυξημένο επίπεδο της τεστοστερόνης στον ορό επιβεβαιώνει τη θετική επίδραση της Satureja montana στην ανδρική σεξουαλική λειτουργία.
SATUREJA_montanaΣε σχετική έρευνα των ερευνητών του Universidade de Lisboa της Πορτογαλίας διαπιστώθηκαν οι αντιμικροβιακές ιδιότητες του φυτού και επιπλέον τεκμηριώθηκε ότι το φυτό περιέχει το ένζυμο χολινεστεράση, το οποίο είναι απαραίτητο για τη μετάδοση των νευρικών παλμών στον άνθρωπο και το οποίο πρέπει να διασπάται από την ουσία ακετυλοχολίνη έτσι ώστε να «καθαριστεί» ο νευρώνας για να δεχτεί ένα νέο νευρικό παλμό.
Είναι μελισσοτροφικό φυτό.
US National Library
University of Modena
Plants For A Future
Andrew Chevallier, Encyclopedia of Herbal Medicine: The Definitive Home Reference Guide to 550 Key Herbs with all their Uses as Remedies for Common Ailments, DK Adult; 2000
T. K. Lim, Edible Medicinal and Non Medicinal Plants,Springer; 2014
Roberto Chiej,Encyclopaedia of Medicinal Plants (Macdonald encyclopedias) Little, Brown 1984

Περιβαλλοντικό πρόγραμμα: Βότανα

naturamediterraneo

Read Full Post »

 Άγχουσα η ποικιλόχρωμη, Αρχαία Θουρία, Ελληνικά , 12 Γενάρη 2015

Άγχουσα η ποικιλόχρωμη, Αρχαία Θουρία, Ελληνικά , 12 Γενάρη 2015

Πρόκειται για Δικοτυλήδονο φυτό της περιοχής της ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ – ΜΥΚΗΝΑΪΚΗΣ ΑΝΘΕΙΑΣ που ανήκει στην Οικογένεια BORAGINACEAE. Η Variegata όπως δηλώνει και το όνομά της, είναι φυτό με ποικιλία χρωμάτων στα άνθη του.
Τα άνθη της, όπως σε όλες τις άγχουσες, είναι μικρά σωληνοειδή, με πέντε άνισα μικρά λευκά πέταλα, με ρόδινες, γαλάζιες, ή ιώδεις στιγμές.
290208111xΕίναι πολυετές έρπον φυτό με φύλλα που φέρουν λευκά στίγματα, 4λογχοειδή, οδοντωτά, και αδρότριχα στα χείλη. Είναι μελισσοκομικό φυτό, και ανθίζει από το χειμώνα και μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού.
Το ύψος του μπορεί να φθάσει τα 30 εκατοστά, και θα το βρούμε σε πετρώδεις τοποθεσίες, πρανή και χαντάκια.
Το ριζικό του σύστημα βρίσκεται σε ρωγμές βράχων , τροφοδοτώντας το υπέργειο τμήμα με χυμούς στα σαρκώδη τμήμα του, αποθήκες, για τις πιο δύσκολες επόμενες θερμές περιόδους.
Οι τρυφεροί χνουδωτοί σωληνωτοί βλαστοί του, με χρώμα άσπρο ή βυσσινή φέρουν εναλλάξ τα ιδιαίτερα πράσινα σαρκώδη φύλλα, με διασκορπισμένα άσπρα στίγματα και μικρές διογκωμένες προεξοχές.
Anchusa variegata-45-2 (1)ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα τρώγονται μαγειρεμένα όπως όλα τα χόρτα. Μπορεί να μαγειρευτεί όπως το σπανάκι με ρύζι κλπ. Τα άνθη τρώγονται μαγειρεμένα ή ωμά σαν γαρνιτούρα στις σαλάτες.

 Άγχουσα η ποικιλόχρωμη

Άγχουσα η ποικιλόχρωμη

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Όλα τα μέρη του φυτού είναι μαλακτικά και αποχρεμπτικά. Έχουν χρησιμοποιηθεί εξωτερικά για τη θεραπεία πληγων, μωλώπων και φλεβίτιδας. Εσωτερικά για τη θεραπεία του βήχα και του βρογχικού άσθματος. Ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο παρασκευάζεται από το φυτό . Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των ελκών του δωδεκαδακτύλου και του στομάχου.

Η χλωρίδα μας

TA BATIKA

The Cretan Vista

Panoramio

 

Read Full Post »

nigella sativa Αρχαία Θουρία , ΄Ανθεια 4 Μάη 2014

nigella sativa , Αρχαία Θουρία , Άνθεια, 4 Μάη 2014

Το μαυροσούσαμο (νιγέλλα η εδώδιμος ,Nigella sativa,) ανήκει στην οικογένεια Βατραχίδες και ευδοκιμεί στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Φτάνει στο ίδιο περίπου ύψος με το κύμινο (30 ως 60 εκ.) και έχει παρόμοια με εκείνο πτεροσχιδή φύλλα, φέρει δε μεμονωμένα, όμορφα λουλούδια με κυανόλευκα πέταλα.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

nigella sativa Αρχαία Θουρία , ΄Ανθεια 4 Μάη 2014

nigella sativa Αρχαία Θουρία , ΄Ανθεια 4 Μάη 2014

Η Νιγέλα καλλιεργείται στην Ευρώπη και για καλλωπιστικούς σκοπούς. Είναι λουλούδια των κήπων κι οι Άγγλοι τα αποκαλούν «love-in-a-mist» δηλαδή αγάπη στην ομίχλη ή «devil-in-the-bush» διάβολος στο θάμνο. Τα περικάρπια έχουν εσωτερικά χωρίσματα με τους σπόρους.

rosomak

nigella sativa

nigella sativa

Οι σπόροι της νιγέλας είναι τριγωνικοί μικροί (1,5-3 mm) θαμποί και μαύροι, τραχείς στο άγγιγμα, αλλά λευκοί και ελαιώδεις εσωτερικά. Έχουν δυνατό και χαρακτηριστικό άρωμα. Αν όμως τους κοπανίσεις απελευθερώνονται οι πιο φυτικές τους νότες, που θυμίζουν ρίγανη. Η γεύση τους είναι πιπεράτη, γήινη, ξηροκαρπάτη, ελαφρά πικρή και διαπεραστική και ο βαθμός καυστικότητας του βρίσκεται στο τρία της δεκάβαθμης κλίμακας. Στη δε επίγευση είναι κάπως ξηροί, η δε υφή τους είναι πολύ πιο τραγανή από του σουσαμιού. Μοιάζουν πολύ με τους μικρότερους σε μέγεθος σπόρους του άγριου κρεμμυδιού

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Nigella_sativa_-_Köhler–s_Medizinal-Pflanzen-227

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Οι μικροσκοπικοί μαύροι σπόροι—μικρότεροι από του κύμινου—έχουν δριμύτατη γεύση αλλά και άρωμα. Το μαυροσούσαμο ήταν αγαπημένο καρύκευμα των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων. «Μαυροκούκι: Mαύροι σπόροι της Νιγέλας» .Το μαυροκούκι χρησιμοποιείται στην αρτοποιεία, αλλά και στην μαγειρική, ως άρτυμα. Ορισμένοι λαοί ακόμη και σήμερα το χρησιμοποιούν αντί για πιπέρι.

rise

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Οι Ινδοί προσθέτουν μαυροκούκι (Kalonji- καλόντζι) στα πιλάφια τους, στα κάρι τους, τα τουρσιά τους και πασπαλίζουν με αυτό τις πίτες νάαν, που χρησιμοποιούν ως ψωμί. Η τοπική κουζίνα της Βεγγάλης οφείλει το ιδιαίτερο άρωμα της σε ένα πολύχρωμο μείγμα πέντε μπαχαρικών, το παντς φορόν (panch phoron ή Bengali Five-Spice) όπου η νιγέλα συνδυάζεται -σε ίση ποσότητα- με χλωρό μαραθόσπορο, με σιναπόσπορο, κύμινο και μαυροσίταρο. Το μείγμα αυτό, τσιγαρίζεται σε σπορέλαιο ή διαυγασμένο βούτυρο γκι (ghee) και δίνει τη γλυκιά, χαρακτηριστική του γεύση στα λαχανικά, το μοσχάρι, το ψάρι ή τα όσπρια. Στην περσική κουζίνα το χρησιμοποιούν για τουρσιά και για να αρτύζουν τις ψητές πατάτες. Ενώ στη Μέση Ανατολή θεωρούν ότι ταιριάζει με τις ομελέτες λαχανικών. Είναι το κύριο συστατικό του μείγματος. Στις κουζίνες της Δύσης το μαυροκούκι συνδυάζεται με αμυλώδη υλικά όπως τα ζυμαρικά, η πατάτα και οι διάφοροι άλλοι κόνδυλοι και τα αμυλώδη λαχανικά.

DSC06059
Στην Ινδία το χρησιμοποιούν για να αρωματίσουν το γιαουρτένιο ποτό τους, λάσι, και πως και κάποια μουσουλμανικά αναψυκτικά, όπως η αραβική γκαζόζα Habba sawda Χ35 κι η Evoca Cola, περιέχουν σπόρους νιγέλας.
Το μαύρο κύμινο δεν έχει καθόλου μυρωδιά, και αναπτύσσει το άρωμα του όταν αλέθεται, ή μασιέται. Η μυρωδιά του μοιάζει με της μαντζουράνας και η γεύση του είναι ελαφρώς πικρή. Οι σπόροι του μαύρου κύμινου είναι μικροί. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παρασκευάσετε τσάι. Ρίξτε απλά ζεστό νερό πάνω από τους σπόρους και να αφήστε τους να μουλιάσουν για 10 λεπτά. Μια κουταλιά σπόρων αρκεί για ένα φλιτζάνι τσάι. Είναι καλύτερα να κρατήσετε το φλιτζάνι σκεπασμένο πριν πιείτε το περιεχόμενο, έτσι το άρωμα θα διατηρηθεί περισσότερο. Οι σπόροι μπορούν επίσης να προστεθούν σε φαγητά κατσαρόλας, σε ψωμιά, αλλά και για παραγωγή ξυδιού. Μπορείτε να τους ανακατέψετε με μέλι ή να τους πασπαλίσετε σε σαλάτες. Είναι μια συμπαθητική προσθήκη σε σάλτσες για σαλάτες, τουρσί, αρνί πουλερικά, ακόμα και για τηγανητά πιάτα, ειδικά όταν συνδυάζονται με λεμόνι, τσίλι, σκόρδο, τζίντζερ, κόλιαντρο, και ταχίνι.

Iraqi-sweet-rolls

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Οι σπόροι του Μαύρου Κύμινου όταν αναμιγνύονται με μέλι και σκόρδο είναι εξαιρετικό τονωτικό για άτομα με άσθμα ή βήχα, καθώς και εκείνους που θέλουν να ενισχύσουν την άμυνα του οργανισμού τους κατά τη διάρκεια γρίπης ή κρυολογήματος.

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΜΕ ΜΑΥΡΟΣΟΥΣΑΜΟ:
Cheddar crackers με μαυροσούσαμο
Ρύζι με πράσα, σταφίδες και μαυροσούσαμο
Σαλάτα λόλα με τηγανιτό ταλαγάνι και μαυροσούσαμο
κρεατόπιτα-πολύχρωμη

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το λάδι του Μαύρου Κύμινου ονομάζεται «λάδι των Φαραώ», διότι βρέθηκε σε τάφο του Τουταγχαμών και άλλων αιγυπτίων Φαραώ.
Είναι γνωστό ότι είχε χρησιμοποιηθεί από την Κλεοπάτρα για τις ιδιότητες του στην υγεία και την ομορφιά. Ο έλληνας γιατρός Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσε για τους πονοκεφάλους, την ρινική συμφόρηση, τον πονόδοντο και τα εντερικά παράσιτα. Ο Ιπποκράτης το θεωρεί πολύτιμο στις ηπατικές και πεπτικές διαταραχές. Το έλαιο από μαύρο κύμινο παράγεται από το σπόρο του φυτού Nigella sativa μετά από ήπια ψυχρή πίεση. Το λάδι του nigella sativa είναι τόσο ευεργετικό γιατί περιέχει πάνω από εκατό συστατικά όπως αρωματικά έλαια, ιχνοστοιχεία, βιταμίνες και ένζυμα.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

wpid-black-cumin-seed-oil-300x225

Περιέχει 58% των απαραίτητων λιπαρών οξέων, συμπεριλαμβανομένων ωμέγα-6 και ωμέγα-3. Αυτά είναι απαραίτητα για την εξισορρόπηση και ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και του δίνει τη δυνατότητα πρόληψης λοιμώξεων και αλλεργιών από σκόνη, γύρη, βοηθούν τους ασθματικούς και τον έλεγχο χρόνιων ασθενειών. Υγιή κύτταρα προστατεύονται από ιούς αναστέλλοντας έτσι όγκους.

Το λάδι του Μαύρου Κύμινου, επίσης περιέχει περίπου 0,5 έως 1,5% πτητικά λάδια, που είναι υπεύθυνα για το αντι-οξειδωτικό, αντι-μολυσματικό αποτέλεσμα και την Βρογχοπνευμονική διαστολή. Ως λάδι είναι αφομοιώσιμο και συμβάλλει στον καθαρισμό και την αποδέσμευση του λεμφικού συστήματος. Απελευθερώνει τη βλέννα, βελτιώνει τη λειτουργία της χοληδόχου κύστης και διεγείρει την εμμηνόρροια.

128_Blackcuminoil-capsules

Από το 1959 υπήρξαν πάνω από 200 διαφορετικές σπουδές σε πανεπιστήμια και εργαστήρια. Στο Εργαστήριο Έρευνας για τον Καρκίνο του Hilton Head Island, Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ, μία από τις μεγαλύτερες πειραματικές μελέτες έχουν αποδειχθεί μέχρι στιγμής ότι η Nigella Sativa είχε τεράστια επιτυχία στη θεραπεία των όγκων χωρίς τις αρνητικές παρενέργειες της κοινής χημειοθεραπείας. Επιβεβαίωσαν επίσης ότι έχει επίδραση στην μείωση του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα που είναι απαραίτητο για τη θεραπεία του διαβήτη.
Α. Εσωτερική λήψη
• Είναι αποτελεσματικό ως παρασιτοκτόνο, ανθελμινθικό και αποτοξινωτικό του εντέρου.
• Μπορεί να αποτελέσει καλό σύμμαχο, μαζί με συνεργές ουσίες για την αντιμετώπιση της Κάντιντα.
• Για τις έντονες κρίσεις διάρροιας.
• Για τους κολικούς.
• Για τον τυμπανισμό και την μεγάλη συγκέντρωση αερίων στο έντερο.
• Για το βρογχικό άσθμα.
• Αναστέλλει την ανάπτυξη των στελεχών της Gram-ve βακτηρίδια.
• Αποτελεσματικό κατά των τριχομονάδων.
• Για τον πονόλαιμο και τον βήχα.
• Η δραστική του ουσία nigelone είναι άριστο αποχρεμπτικό.
• Η δραστική ουσία του, η θυμοκινόνη (thymoquinone) έχει ερευνηθεί διεξοδικά και έχει δώσει θετικά στοιχεία ως αντικαρκινικό, ειδικά για καρκίνους των εντέρων.
Β. Εξωτερική χρήση
• Για αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπιση της λεύκης (σε συνδυασμό με κάποια άλλα συστατικά). Αυτό, επειδή έχει αποδειχθεί ότι η τοπική εφαρμογή του ενεργοποιεί την παραγωγή μελανοκυττάρων.
• Εξωτερική χρήση του μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην καταπολέμησης των μυκητιάσεων, των ψωριάσεων, της ακμής, της μολυσματικής δερματοπάθειας.
Τα πανεπιστήμια University Putra Malaysia καιYasuj University of Medical Sciences , Iran μελέτησαν και τεκμηρίωσαν τις ευεργετικές δράσεις του φυτού στα νεφρά.

nigellaseedcontents3https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Οι φαρμακευτικές δράσεις του φυτού τεκμηριώθηκαν με τις παρακάτω εργασίες:
Αναλγητικές: Abdel-Fattah AM, Matsumoto K, Watanabe H. Antinociceptive effects of Nigella sativa oil and its major component, thymoquinone, in mice. Eur J Pharmacol. 2000;400:89–97.
Αντιλιπαιμικές: Hassanim NI, Hassan FM. A preliminary study on the effect of Nigella sativa seeds on hypoglycemia. Vet Med J Giza. 1996;44:699–708
Αντιυπερτασικές:,Zaoui A, Cherrah Y, Lacaille-Dubois MA, Settaf A, Amarouch H, Hassar M. Diuretic and hypotensive effects of Nigella sativa in the spontaneously hypertensive rat. Therapie. 2000;55:379–82

Βρογχοδιασταλτικές: Gilani AH, Aziz N, Khurram IM, Chaudhary KS, Iqbal A. Bronchodilator, spasmolytic and calcium anatagonist activities of Nigella sativa seeds (Kalonji): A traditional herbal product with multiple medicinal uses. J Pak Med Assoc. 2001;51:115–20, Ηπατοπροστατευτικές:Daba MH, Abdel-Rahman MS. Hepatoprotective activity of thymoquinone in isolated rat hepatocytes. Toxicol Let. 1998;95:23–9.
Ανθελμινθικές:Akhtar MS, Riffat S. Field trial of Saussurea lappa roots against nematodes and Nigella sativa seeds against cestodes in children. J Pakistan Med Assoc. 1991;41:185–7
Αντιμυκητιακές:Khan MA, Ashfaq MK, Zuberi HS, Mahmood MS, Gilani AH. The in vivo antifungal activity of the aqueous extract from Nigella sativa seeds. Phytother Res. 2003;17:183–6
Αντιμικροβιακές:Sokmen A, Jones BM, Erturk M. The in vitro antibacterial activity of Turkish medicinal plants. J Ethnopharmacol. 1999;67:79–86
Αντικαρκινικές:Worthen DR, Ghosheh OA, Crooks PA. The in vitro anti-tumour activity of some crude and purified components of black seeds, Nigella sativa L. Anticancer Res. 1998;18:1527–32.
Αντιφλεγμονώδεις:Mutabagani A, El-Mahdy , Samiha HM. A study of anti-inflammatory activity of Nigella sativa L and thymoquinone in rats. Saudi Pharm J. 1997;5:110–3

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ομορφιά
Πολλοί άνθρωποι αναζητούν τα οφέλη του μαύρου κύμινου λαμβάνοντάς το έλαιο του σε μορφή κάψουλας. Με τακτική χρήση πάνω από ένα χρονικό διάστημα, συνήθως μετά από λίγους μήνες, τα μαλλιά και τα νύχια έχουν ενισχυθεί και έχουν περισσότερη λάμψη.

1000x1000Εντούτοις, μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το λάδι εξωτερικά, για ομορφιά, καθώς και για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων όπως η ψωρίαση και το έκζεμα.
US National Library of Medicine
PubMed
www.ncbi.nlm.nih.gov
Yasuj University of Medical Sciences
University Putra Malaysia
Bitter Booze
Aga Khan University, Karachi, Pakistan

Faculty of Pharmacy University of Aden
Herbal Creation

Read Full Post »

Trifolium repens Αρχαία Θουρια, Αιθαία, 27 Απρίλη 2014

Trifolium repens Αρχαία Θουρια, Αιθαία, 27 Απρίλη 2014

Το έρπον ή λευκό τριφύλλι (Τριφύλλιον το έρπον, Trifolium repens) είναι φυτό ποώδες της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας, πολυετές, βραδείας ανάπτυξης που απλώνεται με έρποντες βλαστούς. Το λευκότριφύλλι θεωρείται ότι εξελίχθηκε στην περιοχή της Μεσογείου από πρωταρχικούς τύπους τριφυλλιού οι οποίοι κατάγονταν από τη Β. Αμερική και μετανάστευσαν μέσω της Ασίας στη Μεσόγειο. Στη χώρα μας απαντάται ως αυτοφυές, σχεδόν σε όλες τις περιοχές και αποτελεί αξιόλογο συνθετικό φυσικών βοσκοτόπων, δασολίβαδων, χέρσων αγρών, παρυφών δρόμων κ.λπ.
Βοτανικά_χαρακτηριστικά_έρποντος_τριφυλλιούΗ σημασία της καλλιέργειας του λευκού τριφυλλιού είναι μεγάλη. Είναι κατάλληλο για βοσκή, για την παραγωγή σανού ή ενσιρωμένης τροφής. Συμμετέχει στους μόνιμους λειμώνες μαζί με τα αγρωστώδη. Συνδυάζεται πολύ καλά με το πολυετές λόγιο. Έχει καλή θρεπτική αξία και είναι πολύ εύγευστο. Είναι χρήσιμο και στη μελισσοκομία. Κατάλληλο είναι επίσης και για χλοοτάπητες.
Το έρπον τριφύλλι είναι τετραπλοειδές είδος. Έχει πολλούς γενοτύπους, οι οποίοι διαφέρουν σημαντικά ως προς το μέγεθος. Το φύτρωμα είναι επίγειο. Η πασσαλώδης ρίζα των νεαρών φυταρίων διατηρείται τα πρώτα 1-2 έτη, ενώ αναπτύσσεται και πλάγιο ριζικό σύστημα. Ο κύριος όγκος του ριζικού συστήματος βρίσκεται σε βάθος μέχρι 30cm. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων πρώτων εβδομάδων τα φυτά αναπτύσσονται σαν μία μορφή ροζέτας και στη συνέχεια εκπτύσσονται βλαστοί (στόλωνες) από οφθαλμούς του κυρίως βλαστού, ο οποίος σταματά να αναπτύσσεται. Με τον τρόπο αυτό ανάπτυξης το έρπον τριφύλλι δεν έχει όρθιους βλαστούς. Οι στόλωνες παρουσιάζουν συνεχή ανάπτυξη, έχοντας ακραίο μερίστωμα, έρπουν και τα γόνατα (οφθαλμοί) που έρχονται σε επαφή με το έδαφος, εάν υπάρχει η κατάλληλη υγρασία, ριζοβολούν. Η ανάπτυξη και η επιβίωση του καθενός εξαρτάται από το δικό του ριζικό σύστημα.
Plate-19-WHITE-OR-DUTCH-CLOVER-TriFolium-repens-LΟι στόλωνες είναι γενετικά όμοιοι, δεν συνδέονται όμως μεταξύ τους. Κάθε στόλωνας μπορεί να σχηματίσει νέους στόλωνες και κατ’ αυτόν τον τρόπο θεωρητικά το έρπον τριφύλλι μπορεί να ζει συνέχεια. Η μορφολογία που παρουσιάζει το φυτό εξαρτάται εν μέρει από το γενότυπο. Επηρεάζεται σημαντικά και από τη συχνότητα κοπής ή βόσκησης.

Trifolium repens Αρχαία Θουρια, Αιθαία, 27 Απρίλη 2014

Trifolium repens Αρχαία Θουρια, Αιθαία, 27 Απρίλη 2014

Τα φύλλα αναπτύσσονται κατ’ εναλλαγή επάνω στους στόλωνες και είναι σύνθετα με τρία φυλλάρια. Κάθε φυλλάριο έχει ωοειδές σχήμα ή ελαφρά στρογγυλεμένο και συνήθως, όχι πάντα, φέρει χαρακτηριστική κηλίδα σε σχήμα V περισσότερο ή λιγότερο ευδιάκριτη. Ο μίσχος των φύλλων είναι μακρύς. Τα άνθη εκφύονται κατά κεφαλές στην άκρη μακρών αξόνων οι οποίοι βλαστάνουν από τους κόμβους των ερπόντων βλαστών. Από κάθε κόμβο μπορεί να εκπτυχθεί στόλωνας ή ανθοταξία όχι όμως και τα δύο. Τα άνθη είναι μικρού μεγέθους και έχουν χρώμα λευκό, αλλά και αποχρώσεις του ροζ στον άγριο τύπο. Γενικά θεωρείται φυτό μακράς φωτοπεριόδου. Είναι φυτό σταυρογονιμοποιούμενο και πρακτικά αυτόστειρο. Στη σταυρογονιμοποίηση οφείλεται η μεγάλη παραλλακτικότητα μεταξύ των γενοτύπων ως προς τα διάφορα χαρακτηριστικά.
5347389604_d9871ea635_zΟι λοβοί είναι μικροί και περιέχουν μέχρι 3-4 σπόρους. Οι σπόροι είναι πολύ μικροί (1.400-1.800 σπόροι/g) με σχήμα στρογγυλό ή ωοειδές και χρώμα αρχικά κίτρινο, στιλπνό, το οποίο με τον καιρό αλλάζει και γίνεται ερυθρό-καφέ. Το ποσοστό σκληρών σπόρων στο έρπον τριφύλλι είναι υψηλό, μέχρι 60%.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα όπως τα άλλα χόρτα. Τα νεαρά φύλλα που συγκομίζονται πριν έρθει το φυτό σε ανθοφορία χρησιμοποιούνται σε σαλάτες, σούπες κ.α. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως λαχανικό, μαγειρεμένα όπως το σπανάκι.

virágos saláta 2Τα λουλούδια και οι λοβοί του σπόρου αποξηραμένα και αλεσμένα σε σκόνη χρησιμοποιούνται ως αλεύρι ή επάληψη σε μαγειρευτά φαγητά, όπως το βρασμένο ρύζι. Τα τρυφερά λουλούδια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε σαλάτες. Τα αποξηραμένα φύλλα προσδίδουν άρωμα βανίλιας στα κέικ κ.α. Οι αποξηραμένοι κάλυκες των λουλουδιών είναι ένα υποκατάστατο τσαγιού.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το φυτό είναι αντιρευματικό, δρα ενάντια στην λεμφαδενίτιδα, ειναι καθαρτικό, καθαρίζει και τονώνει τον οργανισμό. Μια έγχυση έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του βήχα, τα κρυολογήματα , πυρετούς και την Λευκόρροια. Ένα βάμμα των φύλλων εφαρμόζεται ως αλοιφή για την ουρική αρθρίτιδα . Μια έγχυση των λουλουδιών έχει χρησιμοποιηθεί ως καθαριστικό ματιών.
trifolium_repens10Σε σχετικές έρευνες του North-Eastern Hill University, Shillong, India αποδείχθηκε η δράση των υπέργειων μερων του φυτού κατά των παρασίτων σκουλικιών του ανθρώπινου οργανισμού .
North-Eastern Hill University, Shillong, India
 gaiapedia

Plants For A Future

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Moerman. D. Native American Ethnobotany

Read Full Post »

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη

Το Polygonum equisetiforme είναι ένα αειθαλές βότανο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας. Μπορει να φθάσει το 1 m. Είναι ανθεκτικό σε ζώνη (UK) 8 δηλαδή μέρχρι -12οC. Τα φύλλα εμφανίζονται τον Ιανουάριο και τα άνθη από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχουν και αρσενικά και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από έντομα.
Ευδοκιμει σε φωτεινά (αμμώδη), μεσαία (αργιλώδη) και βαριά (άργιλώδη) εδάφη. Κατάλληλο ρΗ: όξινο, ουδέτερο και βασικό (αλκαλικά) εδάφη. Μπορεί να αναπτυχθεί και σε αλατούχα εδάφη.Δεν μπορεί να αναπτυχθεί στη σκιά. Προτιμά ξηρό ή υγρό χώμα. Το φυτό μπορεί να ανέχεται τους ισχυρούς ανέμους, αλλά όχι τους θαλασσινούς.

Polygonum equisetiforme

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Ολα τα μέρη του φυτού είναι εδώδιμα σε σαλάτες ή βραστά.
Το φυτό χρησιμοποιείται ως αρωματική ουσία για το τσάι.

dsc_7426_copyΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Στη βιβλιογραφία αναφέρεται ότι έχει χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση της διάρροιας, σε προβλήματα των νεφρών και τη ουροδόχου κύστης, στο αίμα στα ούρα. Αναφέρεται η χρήση του σαν επουλωτικό (αφέψημα), στις πληγές, στα εγκαύματα και σαν στυπτικό για πληγές (φύλλα).
Περιέχει φλαβονικές χρωστικές όπως:
Υπεροσίδη που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες
Τανίνη που έχει στυπτικές κι αντισηπτικές ιδιότητες
179Σε μελέτες που έχουν γίνει από το Jordan university βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες Κερκετίνης, που είναι το πιο ενεργό από τα φλαβονοειδή και πολλά από τα φαρμακευτικά φυτά οφείλουν τις ιδιότητές τους στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε κερκετίνη.
Σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου Cornell, η κερκετίνη προστατεύει τα κύτταρα του εγκεφάλου από τις επιβλαβείς επιδράσεις των ελεύθερων ριζών, που μπορούν να βλάψουν τη λεπτή εξωτερική επένδυση των νευρώνων και να οδηγήσουν στην εξασθένιση των γνωστικών λειτουργιών. Πληθυσμιακές μελέτες επίσης, έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα φλαβονοειδών παρουσιάζουν χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης, ενώ σε μελέτες που χορηγούσαν συμπληρώματα κερκετίνης, βρέθηκε ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση σε υπερτασικούς. Ακόμη, η κερκετίνη δρα ως αντιφλεγμονώδες καθώς αναστέλλει την κατασκευή αλλά και την απελευθέρωση ισταμίνης και άλλων αλλεργικών-φλεγμονωδών παραγόντων. Τέλος, παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση αλλά και αντικαρκινικές ιδιότητες και μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα στην καταπολέμηση ή στην πρόληψη καρκίνου, προστάτη, καρδιοπάθειας,  καταρράκτη και αναπνευστικών παθήσεων όπως η βρογχίτιδα και το άσθμα.

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη 2013

Polygonum equisetiforme Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομους, 10 Νοέμβρη 2013

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα φυτά μπορούν να καλλιεργηθούν ως κάλυψη του εδάφους, όταν φυτεύονται σε απόσταση περίπου 60 εκατοστών μεταξύ τους.

 

Plants For A Future

FAO

Wiley Online Library

Read Full Post »

Scrophularia-da-determinare.jpg_200745234452_Scrophularia-da-determinareΗ Scrophularia peregrina είναι μονοετές φυτό της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας, με καρδιοειδή αντίθετα φύλλα με λεία επιφάνεια.
Έχει σκούρα κόκκινα άνθη που φύονται από τις μασχάλες των φύλλων σε τσαμπιά. Τα άνθη είναι κατά στάχεις. Στεφάνη με το πίσω χείλος ίσιο και το μπροστά ευρύ. Έχει τέσσερις στήμονες δίδυμους. Το φυτό ξεραίνεται τον χειμώνα και την άνοιξη αναπτύσσεται πάλι. Το καλοκαίρι τα άνθη του φυτού είναι γεμάτα με μέλισσες και σφήκες οι οποίες εκτιμούν πολύ το νέκταρ που περιέχουν. Το ύψος του φτάνει και το ένα μέτρο.

Scrophularia peregrina, Αρχαία Θουρία, Αίπεια , 22 Μάη 2014

Scrophularia peregrina, Αρχαία Θουρία, Αίπεια , 22 Μάη 2014

Η ονομασία Χοιράδιο είναι παλιά και οφείλεται στο γεγονός ότι χρησιμοποιούσαν το βότανο για τη θεραπεία αποστημάτων ή πληγών με πυόρροια και της χοιράδωσης (χοιράδωση είναι φυματίωση των λεμφαδένων του λαιμού και η λατινική της ονομασία είναι scrofula). Για τον λόγο αυτό ο Κούλπεπερ (1653) το ονόμαζε «βότανο του λαιμού» και έγραφε για αυτό «…απομακρύνει όλες τις κοκκινίλες, τα στίγματα και τις φακίδες του προσώπου, καθώς και την πιτυρίδα και όλες τις ρυπαρές παραμορφώσεις στο κεφάλι…»
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Είναι βότανο που έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και εκατονταετίες. Σε Ανατολή και Δύση χρησιμοποιούσαν τα αέρια μέρη και την ρίζα του φυτού σαν καθαρτικό και απολυμαντικό.

Scrophularia peregrina, Αρχαία Θουρία, Πλατύ , 22 Μάη 2014

Scrophularia peregrina, Αρχαία Θουρία, Πλατύ , 22 Μάη 2014

Στην Κίνα η κύρια ποικιλία του φυτού που φύεται εκεί ονομάζεται Xuan Shen (Scrofularia ningpoensis) και το χρησιμοποιούν ως κύρια θεραπεία για τα «πέντε δηλητήρια» και πυώδεις φλεγμονές.
Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιούσαν το βραστάρι του βοτάνου κατά της κακοχυμίας. Τοποθετούσαν καταπλάσματα από τεμαχισμένα φύλλα πάνω σε χελώνια. Έφτιαχναν για τον λόγο αυτό και μια αλοιφή με ίσες ποσότητες από νωπό βούτυρο και ρίζα σε σκόνη. Την ίδια αλοιφή έβαζαν για να κατευνάσουν τον πόσο σε έρπη και φαγούρα καθώς και σε ερεθισμένες αιμορροΐδες. Τον χυμό του φυτού τον χρησιμοποιούσαν κατά των πληγών από τουφέκι.
Δρα ως εξομαλυντικό, διουρητικό, ήπιο καθαρτικό και διεγερτικό της καρδιάς. Χρησιμοποιείται κυρίως στη θεραπεία δερματικών προβλημάτων.

Vol. 06[2], t.597: Scrophularia peregrinaΒοηθά στην απομάκρυνση των τοξινών από το σώμα βοηθώντας έτσι στην καλύτερη λειτουργία του οργανισμού.

Μπορεί να βοηθήσει σε έκζεμα, ψωρίαση και οποιαδήποτε άλλη δερματική κατάσταση που συνδέεται με ερεθισμό και κνησμό. Ένα μέρος της καθαριστικής της δράσης οφείλεται στις υπακτικές και διουρητικές ιδιότητες της. Χρησιμοποιείται σαν ήπιο υπακτικό για τη δυσκοιλιότητα. Συνδυάζεται καλά με Αγριολάπαθο και ρίζα Άρκτιου για τη θεραπεία δερματικών προβλημάτων.  Σε κομπρέσες το βότανο το χρησιμοποιούμε σε επώδυνα πρηξίματα, πληγές και έλκη. Σε πλύσεις το έγχυμα του βοτάνου χρησιμοποιείται για έκζεμα και μυκητιακές λοιμώξεις.

Scrophularia peregrina, Αρχαία Θουρία, Άρις , 22 Μάη 2014

Scrophularia peregrina, Αρχαία Θουρία, Άρις , 22 Μάη 2014

Η κινέζικη ποικιλία δρα ως τονωτικό, δροσιστικό, αντιφλεγμονώδες, αντιβακτηριακό, καρδιοτονωτικό, αντιυπερτασικό και κατασταλτικό. Χαλαρώνει την καρδιά, με μείωση της πίεσης και ήπια καταστολή.
Στην ομοιοπαθητική συνιστούν το βάμμα του φυτού σε περιπτώσεις οφθαλμικών παθήσεων, μαστίτιδα και αιμορροΐδες.
medicinalplants.us

Δίανθος

Read Full Post »

Anacamptis pyramidalis Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη, 24 Απρίλη 2014

Anacamptis pyramidalis Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη, 24 Απρίλη 2014

Η πυραμιδική ορχιδέα, Anacamptis pyramidalis, είναι ένα προστατεύομενο (CITES the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora, also known as the Washington Convention) πολυετές ποώδες φυτό που ανήκει στο γένος Anacamptis της οικογένειας Orchidaceae.Αναφέρεται 11 φορές στα προστατευόμενα φυτά της Natura 2000. Η επιστημονική ονομασία Anacamptis προέρχεται από την ελληνική ανακάμτειν που σημαίνει «στροφή προς τα εμπρός», ενώ η ονομασία pyramidalis αναφέρεται στην πυραμιδική μορφή της ταξιανθίας. Μοναδικός εκπρόσωπος του γένους της, η Anacamptis pyramidalis συναντάται στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας σε πολλά διαφορετικά ενδιαιτήματα. Απαιτεί ένα ηλιόλουστο σημείο καιπροτιμά αργιλώδη εδάφη. Μπορει να αναπτυχθεί ακόμη και σε πολύ αλκαλικά εδάφη.
Anacamptis_pyramidalis_PK0948Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο. Επικονιάζεται με έναν ιδιαίτερο μηχανισμό από ημερόβιες και νυκτόβιες πεταλούδες και για αυτό υβριδίζεται πολύ σπάνια. Για να εξασφαλιστεί η γονιμοποίηση, η μορφολογία τους είναι καλά προσαρμοσμένη στις προβοσκίδα των λεπιδόπτερων, ειδικά στα Euphydryas, Melanargia, Μελιταίας, Πιερής και τα είδη Zygaena. Ο μηχανισμός με τον οποίο τα ζεύγη του γυρεομάγματος προσκολλούνται στην προβοσκίδα ενός εντόμου ανακαλύφθηκε από τον Κάρολο Δαρβίνο και που περιγράφονται στο βιβλίο του Γονιμοποίηση Ορχιδέων.

Anacamptis pyramidalis Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη, 24 Απρίλη 2014

Anacamptis pyramidalis Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη, 24 Απρίλη 2014

Φτάνει κατά μέσο όρο 10-25 εκατοστά σε ύψος, με ανώτατο όριο τα 60 εκατοστά. Ο βλαστός είναι όρθιος και χωρίς διακλάδωση. Τα βασικά φύλλα είναι γραμμοειδή-λογχοειδή με παράλληλες νευρώσεις, μέχρι μήκος 25 εκατοστά. Η διάταξη των ερμαφρόδιτων λουλουδιών καταλήγει σε ένα συμπαγές πυραμιδικό σχήμα που είναι πολύ διακριτικό και δίνει στο ορχιδέα την κοινή της ονομασία. Το χρώμα των λουλουδιών ποικίλει από ροζ σε μωβ, λευκό ή σπάνια, και το άρωμα περιγράφεται ως «πικάντικη». Τα λουλούδια έχουν έξι τέπαλα δηλαδή τρία μικρά σέπαλα και τρία πέταλα. Δύο μικρά πέταλα είναι στις πλευρές, ενώ το τρίτο και κάτω (χείλος) είναι μεγάλο και έχει δύο λοβούς. Στο πίσω μέρος του λουλουδιού υπάρχει ένα σωληνοειδές κέντρισμα περίπου 1,5 εκατοστά μακρύ, ενώ το χείλος φέρει δύο πλευρικά πτερύγια μικρά.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Ο αποξηραμένος και αλεσμένος κόνδυλος δίνει μια λεπτή λευκή σκόνη, που ονομάζεται σαλέπι. Αυτό είναι μία πολύ θρεπτική και γλυκή ουσία.

salepi-3

Χρησιμοποιείται σε ποτά, στα σιτηρά και στην παρασκευή του ψωμιού. Μια ουγγιά του σαλεπιού είναι αρκετή για να καλύψει τις ενεργιακές ανάγκες ενός ατόμου για μια μέρα.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το Σαλέπι έχει χρησιμοποιηθεί ως μια δίαιτα ιδιαίτερη σε αξία για τα παιδιά και κατά την διάρκεια της ανάρρωσης από ασθένεια.Βράζεται με νερό, αρωματίζεται και παρασκευάζεται με τον ίδιο τρόπο όπως το αραρούτι . Επειδή ειναι πλούσιο σε φυτική κόλλα, σχηματίζει ένα χαλαρωτικό και μαλακτικό ζελέ που χρησιμοποιείται στη θεραπεία των ερεθισμών του γαστρο-εντερικό σωλήνα. Ένα μέρος του σαλεπιού σε πενήντα μέρη νερού είναι αρκετή για να κάνει ένα τέτοιο ζελέ.
Illustration_Anacamptis_pyramidalis_cleanΠεριέχει πολύτιμα μεταλλικά άλατα όπως φώσφορο και ασβέστιο. Η κολλώδης ουσία που περιέχει , η βασσαρίνη όταν βράσει με το νερό, μετατρέπεται σε κολλώδη πηχτή ουσία, μαλακτική, κατά του βήχα και των φλεγμάτων.
Το σαλέπι λόγω της κολλώδους φύσης του αλλά και των επουλωτικών συστατικών του επιδρά στο στομάχι και το έντερο αναπλάθοντας τα τοιχώματα του πεπτικού συστήματος.
salepi-41Οι τονωτικές και αφροδισιακές του ικανότητες εντείνονται χάρη στην προσθήκη και των μυρωδικών όπως της κανέλας, του γαρύφαλλου, της πιπερόριζας, της βανίλιας. Ο κόνδυλος, από το οποίο παρασκευάζεται το σαλέπι, θα πρέπει να συλλέγεται όταν το φυτό ζεραίνεται μετά την ανθοφορία και τη σπορά.

 

Plants For A Future

Wikipedia

Read Full Post »

Crupina crupinastrum Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 28 Μάη 2014

Crupina crupinastrum Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 28 Μάη 2014

Η Crupina crupinastrum είναι ένα φυτό μονοετέςτης ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας.  Ο βλαστός της είναι λεπτός, αραιά διακλαδισμένος. Τα φύλλα είναι συγκεντρωμένα στο κάτω μέρος του φυτού, πτεροειδή με λοβούς οδοντωτούς και τριχωτά. Τα άνθη είναι κεφάλια μονήρη στις κορυφές των βλαστών. Τα κεφάλια περιέχουν 9 – 15 άνθη που είναι τοποθετημένα σε ένα σταφύλι θωράκισης.Τα ανθίδια ρόδινα, σε υπάνθιο ωοειδές με μαυροκόκκινα βράκτια.  Είναι φυτό Θερόφυτο που φθάνει τα 20 έως 80 εκατοστά.  Ο μίσχος είναι φυλλώδης μόνο στο χαμηλότερο τρίτο ή το κάτω μισό.

Crupina crupinastrum Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 20 Μάη 2014

Crupina crupinastrum Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 20 Μάη 2014

Ανθίζει μέσα Μαρτίου έως τέλη Μαίου.  Καλό μελισσοκομικό φυτό. Δίνει νέκταρ και γύρη.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετική μελέτη ερευνητών των Πανεπιστημίων King Fahd University of Petroleum and Minerals,της Σαοθδικής Αραβίας και l-Balq’a Applied University, της Ιορδανίας τεκμηριώθηκαν οι έντονες αντιμικροβιακές και αντιβακτηριακές ιδιότητεςτου φυτού.
Crupina_crupinastrum_01-flΣε ανάλογη έρευνα του Department of Botany, University of Granada, Spain τεκμηριώθηκε η δυνατότητα του φυτού να θεραπεύει πολλές αρρώστειες των οφθαλμών (Conjunctivitis).

crupina crupinastrum4Σε άλλη έρευνα του Razi University, Kermanshah, Iran διαπιστώθηκαν οι αντιμυκητιακές ιδιότητες του φυτού.

world-food.net
Journal of Ethnopharmacology
scholarsresearchlibrary

Read Full Post »

Αγγουρίτσα ,περιοχή Μυκηναϊκής Άνθειας ,κήπος Δημήτρη Ζέρβα

Αγγουρίτσα ,περιοχή Μυκηναϊκής Άνθειας ,κήπος Δημήτρη Ζέρβα

Η αγγουρίτσα ή μπουράντζα αναπτύσσεται σε ύψος από 60 έως 100 cm.Ο μίσχος και τα φύλλα του καλύπτονται από τριχίδια. Τα φύλλα του είναι απλά και έχουν μήκος από 5 έως 15 cm. Τα άνθη της είναι τέλεια και έχουν πέντε τριγωνικού σχήματος πέταλα. Τα άνθη της είναι κυρίως μπλε χρώματος αν και έχουν παρατηρηθεί και ροζ, επίσης υπάρχουν ποικιλίες με λευκά άνθη.

34257794 Σχηματίζει μεγάλες ταξιανθίες με πολλά άνθη να ανθίζουν ταυτόχρονα, αυτό προκαλεί τη μπουράντζα να έχει μεγάλο ποσοστό γειτονογαμίας (επικονίαση από άνθη του ίδιου φυτού). Η αγγουρίτσα έχει σχετικά μεγάλη περίοδο ανθοφορίας, σε ήπια κλίματα μπορεί να ανθίζει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Φυτρώνει από μόνη της στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας.

Ιστορικά στοιχεία:
Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι το βότανο ανακούφιζε αλλά και έδινε κουράγιο. Πίστευαν ακόμη ότι το φυτό είχε τη δύναμη να μετριάζει την μελαγχολία μερικών υποχονδριακών. Η θεραπεία τέτοιων ασθενών γινόταν με εντυπωσιακό και υποβλητικό τρόπο. Τους έδιναν πρώτα ένα δυνατό καθάρσιο και ύστερα τους τοποθετούσαν μερικές βδέλλες στον πρωκτό, ελαττώνοντας έτσι κατά ένα τρόπο τις αιμορροϊδικές υπεραιμίες. Στη συνέχεια τους έδιναν να πίνουν κάθε πρωί μερικά κύπελλα αφεψήματος Μποράγκο με μέλι.
Ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος αναφέρουν ότι τα φύλλα του φυτού «τοποθετημένα στο κρασί κάνουν άνδρες και γυναίκες ευτυχισμένους και χαρούμενους και διώχνουν σκοτούρες, στεναχώρια και μελαγχολίες. Τα σιρόπια που φτιάχνονται από τα άνθη του φυτού ανακουφίζουν την καρδιά και ηρεμούν τους σχιζοφρενείς και ψυχασθενείς ανθρώπους».
Borago_officinalis_Sturm11007Το Μποράγκο είχε γοητεύσει με την ομορφιά του και τον Λουδοβίκο τον 14ο ο οποίος είχε διατάξει να φυτέψουν το βότανο στις Βερσαλλίες. Στην Ουαλία το ονομάζουν το «βότανο της χαράς» και στα αραβικά «πατέρα του ιδρώτα» προφανώς λόγω της δράσης του ως εφιδρωτικό.
Χαρακτηριστικό είναι ότι στο ποτό των σταυροφόρων όταν έφευγαν για τους Άγιους Τόπους, έριχναν άνθη Μποράγκο για να αποκτήσουν θάρρος.

nDSC_0347Ο γνωστός βοτανολόγος Τζον Γκέραντ έγραψε το 1597 για το βότανο. « Εγώ το Βοράγκο, δίνω πάντα κουράγιο» Η σύγχρονη έρευνα έχει δώσει καινούρια έννοια στο ρητό αυτό αποκαλύπτοντας ότι το βότανο διεγείρει τους αδένες των επινεφριδίων προωθώντας την παραγωγή αδρεναλίνης, της ορμόνης που εκκρίνεται όταν επίκειται μάχη ή φυγή και εξοπλίζει το σώμα για δράση σε πιεστικές καταστάσεις.Στη λαϊκή ιατρική εδώ και εκατονταετίες το Μποράγκο χρησιμοποιήθηκε από τον λαό σαν φάρμακο μαλακτικό, διουρητικό και εφιδρωτικό. Το χρησιμοποιούσαν κατά των πυρετών, των παθήσεων της χολής, των πνευμονικών κατάρρων, της πνευμονίας, των οξέων ρευματισμών, της ιλαράς, της οστρακιάς και της ευλογιάς και μάλιστα κατά ειδικό τρόπο. Έβραζαν το φυτό και το σούρωναν με ένα κομμάτι λεπτό βαμβακερό ύφασμα. Πρόσθεταν μέλι και έπιναν τρία κύπελλα την ημέρα.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Η μπουράντζα καλλιεργείται κυρίως για μαγειρικούς και φαρμακευτικούς σκοπούς. Σήμερα η μόνη εμπορική καλλιέργεια μπουράντζας είναι για το έλαιο των σπόρων του. Το έλαιο αυτό είναι πηγή γ-λινολενικού οξέος για το οποίο η μπουράντζα είναι η μεγαλύτερη γνωστή φυτική πηγή (17-28%). Η περιεκτικότητα του σπόρου σε έλαιο είναι 26-38%. Επίσης περιέχει λιπαρά οξέα όπως παλμιτικό οξύ (10-11%), Στεατικό οξύ (3,5-4,5%), ελαικό οξύ (16-20%), εικοσενοϊκό οξύ (3,5-5,5%),΄ερουκικό οξύ (1,5-3,5%) και Νερβονικό οξύ (1,5%). Το έλαιο χρησιμοποιείται σαν συμπλήρωμα γ-λινολενικού οξέος.

Η μπουράντζα τρώγεται φρέσκια σαν λαχανικό ή αποξηραμένη σαν βότανο. Η μπουράντζα έχει γεύση σαν αγγούρι και τρώγεται μέσα σε σαλάτες ή σαν γαρνιτούρα.Τα άνθη του που περιέχουν το μη τοξικό αλκαλοειδές θεσινίνη, έχουν γλυκιά γεύση και είναι από τα ελάχιστα βρώσιμα άνθη μπλε χρώματος.
Μερικές φορές χρησιμοποιούνται για εδώδιμη διακόσμηση σε διάφορα πιάτα. Έχει βρεθεί ότι τα φύλλα του περιέχουν πολύ μικρή ποσότητα (10 Ppm) από τα υπατοτοξικά αλκαλοειδή ιντερμεδίνη, λυκοψαμίνη, αμαβιλίνη και σουπινίνη. Αυτά τα αλκαλοειδή υπάρχουν σε εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό και δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία.
saata_augotaraxoΗ μπουράντζα χρησιμοποιείται στην γερμανική, Ισπανική, Ελληνική και Ιταλική κουζίνα. Στην Ελλάδα μπαίνει σε λαδερά όπως γεμιστά και ντολμάδες.

Στην Γερμανία και στην Ισπανία φτιάχνεται μια πράσινη σάλτσα με βάση η μπουράντζα.

Στην Ιταλία χρησιμοποιείται στον χρωματισμό ζυμαρικών όπως ραβιόλια. Στην Πολωνία χρησιμοποιείται για να αρωματίζει τουρσί.

Στο Ιράν βράζεται και πίνεται σαν τσάι.

 

Συνταγές:
Πράσινη σαλάτα με μποράντζα και αυγοτάραχο

Oven baked pollock with radishes, borage flowers and lardo

Red mullet, seared cucumber, borage and beurre blanc

Σαλάτα λουλουδιών μποράγκο

 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
file_feb01c6426e9633288bf84ce1e186ae3_LΗ αγγουρίτσα χρησιμοποιείται σαν θεραπεία σε καρδιαγγειακές διαταραχές. Χρησιμοποιέιται επίσης και σε γαστρεντερικές παθήσεις (διάρροια, κράμπες και κολικό του εντέρου), αναπνευστικές διαταραχές (άσθμα, βρογχίτιδα) και ουροποιητικές διαταραχές.
Οι φυσικοπαθητικοί ιατροί χρησιμοποιούν τη μπουράντζα για την ρύθμιση του μεταβολισμού και του ορμονικού συστήματος και θεωρούν ότι είναι καλή θεραπεία για το ροεμμηνορροϊκό σύνδρομο και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, όπως η έξαψη.
Δρα ως εφιδρωτικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, αντιφλεγμονώδες, γαλακταγωγό. Το Μποράγκο δρα σαν αποκαταστατικός παράγοντας στον φλοιό των επινεφριδίων, πράγμα που σημαίνει ότι αναζωογονεί και ανανεώνει τα επινεφρίδια μετά από ιατρική αγωγή με κορτιζόνη ή στεροειδή. Το Μποράγκο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τονωτικό των επινεφριδίων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μπορεί ακόμη να χορηγηθεί στη διάρκεια πυρετών και ιδιαίτερα κατά την ανάρρωση. Έχει τη φήμη αντιφλεγμονώδους βοτάνου για καταστάσεις όπως η πλευρίτιδα.
VLUU L100, M100  / Samsung L100, M100Τα φύλλα και οι σπόροι ενισχύουν τη ροή του γάλακτος κατά τον θηλασμό.

Ο χυμός τοΤα φύλλα και οι σπόροι ενισχύουν τη ροή του γάλακτος κατά τον θηλασμό.υ βοτάνου, που παρασκευάζεται από τα νωπά φύλλα, θεωρείται χρήσιμος στη νευρική κατάθλιψη ή την ψυχική οδύνη. Από αυτόν παρασκευάζεται και μία μαλακτική λοσιόν για ξηροδερμία με φαγούρα.

Το έλαιο που εξάγεται από τους σπόρους του φυτού χρησιμοποιείται και ως εναλλακτικό αντί του ελαίου της οινοθήρας για τους ρευματισμούς ή τις διαταραχές περιόδου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί εξωτερικά για το έκζεμα.

 

 

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Θεωρείται  ιδιαίτερα μελισσοκομικό φυτό.

721959467_c8c7fd542d

Με βάση το λάδι του φυτού παρασκευάζεταιμεγάλος αριθμός καλυντικών:
Κρεμα Νυκτος με Μποραγκο:διαθέτει υψηλή συγκέντρωση σε λάδι borage . Το Borage Oil έχει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση σε γάμμα λινολενικό οξύ (GLA)ν από οποιοδήποτε φυτικό έλαιο. Το GLA είναι ωμέγα-6 λιπαρό οξύ απαραίτητο για τη λειτουργία του εγκεφάλου, τη ρύθμιση του μεταβολισμού, καθώς και την ανάπτυξη και υγεία των οστών, των μαλλιών και του δέρματος.
Το Λαδι Μποραντζας ή Μποραγκο (Borage Oil) προέρχεται από την έκθλιψη των σπόρων του όμορφου φυτού Borage (Borago officinalis). Το Borage Oil έχει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση σε γάμμα λινολενικό οξύ (GLA)ν από οποιοδήποτε φυτικό έλαιο. Το GLA είναι ωμέγα-6 λιπαρό οξύ απαραίτητο για τη λειτουργία του εγκεφάλου,τη ρύθμιση του μεταβολισμού, καθώς και την ανάπτυξη και υγεία των οστών, των μαλλιών και του δέρματος. Το λαδι μποραγκο έχει αποδειχθεί οτι έχει την ικανότητά να ηρεμήσει και να μειώσει μια φλεγμονή και έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για να ανακουφίσει τον πόνο, πρήξιμο και δυσκαμψία των αρθρώσεων εξαιτίας ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Το Λαδι Borage έχει χρησιμοποιηθεί επίσης με θετικά αποτελέσματα για πολλές διαφορετικές δερματικές διαταραχές, όπως ψωρίαση, έκζεμα, ακμή και πρόωρα γερασμένο δέρμα. Το λαδι μποραντζας είναι τόσο σημαντική πηγή γάμμα λινολενικού οξέως που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο για πολλές διαφορετικές ασθένειες. Ωστόσο, είναι αναμφισβήτητα ευεργετικό για την υγεία ολόκληρου του σώματος και την ευεξία του.

 

US National Library of Medicine

EurekaMag

International Journal of Pharmaceutical Sciences Review & Research

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Δίανθος

sensities

Read Full Post »

Cistus salvifolius περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Μπουφόραχη, 10 Απρίλη 2017

Cistus salvifolius περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Μπουφόραχη, 10 Απρίλη 2014

Το όνομα του γένους Cistus προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις κίσθος (kisthos) που σημαίνει καλάθι, ενώ το όνομα του είδους παραπέμπει salviifolius οφείλεται στα τσαλακωμένα φύλλα που είναι παρόμοια με εκείνα του φασκόμηλου.
Είναι όρθιος, πολύκλαδος θάμνος με ύψος έως και 1 μ. Έχει φλοιό σκούρο γκρί ή καστανό και ελαφρώς τραχύ. Οι νεαροί κλαδίσκοι έχουν πυκνές, γκριζωπές τρίχες. Τα φύλλα είναι μικρά, ωοειδή, αντίθετα, με κυματοειδείς παρυφές και χρώμα γκριζοπράσινο. Η επάνω επιφάνεια τους είναι τραχεία, ενώ η κάτω έχει λεπτές τρίχες με εμφανή νεύρωση. Τα άνθη της είναι μεγάλα, λευκά, μεμονωμένα ή σε ζεύγη, μασχαλιαία, με 5 πέταλα. Ο ποδίσκος τους έχει πυκνές, γκρίζες τρίχες . Ο καρπός είναι κάψα, σχεδόν σφαιρική και σκουροκάστανη . Είναι το πιο εντυπωσιακό από τα είδη του Cistus, καθώς η μεγάλη του στεφάνη με τα λευκά πέταλα θυμίζει τριαντάφυλλο και είναι διπλάσια σε μέγεθος από τα υπόλοιπα .
Είναι είδος αυτοφυές και ανθίζει τους μήνες Μάρτιο έως Μάιο.
Απαντάται σε όλη την περιοχή της Αρχαίας Θουρίας.
Φύεται στις ίδιες περιοχές με την λαδανιά αλλά σε λιγότερη έκταση.

Cistus salvifolius περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Μπουφόραχη, 10 Απρίλη  2014

Cistus salvifolius περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Μπουφόραχη, 10 Απρίλη 2014

Διαφέρει κυρίως ως προς τα άνθη που έχουν πέταλα πιο μικρά (3-5 εκ.), χρώμα λευκό και δεν είναι ρυτιδωμένα και έχει πολύ μικρότερα φύλλα. Πολλές φορές συνυπάρχουν και δημιουργούν ωραία αντίθεση.
Δίνει άφθονο νέκταρ και γύρη κίτρινη,το παραγόμενο μέλι είναι αρωματικό.Επίσης δίνει και πρόπολη.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το φυτό περιέχει υψηλές ποσότητες φλαβανολών, οι οποίες θεωρείται ότι αυξάνουν το νιτρικό οξείδιο στο αίμα και βελτιώνουν τη λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.
Η οκταετής μελέτη Ολλανδών ερευνητών (Brian Buijsse, από το Πανεπιστήμιο Wageningen), στην οποία συμμετείχαν σχεδόν 30.000 άτομα ηλικίας 35-65 ετών, επιβεβαίωσε τα αποτελέσματα προηγούμενων μικρότερων ερευνών σχετικά με τα οφέλη των προϊόντων που περιέχουν φλαβανόλες στην υγεία του ανθρώπου.
38 Cistus salvifoliusΣε άλλη Πανεπιστημιακή έρευνα που έχει κατατεθεί στην US National Library of Medicine  διαπιστώθηκε ότι το εκχύλισμα του φυτού περιέχει 78% προανθοκυανιδίνες .
Οι προανθοκυανιδίνες που περιέχονται βοηθούν στην ελαστικότητα των ιστών, βελτιώνουν την περιφερική κυκλοφορία, επιδιορθώνουν το κολλαγόνο ενώ παράλληλα εμφανίζουν και έντονη αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή δράση.
Επιπρόσθετα μειώνουν την παραγωγή ισταμίνης φυσικά, και χρησιμοποιούνται στην θεραπεία αλλεργιών, βοηθούν στην βελτίωση της κυκλοφορίας ενισχύοντας τα τοιχώματα των αγγείων – αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για ανθρώπους που έχουν ασθενή κυκλοφορικά συστήματα, όπως θύματα εγκεφαλικών, διαβητικοί, αρθριτικοί, καπνιστές, χρήστες αντισυλληπτικών και για ανθρώπους με γενικότερες καρδιακές ανεπάρκειες. Οι προανθοκυανιδίνες βοηθούν να διατηρήσει το δέρμα την ελαστικότητα και την ομαλότητά του, και δίχως ρυτίδες. Οι προανθοκυανιδίνες λαμβάνεται και ως καλλυντικό συμπλήρωμα για την πρόληψη των ρυτίδων. Ακόμη δρουν ως προστατευτικά έναντι των περιβαλλοντολογικών τοξινών, όπως η ακτινοβολία, τα εντομοκτόνα, η μόλυνση, τα βαρέα μέταλλα, κλπ. Η παραγωγή ελεύθερων ριζών είναι αυξημένη λόγω του σημερινού περιβάλλοντος. Ο καπνός, το οινόπνευμα, οι διαλύτες, τα χημικά και άλλα δημιουργούν τον σχηματισμό ελεύθερων ριζών. Με την αντιοξειδωτική δράση τους, οι προανθοκυανιδίνες βοηθούν να μειωθούν οι τοξικές επιδράσεις του περιβάλλοντός. Επιπρόσθετα δρουν ως φυσικό, εσωτερικό αντηλιακό. Ακόμη διαπερνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να παρέχουν προστασία στα αγγεία του εγκεφάλου. Αντίθετα με τα περισσότερα συμπληρώματα, οι ευεργετικές επιδράσεις των προανθοκυανιδινών διαπερνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Αυτό επιτρέπει στις προανθοκυανιδίνες να εξουδετερώσουν τις ελεύθερες ρίζες στον εγκέφαλο διατηρώντας τον υγιή. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την αυξημένη νοητική οξύτητα, μειωμένες πιθανότητες εγκεφαλικού, και πιθανώς καταπολέμηση της γεροντικής άνοιας.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Από τα εκχυλίσματα του φυτού παρασκευάζονται εξαιρετικά αιθέρια έλαια.

 

The Journal of Nutrition

computershealer

US National Library of Medicine 

Read Full Post »

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , Άμμος,   5 Μάρτη 2014

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , Άμμος, 5 Μάρτη 2014

Ο Ερωδιός ο Κωνιόμορφος είναι ένα χειμερινό μονοετές ή πολυετές εδώδιμο και φαρμακευτικό βότανο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας , με εντυπωσιακά ροζ ή πορφυρά άνθη, και ύψος 10-50 εκ. Οι κοτυληδόνες και τα πρώτα φύλλα έχουν λοβούς και εμφανίζονται σε μακριά κοτσάνια, που φέρουν χνούδι. Οι ρίζες είναι μικρές και ινώδεις. Στα πρώτα στάδια τα φύλλα σχηματίζουν μια ροζέτα κοντά στο έδαφος. Τα φύλλα της ροζέτας εμφανίζονται στους μίσχους και είναι χνουδωτά. Τα φύλλα διαιρούνται σε 3-9 στενά τμήματα. Τα μεμονωμένα φυλλαράκια είναι λογχοειδή, χωρίς μίσχο.

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , χρυσορρόης ποταμός,   5 Μάρτη 2014

Erodium cicutarium, Αρχαία Θουρία , χρυσορρόης ποταμός, 5 Μάρτη 2014

Οι μίσχοι αναπτύσσονται είτε επί του εδάφους είτε ανοδικά.  Εχουν χνούδι, κλαδιά, και χρώμα συνήθως κοκκινωπό.
Το βότανο  έχει ταξιανθίες με 2-8 άνθη ενώ κάθε μεμονωμένο άνθος φύεται σε ένα μακρύ μίσχο. Τα μεμονωμένα άνθη έχουν πλάτος περίπου 1,25 εκ. και αποτελούνται από 5 λαμπερά ροζ έως πορφυρά πέταλα.

Ο καρπός είναι μακρύς σα βελόνα, το δε μήκος του κυμαίνεται 1,25 έως 1,90 εκ. Στην ωριμότητα ο καρπός χωρίζεται σε πέντε μέρη, το καθένα εκ των οποίων έχει μια ελικοειδή ουρά.

???????????????????????Το σπειροειδές σχήμα του σπόρου μπορει να χαλαρώσει κατά τη διάρκεια της ημέρας με τις αλλαγές στην υγρασία, με αποτέλεσμα την αυτο-ταφή του σπόρων από τη στιγμή που είναι στο έδαφος.  Οι δύο εργασίες (ελαστική εκτόξευση και αυτο-ταφή) επιτυγχάνονται με τον ίδιο ιστό ,  ο οποίος είναι ενεργός και τα υγροσκοπικά στημόνια κατά την διαβροχή.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα νεαρά φύλλα  τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα σαν μυρουδικό.  Η συγκομιδή γίνεται  την άνοιξη πριν την ανθοφορία. Είναι νόστιμα και θρεπτικά. Προστίθενται σε σαλάτες,  σάντουιτς, σούπες κ.α.  Οι τρυφεροί βλαστοί τρώγονται σαν τα σπαράγγια. Η ρίζα τρώγεται και χρησιμοποιείται στο μάσημα σαν τσίχλα.
400px-Erodium_cicutarium_3246Τουλάχιστον τρεις  φυλές Ινδιάνων μαζεύουν το φυτό και το συμπεριλαμβάνουν στην βασική διατροφή τους. Οι Blackfeet ,  οι Shoshone και οι Digger  .  Επίσης το βοσκούν  τα βοοειδή , τα πρόβατα και οι κατσίκες. Οι σπόροι συλλέγονται από διάφορα είδη μυρμηγκιών επειδή έχουν πολύ βιταμίνη Κ .  Οι σπόροι  επίσης τρώγονται από τα πουλιά  ,  τα ωδικά πτηνά και τα μικρά τρωκτικά συμπεριλαμβανομένων των αρουραίων και των  καγκουρό . Η πεταλούδα Brown Argus  τρέφεται κυρίως από το φυτό . Και δεδομένου ότι είναι συχνά πολύ χαμηλό φυτό οι σπάνιες  χελώνες  της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας τρέφονται  απ αυτό.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε σχετικές έρευνες του Medical Aćademy of Wrocław αποδείχθηκαν οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού.
Ακόμη σύμφωνα με πειράματα της Polish Academy of Sciences, Wrocław, το φυτό παρουσιάζει έντονη οιστρογονική και αντι-ιική δράση.
Το σύνολο του φυτού  είναι στυπτικό και αιμοστατικό . Έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία  αιμορραγιών.  Εξωτερικά, το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί ως πλύση για δήγματα ζώων, λοιμώξεις του δέρματος κ.λπ.