Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΚΙΤΡΙΝΟ’ Category

Το Αγριομάρουλο είναι ένα μονοετές ή διετές βότανο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας που μπορει να φθάσει τα  1,8 m. Το όνομα Lactuca προέρχεται από την λατινική λέξη για το γάλα  επειδή περιέχει ένα ισχυρό γαλακτώδες κόμμι το οποίο ονομάζεται συχνά «όπιο του μαρουλιού» και όχι τυχαία. Μοιάζει και μέχρι ενός σημείου δρα όπως το όπιο που αποστάζεται από την παπαρούνα.
Είναι ανθεκτικό στη ζώνη 6 δηλαδή παγώνει κάτω από τους 10 0C. Είναι σε άνθιση από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο, και οι σπόροι του ωριμάζουν από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο. Τα λουλούδια του είναι ερμαφρόδιτα (έχουν αρσενικά και θηλυκά όργανα) και είναι επικονιάζονται με τα έντομα. Φύεται σε ελαφρά (αμμώδη) και μεσαία (αργιλώδη) εδάφη και προτιμά τα καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Ευδοκιμεί σε όλα τα  pH: όξινα, ουδέτερα και βασικά (αλκαλικά) εδάφη. Δεν μπορεί να αναπτυχθεί στη σκιά. Προτιμά το υγρό χώμα.

Το στέλεχος του ειναι άκαμπτο και φυλλώδες, καστανωπό, ενίοτε αγκαθωτό στη βάση. Περιέχει γαλακτώδη χυμό. Τα φύλλα του είναι  εναλλασσόμενα, λεία, πρασινοκίτρινα, επιμήκη, ενίοτε έλλοβα, ελαφρώς ακανθωτά στην κορυφή τους, πολύ αγκαθωτά στην κεντρική νεύρωση. Οι ανθοταξίες του είναι κεφάλια υποκίτρινα, στενά, πολυάριθμα, διαταγμένα σε φόβη.
Είναι ο πρόγονος του κηπευτικού μαρουλιού.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Το βότανο ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης αποκαλούσαν το μαρούλι Θριδακίνη και το αγριομάρουλο το ονόμαζαν Θρίδαξ η αγρία. Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος αρρώστησε σοβαρά θεραπεύτηκε με το βότανο αυτό. Επειδή επέζησε χάρη στο φυτό έχτισε ένα ναό στον οποίον έστησε ένα άγαλμα που αναπαριστούσε το φυτό για να το τιμήσει.
Πριν την Βικτωριανή εποχή το θεωρούσαν παυσίπονο και ηρεμιστικό βότανο.
Τον 16ο αιώνα ο John Gerarde έγραφε στο The Herball or Generall Historie of Plantes (1597) ότι «το φυτό προκαλεί ύπνο, υποχωρεί τον πόνο, μειώνει γυναικεία προβλήματα και δρα κατά των δαγκωμάτων των σκορπιών και αραχνών».
Το κόμμι του μαρουλιού έχει χρησιμοποιηθεί σε αντιβηχικά μείγματα αντί του οπίου.Το συνέλεγαν σε μπάλες γνωστές ως Λακτικάριουμ και τις χρησιμοποιούσαν όπως το όπιο. Το βότανο χρησιμοποιήθηκε τον 19ο αιώνα από τους γιατρούς, όταν δεν μπορούσαν να προμηθευτούν το όπιο.Μελετήθηκε εκτενώς από το Συμβούλιο της Φαρμακευτικής Εταιρείας της Μεγάλης Βρετανίας το 1911. Τότε ανακάλυψαν δύο ουσίες στις οποίες απέδωσαν τις ιδιότητες του φυτού. Την Λακτουκοπικρίνη και την Λακτουκίνη.
Ο αποξηραμένος γαλακτώδης χυμός του βοτάνου πουλιόταν άλλοτε στα φαρμακεία με το όνομα Lactucarium.
Συστατικά-χαρακτήρας:
Στο φυτό βρίσκουμε την γαλακτώδης ουσία (που περιέχει λακτουκικό οξύ, λακτουκοπικρίνη, λακτουκίνη, σεκριτερπένια, λακτόνη, φλαβονοειδή που περιέχουν κερκετίνη, κουμαρίνες, κικχορίνη και εσκουλίνη, ν-μέθυλο –β- φενεθυλαμίνη και 60% ελαστική ουσία που χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα ως εναλλακτική πηγή καουτσούκ) ίχνος αλκαλοειδούς, σίδηρο, βιταμίνες Α, Β1, Β2 και C. Το κόμμι έχει δριμεία οσμή, γεύση πικρή και ενέργεια προσόμοια με αυτή του οπίου.
Το φυτό αποτελείται από 94,93% νερό, 0,41% αζωτούχες ουσίες, 0,31% λιπαρές ουσίες, 2,19% κόμμι, άμυλο κλπ, 0,73% κυτταρίνη και 1,03% τέφρα.
Το αποτέλεσμα της κατάποσης του χυμού του φυτού είναι παρόμοιο με αυτό που προκαλεί το όπιο αν και δεν περιέχει οπιούχα συστατικά. Τα ενεργά συστατικά της ουσίας αυτής είναι η Λακτουκίνη είναι ένας υποδοχέας αδενοσίνης ενώ η Λακτουκοπικρίνη δρα ως αναστολέας της ακετυλοχολινεστεράσης. Τα συμπτώματα της χρήσης κρατούν από 30 λεπτά μέχρι λίγες ώρες.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα φύλλα τρώγονται  ωμά ή μαγειρεμένα . Συνιστάται προσοχή, διότι ειναι τοξικό σε πολύ μεγάλες ποσότητες. Ένα ελαφρύ αρωματικό έλαιο, που χρησιμοποιείται στο μαγείρεμα, λαμβάνεται από τους σπόρους
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Το σύνολο του φυτού είναι πλούσιο σε ένα γαλακτώδες χυμό που ρέει ελεύθερα από οποιαδήποτε πληγή. Αυτό σκληραίνει και στεγνώνει όταν έρχεται σε επαφή με τον αέρα. Ο γαλακτώδης χυμός περιέχει σεσκιτερπενικές λακτόνες: λακτουκοπικρίνη (5% του ξηρού οπού), η οποία ενζυματικά  δίνει λακτουκίνη (2% του ξηρού οπού)  και  παρα-υδροξυφαινυλο-οξικό οξύ,  λακτουκερίνη  (50-60%), μίγμα οξικών εστέρων των α-λακτουκερόλη (=ταραξαστερόλη), β-λακτουκερόλη. Φλαβονοειδή: 7-μονογλυκοσίδες  της  λουτεολίνης  και  απιγενίνης, καθώς και κερκετινο-3-γλυκοσίδη. Κουμαρίνες:κιχωρίνη. Άλλα συστατικά είναι η μαννιτόλη, β-αμυρίνη και ισοπουλεόλη.
 H λακτουκερίνη που περιέχεται στο φυτό  χρησιμοποιείται στην ιατρική για την ανυδρική, αντισπασμωδική, πεπτική, διουρητική, υπνωτική, ναρκωτική και κατασταλτική του ιδιότητα .   H λακτουκερίνη έχει τα αποτελέσματα ενός αδύνατου οπίου, αλλά χωρίς την τάση του να προκαλεί πεπτικές διαταραχές], ούτε είναι εθιστική . Λαμβάνεται εσωτερικά για τη θεραπεία της αϋπνίας, του άγχους, των νευρώνων,  του ξηρού βήχα, του μαύρου βήχα, του ρευματικού πόνου κ.λπ. >Οι συγκεντρώσεις της λακτουκερίνης είναι χαμηλές στα νεαρά φυτά και συγκεντρώνονται περισσότερο όταν το φυτό έρθει στο λουλούδι.Συλλέγεται εμπορικά με κοπή των κεφαλών των φυτών και απόξεση του χυμού σε δοχεία από πορσελάνη αρκετές φορές την ημέρα έως ότου εξαντληθεί το φυτό . Αυτός ο τρόπος είναι ίσως η πλουσιότερη προμήθεια γαλακτοκορίου.Το φυτό περιέχει επίσης υοσκυαμίνη που χρησιμοποιούνται ως συμπληρωματικά φάρμακα στην αντιμετώπιση: του πεπτικού έλκους και του συνδρόμου Zollinger-Ellison.>Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και ποτέ χωρίς την επίβλεψη ενός ειδικευμένου ιατρού.Ακόμη και οι κανονικές δόσεις μπορεί να προκαλέσουν υπνηλία ενώ η περίσσεια προκαλεί ανησυχία  και υπερδοσολογία μπορεί να προκαλέσει θάνατο μέσω καρδιακής παράλυσης .  Ο χυμός του φυτού έχει επίσης εφαρμοστεί εξωτερικά στη θεραπεία των κονδυλωμάτων]. Ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο γίνεται από το φυτό που χρησιμοποιείται στη θεραπεία χρόνιου καταρράκτη, βήχα, πρησμένου ήπατος, μετεωρισμού και παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος.
Ως αντισπασμωδικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέρος της ολιστικής θεραπείας του κοκκύτη και γενικά του ξηρού ερεθιστικού βήχα. Ανακουφίζει του κολικούς των εντέρων και της μήτρας και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επώδυνη εμμηνόρροια. Ανακουφίζει τους μυϊκούς πόνους που έχουν σχέση με τους ρευματισμούς. Μειώνει τους πόνους στις αρθρώσεις και στους μυώνες, αλλά δεν συνιστά θεραπεία των αιτίων που τους προκαλούν.
Το University of Colorado Health Science Center, Denver, USA ανέδειξε το φυτό σαν το μοναδικό φάρμακο στη θεραπεία της δύσκολης και μεταδοτικής πάθησης Hooping-Cough (Pertussis) που προσβάλει τις αναπνευστικούς οδούς.Η Pertussis προκαλείται από ένα βακτήριο που ονομάζεται Bordetella pertussis. Αυτό είναι πολύ μικρό και μπορεί να εξαπλωθεί από άτομο σε άτομο μέσω κυστιδίων στον αέρα, τα οποία μεταδίδονται με τον βήχα ή το φτέρνισμα.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Σήμερα χρησιμοποιείται σε σαπούνια, σαμπουάν και άλατα μπάνιου.

University of Colorado Health Science Center, Denver, USA
Plants For A Future
John Gerarde, The Herball or Generall Historie of Plantes, Publisher, John Norton 1597 London
Δίανθος

Launert. E. Edible and Medicinal Plants. Hamlyn 1981 ISBN 0-600-37216-2

Lust. J. The Herb Book. Bantam books 1983 ISBN 0-553-23827-2

Emboden. W. Narcotic Plants Studio Vista 1979 ISBN 0-289-70864-8

Weiner. M. A. Earth Medicine, Earth Food. Ballantine Books 1980 ISBN 0-449-90589-6

Read Full Post »

Lactuca serriola , Πετρομάρουλο, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, 25 Ιούνη 2017

Η Lactuca serriola είναι ετήσιο ή διετές φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαιας Θουρίας  – Μυκηναϊκής Άνθειας, που το ύψος του κυμαίνεται από 60 έως 180 εκατοστά. Έχει πλούσιο γαλακτώδη χυμό (λατέξ), ελαφρά πικρό και ιξώδη που όταν εκτεθεί στον αέρα πήζει παίρνοντας μια όψη κολλώδη. Το γαλακτώδες αυτό κόμμι ονομάζεται συχνά «όπιο του μαρουλιού» γιατί έχει τις ιδιότητες του οπίου σε μικρότερο όμως βαθμό και για τον λόγο αυτό δεν δρα αθροιστικά ούτε προκαλεί εθισμό.
Στη βάση, ρόδακας με φαρδιά φύλλα, γλαυκά, λοβωτά, καλυμμένα στο κάτω μέρος, πάνω και γύρω από την κεντρική νεύρωση, με σκληρές, αγκαθωτές τρίχες.
Τα άνθη βγαίνουν σε κεφαλωτές ταξιανθίες. Αυτά που χαρακτηρίζουμε άνθη στην πραγματικότητα είναι ταξιανθίες, με πολλά γλωσσοειδή ανθίδια, σε κίτρινο ανοικτό χρώμα, που ανοίγουν το βράδυ για να ξανακλείσουν το πρωί με την ανατολή του ήλιου. Οι ταξιανθίες αυτές φύονται σε μακριούς ανθοφόρους βλαστούς που διακλαδίζονται. Οι καρποί περιέχουν πολλούς μικρούς, επιμήκεις σπόρους, που έχουν στην κορυφή τους μία ίνα, που καταλήγει σε μια ακτινωτή δέσμη ινών, σχηματίζοντας ένα σκιάδιο, που παρασύρεται μαζί με τον σπόρο από τον άνεμο, διευκολύνοντας τη διασπορά και τον πολλαπλασιασμό του φυτού. Τα φύλλα έχουν την ιδιότητα να περιστρέφονται, όσο είναι δυνατό λοξά προς τον ήλιο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η ιδιότητα αυτή έδωσε στο φυτό τις ονομασίες «Μπούσουλας» ή «Πυξίδα».
Ανθίζει από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο.
Ιστορικά στοιχεία:
Αναφέρεται από τον Θεόφραστο και τον Ιπποκράτη (ο οποίος γνώριζε πως οι ιδιότητες του χυμού του φυτού, μοιάζουν με αυτές του οπίου).
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως ο πικάντικος χυμός του φυτού θεράπευε οφθαλμικά έλκη ενώ οι Πυθαγόριοι το ονόμασαν το «μαρούλι-ευνούχος» γιατί προκαλούσε διούρηση και μείωνε την σεξουαλική επιθυμία.
Στη ιερό της Ήρας στην Σάμο βρέθηκαν σπόροι του φυτού που χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με την μυθολογία η Αφροδίτη ξάπλωσε με τον Άδωνι σε κρεβάτι φτιαγμένο από το φυτό αυτό. Σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη Πεδάνιο, (1ος αιώνας), το αγριομάρουλο διώχνει τις φιλήδονες εικόνες των ονείρων.
Ο Πλίνιος τον 2ο αιώνα αναφέρεται στην ιδιότητα του φυτού να αποθαρρύνει την σεξουαλική επιθυμία. Στη «Φυσική Ιστορία» αναφέρει συγκεκριμένα πως παγώνει την σεξουαλική επιθυμία όπως ο πυρετός. Καθαρίζει το στομάχι και αυξάνει τον όγκο του αίματος σε αυτό. Αναφέρει επίσης ότι κάποιος γιατρός θεράπευσε με το βότανο αυτό, τον αυτοκράτορα Αύγουστο από μια πάθηση του συκωτιού.
Οι αρχαίοι Έλληνες μπορεί να θεωρούσαν πως το φυτό κατευνάζει τις «ζωηρές» σκέψεις, αλλά ευρήματα δείχνουν πως οι Αιγύπτιοι αντίθετα το θεωρούσαν αφροδισιακό.
Τοιχογραφίες στην Αίγυπτο απεικονίζουν τον Μιν (θεό της γονιμότητας και της σεξουαλικότητας) να κρατά ένα μάτσο αγριομάρουλα. Για περισσότερο από ένα αιώνα οι αρχαιολόγοι αναρωτιόντουσαν γιατί ο Αιγύπτιος θεός κρατά το συγκεκριμένο φυτό που ηρεμεί και κατευνάζει την σεξουαλικότητα.
Ο ιταλός βοτανολόγος Τζιόρτζιο Σαμορίνι, συντάκτης του περιοδικού Έλευσις, του Μουσείου στο Ροβερέτο, έλυσε το αίνιγμα. Προσδιόρισε πως ο τύπος του φυτού, που κρατά ο θεός είναι το Lactuca serriola. Ο Σαμορίνι εξέτασε τα συστατικά του χυμού του φυτού και ανακάλυψε πως το αγριομάρουλο δρα με δύο τρόπους ανάλογα με τη δοσολογία. Οι έρευνές έδειξαν πως 1 γραμμάριο λακουκάριο έχει παυσίπονο και ηρεμιστική δράση. Σε υψηλότερη δόση όμως, 2 έως 3 γραμμαρίων, τα τονωτικά αποτελέσματα των αλκαλοειδών τροπανίου που περιέχει επικρατούν.
Τον Μεσαίωνα το συνιστούσαν σαν διευκολυντικό του ύπνου.
Το χρησιμοποιούσαν επίσης σε ασθένειες που εκδηλώνονται με σπασμούς, όπως το άσθμα, ο κοκίτης, το μόνιμο άγχος, η ταχυκαρδία και η υστερία. Το χυμό τον είχαν χρησιμοποιήσει και στη θεραπεία ακροχορδώνων.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα νεαρά φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί του φυτού τρώγονται σαλάτα ή μαγειρεμένα. Έχουν  πικρή γεύση . Τα νεαρά τρυφερά φύλλα είναι ήπια και κάνουν μια εξαιρετική σαλάτα, αλλά όλο το φυτό γίνεται πικρό καθώς γερνάει, ειδικά όταν βγαίνει το λουλούδι . Ως ορεκτικό χρειάζεται πολύ λίγο μαγείρεμα . Μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσουν πεπτικές διαταραχές.  Χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του  σπαραγγιου. Ένα βρώσιμο έλαιο με πολύ ευχάριστη γεύση λαμβάνεται από τους σπόρους το οποίο πρέπει να καθαριστεί πριν να είναι βρώσιμο .
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Ο γαλακτώδης χυμός του φυτού περιέχει: Σεσκιτερπενικές λακτόνες (λακτουκοπικρίνη, λακτουκερίνη, μίγμα οξικών εστέρων των α-λακτουκερόλη, β-λακτουκερόλη), φλαβονοειδή (7-μονογλυκοσίδες της λουτεολίνης και απιγενίνης, καθώς και κερκετινο-3-γλυκοσίδη), κουμαρίνες (κιχωρίνη). Άλλα συστατικά είναι η μαννιτόλη, β-αμυρίνη, ισοπουλεόλη, ίχνος αλκαλοειδούς, τριτερπένια, σίδηρο, βιταμίνες Α, Β1 Β2 και C.
Το κύριο συστατικό του χυμού, το λακτουκάριο έχει ως ενεργό συστατικό τη λακτουκίνη από την οποία προέρχεται η λακτουκοπικρίνη. Η λακτουκοπικρίνη έχει χρησιμοποιηθεί στην ιατρική για τις ιδιότητές της. Η ουσία αυτή γλυκαίνει τον πόνο και δρα ως αντισπασμωδικό, χωνευτικό, διουρητικό, υπνωτικό, ναρκωτικό και καταπραϋντικό. Επιδρά όπως το όπιο, χωρίς όμως να προκαλεί πεπτικά προβλήματα ή εθισμό.
Εσωτερικά λαμβάνεται για θεραπεία αϋπνίας, ανησυχίας, νευρώσεων, υπερευαισθησία παιδιών, ξηρό βήχα, βήχα λόγω κοκίτη, ρευματικούς πόνους.
Η συγκέντρωση της ουσίας είναι μεγαλύτερη όταν το φυτό είναι ανθισμένο. Το λακτουκάριο το παρήγαγαν οι φαρμακοβιομηχανίες μέχρι την δεκαετία του ’40.

Η δυνατότητα του φυτού να βοηθά στις γαστρεντερικές, αναπνευστικές και αγγειακές παθήσεις τεκμηριώθηκε από  τα Πανεπιστήμια Bahauddin Zakariya και University of Karachi στο Pakistan, University of Salerno,  Italy
Ο χυμός του φυτού έχει χρησιμοποιηθεί σε αντιβηχικά μείγματα αντί του οπίου. Όλο το φυτό είναι ηρεμιστικό, βοηθά στον καλό ύπνο και γαληνεύει την ανησυχία και το άγχος. Δρα ηρεμιστικά στο αναπνευστικό και χρησιμοποιείται κατά του παροξυσμικού κοκίτη και κατά του νευρικού, ερεθιστικού, ξηρού βήχα.

Οι ευεργετικές επιδράσεις στους ασθενείς με καρδιολογικά προβήματα τεκμηριώθηκαν από το Πανεπιστήμιο Mashhad University of Medical Sciences,  Iran
Το Πετρομάρουλο, είναι ωφέλιμο σε βλεννόρροια, παθήσεις των ματιών και χρόνιες πληγές. Είναι διουρητικό και καθαρτικό. Δεδομένου ότι το φυτό έχει καταπραϋντικές, ηρεμιστικές και ελαφρά ναρκωτικές ιδιότητες, κατευνάζει ακόμα και τις σεξουαλικές ορέξεις.
Το έλαιο των σπόρων του φυτού, έχει αντιπυρετικές και υπνωτικές ιδιότητες.
Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για την θεραπεία χρόνιου κατάρρου, βήχα, πρησμένου συκωτιού, φουσκώματα και ασθένειες ουροποιητικού συστήματος.

Bahauddin Zakariya και University of Karachi στο Pakistan, University of Salerno,  Italy

Δίανθος

Plants For A Future

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants. Kampong Publications 1990 ISBN 0-9628087-0-9

Faculty of Pharmacy, Bahauddin Zakariya University, Pakistan

Tanaka. T. Tanaka’s Cyclopaedia of Edible Plants of the World. Keigaku Publishing 1976

Read Full Post »

Scorpiurus muricatus  Αρχαία Θουρία, Μπουφόραχη 25 Απρίλη 2017

Το Scorpiurus muricatus είναι μία μονοετής πόα της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας που μπορει να φθάσει σε ύψοςι 30cm. Οι βλαστοί απλωμένοι ή ανερχόμενοι, ελαφρά τριχωτοί και γωνιώδεις, τρυφεροί και πράσινοι οι νεαροί, πορφυροί οι γηραιότεροι.  Τα φύλλα του ειναι κατ εναλλαγή, απλά, ακέραια, αντωειδή ή σπατουλοειδή που στενεύουν προς τη βάση, έμμισχα, ελαφρά τριχωτά, ιδίως στην περιφέρεια και στο μίσχο και με λογχοειδή και τριχωτά παράφυλλα. Τα άνθη του ειναι  μικρά, μασχαλιαία και ερμαφρόδιτα, σε ομπρελλοειδείς δέσμες με 2-4 άνθη. Η στεφάνη του  έχει μεγάλο και υποκυκλικό πέτασο με κίτρινο ( ή ρόδινο εξωτερικά) χρώμα και εμφανείς πορφυρές νευρώσεις. Οι πτέρυγες του έχουν  στρογγυλεμένες κορυφές  με κίτρινο χρώμα, στην αρχή ενωμένες στην κορυφή αλλά αργότερα διαχωρίζονται ώστε να περάσει ενδιάμεσα η κυρτή και με μυτερό ράμφος τρόπιδα. Ο κάλυκας του ειναι 5μερής ( όμως τα 2 από τα 5 σέπαλα συμφύονται εκτός από την κορυφή), πράσινος και τριχωτός με λογχοειδείς κορυφές. Οι στήμονες του είναι 10 ( 9 συμφυείς και 1 ελεύθερος). Οι ποδίσκοι των ανθέων πορφυροί και τριχωτοί. Ανθίζει  Φεβρουάριο – Ιούνιο. Ο καρπός ειναι  μακρύς με κατά μήκος ανάγλυφες ραβδώσεις, περιστρεφόμενος ή περιελιγμένος αδιάρρηκτος λοβός με κοκκινωπές αγκιστροειδείς άκανθες.

Μπορεί και δεσμεύει Άζωτο στο έδαφος. Ειναι κατάλληλο για: ελαφρά (αμμώδη), μεσαία (αργιλώδη) και βαριά (πηλό) εδάφη και προτιμά το καλά αποστραγγιζόμενο χώμα. Κατάλληλα pH: όξινα, ουδέτερα και βασικά (αλκαλικά) εδάφη. Μπορεί να αναπτυχθεί σε ημι-σκιά (ελαφρύ δάσος) ή χωρίς σκιά. Προτιμά το ξηρό ή υγρό χώμα.  Φύεται σε άγονες περιοχές.

Μεγάλες ποσότητες σπόρων του φυτού έχουν βρεθεί στα παλάτια και τα σπίτια της Αρχαίας Αιγύπτου και εικάζεται ότι το φυτό αποτελούσε βασική τροφή των κατοίκων.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Εδώδιμο χόρτο. Στην αρχή της άνοιξης χρησιμοποιείται σε χορτόπιτες μαζί με άλλα χόρτα. Τα τρυφερά  σπόρια τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα .  Μολονότι έχουν αδιάφορη γεύση περιλαμβάνονται ως είδος τροφής κυρίως επειδή μοιάζουν  πολύ με μια κάμπιες και μπορεί ως εκ τούτου να εντυπωσιάσουν  στο τραπέζι.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ: Σύμφωνα με σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου University of Tlemcen ,Algeria το φυτό μπορει να χρησιμοποιηθεί στα τσιμπίματα του σκορπιού

savvastryfonosplants

Kunkel. G. Plants for Human Consumption. Koeltz Scientific Books 1984 ISBN 3874292169

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World. Dover Publications 1972 ISBN 0-486-20459-6

University of Tlemcen , University of Dr Tahar Moulay Saida, Algeria

Read Full Post »

Το Όνοσμα το θαμνώδες (Onosma frutescens) είναι ενδημικό φυτό της ανατολικής μεσόγειου και στην Ελλάδα θα το βρούμε στην Νότια Ελλάδα στα νησιά του Αιγαίου και στην περιοχή της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας.Το όνομα του γένους Onosma προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις όνος και οσμή.

Onosma frutescens, Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι 26 Μάρτη 2017

Είναι ένα πολυετές φρύγανο με πολύ όμορφα κίτρινα (και ερμαφρόδιτα) άνθη, γονιμοποιούμενα από έντομα, τα οποία αργότερα φέρνουν κόκκινες αποχρώσεις. Καλύπτεται με πολύ πυκνό λευκό τρίχωμα και οι βλαστοί του έχουν ένα κοκκινωπό χρώμα. Το ύψος του μπορεί να φτάσει τα 25-30 cm.
Τα άνθη διατάσσονται σε βοστριχοειδή κύματα.Ο κάλυκας διαιρείται ως τη βάση σε πέντε γραμμοειδείς λοβούς. Η στεφάνη είναι σχεδόν κυλινδρική, με πέντε πολύ μικρούς λοβούς και έντονα χρωματισμένη, κίτρινη στο κάτω μέρος, πορτοκαλί ή κόκκινη στην κορυφή. Η άνθησή του κρατάει περίπου έως τα μέσα Μάη, οπότε σιγά σιγά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού το φυτό μαζεύεται στη βάση του με τα πολύ σκληρά και χνουδωτά φύλλα για να περάση τις αντίξοες καιρικές συνθήκες με τις υψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσονται.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Μολονότι οι χνουδωτοί βλαστοί και τα φύλλα μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό στο δέρμα, το φυτό δεν ειναι δηλητηριώδες.

Onosma frutescens, Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι 26 Μάρτη 2017

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Μολονότι όλα τα φυτά εμπεριέχουν φαρακευτικές ενωσεις και ιδιαίτερα αυτά που ανήκουν στην οικογένεια Onosma, στην οποία ανήκει και το φυτό, δεν έχουν γίνει σχετικές Πανεπιστημιακές μελέτες ακόμη
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Μια κόκκινη χρωστική λαμβάνεται από τη ρίζα του φυτού η οποία είναι ένα υποκατάστατο της Αλκάνας της βαφικής.

Onosma frutescens, Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι 26 Μάρτη 2017

Λάσπη στ’ αστέρια
Plants For A Future
alpinegardensociety.net
Φωτογραφικοί περίπατοι

Κράτα το

Read Full Post »

 Μάραθον το κοινόν, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Άμμοι, 20 Ιούνη 2015

Μάραθον το κοινόν, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Άμμοι, 20 Ιούνη 2015

Το Μάραθον το κοινόν ή Φοινίκουλον το κοινόν (Foeniculum vulgare) είναι πόα διετής ή πολυετής της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, που ανήκει στην Οικογένεια των Σκιαδοφόρων (Apiaceae ή Umbelliferae), αγγειοσπέρμων, δικοτυληδόνων φυτών. Στην ίδια Οικογένεια ανήκουν επίσης : ο Μαϊντανός, ο ΄Ανηθος, το Καρότο, το Κύμινο, κλπ.
Το μάραθο απαντά ως αυτοφυές στις άκρες αγρών, κήπων, αμπελώνων, γηπέδων, οικοπέδων, δρόμων κλπ. Αγαπά εδάφη εύφορα και υγρά. Επίσης καλλιεργείται στους κήπους ως λαχανικό.
Το μάραθο έχει φύλλα λεία, τρις ή πολλαπλά πτεροσχιδή, με νηματοειδείς καταλήξεις. Από την ρίζα του φυτού φύονται περισσότεροι βλαστοί ( ύψους 1,50-2,00 μ. περίπου).

Foeniculum_vulgare1Τα άνθη αυτού είναι μικρού σχήματος, χρώματος κιτρίνου και είναι διατεταγμένα κατά τρόπον, ώστε να σχηματίζουν σκιάδια.

 Μάραθον το κοινόν, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, Ανεμόμυλος, Λυγιές, 20 Ιούνη 2015

Μάραθον το κοινόν, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, Ανεμόμυλος, Λυγιές, 20 Ιούνη 2015

Υπάρχει επίσης η ποικιλία: Μάραθον το κοινόν, ποικιλία αζορικόν ( Foeniculum vulgare, var. Azoricum , var. Dulce), το οποίον είναι γνωστό με το ιταλικόν όνομα «Φοινόκιον». Αυτό διαφέρει από το γνωστό μάραθο, διότι έχει χονδροτέρους και χαμηλοτέρους, σαρκώδεις, σωληνοειδείς βλαστούς, με βάσεις διατεταγμένες η μία επάνω στην άλλη, οι οποίες σχηματίζουν ένα είδος χονδρού βολβού, που αποτελεί το εδώδιμο τμήμα του φυτού. Οι σαρκώδεις αυτοί βλαστοί του φυτού τρώγονται ωμοί ή μαγειρευτοί.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Από το μάραθο χρησιμοποιούνται κυρίως τα τρυφερά φύλλα ως μυριστικά ή λαχανικά και τα σπέρματα αυτού, για τον αρωματισμό φαγητών ή για την παρασκευή αιθερίου ελαίου. Επίσης χρησιμοποιούνται οι βλαστοί, οι οποίοι αναμειγνύονται με τα στρέμφυλα ή τσίκουδα, κατά την απόσταξη αυτών και τον αρωματισμό της ρακής. Από τους σπόρουςτου μαράθου εξάγεται το μαραθέλαιον. Τα φύλλα ή οι σπόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν μια ευχάριστη γεύση τσαγιού βοτάνων. Οι καρποί έχουν γεύση ευχάριστη, αρωματική, καυστική, μισογλυκεία, που ομοιάζει με εκείνην του ανήθου.
Fennel_seed_1Επαφή του δέρματος με τους χυμούς ή το αιθέριο έλαιο του φυτού μπορεί να προκαλέσει φωτοευαισθησία ή και δερματίτιδα σε μερικούς ανθρώπους . Κατάποση του ελαίου μπορεί να προκαλέσει εμετό, σπασμούς και πνευμονικό οίδημα.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Ο άνθρωπος από πολύ ενωρίς εγνώριζε το μάραθο και πιθανώς η ονομασία του φυτού είναι προελληνική, όπως συμβαίνει με τις ονομασίες και πολλών άλλων φυτών. Ενδεικτικά αναφέρονται τα επόμενα παραδείγματα φυτών, η ονομασία των οποίων θεωρείται προελληνική : άμπελος, άνηθος, άνθος, ασπάλανθος, ασπάραγγος, δίανθος, κάππαρις, κορίαννον, κύμινον, κυπάρισσος, νάρκισσος, ρόδον κλπ.
Ο άνθρωπος εχρησιμοποιούσε το μάραθον και εξακολουθεί να το χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα, ως λαχανικό, ως καρύκευμα και ως φάρμακο.
Illustration_Foeniculum_vulgare0Ο Θεόφραστος ο Ερέσιος (372-287 π. Χ.), αναφέρει συχνά το μάραθον, ήτοι :
1) « Γυμνοσπέρματα δε των τε λαχάνων πολλά, καθάπερ άνηθον, κορίαννον, άνησον, κύμινον, μάραθον και έτερα πλείω». (Θεόφραστος, Περί φυτών ιστορίας 1, 11, 2 ).
2) «΄Εχει δε και η των δένδρων αυτών υγρότης, ώσπερ ελέχθη, διάφορα είδη και των λαχανωδών δε, αι δε και ευωδίαν, ώσπερ αι του σελήνου, ανήθου, μαράθου και των τοιούτων».(Θεόφραστος, Περί φυτών ιστορίας 1, 12, 2 ).
3) « Εν δε τοις ανακάνθοις ουκ έστιν ούτως διαλαβείν τοις γένεσιν προς τούτοις έτι τα ναρθηκώδη και εννυρόκαυλα, καθάπερ μάραθον, ιππομάραθον, ναρθηκία, νάρθηξ».(Θεόφραστος, Περί φυτών ιστορίας 6, 1, 4 ) Ο Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος ή Αναζαρβεύς ( περίπου 9-79 μ. Χ.), αναφερόμενος στο μάραθο, σημειώνει τα ακόλουθα :
«Μάραθον. Τούτου εσθιομένη η πόα δύναται γάλα κατασπάν και το σπέρμα δε πινόμενον ή συνεψόμενον πτισάνη. Το δε αφέψημα της κόμης ποθέν νεφριτικοίς και τοις περί κύστιν πάθεσιν αρμόζει, διουρητικόν υπάρχον, ερπετοδήκτοις δε δίδοται συν οίνω και κασταμήνια άγει, εν πυρετοίς τε ναυσίαν και καύσον στομάχου παραιτείται μετά ψυχρού ύδατος πινόμενον.
Αι δε ρίζαι λείαι συν μέλιτι καταπλασθείσαι κυνοδήκτοις θεραπεύουσιν. Ο δε χυλός εκθλιβέντων των καυλών και των φύλλων εν ηλίω ξηρανθείς εις τα οφθαλμικά, όσα προς οξυδερκίαν, σκευάζεται χρησίμως. Χυλίζεται δε προς τα αυτά και το σπέρμα χλωρόν έτι ον συν τοις φύλλοις και τοις ακρεμόσι και η ρίζα κατά την πρώτην εκβλάστησιν.
Εν δε τη προς εσπέραν Ιβηρία και οπόν ανίησιν όμοιον κόμμει, αποθεριζόντων εν τη ανθήσει μέσον τον καυλόν των επιχωρίων και πυρί παρατιθέντων, ίνα υπό της θερμασίας οίον αφιδρώσαν εξιπώση το κόμμι. ΄Εστι δε ενεργέστερον του χυλού προς τα οφθαλμικά τούτο».Διοσκουρίδης, Περί ύλης ιατρικής 3, 70).
Ο αυτός συγγραφέας αναφέρεται και στο Ιππομάραθον, γράφων τα ακόλουθα :
«Ιππομάραθον. Μάραθόν εστιν άγριον μέγα. Φέρει δε το σπέρμα καχρυί όμοιον, ρίζα δε ύπεστιν ευώδης, ήτις πινομένη στραγγουρίαν ιάται και έμμηνα άγει προστιθεμένη. Το δε σπέρμα και η ρίζα κοιλίαν ίστησι πινόμενα, θηριοδήκτοις τε βοηθεί και λίθους θρύπτει και ίκτερον αποκαθαίρει. Των δε φύλλων το αφέψημα πινόμενον γάλα άγει και τας εκ τοκετών γυναίκας αποκαθαίρει.
Καλείται και έτερον ιππομάραθον, φύλλα έχον μικρά, στενά, προμήκη, καρπόν δε στρογγύλον προς τον του κορίου, δριμύν, θερμαντικόν. Αναλογεί δε αυτού η δύναμις τω προειρημένω, ασθενέστερον ενεργούσα».
(Διοσκουρίδης, Περί ύλης ιατρικής 3, 71).
Ο αυτός συγγραφέας αναφέρει και τον «μαραθίτην οίνον», γράφων τα εξής :
«Και μαραθίτης δε (οίνος) και ανήθινος και πετροσελινίτης ομοίως σκευάζονται, προς τα αυτά ποιούντες».(Διοσκουρίδης, Περί ύλης ιατρικής 5, 65).
Συνιστάται δε ο μαραθίτης οίνος στις επόμενες περιπτώσεις:
«ποιεί δε όρεξιν και στομαχικοίς δε αρμόζει και δυσουρούσιν. ΄Εστι δε και εύπνους».(Διοσκουρίδης, Περί ύλης ιατρικής 5, 64).
Ο Μέγας Βασίλειος, Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας της Καππαδοκίας (329/330-379 μ.Χ.) αναφερόμενος στις φαρμακευτικές ιδιότητες του μαράθου και στις θραπευτικές αυτού χρήσεις, γράφει τα επόμενα :
«Και όφις την εν τοις οφθαλμοίς βλάβην εξιάται βοσκηθείς μάραθρον».
Είναι αξιοσημείωτον, ότι και σήμερα, οι ακολουθούντες την Λαϊκή Ιατρική, θεωρούν το μάραθον ως κατάλληλον φάρμακον για την αντιμετώπιση των οφθαλμολογικών παθήσεων γενικώς. Λέγεται δε, ότι οι όφεις τρίβουν το κεφάλι των και ειδικότερα τους οφθαλμούς των στα μάραθα, για να θεραπεύσουν οφθαλμικές παθήσεις και να είναι σε θέση να βλέπουν καλύτερα, γεγονός, το οποίον ήδη, ως προανεφέρθη, σημειώνει και ο Μέγας Βασίλειος.
Σε Κρητικόν Ιατροσόφιον του 19ου αι. αναφέρονται τα επόμενα σχετικά με την χρήση του μαράθου:
1) «Εις το κοινήσαι την κοιλίαν ανόδυνος ( αντιμετώπιση δυσκοιλιότητας). Ει δε και θέλεις πλεάν θερμότερον.(Λάβε και βράσε ) Μάραθα, τίλην κρασίου, απιστίαν, φλισκούνι, άνιθον, χαμόμιλα, αγριαγούρας ρίζαν, ορνιθόξιγκον, χινόξυγκον, κάμε ως άνωθεν».
2) « Εις άνθρωπον οπού ξερνά (κάνει έμετον) πολλά. Μαραθόσπορον και πλατί κίμινον ας τρώγι ( και ιαθήσεται)».
3) « Εις σπλήνας πόνον.Μαράθου ρίζες και περισύμπουλου (πετροσέλινου, ήτοι μαϊντανού) και αγριοελέας και ετέας και σελίνου, βάλε διό λαίνια νερό να ψυθούν έως να φυράσει το μισόν και να είναι με το ζύγι ήσια όλλα και κατέβασέ τζι, σούροσον και όταν διψά, δίδε του να πίνει».
4) « ΄Οταν πονεί το υπογάστριον, πίνε του μαράθου το ζουμί με ζάχαριν».
Σημειωτέον, ότι το μάραθον ως θερμαντικόν χρησιμοποιείται σε πολλές περιπτώσεις. ( Βλ. και. Παύλου Αιγινήτου, Επιτομαί ιατρικαί, 7, 3, 12, 9).
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ο Μάραθος έχει μια μακρά ιστορία στη θεραπεία μιας ποικιλίας προβλημάτων, ειδικά εκείνων του πεπτικού συστήματος. Οι σπόροι, τα φύλλα και οι ρίζες μπορούν να χρησιμοποιηθούν, αλλά οι σπόροι είναι πιο ενεργές ιατρικά και είναι το τμήμα που χρησιμοποιείται κανονικά. Το φυτό είναι αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες, αντισπασμωδικό, αρωματικό, άφυσο, διουρητικό, εμμηναγωγό, αποχρεμπτικό, παραισθησιογόνο, καθαρτικό, τονωτικό και δραστικό στην θεραπεία της στοματίτιδας. Μια έγχυση χρησιμοποιείται στη θεραπεία της δυσπεψίας, την κοιλιακή διάταση, πόνους στο στομάχι κλπ.

foeniculum-vulgare-fenouil-teinture-mere-bioverΒοηθά στην αντιμετώπιση των λίθων των νεφρών και, όταν συνδυάζεται με ένα απολυμαντικό του ουροποιητικού κάνει μια αποτελεσματική θεραπεία για την κυστίτιδα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως γαργάρα για τον πονόλαιμο και ως πλύσιμο των ματιών, για πόνο στα μάτια και επιπεφυκίτιδα. Μια έγχυση της ρίζας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία προβλημάτων του ουροποιητικού συστήματος. Η German Commission E Monographs, ενας θεραπευτικός οδηγός για φυτικά φάρμακα, εγκρίνει το Foeniculum vulgare για το βήχα, βρογχίτιδα, δυσπεψία.
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου :Atatürk University, Turkey
Οι ηπατοπροστατευτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικά πειράματα του Πανεπιστημίου Yüzüncü Yıl University, Turkey
Η αντιμικροβιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με σχετικά πειράματα δύο Ιταλικών Πανεπιστημίων:Università degli Studi della Basilicata, Potenza και Università di Napoli “Federico II”,Italy
Η η αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με σχετικά πειράματα του Πανεπιστημίου Universidade do Algarve, Portugal.
80988Οι αντιμυκητιακές ιδιοτητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου: DMIMS University, Sawangi, India
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Οι σπόροι περιέχουν μέχρι 5% αιθέριο έλαιο. Αυτό χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς, ως αρωματική ύλη τροφίμων, σε οδοντόκρεμες, σαπούνια, αρώματα, αποσμητικά χώρου, κλπ . Η γεύση του ελαίου μάραθου εξαρτάται από δύο κύρια συστατικά του: «Φενχόνη» που είναι πικρή , ενώ η «ανηθόλη» ειναι γλυκιά. Οι αναλογίες αυτών των δύο συστατικών ποικίλει ανάλογα με το μέρος του φυτού και την περιοχή. Η ποιότητα του λαδιού εξαρτάται επίσης από το πόσο καλά έχει ξηρανθεί ο σπόρος. Το λάδι από την ατελή ωρίμανση και αποξηραμένους σπόρου είναι πολύ γλυκό και πιο αρωματικό. Το αποξηραμένο φυτό δρα εντομοαπωθητικά. Τα θρυμματισμένα φύλλα είναι αποτελεσματικά για τη διατήρηση των σκύλων χωρίς ψύλλους. Κίτρινες και καφέ χρωστικές ουσίες παράγονται από το φυτό.
Department of Chemistry Education, Atatürk University,Turkey
Università degli Studi della Basilicata, Potenza και Università di Napoli “Federico II”,Italy
Duke. J. A. and Ayensu. E. S. Medicinal Plants of China
Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants
Ν. Ε. Παπαδογιαννάκης Κρητικό ιατροσόφιον του 19ου αιώνα
Universidade do Algarve, Faculdade de Engenharia, Portugal.
Yüzüncü Yıl University, Faculty of Medicine, Turkey
plantsystematics
DMIMS University, Sawangi , India

Read Full Post »

Αρχαία Θουρία ,Μικρομάνη, 18 Μάη 2014

Urospermum picroides, Αρχαία Θουρία ,Μικρομάνη, 18 Μάη 2014

Ο αγριοζοχός ειναι φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας και ανήκει στην ίδια οικογένεια με το ζοχό (Sonchus oleraceus). Είναι ετήσιο ποώδες φυτό που φτάνει τα 50 εκατοστά, έχει όρθιο βλαστό και χυμό σαν γάλα.
Τα φύλλα του συνήθως είναι ατρακτοειδή, χνουδωτά, οδοντωτά, επιμήκη, η επάνω επιφάνεια έχει σκούρο πράσινο γυαλιστερό χρώμα ενώ η κάτω πιο ανοιχτόχρωμο, πάντως το σχήμα και οι διαστάσεις των φύλων δεν είναι ποτέ το ίδιο.

Urospermum picroides, Αρχαία Θουρία ,Αρφαρά, Συκόμαρα,, 18 Μάη 2014

Urospermum picroides, Αρχαία Θουρία ,Αρφαρά, Συκόμαρα,, 18 Μάη 2014

Χαρακτηριστικό του είναι το κόκκινο χρώμα που έχει ο μίσχος, το κεντρικό νεύρο και τα κόκκινα στίγματα στα φύλλα.

Urospermum picroides, Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομούς, 18 Μάη 2014

Urospermum picroides, Αρχαία Θουρία , Πλατύ, Γκομούς, 18 Μάη 2014

Τα γλωσσοειδή κίτρινα άνθη του βγαίνουν από ανθοφόρους βλαστούς, σε καφαλωτές ταξιανθίες από το Μάρτιο έως και το Μάιο.
Ο καρπός είναι αχαίνιο πάνω από ένα εκατοστό σε μήκος που κλίνει με τον Πάππου των νηματιδίων.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Η γεύση του είναι πικρή, απαλύνεται όμως με τη χρήση λεμονιού. Ο αγριοζοχός τρώγεται σε σαλάτες μαζί με άλλα χόρτα, βραστός με μπόλικο λεμονάκι, σε χορτόπιτες και φυσικά σε συνδυασμό με κατσίκι ή αρνί.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το φυτό περιέχει μεγάλες ποσότητες σε βιταμίνη C, πολυφαινόλες, φλαβονοειδή, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού.
79086Μετά από σχετικά πειράματα του Πανεπιστημίου Hiroshima University School of Medicine, Japan διαπιστώθηκε ότι το φυτό περιέχει Σεσκιτερπενικές λακτόνες και γλυκοζίτες. Οι ενώσεις αυτές παρουσιάζουν αντιμικροβιακή και κυτταροτοξική (κυρίως αντιλευχαιμική) δράση κυρίως μέσω επαγωγής της απόπτωσης.
Urospermum_picroides_12Η Αντιφλεγμονώδης δράση των εκχυλισμάτων του φυτού τεκμηριώθηκε από το Πανεπιστήμιο Jagiellonian University, Kraków, Poland
Η αντιβακτηριδιακή δράση του φυτού αποδείχθηκε από το Πανεπιστήμιο Institut für Pharmazeutische Biologie und Biotechnologie, Heinrich-Heine-Universität, Düsseldorf, Germany
Institut für Pharmazeutische Biologie und Biotechnologie, Düsseldorf, Germany
Department of Cell Biochemistry, Jagiellonian University, Kraków, Poland
Institute of Pharmaceutical Sciences, Hiroshima University School of Medicine, Japan
agriamanitaria

Read Full Post »

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Το Ινδικό Κάρδαμο είναι ένα ετήσιο φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, που παράγει ένα τριχωτό στέλεχος με διακλαδώσεις έως και περίπου 30 εκατοστά ύψος. Τα βασικά φύλλα χωρίζονται σε λοβούς ή βαθιά οδοντωτά φύλλα. Τα φύλλα είναι λογχοειδή ελάσματα, όπου τα υψηλότερα επί του στελέχους έχουν μικρούς ξεχωριστούς λοβούς κοντά στη βάση.

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Η κορυφή του στελέχους καταλαμβάνεται από ένα βότρυ λουλουδιών με ελαφρά κίτρινα πέταλα με μήκος ένα εκατοστό . Ο καρπός είναι ένα περικάρπιο ψυχανθούς που μπορεί να έχει μήκος έως 10 εκατοστά.
5199328736_531b84079e_bΗ ακριβής προέλευση του είδους αυτού είναι ασαφής, αλλά πιστεύεται ότι είναι εγγενές της ευρύτερης περιοχής της Μεσσηνίας και άλλων περιοχών. Σε σχετικές Πανεπιστημιακές έρευνες διαπιστώθηκε ότι το φυτό περιέχει ένα ένζυμο που το κάνει ανθεκτικό στα φυτοφάρμακα.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Ολόκληρο το φυτό είναι εδώδιμο. Τρώγεται ωμό ή μαγειρεμένο. Τα φύλλα έχουν πικάντιή γεύση και τρώγονται σε σαλάτες.

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

Sisymbrium orientale, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, Ουγρέϊκα 17 Απρίλη 2014

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Όλα τα φυτά της οικογένειας Brassicaceae ειναι φαρμακευτικά. Σε σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου Pir Mehr Ali Shah Arid Agriculture University, Rawalpindi, Pakistan αποδείχθηκε ότι η πούδρα των σπόρων του φυτού μπορει να χτησιμοποιηθεί στην διαχείρηση του πυρετού.

Sisymbrium_columnae_—_Flora_Batava_—_Volume_v18

naturagraeca
Molecular basis of resistance to acetolactate synthase-inhibiting herbicides in Sisymbrium orientale
Pir Mehr Ali Shah Arid Agriculture University, Rawalpindi, Pakistan
WIKIPEDIA

Read Full Post »

Ecballium elaterium, Αρχαία Θουρία, νεκροταφείο  Άνθειας, 15 Ιούλη 2015

Ecballium elaterium, Αρχαία Θουρία, νεκροταφείο Άνθειας, 15 Ιούλη 2015

Η πικραγγουριά (Ecballium elaterium, Εκβάλλιον το ελατήριο) είναι φυτό της οικογένειας των κολοκυνθοειδών, συγγενικό φυτό με την κολοκυθιά, την αγγουριά και την καρπουζιά. Είναι έρπων ετήσιο φυτό, το οποίο είναι αυτοφυές της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας. Το φυτό επίσης έχει προσαρμοστεί και σε άλλες περιοχές στις οποίες εισήχθη ως καλλωπιστικό. Το φυτό είναι δηλητηριώδες, όμως χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς από την αρχαιότητα. Οι καρποί περιέχουν επίσης τη δηλητηριώδη ουσία ελατηρίνη.
Ecballium_elaterium_PollinationΤο φυτό φτάνει σε ύψος τα 30 εκατοστά και σε διάμετρο το ένα μέτρο. Κάνει έντονα κίτρινα μονόοικα άνθη, δηλαδή τα άνθη είναι είτε αρσενικά είτε θηλυκά, αλλά υπάρχουν δύο άνθη πάνω στο φυτό. Το φυτό μπορεί να αυτογονιμοποιηθεί. Η ανθοφορία του διαρκεί από τον Ιούνιο μέχρι το Αύγουστο. Το επιστημονικό όνομά του το φυτό το πήρε επειδή όταν κάποιος αγγίξει τους ώριμους καρπούς, αυτοί ανοίγουν και οι σπόροι εκτοξεύονται παντού. Οι καρποί καλύπτονται από τριχίδια.
Όλα τα μέρη του βοτάνου έχουν γεύση πικρή και δυσάρεστη. Κατά τους Braconnot και Paris περιέχει μια αμυλώδη ουσία, μια εκχυλισματική ουσία, όχι καθαρτική, φυτικό λεύκωμα και διάφορα άλατα. Ο Morries το 1831 απομόνωσε ένα κύριο συστατικό που ονόμασε ελατηρίνη. Ο Paris την παρήγαγε σε ακάθαρτη κατάσταση, ρητινώδη, απαλή, πράσινη και πολύ καθαρτική, με το όνομα ελατίνη. Ο χυμός που βγάζουν οι καρποί είναι εξαιρετικά πικρός και δριμύς. Περιέχει τις ενεργείς ουσίες ελατετρίνη, αλφαελατετρίνη, μπεταελατετρίνη, πικρά γλουκονικά και άλλα.
Gc3_ecballium_elateriumΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Φυτό πολύ γνωστό από την αρχαιότητα. Το θεωρούσαν πανφάρμακο για όλες τις αρρώστιες και το καλλιεργούσαν στους κήπους για ιατρική χρήση. Ο Ιπποκράτης το συνιστούσε για καρκίνους του πεπτικού συστήματος -«καρκίνου γενομένου ..διδόναι πίνειν ελατήριον»-, σημειώνοντας ότι ο ασθενής έπρεπε να είναι σε καλή φυσική κατάσταση για να το πιει, μια και το ρόφημα είναι ισχυρό καθαρτικό. Ο Ιπποκράτης αναφέρει ακόμη πως έδωσε σε μια κατσίκα να φάει πικραγγουριά για να δώσει το γάλα της να το πιει ένα παιδάκι για καθάρσιο. Ο τρόπος χορήγησης τέτοιου καθάρσιου ήταν γνωστός από την αρχαιότητα. 3855870227_04a023a911_bΟ Πλίνιος αναφέρει ότι από τη πικραγγουριά παρασκευάζεται το «ελατήριον», ο αποξηραμένος στον ήλιο χυμός του καρπού, που θεωρούσε ότι βοηθά για πολλές αρρώστιες των ματιών, των δοντιών, των όγκων των αυτιών, την κώφωση, την ψώρα και άλλα. Ο Θεόφραστος αναφέρει τις ρίζες της για την θεραπεία σε ψωρίαση των ζώων. Οι αρχαίοι έκαναν μεγάλη χρήση του φυτού σαν δραστικού καθαρτικού χρησιμοποιώντας κυρίως κατά της υδρωπικίας (για τη θεραπεία της οποίας το χρησιμοποιούσαν και μεταγενέστεροι γιατροί), σε δόση 0,05 έως 0,15 γραμμάρια 2 με 3 φορές την ημέρα, ενωμένο με κάποια αρωματική ουσία. Εκτιμήθηκε κυρίως για τη θεραπεία υδρωπικίας που συνοδεύει καρδιακά και νεφρικά νοσήματα. Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν ακόμη εξωτερικώς το χυμό για τη διάλυση αποστημάτων και άλλων όγκων.

Ecballium_elateriumΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Στην λαϊκή ιατρική, οι ρίζες και οι καρποί χρησιμοποιούνται ως καθαρτικά, αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη. Η αντιφλεγμονώδης δράση οφείλεται στο συστατικό κουκουρμπιτακίνη Β, ένα τριτερπένιο το οποίο ανήκει στις κουρκουρμπιρακίνες, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί ως οι τοξικές ουσίες της οικογένειας των κολοκυνθοειδών.
Στην περιοχή της Μεσογείου, εκχύλισμα από το καρπό της πικραγγουριάς έχει χρησιμοποιηθεί για την θεραπεία της ρινοκολπίτιδας, της ιγμορίτιδας και της κίρρωσης του ήπατος, με ενδορινική χορήγηση. Εντός μερικών λεπτών από την χορήγηση του εκχυλίσματος έχει παρατηρηθεί οίδημα βλεννογόνου του ανωτέρου αναπνευστικού, ιδίως της μαλακής υπερώας και της σταφυλής, πιθανόν εξαιτίας φλεγμονώδους αντίδρασης ή απευθείας τοξικής δράσης, το οποίο μπορεί τελικά να οδηγήσει σε απόφραξη των αεραγωγών,ενώ μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση των κυττάρων του βλεννογόνου της μύτης.
Το φυτό είναι ένα πολύ ισχυρό καθαρτικό που προκαλεί την εκκένωση του νερού από τα σπλάχνα. Χρησιμοποιείται εσωτερικά για τη θεραπεία προβλημάτων του οιδήματος που σχετίζεται με τα νεφρά, καρδιακά προβλήματα, ρευματισμούς, παράλυση και ερπη ζωστήρα. Ακόμη βοηθά στην θεραπεία των ουρολειμώξεων.Εξωτερικά, έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ιγμορίτιδας και των πόνων των αρθρώσεων .Υπερβολικές δόσεις έχουν προκαλέσει γαστρεντερίτιδα, ακόμα και θάνατο. Η ρίζα περιέχει ένα αναλγητικό.
Η αντιφλεγμονώδης δράση του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικά πανεπιστημιακά πειράματα του Faculty of Medicine, Dicle University,Turkey.
Η αντιμικροβιακή δράση του φυτού μελετήθηκε και αποδείχθηκε από το University of Jendouba, Tunisia.

Ecballium elaterium, Αρχαία Θουρία, νεκροταφείο  Άνθειας, 15 Ιούλη 2015

Ecballium elaterium, Αρχαία Θουρία, νεκροταφείο Άνθειας, 15 Ιούλη 2015

Η χρήση του χυμού του φυτού στην διαχείρηση της προσπάθειας θεραπείας του καρκίνου του οισοφάγου και του στομάχου προτείνεται μετά από σχετικές έρευνες του Department of Pharmacology, School of Medicine, Ardabil University of Medical Sciences, University Street, Iran
Η ικανότητα του αλκοολικού αποστάγματος του φυτού στην αντιμετώπιση των σταφυλόκοκκων aureus and Candida albicans τεκμηριώθηκε μετά από σχετικά πειράματα του Department of Biology and Biotechnology, An-Najah N. University

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑ:
Η πικραγγουριά για την εποχή που ανθίζει, από Ιούλιο μέχρι και μέσα Οκτωβρίου, την κάνει να είναι άριστο μελισσοκομικό φυτό βοηθητικής ανθοφορίας διότι μας δίνει πολύτιμη ποσότητα γύρης και κάποιες ποσότητες νέκταρος.
Καθ’όσον αυτό το διάστημα του καλοκαιριού και φθινοπώρου, σπανίζουν τα γυρεοδοτικά φυτά, θεωρείται πως είναι πολύ χρήσιμο φυτό.
Η γύρη έχει πορτοκαλοκίτρινο χρώμα και είναι πολύ θρεπτική, αυτό κάνει τα μελίσσια που ευρίσκονται κοντά σε εκτάσεις με πικραγγουριές να ανεβάζουν γόνους αλλά και να γεμίζουν τα πλαίσια με γύρη για χειμερινή χρήση ή μελλοντική επίσκεψη στο πεύκο.
Department of Biology , An-Najah N. University
Department of Pharmacology, School of Medicine, Ardabil University of Medical Sciences, University Street, Iran
The Higher Institute of Biotechnology , University of Jendouba, Tunisia.
Faculty of Medicine, Dicle University, Turkey
Δίανθος
Plants For A Future
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Read Full Post »

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15  Ιούλη 2015

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15 Ιούλη 2015

Το βάλσαμο (Υπερικόν το διάτρητον) είναι φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας και ανήκει στο γένος Υπερικόν. Ήταν γνωστό ως υπερικό στην αρχαία Ελλάδα, ενώ στη νεότερη Ελλάδα είναι γνωστό ως βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο, ενώ στην αγγλική βιβλιογραφία αναφέρεται ως St. John’s wort.
St John's-wort, Perforate (Hypericum perforatum) Leicester Road by Quarry Wall Sapcote SP 4973 9335 (taken 23.6.2006).,Τα άνθη του Βάλσαμου είναιερμαφρόδυτα, φωτεινά κίτρινα-πορτοκαλί και τα πέταλα συνήθως κίτρινα. Όταν γυρίσουν προς το φως, αποκαλύπτουν ημιδιαφανείς στιγμές, που δίνουν την εντύπωση πως είναι διάτρητες. Οι κουκίδες αυτές δεν είναι όμως τρύπες, αλλά έγχρωμα αιθέρια έλαια και ρητίνες. Αν τρίψει κανείς τις μαύρες αυτές κουκίδες που έχουν τα 5 πέταλα με τα δάχτυλά του, αυτά θα γίνουν κόκκινα.

St. John’s Wort (Hypericum perforatum)Για πολλούς φυτοθεραπευτές, αυτές οι κουκίδες περιέχουν μερικά από τα πιο πολύτιμα και αποτελεσματικά φυτικά συστατικά.  Οι στήμονες του φυτού έχουν ιδιαίτερη μορφή, με στερεό κυλινδρικό στέλεχος, με δύο γραμμές που εξέχουν κατά μήκος. Αυτές οι γραμμές κάνουν τον στήμονα να μοιάζει επίπεδος, πράγμα εντελώς ασυνήθιστο στον κόσμο των φυτών.
Περιέχει υπερικίνη και ψευδο-υπερικίνη, φλαβονοειδή (16% στα φύλλα), ξανθόνες, φαινολικά οξέα και αιθέρια έλαια (0,13% σε ολόκληρο το φυτό).

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια, 15  Ιούλη 2015

Hypericum perforatum, Βάλσαμο, Αρχαία Θουρία, Άνθεια κήπος Φλέσσα, 15 Ιούλη 2015

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα μέρη του φυτού και οι καρποί χρησιμοποιούνται σαν υποκατάστατο τσαγιού. Τα λουλούδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή υδρομελιού.

30286_734803135_big

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Το υπερικό ή βαλσαμόχορτο απασχόλησε τη θεραπευτική από την αρχαιότητα: ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης το αναφέρουν ως διουρητικό, επουλωτικό, εμμηναγωγό, αιμοστατικό.
Στην αρχαιότητα το χρησιμοποιούσαν ως επουλωτικό στις πληγές που γινόντουσαν από τα σπαθιά, εξ ου κι η ονομασία του σπαθόχορτο. Στις ΗΠΑ, μετά από ένα πρόγραμμα του ABC News τον Ιούνιο του 1997, το υπερικό έγινε το πιο δημοφιλές φυτό, το εναλλακτικό «πρόζακ» (Ladose), για την ήπια και μέτρια κατάθλιψη. Χρησιμοποιείται επίσης ως αντισπασμωδικό και βελτιωτικό της ποιότητας του ύπνου σε αϋπνίες. Ήδη, το 1994 στη Γερμανία, συνταγογραφήθηκαν συνταγές για 20 εκατομμύρια ασθενείς. Μόνο στη Μοντάνα των ΗΠΑ καλλιεργούνται σήμερα 500.000 στρέμματα φυτού.
HypericumPerforatumΤο υπερικό μπορεί να επηρεάσει το ήπαρ προκαλώντας ευαισθησία στο φως. Σε ορισμένα δέρματα μπορεί να προκαλέσει αντίδραση φωτοευαισθησίας και φωτοδερματίτιδα, που εκδηλώνεται με δερματικούς ερεθισμούς, περιλαμβανομένου του στόματος, της μύτης και των αυτιών. Δεν πρέπει μετά τη χρήση του να ακολουθεί έκθεση στο φως. Τα σκουρόχρωμα δέρματα δεν προσβάλλονται. Σε πειραματόζωα επηρεάζει τη θερμορύθμιση. Πάντως, τα περιστατικά φωτοευαισθησίας και παρενεργειών που έχουν καταγραφεί είναι σπάνια και αφορούν ορισμένες περιπτώσεις πολύ υψηλών ημερήσιων δόσεων.
ebo02671Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το υπερικό μπορεί να επηρεάσει το μεταβολισμό ορισμένων ενζύμων, κατά συνέπεια χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται ταυτόχρονα με άλλα φάρμακα. Επίσης, επειδή το Ηypericum επηρεάζει νευροδιαβιβαστές, μπορεί να αλληλεπιδρά με διάφορα ψυχοτρόπα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων άλλων αντικαταθλιπτικών.
Τα λουλούδια και τα φύλλα είναι αναλγητικά, αντισηπτικά, αντισπασμωδικά, αρωματικά, στυπτικά, χολαγωγά, χωνευτικά, διουρητικά, αποχρεμπτικά, τονωτικά των νεύρων, διαλυτικά, ηρεμιστικά, τονωτικά, ανθελμινθικά και επουλωτικά.
Σε σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου Leuven του Βελγίου διαπιστώθηκε ότι η υπερικίνη που περιέχεται στο φυτό βοηθά σημαντικά στη θεραπεία του καρκίνου.
CLB-20186-1Η αντικαρκινική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε μετά από σχετικές πολλών Πανεπιστημίων:
University Hospital Zurich, Switzerland
Department of Dermatology, University of Freiburg, Germany
Division of Biochemistry,Faculty of Medicine,Leuven, Belgium
Dipartimento di Biologia, University of Naples, Italy
Το φυτό παρουσιάζει θεραπευτική δράση στον καρκίνο του οισοφάγου σύμφωνα με τις έρευνες του Free University of Berlin, Berlin, Germany.
Η θεραπευτική ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση των δερματικών λεμφοϋπερπλαστικών και φλεγμονωδών διαταραχών αποδείχθηκε από το University of Pennsylvania, Philadelphia 19104, USA.
Η έντονη δράση του φυτού ενάντια στους ιούς αποδείχθηκε από το Department of Pathology, University of British Columbia, Vancouver, Canada
Η θεραπευτική ικανότητα του φυτού στην αντιμετώπιση της ηπατίτιδας C τεκμηριώθηκε από το Department of Medicine, Mount Sinai Medical Center, New York, USA
Οι αντιβακτηριακή δράση του φυτού αποδείχθηκε μετά από σχετικές έρευνες του Universitäts-Hautklinik, Freiburg, Germany
Οι αντικαταθλιπτική δράση του φυτού έχει τεκμηριωθεί από πολλές Πανεπιστημιακές έρευνες :
Department of Internal Medicine II, Technische Universität München, Germany
Centre for Complementary Medicine Research, Technische Universitaet Muenchen,Munich, Germany, 81667.
Projekt Münchener Modell, Ludwig-Maximilians-Universität, Munich, Germany.
Pharmacology Department, Dr. Willmar Schwabe GmbH & Co., Karlsruhe, Germany
Οι φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού έχουν τεκμηριωθεί με πάνω από 300 Πανεπιστημιακές έρευνες. Οι πιό πολλές απ αυτες περιέχονται στο US National Center for Biotechnology Information NCBI στο αναλυτικό άρθρο για το βάλσαμο: Medical Attributes of St. John’s Wort (Hypericum perforatum)
ΒΑΛΣΑΜΕΛΑΙΟ:
H πιο σημαντική δραστική ουσία του βαλσαμόχορτου είναι η υπερικίνη, η οποία βρίσκεται σε ολόκληρο το φυτό, αλλά σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στις ανθισμένες κορυφές του, (που όμως, όταν παραγίνουν, χάνουν τις ιδιότητές τους).
Υλικά
100 γρ. ώριμα άνθη βαλσαμόχορτου, φρεσκοκομμένα κατά προτίμηση
1000 γρ. ελαιόλαδο
Βιταμίνη Ε (προαιρετικά)
Εκτέλεση
Μαζεύουμε τα ώριμα άνθη μαζί με τα ψιλά κλωνάρια, (η άνθηση αρχίζει από τον Ιούνιο και διαρκεί μέχρι και τον Σεπτέμβριο), δηλαδή αυτά που έχουν κοκκινίσει, ή κοντεύουν να κοκκινίσουν.
Ξεπλένουμε το βαλσαμόχορτο σε τρεχούμενο νερό, κρατώντας το με τα λουλούδια προς τα κάτω και το σκουπίζουμε καλά, πιέζοντάς το μέσα σε μια πετσέτα.Αφού στεγνώσει καλά, βάζουμε τα άνθη μαζί με τα λεπτά κλωνάρια σε γυάλινο βάζο και τα καλύπτουμε με το ελαιόλαδο.
Το αφήνουμε 40 με 50 μέρες σε δυνατό ήλιο, (όσο περισσότερο, τόσο πιο δυνατό) κουνώντας το μια – δυο φορές την εβδομάδα.Όταν θα είναι έτοιμο, μετά από ενάμιση μήνα περίπου, θα έχει πάρει ένα βαθύ κόκκινο χρώμα.
Τότε θα το σουρώσουμε και θα το στύψουμε πολύ καλά, χρησιμοποιώντας ένα τουλπάνι (λεπτό ύφασμα), έτσι ώστε να κρατήσουμε μόνο το λάδι.
Θα το βάλουμε σε αποστειρωμένο βάζο, θα προσθέσουμε και 2 κάψουλες βιταμίνη Ε, αν θέλουμε και θα το φυλάξουμε σε δροσερό, σκοτεινό μέρος για 1 χρόνο.
ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Κίτρινες, χρυσές και καφέ χρωστικές λαμβάνονται από τα άνθη και τα φύλλα. Ένα κόκκινο χρώμα λαμβάνεται από τα άνθη μετά την οξίνιση τους. Μια κόκκινη βαφή λαμβάνεται από ολόκληρο το φυτό, όταν εγχύεται σε λάδι ή αλκοόλη. Ένα κίτρινο λαμβάνεται όταν εγχέεται σε νερό. Το φυτό λέγεται ότι περιέχει καλές ποσότητες τανίνης, αν και ακριβή στοιχεία δεν είναι διαθέσιμα.

Faculty of Medicine, KULeuven, Leuven, Belgium
Τα φαγητά της γιαγιάς
Γαληνός,Περί Κράσεως και Δυνάμεως των Απλών Φαρμάκων
Διοσκορίδης, Περί ύλης ιατρικής
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Plant For A Future

Read Full Post »

arioxori 024Η Αδραλίδα (Hymenonema graecum) είναι ένα πολύ σπάνιο πολυετές φυτό της περιοχής της Μυκηναϊκής Άνθειας – Αρχαίας Θουρίας.Ειναι φυτό Hemicryptophyte (Ημικρυπτόφυτο) που σημαίνει ότι οι πολυετείς οφθαλμοί βρίσκονται στην επιφάνεια του εδάφους , όπου προστατεύονται από το έδαφος και τα φύλλα.

Hymenonema graecum, Αδραλίδα, περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Πεπελάδες , 11 Ιούνη  2015

Hymenonema graecum, Αδραλίδα, περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Πεπελάδες , 11 Ιούνη 2015

Φθάνει σε ύψος από 20 έως 70 εκατοστά. Τα φύλλα είναι πτεροειδή και καταλήγουν μέχρι και 10 χιλιοστά πλάτος. Τα πέταλα είναι κίτρινα και έχουν μερικές φορές μια πορφυρή κηλίδα στη βάση. Ο Πάππος του είναι περισσότερο ή λιγότερο ομοιόμορφος και αποτελείται από λέπια λογχοειδή που τερματίζονται σε χνούδια.

Hymenonema graecum, Αδραλίδα, περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Πεπελάδες , 11 Ιούνη  2015

Hymenonema graecum, Αδραλίδα, περιοχή Αρχαίας Θουρίας, Πεπελάδες , 11 Ιούνη 2015

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Λόγω της εξαιρετικής σπανιότητας του φυτού δεν έχουν γίνει έρευνες για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Στην Ελλάδα προστατεύεται με το(ΦΕΚ 23/τ.Α΄/30‐01‐1981)«Περί προστασίας της αυτοφυούς Χλωρίδος και Άγριας Πανίδος και καθορισμού διαδικασίας συντονισμού και Ελέγχου της Ερεύνης επ΄ αυτών»,όπως διορθώθηκε με το ΦΕΚ 43/τ.Α΄/18‐02‐1981 και τροποποιήθηκε με το Π.Δ. 256/1987
79718_origΣτον Ταΰγετο απαντάται εντός του ΤΚΣ GR2550006 και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την επικαιροποιημένη βάση δεδομένων του Natura 2000 εκτιμάται σε 101-250 φυτά. Στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας υπάρχουν 5 φυτά στην θέση: Πεπελάδες. Δεν περιλαμβάνεται στο Κόκκινο Βιβλίο, αλλά σύμφωνα με τον Κόκκινο Κατάλογο της IUCN του 2000 χαρακτηρίζεται ως Τρωτό (VU).
Οι κυριότερες απειλές που καταγράφονται για το απειλούμενο φυτό είναι η μικρή έκταση εξάπλωσης, η βόσκηση και υπερβόσκηση, η υπερσυλλογή, οι μικροί και απομονωμένοι πληθυσμοί, η κατακερματισμένη περιοχή εξάπλωσης, η τουριστική ανάπτυξη και οι διάφορες δραστηριότητες αναψυχής, η εισβολή ξενικών ειδών, οι αναπαραγωγικές δυσκολίες όπως για παράδειγμα λόγω του μικρού αριθμού των αναπαραγωγικά ώριμων ατόμων, οι σύγχρονες μέθοδοι καλλιέργειας με τη χρήση ζιζανιοκτόνων και φυτοφαρμάκων, η διάνοιξη δρόμων και κυρίως οι χορτοκοπτικές μηχανές.
Στην θέση «Πεπελάδες» υπολογίζεται ότι υπάρχουν «κρυμένα» μέσα στο έδαφος περισσότερα από 10 φυτά.

The Plant List
Global Compositae Checklist
Tropicos

Read Full Post »

Matricaria chamomilla, Χαμαίμηλον το κοινόν, Χαμομήλι

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Matricaria chamomilla Χαμομήλι, Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 10 Μάη 2015

Το χαμομήλι είναι μονοετές φυτό ύψους μέχρι 35 εκατοστά της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας, που ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων.Έχει βλαστό λείο, πολύκλαδο, όρθιο. Τα φύλλα δις ή τρις φτεροσχιδή. Τα άνθη είναι σε ακραία κεφάλια, ασπροκίτρινα. Αυτοφύεται σε χέρσα και καλλιεργημένα μέρη σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω – μήλο).

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Όλα τα μέρη του φυτού ειναι εδώδιμα. Μπορει να χρησιμοποιηθεί ωμό σε σαλάτες ή σε φαγητά. Μερικές συνταγές είναι:
Γλυκό ψωμί με Χαμομήλι & Λεμόνι
Cookies Χαμομηλιού
Cupcakes Χαμομηλιού με γλάσο μελιού
Σορμπέ Χαμομηλιού
Παγωτό Χαμομήλι
Smoothie Χαμομήλι-Μπανάνα

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Κατά τον Γαληνό οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν ως αντιπυρετικό και κυρίως κατά των διαλειπόντων πυρετών. Το είχαν δε αφιερώσει στον θεό Ήλιο, τον οποίο θεωρούσαν γιατρό των μολυσματικών νόσων. Ο Αέτιος αναφέρει ότι ο Αιγύπτιος Νηχέψων το μεταχειριζότανε στις θεραπείες των διαλειπόντων πυρετών, σε καθολικές επαλείψεις του σώματος με το λάδι του. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμασαν «μήλο χαμαί» λόγω της μυρωδιάς του. Ο Αρίστων – ιατρός προγενέστερος του Ιπποκράτη – όπως αναφέρει ο Γαληνός, παρασκεύαζε με το χαμομήλι φάρμακο που ονόμαζε «κωλικήν» και το συνιστούσε κατά «παντός άλγους». Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε ως εμμηναγωγό, κατά της υστερίας, κατά της λευκόρροιας και στις γυναίκες που ήταν κακόχυμες και έπασχαν από μαρασμό. Ο Διοσκουρίδης και αργότερα ο Παύλος Αιγινίτης το συνιστούσαν ως αντιπυρετικό, διαλυτικό, παυσίπονο και εμμηναγωγό. Όπως αναφέρει ο Κέλσος (2ο αιώνα μ.Χ.) ένα φάρμακο που χρησιμοποιούσε για ποδάγρα περιείχε εκτός των άλλων –ίσως ναρκωτικών – βασικά χαμομήλι. Στη λαϊκή ιατρική αυτό ισχύει ακόμη και το χρησιμοποιούν για τον ίδιο σκοπό. Επίσης την ρίζα του Πυρέθρου την χρησιμοποιούσαν για να παρασκευάζουν οδοντικά ελιξίρια, λόγω της ισχυρής δράσης της ως σιελαγωγικό.
chamomileΓια θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται όλο το φυτό αλλά κυρίως οι ανθισμένες του κορυφές ή μόνο τα άνθη. Τα άνθη συλλέγονται όταν ανοίξουν καλά. Στη θεραπευτική χρησιμοποιείται επίσης η ρίζα του Πύρεθρου, η οποία έχει οσμή αρωματική αλλά δυσάρεστη και ερεθιστική, γεύση δηκτική και αν μασηθεί προκαλεί σιελόρροια. Το αποξηραμένο άνθος περιέχει πτητικό έλαιο, φλαβονοειδή, βαλεριανικό οξύ, κουμαρίνες, τανίνες, σαλικυλικά, κυανογόνα γλυκοσίδια. Επίσης περιέχει ασβέστιο, κάλιο, καθώς κι ένα σπάνιο ιχνοστοιχείο το κάδμιο. Η αξία των ανθέων του χαμομηλιού εξαρτάται από το βαθμό περιεκτικότητάς του σε αιθέριο έλαιο.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού έχει ενέργεια ναρκωτική και καταπραϋντική, προκαλεί δε υπνηλία και μούδιασμα. Το γνήσιο έλαιο χαμομηλιού είναι πολύ ακριβό και είναι υγρό, ελαφρό, έχει χρώμα βαθύ κυανό που γίνεται γκρι στο φως, οσμή ισχυρή και χαρακτηριστική και γεύση πικρή.Το βαθύ μπλε χρώμα οφείλεται στο χαμαζουλένιο που περιέχει. Στο αιθέριο έλαιο του κυριαρχεί η χαμαιζουλίνη στην οποία οφείλεται η αντιφλεγμονώδης και αντιφλογιστική δράση του. Περιέχει επίσης αζουλίνη, φαρνεζίνη, καμφορά κ.α.
Δρα ως αντιφλεγμονώδες, σπασμολυτικό, ηρεμιστικό. Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση καταστάσεων, όπως το άσθμα, το έκζεμα, η διάρροια, η ναυτία και ο εμετός, ο πυρετός και όλες σχεδόν οι νευρικές καταστάσεις και το στρες.
Matricaria recutita  Dommartin les Toul 1-6-12 001 (7)Είναι άριστο για τη σπαστική κολίτιδα και την επούλωση των ελκών του στομάχου και της στοματικής κοιλότητας. Δρα κατά της δυσκοιλιότητας και κατά της επιπεφυκίτιδας. Το πρώτο ρόφημα των νεογέννητων βρεφών για καθάρισμα και απολύμανση του πεπτικού τους συστήματος είναι το χαμομήλι. Συμμετέχει σε πολλά καλλυντικά που αφορούν το δέρμα και τα μαλλιά.
Ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση πέντε φλιτζανιών χαμομηλιού ημερησίως, επί δεκαπέντε ημέρες, αρκούν για να προκαλέσουν αύξηση των συγκεντρώσεων κάποιων χημικών σε επίπεδα που επιτρέπουν την καταπολέμηση των μυϊκών σπασμών και των φλεγμονών.
Οι ερευνητές βρήκαν ακόμη ότι η κατανάλωση του τσαγιού συσχετίστηκε με μια σημαντική αύξηση του ιππουρικό οξύ, ένα προϊόν διάσπασης ορισμένων ενώσεων φυτικής προέλευσης γνωστών ως φαινολικά, μερικά από τα οποία έχουν συσχετιστεί με αυξημένη αντιβακτηριακή δράση. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και την καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.Το ιππουρικό οξύ βρίσκεται στα ούρα των περισσότερων ζώων και του ανθρώπου, ενώ σχηματίζεται στο συκώτι. Ο ζωικός οργανισμός, με τον σχηματισμό ι.ο., μετατρέπει ορισμένες δηλητηριώδεις ουσίες σε αβλαβείς.
Η ίδια έρευνα βρήκε αύξημένα επίπεδα της γλυκίνης, ένα αμινοξύ που έχει αποδειχθεί μπορεί να να ανακουφίσει τους μυϊκούς σπασμούς. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί το τσάι φαίνεται να είναι χρήσιμο για την ανακούφιση εμμηνόρροιας, τις κράμπες στις γυναίκες, πιθανώς με τη χαλάρωση της μήτρας, λένε οι ερευνητές.
Η γλυκίνη είναι επίσης γνωστό ότι δρα στα νεύρα μυοχαλαρωτικά, γεγονός που μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί το χαμομήλι φαίνεται να δρα σαν ένα ήπιο ηρεμιστικό.
Το αιθέριο έλαιο του χαμομηλιού αποστάζεται από την εποχή του μεσαίωνα και χρησιμοποιείται σε ευρύ φάσμα παθήσεων όπως το έκζεμα και το άσθμα. Η αζουλίνη που έχει το λάδι του ασκεί τοπική αναισθητική δράση και αναπλάθει το δέρμα. Είναι ηρεμιστικό για τα μάτια. Είναι αντισηπτικό και κατευναστικό σε ερεθισμούς του δέρματος, ακμή, φαγούρα, αλλεργίες.
Από τα άνθη κάνουμε έγχυμα που το πίνουμε για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, την ανορεξία και τη δυσπεψία.
Σε αλοιφή το χρησιμοποιούμε για δαγκώματα εντόμων, πληγές, έκζεμα με κνησμό και τον ερεθισμό ευαίσθητων περιοχών.
Ως έγχυμα τέλος, είναι ωφέλιμο για πλύσεις σε στοματικές φλεγμονές.
Ing-SL-ChamomileΣε έρευνα τριών πανεπιστημίων της Κορέας Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea αποδείχθηκε η αποτελεσματική θεραπεία της Ατοπικής Δερματίτιδας με τη χρήση του χαμομηλιού λόγω των Κυτοκινών που περιέχονται σ αυτό.
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA έδειξαν ότι το χαμομήλι έχει αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δραστηριότητα, και σημαντική αντιαιμοπεταλιακή δράση. Ακόμη έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, κάποια αντιμεταλλαξιγόνο και συντελεί στη μείωση της χοληστερόλης. Τέλος παρουσιάζει αντισπασμοδικές και και αγχολυτικές ιδιότητες.
Matricaria_recutita_Sturm13045Σε αναλυτικές έρευνες του Πανεπιστημίου Department of Urology & Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA τεκμηριώθηκαν οι φαρμακευτικές ιδιότητες του χαμομηλιού:
Αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες
Τα άνθη του χαμομηλιού περιέχουν 1-2% πτητικά έλαια, συμπεριλαμβανομένων άλφα-βισαβολόλης, α-βισαβολόλης οξείδια Α & Β, και matricin (συνήθως μετατρέπονται σε τσαμαζουλένιο και άλλα φλαβονοειδή που διαθέτουν αντιφλεγμονώδεις και αντιφλογιστικές ιδιότητες . Μια μελέτη σε ανθρώπους εθελοντές έδειξαν ότι τα φλαβονοειδή του χαμομηλιού και τα αιθέρια έλαια διεισδύουν κάτω από την επιφάνεια του δέρματος στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος. Αυτό είναι σημαντικό για τη χρήση τους ως τοπικά αντιφλογιστικά (αντι-φλεγμονώδη).
Αντικαρκινική δράση
Η αναστολή της ανάπτυξης όγκου από χαμομήλι περιλαμβάνει μελέτες με απιγενίνη το οποίο είναι ένα από τα βιοενεργά συστατικά του χαμομηλιού. Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα του δέρματος, του προστάτη, του μαστού και του καρκίνου των ωοθηκών έχουν δείξει ανασταλτικά αποτελέσματα.
Καρδιαγγειακές παθήσεις
Η μελέτη αξιολόγησε την πρόσληψη φλαβονοειδών σε 805 άνδρες ηλικίας 65 έως 84 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 5 χρόνια. Η πρόσληψη φλαβονοειδών ήταν σημαντικά αντίστροφη με τη θνησιμότητα από στεφανιαία νόσο και έδειξε μια αντίστροφη σχέση σε επίπτωση του εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Κολικοί Διάρροια
Το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει και να μειώσει την διάρκεια της διάρροιας, καθώς και την ανακούφιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την κατάσταση. Δύο κλινικές μελέτες έχουν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του χαμομηλιού για τη θεραπεία του κολικού.
Αιμορροΐδες
Οι σχετικές μελέτες δείχνουν ότι το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει στις αιμορροΐδες μειώνοντας υην φλεγμονή
Ανοσοποιητικό σύστημα
Η κατανάλωση του χαμομηλιού ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην καταπολέμηση των λοιμώξεων που συνδέονται με τα κρυολογήματα.
Φλεγμονές
Οι μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έδειξαν ότι το χαμομήλι αναστέλλει το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και τα βακτήρια που μπορούν να συμβάλουν στην έλκη του στομάχου .Το χαμομήλι βοηθάει σε πολλές γαστρεντερικές διαταραχές , όπως οισοφαγική παλινδρόμηση, εκκολπωματική νόσο, και η φλεγμονώδης νόσος.
Στοματίτιδα και Βλεννογονίτιδα
Σχετικές μελέτες έδειξαν την θεραπευτική δράση του χαμομηλιού στα στοματικά έλκη, την στοματίτιδα και τη βλεννογονίτιδα.
Οστεοπόρωση

Για την πρόληψη της οστικής απώλειας που συμβαίνει με την αύξηση της ηλικίας, αξιολογήθηκε εκχύλισμα χαμομηλιού για την ικανότητά του να διεγείρει την διαφοροποίηση και ανοργανοποίηση των οστεοβλαστικών κυττάρων. Εκχύλισμα χαμομηλιού δείχθηκε να διεγείρει οστεοβλαστική διαφοροποίηση των κυττάρων και να εμφανίζουν αντι-οιστρογονική δράση, προτείνοντας έναν υποδοχέα που σχετίζεται με τον οιστρογονικό μηχανισμό.
Ενίσχυση του ύπνου – Καταστολή

Μελέτες σε προκλινικά μοντέλα έχουν δείξει αντισπασμωδικές δράσεις του ΚΝΣ. Σε μια άλλη μελέτη, η εισπνοή των ατμών των ατμών του χαμομηλιού μειώνει το άγχος που προκαλείται από αύξηση της φλοιοεπινεφριδιοτρόπου ορμόνης.
Διαβήτης
Οι μελέτες έδειξαν ότι το χαμομήλι ανακουφίζει την υπεργλυκαιμία και τις επιπλοκές του διαβήτη με την καταστολή των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, την αύξηση της αποθήκευσης γλυκογόνου στο ήπαρ και την αναστολή της σορβιτόλης στα ανθρώπινα ερυθροκύτταρα. Η φαρμακολογική δράση του εκχυλίσματος χαμομηλιού έχει δείξει ότι είναι ανεξάρτητη της έκκρισης ινσουλίνης , καθώς οι μελέτες αποκαλύπτουν περαιτέρω προστατευτική δράση της στην βήτα κύτταρα του παγκρέατος στη μείωση της υπεργλυκαιμίας που σχετίζεται με το οξειδωτικό στρες.
Προφυλάξεις:
Μεγάλες δόσεις προκαλούν βάρος προκάρδιο, καρδιακούς παλμούς, ζάλη, κεφαλαλγία, ναυτίαση και δυσκοιλιότητα. Η κατάχρησή του βλάπτει τα πεπτικά όργανα. Επιπλέον προδιαθέτει τους ενήλικες σε ρευματαλγίες και τα παιδιά σε εγκεφαλικές υπεραιμίες. Επίσης βλάπτει τους πληθωρικούς, στις δε γυναίκες και μάλιστα τις ευαίσθητες, προκαλεί επίμονες κεφαλαλγίες, αϋπνίες και τρέμουλο των χεριών.
Department of Urology ; Nutrition, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA
Οι ερευνητές του Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University, USA
Howon University, Catholic University of Daegu, Keimyung University, Korea
Δίανθος

Read Full Post »

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Πολυετές φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας που ειναι άτακτα απλωμένο και φθάνει σε ύψος τα 80 εκατοστά. Έχει στενά πράσινα φύλλα και μικρά κίτρινα άνθη.
Το όνομα του γένους προέρχεται από το » γάλιον » του Διοσκουρίδη με το οποίο όπως έγραφε » πήζει το γάλα » σαν την πυτία.

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Galium Verum Αρχαία Θουρία, Σουρεύλι, 15 Ιούνη 2013

Το συγκεκριμένο είδος είναι γνωστό και ως βατόχορτο αφού οι βλαστοί του μοιάζουν στην ανάπτυξή τους με τα βάτα. Η ομοιότητα αναφέρεται κυρίως στην λοξή καμπύλη που δημιουργούν οι βλαστοί. Τα φύλλα έχουν μήκος 1-3 cm και 2 mm πλάτος, με γυαλιστερό σκούρο πράσινο χρώμα, τριχωτά κάτω, σχηματίζουν 8-12 σπείρες. Τα λουλούδια έχουν διάμετρο 2-3 mm, κίτρινο χρώμα και σχηματίζουν πυκνές συστάδες.

ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ  ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το φυτό είναι άοσμο, αλλά έχει μία στυπτική – ξερή, υπόξινη και υπόπικρη γεύση.
Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Μια κίτρινη χρωστική ουσία από το ανθοφόρο στέλεχος χρησιμοποιείται ως χρωστική τροφίμων . Οι ψημένοι σπόροι είναι ένα υποκατάστατο του καφέ. herbs-580x580Ο ωμός σπόρος είναι βρώσιμος. Το κομμένο φυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πυτία για την πήξη του γάλακτος. Οι ανθισμένες κορυφές αποστάζονται σε νερό για να φτιαχτεί ένα δροσιστικό ρόφημα οξύ.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Περιέχει ιριδοειδή, φλαβονοειδή, ανθρακινόνες και αλκάνια. Έχει μια μακρά ιστορία της χρήσης σαν φυτικό φάρμακο. Κύρια εφαρμογή του είναι ως διουρητικό και για την θεραπεία των παθήσεων του δέρματος . Τα φύλλα, οι μίσχοι και οι βλαστοί έχουν αντισπασμωδικές, στυπτικές, διουρητικές , επουλωτικές ιδιότητες. Το φυτό χρησιμοποιείται ως φάρμακο για τις πέτρες στα νεφρά και των ουροφόρων οδών. Ακόμη πιστεύεται ότι μπορει να χρησιμοποιειθεί στην θεραπεία της επιληψίας.
GaliumVerumΜια σκόνη που παρασκευάζεται από το τρυφερό ​​φυτό χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει το ερεθισμένο δέρμα και να μειώσει τη φλεγμονή , ενώ το φυτό χρησιμοποιείται επίσης ως κατάπλασμα για τα κοψίματα, τις λοιμώξεις του δέρματος και την αργή επούλωση των πληγών.
Το φυτό συλλέγεται όταν ανθίσει και ξηραίνεται για μετέπειτα χρήση .
galium-verum

ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ  ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

Το αραχιδονικό οξύ που περιέχεται στο φυτό μετατρέπεται σε προσταγλανδίνες. Αυτές είναι μέλη της κατηγορίας των βιοχημικών λιπιδίων και είναι γνωστές για τις ισχυρές φυσιολογικές ιδιότητές τους. Η σύνθεση των προσταγλανδινών λαμβάνει μέρος στις μεμβράνες διαφόρων κυττάρων.
Περίπου δώδεκα διαφορετικές προσταγλανδίνες έχουν αναγνωριστεί, κάθε μία από τις οποίες σχετίζεται με διαφορετικές δραστηριότητες και επιδράσεις σε διάφορα είδη ιστών. Μία σημαντική δραστηριότητα πολλών από αυτών των εικοσανοειδών είναι η διευκόλυνση της χαλάρωσης των μυϊκών τοιχωμάτων που διαγράφουν τα αιμοφόρα αγγεία, διαστέλλοντάς τα αποτελεσματικά. Όμοια με άλλα είδη αγγειοδιαστολής, αυτή η δράση έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση της πίεσης του αίματος. Δρώντας σε συνδυασμό με τις θρομβοξάνες, οι προσταγλανδίνες διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος, η ισορροπία μεταξύ των δύο διαφορετικών ουσιών ουσιαστικά να ελέγχουν εάν θα συμβεί σύμπηξη ή όχι. Επιπροσθέτως, πολλές προσταγλανδίνες προκαλούν φλεγμονή και την σύσπαση των μυϊκών ιστών, ενώ λιγότερες θεωρούνται αναμεμιγμένες στην αναστολή ή προώθηση δραστηριοτήτων όπως η μεταφορά ιόντων, κυτταρική ανάπτυξη, λιπόλυση, ρύθμιση θερμοκρασίας, και απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Galium_verum01Σε σχετικές έρευνες του University of Wuerzburg της Γερμανίας τεκμηριώθηκαν οι αντικαρκινικές δράσεις του φυτού.
Μία άλλη έρευνα του Heilongjiang August First Land Reclamation University έδειξε την αντικαρκινική δράση του φυτού στην θεραπεία του καρκίνου του θυροειδούς.
Σε άλλη έρευνα του Semmelweis Medical University, Budapest, Hungary διαπιστώθηκε η πλούσια περιεκτικότητα του φυτού σε Ιριδοειδή τα οποία λειτουργούν ως ισχυρά αντιοξειδωτικά απομακρύνοντας τις ελεύθερες ρίζες από την επιφάνεια των κυττάρων του οργανισμού.Επίσης έχουν πολλές θετικές επιδράσεις για την υγεία και ομοιοστασία του οργανισμού όπως:Υγιείς Αρθρώσεις, Ενίσχυση Ανοσοποιητικού Συστήματος,Υγιές καρδιαγγειακό σύστημα κλπ
Σε σχετικές έρευνες του University of Novi Sad, Medicine, Novi Sad, Serbia διαπιστώθηκαν οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα αποξηραμένα φυτά χρησιμοποιούνται για να γεμίσουν στρώματα, διότι το άρωμα των φυτών που περιέχει κουμαρίνη καταπολεμά τους ψύλλους.

double-gloucester-wheelΤα λουλούδια χρησιμοποιούνται επίσης για να πήξει το γάλα στην παρασκευή τυριών και, σε στο Gloucestershire χρησιμοποιούνται στο χρωματισμό του περίφημου τυριού Double Gloucester. Το φυτό χρησιμοποιείται επίσης για την παρασκευή εδώδιμων κόκκινων και κίτρινων χρωμάτων. Μία κόκκινη βαφή λαμβάνεται από την ρίζα. Μία κίτρινη βαφή λαμβάνεται από τις κορυφές στο στάδιο της ανθοφορίας. Τέλος μία βαφή λαμβάνεται από το φύλλωμα, όταν βράζεται με στυπτηρία.
Στη Δανία, το φυτό χρησιμοποιείται παραδοσιακά για την παρασκευή του μοναδικού ποτού bjæsk.
Τέλος αποτελεί βασική τροφη για πολλά λεπιδόπτερα.

University of Novi Sad, Medicine, Novi Sad, Serbia
Semmelweis Medical University, Budapest, Hungary
Heilongjiang August First Land Reclamation University
University of Wuerzburg
Plants Of A Future
U. P. Hedrick – E. Lewis Sturtevant : Sturtevant’s Edible Plants of the World ,Dover Publications (February 1972)
Richard Mabey : Plants with a Purpose, HarperCollins Distribution Services 1980
florakristonia
Tyozaburo Tanaka : Tanaka’s Cyclopedia of edible plants of the world, Yugaku-sha : distributed by Keigaku Pub. Co 1976
Deni Bown : Encyclopedia of Herbs and Their Uses, DK Publishing 1995
WILLIAM H. HYLTON – JOSIE A. HOLTOM :Complete Guide to Herbs, RODALE BOOKS,US 1979

Read Full Post »

sonchus oleraceus, ζοχός, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 15 Γενάρη 2015

sonchus oleraceus, ζοχός, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 15 Γενάρη 2015

Ο ζοχός ή ζοχιά (λέγεται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και τζοχός, ντζοχός ή σφογκός) είναι φυτό μονοετές, διετές ή πολυετές και έχει όρθιο βλαστό και χυμό σαν γάλα. Η επιστημονική του ονομασία είναι Sonchus oleraceus (Σόγχος ο λαχανώδης).
Γεννάδιος στο Φυτολογικόν Λεξικόν γράφει για τον Ζοχό: «είνε κοσμοπολίτης, απαντά πανταχού συμβιβαζόμενος και συμμορφούμενος με το έδαφος και το κλίμα πάσης γωνίας της Γής· ομοιάζει δ.δ. προς τους ανθρώπους εκείνους οι οποίοι δεν έχουσι πατρίδα, δεν πονούσι διά την γενέτειρα αυτών γήν δουλεύουσι πάν Σύστημα και εις πάσαν χώραν· αρκεί να παχύνωνται, να φυτοβιώσι κάπου».

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/
8-perennial-sow-thistle-aka-sonchus-arvensisΈχει μικρά και κίτρινα άνθη, συγκεντρωμένα σε κεφάλια που περιβάλλονται από επιμήκη βράκτια. Η ρίζα, οι βλαστοί και τα φύλλα του περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Από την κορυφή της ρίζας βγαίνουν τα φύλλα του σε ρόδακα. Το σχήμα τους δεν είναι απόλυτα ίδιο, πάντως γενικά είναι επιμήκη, οδοντωτά, με λοβούς, μεγάλο, κόκκινο μίσχο και παχύ, κόκκινο κεντρικό νεύρο. Το χρώμα τους είναι σκουροπράσινο, γυαλιστερό στην πάνω επιφάνεια και ανοιχτότερο στην κάτω. Το γνωστότερο είδος είναι ο Ζοχός ο λαχανώδης ο οποίος έχει πτερόλοβα και οδοντωτά φύλλα. Το ύψος του φθάνει το 1 μ.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το χρησιμοποιούμε κυρίως το χειμώνα και την άνοιξη για να παρασκευάζουμε πεντανόστιμες σαλάτες. Επίσης χρησιμοποιείται μαζί με άλλα χόρτα ακόμη και για χορτόπιτες, καθώς και για φαγητό, όπως περίπου το σπανάκι, αρκεί να πετάξουμε το πρώτο νερό, για να μη πικρίζει.
post-3-126043877457Περιέχει ασβέστιο, κάλιο, σίδηρο καθώς και βιταμίνες C και Κ, θειαμίνη, νιασίνη κ.λ.π.
Ο γαλακτώδης χυμός του φυτού έχει χρησιμοποιηθεί ως τσίχλα από τους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Είναι φυτό γνωστό από τα αρχαία χρόνια, με το όνομα σόγχος (σόγχος του Θεόφραστου). Αναγνωρίστηκε κυρίως η φαρμακευτική του αξία.
Περιέχει Πρωτείνες, ανόργανα στοιχεία (Ca, Fe), βιταμίνες (ασκορβικό οξύ, ριβοφλαβίνη, νιασίνη, θειαμίνη).
Περιέχει ακόμη σκοπολετίνη, μια ουσία με ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση.
Illustration_Sonchus_arvensis0Το φυτό είναι εμμηναγωγό και ηπατικό. Μια έγχυση έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της διάρροιας . Το γάλα-λάτεξ στον μίσχο χρησιμοποιείται στη θεραπεία των κονδυλωμάτων.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει αντικαρκινική δράση. Ο χυμός στέλεχος είναι ένα ισχυρό καθαρτικό αφυδατώνει τα εντερικά τοιχώματα. Το γάλα του έχει χρησιμοποιηθεί για την απεξάρτηση από τη συνήθεια του οπίου. Τα φύλλα εφαρμόζονται ως κατάπλασμα σε φλεγμονώδει οιδήματα . Μια έγχυση των φύλλων και των ριζών είναι αντιπυρετικό και τονωτικό.

46_Sonchus_oleraceusΣε σχετική έρευνα του Federal University of Alfenas,Brazil τεκμηριώθηκε η αγχολυτική δράση του φυτού.
Ανάλογες μελέτες του Department of Pharmaceutical Sciences, University of Calabria, Italy απέδειξαν την έντονα αντιοξειδωτική δράση του φυτού.

https://kentromeletisarxaiasthourias.wordpress.com/

Η δυνατότητα των φυτικών εκχυλισμάτων του φυτού στη θεραπεία μικροβιακών λοιμώξεων μέσω της αναστολής της κυτταρικής ανάπτυξης τεκμηριώθηκε από τις έρευνες του Department of Biological Sciences, Faculty of Sciences, University of Jordan, Amman.
Οι αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν από το Department of Botany, University of Fort Hare,South Africa.
Η κυτταροτοξική δραστικότητα έδειξε ότι εκχύλισμα του είχε την καλύτερη δραστικότητα έναντι της ανάπτυξης του καρκίνου του στομάχου σύμφωνα με το Kangwon National University, Chuncheon , Korea.
Η Αντιφλεγμονώδης και αντιπυρετική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε από σχετικές μελέτες του Department of Biomedical Sciences of Federal University of Alfenas,Brazil
Η έντονα αναλγητική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με σχετικά πειράματα του Department of Biomedical Science, Federal University of Alfenas–MG,Brazil
Η αντιδιαβητική δράση και η χρήση του φυτού στην θεραπεία του Σακχάρου μελετήθηκε από 3 Πανεπιστήμια του Καμερούν

Sonchus_oleraceus_4Τέλος οι ιθαγενείς της Χιλής Μαπούτσε χρησιμοποιούσαν το ζοχό ως αντιπυρετικό και αιμοκαθαρτικό.

Biotechnology Unit, University of Buea, Cameroon
Biomedical Sciences of Federal University of Alfenas,Brazil
Kangwon National University, Chuncheon, Korea
Department of Botany, University of Fort Hare,South Africa
Department of Biological Sciences, University of Jordan
Department of Pharmaceutical Sciences, University of Calabria, Italy
Federal University of Alfenas, Brazil
Department of Biomedical Science, Federal University of Alfenas–MG,Brazil
G. Usher: A Dictionary of Plants Used by Man. 619 Seiten. Constable and Company Ltd., London 1974
Daniel E. Moerman, Native American Ethnobotany, Timber Press 1998
Duke, J. A. & Ayensu, E. S., Medicinal Plants of China. 2 Vols. 705 S., 1300 Strichzeichnungen. Reference Publ., Inc. Algonac. Michigan, 1985
Chopra. R. N., Nayar. S. L. and Chopra. I. C. Glossary of Indian Medicinal Plants, New Delhi : Council of Scientific & Industrial Research, 1956-92

Read Full Post »

P1150905-1_450Είναι ετήσιο φυτό της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας και αποτελείται, από τα πράσινα πτεροσχιδή φύλλα, όπως του ζοχού, με βλαστό που μπορεί να φέρει διακλαδώσεις και με τα κεφάλια στις απολήξεις του βλαστού.
Μορφή ζωής: Ειναι φυτό Hemicryptophyte (Ημικρυπτόφυτο) Αυτά είναι οι φυτικοί οργανισμοί των οποίων οι πολυετείς οφθαλμοί βρίσκονται στην επιφάνεια του εδάφους , όπου προστατεύονται από το έδαφος και τα φύλλα.
Τα στελέχη έχουν 40-60 cm ύψος και εναι όρθια. Περιστασιακά διακλαδίζονται και συχνά εχουν κοκκινωπή χροιά. Περιέχουν ένα γαλακτώδες λατέξ.
53410560Φύλλα: Αποτελούν μία εναλλακτική ροζέτα που τεμαχίζεται σε πτεροειδή μορφή και είναι τριχωτή.
Ταξιανθία: Αποτελείται από σχιστοειδή διακλάδωση, σαν φούντα και είναι λεία και πρασινωπά.
Λουλούδια: Αποτελούνται από μία ή περισσότερες σπείρες από βράκτια που βρίσκονται κάτω και κοντά σε ένα λουλούδι ή δέσμη λουλουδιών, καρπών μήκους έως 40mm. Τα λουλούδια έχουν χρώμα ανοιχτό κίτρινο, γκρι ή μοβ απόχρωση. Συχνά υπάρχει μία λεπτή απόφυση στη διασταύρωση των φύλλων. Έχουν 2.4-2.8 cm μήκος.
53410560Καρποί/ λοβοί: Αχαίνια συμπιεσμένα, ελλειπτικά, από 1 έως 3 ραβδώσεις, καταλεπτώς τριχωτά. Το ράμφος χλωμό, πολύ μακρύ, λεπτό 1-3 φορές όσο το σώμα.
Περίοδος ανθοφορίας: Απρίλιος, Μάιος

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΤο φυτό είναι εδώδιμο με σπάνια γεύση και ποιοτική διατροφική ικανότητα.

 

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Από τους κονδύλους του φυτού εννέα φαινολικές ενώσεις απομονώθηκαν στις οποίες  συμπεριλαμβάνονται δύο νέοι γλυκοζίτες , λιγνάνες. Οι λιγνάνες θεωρείται ότι απομακρύνουν την πιθανότητα της εμφάνισης του καρκίνου. Steptorhamphus tuberosus_jpgΠαράλληλα, οι λιγνάνες, λειτουργώντας ως φυτοοιστρογόνα, αποτελούν μια εναλλακτική θεραπεία για τα συμπτώματα της κλιμακτηρίου και της εμμηνόπαυσης.

Us National Library of Madizin

Η χλωρίδα μας

Azalas

Plantarium

Read Full Post »

Helichrysum stoechas Αρχαια Θουρια, Ελληνικα, 18 Μάη 2014

Helichrysum stoechas Αρχαια Θουρια, Ελληνικα, 18 Μάη 2014

Το Helichrysum stoechas (Αμάραντο, Ανθονοίδα, Ελίχρυσος ο πολύτιμος) ανήκει στην οικογένεια Asteraceae. Είναι ένα φρυγανώδες φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας,  με λευκό, πυκνό χνούδι. Τα φύλλα του είναι κατ” εναλλαγή, γραμμοειδή ή γραμμοειδή-σπατουλοειδή. Έχει πολλούς βλαστούς, οι οποίοι φτάνουν τα 50 cm ύψος. Η ανθοταξία του λέγεται κεφάλιο έχει κίτρινο χρώμα και σφαιρικό σχήμα.  Συνήθως παρατηρούνται πολλά κεφάλια, τα οποία είναι μαζεμένα σε πυκνούς κόρυμβους.

Helichrysum stoechas Αρχαια Θουρια, Ελληνικα, 18 Μάη 2014

Helichrysum stoechas Αρχαια Θουρια, Ελληνικα, 18 Μάη 2014

Η προέλευση της ονομασίας του φυτού  Ελίχρυσος ο πολύτιμος πιθανόν πηγάζει από τις ελληνικές λέξεις ελίσσω -χρυσός ή ήλιος – χρυσός. Είναι γνωστό και ως καλομοιθιά(Θήρα) ,ανθονοίδα(Κρήτη) ,αμάραντος(Λακωνία) ,αθάνατος(Κύθηρα).

Helichrysum stoechas Αρχαια Θουρια, Ελληνικα, 18 Μάη 2014

Helichrysum stoechas Αρχαια Θουρια, Ελληνικα, 18 Μάη 2014

Έχει δυνατή, ανθώδη οσμή σαν του μελιού λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε νερόλη. Η χημική σύσταση της νερόλης: υδροκαρβονικά τερπένια 30%, τερπένια αλκοόλης 40% και εστέρες 10-20%. Αναμειγνύεται πολύ καλά με χαμομήλι, λεβάντα, ροδέλαιο, ιεροβότανο,λάβδανο,γαρύφαλλο και όλα τα κιτροειδή.
Θεωρείται κι από τους αρωματοθεραπευτές, ένα από τα κορυφαία αιθέρια έλαια. Όσοι ασχολούνται με τη θεωρία των τσάκρα και την ενεργειακή αρωματοθεραπεία, το κατατάσσουν στις πρώτες θέσεις.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Οι βλαστοί οι κορυφές και τα λουλούδια είναι αποφρακτικά και αποχρεμπτικά. Έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του κρυολογήματος. Τα λουλούδια έχουν χρησιμοποιηθεί ως εφιδρωτικά και καθαρτικά.

Illustration_Helichrysum_arenarium0Το αιθέριο έλαιο περιέχει υδρογονάνθρακες, φλαβονοειδή, σεσκιτερπένια, καμφερόλη, κερκετίνη, λουτεολίνη, οξικό εστέρα νερόλης.
Έτσι ο ελίχρυσος έχει άριστες επουλωτκές ιδιότητες, επαναφέρει το δέρμα σε πιο υγιή κατάσταση και καθυστερεί τη γήρανση χάρη στην ισχυρότατη κυταρρο-αναπλαστική του δράση.Είναι αντιφλεγμονώδης, αντιλοιμώδης,  αιμοστατικός,  επουλωτικός,  ευστόμαχος, λιπολυτικός.
Κατά των δερματικών παθήσεων, επιταχύνει τη θεραπεία δερματίτιδας, εγκαυμάτων, ακμής, έρπητα, πληγών, μωλώπων, εκζεμάτων και φιλτράρει τις υπεριώδεις ακτίνες.
Σε σχετικές έρευνες του Polytechnic Institute of Bragança,αποδείχθηκαν οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού. Η έρευνα ταυτοποίησε δεκαοκτώ διαφορετικές φαινολικές ενώσεις στα ανθισμένα υπέργεια μέρη του φυτού με κυριαρχούσες τις : 3,5-O-dicaffeoylquinic οξύ και μυρικετίνη O-acetylhexoside. Η μυρικετίνη έχει ισχυρή αντιοξειδωτική και καρκινοκατασταλτική δράση.

Helichchrysum_Stoechas_Esse
Άλλη έρευνα του Faculty of Pharmacy, Aljabal Algharby University έδειξε ότι το αιθανολικό εκχύλισμα του φυτού παρουσιάζει σημαντική αναλγητική δράση που μπορεί να επενεργει κεντρικά και περιφερικά.
Μία ακόμη έρευνα του Departament de Farmacologia, Universitat de València ταυτοποίησε επτά οργανικές ενώσεις στα υπέργεια μέρη του φυτού, οι οποίες εμφανίζουν έντονες αντιμικροβιακές δράσεις Gram-θετικών βακτηρίων.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Τα κεφάλια των λουλουδιών έχουν την ικανότητα να διατηρούνται μετά την ξήρανση και γι αυτό και χρησιμοποιούνται για διακοσμητικούς σκοπούς. Χρησιμοποιειούνται ακόμη  σε συνθέσεις αποξηραμένων φυτών .

Faculty of Pharmacy, Aljabal Algharby University
Plants For A Future
aromacooking
Jung SK, Lee KW, Byun S, Kang NJ, Lim SH, Heo YS, Bode AM, Bowden GT, Lee HJ, Dong Z. Myricetin suppresses UVB-induced skin cancer by targeting Fyn. Cancer Res. 2008 Jul 15;68(14):6021-9
taosherb
Departament de Farmacologia, Universitat de València

Read Full Post »

Scorzonera crocifolia Αρχαία Θουρία,  'Ανθεια 25 Μάη 2014

Scorzonera crocifolia Αρχαία Θουρία, ‘Ανθεια 25 Μάη 2014

Η σκορτσονέρα είναι ένα πολυετές φυτό της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας που μπορει να φθάσει στα 0,5 m . Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχουν δύο αρσενικά και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από έντομα.

Scorzonera crocifolia Αρχαία Θουρία, Αρφαρά 25 Μάη 2014

Scorzonera crocifolia Αρχαία Θουρία, Αρφαρά 25 Μάη 2014

Ευδοκιμεί σε: φωτεινά (αμμώδη), μεσαία (αργιλώδη) και βαριά (άργιλος) εδάφη και προτιμά καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Κατάλληλο pH εδάφους : όξινο, ουδέτερο και βασικό. Δεν μπορεί να αναπτυχθεί στη σκιά.

f.139: Scorzonera crocifolia nov. sp.ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Δεν υπάρχει πρόσβαση στις σχετικές μελέτες για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του φυτού. Εικάζεται όμως ότι είναι παρόμοιες με εκείνες των άλλων φυτών της οικογενείας του (Asteraceae). Όλα τα φυτά αυτής της οικογένειας διακρίνονται για τις πλούσιες φαρμακευτικές χρήσεις τους.

Scorzonera crocifolia Αρχαία Θουρία,  Πλατύ 15 Μάη 2014

Scorzonera crocifolia Αρχαία Θουρία, Πλατύ 15 Μάη 2014

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Θεωρείται ιδιαίτερα εδώδιμο φυτό μαγειρευτό ή σε σαλάτες.

Encyclopedia of Life

Read Full Post »

Hypochaeris radicata Αρχαία Θουρία Αρφαρά 25 Μάη  2014

Hypochaeris radicata Αρχαία Θουρία Αρφαρά 25 Μάη 2014

Το Hypochaeris radicata επίσης γνωστό ως ψευδοπικραλίδα ή αυτί της γάτας, είναι ένα πολυετές, χαμηλού υψομέτρου βρώσιμο βότανο της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας.
Τα φύλλα, τα οποία μπορεί να αυξηθούν μέχρι και 20 εκατοστά, ειναι λοβοειδή και καλύπτονται με λεπτές τρίχες, σχηματίζοντας μία χαμηλή ροζέτα γύρω από ένα κεντρικό πυρήνα. Τα στελέχη Διακλαδίζονται και βγάζουν φωτεινά κίτρινα λουλούδια στην κορυφή, και όταν ωριμάσουν οι σπόροι φέρουν «αλεξίπτωτα». Όλα τα μέρη του φυτού αποπνέουν ένας γαλακτώδης χυμός όταν κοπούν.

Hypochaeris radicata Αρχαία Θουρία Αρφαρά 25 Μάη  2014

Hypochaeris radicata Αρχαία Θουρία Αρφαρά 25 Μάη 2014

Το φυτό επίσης είναι γνωστό ως ψευδοπικραλίδα επειδή μοιάζι με την αληθινή πικραλίδα. Και τα δύο φυτά φέρουν παρόμοια άνθη που σχηματίζουν αεροσκορπούμενους σπόρους. Ωστόσο, στην ψευτοπικραλίδα οι ανθοφόροι βλαστοί είναι διχαλωτοί και συμπαγείς, ενώ οι πικραλίδες έχουν μη διχαλωτά στελέχη που είναι κούφια. Και τα δύο φυτά έχουν ένα ρόδακα των φύλλων και μια κεντρική ρίζα που φυτρώνει προς τα κάτω βαθιά και από την οποία ξεκινούν πλευρικές ρίζες. Τα φύλλα στις πικραλίδες είναι ακανόνιστα στην εμφάνιση, ενώ εκείνες της ψευδοπικραλίδας έχουν λοβωειδές σχήμα και είναι τριχωτά. Και τα δύο φυτά έχουν παρόμοιες χρήσεις.
Hypochaeris_radicata_nshΤα είδη Hypochaeris χρησιμοποιούνται ως τροφή από τις προνύμφες μερικών ειδών λεπιδόπτερων, συμπεριλαμβανομένων και των Σκώρων (Cucullia umbratica).

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Όλα τα μέρη του φυτού είναι βρώσιμα. Ωστόσο, τα φύλλα και οι ρίζες είναι εκείνες που συχνότερα συγκομίζονται. Τα φύλλα έχουν μειλίχια γεύση, και μπορούν να καταναλωθούν ωμά σε σαλάτες, βραστά, ή να μαγειρευτούν με πατάτες. Τα παλαιότερα φύλλα μπορεί να ειναι σκληρά και ινώδη, αλλά όπως τα νεότερα φύλλα είναι κατάλληλα για κατανάλωση. Σε αντίθεση με τα βρώσιμα φύλλα της πικραλίδας, αφήνουν μόνο σπάνια κάποια πικρή γεύση. Τα λουλούδια τρώγονται και ωμά με λεμόνι ή ξύδι ή σαν βρώσιμα διακοσμητικά στις σαλάτες.:

Η ρίζα μπορεί να ψηθεί και να αποτελέσει την βάση για ένα υποκατάστατο του καφέ.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Υπάρχουν σημαντικές επιστημονικές εκθέσεις σε σχέση με τις βιοδραστικές ενώσεις  και τις θεραπευτικές του ιδιότητες,  που σχετίζονται με τους δευτερογενεις μεταβολίτες που υπάρχουν στο φυτό. Αυτό το καθιστά βασική πρώτη ύλη για τις βιομηχανίες των φαρμάκων.
Página Hypochaeris radicataΣε άλλη έρευνα η ποσοτική φυτοχημική ανάλυση του φυτού παρουσίασε την παρουσία αλκαλοειδών και ολικών φαινολικών, συνολικά φλαβονοειδή, τανίνες, σαπωνίνες και ασκορβικού οξέος σε σημαντική ποσότητα.  Η in vitro αντιοξειδωτική δράση του είδους, Hypochaeris Radicata αποδεικνύεται σαφώς ότι τόσο τα φύλλα και τα μέρη της ρίζας έχουν εξέχουσες αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Σε άλλη έρευνα που δημοσιεύεται στο International Journal of Pharmacy & Pharmaceutical Sciences διαπιστώθηκαν οι αντι βακτηριακές και αντιμικροβιακές ιδιότητες του φυτού.

Τέλος παρουσιάζει τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες με το Taraxacum officinale, Πικραλίδα, Ταραξάκο  δηλαδή
Μειώνει το ουρικό οξύ και καταπολεμά τη κατακράτηση υγρών στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Ακόμη καταπολεμά την υπέρταση και καταπολεμά το σκορβούτο. Τονώνει ευχάριστα τον οργανισμό και καταπολεμά τις φλεγμονές ειδικά για παθήσεις του στήθους. Είναι αντιβηχικό και μειώνει τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδα.
Είναι λιποδυαλιτικό και φέρνει σε ισορροπία τη χολή.Taraxacum-officinale-tinctuur-NLΛιπαίνει τον εντερικό σωλήνα και αντιμετωπίζει τη χολολιθίαση.
Illustration_Hypochoeris_radicata0Καθαρίζει το αίμα και διεγείρει τη λειτουργία των νεφρών.
Βοηθάει στον έλεγχο του σακχάρου στα άτομα με διαβήτη και απομακρύνει τις τοξίνες που συσσωρεύονται στη σπλήνα.
Αποτρέπει από τα αδενικά οιδήματα καθώς ρυθμίζει τους αδένες και στηρίζει τη σωστή τους λειτουργία.
Είναι αντιρευματικό και άριστο θεραπευτικό της αρθρίτιδας.Αντιμετωπίζει τις χρόνιες ρευματοπάθειες και ενισχύει την πρόσληψη ασβεστίου. Αντιμετωπίζει το έκζεμα και εντυπωσικά τις χρόνιες δερματίτιδες.

academia.edu
International Journal of Pharmacy & Pharmaceutical Sciences
US National Library of Medicine
WIKIPEDIA
Asian Journal of Biomedical and Pharmaceutical Sciences

Read Full Post »

 

Pallenis spinosa,  Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 25 Μάη 2014

Pallenis spinosa, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 25 Μάη 2014

Διετής πόα 10-50 εκ., με βλαστό όρθιο, διακλαδισμένο χνουδωτό. Φύλλα ακέραια, χνουδωτά ή τριχωτά στη κάτω επιφάνεια. Τα κατώτερα ωοειδή προμήκη, τα ανώτερα επιφυή, ημιπερίβλαστα, λογχοειδή οξέα. Περιφερειακά ανθίδια γλωσσοειδή, κίτρινα, με αχαίνια λεία.

Pallenis spinosa,  Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 25 Μάη 2014

Pallenis spinosa, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 25 Μάη 2014

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το αιθέριο έλαιο του Pallenisspinosa ελήφθη με υδροαπόσταξη και ταυτοποιήθηκαν συνολικά 38 συστατικά . Τα οξυγονωμένα sesquiterpenoids ανήλθαν σε ποσοστό 60,2% του ελαίου.  Τα sesquiterpenes είναι μια κατηγορία των τερπενίων που αποτελούνται από τρεις μονάδες ισοπρενίου και έχουν τον τύπο μοριακό C15H24  και θεωρούνται ιδιαίτερα αντιοξειδωτικές ενώσεις.

792px-P._spinosa_frutos-1Σε σχετική έρευνα του τμήματος χημείας του Πανεπιστημίου El-Minia της Αιγύπτου βρέθηκαν στο φυτό τέσσερις μεθοξυλιωμένες φλαβονόλες.
Οι φλαβονόλες προστατεύουν τα κύτταρα του σώματος και την ενίσχυση της συνολικής υγείας τους οργανισμού. Δρουν:
1)ως αντισταμινικά, στην αντιμετώπιση αλλεργιών
2) ως αντιφλεγμονώδη, σε περιπτώσεις μολύνσεων, τραυματισμών, ερεθισμών, κλπ.
3) ως αντιοξειδωτικά. Βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του οργανισμού από τις ελεύθερες ρίζες, επικίνδυνες ουσίες που απελευθερώνονται ως υποπροϊόν των αντιδράσεων που σχετίζονται με οξυγόνο. Οι ελεύθερες ρίζες έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, διαβήτη και με ένα αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα
4) ως φυτοοιστρογόνα, δηλαδή ουσίες που ρυθμίζουν τα επίπεδα οιστρογόνων στο σώμα και βοηθούν στην πρόληψη καρκίνου, καρδιακών παθήσεων, οστεοπόρωσης και στα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης
5) ενισχύουν την υγεία του αίματος, καθώς βελτιώνουν την κυκλοφορία, την ενίσχυση των τριχοειδών αγγείων, προλαμβάνουν την αρτηριοσκλήρωση, την αιμορροφιλία, μειώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης, κλπ.
6) ενισχύουν την ψυχική υγεία, καθώς δρουν ως ισχυρό αντικαταθλιπτικό
7) ενισχύουν το μεταβολισμό
8) ενισχύουν την υγεία του δέρματος, καθώς προστατεύουν το κολλαγόνο, που είναι υπεύθυνο για την σύσφιξη του δέρματος και την πρόληψη των ρυτίδων
9) δρουν ενάντια στην ανάπτυξη καρκίνου
10) προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις
11) προστατεύουν τα μάτια από παθήσεις όπως ο καταρράκτης και το γλαύκωμα
12) ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα
13) βοηθούν στη θεραπεία του διαβήτη, καθώς αυξάνουν τα επίπεδα της ινσουλίνης και μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
Στην ίδια έρευνα βρέθηκαν δύο μονο-και διγλυκοζίτες patuletin, ένας μονογλυκοζίτης quercetin, και δύο Tricin μονογλυκοζίτες.

c1129
Άλλη έρευνα του Amedeo Avogadro University of Eastern Piedmont διαπίστωσε ότι τα υπέργεια μέρη του Pallenis spinosa περιέχουν αποοξυγονωμένη germacrane την κετάλη isodaucane και τα μονοοξικά της dihydroxypallenone και της 3β-hydroxyoplopanone, πολύ ενδιαφέρουσες φαρμακευτικές ενώσεις.
sciencedirect.com
Wiley Online Library
researchgate.net
symmetria.gr
aquariusflowerremedies

Read Full Post »

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία  Σουρεύλι  25 Μάη 2014

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία Σουρεύλι 25 Μάη 2014

Μονοετές φυτό αρκετά κοινό στην ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να απειλείται λόγω της κλιματικής αλλαγής.
Το όνομα δόθηκε προς τιμή του J. Blakstone, άγγλου βοτανολόγου και φαρμακοποιού του 18ου αιώνα, ενώ το επίθετο του είδους από το λατινικό per+foliatus αναφορά στο σχήμα του φύλλου του που περιβάλλει το βλαστό, (διάπειρο).

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία  Μικρομάνη  25 Μάη 2014

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία Μικρομάνη 25 Μάη 2014

Τα φύλλα είναι απέναντι, οβάλ, συγχωνευμένα μαζί στη βάση για να περικλείουν εντελώς το στέλεχος.
Τα λουλούδια είναι κίτρινα, 8-15mm, με 8 πέταλα.

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία  Άρις  25 Μάη 2014

Blackstonia perfoliata Αρχαία Θουρία Άρις 25 Μάη 2014

Οι καρποί του είναι σφαιρικές κάψουλες.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Δύο ασυνήθιστοι διγλυκοζίτες  η Κερσετίνη (quercetin) και η Καμφερόλη (kaempferol) περιέχονται στο φυτό σε σημαντικές ποσότητες:
Η κερσετίνη είναι ένα αντιοξειδωτικό, της οικογένειας των φλαβονοειδών και πιο συγκεκριμένα των φλαβονολών. Είναι το φλαβονοειδές που απαντάται περισσότερο από κάθε άλλο σε διάφορα τρόφιμα. Στο μόριό της έχει 3 δακτυλίους και 5 υδροξυλικές ομάδες. Η κερσετίνη αποτελεί παράλληλα δομικό στοιχείο και για άλλα φλαβονοειδή.

ebot9131
Κερσετίνη και υγεία
Το φλαβονοειδές αντιοξειδωτικό κερσετίνη, φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο σε διάφορους τομείς υγείας. Αναφέρεται ότι μπορεί να συνεισφέρει στην βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας, ότι συμβάλλει στην μείωση του ρίσκου για εμφάνιση ορισμένων μορφών καρκίνου και ότι μπορεί να δράση προστατευτικά έναντι της οστεοπόρωσης. Αναφέρεται επίσης ότι έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιαλλεργικές ιδιότητες και ότι σε κάποιες περιπτώσεις προστατεύει τον οργανισμό από την τοξικότητα άλλων ουσιών.
Οι περισσότερες από τις παραπάνω ιδιότητες είναι συνδεδεμένες με την ισχυρή αντιοξειδωτική ικανότητα της κερσετίνης.
Αυτό το φλαβονοειδές, ρυθμίζει επίσης την έκφραση συγκεκριμένων ενζύμων. Η κερσετίνη επάγει την απόπτωση και επηρεάζει την «πορεία» ορισμένων πρωτεϊνών και της κινάσης των λιπιδίων .
Η κερσετίνη μελετάται επίσης για τον ρόλο της στην πρόληψη της παχυσαρκίας που σχετίζεται με ασθένειες.
Διαβήτης
Η κερσετίνη, ενδέχεται να βοηθάει στην μείωση των συμπτωμάτων, που εμφανίζουν τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη. Μια μελέτη έδειξε ότι η κερσετίνη μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος και να συμβάλλει στην μείωση επιπέδων ινσουλίνης στο πλάσμα, σε ποντίκια στα οποία προκλήθηκε διαβήτης από στρεπτοζοτοκίνη. Μια in vitro μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κερσετίνη μπορεί να έχει εφαρμογή στη φαρμακολογική θεραπεία των καρδιαγγειακών παθήσεων σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη.

139472

Αντιφλεγμονώδης δράση
Η κερσετίνη εμφανίζει αντιφλεγμονώδη δράση που συνδέεται άμεσα με την αντιοξειδωτική της δράση. Παρεμποδίζει (αναστέλλει) την δράση των φλεγμονωδών μεσολαβητών και ορισμένων ενζύμων , όπως της λιποξιγενάσης. Αναστέλλει επίσης την απελευθέρωση της ισταμίνης, η οποία προκαλεί συμφόρηση, από τα βασεόφιλα και μαστοκύτταρα. Μελέτες έχουν δείξει βελτιωμένη πνευμονική λειτουργία και χαμηλότερο κίνδυνο για ορισμένες ασθένειες του αναπνευστικού (άσθμα και βρογχίτιδα) σε άτομα με υψηλή πρόσληψη μήλων (τα μήλα είναι πλούσια σε κερσετίνη). Οι ασθενείς με αυξημένα επίπεδα της φλεγμονής και οξειδωτικού στρες μπορούν να ωφεληθούν περισσότερο από την πρόσληψη κερσετίνης.
Συμβολή στην μείωση του ρίσκου για καρδιοπάθειες
Επιστημονικές μελέτες δείχνουν, ότι δίαιτες πλούσιες σε φλαβονοειδή, μπορούν να προστατεύουν από έμφραγμα του μυοκαρδίου και από εγκεφαλικό. Όπως και πολλά άλλα φλαβονοειδή , η κερσετίνη εμποδίζει την οξείδωση της LDL (κακή) χοληστερόλης, συμβάλλει στην διατηρήσει των φυσιολογικών επιπέδων της αρτηριακής πίεσης και βοηθάει στη μείωση του ρίσκου εμφάνισης καρδιακών παθήσεων
Πιθανή αντικαρκινική δράση
Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κερσετίνη συμβάλλει στην μείωση του ρίσκου εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου και των κύτταρα του παχέως εντέρου. Αρκετές μελέτες in vitro δείχνουν ότι η κερσετίνη επάγει την απόπτωση των καρκινικών κυττάρων μέσω διαφόρων μηχανισμών. Παρά τα παραπάνω, πρέπει να αναφερθεί ότι η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, αναφέρει, πως η προσλαμβανόμενη ποσότητα κερσετίνης από μια συνήθη δίαιτα δεν παρέχει στον οργανισμό ικανοποιητική ποσότητα κερσετίνης, ώστε να μπορούμε να ισχυριστούμε σχετική αντικαρκινική δράση.
Καλύτερη απόδοση
Η παροχή συμπληρωμάτων κερσετίνης έχει συνδεθεί με βελτιωμένη απόδοση, αλλά τα αποδεικτικά στοιχεία είναι αδύναμα και συχνά αντικρουόμενα. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η κερσετίνη μπορεί πιθανόν να βοηθήσει την απόδοση μέσω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων της ή με την τόνωση της δραστικότητας των μιτοχονδρίων.

H καμφερόλη είναι φλαβονοειδές που συγκαταλέγεται στην κατηγορία των φυτο-οιστρογόνων. Δρα ως ισχυρό αντιοξειδωτικό προστατεύοντας τις βλάβες που προκαλούνται στα κύτταρα και το DNA από την επίδραση της οξείδωσης, επίσης δρα ως προληπτικό μέτρο παρεμπόδισης της αθηροσκλήρωσης μέσω της αναστολής της οξείδωσης των λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL), και της συσσώρευσης αιμοπεταλίων στο αίμα.

US National Library of Medicine

foodbites.eu

American Cancer Society, Quercetin  

ncbi.nlm.nih.gov

Medicinal and Aromatic Plants IX

Read Full Post »

Glebionis coronaria Αρχαία Θουρία, 'Ανθεια, 28 Γενάρη 2014

Glebionis coronaria Αρχαία Θουρία, ‘Ανθεια, 28 Γενάρη 2014

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Chrysanthemum coronarium (Χρυσάνθεμο το στεφανωματικό) και είναι γνωστό με τα ονόματα: Τζιτζιμπόλα, Τσιτσιμίδα, Μαντηλίδα, Μαργαρίτα κιτρίνη. Ανήκει στην οικογένεια των Αστερίδων (Σύνθετα) η οποία περιλαμβάνει περίπου 20 ποικιλίες που υπάρχουν σε Ευρώπη, κεντρική και ανατολική Ασία. Κάποια από τα είδη καλλιεργούνται εδώ και 2000 χρόνια στην Κίνα και την Ιαπωνία. Στη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας συναντάμε εκτός από αυτό άλλα 12 είδη.
Προφανώς την ονομασία coronarium την οφείλει στο γεγονός ότι τα άνθη του φυτού είναι τόσο όμορφα που τα κάνανε σε όλο τον κόσμο στεφάνια και γιρλάντες.
Η μαντηλίδα είναι φυτό ετήσιο και φτάνει σε ύψος τα 1,20μ. Πολυκλαδισμένο με πολλά φύλλα δις-πτερωτά. Οι βλαστοί είναι λείοι και τα κεφάλια φτάνουν σε διάμετρο τα 5 με 6 εκατοστά. Τα άνθη είναι κίτρινα ή λευκά με κίτρινα στη βάση. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα και επικονιάζονται από μέλισσες, μύγες, κάνθαρους και λεπιδόπτερα (σκώροι και πεταλούδες). Προτιμά εδάφη που στραγγίζονται καλά και απαιτεί υγρό χώμα.
Τη μαντηλίδα την συναντούμε σε χέρσους αγρούς, σε άκρες δρόμων, χαντάκια, αμπελώνες και καλλιεργημένα χωράφια ορεινής και ημιορεινής ζώνης και συχνά καλύπτει μεγάλες επιφάνειες εδάφους. Κάνουν καλό στα φυτά που βρίσκονται δίπλα τους γιατί απωθούν τις κάμπιες.

Glebionis coronaria Αρχαία Θουρία, 'Ανθεια, 28 Γενάρη 2014

Glebionis coronaria Αρχαία Θουρία, ‘Ανθεια, 28 Γενάρη 2014

Συστατικά-χαρακτήρας:
Το βότανο περιέχει πρωτεΐνες 27,7%, λίπος 4,6%, υδατάνθρακες 50,8%, ίνες 13,8% και τέφρα 16,9%. Έχει άφθονα μεταλλικά στοιχεία όπως ασβέστιο, φωσφόρο, σίδηρο, μαγνήσιο, νάτριο, κάλιο ψευδάργυρο. Περιέχει επίσης βιταμίνη Α, Β1 (θειαμίνη) , Β2 (ριβοφλαβίνη) , Νιασίνη και βιταμίνη C. Ανθίζει από Ιούλιο έως Σεπτέμβριο και οι σπόροι του ωριμάζουν από Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο. Συλλέγεται την εποχή της ανθοφορίας. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα άνθη. Χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του χαμομηλιού.

006704PB120321_00010 2 web (Featured)

Ιστορικά στοιχεία:
Εξ αιτίας του χρυσού χρώματος των ανθέων οι αρχαίοι αποκαλούσαν το φυτό «Διός Όφρυς». Πιθανώς πρόκειται για το «χάλκινον άνθος» του Νίκανδρου. Ένα μαγικό και ιαματικό φυτό της Μήδειας, κόρης της Εκάτης, ο έρωτας της οποίας για τον Ιάσονα είναι γνωστός σε όλους μας.
Ο Διοσκουρίδης το αποκαλεί χρυσάνθεμον και αναφέρει ότι στεφάνια φτιαγμένα από μαργαρίτες κοσμούσαν τα ιερά αγάλματα των θεών.
Με αυτό το φυτό οι γιατροί της αρχαιότητας έφτιαχναν αλοιφή που την χρησιμοποιούσαν για τη διάλυση των ογκιδίων και για τα έλκη. Τα άνθη της χρησίμευαν για τον ίκτερο και χρησιμοποιήθηκε ως συστατικό στη θεραπεία της γονόρροιας και της σύφιλης.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα άνθη και τα φύλλα του φυτού είναι εδώδιμα. Οι νέοι βλαστοί και οι μίσχοι τρώγονται ωμοί σε σαλάτα ή μαγειρεμένοι. Είναι έντονα αρωματικά. Τα ζεματίζουμε σε νερό για λίγα λεπτά και τα προσθέτουμε στη σαλάτα. Το κέντρο της μαργαρίτας είναι πικρό και έτσι χρησιμοποιούνται μόνο τα πέταλα. Τα 100 γραμμάρια από το φυτό περιέχουν 292 θερμίδες. Στην ασιατική κουζίνα χρησιμοποιείται μαζί με άλλα χόρτα τα οποία τηγανίζουν. Το έγχυμα των φύλλων και των ανθέων το πίνουν ως τσάι.

P1000391 copy

Τα νεαρά φύλλα συνοδεύουν ως διακοσμητικά τις μπριζόλες ενώ χρησιμοποιείται στις σάλτσες για χρώμα και γεύση, σε πιάτα ρυζιού και σαλάτες.
Στην Αθήνα, τα νεαρά βλαστάρια ήταν μια λιχουδιά στις αρχές του 11ου αιώνα. Παραδοσιακά στην Κρήτη την Μεγάλη Σαρακοστή μάζευαν τους τρυφερούς βλαστούς του φυτού και αφού αφαιρούσαν τα φύλλα την έτρωγαν με λαδόξιδο.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:

Το βότανο δρα ως αρωματικό,  πικρό, αποχρεμπτικό,  καθαρτικό και στομαχικό.  Τα φύλλα είναι αποχρεμπτικά και ευστόμαχα και τα άνθη είναι αρωματικά, πικρά και ευστόμαχα. Ο φλοιός είναι καθαρτικός και τον χρησιμοποιούσαν από παλιά στη θεραπεία της σύφιλης. Πλούσιο σε αμινοξέα και βιταμίνες Α,D και Ε θεωρείται ότι τονώνει τον οργανισμό. Η ύπαρξη σε υψηλό ποσοστό ασκορβικού οξέως και καρωτινοειδών και το γεγονός ότι περιέχει σημαντικές ποσότητες σιδήρου, ασβεστίου, καλίου και διαιτητικών ινών αυξάνουν τη χρησιμότητα του στην αντιμετώπιση καρδιαγγειακών ασθενειών και τονίζουν την αντιοξειδωτική του δράση. Συνίσταται σε στηθάγχη, κρυολόγημα, πυρετό και υπέρταση.

93202_0

Σε συνδυασμό με μαύρο πιπέρι χρησιμοποιείται στη θεραπεία της γονόρροιας. Καθαρίζει το σώμα από τοξίνες μετά από πλούσια και πικάντικα φαγητά. Το έγχυμα των φύλλων του φυτού χρησιμοποιείται για ξέβγαλμα σε λιπαρά δέρματα και το αφέψημα χρησιμοποιείται για σπυριά ακμής και πληγές δέρματος. Χρησιμοποιείται επίσης για προβλήματα  του ήπατος.

Glebionis coronaria Αρχαία Θουρία, 'Ανθεια, 28 Γενάρη 2014

Glebionis coronaria Αρχαία Θουρία, ‘Ανθεια, 28 Γενάρη 2014

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Σε πολλά μέρη βάζουν το φυτό και άνθη κάτω από το κρεβάτι για να μην πηγαίνουν οι ψύλλοι. Με τους στήμονες της μαντηλίδας βγάζουν ένα ωραίο κίτρινο χρώμα για βαμβακερά νήματα και πανιά.

Plants For A Future
Science Alert
Antimicrobial activities of Chrysanthemum species
Journal of Applied Pharmaceutical Science
Role of Calcium in Yield and Medicinal Quality of Chrysanthemum University Korea
ΔΙΑΝΘΟΣ
maltawildplants

Read Full Post »

αρχαια Θουρια ,Αιπεια, 9 Γενάρη 2014

αρχαια Θουρια ,Αιπεια, 9 Γενάρη 2014

Oxalis:  Κοινό όνομα μερικών πολυετών ποωδών φυτών του γένους οξαλίδα της οικογένειας των οξαλιδιδών και του γένους ρούμεξ της οικογένειας των πολυγωνιδών. Τα φυτά αυτά έχουν όξινη γεύση, γιατί περιέχουν μεγάλες ποσότητες οξαλικού οξέος. Τα πιο γνωστά είδη της ελληνικής χλωρίδας είναι η «οξαλίδα η οξίδια ή ξινήθρα» και το «ρούμεξ η οξαλίδα».  Η «οξαλίδα ή ξινήθρα» φυτρώνει σε πολλές υγρές και σκιερές περιοχές της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας. Έχει ύψος δεκαπέντε περίπου εκατοστά και τα φύλλα της μοιάζουν πολύ με τα φύλλα του τριφυλλιού. Εκφύονται κοντά στη ρίζα, έχουν μακρύ μίσχο και καθένα αποτελείται από τρία μικρά καρδιόσχημα φύλλα.

2

Τα άνθη έχουν κίτρινο χρώμα, ο μίσχος τους είναι μακρύς και η στεφάνη τους αποτελείται από πέντε πέταλα. Όταν οι καρποί ωριμάσουν, σπάζουν και τινάζουν τα σπέρματα που περιέχουν, εξασφαλίζοντας έτσι τη διασπορά τους. Όμως ο πολλαπλασιασμός γίνεται κυρίως με μικρούς στόλωνες ή γονοφθαλμίδια.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Χρησιμοποιείτε σε σούπες, σάλτσες και χορτόπιτες σε μικρές ποσότητες, για να δώσει ξινή γεύση. Αυτή η ξινίλα προκαλείται από την εξαιρετικά υψηλή περιεκτικότητα σε οξαλικό οξύ.

αρχαια Θουρια ,Αιπεια, 9 Γενάρη 2014

αρχαια Θουρια ,Αιπεια, 9 Γενάρη 2014

Το φυτό είναι εύγευστο και σε μέτριες ποσότητες είναι ακίνδυνο για τον άνθρωπο και τα ζώα. Στη Νότια Αφρική είναι ένα παραδοσιακό συστατικό της διατροφής.
Το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους ως πηγή του οξαλικού οξέος,  όπως στα τρόφιμα.  Οι πλευρικοί υπόγειοι δρομείς, οι οποίοι είναι σαρκώδης, τρώγονται ωμοί ή βραστοί και σερβίρονται με το γάλα.

Επιπρόσθετα δεν πρέπει να λησμονούμε ότι σε δύσκολες περιόδους όπως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τα εξογκώματα στις ρίζες που  ­ στη Ρόδο τα λένε «φιστικάκια» ­ προσέφεραν τροφή στον πεινασμένο πληθυσμό.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Στη λαϊκή ιατρική έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της ταινίας και των σκουληκιών.

5

Το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί επίσης ως διουρητικό.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Ο καθηγητής κ. Δαμανάκης από το Πανεπιστήμιο Κρήτης αποδεικνύει ότι ­ η δράση της ξινήθρας στα αμπέλια είναι ευεργετικότατη. Τούτο επειδή το ριζικό σύστημά της, το οποίο επίσης χρησιμοποιείται για την επέκταση της κυριαρχίας της, δρα περίπου ως υπόγειο τρυπάνι. Οταν βρεθεί σε αμπέλια και αρχίσει να προχωρεί υπόγεια (να την πούμε «ριζοπόντικα»;), δημιουργεί πολλά ανοίγματα στο έδαφος, το οποίο γίνεται αφράτο σαν να είναι σκαμμένο πρόσφατα. Λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι το καλοκαίρι ξεραίνεται, τούτο σημαίνει ότι δεν δρα ανταγωνιστικά προς το αμπέλι σε ό,τι αφορά το σπάνιο για εκείνη την εποχή νερό.
Ακόμη τα χρυσά πέταλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή μιάς κίτρινης χρωστικής ουσίας.

4

Τέλος το οξαλικό οξύ που παράγεται από το φυτό χρησιμοποιείται στη μελισσοκομία για την θεραπεία της βαρρόας και στον καθαρισμό του σπιτιού.

6

WIKIPEDIA
tovima

livepedia

Read Full Post »

flat,550x550,075,fΤο Ταράξακο (Taraxacum officinale- Ταράξακο το φαρμακευτικό), γνωστό στην Ελλάδα ως άγριο ραδίκι, πικραλίδα ή αγριομάρουλο κ.α., του γένους των δικοτυλήδονων της οικογενείας των συνθέτων ή αστερίδων περιλαμβάνει αρκετά είδη πολυετών ποωδών φυτών τα οποία είναι ιθαγενή της ευρύτερης περιοχής της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Ανήκει επίσης στην υποοικογένεια των κιχωριοειδών που χαρακτηρίζεται από είδη που έχουν γαλακτώδη χυμό και κεφάλια με γλωσσοειδή μόνο ανθίδια. Ο συνολικός αριθμός των ειδών είναι αβέβαιος διότι η συστηματική τους κατάταξη παρουσιάζει προβλήματα.

Taraxacum officinale, Ταραξάκο , αρχαία Θουρία, Αγιος Φλώρος, 17 Νοέμβρη 2013

Taraxacum officinale, Ταραξάκο , αρχαία Θουρία, Αγιος Φλώρος, 17 Νοέμβρη 2013

Πρόκειται για πόες χωρίς βλαστό, με πασσαλώδη ρίζα και με απλά, ακέραια ή λοβωτά φύλλα, μήκους 5-25 εκ., τα οποία διατάσσονται σε ρόδακα. Τα άνθη τους είναι συνήθως κίτρινα ερμαφρόδυτα  και σχηματίζουν ταξιανθίες κεφάλια, οι οποίες βρίσκονται στην κορυφή ενός κοίλου (κούφιου) στελέχους, ύψους 4-30 εκ.

Taraxacum officinale πάππος

Taraxacum officinale πάππος

Οι καρποί του είναι αχαίνια με φτερωτό έμμισχο πάππο σχηματίζουν λεπτές σφαιρικές ταξικαρπίες, οι οποίες διαλύονται με την παραμικρή πνοή του ανέμου. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του γένους είναι ότι σχηματίζονται σπέρματα χωρίς γονιμοποίηση.
Το ταραξάκο αναφέρεται και ως πικραλίδα εξαιτίας της λακτοπικρίνης (lactupircin) που είναι υπεύθυνη για την πικρή του γεύση.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Όταν χρησιμοποιείται σε σαλάτες, είναι μάλλον πικρό αλλά σε μικρότερο βαθμό το χειμώνα. Τα νεαρά φύλλα είναι πολύ λιγότερο πικρά από τα παλαιότερα φύλλα. Τα φύλλα συχνά ζεματίζονται πριν από τη χρήση. Αυτό τα κάνει λιγότερο πικρά, αλλά περιέχουν επίσης λιγότερες βιταμίνες και μέταλλα.

πικραλίδα με ακατέργαστο ρύζι

πικραλίδα με ακατέργαστο ρύζι

Τα 100g των φύλλων περιέχουν περίπου 2.7g πρωτεΐνης , 9.2g  υδατάνθρακες , ασβέστιο 187mg , 66mg φωσφόρου , 3.1mg σίδηρο , νάτριο 76 mg , 397 mg κάλιο, 36 mg μαγνησίου , 14000iu βιταμίνη Α , βιταμίνη Β1 0.19mg , 0.26mg βιταμίνη Β2 , 35 mg βιταμίνης C  .  Οι ρίζες τρώγονται  ωμές  ή μαγειρεμένες.  Η γεύση τους είναι σαν το γογγύλι.

Τα λουλούδια τρώγονται  ωμά σε σαλάτες ή μαγειρεμένα. Τα μπουμπούκια έχουν μια μάλλον πικρή γεύση και χρησιμοποιούνται σε τηγανίτες. Μπορούν επίσης να συντηρηθούν σε ξύδι και να χρησιμοποιηθούν σαν κάπαρη. Τόσο τα φύλλα και οι ρίζες χρησιμοποιούνται για τη φυτική γεύση σε μπύρες και αναψυκτικά, όπως η «πικραλίδα και η κολλιτσίδα». Από τα άνθη του φυτού παρασκευάζεται περιζήτητο κρασί . Από το φυτό παρασκευάζεται στο Βέλγιο ένα εύγεστο είδος μπύρας με το όνομα Pissenlit από την Brasserie Fantôme . Μια άλλη συνταγή χρησιμοποιεί το φυτό πικραλίδα για την παρασκευή μαρμελάδας από τα λουλούδια του. Στη Σιλεσία, αλλά και σε άλλα μέρη της Πολωνίας και τον κόσμο, τα λουλούδια της πικραλίδας χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί ένα σιρόπι υποκατάστατο του μελιού με την προσθήκη λεμονιού . Αυτό το «μέλι» πιστεύεται ότι έχει ιατρική αξία, ιδίως για τα ηπατικά προβλήματα.

Ρίζες του φυτού

Ρίζες του φυτού

Οι διετείς ρίζες του φυτού που συγκομίζονται το φθινόπωρο, ξηραίνονται και ψήνονται για να γίνει ένα πολύ καλό υποκατάστατο του καφέ χωρίς καφεΐνη. Ένα ευχάριστο τσάι γίνεται από τα λουλούδια.Τα φύλλα και οι ρίζες χρησιμοποιούνται για να γίνει ένα εύγεστο τσάι.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
θεωρείται το τελειότερο διουρητικό διότι περιέχει Κάλιο. Ως γνωστόν, τα άλλα διουρητικά, απoβάλλουν το Κάλιο από τον οργανισμό στερώντας από το σώμα μας το πολύτιμο αυτό μέταλλο. Το ταραξάκο όχι μόνο δε στερεί Κάλιο από τον οργανισμό, αλλά δίνει κι επιπλέον καθώς το ταραξάκο, θεωρείται μια από τις καλύτερες φυσικές πηγές Καλίου, το οποίο μάλιστα και συντηρείται σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Μειώνει το ουρικό οξύ και καταπολεμά τη κατακράτηση υγρών στο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Ακόμη καταπολεμά την υπέρταση και καταπολεμά το σκορβούτο. Τονώνει ευχάριστα τον οργανισμό και καταπολεμά τις φλεγμονές ειδικά για παθήσεις του στήθους. Είναι αντιβηχικό και μειώνει τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδα.
Είναι εκπληκτικά αποτελεσματικό ανακουφιστικό και τονωτικό του στομάχου και επιπλέον έχει αποτοξινωτική δράση και δυναμώνει το σώμα. Βοηθάει στην αποτοξίνωση και λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Είναι λιποδυαλιτικό και φέρνει σε ισορροπία τη χολή.Λιπαίνει τον εντερικό σωλήνα και αντιμετωπίζει τη χολολιθίαση.
Καθαρίζει το αίμα και διεγείρει τη λειτουργία των νεφρών.
Βοηθάει στον έλεγχο του σακχάρου στα άτομα με διαβήτη και απομακρύνει τις τοξίνες που συσσωρεύονται στη σπλήνα.
Αποτρέπει από τα αδενικά οιδήματα καθώς ρυθμίζει τους αδένες και στηρίζει τη σωστή τους λειτουργία.
Είναι αντιρευματικό και άριστο θεραπευτικό της αρθρίτιδας.Αντιμετωπίζει τις χρόνιες ρευματοπάθειες και ενισχύει την πρόσληψη ασβεστίου. Αντιμετωπίζει το έκζεμα και εντυπωσικά τις χρόνιες δερματίτιδες.
Καταπολεμά την αυπνία και ενισχύει την καθαρότητα και τη λειτουργικότητα του νου.  Σχετικές μελέτες υδατικών εκχυλισμάτων του φυτού τεκμηρίωσαν την επιβράνδυση ανάπτυξης των καρκινικών κυτάρων του προστάτη και του στήθους.
Έγχυμα:μία κουταλιά της σούπας αποξηραμένα φύλλα ή και άνθη του βοτάνου για ένα μεγάλο φλιτζάνι βραστό νερό.Πίνεται πριν το φαγητό μας ή πριν τον βραδινό ύπνο. Ακόμη πίνετε και σαν αναψυκτικό το καλοκαίρι με την προσθήκη λεμονιού
Αφέψημα: 2-3 μικρές κουταλιές από ρίζα ταραξάκο σε ένα φλιτζάνι νερό, το σιγοβράζουμε για 10-15 λεπτά και πίνουμε 3 φορές τη μέρα ή κάθε βράδυ πριν πέσουμε για ύπνο.

The University of Reading,  Berks, U.K

Natural  History Museum

Further sesquiterpenoids and phenolics from Taraxacum officinale

Hepatocurative potential of sesquiterpene lactones of Taraxacum officinale

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Taraxacum officinale protects against cholecystokinin-induced acute pancreatitis

Plants For A Future

Mabey. R. Food For Free (Collins Gem)$(KGrHqN,!rkFHo!5S3IuBSC(sT)b4g~~60_35

Μυστικά Βότανα

WIKIPEDIA

Anti-Inflammatory Effect of Taraxacum officinale Leaves

Evidence-Based Systematic Review of Dandelion (Taraxacum officinale)

Evaluation of aqueous extracts of Taraxacum officinale on growth and invasion of breast and prostate cancer cells

The Diuretic Effect in Human Subjects of an Extract of Taraxacum officinale

Taraxacum officinale induces cytotoxicity through TNF-α

Anti-inflammatory activity of Taraxacum officinale

 

Read Full Post »

Hirschfeldia incana αρχαία θουρία. Αριοχώρι, 1 Νοεμβρη 2013

Hirschfeldia incana αρχαία θουρία. Αριοχώρι, 1 Νοεμβρη 2013

Η αγριόβρουβα σε αντίθεση με τις άλλες βρούβες, είναι ένα πολυετές φυτό της ευρύτερης περιοχής της αρχαίας Θουρίας.
Μπορεί να φθάσει σε ύψος 1 μέτρου. Πρόκειται για εδώδιμο, φαρμακευτικό και μελισσοκομικό φυτό.

Hirschfeldia incana Άνθος ,αρχαία θουρία.

Hirschfeldia incana Άνθος ,αρχαία θουρία.

Τα λουλούδια είναι κίτρινα. Υα πέταλα των λουλουδιών είναι 5-10 mm με 3-5 mm ίνες και 1-1,5 mm ανθήρες. Τα λουλούδια ανθίζουν από τον Απρίλιο μέχρι τον Νοέμβριο.
Οι πράσινοι καρποί είναι 1-1,5 cm με πλάτος3-6 mm. Οι σπόροι εχουν 1-1,5 mm διάμετρο, είναι καφέ ωοειδή και υποσφαιροειδή.

Hirschfeldia incana Σπόροι

Hirschfeldia incana Σπόροι

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Το νεαρό φυτό τρώγεται με λάδι και χυμό λεμονιού σε όλη την Ελλάδα .

Hirschfeldia incana

Hirschfeldia incana

Οι πράσινοι σπόροι τρώγονται ωμοί στις σαλάτες ή μαγειρεμένοι. Όταν ξεραθούν αλέθονται σε σκόνη, στη συνέχεια αναμιγνύεται με ύδωρ και τρώγονται.

Kunkel. G. Plants for Human Consumption Lubrecht & Cramer Ltd (1984)
Usher. G. A Dictionary of Plants Used by Man, Macmillan Pub Co (1974)

Read Full Post »

Pulicaria dysenterica αρχαια Ανθεια - Θουρια Αρφαρά  29 Σεπτέμβρη 20013

Pulicaria dysenterica αρχαια Ανθεια – Θουρια Άρις 29 Σεπτέμβρη 20013

PulicariaDysentericaΠολυετές φυτό κοινό στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Tα τελευταία χρόνια οι πληθυσμοί του ελλατώνονται σε αρκετά μέρη της Ευρώπης και περιλαμβάνεται στους καταλόγους απειλουμένων ειδών. Αγαπά τα υγρά, σκιερά μέρη και μπορεί να φτάσει ένα μέτρο σε μήκος. Σε πιο ξηρά μέρη το φυτό είναι καλός δείκτης ότι υπάρχει νερό κοντά στην επιφάνεια του εδάφους.Τα κατώτερα φύλλα του είναι μεγάλα χνουδωτά ενώ τα ανώτερα μικρότερα και κοντά στο βλαστό. Τα κίτρινα λουλούδια του έχουν μεγάλο εντυπωσιακό δίσκο πρασινοκίτρινο που αναπτύσεται πριν τα πολλά λεπτά πέταλα.  Ανθίζει από τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο, και οι σπόροι ωριμάζουν από Σεπτέμβριο – Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από τις μέλισσες, μύγες και μόνα τους. Μπορεί να σχηματίζει πυκνές συστάδες φυτών και μπορεί να εξαπλώνεται με τις ρίζες του.  Ανθίζει στο μέγιστο ύψος του περίπου 60 εκατοστά. Τα φύλλα διατάσσονται εναλλάξ γύρω από το στέλεχος, το οποίο περιέχει ένα αλμυρό-στυπτικό υγρό.

Pulicaria dysenterica αρχαια Ανθεια - Θουρια Αρφαρά  29 Σεπτέμβρη 20013

Pulicaria dysenterica  αρχαία  Άνθεια – Θουρία,  Άρις  29 Σεπτέμβρη 20013

Το όνομα από το λατινικό pulex-pulicis = ψείρα, αφού το φυτό θεωρείται ότι απομακρύνει το συγκεκριμένο ζωύφιο.Ίσως η ομοιότητα των σπόρων του με τη ψείρα οδήγησε στο συσχετισμό. Παλιότερα έκαιγαν το φυτό και με τον καπνό απομάκρυναν ενοχλητικά έντομα. Η κοινή ονομασία ψυλλόχορτο και η αγγλική fleabane παραπέμπουν στις εντομοαπωθητικές του ιδιότητες.
To επίθετο dysenterica από το ελληνικό δυσεντερία  δόθηκε από το Λινναίο αφού κάποιος φίλος του ρώσος στρατηγός τον πληροφόρησε ότι το φυτό χρησιμοποιήθηκε για την καταπολέμηση μιας επιδημίας δυσεντερίας του ρωσικού στρατεύματος, με επιτυχία.

Το επίθετο odora από το λατινικό odor-odoris =οσμή, δόθηκε στο είδος προφανώς λόγω της χαρακτηριστικής ευχάριστης οσμής σαπουνιού που αναδίδουν τα φύλλα όταν τα τρίψουμε.

floracytherea

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Χρησιμοποιήθηκε με την επωνυμία Arnica suedensis γιά μεγάλο χρονικό διάστημα στη θεραπεία της δυσεντερίας. Λόγω της στυπτικής δράσης του χρησιμοποιείται σήμερα ως εφαρμογή των φαρμακευτικών φυτών στους μώλωπες, κρυολογήματα, πυρετό, ουρική αρθρίτιδα, πονοκεφάλους, έλκος στομάχου, πονόδοντους και ναυτία.Το ρίζωμα του φυτού έχει απολυμαντικές ιδιότητες.
Νεώτερες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι το φυτό περιέχει ουσίες εντομοαπωθητικές, μυκητοκτόνες, αντιμικροβιακές.

Οι αντιβακτηριακές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν μετά από σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου Shaheed Beheshti University , Tehran, Iran σε εκχυλίσματα μεθανόλης των εναερίων μερών του φυτού. Το ίδιο Πανεπιστήμιο απέδειξε με διαφορετικά πειράματα τις αντιμικροβιακές ιδιότητες της Πουλικάριας.

Σε σχετικά πειράματα των ερευνητών : A. Basta, O. Tzakou, M. Couladis & M. Pavlović βρέθηκαν πενήντα τέσσερα συστατικά στοιχεία που αντιπροσωπεύουν 80,5%  του συνόλου των ελαίων που προέρχονται από τα εναέρια μέρη του φυτού. Τα κύρια συστατικά του δείγματος  ήταν (Ζ)-νερολιδόλη (11,2%), καρυοφυλλένιο οξείδιο (9.1%) και (Ε)-νερολιδόλη (6,6%)
Τα φλαβονοειδή που υπάρχουν στο φυτό διαπιστώθηκαν σε σχετικές έρευνες του The University of Reading,UK  όπου και αποδείχθηκε οτι η διαφορετικότητα του φυτού σε φλαβονοειδή ποικίλει σε διαφορετικές περιοχές. Η κυριότερη αιτία που καθιστά τα φλαβονοειδή ευεργετικά για την υγεία είναι οι αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες, παρόμοιες με αυτές των βιταμινών C και Ε.  Οι οξειδωτικές ουσίες είναι ενώσεις με ασταθή άτομα οξυγόνου, που προκαλούν βλάβες στο γενετικό υλικό των κυττάρων. Τα αντιοξειδωτικά αντιδρούν χημικά με τις ρίζες οξυγόνου και τις καθιστούν αδρανείς και αβλαβείς για το κύτταρο και τον οργανισμό γενικότερα.
Διάφορες εργαστηριακές αναλύσεις και μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δώσει ενδείξεις για μια σειρά θετικών επιδράσεων των φλαβονοειδών στην υγεία, όπως η καταπολέμηση φλεγμονών και η ανακοπή της ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων.

href=»http://de.wikipedia.org/wiki/Gro%C3%9Fes_Flohkraut»>de.wikipedia.org
Manandhar. N. P. Plants and People of Nepal
Chopra. R. N., Nayar. S. L. and Chopra. I. C. Glossary of Indian Medicinal Plants

Read Full Post »

Dittrichia viscosa αρχαια Άνθεια - Θουρία  Μικρομάνη 29 Σεπτεμβρη 2013

Dittrichia viscosa αρχαια Άνθεια – Θουρία Μικρομάνη 29 Σεπτεμβρη 2013

Ακονιζέα, Διττριχία η ιξώδης, Dittrichia viscosa Inula viscosa
Πολυετές φυτό της ευρύτρης περιοχής της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας με βλαστό όρθιο, κολλώδη (ιξώδη), με βαριά μυρωδιά, ύψους 40-100 εκ. Φύλλα λογχοειδή, ακέραια, οδοντωτά, ημιπερίβλαστα και κολλώδη.  Άνθη κίτρινα σε ακραία κεφάλια και πολλές ταξιανθίες, ερμαφρόδυτα που γονιμοποιούνται από τα έντομα.
Άνθηση: Αύγουστος- Οκτώβριος.

Τα φύλλα αυτά και ο κορμός παράγουν μία κολλώδη ουσία, και εκκρίνουν μία πολύ έντονη βαριά μεθυστική μυρουδιά.  Η βαριά, έντονη μεθυστική μυρουδιά πάντα συνδυάζεται με τον τρύγο των αμπελώνων, και με την μυρουδιά του μούστου.

Το φυτό αυτό συνεισφέρει πάρα πολλά αυτή την εποχή και στην μελισσοκομία, διότι δεν υπάρχουν άλλα λουλούδια με γύρη. Επίσης οι μελισσουργοί το χρησιμοποιούν για να καταπολεμούν τα παράσιτα των μελισσών. Θεωρείται πολύ εντομοκτόνο φυτό και για τα κουνούπια.

Το φυτό εμφανίζει το φαινόμενοτης Αλληλοπάθειας.
Ο όρος της αλληλοπάθειας αναφέρεται στην απελευθέρωση χημικών ουσιών από ένα φυτό οι οποίες επιδρούν με κάποιο τρόπο σ’ ένα άλλο.  Αυτές οι χημικές ουσίες συντίθενται είτε από διαφορετικά μέρη ενός φυτού, είτε απελευθερώνονται μέσω διαδικασιών φυσικής αποσύνθεσης.  Η αλληλοπάθεια αποτελεί έναν μηχανισμό επιβίωσης που επιτρέπει σε πολλά φυτά να ανταγωνιστούν γειτονικά για θρεπτικά στοιχεία. Εκτός από τα φυτά και άλλοι οργανισμοί όπως τα βακτήρια, οι ιοί και οι μύκητες έχουν αλληλοπαθητικές ιδιότητες.
Συνήθως οι αναφορές σε αλληλοπαθητικά φαινόμενα σχετίζονται με αρνητικές επιδράσεις, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτα σωστό. Πολλές φορές η αρνητική επίδραση σε ένα φυτό σημαίνει ωφέλεια για ένα άλλο. Για παράδειγμα οι αλληλοπαθητικές ιδιότητες πολλών φυτών κάλυψης ή χλοοταπήτων συμβάλλουν στην καταπολέμηση των ανεπιθύμητων ζιζανίων.
Το πιο γνωστό παράδειγμα αλληλοπαθητικής δράσης είναι εκείνο της καρυδιάς. Σε όλα τα μέρη του δένδρου παράγεται η ουσία υδροζουγκλόνη η οποία μετατρέπεται σε αλληλοτοξίνη όταν εκτεθεί στο οξυγόνο. Οι ρίζες, τα φύλλα και τα κλαδιά που αποσυντίθενται απελευθερώνουν την ζουγκλόνη στο έδαφος αναχαιτίζοντας την ανάπτυξη πολλών φυτών και ιδιαίτερα της οικογένειας Solanaceae (τομάτες, πιπεριές, κτλ).
Τα φλαβονοειδή που υπάρχουν στο φυτό καθώς και άλλες ενώσεις του εξιδρώματος στις αδενικές τρίχες είναι υπεύθυνα για την ισχυρή αντιμικροβιακή και αλληλοπαθητική δράση του φυτού.
ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ  ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΝΙΩΤΗΣ

Agronomist

Dittrichia viscosa αρχαια Άνθεια - Θουρία  Μικρομάνη 29 Σεπτεμβρη 2013

Dittrichia viscosa αρχαια Άνθεια – Θουρία Μικρομάνη 29 Σεπτεμβρη 2013

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Η Ακονιζέα είναι ένα κατεξοχήν φαρμακευτικό φυτό,το οποίο ήταν γνωστό και στους αρχαίους Έλληνες. Ο Διοσκουρίδης μας αναφέρει τις χρήσεις του: Τα φύλλα γίνονται αποτελεσματικό κατάπλασμα στα δαγκώματα από φίδια στις νεοπλασίες και στα τραύματα.

Μαζί με κρασί πίνεται το άνθος και τα φύλλα για την πρόκληση της έμμηνου ρύσεως, την αποβολή των εμβρύων, τη στραγγουρία, τους κολικούς και τον ίκτερο, ενώ όταν πίνονται μαζί με ξύδι βοηθάνε τους επιληπτικούς και το αφέψημά τους με ατμόλουτρα θεραπεύει τις παθήσεις της μήτρας. Το φυτό εάν επαλείφεται μαζί με λάδι κάνει καλό στα ρίγη. Η λεπτή θεραπεύει και τους πονοκεφάλους εάν γίνει κατάπλασμα.
Επίσης είναι διουρητικό, εμμηναγωγό και αποχρεμπτικό.
Σε σχετική έρευνα του Universidade do Algarve, Portugal τεκμηριώθηκε η αντιμικροβιακή , η αντιβακτηριακή δράση του φυτού και η αποτελεσματικότητά του στη θεραπεία του Ελικοβακτηρίδιου του πυλωρού.

Το φυτό είναι φυτοπροστατευτικό και αντιμικροβιακό σύμφωνα με σχετική έρευνα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

ftiaxno.gr

Dittrichia viscosa αρχαια Άνθεια - Θουρία  Μικρομάνη 29 Σεπτεμβρη 2013

Dittrichia viscosa αρχαια Άνθεια – Θουρία Μικρομάνη 29 Σεπτεμβρη 2013

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Μελισσοκομικό φυτό. Επιπλέον σαν βαφικό δίνει ωραίες πράσινες αποχρώσεις για τις βαφές των ρούχων. Τέλος ο θάμνος μαζί με τα φύλλα έχει τη δυνατότητα, όταν μπαίνει σαν στρώμα να γίνεται θυμίαμα, να διώχνει τα φίδια, να απομακρύνει τα κουνούπια και να σκοτώνει και τους ψύλλους.

Read Full Post »

Cerinthe major αρχαια θουρια Αρφαρά 27 Μάρτη 2013

Cerinthe major αρχαια θουρια Αρφαρά 27 Μάρτη 2013

Cerinthe major αρχαια θουρια Αρφαρά 27 Μάρτη 2013

Cerinthe major αρχαια θουρια Αρφαρά 27 Μάρτη 2013

Ασυνήθιστο , υπό την έννοια ότι δεν έχει τριχωτό φύλωμα όπως  τα άλλα μέλη της οικογένειας, φυτό της ευρύτερης περιοχής της αρχαίας θουρίας της οικογένειας των Boraginaceae . Η ονομασία του Cerinthe major προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις κερί + άνθος. Συνεπώς σημαίνει κέρινο άνθος από τα χρώματα και το σχήμα των λουλουδιών του. Επειδή είναι Μελισσοκομικό φυτό το κέρινο άνθος μπορει να θεωρηθεί ότι τροφοδοτει τις μέλισσες για όλο το διάστημα της ανθοφορίας του. Το φυτό θεωρείται σαν μονοετές αλλά σε θερμά κλίματα μπορει να θεωρηθει πολυετές, ή βραχύβιο, ημιανθεκτικό πολυετές ή διετές. Ως φυτό της Αρχαίας Θουρίας η κανονική συνήθεια του είναι να μεγαλώνει το χειμώνα, να ανθίζει την άνοιξη, οι σπόροι να ξεραίνονται και στη συνέχεια να βλαστάνουν το φθινόπωρο. Σε άλλα μέρη συνήθως καλλιεργείται ως ετήσιο το καλοκαίρι.
Tο φυτό έχει όμορφο φύλλωμα και πολύχρωμα βράκτρια πάνω στα οποία στηρίζονται τα μικρά όμορφα λουλούδια. Τα στρογγυλεμένα, εν μέρει φύλλα περικυκλώνουν το στέλεχος, και είναι κάπως σαρκώδη, γλαυκά (λεία, μη τριχωτά), με ανοιχτό πράσινο-γκρι μέχρι μπλε χρώμα. Μπορούν να προκύψουν σε σπείρες μαζί σε διακλάδωση μίσχους. Τα νέα φύλλα είναι διάστικτα με  λευκό χρώμα. Οι ραβδώσεις εξασθενίζουν με την ωρίμανση. Τα φύλλα παίρνουν μια βαθύτερη μπλε απόχρωση καθώς οι θερμοκρασίες νύχτας χαμηλώνουν κατά την διάρκεια του χειμώνα. Τα φυτά διαφέρουν σημαντικά ως προς το μέγεθος και τη μορφή ανάλογα με τις συνθήκες που αναπτύσσονται και τη φύση του εδάφους. Σε πλήρη ήλιο και πλούσια εδάφη μπορούν να αναπτυχθούν αρκετά ψηλά 0,60 μέχρι 1 μέτρο οπότε απαιτείται πρόσθετη στήριξη για να κρατηθούν σε όρθια θέση. Σε πιο ξηρό και λιγότερο γόνιμο έδαφος, ή στη σκιά, τα φυτά έχουν την τάση να είναι πιο συμπαγή, φθάνοντας μόλις περίπου 0,5 μέτρα. Το φύλλωμα παραμένει σε καλή κατάσταση ακόμη και όταν πέσει πάγος.

Σπόροι cerinthe

Σπόροι cerinthe

Τα σωληνοειδή άνθη δημιουργούνται σε ομάδες των δύο ή τριών που περιβάλλονται από μεγάλα, σχεδόν σε σχήμα καρδιάς, κινητά βράκτια. Τα μακριά (2,5 εκατοστά) λουλούδια παράγουν μέλι με γεύση νέκταρ, που οδηγεί πιθανώς στην κοινή του ονομασία. Καθώς το φυτό ωριμάζει, γίνεται αλλαγή των κλαδιών από πράσινο σε μωβ ή μπλε. Τα λουλούδια είναι ελκυστικά για πολλούς τύπους μελισσών και κολίβρια. Το κλάδεμα ενθαρρύνει τη συνεχή άνθιση.
Τα λουλούδια τελικά παράγουν μεγάλους στρογγυλούς μαύρους σπόρους με μια επίπεδη άκρη. Οι σπόροι σε ένα φυτό δεν ωριμάζουν όλοι με τη μία, αλλά εξακολουθούν να ωριμάζουν σε όλη τη σεζόν, όπως αυτά παράγονται. Οι σπόροι είναι διασκορπισμένα σε μεγάλη απόσταση από το μητρικό φυτό από ένα θαυμαστό εκρηκτικό μηχανισμό απελευθέρωσης.

Susan Mahr, University of Wisconsin – Madison

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Σε σχετική εθνοβοτανολογική έρευνα του Université Mouloud Mammeri, Algérie αναφέρεται ότι οι καρποί του φυτού είναι εδώδιμοι (καταναλώνονται από τα παιδιά) μολονότι σε άλλο σημείο της έρευνας αναφέρεται τοξικότητα των βλαστών και κυρίως των φύλλων.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Σε σχετική έρευνα του Institute of Nutrition, University Jena, Germany βρέθηκαν σημαντικές ποσότητες λιπαρών αμινοξέων (SDA και GLA ) στο φυτό τα οποία παρουσιάζουν έντονες αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Πολλές έρευνες Γερμανικών Πανεπιστημίων (maltawildplants) καταλήγουν ότι το φυτό έχει διουρητικές ιδιότητες, μπορει να χρησιμοποιειθεί στην θεραπεία της αναιμίας και του σκορβούτου.

Επιπρόσθετα το φυτό περιέχει ( Islamic Azad University, Iran ) μικρές ποσότητες (0,7%) σε γ-λινολενικό οξύ . Πρόκειται για ένα λιπαρό οξύ της σειράς ωμέγα-6 με μεγάλη θεραπευτική αξία, αφού είναι πρόδρομος ουσία της προσταγλαδίνης Ε1 (PGE1) που το σώμα μας χρησιμοποιεί για την αντιμετώπιση των φλεγμονών και για την άμυνα του έναντι παθήσεων, όπως ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες, οι αλλεργίες, το άσθμα, η αρθρίτιδα και οι αυτοάνοσες ασθένειες, καθώς και για την αποφυγή της πρόωρης γήρανσης.

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Χρησιμοποιείται σαν καλλωπιστικό φυτό και οι σπόροι του στην διεθνή αγορά eBay κ.λ.π κοστίζουν 1Eu (οι πέντε).
Επιπρόσθετα καλλιεργείται σαν μελισσοκομικό φυτό.

Read Full Post »

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία πλατύ 27 Ιούνη 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος αρχαία θουρία 2013

σκόλυμος, ασκόλυμπρος
αρχαία θουρία 2013

Ο ασκόλυμπρος είναι ένα διετές ή πολυετές φυτό, που φθάνει το ύψος του 1 μέτρου  και είναι πολύ αγκαθωτό. Οι μίσχοι είναι μεταξύ 5 και 250 mm διακλαδισμένoi στην κορυφή, με ασυνεχή ακανθώδη, οδοντωτά πτερύγια. Τα βασικά φύλλα είναι επιμήκη λογχοειδή, λεία, με λίγα αγκάθια και ένα μακρύ μίσχο. Ανθίζει από το Μάιο μέχρι τον Ιούλιο. Το φυτό πολλαπλασιάζεται με σπόρια τα οποία έχουν πολύ καλή βλαστική ικανότητα για αρκετά χρόνια.

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ:

Ο ασκόλυμπρος  είναι ένα πολύ ανθεκτικό φυτό,  δεν κινδυνεύει από πάγο και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη, αν και προτιμά φωτεινά  και  εδάφη που είναι πλούσια σε οργανική ύλη. Η καλλιέργειά του απαιτεί πολύ λίγη φροντίδα. Η σπορά είναι άμεση και πραγματοποιείται στα τέλη του χειμώνα ή την άνοιξη. Πρέπει να χρησιμοποιείται ένα ελαφρύ, καλά στραγγιζόμενο, λιπασμένο έδαφος.. Μπορεί να σπαρθεί σε αυλάκια 30 cm μεταξύ τους με μια απόσταση 30 cm μεταξύ των φυτών μετά την αραίωση. Οι νεαροί βλαστοί του φυτού κόβονται για το εμπόριο όταν  φτάσουν τα 20 εκατοστά σε ύψος. Τα σαρκώδη μέρη των φύλλων κόβονται όταν σχηματιστεί ο  ρόδακας. Οι ρίζες συλλέγονται συνήθως γύρω από τα τέλη Οκτωβρίου ή κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αν το φυτό έχει απομείνει μέχρι το επόμενο έτος, βγάζει  λουλούδια και αναπτύσσει ένα ανθεκτικό στέλεχος, ενώ τα βασικά φύλλα χάνουν την ποιότητά τους, λόγω της σκλήρυνσης. Ως εκ τούτου, παρόλο που το φυτό μπορεί να διατηρηθεί για πολλά χρόνια, θα πρέπει να καλλιεργείται ως ετήσιο. Δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα από φυτοπαθολογικούς οργανισμούς.

Food and Agriculture Organization of United Nations

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Όλα τα μέρη του φυτού έχουν μια αρκετά λεπτή γεύση. Τα μικρά φύλλα της βάσης τρώγονται ως λαχανικό σε σαλάτες, σε σούπες, βραστά, ομελέτες, κλπ. Το πιο ευχάριστο μέρος του φύλλου είναι η κεντρική νεύρωση, ένα λευκό σαρκώδες μέρος το οποίο λαμβάνεται με αποφλοίωση του φύλλου. Παρακολουθήστε το σχετικό Video:

Οι νεαροί βλαστοί που χρησιμοποιούνται με παρόμοιο τρόπο. Στην σούπα, οι ρίζες της παρασκευάζονται με γάλα, βούτυρο και αλεύρι.Μία ενδιαφέρουσα συνταγή: ασκόλυμπροι λαδολέμονο μπορείτε να  διαβάσετε  εδώ:  Η μάνα του…λόχου   

και ασκόλυμπροι με αρνάκι εδώ:  My Kriti

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Ο ασκόλυμπρος έχει αναγνωριστεί ως αντι εφιδρωτικό και διουρητικό. Οι Έλληνες το γνώριζαν και αναφέρεται από το Θεόφραστο. Ο Πλίνιος κάνει αναφορά σε αυτό και θεωρεί ότι είναι ένα ισχυρό αντιιδρωτικό. Ο μεταφραστής ενός ανώνυμου Ισπανι-αραβικού εγγράφου του ενδέκατου και δωδέκατου αιώνα ερμηνεύει ότι τα αγκαθωτά θεραπευτικά φυτά που οι άνθρωποι συλλέγουν μαζί με τα άγρια ​​λαχανικά, είναι πράγματι οι ασκόλυμπροι.

Σε σχετική Πανεπιστημιακή μελέτη διαπιστώθηκε ότι το φυτό μπορει να μειώσει θεαματικά τις παρενέρειες που προκαλεί ο σακχαρώδης διαβήτης.

Σε αλλη πανεπιστημιακή έρευνα διαπιστώθηκε ότι το τριτερπενοειδές (αιθυλεστέρας) που περιέχεται στον φλοιό της ρίζας του φυτού έχει έντονες αντισπασμωδικές και σπασμογόνες ιδιότητες.

Anadolu University, Medicinal and Aromatic Plant and Drug

Department of Medical Biology, Yuzuncu University, Harran University

Food and Agriculture Organization of United Nations

Read Full Post »

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Verbascum sinuatum αρχαια Θουρια Ανθεια 10 Ιούνη 2013

Είναι αειθαλείς και ημιαειθαλείς, ετήσιες η πολυετείς πόες, που φτάνουν και τα 2m αλλά συνήθως κυμαίνεται από 50 έως 120cm. Ο βλαστός είναι χνουδωτός με βελούδινος, με ωοειδή φύλλα, που αναπτύσσονται σε μορφή ροζέτας. Τα άνθη τους αναπτύσσονται σε ταξιανθίες και είναι κίτρινου χρώματος και ο καρπός είναι μία ωοειδής κάψα με σπόρους ακανόνιστους. Ευδοκιμεί σε αλκαλικά, στραγγισμένα, μέτρια υγρά εδάφη και ηλιόλουστες θέσεις. Πολλαπλασιάζεται μόνο του σε όλη την Ελλάδα και αναπτύσσεται σε χέρσα εδάφη, αναχώματα, ξηρά λιβάδια, χαλάσματα, ερείπια, ανάμεσα σε βράχους και στις άκρες των αγροτικών δρόμων.

Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τη ρίζα του φυτού σε περιπτώσεις αναπνευστικών προβλημάτων, διάρροιας, κράμπας, φλεγμονών των ματιών και ως επουλωτική. Ο Πλίνιος (77 μ.Χ.) αναφέρει πως «τα υποζύγια που δεν υποφέρουν μόνο από βήχα, αλλά και από σπασμένα πλευρά, ανακουφίζονται αν πιουν λίγο από το βότανο αυτό». Στη λαϊκή ιατρική του τόπου μας γνώριζαν τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού και το χρησιμοποιούσαν κύρια για διαταραχές του αναπνευστικού.  Χρησιμοποιείται επίσης για να εξορίσει δαίμονες και αρνητικότητα.

Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, ήπιο διουρητικό, ήπιο ηρεμιστικό και επουλωτικό. Τα άνθη του είναι ευεργετικά για το αναπνευστικό σύστημα τονώνοντας τις βλεννογόνους, μειώνοντας τις φλεγμονές και διεγείροντας την παραγωγή υγρών. Θεωρούνται ειδικό ίαμα για τη βρογχίτιδα, όταν υπάρχει έντονος βήχας με ερεθισμό του λαιμού. Οι αντιφλεγμονώδεις και μαλακτικές ιδιότητες κάνουν αποτελεσματικό το φυτό σε περιπτώσεις φλεγμονής της τραχείας και άλλων παρόμοιων καταστάσεων. Δρα θετικά σε παθήσεις του εντερικού σωλήνα και των ουροφόρων οδών. Για εξωτερική χρήση έγχυση εν ψυχρώ του βοτάνου σε ελαιόλαδο είναι εξαιρετικό για να καταπραΰνει και θεραπεύσει κάθε φλεγμένουσα επιφάνεια στην επιφάνεια του δέρματος. Το αφέψημα των φύλλων βοηθά εξωτερικά σε πλύσεις για περιπτώσεις διάρροιας και δυσεντερίας, για επαλείψεις εγκαυμάτων, κνησμών ή λειχήνων, ενώ το ίδιο αφέψημα είναι καθαρτικό, υπακτικό. Τονώνει και καθαρίζει τα μάτια και κατευνάζει τις φλεγμονές των βλεφάρων.

Περιέχει γλίσχρασμα, κόμμι, σαπωνίνες, κιτρινόχρωμο πτητικό έλαιο, οξύ όμοιο με το ελαϊκό, μαλικό και φωσφορικό ασβέστιο, οξικό κάλιο, σάκχαρο, χλωροφύλλη, κίτρινη χρωστική (κροζετίνη, ξανθοφύλλη), ρητινώδη ύλη, μεταλλικά στοιχεία, φλαβονοειδή (εσπεριδίνη, βερβασκοσίδη) και γλυκοσίδια (οκουμπίνη).

Στην ομοιοπαθητική το χρησιμοποιούν για τους ίδιους λόγους που αναφέραμε καθώς επίσης και για τα παιδιά που συνεχίζουν να έχουν νυκτερινή ενούρηση όταν μεγαλώνουν. Τα φύλλα του φυτού βερμπάσκο έχει ιδιότητες μαλακτικές, τονωτικές των πνευμόνων, αποχρεμπτικές και αντισπασμωδικές.

ellinikabaharika

Οι σπόροι του φυτού χρησιμοποιούνται για την αποβολή της ταινίας από το σώμα. Πρέπει να χορηγούνται με συνταγή ειδικού διότι περιέχουν σαπωνίνες. Οι σαπωνίνες είναι φυτοχημικά που βρίσκονται σε πολλά βότανα και τις περισσότερες φορές δεν ενεργούν άμεσα στον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά σαν πρώτες ύλες για να συνθέσει τις κατάλληλες ενώσεις. Εκτός από τις απορρυπαντικές ιδιότητες, μελέτες δείχνουν τα ευεργετικά οφέλη στα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, στον καρκίνο, στην υγεία των οστών, και στην διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος.   Οι σαπωνίνες προκαλούν την μείωση της χοληστερόλης αίματος αποτρέποντας την επαναπορρόφησή της. Μελέτες δείχνουν ότι οι σαπωνίνες έχουν αντι-νεοπλασματικές και αντι-μεταλλαξιογόνες δραστηριότητες κα μπορούν να μειώσουν τις πιθανότητες καρκίνων αποτρέποντας την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων. Ακόμα έχουν αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Grieve. A Modern Herbal

Μια έγχυση χρησιμοποιείται εσωτερικά στην θεραπεία διαφόρων αναπνευστικών ασθενειών συμπεριλαμβανομένων του  βήχα, της βρογχίτιδας, του άσθματος και των ερεθισμών του λαιμούΗ έγχυση από  νωπά ή αποξηραμένα λουλούδια σε ελαιόλαδο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των ωτίτιδων ελκών, πληγών κ.λπ.  Η συλλογή τωνλουλουδιών πρέπει να γίνεται κατά την διάρκεια της  ανθοφορίας και θα πρέπει να ξηραίνονται γρήγορα και με προσοχή για να μην χάσουν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Τα εκχυλίσματα αιθανόλης των εναερίων μερών του φυτού παρουσιάζουν έντονη αντιμικροβιακή δράση και χρησιμοποιούνται στην θεραπεία των Ουρολοιμώξεων και σε άλλες ασθένειες που οφείλονται σε ισχυρά μικρόβια.(Canakkale Onsekiz Mart University). Την αντιμικροβιακή δράση των μερών του φυτού τεκμηρίωσαν επίσης σχετικές μελέτες  του Department of Chemistry of Natural Products, University of Naples , Italy

University of Naples

Canakkale Onsekiz Mart University

Κατεβάστε  την πλήρη μελέτη εδώ

Σε σχετική έρευνα του Πανεπιστημίου του Düsseldorf της Γερμανίας, διαπιστώθηκε ότι το φυτό είναι πλούσιο σε ιριδοειδή. Εχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι τα ιριδοειδή αποβάλλουν τις βλαβερές ελεύθερες ρίζες, ελέγχουν την χοληστερίνη, αυξάνουν την ενέργεια, βοηθούν την υγεία της καρδιάς, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνουν τις φλεγμονές, αποτρέπουν την μετάλλαξη κυττάρων, και βοηθούν την υγιή λειτουργία του μυαλού.Τα ιριδοειδή είναι ισχυρές βιοχημικές ουσίες που παράγονται από τα φυτά ως άμυνα κατά της μόλυνσης και άλλων απειλών. Ενώ τα ιριδοειδή υπάρχουν σε μεγάλο ποσοστό των φυτών, δεν είναι όμως κοινά στα φρούτα

Universität Düsseldorf, Bundesrepublik Deutschland

Σε σχετική μελέτη του  .Πανεπιστημίου Irandar Abbas, του Iran., τεκμηριώθηκε ότι το Verbascum sinuatum περιέχει το υψηλότερο επίπεδο των φαινολικών ενώσεων και μπορεί να συμβάλει στην μείωση της ισχύος των ελευθέρων ριζών σε σύγκριση με τα άλλα εκχυλίσματα φυτών. Συνεπώς, αυτό το φυτό είναι ένας πολύ καλός υποψήφιος ως φυσικό αντιοξειδωτικό.

Department of Biochemistry, Faculty of Medicine and Research Center for Molecular Medicine, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, IR Iran.

Τα εισπνεόμενα φύλλα του φυτού σαν υποκατάστατα του τσιγάρου χρησιμοποιούνται για την θεραπεία των βρογχικών ερεθισμών, των νευρικών βρογχικών ερεθισμών με βραχνό ξηρό βήχα,  της βραχνάδας κατά την κατάκλιση, τον πονόλαιμο και το άσθμα.

 Εγχύλισμα του φυτού χρησιμοποιείται στην θεραπεία των ερεθισμών του ουρογεννητικού και γαστρεντερικού συστήματος,  των σπασμών και της χρόνιας κυστίτιδας , και στην επιβράδυνση του  καρκίνου του ουροποιογεννητικού συστήματος.

 Τα φύλλα συνθλίβονται αφού  έχουν εμβαπτιστεί σε με νερό και χρησιμοποιούνται εξωτερικά για την ανακούφιση από τον πόνο της ωτίτιδας,  των ρευματικών αρθρώσεων,  των αιμορροΐδων,  των πληγών και των όγκων. Ακόμη ανακουφίζουν από τους πόνους της   αμυγδαλίτιδας και της παρωτίτιδας (κατάπλασμα).

Godfrey Anthony Botanical and Homeopathic Medicines (2011) CCNM Press, Toronto

Boon Heather, Smith Michael (2009) Institute of Naturopathic Education and Research, CCNM Toronto.

The wiki of the Naturopathic Medicine Profession

Read Full Post »

Bellis sylvestris αρχαια θουρια Σουρεύλι 11 Γενάρη 2013

Bellis sylvestris αρχαια θουρια Σουρεύλι 11 Γενάρη 2013

Bellis sylvestris αρχαια θουρια Σουρεύλι 11 Γενάρη 2013

Bellis sylvestris αρχαια θουρια Σουρεύλι 11 Γενάρη 2013

Bellis sylvestris αρχαια θουρια Σουρεύλι 11 Γενάρη 2013

Bellis sylvestris αρχαια θουρια Σουρεύλι 11 Γενάρη 2013

Συναντάται στην αρχαία θουρία με βλαστό χωρίς διακλαδώσεις, μήκους 17-25(-30) cm, πλευρικά πεπιεσμένο, με λευκό τρίχωμα. Φύλλα σε μορφή ροζέτας αντίλογχοειδή, μήκους 3,5-11cm και πλάτους 0,5-2 cm  κυματοειδή, χνοώδη και στις δύο επιφάνειες, κορυφή οξύληκτη ή μερικές φορές αποστρογγυλωμένη. περιθώρια κυματοειδή, βάση που καταλήγει σταδιακά σε μη εμφανή μίσχο, ή εμφανώς άμισχα.  Κεφάλιο μεγάλο.  Βράκτια μακρόστενα, μήκους 5-12mm και πλάτους 2- 3 mm, βαθύ πράσινα, ελαφρώς τριχωτά. Άνθη γλωσσοειδή λευκού χρώματος ή με ερυθρά ή ρόδινο χρώμα στην κάτω επιφάνεια τους, μήκους 10-17 mm, πλάτους 2-2,5mm, με 2-3 ακανόνιστες οδοντώσεις στην άκρη και με 3-4 εμφανείς νευρώσεις. Άνθη σωληνοειδή κίτρινου χρώματος, περίπου 3 mm μήκους και 1  πλάτους, με 5 ωοειδείς – δελτοειδείς όρθιους λοβούς μήκους 0,5 mm. Ανθοδόχη κωνική, και λεία ή με πυκνό τρίχωμα. Αχαίνια πεπιεσμένα, μακρόστενα, καστανού χρώματος, μήκους 2mm και πλάτους 1-1,5mm.

Περίοδος ανθοφορίας: Οκτώβριος – Μάρτιος.

Πανεπιστήμιο Πάτρας, Βιοσυστηματική μελέτη…

Bellis

Bellis

Wikimedia commons

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Είναι φαγώσιμα τα λουλούδια και τα φύλλα.  Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Η γεύση τους όταν χρησιμοποιούνται στις σαλάτες είναι ευχάριστη, πιπεράτη και  καυστική σαν το ραπανάκι. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνται ωμά σαν ορεκτικό καρύκευμα.  Τα μπουμπούκια και τα πέταλα τρώγονται σε σάντουιτς, σούπες και σαλάτες.

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants

Larkcom. J. Salads all the Year Round

Les Ecologistes de l’Euzière Les Salades Sauvages

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Η Bellis sylvestris όπως και η «αδελφή»  της Bellis perennis αποτελούν  μια δημοφιλή φαρμακευτική χρήση σε ένα ευρύ φάσμα εφαρμογώνΠρόκειται για ένα παραδοσιακό βότανο τραύματος το οποίο  είναι κατάλληλο και στην επούλωση παιδικών τραυμάτων. 

Το βότανο χρησιμοποιείται σαν  ήπιο αναλγητικό, αντισπασμωδικό, αντιβηχικό, μαλακτικό, χωνευτικό, αποχρεμπτικό, οφθαλμολογικό, καθαρτικό και τονωτικό.  Μαζεύονται τα  νωπά ή ξερά λουλούδια όπως το χαμομήλι. Ακόμη με ειδική  έγχυση χρησιμοποιείται στη θεραπεία της καταρροής, ρευματισμούς, αρθρίτιδα, το ήπαρ και νεφρικές διαταραχές και ως καθαριστής αίματος κ.λ.π.

Το βότανο εθεωρείτο ιδανικό στη  θεραπεία των νωπών τραυμάτων. Μια αλοιφή που παρασκευάζεται από τα φύλλα εφαρμόζεται στα εξωτερικά τραύματα, μώλωπες κλπ, ενώ βρασμένο σε αποσταγμένο νερό χρησιμοποιείται εσωτερικά για τη θεραπεία φλεγμονωδών διαταραχών του ήπατος . Μασώντας τα φρέσκα φύλλα επουλώνονται  τα έλκη στο στόμα .

Τα λουλούδια και τα φύλλα χρησιμοποιούνται συνήθως φρέσκα ​​σε αλοιφές, αφεψήματα και καταπλάσματα . Ένα ισχυρό αφέψημα των ριζών έχει προταθεί για τη θεραπεία του σκορβουτικού εκζεματος, αν και πρέπει να ληφθεί για κάποιο χρονικό διάστημα πριν να φανούν τα συμπτώματα.

Ένα ήπιο αφέψημα μπορεί να διευκολύνει την απόφραξη του αναπνευστικού συστήματος,  τους ρευματικούς πόνους και την επώδυνη ή βαριά εμμηνόρροια . Τα άνθη, που συγκομίζονται κατά την ανθοφορία, χρησιμοποιούνται ως ομοιοπαθητικό φάρμακο.

Οι φαρμακευτικές χρήσεις της Bellis sylvestris οφείλοντααι κυρίως στις οργανικέ ενώσεις «σαπωνίνες» που εντοπίστηκαν στο φυτό.Τέσσερις σαπωνίνες έχουν απομονωθεί από τα φυτικά μέρη της και τρεις περαιτέρω ενώσεις, από τα υπόγεια μέρη.

US National Library Of Medicine

Plants For A Future

Launert. E. Edible and Medicinal Plants

Castro. M. The Complete Homeopathy Handbook

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Read Full Post »

Fumana arabica Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη  24 Απρίλη 2013

Fumana thymifolia Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 24 Απρίλη 2013Fumana arabica Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη  24 Απρίλη 2013

Fumana thymifolia Αρχαία Θουρία Μπουφόραχη 24 Απρίλη 2013
 

Μοιάζει με το θυμάρι. Ανήκει στην οικογένεια  Cistaceae. Είναι ένας πολύ μικρός αειθαλής θάμνος που βρίσκεται  στους χαμηλούς λόφους  της Αρχαίας Θουρίας. Αποτελείται απο λεπτούς εύκαμπτους  βλαστούς πολύ διακλαδισμένους,  τό  δε ύψος του μπορεί να φθάσει και τα  40 εκατοστά.  Σε αυτούς τους βλαστούς φύονται τα πράσινα μικρά φύλλα ,τα οποία είναι αντικριστά  και λογχοειδή.
 Από τους πρώτους μήνες της άνοιξης  ξεπροβάλλουν τα όμορφα  ερμαφρόδιτα  κίτρινα άνθη τα οποία βγαίνουν ανά  βλαστό σε ταξιανθία τρία έως έξη λουλούδια. Κάθε άνθος έχει πέντε πέταλα και πέντε σέπαλα, μέ αρκετούς μικρούς  κίτρινους στήμονες στο κέντρο κάθε άνθους.  Η εξωτερική διάμετρος του άνθους φθάνει τα 18 χιλιοστά.
Ο καρπός είναι στρογγυλόςωοειδής, λεία  κάψουλα  4-5mm που φέρει σε ελαφρά εξογκώματα τους καφετί σπόρους.
Fumana thymifolia (Cistaceae) είναι ένα φυτό που επικονιάζεται από τα έντομα και αναφλέγεται πολύ εύκολα. Παρά τη διαθεσιμότητα των βασικών γνώσεων σχετικά με την οικολογία του, λίγα είναι γνωστά για το σύστημα αναπαραγωγής του και δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τον πληθυσμό τη γενετική δομή του.  Παρ όλα αυτά είναι ένα ελπιδοφόρο πρότυπο για τη διερεύνηση τόσο των βραχυπρόθεσμων όσο και των μακροπρόθεσμων δυναμικών του πληθυσμού των φυτών  σε σχέση με την συχνότητα της φωτιά ς του δάσους σε περιοχές που φύεται.
Cistus thymifolius Crete
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Το αιθέριο έλαιο του εναερίων μερών της Fumana thymifolia ερευνήθηκε με τη μέθοδο της Χρωματογραφίας και διαπιστώθηκε ότι το 89,5%. του ελαίου αποτελείται από τριάντα οκτώ συστατικά. Σε μεγαλύτερη αναλογία βρέθηκαν η Πουλεγόνη  (19,8%) και Εννεανάλη (9,5%)

The Oil of Fumana thymifolia (L.) Spach ex Webb from Greece

Η πουλεγόνη είναι από χημική άποψη ένα μονοτερπένιο και αποτελεί το βασικό συστατικό του  pennyroyal που έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί από διάφορους λαούς για την καταπολέμηση των κρυωμάτων, της γρίπης αλλά και ως τονωτικό για ευπαθή και φιλάσθενα άτομα. Παράλληλα με αυτό είχε διαπιστωθεί και μια αντιπυρετική και αναλγητική δράση γι αυτό και χρησιμοποιήθηκε σε πόνους των νεφρών (κωλικός), του κεφαλιού, και κυρίως για τους πόνους της περιόδου. Σε ότι αφορά το τελευταίο μάλιστα η πουλεγόνη έχει εξακριβωμένη εμμηναγωγό και εκτρωτική δράση. Μια ακόμη σημαντική βιολογική δράση είναι και η σπασμολυτική. Aλλες αναφορές αναμιγνύουν το pennyroyal με περιπτώσεις ίασης διαταραχών που έχουν να κάνουν με το πεπτικό σύστημα όπως πόνοι στο στομάχι, δυσεντερία και δυσπεψία.. Μια από πιο αναπάντεχες χρήσεις του pennyroyal είναι ως σαμπουάν και αφρόλουτρο από μια φυλή Ινδιάνων στο Μεξικό. Τέλος θα ήταν παράληψη να μην αναφερθεί και η χρήση του pennyroyal στην κουζίνα ως αρτυματικό.
Fumana_thymifoliaΣτο επίπεδο της επιστημονικής έρευνας αποδείχτηκε ότι η πουλεγόνη είναι η πιο αποτελεσματική μονοτερπενική κετόνη απέναντι σε βακτήρια και μύκητες. Η ιδιότητα αυτή είναι βέβαιο πως μπορεί να υποδείξει νέους δρόμους για τη βιολογική καταπολέμηση των παθογόνων μικροοργανισμών.
Μια άλλη σπουδαία ιδιότητα της πουλεγόνης είναι το γεγονός ότι είναι εντομοκτόνος. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί και η μελέτη που έδειξε ότι από την εφαρμογή 34 μονοτερπενίων σε καλλιέργεια καλαμποκιού για την καταπολέμηση των εντόμων, η πουλεγόνη είχε την μικρότερη φυτοτοξική δράση.
Μέχρι σήμερα έχουν αποδοθεί τέσσερα διπλώματα ευρεσιτεχνίας γύρω από την εκμετάλλευση του pennyroyal ελαίου. Ενδεικτικά αναφέρεται η πρώτη από αυτές. Απωθητικό ψύλλων με βιολογικώς δραστικά συστατικά στις αναλογίες που αναφέρονται παρακάτω. 10 – 40 μέρη pennyroyal έλαιο, 5-20 μέρη έλαιο ευκαλύπτου, 3-10 μέρη έλαιο κέδρου, 3-10 μέρη κιτρονέλλα και 1-2 μέρη rue.
Οι υπόλοιπες πατέντες αφορούν παρόμοιες προσπάθειες κατασκευής μιγμάτων αιθέριων ελαίων καθεμία από τις οποίες επιστρατεύει διαφορετική ποιοτική και ποσοτική σύνθεση αρωματικών αιθέριων ελαίων. Όλες περιέχουν το pennyroyal έλαιο ως βασικό εντομοαπωθητικό συστατικό. Μια από τις εν λόγω πατέντες προβλέπει την εφαρμογή των μιγμάτων αυτών σε κολάρα σκύλων.
Δυστυχώς και για λόγους κακής χρήσης  έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις τοξικότητας και θανάτων από το pennyroyal. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η χρήση του από νεαρές κοπέλες στην Αμερική ως εκτρωτικό με μοιραίες συνέπειες για τη ζωή τους. Τα γεγονότα αυτά έστρεψαν το ενδιαφέρον προς την διερεύνηση της τοξικής δράσης της πουλεγόνης με προτεραιότητα την ηπατική ανεπάρκεια που προκάλεσε στα θύματά του. Διαπιστώθηκε ότι η πουλεγόνη μεταβολίζεται από το ηπατικό ένζυμο της P 450 προς μενθοφουράνη, μια ισχυρά ηπατοτοξική ουσία που έχει την ιδιότητα να δεσμεύεται ομοιοπολικά σε πρωτεΐνες. Aτομα που κατανάλωσαν πάνω από δέκα ml ελαίου pennyroyal κατέληξαν, και στον ορό τους βρέθηκε πουλεγόνη και κυρίως μενθοφουράνη. Περιπτώσεις και μετρήσεις όπως αυτή επιτείνουν την ανάγκη για τη λήψη μέτρων που θα απομακρύνει τον καταναλωτή ή τον αδαή βοτανο-συλλέκτη από φυτά όπως η Fumana thymifolia. Τέλος πρόσφατες μελέτες οδήγησαν στην εύρεση του αντιδότου για περιπτώσεις τοξικότητας της πουλεγόνης. Πρόκειται για ένα αμινοξύ την μεθυλ-κυστεϊνη.
Η πουλεγόνη έχει απασχολήσει αρκετά την κοινή γνώμη μετά τις αναφορές για δηλητηριάσεις. Η έκθεση στη πουλεγόνη γίνεται μέσω της απορρόφησης τροφών που την περιέχουν ή προϊόντων αρωματισμένων με συνθετική . Μια έρευνα στην Αμερική ασχολήθηκε με τα επίπεδα της πουλεγόνης σε διάφορα τρόφιμα ποτά και ροφήματα: 9 ppm για μη αλκοολούχα ποτά, 10 ppm για αλκοολούχα ποτά, 28 ppm για γαλακτοκομικά προϊόντα, και 27 ppm σε καραμέλες, ζελατίνες και γλυκά. Στην Αγγλία από την άλλη, όπου το ρόφημα pennyroyal είναι πολύ δημοφιλές, η έρευνα έδειξε ότι στην αγορά κυκλοφορούν «τσάγια» με περιεκτικότητα σε πουλεγόνη 2000 – 29000 ppm.
Η πουλεγόνη στην Αμερική είναι καταγεγραμμένη ως συνθετική αρωματική ουσία και το και το pennyroyal έλαιο ως φυσικό αρωματικό προϊόν. Το εν λόγω έλαιο απαγορεύτηκε από τον FDA για να χρησιμοποιηθεί ως εντομοκτόνο για καλλιέργειες καλαμποκιού. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν καθορίσει ένα ανώτατο επιτρεπτό όριο περιεκτικότητας σε πουλεγόνη της τάξης των 20 ppm (Ισπανία, Ελβετία, Ολλανδία και Αγγλία). Στη Γερμανία έχει απαγορευτεί το pennyroyal έλαιο όχι όμως και η πουλεγόνη.
Άρα η Fumana thymifolia είναι ασφαλώς ένα οικονομικά αξιοποιήσιμο φυτό και είναι καιρός να περάσουν και τα αρωματικά φυτά της Ελλάδας σε ένα πρόγραμμα επαγγελματικής και επισταμένης καλλιέργειας.

Αγρόπολις

Chemical Safety Information from Intergovernmental Organizations

Alternative Medicine Foundation
U.S. National Library of Medicine

Τέλος η Εννεανάλη, που ονομάζεται  πελαργοναλδεΰδη είναι μία αλκύλ αλδεΰδη. Έχει μία ισχυρή φρουτώδη οσμή που μοιάζει με εκείνη των λουλουδιών και χρησιμοποιείται σε γεύσεις και αρώματα. Η Εννεανάλη  παράγεται και από το ανθρώπινο σώμα και σύμφωνα με σχετικές έρευνες
στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, η εννεανάλη είναι αυτή που προσελκύει τα κουνούπια.

University of California

Read Full Post »

Older Posts »