Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ΑΝΘΕΙΑ’

Αρχαία Θουρία , Άρις 23 Φλεβάρη 2014

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη Αρχαία Θουρία , Άρις 23 Φλεβάρη 2014

Στη χώρα μας υπάρχουν αρκετές δεκάδες είδη από φυτά της σιληνής ,τα περισσότερα είναι ενδημικά κατά τόπους, δηλαδή φυτρώνουν μόνο στην συγκεκριμένη τοποθεσία. Η σιληνή η έγχρωμη είναι ένα από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της άνοιξης και προτιμά πεδινές και αμμώδεις περιοχές της Αρχαίας Θουρίας.

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρία , Άρις 23 Φλεβάρη 2014

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρία , Μικρομάνι, 23 Φλεβάρη 2014

Σε αρκετές εκτάσεις, τις ημέρες της άνοιξης η ευρύτερη πεδινές περιοχές της Αρχαίας Θουρίας ντύνονται με τα ρόδινα χαλιά της σιληνής, δημιουργώντας μια ευχάριστη οπτική αίσθηση.Το φυτό αυτό έχει ένα βλαστό ο οποίος μπορεί είτε να έρπη ,είτε να είναι όρθιος επάνω του οποίου υπάρχουν συνήθως μικρά αντικριστά λογχοειδή φύλλα. Ο κάλυκας πάνω στον οποίο στηρίζονται τα ρόδινα άνθη, είναι έως 1,5 εκατοστό διογκωμένος στην άκρη.

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρί

Silene colorata, Σιληνή η έγχρωμη , Αρχαία Θουρία , Αριοχώρι, 23 Φλεβάρη 2014

Το χαρακτηριστικό του είναι οι κόκκινες ραβδώσεις στον κύλινδρο. Τα πέταλα του άνθους είναι τουλάχιστον δέκα, με ρόδινα χρώματα και στο κέντρο υπάρχει μία λευκή μικρή στεφάνη.
ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Παρά το γεγονός ότι δεν γίνεται μνεία της τοξικότητας του φυτού, αυτό περιέχει σαπωνίνες. Μολονότι είναι τοξικές, απορροφούνται ελάχιστα από το σώμα και έτσι τείνουν να περάσουν από μέσα χωρίς να προκαλέσουν βλάβη. Επίσης, διασπώνται μετά από καλό μαγείρεμα. Οι σαπωνίνες βρέθηκαν σε πολλά φυτά, περιλαμβανομένων αρκετών που χρησιμοποιούνται συχνά για τα τρόφιμα, όπως ορισμένα φασόλια. Καλό θα είναι να μην τρώμε μεγάλες ποσότητες των τροφίμων που περιέχουν σαπωνίνες.  Οι σαπωνίνες είναι πολύ πιο τοξικές για ορισμένα πλάσματα, όπως τα ψάρια.

SILSC-Plant3
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Σύμφωνα με σχετική έρευνα του Πανεπιστημίου της Βιέννης αναγνωρίστηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν δεκαοκτώ πολύτιμα αμινοξέα στο φυτό. Ανάμεσα σε αυτά βρέθηκαν να κυριαρχούν:

αλανίνη
Η αλανίνη χρησιμοποιείται από τους μύες για τη μεταφορά του αζώτου, που προκύπτει από τον καταβολισμό των αμινοξέων ως καυσίμων, κατά τη διάρκεια παρατεταμένης άσκησης ή ασιτίας, προς το ήπαρ.
Θρεονίνη
Απαραίτητη για την αξιοποίηση των πρωτεϊνών στην διατροφή. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Βελτιώνει το χρώμα του δέρματος.

αργινίνη
Solgar_L_Arginin_50af57cd92633Η αργινίνη επαυξάνει τη σύνθεση του κολλαγόνου και επιταχύνει το χρόνο επιδιόρθωσης των ιστών έπειτα από εγχειρήσεις και τραυματισμούς. Ακόμη χρησιμοποιείται για τη στυτική δυσλειτουργία. Power_Health_Men_5239499b8f269

Είναι ένα ημιαπαραίτητο αμινοξύ, με την έννοια ότι συνήθως το ανθρώπινο σώμα μπορεί να την παράγει, και όσο ισχύει αυτό δεν είναι απαραίτητη η άμεση λήψη της από τη διατροφή. Ωστόσο, η βιοσυνθετική οδός δεν παράγει πάντα αρκετή αργινίνη, και γι’ αυτό είναι καλύτερα να λαμβάνεται μια ποσότητα αργινίνης άμεσα από τη διατροφή.
προλίνη
L_Proline_500mg__4b44b21f781dfΜη απαραίτητο αμινοξύ (μπορεί να παραχθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό) και είναι ένα από τα είκοσι αμινοξέα που κωδικοποιούνται από το DNA. Επιδρά άμεσα στην δευτερογενή σύσταση των πρωτεϊνών και απαιτείται για την δημιουργία του κολλαγόνου μαζί με την βιταμίνη C.  Η προλίνη βοηθά στην μείωση της πίεσης του αίματος, στην επούλωση των πληγών και στην επιδιόρθωση των μυών, των τενόντων, και του κολλαγόνου. Βοηθά στην ελαστικότητα του δέρματος που σχετίζεται με την φωτογήρανση και είναι ουσιώδης για την υγεία του δέρματος
Το κυριότερο χαρακτηριστικό της προλίνης είναι η δομική ακαμψία της, και γι’ αυτό αξιοποιείται πρωτίστως ως ρυθμιστής της δευτεροταγούς δομής των πρωτεϊνών. Ειδικότερα, η παρουσία της προλίνης στην αλληλουχία των αμινοξέων συνήθως επιφέρει την διακοπή μιας ελικοειδούς πρωτεϊνικής δομής α-έλικα και συνεπάγεται τη μετάβαση σε μία δομικά πιο άτακτη περιοχή του πολυπεπτιδίου.
τυροσίνη
Η L-τυροσίνη είναι ένα μη απαραίτητο αμινοξύ γιατί το σώμα μπορεί και την παρασκευάζει από μόνο του από τη L-φαινυλανίνη. Από αυτήν παράγονται η επινεφρίνη, η νορεπινεφρίνη, η ντοπαμίνη και ορμόνες του θυρεοειδούς αδένα. Εκτός των νευροδιαβιβαστών, η L-τυροσίνη είναι και πρόδρομος της χρωστικής του δέρματος, μελανίνης.
Μπορεί να πάρει τη θέση των αντικαταθλιπτικών σε κάποιες περιπτώσεις, ιδίως σε αυτές που η κατάθλιψη συνοδεύεται από κόπωση και απάθεια.  Επίσης προάγει την πνευματική διαύγεια και συγκέντρωση, αλλά όχι ιδιαίτερα σε όσους είναι σε καλή κατάσταση. Δηλαδή τα οφέλη εμφανίζονται κυρίως σε όσους περνάνε στρεσογόνο περίοδο, όπως άγχος, κρύωμα, κόπωση, στέρηση ύπνου, παρατεταμένη εργασία, κατάθλιψη, στρες λόγω αυστηρής δίαιτας.
μεθειονίνη
ph01098Η Μεθειονίνη αποτελεί ένα από τα απαραίτητα θειούχα αμινοξέα και μετατρέπεται στο σώμα σε κυστεΐνη, σε καρνιτίνη, σε γλουταθειόνη, σε ταυρίνη και σε νουκλεϊκά οξέα.
• Σημαντικό αμινοξύ στην ανάπτυξη και επιδιόρθωση των ιστών, κυρίως σε περιπτώσεις αθλητικών κακώσεων ή τραυμάτων.
• Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αποτοξίνωση αλλά πρέπει να συνδυάζεται με Βιταμίνες Β.
• Η Μεθειονίνη μετατρέπεται σε S-Adenosyl-L-methionine (SAMe) στο ήπαρ αποτελώντας ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό.
• Χαμηλά επίπεδα του (SAMe) έχουν συνδεθεί με την μειωμένη όρεξη

Τα παραπάνω αμινοξέα μαζί με τα υπόλοιπα του φυτού είναι απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό αλλά κυρίως στα έντομα που ρυθμίζουν τον κύκλο της ζωής.  Πολλά από αυτά αποτελούν βασικά συστατικά φαρμάκων.

University of Vienna

Η χλωρίδα μας

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

foodbites

skeftomai

ikeapharm

healingpowerpharmacy

Read Full Post »

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Conyza canadensis Αρχαία Άνθεια- Θουρία Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Η Conyza canadensis είναι ένα μονοετές φαρμακευτικό φυτό της περιοχής της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας που φθάνει σε ύψος 1m. Αντέχει στην κλιματική ζώνη 7 δηλαδή μέχρι -17 βαθμούς Κελσίου. Ανθίζει από τον Ιούνιο – Οκτώβριο, και οι σπόροι ωριμάζουν από Ιούλιο-Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από μύγες και μέλισσες. http://youtu.be/Ko26RRFTzR4 Ευδοκιμεί σε φωτεινά (αμμώδη) και μέσο (αργιλώδη) εδάφη και προτιμά καλά στραγγιζόμενα μέρη. Κατάλληλο pH: ουδέτερο έως βασικό (αλκαλικό) έδαφος. Μπορεί να μεγαλώσει σε ημι-σκιά (αραιά δάση) ή χωρίς σκιά. Προτιμά ξηρό ή υγρό έδαφος και μπορεί να ανεχθεί την ξηρασία. Τα φυτοφάγα θηλαστικά συνήθως δεν προτιμούν το φυτό επειδή το φύλλωμα του είναι πικρό. Τα κουνέλια μπορούν να τρώνε τις κορυφές των νεαρών φυτών περιστασιακά.

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία  Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Conyza canadensis Αρχαία άνθεια- Θουρία Αριοχώρι Ουγγρέϊκα 13Αυγούστου 2013

Ενώ η φαρμακευτική αξία του φυτού είναι πολύ μεγάλη η οικολογική αξία του στην άγρια ​​φύση είναι χαμηλή, με εξαίρεση το νέκταρ των λουλουδιών του, που καταναλώνεται από τις μέλισσες γιαυτό θεωρείται μελισσοκομικό φυτό. ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα νεαρά φύλλα και φυτά τρώγονται μαγειρεμένα ή αποξηραμένα μπορούν να φαγωθούν αργότερα βραστά, ή μαγειρεμένα με ρύζι . Από το φυτό παράγεται ένα αιθέριο ελαίο που χρησιμοποιείται εμπορικά στα γλυκίσματα , τα καρυκεύματα και τα αναψυκτικά σαν αρωματικό. Τα φρέσκα φύλλα περιέχουν 0,2 έως 0,66% αιθέριο έλαιο. Τα συστατικά των αποξηραμένων φύλλων του φυτού αναφέρονται παρακάτω: 0 Θερμίδες ανά 100g Νερό : 0% Πρωτείνες: 14.9g; Λίπος: 1.8g; Υδατάνθρακες: 75.1g; Ίνες: 26.1g; Μέταλλα – Ασβέστιο: 1010mg; Φώσφορος: 280mg; Σίδηρος: 0mg; Μαγνήσιο: 0mg; Sodium: 0mg; Κάλιο: 2610mg Plants Of A Future ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Στην παραδοσιακή ιατρική θεωρείται πολύτιμο φυτικό φάρμακο. Το βράσιμο της κόνυζας παράγει ατμό που προκαλεί εφίδρωση. Το κάπνισμα των φύλλων σαν ταμπάκο χρησιμοποιείται για την τόνωση του φτερνίσματος κατά τη διάρκεια του κρυολογήματος. Το κάψιμο του φυτού δημιουργεί καπνό που απομακρύνει τα έντομα. Σημαντική θεωρείται η στυπτικότητα του φυτού για αυτό χρησιμοποιείται στη θεραπεία των γαστρο-εντερικών προβλημάτων, την διάρροια καιτη δυσεντερία. Ακόμη χρησιμοποιείται σε μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία για αιμορραγία των αιμορροΐδων. Το σύνολο του φυτού έχει αντιρευματικές, στυπτικές, βαλσάμικές, διουρητικές, εμμηναγωγές, στυπτικές, τονωτικές και ανθελμινθικές ιδιότητες. Τα μέρη του φυτού μπορεί να συλλέγονται ανά πάσα στιγμή και είναι καλύτερα να χρησιμοποιούνται όταν είναι φρέσκα. Τα αποξηραμένα βότανα δεν πρέπει να αποθηκεύονται για περισσότερο από ένα χρόνο. Ένα εκχύλισμα του φυτού χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διάρροιας και των εσωτερικών αιμορραγιών ή εφαρμόζεται εξωτερικά για τη θεραπεία της γονόρροιας και η αιμορραγία των αιμορροϊδων. Τα φύλλα σε αρκετές έρευνες παρουσιάζουν υπογλυκαιμικές ιδιότητες. Το αιθέριο έλαιο που βρίσκεται στα φύλλα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της διάρροιας, δυσεντερίας και στις εσωτερικές αιμορραγίες. Επιπρόσθετα το έλαιο είναι πολύτιμο για τη θεραπεία των της φλεγμονής των αμυγδαλών στο πρήξιμο και τη φλεγμονή του λαιμού. Ένα τσάι από τις βραστές ρίζες χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των ανωμαλιών της εμμηνόρροιας. Σε σχετική μελέτη του University of Lodz, Poland αποδείχθηκε ότι το φυσικό εκχύλισμα πολυσακχαρίτη από canadensis Conyza έχει αντισυγκολλητική και αντιοξειδωτική δραστηριότητα, και ως εκ τούτου είναι ευεργετική στην πρόληψη ασθενειών, όπως οι καρδιαγγειακές ή οι φλεγμονώδεις νόσοι. Σε ανάλογες έρευνες του Pakistan Research Repository στο φυτό ανιχνεύθηκαν μεγάλες ποσότητες σφιγγολιπιδίων. Τα σφιγγολιπίδια (sphingolipids) είναι φωσφογλυκερίδια που αντί της γλυκερόλης περιέχουν την σφιγγοσίνη ή κάποια συγγενική της δι-υδροξυ-αμίνη. H αμινομάδα είναι συνδεδεμένη σε ένα λιπαρό οξύ με αμιδικό δεσμό. Τα σφιγγολιπίδια υπάρχουν στις μεμβράνες των κυττάρων και αφθονούν στον εγκέφαλο και στους νευρικούς ιστούς, όπου ενώσεις που ονομάζονται σφιγγομυελίνες αποτελούν τα κύρια συστατικά του περιβλήματος των νευρικών ινών. Αυτές οι ιδιότητες τα κάνουν απαραίτητα για την ανασυγκρότηση των ιστών γι αυτό αποτελούν βασικό συστατικό των κρεμών του δέρματος. Σε σχετικές έρευνες του University of Szeged, Hungary τεκμηριώθηκε η αντιμυκητιακή και η αντιβακτηριακή δράση των αιθέριων ελαίων που προέρχονται από το εναέριο μέρος  και τις ρίζες του φυτού. Στη σχετική μελέτη των βοτάνων της Αμερικής που συνδέονται με εκείνα της Κίνας αναφέρεται οτι στην κινεζική λαϊκή ιατρική, το εκχύλισμα της Κόνυζας εφαρμόζεται για τη θεραπεία των πληγών , των οιδημάτων και τους πόνους που προκαλούνται από την αρθρίτιδα. Επιπλέον, σύμφωνα με το λεξικό των φαρμακευτικών φυτών, το πτητικό έλαιο του φυτού έχει εφαρμοστεί για την θεραπεία της βρογχίτιδας και της κυστίτιδας. Η αντι-ιική δράση των εκχυλισμάτων μεθανόλης και βουτανόλης του φυτού μελετήθηκε και αποδείχθηκε σε σχετικές μελέτες του Laboratoire de Microbiologie ,Monastir, Tunisie. Laboratoire de Microbiologie Monastir, Tunisie C. P. Khare, Ed., Indian Medicinal Plants—An Illustrated Dictionary, Springer, Berlin, Germany, 2007 T. S. C. Li, Chinese and Related North American Herbs—Phytopharmacology and Therapeutic Values, CRC Press, New York, NY, USA, 2002 University of Szeged,Hungary Pakistan Research Repository University of Lodz, Banacha , Poland Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants Weiner. M. A. Earth Medicine, Earth Food ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Σαν φυτό βαφικό δίνει ωραίες πράσινες αποχρώσεις. Το φυτό περιέχει μικρές ποσότητες από αιθέριο έλαιο. Δεδομένου ότι το φυτό συλλέγεται εύκολα, ή εκχύλιση του ελαίου είναι εφικτή. Το έλαιο έχει μια ιδιαίτερη ποιότητα που το καθιστά κατάλληλο για την κατασκευή των αρωμάτων με ασυνήθιστες αποχρώσεις. Μια άλλη χρήση του, είναι το άναμμα φωτιάς με την μέθοδο του «τόξου φωτιάς»: Το τοξο φωτιας, βασιζετε στον πολυ απλο κανονα της φυσικης οτι η τριβη παραγει θερμοτητα. Ετσι τριβοντας δυο ξυλα μεταξυ τους, παραγετε αρκετη θερμοτητα ωστε να αρχισει να καιει το ξυλο και να παραγετε μια λεπτη σκονη καρβουνου. Αυτην την σκονη καρβουνου, η οποια σιγο-καιει, την μεταφερετε σε ενα ευφλεκτο προσαναμα από χαρτί ηή ξερά φύλλα και ετσι αναβει η φωτια. Μην περιμενετε τριβοντας τα ξυλα να δειτε φλογες. Η διαδικασια αυτη απλως παραγει το καρβουνο. Για να φτιαξετε ενα τοξο φωτιας θα χρειαστειτε: Ενα ξυλο που θα χρησιμοποιηθει ως βαση. Η βαση αυτη θα πρεπει να ειναι λιγο πιο φαρδια απο το κλαδι της Κόνυζας που θα χρησιμοποιησουμε ως αξονα περιστροφης και καλο ειναι να ειναι και απο πιο μαλακο ξυλο πχ πευκο, απο οτι ο αξονας. Ενα κλαδι Κόνυζας που θα χρησιμοποιηθει ως αξονας περιστροφης. Στην μια ακρη του φτιαξτε μια μυτερη μυτη ενω στην αλλη μια πιο χοντρη. Η χοντρη μυτη ειναι αυτη που θα βαλουμε στην βαση μας, για να παραγουμε το καρβουνο. Θελουμε να ειναι χοντρη, για να εχει πιο πολυ επαφη με το ξυλο, να εχει μεγαλυτερη τριβη με αποτελεσμα να παραγει περισσοτερη θερμοτητα. Λιγο σχοινι. Αν δεν εχετε μπορειτε να χρησιμοποιησετε κορδονι παπουτσιων, μια λωριδα υφασματος απο τα ρουχα σας ή να φτιαξετε σχοινι απο ριζες φυτων και φλοιο. Ενα μαχαιρι ή μια κοφτερη πετρα.

fugazigr

Παρακολουθείστε to σχετικό Video:

Άναμα φωτιάς . Η ράβδος είναι από αποξηραμένη Κόνυζα:

Read Full Post »

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:
Η μολόχα (επιστ.Μαλάχη η άγρια, Malva sylvestris) είναι το συνηθέστερο είδος Μαλάχης στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Άνθειας – Θουρίας. Αναπτύσσεται από την παράκτια ζώνη μέχρι αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Η μολόχα έχει πυκνό φύλλωμα, με φύλλα παλαμοσχιδή και άνθη κυρίως ρόδινα, που φύονται από τον βλαστό. Η περίοδος ανθοφορίας της περιλαμβάνει όλη την περίοδο της άνοιξης και το ξεκίνημα του καλοκαιριού.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:
Η μολόχα ήταν γνωστή ως φαρμακευτικό φυτό από το 700 π.Χ. Οι Ρωμαίοι την καλλιεργούσαν ως τρόφιμο (λαχανικό). Ο Κικέρωνας, ο Οράτιος και ο Μαρτιάλης μάλιστα μιλούν στα συγγράματά τους γι’ αυτή ως να πρόκειται για σπουδαία τροφή για τον άνθρωπο.
Τη μολόχα χρησιμοποιούσαν επίσης πολύ ως τροφή οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες, ενώ στον καιρό του Ματτιόλη χρησιμοποιούσαν πολύ ως σαλατικό ή βρασμένους τους νεαρούς βλαστούς. Ο Πυθαγόρας και οι μαθητές του είχαν προσέξει πως το φυτό αυτό υποβοηθούσε τη σκέψη, γιατί ήταν ελαφρό στην πέψη και άφηνε ελεύθερο το πνεύμα. Ο Ησίοδος ονόμαζε τη μολόχα «τροφή των φτωχών», ο Αντιφάνης προτιμούσε τη ρίζα, ο Φανίας τη δεντρομολόχα (αλθαία) και ο Καλλιμάχειος έβρισκε ότι ήταν το μόνο χορταρικό που δεν έφερνε δίψα. Ο Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα μας προστατεύει από τις αρρώστιες.
Η μολόχα θεωρείται το βότανο των μυστικιστών και ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στους Πυθαγόρειους.Επειδή τα άνθη της είναι στραμμένα πάντα προς τον ουρανό θεωρήθηκε και ιερό βότανο.
Ο Ησίοδος εκφράζοντας την πικρία του προς τον αδελφό του Πέρση που τον αδίκησε στο μοίρασμα της περιουσίας καταλήγει: «Οι ανόητοι, δεν ξέρουν πόσο είναι πιο πολύ το μισό απ’ το ολόκληρο, ούτε πόση ωφέλεια βρίσκεται στη μολόχα και στον ασφόδελο.»
Ησίοδος, Έργα και Ημέραι, 27-41 Μετάφραση: Σ. Σκαρτσής, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1993.

Sturm06063

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Έχουν μια ήπια ευχάριστη γεύση και είναι ωραία σε σούπες όπου δρουν ως πηκτική ουσία. Τα νεαρά φύλλα κάνουν επίσης ένα καλό υποκατάστατο του μαρουλιού στη σαλάτα. Οι χλωροί σπόροι τρώγονται ωμοί. Τα λουλούδια τρώγονται ωμά και μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες ή να χρησιμοποιηθούν ως γαρνιτούρα. Έχουν μια ευχάριστη ήπια γεύση, με παρόμοια υφή με τα φύλλα και αποτελούν μια ευχάριστη και όμορφη προσθήκη στο μπολ της σαλάτας . Τα φύλλα αποτελούν ένα καλό υποκατάστατο τσαγιού.
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια.
Αν την βράσουμε με λαδολέμονο και λίγη ρίγανη, την μετατρέπουμε σε ένα συμπλήρωμα στο τραπέζι μας το οποίο βοηθά στην καλή λειτουργία του εντέρου.
Γίνεται επίσης ένα εύγευστο φαγητό, εάν την τηγανίσουμε μαζί με άγρια σκουράθα, με ελαιόλαδο και αυγά (Πάντοτε όταν θα μαζέψουμε μολόχα χρησιμοποιούμε τους νεαρούς βλαστούς για φαγητό).
Όταν καλλιεργείται σε εδάφη πλούσια σε άζωτο (και ιδιαίτερα όταν αυτά καλλιεργούνται με ανόργανα λιπάσματα), το φυτό τείνει να συγκεντρώνει υψηλά επίπεδα νιτρικών αλάτων στα φύλλα του. Τα φύλλα είναι απολύτως υγιεινά όλες τις άλλες φορές.
Μολόχα με μπακαλιάρο Μπαξεβάνης Γιάννης ΤΟ ΒΗΜΑ
Για ένα γεύµα 5-6 ατόµων, βάζω σε µια κατσαρόλα λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζω 1 ξερό κρεµµύδι, ψιλοκοµµένο. Προσθέτω τα χόρτα (½ κιλό φύλλα µολόχας) και ½ λίτρο νερό (ή ζωµό λαχανικών). Ψιλοκόβω 1-2 λιαστές ντοµάτες και ρίχνω στα χόρτα µου λίγο από το λάδι τους. Δοκιµάζω και, µόλις βράσουν, αλατοπιπερώνω. Προσθέτω και λίγο ξίδι µπαλσάµικο. Κόβω σε µερίδες φιλέτα από 1 µεγάλο µπακαλιάρο 1½- 2 κιλών (ή ζητάω από τον ψαρά να φιλετάρει το ψάρι). Κόβω µικρά µπαστουνάκια από σουτζούκι (100 γρ.) ή άλλο αλλαντικό, σαλάµι ή παστουρµά. Θα χρειαστώ 5-6 µπαστουνάκια αλλαντικού για κάθε φιλέτο ψαριού.

μολόχα μπακαλιάρος

Τρυπάω ελαφρώς µε το µαχαίρι σε διάφορα σηµεία το φιλέτο του ψαριού και χώνω µέσα τα µπαστουνάκια αλλαντικού. Αλατοπιπερώνω και βρέχω µε λίγο ελαιόλαδο.
Αν η κατσαρόλα ή το τσουκάλι µέσα στο οποίο µαγειρεύω τα χόρτα µπαίνει στον φούρνο, τοποθετώ επάνω στις µολόχες τον µπακαλιάρο, προσθέτω από πάνω του 1 φέτα ντοµάτας και τον βάζω σκεπασµένο στον φούρνο.
Ειδάλλως, ρίχνω τις µολόχες µε το ζουµί τους σε ένα πυρέξ ή µια γάστρα, µε τον µπακαλιάρο και 1 φέτα ντοµάτας από πάνω, σκεπάζω µε καπάκι ή αλουµινόχαρτο και ψήνω σε δυνατό φούρνο για περίπου 20 λεπτά, µέχρι να µαγειρευτεί το ψάρι, αλλά ταυτόχρονα να είναι ζουµερό.

Ντολμάδες με φύλλα Μολόχας  Γίνονται όπως με τα φύλλα του αμπελιού.  Η συνταγή περιγράφεται εδώ: Κρήτη γαστρονομικός περίπλους

Αρωματικά κεφτεδάκια με φύλλα Μολόχας :Cook therapy.gr
Μολόχες με πατάτες
Υλικά:
1 κιλό μολόχες (μόνο τα φύλλα χωρίς τα κοτσάνια)
1/2 ποτήρι λάδι
1 κιλό πατάτες
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1/2 κιλό ντομάτες ψιλοκομμένες
μανιτάρια ψιλοκομμένα
αλάτιmol;oxa me patates
πιπέρι
κύμινο
λεμόνι

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε τις μολόχες, τις πλένουμε, τις ραντίζουμε με χυμό λεμονιού και τις αφήνουμε μία ώρα.
Βάζουμε όλα τα λαχανικά εκτός από τις πατάτες να βράσουν μαζί με δύο ποτήρια νερό. Αφού βράσουν για 10 λεπτά οι μολόχες προσθέτουμε τις πατάτες χοντροκομμένες και τα μπαχαρικά και αφήνουμε το φαγητό να ψηθεί και να πήξει η σάλτσα.  Χορτοφαγικές συνταγές

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World.
Launert. E. Edible and Medicinal Plants
Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants.

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

Malva sylvestris, Μολόχα, αρχαία Άνθεια-Θουρία, παραλία αριοχωρίου 16 Ιούνη 2013

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Όλα τα μέρη του φυτού είναι αντιφλογιστικά, στυπτικά, καταπραϋντικά, διουρητικά, μαλακτικά, αποχρεμπτικά, καθαρτικά. Τα φύλλα και τα άνθη μπορούν να καταναλωθούν ως μέρος σχετικής δίαιτας που μπορεί να περιλαμβάνει ένα τσάι από τα φύλλα, τα λουλούδια ή τις ρίζες. Τα φύλλα και τα άνθη αποτελούν το κύριο μέρος που χρησιμοποιείται για τις μαλακτικές του ιδιότητές καθιστώντας τα πολύτιμα ως κατάπλασμα για εκχυμώσεις, φλεγμονές, τσιμπήματα εντόμων κτλ. Ακόμη μπορεί να ληφθεί εσωτερικά στη θεραπεία ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος και στα προβλήματα με την πεπτική οδό. Όταν συνδυάζεται με ευκάλυπτο αποτελεί μια ιδανική θεραπεία για το βήχα και άλλες ασθένειες του στήθους . Το φυτό είναι ένα εξαιρετικό καθαρτικό για τα μικρά παιδιά. Τα φύλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα κάθε φορά που είναι διαθέσιμα ή μπορεί να συγκομισθούν την άνοιξη και να ξηρανθούν για χρήση αργότερα. Τα άνθη συλλέγονται το καλοκαίρι και μπορεί να ξηραίνονται για χρήση αργότερα. Η Γερμανική Επιτροπή Ε (κρατικός φορέας για τα φάρμακα) εγκρίνει τη χρήση της Malva sylvestris για το βήχα, την βρογχίτιδα, την φλεγμονή του στόματος και του φάρυγγα.

Η έντονη αντικαρκινική δράση του φυτού τεκμηριώθηκε με σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου της Καλαβρίας. Department of Pharmaceutical Sciences, University of Calabria, Italy

Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικές μελέτες του Πανεπιστημίου McGill του Καναδά School of Dietetics and Human Nutrition, McGill University, Montreal, Québec, Canada

Οι έντονα αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν από τις μελέτες του Πανεπιστημίου Sfax της Τυνησίας Faculté des Sciences, Sfax-University of Tunisia και οφείλονται στις φαινολικές ενώσεις που περιέχονται σ αυτό.
Τα λουλούδια της Malva sylvestris είναι σημαντικά φαρμακευτικά υλικά στην ιρανική παραδοσιακή ιατρική (Unani) και έχουν χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία στο οίδημα. Η αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδης δραστηριότητά τους έχει τεκμηριωθεί με σχετικέ έρευνες του πανεπιστημίου Azad του Ιραν. Islamic Azad University, Shahrekord, Iran

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants.
Foster. S. & Duke. J. A. A Field Guide to Medicinal Plants
Plants of a Future

469px-Koeh-222-original

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Χρησιμοποιείται σαν βασικό συστατικό σε διάφορες κρέμες και σαπούνια. Από το φυτό και τους άγουρους σπόρους μπορούν να ληφθούν εδώδιμες χρωστικές ουσίες κίτρινου και πράσινου.. Ένα βάμμα των λουλουδιών σχηματίζει ένα πολύ ευαίσθητο τεστ για την ανίχνευση των αλκαλίων.Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση από τα τσιμπήματα των εντόμων και τσιμπήματα της τσουκνίδας.  Μια ίνα που λαμβάνεται από το στελέχος χρησιμοποιείται στην κλωστοϋφαντουργία, στην παραγωγή  σχοινιών και χαρτιού.
Grae. I. Nature’s Colors – Dyes from Plants
Johnson. C. P. The Useful Plants

ΣΥΝΤΑΓΕΣ:

Σε μορφή τσαγιού, βοηθά -κάνοντας γαργάρες- στη ξηροστομία, την ξηρότητα του λαιμού και της ρινικής κοιλότητας. Σε ελκώδεις καταστάσεις, εσωτερικές ή εξωτερικές, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με σύνφητο. Για πρόσφατες ανοιχτές πληγές ή και παλαιότερες, χρησιμοποιούμε μπάνια από μολόχα και πεντάνευρο και κάνουμε επιθέματα στην πληγή με φρέσκο (καλοπλυμένο με ζεστό νερό) πεντάνευρο. Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά.

Χρησιμοποιείται όμως και ως έγχυμα. Αφού βράσει το νερό μας, ρίχνουμε ένα κουταλάκι του τσαγιού άνθη και φύλλα για 5 λεπτά και μετά σουρώνουμε. Για να φτιάξουμε αφέψημα, παίρνουμε είτε τα άνθη, είτε τα φύλλα είτε τις ρίζες της, βράζουμε για λίγα λεπτά, αφήνουμε το υγρό να γίνει χλιαρό και το χρησιμοποιούμε για γαργάρες, πλύσεις ή κλίσματα.

elita.com.cy

Read Full Post »

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος.

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος.

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος.

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος.

Smilax aspera, ο αρκουδόβατος

Αναρριχώμενο πολυετές φυτό της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας.
Είναι δίοικο φυτό, δηλ. έχουμε διαφορετικά αρσενικά και θηλυκά φυτά. Τα φύλλα του είναι δερματώδη και καρδιόσχημα Οι βλαστοί του από τη στιγμή που θα αναρριχηθούν σε κάποιο δέντρο, και σε αυτό βοηθούν οι 2 έλικες που έχουν στη βάση των μίσχων, αποκτούν μεγάλο μήκος και πλέκονται τόσο πυκνά που μπορούν να σκοτώσουν το δέντρο που αναρριχώνται.
Τα στελέχη του είναι γεμάτα με γυριστά αγκάθια, που σε κάποιον απρόσεκτο προσφέρουν μια πολύ επώδυνη εμπειρία. Από την άλλη, τα αγκάθια αυτά προσφέρουν ένα πολύ καλό καταφύγιο σε μικρόσωμα ζώα όταν θέλουν να αποφύγουν τους μεγαλύτερους σε μέγεθος εχθρούς των.
Ξεκινάει την ανθοφορία του από τέλος Αυγούστου μέχρι τα μέσα Νοέμβριου στις πιο δροσερές περιοχές. Τα μικρά και λευκά-ρόδινα άνθη του έχουν μια ευχάριστη και πολύ δυνατή, σχεδόν μεθυστική, μυρωδιά. Μετά τη γονιμοποίηση βγάζει και τις ράγες του, τους κόκκινους καρπούς του, που είναι μια καλή πηγή τροφής για τα πουλιά. Συχνά βλέπουμε την ίδια περίοδο ανθοφορία και καρποφορία. Είναι από τα λίγα φυτά που ανθοφορούν το φθινόπωρο, και αυτό το κάνει χρήσιμο μελισσοκομικό φυτό μιας και προσφέρει γύρη και νέκταρ σε μια δύσκολη εποχή για τα μελίσσια.
Θα το βρούμε να αναρριχάται κυρίως σε κορμούς δέντρων και θάμνων ή και σε φράχτες και μπορεί να φτάσει και τα 4 μέτρα ύψος. Προτιμά περιοχές με υγρασία και πυκνή βλάστηση. Θα το βρούμε και σε χαμηλά υψόμετρα, συχνά κοντά στη θάλασσα ή μέσα σε ελαιώνες, αλλά και σε δάση, κυρίως πευκοδάση, μέχρι 1200 μέτρα υψόμετρο.
Λάσπη στ αστέρια

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΟΤΗΤΕΣ:

Υπάρχουν περιγραφές του στον Θεόφραστο και τον Διοσκουρίδη ο οποίος το θεωρούσε αντίδοτο για όλα τα δηλητήρια:
σμῖλαξ τραχεῖα· [οἱ δὲ ἡπατῖτις, οἱ δὲ καλυκάνθεμον, οἱ δὲ κυνόσβατον, οἱ δὲ ἀνίκητον, οἱ δὲ ἡλιόφυτον, οἱ δὲ ἀνατολικόν, οἱ δὲ δυτικόν, οἱ δὲ ἑλξίνη, οἱ δὲ κλύμενον, Αἰγύπτιοι λυιαθή, οἱ δὲ κόνυσσον, Ῥωμαῖοι μεργίνα, οἱ δὲ βούλουκρουμ λέντουμ, Θοῦσκοι ῥαδία.] τὰ μὲν φύλλα ἔχει περικλυμένῳ ὅμοια καὶ κλήματα πολλά, λεπτά, ἀκανθώδη ὡς παλίουρος ἢ βάτος, ἑλίσσεταί τε περὶ τὰ δένδρα ἄνω καὶ κάτω νεμομένη· καρπὸν δὲ ἔχει βοτρυοειδῆ, πεπανθέντα ἐρυθρόν, ὑποδάκνοντα ἠρέμα τῇ γεύσει, ῥίζαν σκληράν, παχεῖαν· φύεται ἐν τόποις ἑλώδεσι καὶ τραχέσι. ταύτης τὰ φύλλα καὶ ὁ καρπὸς θανασίμων ἐστὶν ἀντίδοτα προπινόμενα καὶ ἐπιπινόμενα. παραδέδοται δ᾽ ὅτι, ἄν τις ἀρτιγενεῖ παιδίῳ τρίψας τι τούτων δῷ καταπιεῖν, ὑπ᾽ οὐδενὸς δηλητηρίου.
Διοσκουρίδης

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ

Οι τρυφεροί βλαστοί τρώγονται  ωμοί ή μαγειρεμένοι όπως τα λαχανικά . Οι έλικες τρώγονται επίσης.

Polunin. O. and Huxley. A. Flowers of the Mediterranean

Niebuhr. A. D. Herbs of Greece A pleasant little book about Greek herbs

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants.

wikipedia

Η ρίζα χρησιμοποιείται για να φτιαχτεί  το ποτό σαρσαπαρίλλα (sarsaparilla)  και άλλες μπύρες , καθώς και τα φυτικά ροφήματα, όπως το δημοφιλές  Baba Roots από την Τζαμάικα. Οι ρίζες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε σούπες ή να φαγωθούν μαγειρευτές. Τα μούρα (οι κόκκινοι καρποί) μπορούν να καταναλωθούν τόσο ωμοί όσο και μαγειρεμένοι.

wikipedia

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ

Από τις ώριμες έλικες  λαμβάνεται μια κόκκινη χρωστική ουσία που χρησιμοποιείται στην βαφική.  Το φυτό επίσης συχνά καλλιεργείται ως αδιαπέραστος φράκτης στους κήπους

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Η ρίζα χρησιμοποιείται στην  ιατρική διότι έχει μαλακτικές, απολυμαντικές , καθαρτικές, εφιδρωτικές, διουρητικές, διεγερτικές και τονωτικές ιδιότητες.    Holtom. J. and Hylton. W. Complete Guide to Herbs. A good herbal.

Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο σχετίζεται έντονα με το ουροποιητικό σύστημα, και το δέρμα. Χρησιμοποιείται κυρίως σε οξέα περιστατικά, σε ουρολοιμώξεις, δυσουρία (χαρακτηριστικός ο πόνος στο τέλος της ούρησης), κυστίτιδες, κολικό νεφρού, αιματουρία, πυουρία, πέτρες νεφρών ή ουροδόχου κύστης, ιζηματώδη ούρα.
E.E.O.I. | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ | ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ
Επιπρόσθετα θεωρείται  ένα από τα καλύτερα φάρμακα αποτοξίνωσης και χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση του σωματικού και ψυχικού στρές και την χαλάρωση του σώματος . Η ρίζα έχει όλα τα συστατικά του φαρμάκου που κυκλοφορει με το όνομα :  sarsaparilla  και  χρησιμοποιείται σαν αντιοξειδωτικό για τον καθαρισμό του  αίματος, την  καταπολέμηση βακτηρίων, την προστασία του συκωτιού, την αύξηση της ούρησης, τη διέγερση της  πέψης και πολλές άλλες δράσεις.

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants. Covers plants growing in Europe. Also gives other interesting information on the plants. Good photographs

Ακόμη  το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί σαν φυτικό φάρμακο για την χαλάρωση των μυών, ρευματικού πόνου, ως διουρητικό, εφιδρωτικό, διεγερτικό και έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για τη θεραπεία της υπέρτασης, διαβήτη, πεπτικές διαταραχές, και δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης.
Smilax aspera in the medical worldEffect of selected chemical ingredients from Smilax aspera on some biological activities in rats and mice
LAP LAMBERT Academic Publishing (09-11-2011)
Τέλος τα ώριμα φρούτα πιέζονται  και εφαρμόζονται στο δέρμα για τη θεραπεία της ψώρας. Manandhar. N. P. Plants and People of Nepal

A resource and information centre for edible and otherwise useful plants

Η Σμίλαξ, σύμφωνα με ένα μύθο της αρχαίας μυθολογίας, [εννοείται ότι κυκλοφορούν πολλές εκδόσεις], ήταν μια πολύ όμορφη νύμφη, την οποία ερωτεύτηκε ο θνητός σπαρτιάτης Κρόκος.  Ο Ερμής με τη σειρά του ερωτεύεται τον Κρόκο και όπως γίνεται σε όλους τους μύθους, τον μεταμορφώνει στο γνωστό φυτό κρόκο. Μετά από αυτή την τραγική εξέλιξη, μπαίνει στο πλάνο και η Αφροδίτη, η οποία με τη σειρά της μεταμορφώνει τη λυπημένη νύμφη σε εύοσμο αναρριχητικό φυτό που θα ανθίζει την ίδια περίοδο με τον κρόκο.
Τώρα γιατί λέγεται αρκουδόβατος η Smilax aspera οι γνώμες διίστανται. Πιστεύω ότι η πιο κατάλληλη ερμηνεία είναι τα φοβερά και πολλά αγκάθια στους βλαστούς της, που μοιάζουν με νύχια αρκούδας ή και το πιό λογικό να αποτελεί βασική τροφή για τις αρκούδες αφού έχει τόσα πολύτιμα συστατικά.

Read Full Post »

Μπουφόραχη 15 Μάρτη 2010

Ανήκει στην οικογένεια Umbelliferae  ή Apiaceae και είναι διετής πόα, ύψους έως 1,5 μ. με γραμμωτούς βλαστούς. Τα κατώτερα φύλλα διαιρούνται σε ωοειδείς, οδοντωτούς λοβούς. Τα ανώτερα είναι ακέραια, ωοειδή-κυκλικά και περίβλαστα. Τα μικρά κίτρινα άνθη διατάσσονται σε σφαιρικά σκιάδια με 5-12 ακτίνες, τα οποία εκφύονται πλευρικά του βλαστού. Ο καρπός (σχιζοκάρπιο) είναι σφαιρικός. Βρίσκεται σε λιβάδια και θαμνώνες, σε χαμηλά υψόμετρα.

Smyrnium olusatrum, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 10 Μάρτη 2014

Smyrnium olusatrum, Αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 10 Μάρτη 2014

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ: Τα φύλλα και τα τρυφερά βλαστάρια τρώγονται ωμά σε σαλάτες ή μαγειρεμένα σε σούπες, βραστά κλπ. Το φυτό έρχεται σε ανάπτυξη το φθινόπωρο και τα φύλλα του είναι συχνά διαθέσιμα σε όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Τα βλαστάρια τρώγονται  ωμά ή μαγειρεμένα .  20130208-133513Η γεύση τους μοιάζει κάπως σαν το σέλινο, αλλά είναι πιο πικάντικη. Οι  σπόροι είναι πικάντικοι και χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο πιπεριού. Οι ρίζες τρώγονται μαγειρεμένες . Βρασμένες  χρησιμοποιούνται σε σούπες και  η γεύση τους είναι κάπως σαν το σέλινο. Η ρίζες είναι πιο τρυφερές εάν έχουν διατηρηθει σε δροσερό μέρος όλο το χειμώνα .

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World.
Mabey. R. 
Food for Free.

Συνταγή Columella ( Lucius Junius Moderatus Ρωμαίος συγγραφέας για τα φυτά) : Πριν το φυτό αναπτύξει τα βλαστάρια του  (τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο) το ξεκωλώνουμε και αφου τινάξουμε το χώμα το τοποθετούμε σε  ξύδι και αλάτι. Μετά από 30 ημέρες το βγάζουμε και αφού  το ξεφλουδίζουμε το ψιλοκόβουμε και το βάζουμε σε ένα βάζο. Στη συνέχεια προσθέτουμε ένα χυμό που παρασκευάζεται ως εξής: Παίρνουμε λίγο δυόσμο, σταφίδες και ένα μικρό ξερό κρεμμύδι και τα τρίβουμε μαζί με λίγο φρυγανισμένο σιτάρι και λίγο μέλι. Όταν ανακατευτούν καλά  στο μείγμα προσθέτουμε  ξύδι (διπλάσια ποσότητα από το μείγμα) . Το χυμό αυτό τον προσθέτουμε στο βάζο. Όταν θέλετε να το χρησιμοποιήσετε , αφαιρέστε τα κομμάτια της ρίζας με το ζουμί τους και προσθέστε λάδι σε αυτά. 

alexanders-pickle-1

Food and Agriculture Organization of the United Nation

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ: Όλα τα μέρη του φυτού είναι πικρά και χωνευτικά. Έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για τη θεραπεία του άσθματος,  για τα προβλήματα εμμήνου ρύσεως και πληγές.

77949Ο Διοσκουρίδης το περιλαμβάνει επίσης στην medica Materia , σχολιάζοντας ότι οι ρίζες και τα φύλλα του ήταν βρώσιμα και οι σπόροι του, που λαμβάνονται με το κρασί, είναι εμμηναγωγοί. Τέλος σε πρόσφατη ερευνητική εργασία του University of Camerino, Italy διαπιστώθηκε ότι περιέχει πολύ μεγάλες ποσότητες ισοφουρανοδίνης που αγγίζουν το 48%  η οποία έχει έντονη αντικαρκινική δράση, όπως δημοσιεύθηκε πρόασφατα στο επιστημονικό περιοδικό «Food Chemistry».

US National Library of Medicine

azcentral.com

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Read Full Post »

Φωτογραφήθηκε στις 26/3/2010 στη Μπουφόραχη της ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ

Ενδημικό στην περιοχή της ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΟΥΡΙΑΣ με χαρακτηριστικό γαλάζιο, γυαλιστερό θυρεό που αφορίζεται από λευκή γραμμή, τρίλοβο χείλος, ροδόχροα πέταλα και σέπαλα και μαύρους γυαλιστερούς ψευδο-οφθαλμούς. Το σχέδιο του θυρεού φτάνει πάντοτε προς τα πάνω ως την βάση του χείλους και αφορίζεται από την χαρακτηριστική λευκή γραμμή. Ανθίζει Φεβρουάριο-Μάιο.

mammosa group

Πολυποίκιλο είδος με ευρεία κατανομή στην ανατολική Μεσόγειο. Είναι το κεντρικό είδος μίας ομάδας με πολλά μέλη στη χώρα μας που αναμιγνύονται και δημιουργούν προβλήματα στην ταυτοποίησή τους. Το αδιαίρετο χείλος, ο σκούρος χρωματισμός των ψευδο-οφθαλμών και της στιγματικής κοιλότητας και το μήκος του χείλους (12-17mm) αποτελούν στοιχεία που βοηθούν στην διαφορική του διάγνωση από άλλα είδη της ομάδας. Ο Ophrys mammosa έχει μαύρους, γιαλιστερούς ψευδο-οφθαλμούς, γενικώς σκουρόχρωμη στιγματική κοιλότητα και ανθίζει σχετικά νωρίς (Απρίλιο- αρχές Μαΐου)

 

Read Full Post »