Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘γαστρεντερίτιδα’

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, παραλια αριοχωρίου, 1 Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, παραλια αριοχωρίου, 1 Μάρτη 2014

Μονοετές ποώδες φυτό, χνουδωτό και με βλαστό γραμμωτό, ύψους 10-30εκ. Φύλλα δις-τρις πτεροσχιδή με λοβούς γραμμοειδείς. Άνθη λευκά σε σκιάδια 2-3 ακτίνων. Τα μερικάρπια (πηρούνια) φέρουν «ράμφος» που είναι 3-4 φορές μακρύτερο απ’αυτά.  Μεσογειακό φυτό που φυτρώνει σ’ολη την ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Φέρει πολλαπλώς διαιρεμένα πτεροσχιδή φύλλα και μικρά λευκά άνθη κατά ταξιανθίες σκιάδια. Το φυτό αυτό είναι γνωστό και με την ονομασία χτένα της Αφροδίτης, λόγω των μακρόστενων μυτερών καρπών του, μήκους μέχρι 8 εκ., που παράγονται κατά ομάδες, τοποθετημένοι ο ένας δίπλα στον άλλο (όπως τα δόντια της χτένας).  Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Scandix pecten veneris και το συναντούμε με τις ονομασίες μυρώνι, τσιλιμονιδιά, αρχάτζικος, σκανδίκια, σκαντσίκα, μυριαλίδα, κτενόχορτο της Αφροδίτης.  Ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδοφόρων.  Η ρίζα του είναι πασσαλώδης και όχι βαθιά. Έχει πολύ μικρά οδοντωτά φύλλα τα οποία βγαίνουν αντίθετα το ένα από το άλλο και αποτελούνται από 3-9 φυλλάρια πτεροειδή.  Δηλαδή διαιρούνται σε βαθείς λοβούς. που φτάνουν σε μήκος τα οκτώ εκατοστά. Τα άνθη βγαίνουν την άνοιξη στην κορυφή ανθοφόρων βλαστών σε απλές, ομπρελοειδείς ταξιανθίες και είναι μικρά με πέντε πέταλα.  Ο καρπός τους είναι ωοειδής, έχει μήκος από ένα έως τέσσερα εκατοστά, με ράμφος που έχει ίσο μήκος με το τμήμα που περιέχει τους σπόρους. Φτάνει σε ύψος τα 5 έως 10 εκατοστά.

Scandix pecten veneris, άνθος, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 4 Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, άνθος, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 4 Μάρτη 2014

Το μυρώνι, ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες.  Ο Θεόφραστος το αναφέρει ως «Σκάνδικα», τον «κτένα της Αφροδίτης», λόγω του σχήματος που έχουν τα καρπίδια του φυτού (ομοιάζουν με χτένα).
Ο Διοσκουρίδης τον 1ο αιώνα μ.Χ. αναφέρει ότι το φυτό σκάνδιξ τρώγεται ωμό, αλλά και βραστό και βοηθά τις κενώσεις του εντέρου, κάνει καλό στο στομάχι και είναι διουρητικό. Συνιστούσε το αφέψημα του βοτάνου επειδή το θεωρούσε ωφέλιμο για το συκώτι, τα νεφρά και την ουροδόχο κύστη.  Ο Πλίνιος στη Φυσική Ιστορία του αναφέρεται στις θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου και υπογραμμίζει ότι είναι τονωτικό της σεξουαλικής ικανότητας, κυρίως σε ηλικιωμένους.
Σαν βότανο, το μυρώνι δρα ως διουρητικό, αποχρεμπτικό και καθαρτικό. Στη λαϊκή ιατρική το τσάι του θεωρείται διεγερτικό, αφροδισιακό και εμμηναγωγό.
Μπορούμε να το καλλιεργήσουμε σπέρνοντας επιφανειακά τους σπόρους το φθινόπωρο. Το μαζεύουμε όταν ακόμη τα φύλλα του είναι μικρά και τρυφερά.

Scandix pecten-veneris Σπόρος

Scandix pecten-veneris
Σπόρος

Αν θέλουμε σπόρο, μπορούμε να αφήσουμε μερικά από τα πλέον εύρωστα φυτά να ανθίσουν και να καρποφορήσουν. Ο σπόρος αυτών των φυτών θα μας δώσει δυνατά και ανθεκτικά φυτά την ερχόμενη χρονιά. Βέβαια η νοστιμιά του άγριου βοτάνου με το καλλιεργημένο έχει σημαντικές διαφορές. Το μυρώνι πρέπει να ξέρουμε τέλος ότι είναι πολύ ευαίσθητο και διατηρείται στο ψυγείο μόνο μια-δυο μέρες. Αποξηραίνεται όμως εύκολα, αλλά τότε χρειάζεται διπλάσια ποσότητα για να αποδώσει αρωματικά.
Είναι προστατευόμενο φυτό σύμφωνα με την οδηγία 2009/147/EC της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Σημαντική βέβαια είναι και η χρήση του στην μαγειρική μια και δίνει ιδιαίτερη νοστιμιά στις πίτες, αλλά επίσης μαγειρεύεται με κρέας, ψάρι και όσπρια και χρησιμοποιείται σε σούπες, σαλάτες και ομελέτες. Σε μερικές περιοχές της χώρας μας και ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο είναι ένα από τα πλέον συνηθισμένα λαχανικά. Τρώγεται βραστό και στις σαλάτες βάζουμε μικρή ποσότητα ως μυρωδικό. Η γεύση του ωμού είναι βέβαια πιο έντονη. Χαρακτηριστικό της έντονης μυρωδιάς τους είναι ότι στην Πελοπόννησο όπου υπάρχει εν αφθονία, οι βοσκοί αποφεύγουν να περάσουν τα πρόβατά τους από αγρούς που έχουν το βότανο , διότι μετά τα ζώα συμπεριφέρονται σαν μεθυσμένα!

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 8Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 8 Μάρτη 2014

Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για χορτόπιτες, σαλάτες, πουλερικά και κρεατικά ακόμη και ψαρικά, Ιδιαίτερα δημοφιλές στη Γαλλική κουζίνα για ομελέτες, σούπες.

Μερικές συνταγές :
Πατάτες με χοντρό αλάτι και μυρώνια
Γιαουρτοτυράκια µε µυρώνια
Μαυρομάτικα με σκορδάκια και μυρώνια
Σφυρίδα φρικασέ με μυρώνια
Σπανακόπιτα με φέτα και μυρώνια σε μπαστουνάκια
 Σαλάτα με ρεβίθια, φρέσκο σκόρδο και μυρώνια
Πίτα με μυρώνια
Σέλερι με ζαμπόν,εστραγκον και μυρώνι
Μπακαλιάρος με καυκαλήθρες και μυρώνια
Σαλάτα με μαρούλι, μυρώνια, καρότα και ανθόνερο
Αρωματική λαχανοσαλάτα με ρόδι και μυρώνια
Μακαρόνια με Χτένια, Κροκό Κοζάνης, Μυρώνια και Καυτερή Πιπεριά

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Σε ανεξάρτητες μεταξύ τους  σχετικές μελέτες ερευνητών των University of North Texas και Jagiellonian University
της Πολωνίας τεκμηριώθηκαν οι αντιφλεμονώδης ιδιότητες του φυτού και μελετήθηκε η φαρμακευτική χρήση του.
Σε ανάλογη έρευνα Ιταλών ερευνητών που δημοσιεύθηκε στο ethnobotanyjournal διαπιστώθηκε ότι η ρίζα περιέχει μια πικρή ουσία που δίνει στο φυτό αντιφλογιστικές, στυπτικές και χωνευτικές ιδιότητες , οπότε το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιήθηκε στη δυσπεψία, την γαστρεντερίτιδα, την κυστίτιδα, την νεφρίτιδα και την πυελίτιδα.
scandix_pectenvenerisΕρευνητές του Πανεπιστημίου της Λαχόρης  προσδιόρισαν τις φυσικές τιμές και τη χημική σύνθεση του αιθέριου ελαίου που αποστάζεται από το ώριμο σπόρο του Scandix  pecten-veneris. Το έλαιο με απόδοση μικρότερη από 0,1% περιείχε:
Λαυρικό οξύ (38,00%),Αλφα-thujene (1,54%), καμφένιο (4,00%), λιμονενίου (4,69% ),Αλφα-πινένιο (2,57%), Βητα.-πινένιο (1,69%),  gamma-τερπινένιο (4,51%), 2-ενδεκανόνη (1,20%) , ένα μίγμα των κουμαρινών και πισσώδες υλικό (23,25%). Ολες οι παραπάνω ουσίες θεωρούνται φαρμακευτικές. π.χ το λαυρικό οξύ (38,00%):
Όταν υπάρχει στο σώμα, το λαυρικό οξύ μεταβάλλεται σε μονολαυρίνη, μία ουσία που είναι αρκετά τοξική για ιούς, βακτήρια, μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς, αφού έχει τη δυνατότητα να διαβάλλει τις λιπιδικές τους μεμβράνες και ουσιαστικά να τα καταστρέφει.
Η Μονολαυρίνη είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία της candida albicans και πολλών ειδών μυκητιάσεις. Επίσης έχει αποτελέσματα σε βακτηριδιακές μολύνσεις και ιούς, όπως οι μαγουλάδες, η γρίπη, ηπατίτιδα C ακόμα και τον ιό HIV. Στην πραγματικότητα, ερευνητές από τις Φιλιππίνες μελετούν την αποτελεσματικότητα του λαυρικού οξέος ενάντια στον ιό του HIV/AIDS βασιζόμενοι στις αρκετά ισχυρές αντι-ιικές του δυνατότητες.
Το σώμα δεν μπορεί να συνθέσει τη μονολαυρίνη χωρίς τη βοήθεια του λαυρικού οξέος. Το μητρικό γάλα είναι η μοναδική άλλη πηγή που υπάρχει σε λαυρικό οξύ, πράγμα που επιβεβαιώνει το λόγο της σπάνιας εκδήλωσης μολύνσεων σε βρέφη που τρέφονται με το γάλα της μητέρας τους.

Ashraf, M.; Ahmad, R     University Lahore

University of North Texas

Jagiellonian University

ethnobotanyjournal.org

Δίανθος
terrapapers

Read Full Post »