Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Δυσκοιλιότητα’

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

althaea rosea Aλθαία Αρχαία Θουρία Ανεμόμυλος 10 Ιούνη 2013

Το όνομά της προέρχεται από την αρχαία Ελληνική λέξη «Αλθαία»«Άλθος», που σημαίνει μέσον σωτηρίας, θεραπείας  (Άλθομαι = υγιαίνω). Η Alcea rosea είναι ένα πολυετές φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας που φθάνει τα 2,4 m. Μπορει να ζήσει και στη ζώνη 6 που σημαίνει ότι δεν κινδυνελυει από τον παγετό. Η περιοχή της Αρχαίας Θουρίας ανήκει στην ζώνη 9 και παρουσιάζει σχετικά ήπιους χειμώνες. Ανθίζει από τον Ιούλιο – Σεπτέμβριο  και οι σπόροι ωριμάζουν από τον Αύγουστο – Οκτώβριο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα).Κατάλληλο για: φωτινά (αμμώδη), μεσαίου (αργιλώδη) και βαριά (αργιλ’ωδη) εδάφηΚατάλληλο ρΗ: όξινο, ουδέτερο και βασικό (αλκαλικό) εδάφος.  Δεν μπορεί να αναπτυχθεί στη σκιάΠροτιμά τόσο το  ξηρό όσο και το υγρό έδαφος.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Τα νεαρά φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Μπορούν επίσης να τεμαχίζεται λεπτά και  να προστίθεται σε σαλάτες. Το εσωτερικό τμήμα των νέων βλαστών τρώγεται ακατέργαστο.  Τα πέταλα των λουλουδιών και μπουμπούκια των ανθέων μπορουν να προστεθούν σε σαλάτες. Ένα θρεπτικό άμυλο λαμβάνεται από τη ρίζα που μπορει να ζυμωθεί με άλλα αλεύρια. Ένα δροσιστικό τσάι γίνεται από τα πέταλα των λουλουδιών του.
Στη βίβλο αναφέρεται σαν φυτό που τρωγόταν κατά τη διάρκεια λιμών. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα όταν αποτύγχαναν οι καλλιέργειες, οι άνθρωποι έβραζαν ρίζες αλθαίας και μετά τις τηγάνιζαν με βούτυρο και κρεμμύδια. Ένα πιάτο αλθαία θεωρούταν gourmet από τους αρχαίους Ρωμαίους και Κινέζους.

Plants Of A Future

Βοτανολόγιο

Harris. B. C. Eat the Weeds

Facciola. S. Cornucopia – A Source Book of Edible Plants

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:
Τα λουλούδια έχουν  μαλακτικές και διουρητικές ιδιότητες. Ακόμη χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση από τους θωρακικούς πόνους. Ένα αφέψημα χρησιμοποιείται για να βελτιώσειτην κυκλοφορία του αίματος, για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας,  της δυσμηνόρροιας, αιμορραγίας.Τα άνθη συλλέγονται όταν είναι ανοικτά και ξηραίνονται για αργότερη μελλοντική χρήση.Η ρίζα έχει στυπτικές και μαλακτικές ιδιότητες. Συνθλίβεταιται και εφαρμόζεται ως κατάπλασμα σε έλκη. Εσωτερικά, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της δυσεντερίας . Τα λουλούδια και οι ρίζες χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των φλεγμονών των νεφρών, της μήτρας, του κόλπου. Οι ρίζες από μόνες τους χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της απώλειας της όρεξης. Οι σπόροι δρουν μαλακτικά, διουρητικά και αντιπυρετικά.
Ο Ιπποκράτης «συνταγογραφούσε» αφέψημα ριζών αλθαίας για την αντιμετώπιση των μωλώπων και της απώλειας αίματος από πληγές. Ο αρχαίος Έλληνας θεραπευτής Διοσκουρίδης πρότεινε ρίζα αλθαίας σε κατάπλασμα για τα τσιμπήματα εντόμων και «συνταγογραφούσε» αφέψημα αλθαίας για τον πονόδοντο και τον εμετό και ως αντίδοτο σε δηλητήρια.
Οι άραβες γιατροί του 10ου αιώνα χρησιμοποιούσαν καταπλάσματα από φύλλα αλθαίας για την αντιμετώπιση φλεγμονών και οι πρώτοι Ευρωπαίοι παραδοσιακοί θεραπευτές χρησιμοποιούσαν τη ρίζα αλθαίας εσωτερικά και εξωτερικά για την καταπραϋντική της δράση.

APIVITA

Duke. J. A. and Ayensu. E. S. Medicinal Plants of China

Bown. D. Encyclopaedia of Herbs and their Uses

Chopra. R. N., Nayar. S. L.  Glossary of Indian Medicinal Plants

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Οι ίνες που λαμβάνονται  από την μίσχους χρησιμοποιούνται στην κατασκευή χαρτιού. Οι μίσχοι συλλέγονται στο τέλος του καλοκαιριού, τα φύλλα αφαιρούνται και οι μίσχοι παραμένουν στον ατμό έως ότου οι ίνες μπορούν να αφαιρεθούν. Στη συνέχεια οι ίνες βράζονται με αλυσίβα για 2 ώρες οπότε κατασκευάζεται ένα εύπλαστο μείγμα το οποίο  σφυροκοπείται  με ξύλινα σφυριά. Το χαρτί έχει ελαφρύ γκρι χρώμα.. Τα λουλούδια χρησιμοποιούνται σαν ένα εναλλακτικό συστατικό των φυτικών κομπόστ  για την  ενεργοποίηση των βακτηρίων. Ο σπόρος περιέχει 12% ενός ελαίου ξήρανσης . Το κόκκινο συστατικό ανθοκυάνη των λουλουδιών χρησιμοποιείται ως βάμμα του  ηλιοτροπίου . Τέλος μια χρωστική ουσία καφέ λαμβάνεται από τα πέταλα.

Bruce. M. E. Commonsense Compost Making

Bell. L. A. Plant Fibres for Papermaking

Plants Of A Future

Read Full Post »

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές  10 Ιούνη 2013

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές 10 Ιούνη 2013

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές  10 Ιούνη 2013

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές 10 Ιούνη 2013

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές  10 Ιούνη 2013

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές 10 Ιούνη 2013

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές  10 Ιούνη 2013

Arum italicum Δρακοντιά Αρχαια Θουρια Λυγιές 10 Ιούνη 2013

Η Δρακοντιά (Arum italicum – Άρο το ιταλικό) γνωστό και ως φιδόχορτο, είναι είδος μονοκοτυλήδονου φυτού του γένους των αροϊδών. Πρόκειται για πολυετές ποώδες φυτό της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας Θουρίας. Είναι φυτά δηλητηριώδη.
Τα φύλλα τους εκβλαστάνουν από το υπόγειο ρίζωμα και είναι μεγάλα, πράσινα ή φέρουν σκούρες κηλίδες, όπως στο είδος Arum maculatum. Τα αρσενικά και τα θηλυκά άνθη σχηματίζουν σπάδικα, ο οποίος περιβάλλεται από εξωτερικά λευκοπράσινη σπάθη, ελικοειδή στη βάση, αλλά ανοιχτή σε όλο το μήκος.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η επικονίαση αυτών των ανθών-παγίδων: ορισμένα έντομα, κυρίως δίπτερα, προσελκύονται από την οσμή αλλοιωμένου κρέατος που αναδίδουν τα και εισέρχονται στο κλεισμένο από τη σπάθη χώρο με τη διευκόλυνση που τους παρέχουν μια σειρά από τριχίδια κοντά στην είσοδο, τα οποία είναι στραμμένα προς τη βάση. Εκεί εγκλωβίζονται και μένουν φυλακισμένα αρκετές ημέρες, έως το χαλάρωμα των τριχών, που γίνεται ταυτόχρονα με την ωρίμανση των . Με τις σπασμωδικές κινήσεις των εντόμων, προσκολλάται η γύρη στο σώμα τους και, όταν ελευθερωθούν και ξαναρχίσουν να πετούν από άνθος σε άνθος, πραγματοποιούν την επικονίαση.

Όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη. Η πρόσφατη ρίζα έχει γεύση καυστική και λίγο πικρή. Τιθέμενη επί του δέρματος προκαλεί φλύκταινες. Εσωτερικά προκαλεί οίδημα γλώσσας, εμετούς, σπασμούς, διαστολή κόρης, αναισθησία . Η ρίζα ξηρή ή καβουρδισμένη χάνει την καυστικότητά της. Τα φύλλα ερεθίζουν το δέρμα. Όλο το φυτό περιέχει ένα δηλητήριο χημικώς ασταθές, την αροίνη. Η αροίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα και τοπική για το Κ.Ν.Σ. Συχνά συμβαίνουν δηλητηριάσεις σε παιδιά που τρώνε τους καρπούς του φυτού. Όταν βραστεί ή αποξηρανθεί το φυτό, η αροίνη διασπάται.

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

American Journal of Botany

 

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τον 16ο-18ο αιώνα σε περιπτώσεις σιτοδείας χρησιμοποιήθηκε αντί άρτου λόγω της μεγάλης ποσότητας αμύλου που περιέχει. Η λήψη του προϋπόθετε καλό ψήσιμο για την καταστροφή των τοξικών συστατικών. Ακόμη και σήμερα στις Βαλεαρίδες νήσους χρησιμοποιείται αντί άρτου. Οι κόνδυλοι τρώγονται  μαγειρεμένοι και να χρησιμοποιηθουν σαν βάση μαζί  με άλλα οπωροκηπευτικά .

Παρακολουθείστε το  σχετικό Video:

Από την αποξηραμένη ρίζα μπορεί να εξαχθεί μια αραρούτης (Πούδρα ανάλογη με την βανίλια που χρησιμοποιείται πολύ στην ζαχαροπλαστική και μαγειρική της Αγγλίας)

Hedrick. U. P. Sturtevant’s Edible Plants of the World. Dover Publications

Kunkel. G. Plants for Human Consumption. Koeltz Scientific Books 1984

Tanaka. T. Tanaka’s Cyclopaedia of Edible Plants of the World. Keigaku Publishing 1976
ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

Plants For A Future

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το φυτό περιέχει αροίνη (τοξικό συστατικό), άμυλο σε μεγάλη ποσότητα, σάκχαρο 4,5%, κολλώδεις ουσίες (κόμμι) 5,5%, βασσορίνη 5%, σαπωνίνες. Οι σαπωνίνες προκαλούν υπεραιμία των βλεννογόνων και αύξηση της αιμάτωσης των σπλάχνων με αποτέλεσμα να έχουν διουρητική, εκτρωτική, αφροδισιακή και σε συνδυασμό με άλλες ουσίες προκαλούν καθαρτική ενέργεια. Η βασσορίνη είναι πολυσακχαρίτης αδιάλυτος στο νερό, εντός του οποίου διογκούται στο 4πλάσιο (καθαρτική ενέργεια). Σε περιπτώσεις γαστριτίδων ή πεπτικού έλκους η ενέργεια οφείλεται στο περιεχόμενο κόμμι που επικαλύπτει τον βλεννογόνο, τον προασπίζει από βλαπτικές επιδράσεις, ελαττώνει τον πόνο και περιορίζει την φλεγμονή. Η αποχρεμπτική ενέργεια του αφεψήματος οφείλεται πιθανώς στην επί μακρόν διατηρούμενη θερμότητα επί καταπόσεως (λόγω της κολλώδους ουσίας που περιέχει) και στην αντανακλαστική αύξηση των εκκρίσεων της τραχείας και βρόγχων. Για τον ίδιο λόγο χρησιμοποιείται και στην λαρυγγοτραχείτιδα, σε συνδυασμό με την προστατευτική επίδραση του κόμμεος. Εξωτερικά επιθέματα νωπής μη βρασμένης ρίζας προκαλούν υπεραιμία στην πάσχουσα άρθρωση και ύφεση του άλγους, λόγω ερεθιστικής επίδρασης της αροίνης επί του δέρματος. Στην περίπτωση που βράζεται η αναλγητική της ενέργεια οφείλεται στη θερμότητα του επιθέματος και στις σαπωνίνες. Επίσης βρασμένη ή αποξηραμένη σαν επίθεμα εξωτερικά υποβοηθεί στην επούλωση ελκών λόγω της κολλώδους ουσίας (κόμμι) που περιέχει. Συμπεραίνεται ότι είναι γνωστή και διαδεδομένη η χρήση της ρίζας του φυτού  ως επιθέματος στην αρθρίτιδα από τους αρχαίους Έλληνες που την χρησιμοποιούσαν όμως νωπή και όχι βρασμένη.
Το εκχύλισμα του καρπού, καταστρέφει τους πολύποδες της μύτης. Αναλυτικά: Το φιδόχορτο είναι αποχρεμπιτικό στην περίπτωση άσθματος και χρόνιου βήχα , ενώ είναι και δυνατό ευκοίλιο . Χρησιμοποιείται ακόμα στην ομοιοπαθητική και συστήνεται σε περιπτώσεις γαστρίτιδας , αιμορραγιών και ερυθημάτων. Παλιότερα, ο Διοσκουρίδης σύστηνε την ώριμη, ξεραμένη στον ήλιο και κοπανισμένη ρίζα στους ασθματικούς, τη σκόνη της ρίζας με νερό ως αφροδισιακό, τη σκόνη ζυμωμένη με μέλι ως καθαριστική των κακοηθών και φαγεδαινικών ελκών και τέλος τη σκόνη ανακατωμένη με «λευκή άμπελο» (κουρμπένι ) ως καταστροφική των πολύποδων (ακόμα και των καρκινωμάτων), καθώς και προληπτική του δαγκώματος της οχιάς. Στην Ελλάδα υπάρχουν και σήμερα εμπειρικοί ( πρακτικοί) που υποστηρίζουν πως θεραπεύουν τη φυματίωση με τη ρίζα του φιδόχορτου.

Σε σχετική μελέτη των λιπαρων οξέων που περιέχονται στο φυτό με τη μέθοδο της σπεκτρομετρίας διαπιστώθηκε ότι οι μεθυλικοί  εστέρες των λιπαρών οξέων συντελούν στην θεραπεία – ανακούφιση των ρευματισμών και των αιμορροϊδων.

Η αροΐνη οου περιέχεται στο φυτό είναι ερεθιστική για το δέρμα και τοξική για το κεντρικό νευρικό σύστημα, με γεύση δηκτική και παρατεταμένα καυστική. Οι δηλητηριάσεις δεν είναι σπάνιες στα παιδιά που τρώνε τις κόκκινες ράγες, οι οποίες έχουν μια κάπως γλυκιά γεύση . Αντίδοτα για δηλητηριάσεις είναι πρόκληση εμετού, δυνατός καφές, καφεΐνη, ζέσταμα του ασθενή με καταπλάσματα και θερμοφόρες, καρδιοτόνωση , τόνωση της περιφερειακής κυκλοφορίας .

Journal of Food Lipids
Διδακτορικη διατριβή: Η λαϊκή βοτανοθεραπευτική στο Ζαγόρι Μιχαήλ Μάλαμα

ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

Επιστροφή στη φύση

Read Full Post »