Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Κυστίτιδα’

Plantago major, Πλαντάγινον το μείζον, αρνόγλωσσο

Plantago major, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, 15 Μάη 2015

Plantago major, Αρχαία Θουρία, Αριοχώρι, 15 Μάη 2015

Φυτό της περιοχής της Αρχαίας Θουρίας – Μυκηναϊκής Άνθειας με τις εμπειρικές ονομασίες Πεντάνευρο,  Αρνόγλωσσο, κοινό Πλαντάγινο, που έχει ύψος 15-30 εκατοστά. Έχει μεγάλα πλατιά σκουροπράσινα φύλλα με πέντε νεύρα που διακρίνονται πολύ εύκολα αν σπάσουμε το κοτσάνι των φύλλων του.
Ο βλαστός σχηματίζει μία σύντομη σπείρα , ασθενώς ξυλώδη. Ρίζες είναι ινώδεις και ρηχές.
Η ταξιανθία των λουλουδιών (3-20 cm) που βρίσκεται στο πάνω μέρος δεν έχει φύλλα αλλά λεπτές αιχμές με δυσδιάκριτα λουλούδια συγκεντρωμένα πυκνά μαζί με όρθιο το κεφάλι ανθοφορίας, συνήθως , εκτός από το μίσχο. Τα μεμονωμένα λουλούδια έχουν προεξέχοντες στενούς, λευκούς στήμονες (αρσενικό μέρος του άνθους).
Ανθίζει από την άνοιξη ως το καλοκαίρι.
plantain-ribwort--flower2_09Οι καρποί αποτελούνται από κάψουλες σε σχήμα αυγού περίπου (3-5 mm) και ανοίγουν οριζοντίως γύρω από τη μέση, παρόμοια με ένα πώμα ή ένα καπάκι ενός δοχείου, για να απελευθερώσουν 5-16 σπόρους ανά κάψουλα.
Οι σπόροι είναι μικροσκοπικοί (0,5-1 mm), οβάλ με ακανόνιστες γωνίες, ή τριγωνικοί, με πορτοκαλί μέχρι μαύρο και θαμπή με λεπτή υφή επιφάνεια.

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:
Τα φύλλα του είναι φαγώσιμα, ωμά ή μαλειρεμένα, αλλά ειναι λίγο σκληρά, για αυτό μαζεύουμε κυρίως τα νεαρά, τρυφερά, φρέσκα φύλλα και αφαιρούμε τα κοτσάνια επειδή είναι ινώδη. Η γεύση τους είναι πικρή σαν του σπανακιού. Πολλοί άνθρωποι ζεματάμε τα φύλλα σε βραστό νερό πριν από τη χρήση τους σε σαλάτες, ώστε να τα κάνουν πιο τρυφερά.Τα φύλλα περιέχουν ασβέστιο και άλλα ιχνοστοιχεία, σε 100 γραμμάρια πεντάνευρου περιέχεται περίπου την ίδια ποσότητα βιταμίνης Α όση σε ένα μεγάλο καρότο.

Plantago.majorΟι σπόροι τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι αλλά είναι δύσκολο να μαζέυτούν. Ο σπόρος μπορεί να αλεστεί και να ανακατευτεί με αλεύρι. Είναι πολύ πλούσια σε βιταμίνη Β1. Το σύνολο των σπόρων μπορεί να βράσει και να χρησιμοποιηθεί σαν σάγο (αμυλώδης εδώδιμη ουσία). Τα ίδια ισχύοθν για την ρίζα. Τα φύλλα όταν ξεραθούν γίνονται ένα καλό τσάι.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Το πεντάνευρο περιέχει ιριδοειδή γλυκοσίδια (αουκουβίνη- Acubin), φλαβονοειδή (απιγενίνη-Apigenin), ταννίνες, οξέα φυτών, φυτική κόλλα και διοξείδιο του πυριτίου. Η Acubin έχει αναφερθεί ως ισχυρή αντί-τοξίνη. Περιέχει ακόμη αντισκορβουτικό οξύ, βενζοϊκό οξύ, κιτρικό οξύ, σαλικυλικό οξύ. Τέλος είναι πολύ πλούσιο σε βιταμίνη B1 και ριβοφλαβίνη.
Το ουρσολικό οξύ που υπάρχει άφθονο στο φυτό διαπιστώθηκε από δύο ανεξάρτητες έρευνες των Πανεπιστημίων της Αϊοβα και της Ουψάλα πως:
διατηρεί υγιή την μυϊκή μάζα
αποτρέπει την αύξηση του σωματικού βάρους
διατηρεί σε φυσιολογικά επίπεδα τη χοληστερόλη και
ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
imageΤο πεντάνευρο ήταν γνωστό και διαδεδομένο φυτό από την αρχαιότητα, ως επουλωτικό φυτό και χρησιμοποιούταν από παλιά για να θεραπεύει πληγές και μώλωπες. Χρησιμοποιούταν ως πανάκεια (ιατρική για όλα) σε μερικούς πολιτισμούς. Παραδοσιακά χρησιμοποιούταν και για να αποτρέψει τη μητρική αιμορραγία μετά από τον τοκετό. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες αναφέρονται από το Διοσκουρίδη, το Γαληνό και άλλους διάσημους γιατρούς. Παλαιότερα στην Ευρώπη το χρησιμοποιούσαν στη θεραπεία από τα δαγκώματα των τρελλών σκυλιών, του ίκτερου, της επιληψίας, της λέπρας και της φυματίωσης.
Οι δράση του φυτού ενάντια στους ιούς τεκμηριώθηκε από σχετικές έρευνες 4 πανεπιστημίων της Taiwan
Οι αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του φυτού αποδείχθηκαν από σχετικές έρευνες 4 ερευνητών του Πανεπιστημίου του Περού.
Η ικανότητα του φυτού να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα στην περίπτωση της φυματίωσης, του AIDS και του καρκίνου, τεκμηριώθηκαν από σχετικές έρευνες του Πανεπιστημίου του Μεξικό. Για αυτό το φυτό χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα για την θεραπεία των παραπάνω ασθενειών.
Οι αντικαρκινικές ιδιότες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικές έρευνες του University of Gaziantep,της Τουρκίας.
Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του φυτού τεκμηριώθηκαν με σχετικά πειράματα του University of Niš.
Το πεντάνευρο σταματά γρήγορα την αιμορραγία και βοηθά την αποκατάσταση των κατεστραμμένων ιστών. Μπορεί να επουλώσει χρόνιες πληγές που δεν κλείνουν και να χρησιμοποιηθεί αντί για το σύμφυτο στη θεραπεία των μωλώπων και των σπασμένων οστών.
Το πεντάνευρο είναι αντικαταρροϊκό και αποχρεμπτικό, δηλαδή ωφέλιμο σε παθήσεις του αναπνευστικού (βήχα, κοκίτη, βρογχικό άσθμα, βρογχίτιδα, φυματίωση, αναπνευστική καταρροή).
Είναι διουρητικό, δηλαδή ωφέλιμο σε παθήσεις του ήπατος, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης, αλλά και την αιμορραγία του ουροποιητικού συστήματος.
Είναι στυπτικό και ωφέλιμο στη διάρροια, δυσκοιλιότητα, κυστίτιδα, γαστρίτιδα, κολίτιδα, τα πεπτικά έλκη, τη δυσεντερία, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.
Εσωτερικά, χρησιμοποιείται στη θεραπεία ενός ευρέος φάσματος των ασθενειών συμπεριλαμβανομένης της διάρροιας, γαστρίτιδα, πεπτικά έλκη, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αιμορραγία, αιμορροΐδες, κυστίτιδα, βρογχίτιδα καταρροή, ιγμορίτιδα, το άσθμα και αλλεργική ρινίτιδα.
Για εξωτερική χρήση τα φρέσκα κοπανισμένα φύλλα του πεντάνευρου χρησιμοποιούνται σαν κατάπλασμα σε αιμορραγίες, πληγές, τσιμπήματα εντόμων, δαγκώματα σκύλων ή φιδιών. Ακόμα στη θεραπεία των αιμορροΐδων, των συριγγίων και των ελκών.
Η ρίζα χρησιμοποιείται στην θεραπεία για το δάγκωμα των κροταλιών μαζί με το Marrubium vulgare.
Για τη βρογχοκήλη χρησιμοποιούνται επιθέματα στο λαιμό με φρέσκα φύλλα πεντάνευρου κοπανισμένα και ανακατεμένα με λίγο αλάτι.
Το αφέψημα του φυτού ή το υγρό που λαμβάνεται με απόσταξη θεωρείται καλό κολλύριο γιατί περιέχει ιριδοειδή.
Τα φύλλα του πεντάνευρου περιέχουν ουσίες που έχουν επίδραση στη μείωση των συνολικών λιπιδίων, των τριγλυκεριδίων, της χοληστερόλης, και των λιποπρωτεϊνών στο αίμα και ενδείκνυνται ως προληπτικό για καρδιακές παθήσεις. Βοηθούν να καθαρίσει το σώμα από την περίσσεια της χοληστερόλης, ανεβάζουν τα επίπεδα της καλής χοληστερίνης, στο αίμα και δυναμώνουν τα τριχοειδή αγγεία.
Οι σπόροι περιέχουν mucilage μέχρι 30% (πηχτή φυσική ουσία σαν κόλλα) που φουσκώνει στο έντερο, ενεργώντας σαν καθαρτικό και κατευναστικό στις ερεθισμένες μεμβράνες. Οι σπόροι χρησιμοποιούνται και στην θεραπεία των παρασιτικών σκουληκιών.
Οι σπόροι του σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, είναι μια από τις υψηλότερες πηγές ινών που υπάρχουν στις τροφές.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ
Για τις παθήσεις του αναπνευστικού αλλά και για το κρυολόγημα χρησιμοποιούμε έγχυμα από πεντάνευρο 1-3 φορές την ημέρα.
Αφέψημα της ρίζας του χρησιμοποιείτε κατά του ζαχαρώδους διαβήτη.
Για τις φουσκάλες που δημιουργούνται στα πόδια μας από το περπάτημα, βάζουμε λίγα φύλλα πεντάνευρου μέσα στα παπούτσια μας.
Μπορούμε να φτιάξουμε αλοιφή και να τη χρησιμοποιήσουμε ως κρέμα νυκτός για τις ρυτίδες.
ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ
Το πεντάνευρο είναι ασφαλές στη χρήση του.
αλλά είναι ένα ισχυρό πηκτικό. Αυτό μπορεί να εξεταστεί εύκολα αν ανακατέψουμε νερομπογιά με νερό και προσθέσουμε τσάι από πεντάνευρο. Τα μέρη του χρώματος θα χωριστούν αμέσως μόνιμα από το νερό.
Grote_weegbree_bloeiwijze_Plantago_major_subsp._majorΛόγω αυτής της μοναδικής ιδιότητας, το πεντάνευρο χρησιμοποιήθηκε σαν αλοιφή πληγών στο πεδίο της μάχης, για αυτό λεγόταν και «χορτάρι του στρατιώτη». Λόγω αυτών των ιδιοτήτων, οι άνθρωποι που παίρνουν αντιπηκτικά αίματος ή εκείνοι που είναι επιρρεπείς σε θρόμβους αίματος δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιήσουν πεντάνευρο εσωτερικά.
Οι υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσουν μία πτώση στην πίεση του αίματος και διάρροια. Πιθανή αλλεργική δερματίτιδα σε χρήση εξ επαφής. Πρέπει να αποφύγετε σε ασθενείς με εντερική απόφραξη ή κοιλιακή δυσφορία
Biomedical Centre, Uppsala University,Sweden
Universidad Autonoma de Nuevo Leon, México
University of Medicine Varna,Bulgaria
Kaohsiung Medical University, Kaohsiung, Taiwan, ROC
Tajen Institute of Technology, Ping-Tung, Taiwan, ROC
María Elena Núñez Guillén, José Artur da Silva Emim
University of Gaziantep,Turkey
Read More: http://informahealthcare.com/doi/abs/10.1076/phbi.35.2.99.13288
<a href=»http://www.altnature.com/gallery
/plantain.htm»>Alternative Nature Online Herbal
wikipedia
ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ
University of Niš, Vlada Veljković

Read Full Post »

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, παραλια αριοχωρίου, 1 Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, παραλια αριοχωρίου, 1 Μάρτη 2014

Μονοετές ποώδες φυτό, χνουδωτό και με βλαστό γραμμωτό, ύψους 10-30εκ. Φύλλα δις-τρις πτεροσχιδή με λοβούς γραμμοειδείς. Άνθη λευκά σε σκιάδια 2-3 ακτίνων. Τα μερικάρπια (πηρούνια) φέρουν «ράμφος» που είναι 3-4 φορές μακρύτερο απ’αυτά.  Μεσογειακό φυτό που φυτρώνει σ’ολη την ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Θουρίας. Φέρει πολλαπλώς διαιρεμένα πτεροσχιδή φύλλα και μικρά λευκά άνθη κατά ταξιανθίες σκιάδια. Το φυτό αυτό είναι γνωστό και με την ονομασία χτένα της Αφροδίτης, λόγω των μακρόστενων μυτερών καρπών του, μήκους μέχρι 8 εκ., που παράγονται κατά ομάδες, τοποθετημένοι ο ένας δίπλα στον άλλο (όπως τα δόντια της χτένας).  Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Scandix pecten veneris και το συναντούμε με τις ονομασίες μυρώνι, τσιλιμονιδιά, αρχάτζικος, σκανδίκια, σκαντσίκα, μυριαλίδα, κτενόχορτο της Αφροδίτης.  Ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδοφόρων.  Η ρίζα του είναι πασσαλώδης και όχι βαθιά. Έχει πολύ μικρά οδοντωτά φύλλα τα οποία βγαίνουν αντίθετα το ένα από το άλλο και αποτελούνται από 3-9 φυλλάρια πτεροειδή.  Δηλαδή διαιρούνται σε βαθείς λοβούς. που φτάνουν σε μήκος τα οκτώ εκατοστά. Τα άνθη βγαίνουν την άνοιξη στην κορυφή ανθοφόρων βλαστών σε απλές, ομπρελοειδείς ταξιανθίες και είναι μικρά με πέντε πέταλα.  Ο καρπός τους είναι ωοειδής, έχει μήκος από ένα έως τέσσερα εκατοστά, με ράμφος που έχει ίσο μήκος με το τμήμα που περιέχει τους σπόρους. Φτάνει σε ύψος τα 5 έως 10 εκατοστά.

Scandix pecten veneris, άνθος, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 4 Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, άνθος, Αρχαία Θουρία, Πλατύ, 4 Μάρτη 2014

Το μυρώνι, ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες.  Ο Θεόφραστος το αναφέρει ως «Σκάνδικα», τον «κτένα της Αφροδίτης», λόγω του σχήματος που έχουν τα καρπίδια του φυτού (ομοιάζουν με χτένα).
Ο Διοσκουρίδης τον 1ο αιώνα μ.Χ. αναφέρει ότι το φυτό σκάνδιξ τρώγεται ωμό, αλλά και βραστό και βοηθά τις κενώσεις του εντέρου, κάνει καλό στο στομάχι και είναι διουρητικό. Συνιστούσε το αφέψημα του βοτάνου επειδή το θεωρούσε ωφέλιμο για το συκώτι, τα νεφρά και την ουροδόχο κύστη.  Ο Πλίνιος στη Φυσική Ιστορία του αναφέρεται στις θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου και υπογραμμίζει ότι είναι τονωτικό της σεξουαλικής ικανότητας, κυρίως σε ηλικιωμένους.
Σαν βότανο, το μυρώνι δρα ως διουρητικό, αποχρεμπτικό και καθαρτικό. Στη λαϊκή ιατρική το τσάι του θεωρείται διεγερτικό, αφροδισιακό και εμμηναγωγό.
Μπορούμε να το καλλιεργήσουμε σπέρνοντας επιφανειακά τους σπόρους το φθινόπωρο. Το μαζεύουμε όταν ακόμη τα φύλλα του είναι μικρά και τρυφερά.

Scandix pecten-veneris Σπόρος

Scandix pecten-veneris
Σπόρος

Αν θέλουμε σπόρο, μπορούμε να αφήσουμε μερικά από τα πλέον εύρωστα φυτά να ανθίσουν και να καρποφορήσουν. Ο σπόρος αυτών των φυτών θα μας δώσει δυνατά και ανθεκτικά φυτά την ερχόμενη χρονιά. Βέβαια η νοστιμιά του άγριου βοτάνου με το καλλιεργημένο έχει σημαντικές διαφορές. Το μυρώνι πρέπει να ξέρουμε τέλος ότι είναι πολύ ευαίσθητο και διατηρείται στο ψυγείο μόνο μια-δυο μέρες. Αποξηραίνεται όμως εύκολα, αλλά τότε χρειάζεται διπλάσια ποσότητα για να αποδώσει αρωματικά.
Είναι προστατευόμενο φυτό σύμφωνα με την οδηγία 2009/147/EC της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΕΔΩΔΙΜΟΤΗΤΑ:

Σημαντική βέβαια είναι και η χρήση του στην μαγειρική μια και δίνει ιδιαίτερη νοστιμιά στις πίτες, αλλά επίσης μαγειρεύεται με κρέας, ψάρι και όσπρια και χρησιμοποιείται σε σούπες, σαλάτες και ομελέτες. Σε μερικές περιοχές της χώρας μας και ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο είναι ένα από τα πλέον συνηθισμένα λαχανικά. Τρώγεται βραστό και στις σαλάτες βάζουμε μικρή ποσότητα ως μυρωδικό. Η γεύση του ωμού είναι βέβαια πιο έντονη. Χαρακτηριστικό της έντονης μυρωδιάς τους είναι ότι στην Πελοπόννησο όπου υπάρχει εν αφθονία, οι βοσκοί αποφεύγουν να περάσουν τα πρόβατά τους από αγρούς που έχουν το βότανο , διότι μετά τα ζώα συμπεριφέρονται σαν μεθυσμένα!

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 8Μάρτη 2014

Scandix pecten veneris, αρχαία Θουρία, Αρφαρά, 8 Μάρτη 2014

Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για χορτόπιτες, σαλάτες, πουλερικά και κρεατικά ακόμη και ψαρικά, Ιδιαίτερα δημοφιλές στη Γαλλική κουζίνα για ομελέτες, σούπες.

Μερικές συνταγές :
Πατάτες με χοντρό αλάτι και μυρώνια
Γιαουρτοτυράκια µε µυρώνια
Μαυρομάτικα με σκορδάκια και μυρώνια
Σφυρίδα φρικασέ με μυρώνια
Σπανακόπιτα με φέτα και μυρώνια σε μπαστουνάκια
 Σαλάτα με ρεβίθια, φρέσκο σκόρδο και μυρώνια
Πίτα με μυρώνια
Σέλερι με ζαμπόν,εστραγκον και μυρώνι
Μπακαλιάρος με καυκαλήθρες και μυρώνια
Σαλάτα με μαρούλι, μυρώνια, καρότα και ανθόνερο
Αρωματική λαχανοσαλάτα με ρόδι και μυρώνια
Μακαρόνια με Χτένια, Κροκό Κοζάνης, Μυρώνια και Καυτερή Πιπεριά

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
Σε ανεξάρτητες μεταξύ τους  σχετικές μελέτες ερευνητών των University of North Texas και Jagiellonian University
της Πολωνίας τεκμηριώθηκαν οι αντιφλεμονώδης ιδιότητες του φυτού και μελετήθηκε η φαρμακευτική χρήση του.
Σε ανάλογη έρευνα Ιταλών ερευνητών που δημοσιεύθηκε στο ethnobotanyjournal διαπιστώθηκε ότι η ρίζα περιέχει μια πικρή ουσία που δίνει στο φυτό αντιφλογιστικές, στυπτικές και χωνευτικές ιδιότητες , οπότε το αφέψημα του φυτού χρησιμοποιήθηκε στη δυσπεψία, την γαστρεντερίτιδα, την κυστίτιδα, την νεφρίτιδα και την πυελίτιδα.
scandix_pectenvenerisΕρευνητές του Πανεπιστημίου της Λαχόρης  προσδιόρισαν τις φυσικές τιμές και τη χημική σύνθεση του αιθέριου ελαίου που αποστάζεται από το ώριμο σπόρο του Scandix  pecten-veneris. Το έλαιο με απόδοση μικρότερη από 0,1% περιείχε:
Λαυρικό οξύ (38,00%),Αλφα-thujene (1,54%), καμφένιο (4,00%), λιμονενίου (4,69% ),Αλφα-πινένιο (2,57%), Βητα.-πινένιο (1,69%),  gamma-τερπινένιο (4,51%), 2-ενδεκανόνη (1,20%) , ένα μίγμα των κουμαρινών και πισσώδες υλικό (23,25%). Ολες οι παραπάνω ουσίες θεωρούνται φαρμακευτικές. π.χ το λαυρικό οξύ (38,00%):
Όταν υπάρχει στο σώμα, το λαυρικό οξύ μεταβάλλεται σε μονολαυρίνη, μία ουσία που είναι αρκετά τοξική για ιούς, βακτήρια, μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς, αφού έχει τη δυνατότητα να διαβάλλει τις λιπιδικές τους μεμβράνες και ουσιαστικά να τα καταστρέφει.
Η Μονολαυρίνη είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία της candida albicans και πολλών ειδών μυκητιάσεις. Επίσης έχει αποτελέσματα σε βακτηριδιακές μολύνσεις και ιούς, όπως οι μαγουλάδες, η γρίπη, ηπατίτιδα C ακόμα και τον ιό HIV. Στην πραγματικότητα, ερευνητές από τις Φιλιππίνες μελετούν την αποτελεσματικότητα του λαυρικού οξέος ενάντια στον ιό του HIV/AIDS βασιζόμενοι στις αρκετά ισχυρές αντι-ιικές του δυνατότητες.
Το σώμα δεν μπορεί να συνθέσει τη μονολαυρίνη χωρίς τη βοήθεια του λαυρικού οξέος. Το μητρικό γάλα είναι η μοναδική άλλη πηγή που υπάρχει σε λαυρικό οξύ, πράγμα που επιβεβαιώνει το λόγο της σπάνιας εκδήλωσης μολύνσεων σε βρέφη που τρέφονται με το γάλα της μητέρας τους.

Ashraf, M.; Ahmad, R     University Lahore

University of North Texas

Jagiellonian University

ethnobotanyjournal.org

Δίανθος
terrapapers

Read Full Post »